(1990)16 Ιουνίου, 1990 [Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Πρόεδρος] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
- ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ,
- ΑΝΝΑ ΜΙΧΑΗΛ,
- ΡΕΒΕΚΚΑ ΣΟΛΩΜΟΥ,
- ΑΝΤΡΗΕΥΘΥΜΙΑΔΟΥ, Αιτητές, ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣΚΥΠΡΟΥ, ΜΕΣΩ 1.ΥΠΟΥΡΓΟΥΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ,
- ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 577/89). Αίτηση Ακυρώσεως — Έννομο συμφέρον —Περίοικος — Για προ σβολή άδειας οικοδομής— Προϋποθέσεις από τηνομολογία —Πε ριστάσεις μη πληρώσεως των προϋποθέσεων στην κριθείσα περί πτωση. 5 Οδοί και Οικοδομές— Άδεια οικοδομής— Χαλάρωση προςνομιμοποί ησηπαράβασης τηςάδειαςκαι τηςνομοθεσίας— Κατάπόσομπορεί να χορηγείται στα πλαίσια του δημόσιουσυμφέροντος — Περιστά σεις νόμιμηςχορήγησης χαλάρωσης στηνκριθείσαπερίπτωση. 10 Οι αιτητέςπροσέφυγανκατάτηςεγκρίσεωςπαρανόμωνεπεκτά σεων σεγειτονική τους οικοδομή. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο φάσισε ότι: ΣτηνυπόθεσηΘεοδώραΠαπαχρνσοστόμον ν.ΔημοτικήςΕπιτρο πής Λευκωσίας
(1989)3(B) Α.Α.Δ. 656 αποφασίστηκεότι για την ύπαρξη έννομου συμφέροντος στον περίοικο ναπροσφύγει στο Δι καστήριογιαακύρωσηάδειαςανέγερσηςοικοδομής,είναιαπαραίτη20 τεςδύοπροϋποθέσεις.Η μίαείναιναέχουνζημιωθείοιπερίοικοικαι ηάλληηΑρμόδιαΑρχήναέχειδιαπράξεικάποιαπαρανομία. 2064 15 3 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ευθυμιάδης χ.ά, ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Πριν την εξέταση του θέματος της ύπαρξηςπαρανομίας διαπι στώνεται ότι στην προκείμενη περίπτωσηοι αιτητές δεν απέδειξαν οποιαδήποτεζημιάαπότηνανέγερση τηςπροέκτασης τουμπαλκο νιού,αντίθεταανυπάρχειοποιοσδήποτε επηρεασμός,όπωςδιαπιστώνεται σταπορίσματατηςΤεχνικής ΕπιτροπήςτουΔήμου,είναι επηρεασμός τουφωτισμού τηςοικοδομής του ίδιουτου ενδιαφερό μενου μέρους. Γιατονπιοπάνωλόγοηπροσφυγήπρέπεινααπορριφθείδιότιοι αιτητές δεν έχουν στοιχειοθετήσει τέτοια γεγονότα που νααποδει κνύουν την ύπαρξη έννομου συμφέροντος εκ μέρους τους για την προσβολή της επίδικης απόφασης. (Kritiotis v. Municipality of Paphos
(1986)3(A) C.L.R. 322.) Θεωρείται όμως σκόπιμη η εξέταση και της νομιμότητας της επίδικηςδιοικητικής απόφασης. Ως προςτον ισχυρισμό τωναιτητώνότι πουθενάδεγίνεται επί κληση δημοσίουσυμφέροντος,οι καθ' ωνη αίτησηδέχονταιότιμια από τις προϋποθέσεις του εδαφίου 2 του Αρθρου 14 του Νόμου απαιτεί όπως ηΑρμόδια Αρχή"δηλοί εαυτήνως ικανοποιούμενην ότι τοδημόσιον συμφέρον απαιτείτηνέκδοσιν αδείας". Στην απόφαση της ΕπιτροπήςΤεχνικών Υπηρεσιών καιΓκαράζ, ημερομηνίας 14 Σεπτεμβρίου 1988, αναφέρεταιότι "με τη χορήγηση μιας τέτοιας χαλάρωσης δεν παραβλάπτεται το δημόσιο συμφέρον". Επικαλούνται επίσης τηδιαπίστωσητης εξέτασης τουδημόσιουσυμ φέροντος απότοαπόσπασματηςεπιστολής τουΔημάρχου Λάρνακας προςτοΓενικόΔιευθυντήτουΥπουργείου Εσωτερικώνόπουδίδονται στοιχείαπουσυνιστούν τηνύπαρξηή μηδημόσιουσυμφέροντος. Στον όρο αυτό, μέσα στο περιεχόμενο της όλης νομοθεσίας που ρυθμίζει τα θέματα οικοδομών, πρέπει να δοθεί ευρεία ερμηνεία ώστεναπεριλαμβάνεικαιτηδυνατότηταπαροχήςχαλαρώσεωςγια ανθρωπιστικούς λόγους και γενικά σαν θέμα άσκησης επιείκειας, έτσιπουνακαλύπτεταισε μιαπρέπουσαπερίπτωσηκαιτοιδιαίτε ρο συμφέρον ενός ατόμου,μιακαιηδίκαιηκαι κατά επιείκειαικα νοποίηση ιδιωτικών συμφερόντων δεν αποκλείει γενικά μιλώντας την εξυπηρέτηση τουδημόσιου συμφέροντος, ότανμάλιστατοκακό πουπρόκειταιναθεραπευτεί δεν είναι σημαντικό,δεν επηρεάζειτα δικαιώματα άλλων καιδεν προήλθε ουσιαστικάαπότην υπαιτιότη τατου ιδίουτου ατόμου. Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα της επιστολής αυτής του 2065 Ευθυμιάδης κ.ά.ν. Δημοκρατίαςκ.ά.
(1990)Δημάρχου στο οποίο αναφέρονταιοι ανθρωπιστικοί λόγοι γιατους οποίους συστήνει την εξουσιοδότηση της χαλάρωσης μια και εκτός από το ότι δεν προκαλούσε οποιαδήποτεζημιά στους περίοικους ήταν οι περίοικοι που το είχαν περιφράξει με ψηλές οικοδομές και καθίστατο αναγκαία ηδημιουργία μιας βεράνταςσαν διέξοδος στο πρόβλημα αυτό. Περιπλέονείναιφανερόότιοκαθ' ουηαίτηση2,Δήμοςείχεπρο βεί στη δέουσα έρευνα όπως φαίνεταιαπό ταστοιχεία τουφακέλου και στην ίδια επιστολή τουόπουσυστήνει καιγιατί την εξουσιοδότησητου Υπουργού γιαχαλάρωσηστην προκείμενηπερίπτωση. 5 10 Σχετικά δε με τον ισχυρισμό των αιτητώνότι δεν τέθηκευπόψη του Υπουργού τογεγονός τηςύπαρξηςποινικήςκαταδίκης με δικα στική απόφασηγιακατεδάφισητης προέκτασης αυτής,απόταγεγο15 νότακαιταστοιχεία τουφακέλου,είναιπρόδηλοότιοΥπουργός εί χε πλήρηεικόνατηςυπόθεσης καιδεν ενήργησε κάτωαπό πλάνη πε ρί ταπράγματα.Χαρακτηριστικά μπορεί ναγίνει αναφορά στα σχε τικά σημειώματα του Επαρχου Λάρνακας και άλλων λειτουργών που ήσαν ενώπιον του Υπουργού κατάτη λήψη της απόφασηςτου 20 για έγκριση της χαλάρωσηςκαιπουαποτελούνήκαισυμπληρώνουν τηναιτιολογίααυτής. Συνεπώς και πάνωστην ουσία,το Δικαστήριο θακατέληγε στο συμπέρασμα ότι ηπροσφυγή θα έπρεπε να είχε απορριφθεί για το λόγο ότι απόταγεγονότα δεστοιχειοθετείται πλάνηπερί τα πράγ ματα, η δε επίδικη απόφαση λήφθηκε κατόπιν επαρκούς έρευνας και είναιαπόλυτααιτιολογημένη μέσασταπλαίσιατηςδιακριτικής εξουσίας των καθ* ων ηαίτησηπουτους παρέχει ο νόμος. 25 30 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Παπαχρυσοστόμου ν. Δημοτικής Επιτροπής Λευκωσίας
(1989)3(B)ΑΛΛ. 656, 35 Kritiotis v. Municipality of Paphos andAnother
(1986)3(A) C.L.R. 322, 40 Χατζηθεοδούλου και Άλλη v. Δήμου Στροβόλου
(1989)3(Δ) ΑΛΛ. 2069, Constantinou v.Republic
(1966)3 C.L.R. 572, 2066 3ΑΛΛ Ενθυμιάδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Mouska v. Improvement Board of Paralimni andAnother
(1986)3(B) C.LR.
- Προσφυγή. 5 10 Προσφυγή εναντίον α)της απόφασηςτου Υπουργείου Εσω τερικών μετηνοποίαενέκρινεχαλάρωσηαναφορικά μετηνανέ γερσηβεράντας-μπαλκονιούστην οικοδομήτουΝίκουΣ.Δήμου και β) της παράλειψης του Δήμου Λάρνακος να αποδεκτεί την ένσταση των αιτητώνγιατην προέκταση της ενλόγω οικοδομής που είναι γειτονική των αιτητών. Α. Σ. Αγγελίδης,για τους Αιτητές. 15 Κλ. Θεοδούλου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ων ηαίτηση Αρ.
- Γ.Νικολαΐδης,γιατους Καθ' ων ηαίτησηΑρ.
- 20 Cur. adv.vult. Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ,Π.: Με την προσφυγή τους αυτήοι αιτητές ζητούν απότο Δικαστήριο την πιο κάτω θεραπεία:- 25 "
- Δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται άκυρηκαιχωρίς νομικό αποτέλεσμα ηαπόφασηκαι/ή πράξη του καθ'ου ηαίτηση Αρ. 1με την οποίαενέκρινε χαλάρωση αναφορικά μετηνανέγερση βεράντας-μπαλκονιούστην οικο δομήτου Νίκου ΣάββαΔήμου απότηΛάρνακα παρά την ένστάσητωναιτητών. 30 35 40
- Δήλωση του Δικαστηρίου πως η διαρκής παράλειψη του καθ' ου ηαίτηση Αρ. 2 να αποδεκτεί την ένσταση του αιτητή για την παράνομηπροέκταση της οικοδομής ήβεράνταςτου γειτονικού με τους α^ητές ακινήτου του Ν.Σ. Δήμου στη Λάρνακα είναι άκυρη,παράνομηκαι χωρίς νομικό αποτέλε σμα καιπως OTL παραλήφθηκεθαπρέπει να διενεργηθεί." OL αιτητές είναι συνιδιοκτήτες του τεμαχίου 526 Φ.Σχ. XLI/57.I.III τμήμα C, Σκάλα, στη Λάρνακα, στο οποίο έχουν ανεγείρει σύμφωνα με το Νόμο οικοδομή αποτελούμενη από "επιπλωμέναδιαμερίσματα" εγκεκριμένα απότον ΚΟΤ. Στοπα ρακείμενο οικόπεδο, κατάτον ισχυρισμό των αιτητών,"αυθαί ρετα και παράνομαέχει ανεγερθεί οικοδομή που ξεπερνάκατά 2067 Λοΐζου, Π. Ευθτιμιάδηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(1990)πολύ εκείνο που επιτρέπεται. Πέραν τούτου πρόσφατα έγινε προσπάθειαγιαπροέκτασητης ενλόγωοικοδομής μετηνκατα σκευή βεράντας έξω και πέραν του επιτρεπτού συντελεστήκά λυψης που προκαλεί προβλήματα φωτισμού/αερισμού καιπα ραβλάπτει τις ανέσεις τουγειτονικού τεμαχίου των αιτητών." 5 Οι αιτητές κατήγγειλαν το γεγονός στο Δήμο και υπέβαλαν ένσταση στη χορήγηση χαλάρωσης. Ο Νίκος Σάββα Δήμου,το ενδιαφερόμενο πρόσωπο,υπέβαλε 10 στο Δήμο Λάρνακας ως εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμ. 157, Φ/Σχ.ΧΠ/57.Ι.ΙΙΙ,ΤμήμαC,Τοποθεσία Πλακωτά,Σκάλα,Λάρνα κα,Αρ. εγγρ.C410,τηναίτησηυπ' αρ.495/88 (Τεκμήριο. 1)μετην οποία ζητούσε άδεια για προσθήκη μίας ακάλυπτης βεράντας στονπρώτοόροφοοικοδομής στο παραπάνωτεμάχιο.Τοτεμάχιο 15 αυτόβρίσκεται στην πολεοδομική ζώνη2, στην οποία,σύμφωνα μετην Κ.Δ.Π.234/80,ημερομηνίας 16Αυγούστου 1980, προνοεί ται ανώτατος συντελεστής δόμησης 2.80:1, κάλυψη τεμαχίου 0.70:1 (δηλαδή70%), ανώτατοςαριθμόςορόφων4 καιύψος 47'0" και σε περιοχή που καθορίστηκε δυνάμει του Κανονισμού 7 20 των περί Οδών και Οικοδομών Κανονισμών ως περιοχή στην οποία δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις των παραγράφων
(1)
(2)
(3)και
(5)του Κανονισμού 6των Κανονισμών αυτών("πυκνοκατοι κημένη περιοχή" ή "περιοχήτου Κανονισμού 7", όπωςεπικράτη σε πρακτικάνααποκαλούνταιτέτοιες περιοχές). 25 Στο τεμάχιο αυτόανεγέρθηκαν μια διώροφηοικοδομήαποτε λούμενηαπότέσσερα καταστήματακαιέναμικρόδιαμέρισματων δύουπνοδωματίων στο ισόγειο, μεσοπάτωματωνκαταστημάτων του ισογείου και ένα διαμέρισμα των τριών υπνοδωματίων στον 30 πρώτο όροφο.Τα τέσσερα καταστήματαστο ισόγειο με το μεσο πάτωματους,ανεγέρθηκανδυνάμειτης άδειαςοικοδομής υπ' αρ. 177/77, ημερομηνίας 21 Ιουνίου 1977 (Τεκμήριο 2),πουεκδόθηκε μετά από την αίτηση υπ' αρ. 31/77 ημερομηνίας 7 Φεβρουαρίου 1977 (Τεκμήριο 2α).Τοδιαμέρισμα στον πρώτοόροφοανεγέρθη- 35 κε δυνάμει της άδειαςοικοδομής υπ' αρ.324/84, ημερομηνίας 31 Μαΐου 1984 (Τεκμήριο 3)πουεκδόθηκε μετάαπότην αίτησηυπ' αρ.361/78ημερομηνίας29 Ιουνίου 1978 (Τεκμήριο 3α)καιτοδια μέρισμα στο ισόγειο, ανεγέρθηκε δυνάμει της άδειας οικοδομής 173/88 ημερομηνίας 31 Μαρτίου 1988 (Τεκμήριο 4)πουεκδόθηκε 40 μετά απότην αίτηση υπ'αρ.326/79ημερομηνίας 2 Ιουνίου 1979 (Τεκμήριο4α). Είναι ηθέσητουκαθ'ουηαίτησηΔήμου ότι όλεςοι παραπά2068 3 AAA 5 10 15 20 25 30 35 40 Ευθυμιάδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Δοΐζου, Π. νω οικοδομές ανεγέρθηκαν καθ'όλα σύμφωνα με τα εγκριθέντα με τις σχετικές άδειες και σχέδια, καλύπτουν δε το 90.3% του εν λόγω τεμαχίου, χωρίς όμως οποιαδήποτε παράβασητης Κ.Δ.Π. 234/80, πουπρονοεί ανώτατοποσοστό κάλυψης 70% εφόσον μέρος των οικοδομών αυτών ανεγέρθηκανκαι εν πάση περιπτώσει όλες οι σχετικές αιτήσεις υποβλήθηκαν πριν την ημερομηνία ισχύος της Κ.Δ.Π.234/80, ότανεπιτρεπότανκάλυψη μέχρι 100%. Συνεπώς ο ισχυρισμός των αιτητών που περιέχεται στην παρά γραφο 2 των γεγονότων στην αίτηση τους ότι στο τεμάχιο 157 "αυθαίρετακαι παράνομαέχει ανεγερθεί οικοδομή πουξεπερνά κατάπολύ εκείνο πουεπιτρέπεται"δεν ευσταθεί, φαίνεταιδε ότι οισχυρισμός αυτόςέχειεγκαταληφθείαπότουςαιτητέςστηναγό ρευση τους. Στις 9 Οκτωβρίου 1987, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, με επιστολή-αίτηση τουτηςημερομηνίαςεκείνηςπουστοσχετικόφάκε λο τουΔήμου αναφέρεταιως "προαίτηση"ζήτησε ναδοθείχαλά ρωσητωνπρονοιώντης Κ.Δ.Π.234/80ώστεναμπορέσει να "κα τασκευάσει ακάλυπτη βεράντα στην κατοικία του Α' ορόφου". Σύμφωναμετααρχιτεκτονικάσχέδιαπουεπισύναψε στην "προ αίτηση"αυτήεπρόκειτογιαεπέκτασηυφιστάμενηςακάλυπτηςβε ράντας(μπαλκονιού)στο διαμέρισματουπρώτουορόφουτης εν λόγωοικοδομήςκατά83τ.π.μεαποτέλεσμα τοποσοστό κάλυψης όληςτηςοικοδομής ναανέρχεταιαπό 90.3%σε 92.6%.Η επέκταση αυτή θα εγίνετο κατά μήκος της υφιστάμενης βεράντας και προς τα σύνορα του τεμαχίου 157 με το τεμάχιο των αιτητών (Τεκμήριο5). Στις 9 Ιουνίου 1988, ηΤεχνική Υπηρεσία του Δήμου ΛάρνακαςυπέβαλεπροςτοΔημοτικό Συμβούλιοπροκαταρκτικήέκθεση σεσχέσημετηνπαραπάνω"προαίτηση"τουενδιαφερομένουπρο σώπου στην οποία εκφράζονταιορισμένες επιφυλάξεις ως προς τηζητούμενη επέκταση,εφόσο μεαυτή, είναι πιθανόνα μηνεδημίουργείτο πρόβλημα αερισμού θαυπήρχε πρόβλημα φωτισμού. Ταπροβλήματαόμως αυτάγίνεται καθαρόότι δεναφορούσαντο τεμάχιο των αιτητών αλλά την οικοδομή του ενδιαφερομένου προσώπου, εφόσον όπως αναφέρεται στην εν λόγω έκθεση "δεν επηρεάζονταιταπροσωπικάσυμφέροντα των γειτόνων", δηλαδή των σημερινών αιτητών (Τεκμήριο 6). Το Δημοτικό Συμβούλιο αφούέλαβε υπόψητηνέκθεσηαυτήαποφάσισενα ξαναμελετήσει τοθέμα,αφούπρώταληφθούνδικαστικάμέτραεναντίον του εν διαφερομένου προσώπου επειδήτούτο άρχισε εν τω μεταξύσχε τικές οικοδομικές εργασίες χωρίς άδεια. Ησχετική απόφασητης Επιτροπής Τεχνικών Υπηρεσιών & Γκαράζ του Δήμου Λάρνα2069 Λοΐζου, Π. ΕνΟυμιάδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1990)κας,ημερομηνίας 9 Ιουνίου 1988, αρ. Πρ.30,όπως επικυρώθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο την 1η Σεπτεμβρίου 1988, Αρ. Πρ. 623,έχειπαρουσιασθεί ωςΤεκμήριο 7. Σύμφωνα μετην παραπάνωαπόφασητουΔημοτικού Συμβου5 λίου καταχωρήθηκεαπότο Δήμο Λάρνακας εναντίον του ενδια φερομένου προσώπου ηποινική υπόθεση υπ' αρ.5154/88,Επαρ χιακό Δικαστήριο Λάρνακας,οπότε την4 Ιουλίου 1988 το Επαρ χιακό Δικαστήριο Λάρνακας καταδίκασετο ενδιαφερόμενοπρό σωποσε£20πρόστιμο καιστηνπληρωμήτωνδικαστικών εξόδων, 10 επιπλέον δε έδωσε Διάταγμα Κατεδάφισης της παράνομηςοικο δομής -προέκτασης εκτός εάντο ενδιαφερόμενο μέρος εξασφάλι ζεμέσασε δύο μήνες άδειαοικοδομής απότην Αρμόδιααρχή. Στη συνέχεια στις 27 Ιουλίου 1988 το ενδιαφερόμενο μέρος υπέβαλε στο Δημοτικό Συμβούλιο Λάρνακας την αίτηση υπ' αρ. 495/88 για τη χορήγηση άδειας ("χαλάρωσης"), σε σχέση με την παραπάνω οικοδομή (Τεκμήριο 1),ηδε Τεχνική Υπηρεσία υπέ βαλε στο Δημοτικό Συμβούλιο νέα έκθεση ημερομηνίας 28-30 Ιουλίου 1988 (Τεκμήριο 8). Στην έκθεση αυτήαναφέρεταιμεταξύ άλλων ότι> " προσκομίσθηκε νέο σχέδιο στο οποίο το ένα από τα υπνοδωμάτια του ισογείου τα οποία με την προσθήκη θα 25 έχουν προβλήματα φωτισμού και αερισμού μετατράπηκε σε αποθήκη. Τοδωμάτωπουπαραμένειέχειπαράθυροσεανοι κτό φωταγωγό ". Εν τω μεταξύ στις 3 Αυγούστου 1988, λήφθηκε από το Δήμο 30 Λάρνακας μία επιστολή των αιτητών ημερομηνίας 26 Ιουλίου 1988, μετηνοποίααυτοίδιαμαρτύροντανγιατηνπαράνομηπρο έκταση του μπαλκονιού της οικοδομής του ενδιαφερομένουπρο σώπου (Τεκμήριο 9). ΤοΔημοτικό Συμβούλιοεξουσιοδότησε τότε τοΔήμαρχοναεπικοινωνήσει μετοναιτητή,υπ'αριθμό 1,πουεμ- 35 φανιζότανστοΔήμοωςαντιπρόσωποςτωνάλλωναιτητών. Ησυ νάντησητουΔημάρχου μετον αιτητήυπ' αρ. 1 έγινετην6 Αυγού στου 1988, σ' αυτήνδε ο αιτητήςυπ' αρ. 1επέμενε στηθέσητου, όπωςαναφέρεταισευπηρεσιακόσημείωμα ενόςΤεχνικού Βοηθού του Δήμου Λάρνακας ημερομηνίας 8 Αυγούστου 1988 (Τεκμήριο 40 11). Μετάτην συνάντηση αυτήηΕπιτροπήΤεχνικών Υπηρεσιών και Γκαράζμελέτησετο θέμαυπό το φως των ενστάσεων τουαι τητήυπ' αριθμό 1,καιαφού βρήκεότι OL ενστάσεις αυτές στερού νταισοβαρότητας,αποφάσισεστις 14Σεπτεμβρίου 1988ομόφωνα 2070 15 20 3 ΑΛΛ 5 10 15 20 25 30 Ευθυμιάοηςκ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Λόΐξου,Π. να εισηγηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο την αιτούμενη χαλάρωση. (Τεκμήριο 12). Το Δημοτικό Συμβούλιο στις 3 Οκτωβρίου 1988 παρέπεμψεξανάτοθέμαστην Επιτροπήτηνοποία εξουσιοδότησενααποφασίσειοριστικά (Τεκμήριο 12). Μετάαπόαυτόη Επιτροπήαφού μελέτησε ξανά το θέμα,αποφάσισε στις 10 Οκτωβρίου 1988, διαφωνούντος τουΔημοτικού Συμβούλου κ. Μ.ΧατζηΧριστοφή, να εισηγηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο να συστήσει την απαιτούμενηχαλάρωσητωνπρονοιώντηςΚ.Δ.Π.234/80υπόορι σμένουςόρουςπουαναφέρονταιστην απόφαση αυτή(Αρ. Πρ. 34) καιηοποίαεπικυρώθηκεμεαπόφασητουΔημοτικού Συμβουλίου ημερομηνίας 1 Δεκεμβρίου 1988, (Τεκμήριο 13). Ο Δήμος τότε με επιστολή τουΔημάρχου,ημερομηνίας 17 Νο εμβρίου 1988 (Τεκμήριο 14),προςτον Επαρχιακό ΛειτουργόΤμήματος Πολεοδομίας & Οικήσεως Λάρνακας ζήτησε τις απόψεις του σχετικά με το παραπάνω θέμα, οπότε την 18 Φεβρουαρίου 1989, λήφθηκε από το Δήμο Λάρνακας επιστολή του Διευθυντή Τμήματος Πολεοδομίας & Οικήσεως ημερομηνίας 14 Φεβρουαρί ου 1989 στην οποίαεπισυνάφθηκεσχετική επιστολή του ΕπαρχιακούΛειτουργούΛάρνακαςημερομηνίας21Δεκεμβρίου 1988(Τεκ μήρια 15 και 15α). Στις επιστολές αυτές περιέχεται η αντίθετη προς την απόφαση του Δήμου Λάρνακας γνώμη. Το Δημοτικό Συμβούλιο αφούξαναμελέτησε το θέμαενόψει τηςδιαφορετικής άποψης του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, αποφάσισε στις 15 Μαρτίου 1989 και πάλι να προωθήσει την αίτηση στον Υπουργό Εσωτερικών για εξουσιοδότηση της ζητούμενης χαλά ρωσης των προνοιών της Κ.Δ.Π.234/80(Τεκμήριο 16).Σύμφωνα με την απόφαση, ο Δήμαρχος Λάρνακας με επιστολή του ημερο μηνίας 3 Μαΐου 1989 προς το ΓενικόΔιευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών μετηνοποίαζητείταιέγκρισηγιατηχορήγησητηςαι τούμενης "χαλάρωσης",καιστην οποίααναφέρονταιοι λόγοιγια τουςοποίουςοΔήμος Λάρνακας,ικανοποιήθηκεότιπρέπειναδο θείηζητούμενηάδειαπαράτηναντίθετηγνώμητουΤμήματοςΠο λεοδομίας καιΟικήσεως (Τεκμήριο 17). 35 40 Στις 9 Ιουνίου 1989 παραδόθηκε δια χειρός στο Υπουργείο Εσωτερικών επιστολή-ένσταση των αιτητών για τηχορήγηση της ζητούμενης άδειας ("χαλάρωσης"), ημερομηνίας 7 Ιουνίου 1989 στην οποία επαναλαμβάνονται οι θέσεις των αιτητών (Τεκμήριο 18). Μετάτηλήψητηςπαραπάνωένστασης των αιτητών,οΓενι κόςΔιευθυντήςτουΥπουργείουΕσωτερικών μεεπιστολήτουημε ρομηνίας 13 Ιουνίου 1989 προς το Δήμαρχο Λάρνακας, ηοποία λήφθηκεαπότοΔήμοΛάρνακαςτην24 Ιουνίου 1989, αφού ανα φέρεται στην ένσταση,ζητάτις απόψεις τουΔήμου Λάρνακας ως 2071 Λοΐζου, Π. Ευθυμιάοηςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1990)επίσηςζητάναπληροφορηθείκατάπόσονέχουνληφθείδικαστικά μέτραεναντίον τουενδιαφερομένουπροσώπου(Τεκμήριο 19). Σε απάντησητηςεπιστολής αυτήςτουΓενικούΔιευθυντήτου Υπουρ γείου Εσωτερικών, ημερομηνίας 13 Ιουνίου 1989, ο Δήμαρχος Λάρνακας απέστειλε επιστολή του ημερομηνίας 10 Ιουλίου 1989 πουαξίζειναπαρατεθείαυτούσιαλόγωτηςσημασίαςτηςκαιτου ότι σεαυτήπεριέχεται κατ'ουσία, κατάτον ευπαιδευτοδικηγόρου τουΔήμου,ηόληυπόθεση(Τεκμήριο 20). 5 "Αξιοτ. Κύριε, 10 Αίτησητουκ. ΝίκουΣάββαΔήμουγιαπαραχώρηση χαλάρωσης,γιαάδειαεπέκτασης του μπαλκονιού οικοδομής,πάνωστοτεμ.μεαρ. 157,τουχωροταξικού σχεδίου XLI/57:1:III, τμήμα C-Σκάλαστη Λάρνακα 15 Αναφέρομαι στην επιστολή σας με αρ. Φακ.56/78/167 ημερ. 13.6.1989,σχετικά με το πιο πάνωθέμακαιπαραθέτω πιο κάτω,τις απόψεις του Δήμου Λάρνακας σε ό,τι αφορά 20 την ένσταση των ιδιοκτητών παρακείμενηςοικίας,μέσωτων δικηγόρων τους κ.κ. Παπαντωνίου καιΠαπαντωνιου:
- Οι ιδιοκτήτες τηςπαρακείμενηςοικοδομήςδιαμαρτύρονται ότι ηαιτούμενηεπέκτασητουμπαλκονιούθαεπηρεάζει:- 25 (ι) την ιδιωτική σφαίρα των πελατών τους λόγω θέας των γειτόνων εντός τουκτήματοςτους, (ιι) το οικιακό τους άσυλο, 30 (ιιι) το φωτισμό του ισογείου τους, (ιν) θαδημιουργεί πρόβλημα θορύβουκαιηχορύπανσης, 35 (ν) θαασφυκτιούνκάτωαπότυχόν αδιάκριταβλέμματα μέσα στο σπίτι τους, (νι) θακλονισθεί ηεμπιστοσύνη του κοινού προς τοΔή μο καιτην Κεντρική Διοίκηση και (νιι) θα επηρεασθεί η διαθεσιμότητα των διαμερισμάτων τους σε τουρίστες. 2072 40 3 ΑΛΛ. Ευθυμιάδης κ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Λοΐζου, Π.
- Όλα τα ανωτέρω είχαν εξετασθεί από το Δημοτικό Συμ βούλιο Λάρνακας,προτού αποφασισθεί η σύσταση γιαχα λάρωση και είχαν κριθεί υπερβολικά και παντελώς αδι καιολόγητα για τους πιο κάτω λόγους:5
(1)Και ταδύοκτήματαβρίσκονται στην περιοχή του Κα νονισμού 7και επίσης και ταδύο κτήματα είναι δυνα τό να αξιοποιηθούν με ανέγερση κτιρίων που ναεφά πτονται στο κοινό σύνορο. 10 Σύμφωνα με τον ίδιο Κανονισμό επιτρέπονται μπαλ κόνια μέχρι του κοινού συνόρου και αυτό το φαινόμε νοπαρουσιάζεταισε όλα σχεδόν τακτίριαπου βρίσκο νται στην πυκνοκατοικημένη περιοχή της πόλης. 15 20 25 30 35 40
(2)Οι παραπονούμενοι μόνοι τους παραδέχονται ότι υπάρχει μπαλκόνι και ότι πρόκειται για επέκταση του μπαλκονιού, αναφέρονταςότι το υφιστάμενο μπαλκό νι είναι αρκετό, αλλά τους ενοχλεί η μικρή επέκταση του. Το πρόβλημα δηλαδήείναι το μέγεθος;
(3)Ο φωτισμός του κτιρίου των παραπονουμένων δεν επηρεάζεται καθόλου, γιατί πρόκειται για νέο κτίριο που τηρεί πλήρως τους κανονισμούς φωτισμού, σύμφωναμετον Κανονισμό 7,απότο δικότουτεμάχιοκαι δεν έχει κανένα κεκτημένο δικαίωμα φωτισμού ήαερι σμού απόγειτονικά τεμάχια.
(4)Εάνοιδιοκτήτης πουζητάχαλάρωσηγια"τηνυπερκάλυψη αποφάσιζενακατεδαφίσει άλλο τμήμα ήάλλη βεράντα,τουκτιρίουτου,σεάλληπλευρά,δεθαυπήρχευπερκάλυψη καιδενχρειαζότανκαμιάχαλάρωση γιαναεξα σφαλίσει την άδεια οικοδομής που ζητά,οπόταν OL γεί τονες καμιάβάση θα είχαν να διαμαρτύρονται παρόλο ότι θαεπρόκειτο γιατην ίδιαακριβώςκατάσταση. 4. Εν πάση περιπτώσει, με το προτεινόμενο μπαλκόνι γίνε ται μία υπέρβαση στη κάλυψη κατά86 τ.π.όσο δηλαδήτο μπαλκόνι καιανεβάζειτηνκάλυψησεποσοστό 92.6% αντί 90% που ήταν η υφιστάμενη κάλυψη, διατηρώντας όμως το συντελεστήδόμησης μέσα στα επιτρεπόμενα πλαίσια. Το Δημοτικό Συμβούλιο είχε αποφασίσει τη σύσταση για χαλάρωση για ανθρωπιστικούς λόγους, ανθρώπινης και 2073 Λοΐζου, Π. Ευθυμιάδης κ.ά.ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(1990)αξιοπρεπούςδιαβίωσης,αφούέλαβευπόψητουότι τοκτί ριο του αιτητή βρίσκεται περικυκλωμένο από τεράστιες οικοδομές πουεπέτρεπεο Κανονισμός 7προτης επιβολής της Κ.Δ.Π. 234/80,αλλά ακόμακαι μετά από αυτήν,που έδωσε το δικαίωμα σε οικονομικά εύρωστους πολίτες να ανεγείρουν τετραώροφες οικοδομές με συντελεστήδόμη σης 2.80:1.00και να βρίσκονται μεταξύ αυτών και μικρά κτίρια για ιδιοκατοίκηση. 5
- Ο Δήμος μας επαναβεβαιείτην προηγούμενη του απόφαση, γιασύσταση τηςχαλάρωσης,δεδομένου ότιόλα ταστοιχεία που αναφέρονταιστην ένσταση των δικηγόρων κ.κ. Παπα- ντωνίου καιΠαπαντωνίου είχαν εξετασθεί πριν τηναρχική απόφασητουκαιδεν προκύπτειαπό αυτήντίποτε τονέο.
- Σχετικάμετην ερώτηση σαςγιατανομικάμέτραπουέλα βε ο Δήμος Λάρνακας σχετικά με την παράνομη έναρξη των εργασιών για ανέγερση της επέκτασης του μπαλκονι ού,σαςπληροφορώότι οΔήμος εξασφάλισε Ανασταλτικό Διάταγμα και Διάταγμα κατεδάφισης σε περίπτωση που δεν εξασφαλισθεί η νενομισμένη άδεια οικοδομής. Το Ανασταλτικό Διάταγμα τηρείται μέχρι σήμερα και ως εκ τούτου αναμένομε τηδικήσας απόφασηεπί του θέματος. Την20 Ιουλίου 1989 οΔήμοςΛάρνακαςέλαβεεπιστολήτουΓε νικού Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών, ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1989 με την οποία του παρεχόταν εξουσιοδότηση ναχο ρηγήσει τηναιτούμενηάδειαοικοδομής. Μετάτην εξουσιοδότηση αυτήο Δήμος Λάρνακας χορήγησε την άδειαυπ' αρ.422/89, ημε ρομηνίας29 Ιουλίου 1989, γιατηζητούμενηπροσθήκητου. ΟΔήμος Λάρνακας μετηνεπιστολή του με αρ.495/88καιημε ρομηνίας 3 Μαΐου 1989 (Παράρτημα Α), ζήτησε την έγκρισητου Υπουργού Εσωτερικών δυνάμει του άρθρου 14
(2)του Νόμου,σε σχέση με αίτηση του κ. Νίκου Σάββα Δήμου για χαλάρωση των 35 προνοιώντης Κ.Δ.Π.234/80ώστενακαταστείδυνατήη έκδοση σ' αυτόν άδειαςοικοδομής γιαπροσθήκημιαςβεράνταςστον πρώτο όροφο της οικοδομής του σύμφωνα με την οποία ηκάλυψη της υφιστάμενης οικοδομής θααυξάνετοαπό 90.3% σε92.6%.Πατην πιοπάνωαιτούμενηχαλάρωση λήφθηκανοι απόψειςτουΔιευθυ- 40 ντήτουΤμήματος Πολεοδομίας καιΟικήσεως (Παράρτημα Β),ο οποίος όμως,δεσυνιστούσεέγκρισητης αιτούμενης χαλάρωσης. Στομεταξύκαι ενώτο θέματης αιτούμενης χαλάρωσηςμελε2074 10 15 20 25 30 3ΑΛΛ. 5 10 Ευθυμιάδηςκ.ά. ν. Δημοκρατίαςκ.ά. Λοΐζου,Π. τάτοαπότοΥπουργείο Εσωτερικών, (ΠαράρτημαΔ,Σημ. 1), οι δικηγόροι κ.κ.ΠαπαντωνίουκαιΠαπαντωνίου υπέβαλανστο Υπουργείο Εσωτερικών, εκ μέρους τωνπελατών τους κ.κ. Κυ ριάκου Ευθυμιάδηκαι άλλων, ένσταση σεσχέσημετην ανέγερσητουμπαλκονιούτηςοικοδομής τουαιτητή,επειδήόπως ισχυ ρίζονταν επηρεάζεται η οικοδομή τους με την ανέγερση του μπαλκονιού (Παράρτημα Γ). Το θέμα τηςαιτούμενης χαλάρωσης μαζί μετην ένσταση των κ.κ.ΠαπαντωνίουκαιΠαπαντωνίουτέθηκε ενώπιον του Υπουρ γού Εσωτερικών (ΠαράρτημαΔ, Σημ.
(1)-
(6)). Ο κ. Υπουργός αφούπήρεκαιτιςαπόψειςτουΕπαρχουΛάρνακας(βλέπεσημεί ωμα με αρ.
(3)στο ΠαράρτημαΔ),ενέκρινε την αιτούμενηχαλά ρωση(ΠαράρτημαΔ). 15 Η απόφαση αυτήτου Υπουργού Εσωτερικών κοινοποιήθηκε στο Δήμο Λάρνακας και τους δικηγόρους των ενισταμένων όπως φαίνεται στις επιστολές του Υπουργείου Εσωτερικών (Παράρτημα Ε). 20 25 30 35 40 Είναι ο ισχυρισμός τωναιτητών, όπως διατυπώνεται στην παράγραφο 2 των γεγονότων πάνωσταοποία στηρίζεται η αί τηση ότι "πέραν τούτου πρόσφαταέγινε προσπάθειαγια προέ κταση τηςεν λόγω οικοδομής μετηνκατασκευή βεράνταςέξω καιπέραν του επιτρεπτού συντελεστή κάλυψης πουπροκαλεί προβλήματα φωτισμού/αερισμού και παραβλάπτει τις ανέσεις τουγειτονικού τεμαχίου των αιτητών". Αυτόν τονισχυρισμό τοναμφισβητούν οικαθ'ωνοι αίτηση Αρ. 2οιοποίοι μετησειρά τους ισχυρίζονται ότισχετικά με τις επιφυλάξεις ως προς τηζητούμενη επέκταση ήταν "πιθανόνα μηνεδημιουργείτο πρόβλημααερισμού αλλάθαυπήρχεπρόβλη μα φωτισμού", λέγουν ότι ταπροβλήματα αυτά είναι φανερά, δεν αφορούσαντο τεμάχιο των αιτητών αλλά την οικοδομή του ενδιαφερομένου μέρους εφόσον όπως αναφέρεται στην έκθεση της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου "δεν επηρεάζονται ταπρο σωπικά συμφέροντα τωνγειτόνων", δηλαδήτωνσημερινών αι τητών (βλέπε Τεκμήριο6). Είναι φανερόλοιπόν απόταπιοπάνωότιοικαθ' ωνηαίτηση 2, αρνούντο τηδημιουργία οποιουδήποτε επηρεασμού τωναιτη τών σανιδιοκτητών καικατόχωντουπαρακείμενουοικοπέδου. Στην υπόθεση ΘεοδώραΠαπαχρνσοστόμον ν.Δημοτικής 2075 Λοΐζου, Π. Ευθτιμιάδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1990)Επιτροπής Λευκωσίας,
(1989)3(B) Α.Α.Δ. 656, αποφασίστηκε ότι γιατηνύπαρξηεννόμου συμφέροντος στονπερίοικοναπρο σφύγει στο Δικαστήριο για ακύρωση άδειας ανέγερσης οικοδο μής,είναι απαραίτητες δύοπροϋποθέσεις. Ημιαείναι ναέχουν ζημιωθεί οι περίοικοι και ηάλλη η αρμοδία Αρχή να έχει δια5 πράξει κάποια παρανομία. Πριν να εξετάσω το θέματης ύπαρξηςπαρανομίαςθαήθελα να διατυπώσω το συμπέρασμα μου ότι στην προκειμένη περί πτωσηοι αιτητέςδεναπέδειξανοποιαδήποτεζημιάαπότηνανέ γερση της προέκτασης του μπαλκονιού, αντίθετα αν υπάρχει οποιοσδήποτε επηρεασμός,όπως διαπιστώνεται σταπορίσματα της Τεχνικής Επιτροπής τόϋ Δήμου, είναι επηρεασμός τουφω τισμού της οικοδομής του ίδιου του ενδιαφερόμενου μέρους. Για τον πιο πάνω λόγο η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί διότι OLαιτητές δεν έχουν στοιχειοθετήσει τέτοια γεγονότα που να αποδεικνύουν την ύπαρξη εννόμου συμφέροντος εκ μέρους τους για την προσβολή της επίδικης απόφασης. (Kritiotis ν. Municipality of Paphos
(1986)3(A) C.L.R. 322.) 10 15 20 θεωρώ όμως σκόπιμο ναεξετάσω και τηνομιμότητα της επί δικηςδιοικητικής απόφασης. Είναι ο ισχυρισμός των αιτητώνότι αυτήείναι αντίθετηπρος 25 το νόμο γιατί δεν υπάρχει επίκληση δημοσίου συμφέροντος για τηνπαραχώρησητηςχαλάρωσης,αντίθεταγίνεται σαφήςεπίκλη ση ιδιωτικώναναγκώνκαιότιηχορήγησητηςχαλάρωσηςδενπα ραβλάπτει το δημόσιο συμφέρον. 30 Προςυποστήριξη της θέσεωςαυτήςεπικαλούνται την απόφα σηστην υπόθεσηΧατζηθεοδούλονκαιΑλλην.ΛήμονΣτροβόλον
(1989)3(Δ) Α.Α.Δ. 2069. Επίσης τον Κανονισμό 66 των Περί Οδών και Οικοδομών Κανονισμών και την υπόθεση Constantinouv.Republic
(1966)3C.L.R.572 στη σελ. 579 όπου 35 αποφασίσθηκεότι χαλαρώσεις εγκρίνονται κάτωαπότον Κανο νισμό66 μόνον σε όση έκτασηαποδεικνύονταιότι είναιαναγκαί ες για το δημόσιο συμφέρον. Περιπλέον ότι το βάρος της απο δείξεως δημοσίου συμφέροντος βαρύνειπάντοτετονεκάστοτεαι τητή. (Mouska v. Improvement Board of Paralimni and 40 Another
(1986)3(B) C.L.R. 1887 στη σελ. 1899. Σε ό,τιαφορά τονκαθ'ουη αίτηση 1 είναιότι ηέγκρισητηςχαλάρωσης απότον Υπουργό δεν ικανοποιεί τηβασική προϋπόθεση του Νόμου,ότι δηλαδή ηχαλάρωση είναι αναγκαίαχάριν του δημοσίου συμφέ2076 3 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Ευθυμιάδηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας κ.ά. Δοΐζου, Π. ροντος καιότιοΥπουργόςδενπροειδοποιήθηκεποτέσε ολόκλη ρητηδιαδικασίαπερίτηςμηπροβολήςήύπαρξηςδημοσίουσυμ φέροντος. Αντίθετα προβλήθηκανκαι τέθηκαν ενώπιον του μόνο OLλόγοι ιδιωτικού συμφέροντος. Και ότι έγινε ελλειπής ενημέρωσήτουως προςταπραγματικάγεγονότα τηςύπαρξηςδικαστι κής καταδίκης ήτης απόφασηςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου περί της συνταγματικότηταςτης Κ.Δ.Π.234/80, καιότι όλα αυτάοδη γούν σε πλάνη περί τα πράγματα, που είναι λόγος ακυρώσεως. Και ότι παρά τις αντίθετες απόψεις Δήμου και Πολεοδομίας εγκρίνει χωρίς να δίδει ειδική αιτιολογία γιατί προτιμά τη μια από αυτέςτις χαλαρώσεις στην περίπτωση αυτή. ,Ωςπροςτονισχυρισμό τωναιτητώνότιπουθενάδεγίνεταιεπί κληση δημοσίου συμφέροντος, οι καθ'ων η αίτηση δέχονται ότι μια απότις προϋποθέσεις του εδαφίου2 του άρθρου 14τουΝό μουαπαιτείόπως ηαρμοδίαΑρχή"δηλοί εαυτήνωςικανοποιούμενην ότι τοδημόσιον συμφέρον απαιτείτηνέκδοσιν αδείας". Στηναπόφασητης ΕπιτροπήςΤεχνικών Υπηρεσιών καιΓκαράζ,ημερομηνίας 14 Σεπτεμβρίου 1988, (Τεκμήριο 12)αναφέρε ται ότι "με τηχορήγηση μιας τέτοιας χαλάρωσης δενπαραβλά πτεται το δημόσιο συμφέρον". Επικαλούνται επίσης τη διαπί στωσητης εξέτασης τουδημοσίου συμφέροντος απότοαπόσπα σμα της επιστολής τουΔημάρχου Λάρνακας προς το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών που παρατίθεταιπιοπά νω όπου δίδονται στοιχεία που συνιστούν την ύπαρξηή μη δη μοσίου συμφέροντος. Στονόροαυτό,μέσαστοπεριεχόμενο τηςόληςνομοθεσίας που ρυθμίζει ταθέματαοικοδομών,κατάτηγνώμη μου,πρέπειναδο θεί ευρεία ερμηνεία ώστεναπεριλαμβάνει και τηδυνατότητα πα ροχής χαλαρώσεως για ανθρωπιστικούς λόγους, και γενικά σαν θέμαάσκησης επιείκειας έτσιπουνακαλύπτεταισεμιαπρέπουσα περίπτωση και το ιδιαίτερο συμφέρον ενός ατόμου μια και ηδίκαιη καικατάεπιείκεια ικανοποίηση ιδιωτικών συμφερόντων δεν αποκλείειγενικάμιλώντας την εξυπηρέτηση τουδημοσίου συμφέ ροντος,ότανμάλιστατοκακόπουπρόκειταιναθεραπευτείδενεί ναι σημαντικό, δεν επηρεάζει τα δικαιώματα άλλων και δεν προήλθε ουσιαστικά απότην υπαιτιότητατου ιδίουτουατόμου. 40 Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα της επιστολής αυτής του Δημάρχου στο οποίο αναφέρονται οι ανθρωπιστικοί λόγοι για τους οποίους συστήνει την εξουσιοδότηση της χαλάρωσης μια και εκτός από το ότι δεν προκαλούσε οποιαδήποτε ζημιά 2077 Αοΐζου, Π. Ευθνμιάδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά,
(1990)στους περίοικους, -ήταν οι περίοικοι πουτο είχαν περιφράξει με ψηλές οικοδομές και καθίστατοαναγκαία ηδημιουργία μιας βεράνταςσανδιέξοδος στο πρόβλημααυτό. Περιπλέον είναι φανερόότι ο καθ' ουηαίτηση2,Δήμος είχε 5 προβεί στη δέουσα έρευνα όπως φαίνεται απότα στοιχεία του φακέλουκαιστην ίδιαεπιστολή τουόπουσυστήνεικαιγιατίτην εξουσιοδότηση του Υπουργού για χαλάρωση στην προκειμένη περίπτωση. 10 Σχετικάδεμε τον ισχυρισμό των αιτητώνότι δεντέθηκευπό ψη του Υπουργού το γεγονός της ύπαρξης ποινικήςκαταδίκης με δικαστική απόφασηγια κατεδάφισητης προέκτασης αυτής, από τα γεγονότα και τα στοιχεία του φακέλου, είναι πρόδηλο ότι οΥπουργός είχεπλήρηεικόνατηςυπόθεσης καιδεν ενήργη- 15 σε κάτωαπόπλάνηπερί ταπράγματα. Χαρακτηριστικά μπορεί να γίνει αναφοράστα σχετικά σημειώματα του Επαρχου Λάρ νακας και άλλων λειτουργών που ήσαν ενώπιον του Υπουργού κατάτηλήψητης απόφασηςτουγιαέγκρισητηςχαλάρωσηςκαι πουαποτελούν ήκαι συμπληρώνουν τηναιτιολογία αυτής. 20 Συνεπώςκαιπάνωστην ουσία θακατέληγαστο συμπέρασμα ότι η προσφυγή θα έπρεπε να είχε απορριφθείγια το λόγο ότι απόταγεγονότα δε στοιχειοθετείται πλάνηπερίταπράγματα,η δε επίδικη απόφασηλήφθηκε κατόπιν επαρκούςέρευνας και ειναι απόλυτα αιτιολογημένη μέσα στα πλαίσια της διακριτικής εξουσίας των καθ'ων ηαίτησηπουτους παρέχει ο νόμος. Κάτω από τις περιστάσεις δε δίδεται οποιαδήποτεδιαταγή ως προςταέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 2078 25 30