(1990)27 Ιουνίου, 1990 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣΔΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, Αιτητής, ν. ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣΚΥΠΡΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 517/88). Αίτηση Ακυρώσεως — Λόγοι ακυρώσεως— Πλάνηπερί ταπράγματα και έλλειψη αιτιολογίας — Περιστάσεις της σωρευτικής στοιχειο θέτησηςτων δύο λόγων στηνκριθείσα περίπτωση. Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου — Υπάλληλοι — Προαγωγές—Δεναπαιτείταικατ' ιδίαν σύγκρισητων δεδομένωντωνυποψηφίων, εφόσονηεπιλογήσυνάδειπροςαυτά. Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου — Υπάλληλοι — Προαγωγές— Πρόσθεταπροσόντα πέραν παν προβλεπομένων στο σχέδιο υπηρεσίας— Όρια τηςβαρύτηταςτους. 5 10 [Πέραν των ανωτέρω τίτλων ηαπόφαση τουΔικαστηρίου δια βάζεται ωςσύνολο.] 15 Ηπροσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Hadjisavvav.Republic
(1982)3 C.L.R. 76, 20 Hadjioannouv.Republic
(1983)3(B)C.L.R. 1041, Spanosv.Republic
(1985)3(C) C.L.R. 1826, 25 Cleanthous v.Republic
(1978)3 C.L.R. 320, 2230 3ΑΑΛ. Διακόπουλος v. P.l.K. Papadopoulos v. Republic
(1982)3C.L.R. 1070, Tomaris v. Republic
(1983)3(B) C.L.R.
- 5 Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον τηςαπόφασης τωνκαθ' ων η αίτησημε τη*/ οποίατο ενδιαφερόμενο μέρος προήχθηκεστηθέση ΑνώτερουΤε χνικού Βοηθού στον ΚλάδοΤεχνικών Υπηρεσιών,αντίτουαιτητή. Κ.Λοΐζον, γιατον Αιτητή. Π.Πολυβίου,γιατους Καθ' ων ηαίτηση. Cur.adv.vuli. 15 20 25 30 ΠΙΚΗΣ,Δ.: Τοεπίδικοθέμαπουέχειδιερευνηθεί και θααπο φασιστεί είναι ηεγκυρότητα της απόφασηςτου Συμβουλίου του Ρ.Ι.Κ. της6/2/88, βάσει της οποίαςεπελέγηοΑνδρέαςΦλωρίδη:; το ενδιαφερόμενο μέρος ως ο καταλληλότερος από τους οκτώ υποψηφίουςγιατηνπροαγωγήστηθέσητου Ανώτερου Τεχνικού Βοηθού στον ΚλάδοΤεχνικών Υπηρεσιώντου Ιδρύματος. Προη γούμενη απόφασητων καθ',ων ηαίτηση της27/7/84γιατηνπλή ρωσητης ίδιαςθέσης είχεακυρωθείαπότοΔικαστήριο γιατολό γο ότιλήφθηκε στα πλαίσια κανονισμών που κρίθηκαν άκυροι. Συνεπώς στην προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους δόθηκι; αναδρομικήισχύ από1/8/
- Μετάαπό έρευνατωνγεγονότων ιδιαίτερατωνστοιχείων που προσδιόριζαντις διεκδικήσεις των δύο μερών γιαπροαγωγή και τηδιευκρίνιση των εκατέρωθεν θέσεων ως προςταεπίδικα θέμα τα, και οκ. Πολυβίου,ο δικηγόρος των καθ' ωνηαίτηση,συμ φώνησε ότιηεπίμαχηαπόφαση δεν μπορεί να υποστηριχθεί και ότι ηακύρωση της είναι αναπόφευκτη. Ηδιαπίστωση αυτήείναι ορθή. Ηεπίδικηαπόφασηδεναντέχει σε αντικειμενικήβάσανο. 35 40 Όπως προκύπτει απότοπρακτικότης απόφασης,οι υποψή φιοι κρίθηκαν αποκλειστικά μεβάση τα δεδομένα που περιέχο νται στους φακέλους τους, τους προσωπικούς,και εκείνους των εμπιστευτικών εκθέσεων. Μετάαπόαξιολόγηση αυτώντωνστοιχείων οικαθ' ων ηαίτηση,τοΣυμβούλιο του Ρ.Ι.Κ.,αποφάσισι; "ότι ο υποψήφιος Ανδρέας Φλωρίδης υπερείχε των άλλων υπο ψηφίων καιαποφάσισε να τον προαγάγει,σαν τον πιοκατάλλη λο στηθέση Ανώτερου Τεχνικού Βοηθού στοΤμήμα Τεχνικών Υπηρεσιών αναδρομικά απότην 1.8.84 δηλαδή, απότην ίδιαημε2231 Πικής, Δ. Διακόπονλος ν.Ρ.Ι.Κ.
(1990)ρομηνία που είχε γίνει η προαγωγή σύμφωνα με απόφασητου Συμβουλίου ημερ. 27.7.84 και η οποία ακυρώθηκε σε μετέπειτα στάδιο από το Ανώτατο Δικαστήριο." Δε μνημονεύονται τασυ γκριτικά στοιχεία των υποψηφίων ούτε εξειδικεύονται οι λόγοι για τους οποίους κρίθηκε ότι το ενδιαφερόμενο μέρος υπερείχε των άλλων υποψηφίων, περιλαμβανομένουκαιτου αιτητή. 5 Ηαπόφασηπροσβάλλεται ως ελαττωματικήλόγω πραγματι κήςκαινομικής πλάνης,γιαέλλειψηαιτιολόγησης καιπαραβία ση των αρχών του φυσικού δικαίου. Ιδιαίτερη σύγκριση των 10 στοιχείων των υποψηφίων δεν αποτελεί προϋπόθεση για την εγκυρότητα της πράξης.Εφόσον το συμπέρασμα το οποίο εξά γεταιτεκμηριώνεται απόαντικειμενικήεκτίμησητωνδεδομένων που σταθμίστηκαν,ηαπόφαση ευσταθεί. 15 Τοουσιαστικό ερώτημαείναι,αντο ΣυμβούλιοτουΡ.Ι.Κ. θα μπορούσεεύλογανακαταλήξειότιτοενδιαφερόμενομέροςυπε ρείχε τουαιτητή. Η απάντησηστοερώτημαείναικαταφανώςαρ νητική. Μεκανένα μέτροδε θαμπορούσε το ενδιαφερόμενο μέ ρος νακριθεί ότι υπερείχε του αιτητή. Ενώτο αντίθετοθαμπο- 20 ρούσε εύλογα να υποστηριχθεί ότι, δηλαδήο αιτητής υπερείχε του ενδιαφερόμενου μέρους. Ηυπεροχήτουαιτητήέναντιτουενδιαφερόμενου μέρουςμε τά απόσυνεκτίμηση των σχετικών στοιχείων, είναι τόσο σήμαντική ώστε να προσεγγίζει τα όρια της συντριπτικής υπεροχής. Δεν εγείρεται με την προσφυγήθέμα έκδηλης υπεροχής τουαι τητή έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους* ώστε ναπαρίσταται ανάγκη να αποφασιστεί το θέμα ως συγκεκριμένος λόγος για ακύρωσητης προαγωγήςτου αιτητή. 25 Ο αιτητής ήτανκατά τρία χρόνια καιτέσσερις μήνες αρχαιό τερος του ενδιαφερόμενουμέρους στην υπηρεσία.Οι εμπιστευτι κέςεκθέσεις των μερώνγιατααμέσωςτέσσεραπροηγούμεναχρό νια,του κρίσιμου χρόνου,πουθεωρήθηκανκαιαπόταδυο μέρη 35 ωςχαρακτηριστικέςτηςαπόδοσηςτωνμερών,φέρουντοναιτητή να υπερέχει αισθητάτου ενδιαφερόμενου μέρους. Η βαθμολογία του αιτητή ήταν 7Α, 34Β, και 12Γ, ενώ του ενδιαφερόμενου μέ ρους 16Β,28Γ, και 15Δ. Κρίσεις καισχόλια στους προσωπικούς * Τι συνιστά έκδηλη υπεροχή προσδιορίστηκε στη Hadjisavva ν. Republic
(1982)3C.L.R. 76 καιυιοθετήθηκε σε πολλές μεταγενέ στερες αποφάσεις, μεταξύάλλων,στην Hadjioannou v. Republic
(1983)3C.L.R. 1041, καιSpanos v. Republic
(1985)3C.L.R. 1826. 2232 30 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Διακόπουλος ν.Ρ.Ι.Κ. Πικής, Δ. φακέλους για την προσφορά των δυο μερών στην υπηρεσία,και την προσήλωση τους στο καθήκον,αποκαλύπτουντην ίδιαεικό να. Όχι μόνο ηυπηρεσία του ενδιαφερόμενου μέρους δεν κρίνε ταιευνοϊκά,άλλαδιατυπώνονταικαισοβαρέςαμφιβολίεςγιατην επάρκεια των υπηρεσιών του (βλ. στοιχεία [ερυθρά 87 και 99] στον προσωπικό φάκελο του ενδιαφερόμενου μέρους). Ως προς τα ακαδημαϊκάπροσόντα, και τα δυο μέρη ήταν κάτοχοι των προσόντων που απαιτεί το σχέδιο υπηρεσίας. Στις αγορεύσεις τωνδικηγόρωνδιατυπώνονταιδιισταμένες απόψειςωςπροςτην υπερτερότητατωνακαδημαϊκώνπροσόντων ενός εκάστου.Τοθέ μα δε φαίνεται να απασχόλησε το Συμβούλιο του Ρ.Ι.Κ., ούτε μπορεί από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μας, νακαταλή ξουμεσε θετικάσυμπεράσματαστον τομέααυτό. Επισημαίνουμε ότιηκατοχήπρόσθετωνπροσόντων απόεκείνα που προβλέπονται στο σχέδιο υπηρεσίας είναι παράγονταςορια κής σημασίας,που δεν μπορεί να αντισταθμίσει τηγενική εικόνα υπεροχής στον τομέα της αξίας, όπως προσδιορίζεται από την αξιολόγηση των υπηρεσιών των υποψηφίων και την προσήλωση τους στο καθήκον, [βλ. μεταξύ άλλων, Cleanthous v. Republic
(1978)3 C.L.R. 320, Papadopoulosv. Republic
(1982)3 C.L.R. 1070,και Tornarisv. Republic
(1983)3C.L.R.1292.] Καταλήγωότιη απόφασητωνκαθ'ωνη αίτησηαντιμάχεται τα στοιχεία σταοποίαείχεβασιστεί ηκρίσητους καιέρχεται σεαντί θεσημεαυτά.Τελικά ηαπόφασητων καθ' ων ηαίτησηπαραμένει αναιτιολόγητη.Προκύπτειαβίαστα,όπ οι καθ' ωνηαίτησηπροέ βησαν σε διαπιστώσεις που βασίζονται σε πλάνηως προς τασυ γκριτικάστοιχείατωνδυοτουλάχιστον υποψηφίωνκαιτιςδιεκδικήσεις τους γιαπροαγωγή. Η απόφασηακυρώνεται στο σύνολο της βάσει τωνδιατάξε ων τουάρθρου 146.4(β)τουΣυντάγματος. 35 -Οι δικηγόροι πληροφορούν το Δικαστήριο ότι έχει συμφω νηθεί μεταξύτους ότι δενθαυπάρξειδιαταγήγια ταέξοδα. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ:Δεν εκδίδεται διαταγήγιαταέξοδα. 40 Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 2233