3 AAA 29 Ιουνίου, 1990 [ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ (ΑΡ. 3), Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 412/88). 5 Διοικητικό Δίκαιο — Κανονιστικές διοικητικές πράξεις — Τοζήτημα της απαίτησηςέγκρισης τους από τη Βουλή και δημοσίευσηςτους στην ΕπίσημηΕφημερίδα — Προϋποθέσεις — Περιστάσεις μηανά γκηςέγκρισης καιδημοσίευσης στην κριθείσαπερίπτωση — Τογενικότερο δικαίωματου Υπουργικού Συμβουλίου, να αποφασίζει περί τηςδημοσιεύσεως ήμη. Αίτηση Ακυρώσεως— Λόγοι ακυρώσεως — Προκατάληψη — Απόδει ξη —Δεν αποδείχθηκε στην κριθείσα περίπτωση. 10 Ο αιτητής προσέβαλε την προαγωγή του ενδιαφερομένου μέ ρους σε ΕργατικόΛειτουργό 1ης Τάξης. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: 20 1. Για να υπόκεινται οι κανονιστικές Διατάξεις στην έγκριση της Βουλής καιεπομένως απαραίτητηπροϋπόθεσηγιατοβάσιμοτου ισχυρισμού του αιτητή,όπως προκύπτει και απόταεπιχειρήματα,είναι οικανονιστικές διατάξειςναέχουν τοχαρακτήρανομο θετικής πράξεως. Πράγμαπουόμως δε συμβαίνει. Οι κανονιστι κέςαυτέςΔιατάξειςέχουν τημορφήεγκυκλίουκαιαποτελούνδι οικητικό μέτρο καιόχι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. 25 Συνεπώς ο ισχυρισμός του αιτητή,δεν τεκμηριώνεται και ο επι2259 θαλασσινός ν. Δημοκρατίας (Αρ. 3)
(1990)καλούμενος λόγος ακυρώσεως δεν μπορεί να ευσταθήσει. Δεν επιβάλλεται έγκριση απότη Βουλή, όπως ο αιτητής ισχυρίζεται, σε τρόπο που να επηρεάζεταιη εγκυρότητα των διατάξεων. Ει δικότερα σε ό,τι αφοράτηδημοσίευση, σημειώνεται ότι σύμφωνα με το Αρθρο 57
(4)του Συντάγματος,οι Κανονιστικές Πράξεις του Υπουργικού Συμβουλίου μπορούνναμηδημοσιευθούν,όταν το Υπουργικό Συμβούλιο αποφασίσει τούτο. Στην προκειμένη περίπτωση, το Υπουργικό Συμβούλιο με την απόφαση του αρ. 17768, ημερομηνίας 1.3.1979, αποφάσισε τη μη δημοσίευση της κανονιστικής διατάξεως. 2. Ταστοιχεία και το υλικό που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρί ου,προς υποστήριξη του ισχυρισμού για μεροληπτική μεταχείρι ση,δεν αποδεικνύουν τον ισχυρισμό αυτό με τη βεβαιότηταπου απαιτείται. Επιπλέον, δε στοιχειοθετείται ότι οι ενέργειες στις οποίες αναφέρεταιοαιτητής,ήτανπροϊόνπροκατάληψηςκαιδεν είχαν ως βάσηυπηρεσιακάκριτήρια. 5 10 15 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: Sekkides v.Republic
(1988)3(C) C.L.R. 2136, Republic v.Argyrides
(1987)3(B) C.L.R.1092, 25 Loucav.Savva&Others
(1989)3(A) C.L.R. 672, Soteriadou andOthersv.Republic
(1983)3(B)C.L.R. 921, 30 Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας, Υπόθεση Αρ. 1041/
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, με την οποία το ενδιαφερόμενο μέρος προηχθηκε στη θέση Εργατικού Λειτουργού, 1ης Τάξης, Τμήμα Εργασίας, αντί του αιτητή. Λ. Κληρίδης, για τον Αιτητή. Α. Βασιλ£ΐά6ης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α ' , γιατους Καθ' ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. 2260 35 40 3Α.Α.Δ. 5 10 15 θαλασσινός ν.Δημοκρατίας (Αρ. 3) ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ.:Οαιτητής μετηνπροσφυγήαυτήζητάτηνακύ ρωση της απόφασηςτων καθ' ων ηαίτηση, Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, με την οποία το ενδιαφερόμενο μέρος Παντελής Γ. Μιλτιάδους,προάχθηκε στη θέση του ΕργατικούΛειτουργού 1ης τάξης,ΤμήμαΕργασίας, από 1/1/1988, ηοποίαδημοσιεύθηκε στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίαςστις26/2/
- Στις 17/9/1986ζητήθηκεηπλήρωση μιαςκενής θέσης Εργατι κού Λειτουργού 1ης τάξης, Τμήμα Εργασίας, που είναι θέση προαγωγής. Το θέμα παραπέμφθηκε από την Επιτροπή Δημό σιας Υπηρεσίας στη συσταθείσα Τμηματική Επιτροπή,ηοποία με την έκθεση της, που διαβιβάστηκε στην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας με επιστολή της ημερομηνίας 5/9/1987;σύστησε για προαγωγήτέσσεριςυποψηφίους μεταξύτων οποίωνπεριλαμβανόταν και το ενδιαφερόμενο μέρος, όχι όμως οαιτητής. 20 Στις 22/12/1987και μετά που η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρε σίας μελέτησετην έκθεση της Τμηματικής Επιτροπής καιάκου σε τις συστάσεις και απόψεις του Διευθυντή του Τμήματος Εργασίας,και αφούέκρινε με βάσητα καθιερωμένα κριτήρια, δη λαδήτην αξία,προσόντακαιαρχαιότητατων υποψηφίων,απο φάσισε να προάξει το ενδιαφερόμενο πρόσωπο στη θέση Εργα τικού Λειτουργού, 1ης τάξης,Τμήμα Εργασίας,από1/1/
- 25 Νομικοί λόγοι: Στην προσφυγή εγείρονται ουσιαστικά τρία θέματα: 30 35 40
(1)Κατά πόσον οι Κανονιστικές Διατάξεις που θεσπίστηκαν δυνάμει του αρθρ. 36
(2)του νόμου 33/67 είναι άκυρες επειδήδεν έτυχαν της έγκρισης της Βουλής καιδε δημοσι εύτηκαν στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας.
(2)Ότι ηΤμηματικήΕπιτροπήπαρέλειψε ναυποβάλλει πόρισμα για την αξία των υποψηφίων, όπως είχε υποχρέωση να πράξει, δυνάμει του αρθ.6 των Κανονιστικών διατά ξεων.
(3)Οι Εμπιστευτικές Εκθέσεις ήταν μεροληπτικές σε βάρος του Αιτητή. Ο πρώτος ισχυρισμός, όπως αναπτύχθηκε στη γραπτήαγό ρευση του δικηγόρου του αιτητή, αλλά καιστις ενώπιον του Δι καστηρίου διευκρινήσεις, είναι ότι οι Κανονιστικές Διατάξεις 2261 Κοϋρρης,Δ. θαλασσινός ν.Δημοκρατίας (Αρ. 3)
(1990)που θεσπίστηκαν απότο Υπουργικό Συμβούλιο και διέπουν τη σύσταση,τηςαρμοδιότηταςκαιτημέθοδο ενεργείας τωνΤμημα τικών Επιτροπών,αποτελούν νομοθετική πράξηκαιως εκτού του έπρεπε να τύχουν της έγκρισης της Βουλής και να δημοσι ευθούν στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας. Ημηέγκρισηαπότη Βουλή και ηπαράλειψηδημοσίευσης τους,επηρεάζει την εγκυρότητα τους και κατ' επέκταση την εγκυρότητα της δι οικητικής πράξεως που είχε στηριχθεί σεαυτές. 5 Για να υπόκεινται οι Κανονιστικές Διατάξεις στην έγκριση 10 της Βουλής και επομένως απαραίτητηπροϋπόθεση για το βάσι μοτου ισχυρισμού του αιτητή,όπως προκύπτεικαιαπόταεπι χειρήματα, είναι οι κανονιστικές διατάξεις να έχουν το χαρα κτήρα νομοθετικής πράξεως. Πράγμα που όμως δε συμβαίνει κατάτηνγνώμη μου.Οι Κανονιστικές αυτέςΔιατάξεις έχουν τη 15 μορφή εγκυκλίου και αποτελούν διοικητικό μέτρο και όχι πρά ξεις νομοθετικού περιεχομένου. (Πορίσματα Νομολογίας Σ.τ.Ε. 1929-59 238) Αναφέρεται επίσης, η απόφαση Sekkides v. The Republic
(1988)3(C)C.L.R. 2136, όπουυιοθετείται το ακόλουθο απόσπα σμα απότην Republic v.Argyrides
(1987)3C.L.R. 1092: "As already explained earlier in this judgment, the regulations concerning the preparation of confidential reports which have been embodied in Circular 491/79 and which replace the General Orders, which were in force prior to 1979 in this respect, were made by the Council of Ministers in theexercise of the powers vested in it under the Constitution and Law 33/67. Such regulations are not subsidiary legislation in the strict sense,but have to be strictly complied with ...." 20 25 30 Συνεπώς ο ισχυρισμός του αιτητή,δεν τεκμηριώνεται και ο επικαλούμενος λόγος ακυρώσεως δεν μπορεί να ευσταθήσει. Δεν επιβάλλεται έγκριση απότην Βουλή, όπως ο αιτητής ισχύ- 35 ρίζεται, σε τρόπο που να επηρεάζεταιη εγκυρότητα των διατά ξεων. Ειδικότερα σε ό,τι αφοράτηδημοσίευση, σημειώνεται ότι σύμφωνα με το άρθρο57
(4)του Συντάγματος, OL Κανονιστικές ΠράξειςτουΥπουργικού Συμβουλίου μπορούνναμηδημοσιευ θούν, όταν το Υπουργικό Συμβούλιο αποφασίσει τούτο. Στην 40 προκειμένη περίπτωση, το Υπουργικό Συμβούλιο με την από φασητου αρ. 17768ημερομηνίας 1/3/1979, αποφάσισε τη μη δη μοσίευση της κανονιστικής διατάξεως (Παράρτημα Ι).Ο δεύτε ρος ισχυρισμός είναι ότι ηαπόφασητης Τμηματικής Επιτροπής 2262 3Α.Α.Δ. θαλασσινός ν. Δημοκρατίας (Αρ. 3) Κούρρης, Δ. δεν περιέχει πόρισμα, ως προς την αξίακάθευποψηφίου, όπως επιβάλλει το άρθρο 6 των Κανονιστικών Διατάξεων και ενπά σηπερίπτωση δεν είναι αιτιολογημένη. 5 10 15 20 25 Ηέκθεσητης Τμηματικής Επιτροπής εμφαίνεται στο Παράρ τημα 4 στην ένσταση και παρατίθεται πιο κάτω το κύριο από σπασμα: "Η Τμηματική Επιτροπή συνεδρίασε στις 27/8/87καιεξέτασε σύμφωνα μετηνπαρ.4των Κανονιστικών Διατάξεων, τιςπε ριπτώσεις των 18υποψηφίων για προαγωγή στη μόνιμη (τ.π.) θέση του Εργατικού Λειτουργού 1ηςτάξεως στο Τμήμα Εργα σίας σύμφωνα με τους καταλόγους και φακέλους που.διαβι βάστηκανσ' αυτήναπό την ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας με την επιστολή της με αριθμό φακέλου 3/71/IV και ημερομηνία 4/7/87.Η Τμηματική Επιτροπήαφούμελέτησεταενώπιον της στοιχεία και τους Καταλόγους (Παραρτήματα Α και Β) που διαβίβασε η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας και αφού επιλή φθηκε της σχετικής αξίας,των προσόντων και τηςαρχαίότητας τουκάθευποψηφίου,αποφάσισε:" Από τα πιο πάνω εμφαίνεται, αντίθετα με ό,τι ισχυρίζεται ο αιτητής, ότι ηΤμηματική Επιτροπή προχώρησε στην απόφαση της μεβάσητακριτήρια που θέτηονόμος, δηλαδήτην αξία , τα προσόντα και την αρχαιότητα,τα οποία συνθέτουν την εικόνα του κάθε υποψηφίου.Το πόρισμα της,στηρίζεται επομένως στη συνεκτίμηση των στοιχείων αυτών και κατάτην γνώμη μου δεν τίθεται θέμα παραβίασηςτου άρθρου 6 των Κανονιστικών Δια τάξεων. 30 35 40 Η αναφοράστα στοιχεία αυτά,στα οποία στηρίζεται ηαπό φασησε συνδυασμό μετην παράγραφο γτης έκθεσης, όπουανα φέρεται ότι "ομόφωνα (αποφάσισε) να μησυστήσει γιαπροαγω γή τους πιο κάτω,γιατί έκρινε ότι υστερούν έναντι των υποψηφίων πουαναφέρονταιστην παράγραφοβ ανωτέρω",δίνειεπαρ κώς καιτην αιτιολογία για την απόφασητης Επιτροπής.Σοβαρό μέρος της επιχειρηματολογίας του αιτητή αφορούσε τον τρίτο λόγο, όπ οι εμπιστευτικές εκθέσεις ήταν μεροληπτικές σε βάρος του αιτητή. Για τεκμηρίωση του ισχυρισμού αυτούκαταχωρήθηκε από τον αιτητή ένορκη δήλωση ημερομηνίας 4/12/1989, στην οποίαπαρατίθενταιορισμένα στοιχεία ταοποίακατάτηνάποψη του αιτητού καταδεικνύουν την μεροληπτική μεταχείριση. Τα στοιχεία αυτά,αφορούν επαινετικά σχόλια για ορισμένεςδρα στηριότητες του αιτητή (ΠαράρτημαΑ) τροποποίηση εμπιστευ' 2263 Κούρρης, Δ. θαλασσινός ν. Δημοκρατίας(Αρ. 3)
(1990)τικής έκθεσης του 1979 σεδύοθέματα,εγκυκλίους γιακατανομή καθηκόντων, επιστολές διαμαρτυρίας του αιτητή και στις συν θήκες εκτέλεσης των καθηκόντων του αιτητή, καθώς και στην αξιολόγηση για το έτος 1983 που χαρακτηρίζεται "μεροληπτική ως εσκεμμένη" (Παράρτημα Β). 5 Τους ισχυρισμούς του αιτητή αντικρούει με ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 3/3/1990 ο ΕπαρχιακόςΛειτουργός Εργασίας, Τιμόθεος Δημητρίου, που τους χαρακτηρίζει "ανυπόστατους" και αβάσιμους. 10 Ένορκη δήλωση καταχωρήθηκε και από την Ανώτερη Εργα τική Λειτουργό, ΝίκηΣτυλιανού. Οι γενικές αρχές πουδιέπουν την έλλειψηαμεροληψίας προκύπτουν από την απόφασηΛονχά ν. Δημοκρατίας
(1989)3(A) C.L.R. 672, όπου αναφέρεται ότι: 15 "The general principle is that the organs participating in any particular administrativeprocessmust appear to actimartially.... 20 But any lack of impartiality must be established with sufficient certainty from facts emanating from official records or by safe inferences drawn from such facts. (See Othonos v. The Republic
(1989)3 C.L.R. 475.)" 25 Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει και στην υπόθεση Soteriadou and Others v. Republic
(1983)3 C.L.R. 921, στην οποία μεταξύ άλλων υιοθετείται η απόφαση 1041/1969 του Σ.τ.Ε. όπου αναφέρονταικαι ταεξής: 30 "Πλην όμως ο λόγος ούτος τυγχάνει απορριπτέος διότι οαι τών δεν επικαλείται συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά προς θεμελίωσιν την εχθρικής ως ισχυρίζεται, έναντι αυτού διαθέσεως του ρηθέντος υποναυάρχου, ουδ' αποδεινυει ότι αι ως άνω μνημονευόμενα δυσμενείς δι' αυτόν υπηρεσιακοί ενέργειαι του αυτού υποναυάρχουδεν εγένοντο επί τη βάσει αντικειμενικών υπηρεσιακών κριτηρίων, αλλ' ωφείλοντο εις έχθραν αυτού έναντι του αιτούντος." 35 40 Τα στοιχεία και το υλικό που έχει τεθεί ενώπιον του Δικα στηρίου προς υποστήριξη του ισχυρισμού για μεροληπτική με ταχείριση, δεν αποδεικνύουν τον ισχυρισμό αυτό με τηβεβαιό τητα που απαιτείται, όπως καθορίζεται πιο πάνω. Επιπλέον, 2264 3 AAA. θαλασσινός v. Δημοκρατίας (Αρ. 3) Κοΰρρης, Δ. δεν στοιχειοθετείται ότι οι ενέργειες στις οποίες αναφέρεται ο αιτητής,ήτανπροϊόν προκατάληψηςκαιδενείχανωςβάσηυπη ρεσιακά κριτήρια. 5 Ως αποτέλεσμα ηπροσφυγή απορρίπτεται. Δε δίδεται διαταγήγια έξοδα. 10 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 2265