clr/1990/1990_3_2163.pdf

(1990)2. Είναι επίσης ισχυρισμός του αιτητή ότι η προσβαλλόμενη από­ φαση πάσχει, γιατί υπήρξανπαρεμβάσεις εκ μέρους του προσυπογράφοντος χωρίς προσυνεννόηση με τον αξιολογούντα λει­ τουργό κατά τησύνταξητων εμπιστευτικών εκθέσεων καιότικα­ μιά αιτιολογία δε δίδεται από τον προσυπογράφοντα για την τροποποίηση στην αξιολόγηση τουαξιολογούντος λειτουργού. 5 Το νομικό σημείο πουεγείρεται απότην πιο πάνωεισήγησηέχει ξεκαθαρισθεί με την απόφασητου Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αργνρίόης ν.Δημοκρατίας

(1989)3(B) Α.Α.Δ.

1. 10 Ενόψει τηςθέσης τηςνομολογίας, ορθάηΕΑΥ. έλαβευπόψημό­ νο τηναξιολόγηση τουαξιολογούντος λειτουργού.
2. ΕίναιβασικήαρχήτουΔιοικητικού Δικαίουότι οι συστάσεις του 15 Προϊσταμένου του Τμήματος που είναι αντίθετες ή ασύμφωνες με τη γενική εικόνα που παρουσιάζουνοι υπηρεσιακοί φάκελοι και οι φάκελοι των εμπιστευτικών εκθέσεων, πρέπει να παρα­ γνωρίζονται ή να αποδίδεται σ* αυτές περιορισμένη βαρύτητα, ανάλογα με την έκτασητηςαντίφασηςήασυμφωνίας. 20 Το Δικαστήριο στην άσκησητου δικαστικού του ελέγχουγιατην εγκυρότητα της προαγωγής,διερευνά τους λόγους πουδίδονται, όταν δίδονται, για τις συστάσεις για να διακριβώσει αν είναι σύμφωνοι με το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων. 25 Στηνυπόεξέτασηυπόθεση,όπωςφαίνεταιστοπρακτικότηςΕπι­ τροπής,δεν μπορεί ναλεχθεί ότι ησύσταση τουδιευθυντή δεσυ­ νάδει προς την όλη εικόνα των υποψηφίων όπως προβάλλεται από ταστοιχεία του φακέλου,ταοποίαη ίδιαηΕπιτροπήάξιο30 λόγησε.
3. Έχεινομολογηθεί απότοΑνώτατο Δικαστήριοσε σειράαποφάσε­ ων ότι ηαρχαιότητααπόμόνη της δεν μπορεί να υπερισχύσει. Η διορίζουσααρχή πρέπειναλαμβάνειυπόψητοσύνολοτων κριτήρίων -αξία,προσόντα, αρχαιότητα-ηδε αρχαιότηταμπορεί να κλίνειτηνπλάστιγγαμόνοανδύουποψήφιοικατάτομάλλονήήτ­ τον ισοβαθμούν σταδύοπρώτακριτήρια. Βεβαίως πρέπειναγίνει συνεκτίμηση όλων των κριτηρίων. 35 40 Ο αιτητήςδεν υπερτερούσε σε αξίααπότο ενδιαφερόμενο μέρος και μάλιστα αντίθετατο ενδιαφερόμενο μέρος είχε περιπλέον τη σύσταση του Διευθυντή και γι* αυτό το λόγο ηαρχαιότητααπό μόνητηςδεν μπορούσε ν' αποτελέσει αποφασιστικόκριτήριο.Το 2164 3ΑΛΛ. Κυπριανούν.Δημοκρατίας Δικαστήριοδενεπεμβαίνει,εκτόςεάνοαιτητήςαποδείξειέκδηλη υπεροχήέναντιτουυποψηφίουπου προάχθηκε. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 5 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Republic v.Pericleous andOthers

(1984)3(A)C.L.R. 577, 10 Αργυρίδης ν.Δημοκρατίας

(1989)3(B) Α.Α.Α. 380, Βασιλείου ν.Δημοκρατίας

(1989)3(B)Α.Α.Δ. 1005, Papatryphonos v.Republic

(1987)3(C) C.L.R. 1882, 15 Louca v.Savva andOthers

(1989)3(A)C.L.R. 672, Καϊττάνης καιΆλλοι v.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 1294, 20 Christoforou v.Republic

(1986)3(C) C.L.R. 2413, Georghiou v.Republic

(1976)3C.L.R. 74, Republic v.Koufettas

(1985)3(C) C.L.R. 1950, 25 Republic v.Hans

(1985)3(A) C.L.R. 106, Partellides v.Republic

(1969)3C.L.R. 480, 30 Smymios v.Republic

(1983)3(A)C.L.R. 124, Republic v.Zachariades

(1986)3(A) C.L.R. 852, Michael v.Republic (No.l)

(1975)3 C.L.R. 136, 35 Evgeniou v.Republic

(1979)3C.L.R. 239, Hadjiioannou v.Republic

(1983)3(B)C.L.R. 1041. 40 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποία προήγαγε το ενδιαφερόμενο πρόσωπο στη θέση Κτηνιατρικού Επιθεωρητή 1ης Τάξης, Κτηνιατρικές 2165 Κυπριανού ν.Δημοκρατίας

(1990)Υπηρεσίες,αντίτουαιτητή. Μ. Τσαγγαρίόης για Τ. Παπαδόπουλο, γιατον Αιτητή. Α. Παπασάββας, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ων ηαίτηση. 5 Cur.adv.vult. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Με την αίτηση αυτή, ο αιτητής ζητά την 10 ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας ημερομηνίας 8.10.1987, μετηνοποίαπροήγαγετονΤεύκρο Αναξαγόρου -Ενδιαφερόμενο Μέρος - στηθέση Κτηνιατρικού Επι­ θεωρητή 1ης Τάξης (Κτηνιατρικές Υπηρεσίες), από 15.10.

1. Τα σχετικά γεγονότα της υπόθεσης είναι ταακόλουθα:15 Ο Γενικός Διευθυντής, Υπουργείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων,μεεπιστολή τουημερ.4.8.1986ζήτησετηνπλήρωση μιας κενής μόνιμης θέσης Κτηνιατρικού Επιθεωρητή, 1ηςΤάξης,στις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες. 20 Η θέση Κτηνιατρικού Επιθεωρητή 1ηςΤάξηςείναι θέσηπρο­ αγωγής. Η Ε.Δ.Υ. έχοντας υπόψη τις Κανονιστικές Διατάξεις για την σύσταση, τηςαρμοδιότητεςκαιτημέθοδο ενέργειας των Τμηματικών Επιτροπών σύμφωνα με το άρθρο 36 των Περί Δη- 25 μοσιας Υπηρεσίας Νόμων του 1967 έως 1987, έστειλε μέσω του Γραμματέα της, στις 10.11.1986, στο Διευθυντή Κτηνιατρικών Υπηρεσιών, ως ΠρόεδροτηςΤμηματικήςΕπιτροπής, αντίγραφα του καταλόγου των υποψηφίων, για προαγωγή στην πιο πάνω θέση, τους φακέλους εμπιστευτικών εκθέσεων των υποψηφίων 30 και αντίγραφα του Σχεδίου Υπηρεσίας. Ο ΠρόεδροςτηςΤμηματικής Επιτροπήςδιαβίβασετην Έκθεση της Τμηματικής Επιτροπής ημερ. 1.7.1987,στην Ε.Δ.Υ.και στην οποία σύστησε κατ' αλφαβητικήσειρά τέσσερις υποψήφιους για προαγωγήμεταξύτων οποίωνδε συμπεριλαμβανότανοαιτητής. 35 Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, στη συνεδρία της ημ£ρ. 18.9.1987,μεβάσηταπορίσματατηςΤμηματικής Επιτροπήςκαι αφούέλαβε υπόψητης όλα ταενώπιον της στοιχεία, αποφάσισε 40 να εξετάσει το θέμα της πλήρωσης της πιο πάνωθέσης σε ημε­ ρομηνία που θα οριζόταν αργότερα και όπως κατά την τελική εξέταση λάβει υπόψη της, εκτός απότους τέσσερις υποψηφίους που συστήθηκαν από την Τμηματικήκαι τους Ανδρέα Κΰπρια2166 3 Α.ΑΛ. Κυπριανού ν. Δημοκρατίας Μαλαχτός, Δ. νού (αιτητή) και Ανδρέα Μίτα, οι οποίοι διαθέτουν υψηλές εμπιστευτικές εκθέσειςκαιαρχαιότηταέναντι των συστηθέντων. 5 10 15 Στη συνεδρίαση της στις 8.10.1985 ηΕ.Δ.Υ.αφούάκουσε της απόψεις και συστάσεις του Διευθυντή Κτηνιατρικών Υπηρεσιών και αφούεξέτασεταουσιώδη στοιχεία απότο φάκελο πλήρωσης της θέσης, τους προσωπικούς φακέλους και τις εμπιστευτικές εκ­ θέσεις των υποψηφίων και έλαβε υπόψη της τα πορίσματα της Τμηματικής Επιτροπήςκαι τις κρίσεις και τη σύσταση του Διευθυντή, κατάληξε στο συμπέρασμα ότι το Ενδιαφερόμενο Μέρος Τεύκρος Αναξαγόρου υπερείχε τωνάλλων υποψηφίων μεβάση το σύνολοτωνκαθιερωμένων κριτηρίων (αξία,προσόντα, αρχαιότη­ τα)και αποφάσισενατον προαγάγει σαν τον πιο κατάλληλο στη μόνιμηθέση Κτηνιατρικού Επιθεωρητή 1ηςΤάξηςαπό 15.10.
2. Η πιο πάνωπροαγωγή δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίαςστις 20.11.87μεαριθμόγνωστοποίησης
3. Εναντίον της πιο πάνωαπόφασηςκαταχωρίθηκεη παρούσα προσφυγή. 20 25 Προβάλλεται ο ισχυρισμός εκ μέρους του δικηγόρου τουαι­ τητή,ότι το εύρηματης Ε.Δ.Υ.,να μηνκαταλογίσει στον αιτητή το πλεονέκτημα γιατί κατά την κρίση της δε διέθετε τούτο κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν ευσταθεί και συνιστά πλάνη περί τα πράγματα και το νόμο. Τα απαιτούμενα προσόντα που προβλέπονται στο σχετικό σχέδιο υπηρεσίας είναι ταπιοκάτω: 30 (Ι)Τριετής τουλάχιστο υπηρεσίαστηθέσηΚτηνιατρικού Επι­ θεωρητή2ης Τάξης/Κτηνιατρικού Επόπτη2ηςΤάξης.

(2)ακεραιότητα χαρακτήρα,διοικητική και οργανωτική ικα­ νότητα,υπευθυνότητα,πρωτοβουλία και ευθυκρισία. 35

(3)Πολύ καλήγνώσητης Ελληνικής και καλήγνώσητης Αγ­ γλικής γλώσσας. 40

(4)Πιστοποιητικό εκπαίδευσης σ'οποιοδήποτε θέμα που σχετίζεται με την κτηνιατρική επιστήμη ή με τα καθήκοντα της θέσης θαθεωρείται πλεονέκτημα. Ηκρίσητης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας όσον αφορά το πλεονέκτημα, που προβλέπεται στα σχέδια υπηρεσίας,φαίνεται 2167 Μαλαχτός, Δ. Κυπριανούν. Δημοκρατίας

(1990)στοπιοκάτω απόσπασμα,απόταπρακτικάτηςσυνεδρίασηςτης 8.10.87και έχει ως εξής: "Η Επιτροπή υιοθέτησε τις απόψεις του Διευθυντή όσον αφορά το πλεονέκτημα, παρατήρησεόμως ότι ο Κυπριανού δε διέθετε τούτο κατά τον πρώτο ουσιώδη χρόνο και επομέ­ νως δεν είναι δυνατόνα του λογιστεί για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας." Ο δικηγόρος της Δημοκρατίαςυπέβαλεότι ο κρίσιμος ουσιώδης χρόνος που θα έπρεπε να υπάρχει το πλεονέκτημα είναι η 5.6.86, ημέραπουλήφθηκεαπότηνΕ.Δ.Υ. ηεπιστολήγιαπλήρω­ σητηςθέσης - προαγωγής. Οαιτητήςαπόκτησετοσχετικόπιστο­ ποιητικό εκπαίδευσης στις 11.12.86 και το κοινοποίησε στην Ε.Δ.Υ.στις 20.12.86,αρκετούς μήνες δηλ. μετάαπότον ουσιώδη χρόνο πουθαέπρεπενατοείχε. Προςθεμελίωση του ισχυρισμού τουαναφέρθηκεστην απόφασητηςΟλομέλειας τουΑνωτάτουΔι­ καστηρίουRepublicv.Pericleous

(1984)3(A) C.L.R.

1. 5 10 15 Από την άλλη ο δικηγόρος του αιτητήδιαφοροποίησεταγε- 20 γονότα της παρούσαςυπόθεσης απόταγεγονότα στην υπόθεση Pericleous (ανωτέρω),λέγοντας πως ηυπόθεση αυτή αναφέρε­ ται σε ουσιώδη χρόνο σε σχέση προς τα απαραίτητα και μόνο προσόντα καιδεν αναφέρεταισεπροσόνταπουαποτελούνπλε­ ονέκτημα και τα οποία η Επιτροπήπρέπει να λαμβάνει υπόψη 25 κατά το χρόνο που συντελείται η προαγωγή. Στην υπόθεση Pericleous (ανωτέρω) λέχθηκαν τα πιο κάτω στη σελ. 586: 30 "With the aforesaid in mind we haveconsidered theissues raised before us very carefully as they are of great importance because of their general application and their consequence to public officers or prospective candidates for public offices and we have come to the conclusion that the first material date at which a 35 candidate must possesstherequired qualifications inthecaseof a First Entry andFirst Entry andPromotion Post,isthelastdateto the period prescribed in the advertisement for the vacancy by which applications have to be submitted and in respect of PromotionPosts only where noapplications aremade,inevitably 40 itisthedateonwhich therequest for thefillingofavacancy under section 17of theLaw is receivedby theCommission. These does are the dates on which the substance the administrative process for appointments and promotions by the Commission is set in 2168 / 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Κυπριανούν. Δημοκρατίας Μαλαχτός, Δ. motion. They are as such impersonal in character andunrelated to the expeditious or delayed action of the appropriate administrative organ concerned with such appointments and promotions and which are fundamental safeguards for goodand proper administration. Needless to say that the candidates must continuetopossesstherequired qualifications alsoonthedaythe decision toappointorpromotehimismade.Andweagreeonthis pointwiththelearned trial Judge." Απόταπιοπάνωείναιφανερόότι ορθά ηΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας αποφάσισε,ότι ο αιτητής δε διέθετε το πλεονέκτημα κατά τον ουσιώδη χρόνο. Δεν μπορεί κατά την άποψη μου να υπάρξει διαφοροποίηση μεταξύ απαραίτητων προσόντων και προσόντων που αποτελούν πλεονέκτημα αναφορικά με τονουσιώδηχρόνο.Α Είναι επίσης ισχυρισμός του αιτητούότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει, γιατί υπήρξαν παρεμβάσεις εκ μέρους του προσυπογράφοντος χωρίςπροσυνεννόηση μετοναξιολογούντα λειτουργόκατάτησύνταξητωνεμπιστευτικώνεκθέσεων καιότι καμιάαιτιολογίαδεδίδεταιαπότον προσυπογράφοντα γιατην τροποποίησηστην αξιολόγησητουαξιολογούντος λειτουργού. ΤαπρακτικάτηςΣυνεδρίασηςτηςΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας μεημερομηνία 18.9.87έχουν ως εξής:"Όσοναφοράτης ΕμπιστευτικέςΕκθέσειςτωνυποψηφίωνπου περιλαμβάνονται στον κατάλογογιατηνυπόπλήρωσηκενή θέ­ ση, ηεπιτροπήσημείωσε ότι σε μερικές από αυτέςοι ΠροσυπογράφοντεςΛειτουργοί τροποποίησαντηναξιολόγησητωνΑξιολογούντων^Λειτουργών χωρίς αιτιολογία.Ύστερα απόαυτό,η Επιτροπήαποφάσισεσηςπεριπτώσειςαυτέςναληφθούνυπόψη οι αξιολογήσεις τωνΑξιολογούντων Λειτουργών μόνο, σύμφω­ νακαιμετηνομολογίατουΑνωτάτουΔικαστηρίου. 35 40 Συγκεκριμένα, δε λήφθηκαν υπόψη οι τροποποιήσεις των Προσυπογράφοντων Λειτουργών στις Εμπιστευτικές Εκθέσεις τουΑνδρέα Κυπριανούγιατο 1981,τουΤεύκρουΑναξαγόρου γιατο 1983,τηςΑθηνάςΠελεκάνουγιατο 1981καιτο 1984,της ΜάρωςΧατζηγεωργίουγιατο 1979καιτο 1981,τουΔημήτριου Κουνναμάγιατο 1981, τουΧριστάκηΤσίκκουγιατο 1981, του ΚρίτωναΓεωργίουγιατο 1980,ΤηςΜαρίαςΠάρπαγιατο 1981 καιτηςΣουζάνας Παπανεοφύτουγιατο 1981 καιτο
2. 2169 Μαλαχτός,Δ. Κυπριανού ν.Δημοκρατίας

(1990)Εξάλλου,ηΕπιτροπήαποφάσισεναμηληφθούνυπόψηοι τροποποιήσειςπουέκαμεστην ΕμπιστευτικήΈκθεσητου Αν­ δρέα Κυπριανού για το 1983 ο οικείος Προϊστάμενος, ο οποίος δεν ενέργησε ούτε ως Αξιόλογων ούτε ωςΠροσυπο­ γραφών Λειτουργός." 5 Το νομικό σημείο που εγείρεται απότην πιο πάνω εισήγηση έχει ξακαθαρισθεί με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην ΥπόθεσηΑρ.23/88, Αργνρίδηςν.Δημοκρατίας

(1989)3(B) Α.Α.Δ.380, όπουαναφέρονταιταπιοκάτω: 10 "Ο δεύτερος λόγος που επικαλείται ο αιτητής είναι ότι η Επιτροπήλανθασμένααποφάσισενααγνοήσει τις αντικανο­ νικές τροποποιήσεις τουπροσυπογράφοντοςλειτουργούκαι να λάβει υπόψη μόνο τις αξιολογήσεις του αξιολογούντος 15 λειτουργού, γιατί ηπαρανομία πουδιαπίστωσε η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αναθεωρητική Έφεση678, επεκτείνετο κατά συνέπεια σε ολόκληρη την έκθεση,οπόταν αυτήέπρεπενααγνοηθείεξ ολοκλήρου. 20 ΕφόσονηΟλομέλεια αποφάσισεότιήτανπαράνομεςοιτρο­ ποποιήσεις στις εμπιστευτικές εκθέσεις,ήτανφυσικόνα αγνοη­ θούνοιπαρανομίεςκαιναεξεταστούνοιεμπιστευτικές εκθέσεις όπωςείχανκατάτονουσιώδηχρόνοχωρίςτιςαλλαγές, θαήταν αδιανόητονααγνοηθούντελείως όλεςοι εκθέσειςκαιναγίνουν 25 προαγωγέςχωρίς εμπιστευτικές εκθέσεις γιαόλουςτουςυποψη­ φίους συμπεριλαμβανομένου και του αιτητή. Και αν ακόμα αγνοούσεόλεςαυτέςτιςεμπιστευτικέςεκθέσειςοιοποίεςέφεραν αλλοιώσεις,ηεικόναγιατουςυποψηφίουςδεθαάλλαζεκαιεφό­ σονηπαρατυπίατουναδεχθείτηςεμπιστευτικές εκθέσειςδενεί- 30 ναιουσιώδηςγιατίαναφέρετοσεόλους τουυποψηφίουςσυμπε­ ριλαμβανομένουκαιτουαιτητήκαι δεν μπορεί να οδηγήσει σε ακυρότητα (βλ. Ierides v.The Republic

(1980)3C.L.R. 165και την πρόσφατη απόφασητης Ολομέλειας στην Αναθεωρητική Έφεση 728, Sekkides v. The Republic που δόθηκε στις 35 18.9.1988). Ολόγος απομενωςαυτόςαποτυγχάνει." Για το ίδιο θέμααναφορά μπορεί ναγίνει και στιςυποθέ­ σεις Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(1989)3(B) Α.Α.Δ. 1005, Papatryphonos v. The Republic

(1987)3(C) C.L.R. 1882, και 40 στην απόφαση της Ολομέλειας στις Αναθεωρητικές Εφέσεις 777 και780, Louka v.Savva andPublicService Commission

(1989)3(A) C.L.R. 672). 2170 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Κυπριανού ν.Δημοκρατίας Μαλαχτός,Δ. Η αρχήπου διατυπώθηκεστην υπόθεση Αργνρίδης(ανωτέ­ ρω) έτυχε εφαρμογήςαπότον κ. Α. Λοΐζου, Πρ.,στην υπόθεση Καιττάνη ν.Δημοκρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ. 1294). Αναφορά γί­ νεται και στην απόφασηChristoforou v. The Republic

(1986)3(C)C.L.R. 2413, στησελ. 2423, στην οποία ο κ. Α. Λοϊζου, Δ., όπως ήταντότε,είπε: "The respondent Commission went on to say that at the examination of theconfidential reports of thecandidates itnoted that the countersigning officer changed the confidential reports for the year 1983 of the aforementioned candidates. The Commission observed further that these changes were made by thecountersigning officer without previous consultation with the reporting officer contrary to the Regulatory Orders. For that reason 'it decided to take intoconsideration only theassessment ofthereporting officer". Anything thatmight bewrongwasclearly put right both by the Director, the departmental Board andthe respondent Commission. Thisground alsofails." Ενόψει της θέσης της νομολογίας, κρίνω πως ορθάηΕ.Δ.Υ. έλαβε υπόψη μόνο την αξιολόγηση του αξιολογούντος λειτουρ­ γούκαικατά συνέπειαησχετική εισήγηση απορρίπτεται. Έναςακόμαισχυρισμός,πουπροβάλλεταιαπότοαιτητή,είναι ότι OLσυστάσεις του Διευθυντή όπωςδόθηκαν για τοενδιαφερό­ μενο μέρος είναι αποτέλεσμαάνισης μεταχείρισης του αιτητή και είναιεπιπλέοναντίθετεςκαι/ήδεδικαιολογούνταιαπότο σύνολο της υπηρεσιακήςεικόνας του αιτητήκαιτου ενδιαφερόμενουμέ­ ρους όπωςπροκύπτειαπόστάθμιση των νομίμων καιαντικειμενικώνκριτηρίωνήτοι,αξίας,προσόντωνκαιαρχαιότητας. Είναιβασικήαρχή τουΔιοικητικούΔικαίουότι οι συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος που είναι αντίθετες ή ασύμφωνες με τη γενική εικόνα που παρουσιάζουνοι υπηρεσιακοί φάκελοικαιοι φάκελοιτων εμπιστευτικών εκθέσεων, πρέπεινα παραγνωρίζονται ήνααποδίδεται σ' αυτέςπεριορισμένη βαρύ­ τητα,ανάλογαμετηνέκτασητηςαντίφασηςήασυμφωνίας (Βλ., μεταξύάλλων Odysseas GeorghiouΥ. Republic

(1976)3C.L.R. 74,στηνσελ. 84,καιRepublic v.Koufettas

(1985)3C.L.R. 1950, στη σελ. 1962 (Αποφάσεις Ολομέλειας). Το Δικαστήριο στην άσκηση του δικαστικού του ελέγχου για την εγκυρότητα της προαγωγής διερευνά τους λόγους πουδίδο­ νται,ότανδίδονταιγιατιςσυστάσεις γιαναδιακριβώσειανείναι 2171 Μαλαχτός, Δ. Κυπριανούν. Δημοκρατίας

(1990)σύμφωνοι με το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων (βλ. Koufettas (ανωτέρω)καιRepublic v.Haris

(1985)3C.L.R. 106). Στην υπόεξέταση υπόθεση,όπως φαίνεταιστο πρακτικότης Επιτροπής ημερ. 8.10.1987,Παράρτημα5,δεν μπορεί να λεχθεί ότι η σύσταση του διευθυντή δε συνάδει προς την όλη εικόνα των υποψηφίων όπως προβάλλεται από τα στοιχεία τουφακέ­ λου ταοποίαηίδιαηΕπιτροπήαξιολόγησε. Είναιδεφανερόότι η επιτροπή σύγκρινε τους υποψηφίους, έλαβε υπόψη τις εμπι­ στευτικές εκθέσεις των υποψηφίων στο σύνολο τους και απόδώσε επίσης τηδέουσα σημασία σταπροσόντακαι στην αρχαιό­ τητα τους. ΕξάλλουοΔιευθυντής,όπωςανάφερεκαιστησύστασητου,βα­ σίστηκε στα τρία καθιερωμένα κριτήρια. Όπωςφαίνεται από το πιο πάνωπρακτικό,η επιτροπήυιοθέτησε τη σύστασητουΔιευθυ­ ντήαφούέκαμετηδικήτης έρευνακαισύγκρισητωνυποψηφίων. 5 10 15 Από το περιεχόμενο τωνεμπιστευτικών εκθέσεων καιτις πα­ ρατηρήσεις που υπάρχουν σχετικά με τον αιτητή και το ενδια- 20 φερόμενο μέρος, η εικόνα που παρουσιάζει το ενδιαφερόμενο μέρος είναι καλύτερη απόαυτήτου αιτητή. Επίσης τοενδιαφε­ ρόμενο μέρος κατείχε και το πλεονέκτημα. Είναι τέλος ο ισχυρισμός του αιτητήότι ηΕ.Δ.Υ.παράνομα και λανθασμένα παραγνώρισε την αρχαιότητατουαιτητή. 25 Έχει νομολογηθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο σε σειρά απο­ φάσεωνότιηαρχαιότητααπόμόνητηςδενμπορείνα υπερισχύσει. Η διορίζουσα αρχή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των 30 κριτηρίων - αξία,προσόντα,αρχαιότητα -η6ε αρχαιότητα μπορεί νακλίνειτηνπλάστιγγα μόνοανδύουποψήφιοικατάτομάλλονή όταν ισοβαθμούν μόνο σταδύοπρώτακριτήρια. Βεβαίως πρέπει να γίνει συνεκτίμηση όλων των κριτηρίων (Βλ. Costas D. Partellidesv.Republic

(1969)3C.L.R.480, Smyrnios v.Republic 35

(1983)3C.L.R. 124,Republic v.Zachariades

(1986)3C.L.R.852). Οαιτητήςδενυπερτερούσε σεαξίααπότοενδιαφερόμενο μέ­ ροςκαιμάλιστα αντίθετατοενδιαφερόμενο μέρος είχεπεριπλέον τησύσταση του Διευθυντή καιγι' αυτότολόγοηαρχαιότητα 40 από μόνητης δεν μπορούσε ν' αποτελέσει αποφασιστικόκριτή­ ριο. Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει, εκτός εάνο αιτητήςαποδεί­ ξει έκδηλη υπεροχή έναντι του υποψηφίου που προάχθηκε (βλ. Niki Michael v.Republic (No.l)

(1975)3C.L.R. 136, Evgeniou 2172 3 ΑΛΛ. Κυπριανούν. Δημοκρατίας Μαλαχτός, Δ. v. Republic

(1979)3 C.L.R. 239, Hadjiloannou v. Republic

(1983)3CL.R. 1041). 5 10 ToΔικαστήριο εξέτασε μεπροσοχήτους ισχυρισμούς του OLκηγόρου του αιτητήσε σχέση με όλα τα στοιχεία που είχε ενώ­ πιον του και κατέληξε ότι ο αιτητής δεν έχει αποδείξει έκδηλη υπεροχήέναντιτουενδιαφερόμενουμέρους. Η προσβαλλόμενη προαγωγή ήταν εύλογα επιτρεπτή στην Επιτροπή, ηοποία άσκησε τηδιακριτικήτης εξουσία σύμφωνα μετονόμο. Ηπροσφυγήαπορρίπτεται.Δενκάμνωκαμιάδιαταγήγιαέξοδα. 15 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 2173