(1990)30 Ιανουαρίου, 1990 [ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣΝΙΚΟΛΑ ΙΩΑΝΝΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΑΡΧΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 316/88). ΟδοίκαιΟικοδομές— Αδεία Οικοδομής— Οροι σεαντήναναφορικάμε παραχώρηση τμημάτωνγιαρυμοτομία καικατασκευήπεζοδρομίου— Αποτελεί νέαεκτελεστήαπόφασηδιαφορετικήςαπό τηναπόφασηδια χωρισμού της γης στην οποίαείχαν τεθείίδιοιόροι — Ο ισχυρισμός πως ο αιτητής στερείται εννόμουσυμφέροντος επειδήείχε αποσύρει τηνπροσφυγή κατά τηςαπόφασηςδιαχωρισμούαπορρίπτεται. 5 Οδοίκαι Οικοδομές— Αδεια Οικοδομής— Όροςγιαπαραχώρηση τμή ματος τουακινήτου δυνάμει τουΑρθρου 9
(1)(β)(ΧΙΠ) τουπερίΟδών και ΟικοδομώνΝόμουχωρίςτην ύπαρξηδεσμευτικής ρυμοτομίαςμε βάσητοΑρθρο 12 — Παράνομα εφαρμόστηκε τοπιο πάνωάρθρο — Ηεφαρμογήτωνπρονοιώντουεξαρτάταιαπό τηνύπαρξηδεσμευτικής ρυμοτομίας— Οι επίδικοιόροι στηνάδειαοικοδομήςακυρώνονται. 10 Ο αιτητήςπροσέβαλε μετηνπροσφυγήτουτουςΌρους7,8και 15 9 της άδειαςοικοδομής που εκδόθηκε απότους καθ' ων η αίτηση καιοι οποίοι αφορούσαν τηνπαραχώρησητμημάτωντου ακινήτου για σκοπούς ρυμοτομίαςκαιτηνκατασκευήπεζοδρομίων. Το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνονταςτην προσβληθείσα απόφάση,αποφάσισεότι:
- Είναι φανερόαπόταγεγονότα,ότι ο αιτητήςουδέποτε συγκατα τέθηκεναπαραχωρήσειμέροςτουκτήματοςτου,γιανα αποτελέ σει μέρος του δημόσιου δρόμου. Επομένως,ο ισχυρισμός των 220 20 25 3Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 30 Ιωάννουν. Δημοκρατίας καθ'ωνηαίτηση,ότιαποδέκτηκετον Ορο7,δενευσταθεί. Ηυπό κρίσηαπόφασηείναιοιΌροι7,8και9τηςάδειας οικοδομήςτου αιτητήκαιδεσχετίζεταιμετηνπροηγούμενηαίτησητου,γιαάδεια διαχωρισμού του κτήματος του. Επομένως, οαιτητής δεν κωλύεταιναπροσβάλειτον Ορο7τηςάδειαςοικοδομής. Ηπροσβαλλόμενη απόφασητων καθ'ωνηαίτηση,δενείναιβε βαιωτική,αλλάνέα εκτελεστήπράξηκαιεπομένως ηπροσφυγή δεν είναι εκπρόθεσμη,γιατίαναφέρεται στην αίτησητουαιτητή γιαάδειαοικοδομήςκαιόχιγιαάδειαδιαχωρισμούτουανωτέ ρωκτήματος.
- Η ΑρμόδιαΑρχήδενείχεεξουσίαναεπιβάλειτονΌρο7τηςάδει ας οικοδομής, μεβάσητοΑρθρο 9
(1)(β)(ΧΙΙΙ), διότι τοεν λόγω Αρθρο, πρέπεινααναγνωσθείσεσυσχετισμόμεταΑρθρα 12 και 13τουνόμου. Δηλαδή,ηΑρμόδιαΑρχή,ότανεπιβάλλει όρουςμε βάσητοΑρθρο9
(1)(β)(ΧΙΙΙ),πρέπει απαραιτήτωςνασυμμορφω θεί μετιςπροϋποθέσεις πουθέτουνταΑρθρα 12και 13. ΗσημασίατωνΑρθρων 12και 13τουνόμουείναιότιοποιοιδήποτε όροι που έχουν τεθεί μεσκοπό την ανάπτυξηκαιβελτίωση του οδικούδικτύου,πρέπειναέχουν τεθεί δυνάμεισυγκεκριμένου σχε δίουπουέχειδημοσιευθεί κατάτον προβλεπόμενο σ'αυτότρόπο. Η θέση αυτή, ενισχύεται από τις υποθέσεις Orphanides ν. Improvement BoardofAyiosDhometios
(1979)3C.L.R. 466 και PaphosPlantations(S.M.K.) v.TheRepublic
(1985)3C.L.R.2745. Κατάσυνέπεια,ηπροσβαλλόμενη απόφαση,δηλαδήοιΌροι7, 8 και9 τηςεπίδικης άδειας οικοδομής, πρέπει νακηρυχθούν άκυροικαιχωρίς κανένανομικό αποτέλεσμα,για τολόγοότι η καθ' ηςη αίτηση Αρχή, ενήργησε υπόκαθεστώς πλάνης περί τα πράγματακαιτο Νόμο. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 35 Αναφερόμενες υποθέσεις: Orphanides v. Improvement Boardof Ayios Dometios
(1979)3 C.L.R. 466, 40 Paphos Plantations (S.M.K.)v.Republic
(1985)3(D)C.L.R. 2745. 221
(1990)Ιωάννου ν. Δημοκρατίας Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτου ΕπαρχουΛεμεσού να επιβάλει όρους σεάδεια οικοδομής πουεκδόθηκε μετάαπό αίτημα τουαιτητήγιαανέγερσηοικοδομήςσετεμάχιοτουστοχωριόΑγιος Τύχωνας. 5 Μ Μαλαχτού για Γ.Κακογιάννη,γιατον Αιτητή. Κλ. Θεοδούλου, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων ηαίτηση. 10 Cur. adv. vult. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Μετηνπαρούσαπροσφυγήτου, οαιτητήςζητάακύρωσητων όρων 7,8και 9της άδειαςοικοδομής πουεκδό θηκεαπότους καθ' ωνηαίτηση. 15 Ο αιτητής,με αίτηση του στις 26/11/1987, ζητούσε την έκδοση άδειαςοικοδομής,γιαανέγερσηδιώροφηςμονοκατοικίας,μευπόστεγο χώρο στάθμευσης και περίφραξη,στο τεμάχιο με αριθμό 324/1/1, Φ/Σχ.54/38 τουχωριούΑγιοςΤύχωναςκαιστις5/2/1988, εκδόθηκεάδειαοικοδομής μεαριθμό004874,μεσχετικούς όρους. OL όροι 7,8και 9τηςπιοπάνωάδειας,εναντίον των οποίων στρέφεται ηΠροσφυγή, προνοούν τα εξής: 20 25 "
- Τατμήματα του τεμαχίου που επηρεάζονται απότηρυ μοτομία και δείχνονται με κόκκινες γραμμές και κίτρινο χρώμα στο εγκεκριμμένο σχέδιο στη σελίδα 1του κιο πάνω 30 φακέλουναπαραχωρηθούνστο δημόσιο δρόμο.
- Κατά μήκος της πλευράς του δρόμου πλάτους 35'-0" να κατασκευαστεί πλακόστρωτο πεζοδρόμιο πλάτους 6'-6" με προκατασκευασμένες πλάκες από σκυρόδεμα διαστάσεων 0.40μ.Χ0.40μ. και με προκατασκευασμένα κράσπεδα από σκυρόδεμα και η υπόλοιπη παραχωρούμενη λωρίδα γης να ασφαλτοστρωθεί με πρέμιξ μέχρι το μέσοτουμονοπατιού. 35
- Κατά μήκος της πλευράς του διαπλατυνόμενου δρόμου 40 μελλοντικούπλάτους42'-0"νακατασκευαστεί πλακόστρωτο πεζοδρόμιο πλάτους 8-0" με προκατασκευασμένες πλάκες από σκυρόδεμα διαστάσεως 0.40μ.Χ0.40μ. και μεπροκατα σκευασμένα κράσπεδα από σκυρόδεμα, και η υπόλοιπηπα222 3ΑΛΛ. Ιωάννουν.Δημοκρατίας Κούρρης,Δ. ραχωρούμενη λωρίδα γης να ασφαλτοστρωθεί με "πρέμιξ" μέχρι τουυφιστάμενουασφάλτου." 5 10 15 20 25 30 35 40 Θα επιληφθώ πρώτα των προδικαστικών ενστάσεων, που ήγειραν οι καθ'ων ηαίτηση. Η μια ένσταση είναι ότι, η προσφυ γή εναντίον του όρου 7 της άδειαςοικοδομής του αιτητή,είναι εκπρόθεσμη. Η ένσταση βασίζεται στο ότι η προσβαλλόμενη απόφασηδεν αποτελεί νέα εκτελεστήπράξη, αλλά είναι απλώς βεβαιωτικήπροηγούμενης πράξης. Η άλληπροδικαστικήένσταση, είναι ότι ο αιτητήςκωλύεται (είναι "Estopped")ναπροσβά λει τον όρο 7της άδειαοικοδομής,γιατί είχεαποδεχθείστοπα ρελθόν τον προσβαλλόμενο όρο. Ο αιτητήςμετηνένορκηδήλωση του, πουμένειαναντίλεκτη,λέγει ότιστις 10/1/1987,υπέβαλεστοαρμόδιοΤμήματης Επαρχιακής Διοίκησης Λεμεσού,αίτησηγια διαχωρισμότουανωτέρωκτήματος, σε δύοξεχωριστά τεμάχια,επειδήήταν ιδιοκτήτης του ενός δευτέ ρου μεριδίου. Με απόφασηπου του κοινοποιήθηκε, με επιστολή ημερομηνίας 19/1/1987,οικαθ' ωνηαίτηση,τονπληροφόρησαν,ότι τασχέδια πουείχευποβάλλει,δεν μπορούσαν ναγίνουναποδεκτά και ο μόνος τρόπος για την εξασφάλιση άδειαςχωρισμού, ήτανη τροποποίησητων σχεδίων, μετηνπαραχώρησημέρους του κτήμα τος του, γιατηνκατασκευήδημοσίουδρόμου. Ισχυρίζεται ότι, ου δέποτεσυμφώνησε μετουςόρουςπουτέθηκανγιαδιαχωρισμότου κτήματος,γι' αυτόκαι καταχώρησεστις 31/3/1987στοΑνώτατοΔι καστήριο,την Προσφυγή με αριθμό243/87, για ακύρωσητης από φασης,μετηνοποίαεπιβλήθηκανοιπω πάνωόροι. Τηνπροσφυγή243/87τηναπέσυρεστις21/10/1987,καθότιείχε στο μεταξύ εξασφαλίσει την απαιτούμενη συγκατάθεση του συνιδιοκτήτη του κτήματος και υπέβαλε στις 26/11/1987αίτηση για άδειαοικοδομής. Είναιφανερόαπό ταπιοπάνω,ότι οαιτητήςουδέποτεσυγκατατέθηκεναπαραχωρήσει μέρος τουκτήματοςτου,γιανα αποτε λέσει μέρος του δημόσιου δρόμου. Επομένως, ο ισχυρισμός των καθ' ων η αίτηση, ότι αποδέκτηκετον όρο 7,δεν ευσταθεί. Περαι τέρω,θα ήθελαναπαρατηρήσω,ότι ηυπόκρίση απόφασηείναι οι όροι 7,8και 9τηςάδειαςοικοδομής του αιτητήκαιδε σχετίζεται με την προηγούμενη αίτηση του,γιαάδειαδιαχωρισμού του κτή ματος του. Επομένως, καταλήγω ότι, ο αιτητής δεν κωλύεται να προσβάλει τον όρο7τηςάδειαςοικοδομής. Επίσης,έχωκαταλήξει στοσυμπέρασμα,ότι η προσβαλλόμε223 Κούρρης, Λ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(1990)νη απόφασητων καθ' ων η αίτηση δεν είναι βεβαιωτική,αλλά νέαεκτελεστήπράξηκαιεπομένως ηπροσφυγήδεν είναιεκπρό θεσμη,γιατί αναφέρεταιστην αίτηση του αιτητήγια άδειαοικο δομής και όχι για άδειαδιαχωρισμού του ανωτέρω κτήματος. 5 Θα εξετάσω τώρα,τηνουσία τηςπροσφυγής. Ο δικηγόρος τουαιτητή,ισχυρίστηκε ότιηΑρμόδια Αρχήδεν είχε εξουσία να επιβάλλει τον όρο 7 της άδειαςοικοδομής,διό τι δεν υπήρχε δεσμευτική ρυμοτομία με βάση το άρθρο 12 του 10 Περί Οδών καιΟικοδομών Νόμου, Κεφ. 96. Οικαθ'ωνηαίτηση,σεαπάντησητουισχυρισμού τουαιτητή,ότι ηρυμοτομίαδεν είναιδεσμευτική, ισχυρίζονταιότι η Αρμόδια Αρ χή,δενισχυρίστηκε ποτέότιυπήρχεδεσμευτικήρυμοτομία μεβάση 15 τοάρθρο 12ΠερίΟδώνκαιΟικοδομών Νόμου, Κεφ.96,όπωςτρο ποποιήθηκε.Ηθέσητωνκαθ'ωνηαίτησηείναιότιοόρος7τηςάδει ας βασίζεται στις πρόνοιες του άρθρου 9
(1)(β)(ΧΙΙΙ) του Κεφ. 96, όπωςτροποποιήθηκε.Η υποπαράγραφος(XIII)τουάρθρου9
(1)(β) τουτροποποιητικούνόμου24/78, θεσπίστηκε γιανα μπορέσουν οι 20 ΑρμόδιεςΑρχέςναθέτουντέτοιουςόρουςστιςπεριπτώσειςεκείνες πουχρειάζεται"διεύρυνση και/ή συνέχιση και/ή κατασκευή"οδικού δικτύου,δίχωςνααπαιτείταιεκάστοτεηπολύπλοκηδιαδικασίατου άρθρου 12,οσάκις βέβαιαπρόκειταιγιαβελτιώσειςτουοδικούδι κτύουστοπνεύματουπιοπάνωάρθρου,σεπεριπτώσειςπουδενει- 25 ναι δυνατό να ακολουθηθεί ηδιαδικασίατου όρου 12 του νόμου. Στηνπερίπτωσηαυτή,ηΑρμόδιαΑρχή,μετάαπόεισήγησητουΤμή ματοςΠολεοδομίας καιΟικήσεως, έκρινεότι τοοδικόδίκτυοστην περιοχή,για λόγους δημοσίου συμφέροντος έπρεπενα διευρυνθεί, γι' αυτόκαιεπέβαλετοσχετικό όροστηνάδειαοικοδομής. 30 Το άρθρο 9
(1)(β)(ΧΙΙΙ) του Περί Οδών και Οικοδομών Νό μου,Κεφ.96 προνοεί ταακόλουθα: "Αοθοο9
(1): 35 Εν τηχορηγήσει αδείαςδυνάμει τωνδιατάξεωντουάρθρου3, ηαρμόδιααρχήκέκτηται εξουσίας, τηρουμένων των εκάστοτε εν ισχύ κανονισμών, ναεπιβάλλει όρους ωςακολούθως ... 40 β) Εν σχέσειπρος τηνανέγερσιν οιασδήποτε νέας οικοδομής (XIII) την διεύρυνσιν, συνέχισιν καικατασκευήν του οδικού 224 3ΑΛΛ. Ιωάννουν.Δημοκρατίας Κούρρης,Δ. δικτύουειςκατάλληλους περιπτώσεις." 5 10 15 20 Τοερώτημαεπομένως,πουτίθεται για απόφαση,είναικατά πό σονηΑρμόδιαΑρχή,μπορούσενα επικαλεστείτις πρόνοιεςτου άρθρου9
(1)(β)(ΧΙΙΙ)για να επιβάλλειτονόρο7τηςάδειαςοικοδομής. Είμαι τηςγνώμης, ότιηΑρμόδια Αρχή, δενείχε εξουσίανα επιβάλλει τον όρο7 της άδειας οικοδομής, με βάση τοάρθρο 9
(1)(β)(ΧΙΙΙ),διότι τοενλόγω άρθρο,πρέπει να αναγνωσθείσε συσχετισμό μεταάρθρα 12και 13του νόμου. Δηλαδή, ηΑρμό δια Αρχή,ότανεπιβάλλει όρους μεβάσητοάρθρο9
(1)(β)(ΧΙΙΙ), πρέπει απαραιτήτως νασυμμορφωθεί μετιςπροϋποθέσεις που θέτουν ταάρθρα 12και13. Η σημασίατωνάρθρων 12 και 13 του νόμου,είναιότιοποιοιδήποτεόροιπου έχουντεθείμεσκοπότηνανάπτυξηκαι βελτίωσητου οδικούδικτύου,πρέπειναέχουντεθεί δυνάμεισυγκεκριμένου σχε δίουπουέχει δημοσιευθεί κατάτονπροβλεπόμενοσ' αυτό τρόπο. Η θέση αυτή, ενισχύεται από τις υποθέσεις Orphanides ν. Improvement Board of Ayios Dhometios
(1979)3C.L.R.466και PaphosPlantations(S.M.K.) v. TheRepublic
(1985)3C.L.R.2745, όπουτοΔικαστήριοστηνσελίδα2745,είπετα εξής: "I have not been able to trace any authority turning onthe construction ofsection 9(l)(b)(xiii) of Cap. 96andtomymind its provision empowering the appropriate Authority to impose conditions regardingthe widening,continuation and construction of the street net-work inappropriatecaseshave to beapplied in the light of Article 23of the Construction andcannot substitute the provisionscontained in sections 12and13of the Lawrelatingto thewideningandstraightening of streets." 25 30 35 Κατά συνέπεια, ηπροσβαλλόμενη απόφαση, δηλαδήοι όροι 7,8και 9της επίδικης άδειαςοικοδομής,πρέπει νακηρυχθούν άκυροικαι χωρίς κανένα νομικό αποτέλεσμα,γιατονλόγοότι ηκαθ' ηςη αίτησηΑρχή,ενήργησε υπόκαθεστώςπλάνηςπερίτα πράγματακαιτοΝόμο. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειχωρίς έξοδα. 40 Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. • ,'• ' t, 225