(1990)30Ιουνίου, 1990 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΖΗΝΩΝΟΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ., Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ
- ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ,
- ΤΟΥ ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 817/88). Αίτηση Ακυρώσεως — Προθεσμία— Έναρξη— Ιεραρχικήπροσφυγή — Η προσφυγή καταχωρείται επί της απάντησης επί της ιεραρχι κής προσφυγής — Απαράδεκτη προσφυγή κατά φορολογίας,εφό σον δεν ασκήθηκεένσταση σύμφωνα με το Άρθρο 20
(1)των περί Βεβαιώσεωςκαι Εισπράξεως ΦόρωνΝόμων του 1978-79. 5 Φορολογία — Φορολογία εισοδήματος — Ένστασηκατά τηςεπιβολής της — Φύσηκαι ενέργεια τηςενστάσεως— Νομολογιακά πορίσμα ταμεβάση τηνπροϊσχύσασα και τηνπαρούσα νομοθετικήρύθμιση. 10 [ΠέραντωνανωτέρωτίτλωνηαπόφασητουΔικαστηρίουδιαβάζε ταιωςσύνολο.] Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 15 Αναφερόμενες υποθέσεις: Pdides v.Republic andAnother, 3R.S.C.C. 13, PetrolinaLtdv. MunicipalCommitteeofFamagusta
(1971)3C.L.R. 420, 20 Pitsiakkosv.Republic
(1985)3(C)C.L.R. 1700, Pandelidou v.Republic
(1986)3(A) C.L.R. 687, 2266 3ΑΛΛ. Π.Ζήνωνος& Υιοί Λτδ ν. Δημοκρατίας PsatharisandOthersv. MinistryofFinance
(1989)3(A)C.LR. 250, Ioakim v. Republic
(1989)3(A) C.L.R. 411, 5 ΜιχαήλκαιΆλληv.ΔημοκρατίαςκαιΆλλων
(1989)3(Γ)ΑΛΛ.
- Προσφυγή. 10 15 20 25 30 35 40 Προσφυγήεναντίον της απόφασηςτου καθ' ουηαίτηση2 με τηνοποίαεπιβλήθηκε στους αιτητέςφορολογία εισοδήματοςγια ταφορολογικά έτη 1982, 1983 και 1984 καιέκτακτηεισφοράγια τα τρίμηνα 1/82.μέχρι4/82, 1/83 μέχρι 4/83 και 1/84 μέχρι 4/
- Χρ. Δημητριάδης, για την Αιτήτρια. , Α.. Ευαγγέλου, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων ηαίτηση. Cur. adv.vult. ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ.: Μετηνπροσφυγήαυτήηαιτήτριαεταιρεία ζητά την ακύρωση της απόφασηςτου καθ'ου ηαίτηση 2 με την οποία επιβλήθηκε σ'αυτή φορολογία εισοδήματος για ταφορο λογικά έτη 1982,1983και 1984, και έκτακτηεισφορά γιατατρί μηνα 1/82 μέχρι 4/82, 1/83.μέχρι4/83 και.1/84 μέχρι 4/84- Η.επίδίκη απόφαση κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια' με επιστολή του καθ' ου ηαίτηση2 μεημερομηνία 28 Ιουλίου
- Ηαιτήτριαείναι ιδιωτικήεταιρείαπεριορισμένης,ευθύνης με έδρατηΛεμεσό. Ιδρύθηκετο
- Κατά τον ουσιώδη χρόνο τα εισοδήματατηςπροέρχονταναπότηνανέγερση καιπώληση δια μερισμάτων και καταστημάτων, ως εργολάβοι οικοδομών, την εισαγωγή καιπώληση ικριωμάτων για οικοδομές και την κατα σκευή καιπώληση ηλιακών θερμοσυμφώνων. Ηαιτήτρια είχε υποβάλει λογαριασμούς και δηλώσεις εισο δήματοςγιαταέτη 1982,1983και 1984 στις 6/2/1984, 10/12/1985 και21/10/Ι985αντίστοιχα. Ηδήλωσηγιατοέτος 1984 ήτανπρο σωρινή.Τοεισόδημα πουδήλωσεήτανΛ.Κ.713γιατοέτος 1982, Λ.Κ.2,535γιατοέτος 1983 καιΛ.Κ. 661 γιατο έτος
- Γιανα καταστεί δυνατή η είσπραξη του ανάλογου ποσού φόρου από Λ.Κ.333.32σ. για το έτος 1982 και Λ.Κ.1,185.70σ. για το έτος 1983, εκδόθηκαν, φορολογίες, με βάση τις δηλώσεις της αιτήτριας, στις 19/7/1984 και στις 11/1/1985 αντίστοιχα. Στις 11/4/1984 είχε εκδοθεί προσωρινή φορολογία για το έτος 1984 2267 Πογιατζής, Α. Π. Ζήνωνος &Υιοί ΛτΑ ν.Δημοκρατίας
(1990)για ποσό φόρουΛ.Κ.298πουαναλογούσε σεεισόδημαΛ.Κ.
- Σαν αποτέλεσμα μεταγενέστερης εξέτασης των λογαριασμών πουυποβλήθηκαν,ο καθ' ουηαίτησηέστειλεστους ελεγκτέςτης αιτήτριας επιστολή με ημερομηνία 16/2/1987, με την οποία ζητούσε ταπιοκάτω στοιχεία- 5 (α)Το λόγο για τον οποίο το μεικτό κέρδος απότην πώληση διαμερισμάτων ήτανχαμηλό· 10 (β)αποδειχτικά στοιχεία για τα δάνεια που είχαν γίνει από τον Ανδρέα Γεωργίου και την ΠαναγιώταΖήνωνος· (γ)το ολικό κέρδος της ανέγερσης και την τιμή προσφοράς αναφορικά με την έπαυλη που κτίστηκε για λογαριασμό του ΙμπραχίμΝτάουα,καθώςκαι την ημερομηνίααποπε ράτωσης της. Παράτογεγονός ότι στις 12/3/1987 είχεσταλεί γραπτήυπεν θύμιση για την υποβολή των πιο πάνωστοιχείων, οι επιστολές έμειναν αναπάντητεςκαιταστοιχεία πουείχανζητηθείδενυπο βλήθηκαν. 15 20 Με νέα επιστολή του στους ελεγκτές της αιτήτριαμε ημερο μηνία2/6/1987, οκαθ'ουηαίτηση2ζήτησε δυνάμειτουάρθρου 25 30 των Περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων του 1978-1979να προσκομιστούν στα ΓραφείαΦόρουΕισοδήματος Λεμεσού τα ακόλουθα στοιχεία αναφορικά με τους λογαρια σμούς των ετών 1982, 1983 και 1984: 30 (α)Καταστάσειςτραπεζικώνλογαριασμών,αποδείξειςκατα θέσεων καιστελέχηεπιταγώνγια όλους τουςτραπεζικούς λογαριασμούς τηςεπιχείρησης τηςεταιρείας. (β)ΤαβιβλίαΤαμείου,Ημερολόγια, Καθολικάκαθώςκαιάλλαβιβλία ήέγγραφαπουχρησιμοποιούνται γιατην κατα χώρηση των διαφόρωνεμπορικών πράξεωντηςεταιρείας. 35 (γ)Βιβλία αποθεμάτωνκαικοστολογίων ανυπάρχουν. 40 (δ)Τιμολόγια,αποδείξειςκαιδικαιολογητικάσχετικά μεαγο ρές,πωλήσεις, έξοδακαιάλλες εμπορικέςπράξεις. (ε)Καταστάσεις απογραφής των τελικών αποθεμάτων. 2268 3ΑΛΛ. Π. Ζήνωνος & Υιοί Λτ6 ν. Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ: Ακολούθησαν επαφές μεταξύ της Αρχιφοροθέτιδας που εξέτα σετους λογαριασμούς μετους ελεγκτέςτηςεταιρείαςκαιτουσυμ βούλου της Π.Ζήνωνα,οι οποίες όμως δεν κατάληξανπουθενά. 5 Στις 28/7/1988ο καθ' ου η αίτηση έστειλε επιστολή στην αι τήτρια,στην οποίαεσωκλείονταν Ειδοποιήσεις Επιβολής Φορο λογίας που είχε εκδώσει στις 20/7/1988 (Κώδικας Φορολογία αρ.2) ως ακολούθως: 10 Φορολογικό ETOC Φοοολογητέον Εισόδηιια Ποσό Φόοου 1982 Λ.Κ.16,538 Λ.Κ.7,028.65σ. 1983 Λ.Κ.16,661 Λ.Κ.7,080.93σ. 1984 Λ.Κ.13,521 Λ.Κ.5,746.43σ. 15 Στην ίδια επιστολή εσωκλείονταν Ειδοποιήσεις Επιβολής Έκτακτης Εισφοράς που εκδόθηκαν στις 28/7/1988 (Κώδικας Φορολογίας αρ.7),ως ακολούθως: 20 25 30 35 40 Τρίμηνο 1/82 2/82 3/82 4/82 1/83 2/83 3/83 4/83 1/84 2/84 3/84 4/84 Εισόδημα Ποσό Έκτακτης Eia<pooac Λ.Κ.4,867 Λ.Κ.635.05σ. Λ.Κ.5,400 Λ.Κ.715.00σ. Λ.Κ.5,487 Λ.Κ.729.55σ. Λ.Κ.5,813 Λ.Κ.776.95σ. Λ.Κ.5,602 Λ.Κ.745.30σ. Λ.Κ.687.51σ. Λ.Κ.5,726 Λ.Κ.675.77σ. Λ.Κ.5,639 Λ.Κ.5,769 Λ.Κ.693.32σ. Λ.Κ.468.27σ. Λ.Κ.4;102 Λ.Κ.4,102 Λ.Κ.416.24σ. Λ.Κ.4,865 Λ.Κ.508.16σ. Λ.Κ.5,744 Λ.Κ.613,28σ. Ηεπιστολή με ημερομηνία 28/7/88στην οποία εσωκλείονταν οι Ειδοποιήσεις Επιβολής Φορολογίας που περιγράφω πιοπάνω, περιέχει τους λόγους για τους οποίους λήφθηκε η επίδικη απόφαση για αναθεώρηση των φορολογιών για τα φορολογικά έτή 1982, 1983 και τη μη αποδοχή των λογαριασμών που έχουν υποβληθεί για τα έτη 1982, 1983 και
- Οι κυριότεροι από τους λόγους αυτούς είναι οι ακόλουθοι: (α)Ηεξέταση των βιβλίων έγινε μόνο για το έτος 1984 αφού δεν προσκομίστηκαν όλα τα βιβλία που είχαν ζητηθεί για τα έτη 1982 και 1983 και ταοποία δεν μπορούσαν ναβρε θούν από τους συμβούλους της Εταιρείας. 2269 Πογιατζής,Δ. Π.Ζήνωνος &Υιοί Λτδ ν.Δημοκρατίας
(1990)(β)Από δειγματοληπτικόέλεγχοδεν είχεικανοποιηθείοκαθ' ου ηαίτηση,αναφορικάμε την ορθότητα του ποσού κέρ δουςπουείχεδηλωθεί γιατουςπιοκάτω λόγους: (ι) Πολλές πληρωμές δεν υποστηρίζονταν από αποδειχτικά στοιχεία. (ιι) Οι εγγραφές στο Ταμείο και οι διάφορες απολήψεις από τον τρεχούμενο λογαριασμό ενός των συμβού λων δεν είχαν καταχωρηθεί ημερολογιακά και ως εκ τούτου ο έλεγχοςτουΤαμείουδεν ήτανπρακτικάδυ νατός απότον καθ' ουηαίτηση. (ιιι) Είχανπαραλειφθείαπότους λογαριασμούς οτραπε ζικόςλογαριασμός μετηνΤράπεζαΚύπρουυπ' αριθμό000091(γιατονοποίοδενυποβλήθηκεαντίγραφο) και τα σχετικά εντάλματακαταθέσεων και απολήψε ων, παρά το γεγονός ότι είχαν ζητηθεί προφορικά από τον ερευνοντα λειτουργό. 5 10 15 20 (ιν) Τα αποθέματαδεν είχαν βρεθεί ορθάκαι για το λόγο αυτόηεταιρείαείχεδεχθείναφορολογηθεί μεπρόσθε τοεισόδημα απόΛ.Κ.7500γιατοέτος 1984 (όπωςφαί νεταιστο Παράρτημα0,τοσυνημμένο στηνΈνσταση). 25 (γ)Ταστοιχεία πουείχανεπιβληθεί αναφορικά μεεμβάσματα από το εξωτερικό στο όνομα του Παύλου Ζήνωνα,συμ βούλου της εταιρείας, ως δάνειο στην εταιρεία από τον Ανδρέα Γεωργίου δεν κρίθηκαν ικανοποιητικά γιατί δεν είχεαποδειχθεί πραγματικήσύνδεσητουκ. Ανδρέα Γεωργίου με τασχετικάεμβάσματα. 30 Στηντελευταίαπαράγραφοτηςενλόγωεπιστολήςτουοκαθ*ου η αίτηση2 επισύρει τηνπροσοχήτηςαιτήτριαςεταιρείαςστην πά ρα. 4 των Ειδοποιήσεων Επιβολής Φορολογίας στην οποία ρητά 35 αναφέρεταιότι σεπερίπτωσηφορολογίαςμε Κώδικα2ή7είχεδι καίωμα υποβολής γραπτής ένστασης δίνοντας τους ακριβείς λό γουςστους οποίουςθαβάσιζετέτοιαένσταση.Στησημείωση8της ΕιδοποίησηςΕπιβολήςΈκτακτηςΕισφοράςαναφέρεταιεπίσηςσα φώςότισεπερίπτωσηφορολογίαςμεΚώδικα7ηαιτήτριαεταιρεία 40 είχεδικαίωμαναυποβάλειγραπτήένσταση στον καθ' ουηαίτηση μέχριτοτέλοςτουμήναπουέπεταιτηνέκδοσητηςΕιδοποίησης. Επειδήηαιτήτριαπροφανώςθεώρησεότιείχεαδικηθείαπότην 2270 3 Α.Α.Δ. Π.Ζήνωνος &Υιοί Λτδ ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. επιβολή της πιο πάνω φορολογίας και Έκτακτης Εισφοράς, τις οποίες αμφισβητεί, άσκησε την παρούσα προσφυγή χωρίς όμως πρώτανα υποβάλει γραπτήειδοποίηση ενστάσεως στο Διευθυντή μετηνοποίαναζητάτηνεπανεξέτασηκαιαναθεώρησητης. 5 10 Τανομικά σημεία πάνωσταοποίαβασίζεταιηπροσφυγή εί ναι ότι ηεπίδικηαπόφασηκαι Ειδοποίηση είναι αντίθετεςπρος το Σύνταγμα,τους περί φορολογίας του Εισοδήματος Νόμους, τουςπερί ΕκτάκτουΕισφοράς(Προσωρινοί Διατάξεις)Νόμους, και τις αρχές του Διοικητικού Δικαίου ότιέγιναν καθ'υπέρβα σηήκατάχρησηεξουσίας καιότιδεστηρίζονται σεγεγονότα αλ λά σε αυθαίρετουςκαι αβάσιμους υπολογισμούς. Μετην Ένστασητους οι καθ' ων ηαίτησηισχυρίζονται ότι- 15 (α)η προσφυγή είναι πρόωρη για τολόγο ότιδεν έχει υπο βληθεί ένσταση με βάσητο άρθρο20
(1)των περί Βεβαιώ σεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμων του 1978-7920 25 (β) οι προσβαλλόμενες πράξειςπαι/ήαποφάσειςέχουν ληφθεί νόμιμακαιορθά,λαμβανομένων υπόψηόλων των γεγονό των(γ) οιφορολογίες για τα φορολογικά έτη 1982, 1983 και1984 (έτηεισοδήματος 1982,1983και 1984) έχουν εκδοθεί με βά ση τα άρθρα5
(1)και 6των περί φορολογίας του Εισοδή ματοςΝόμωντου 1961-1981,καιταάρθρα3,13
(2)(β),23
(1)και 36των Περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νό μωντου 1978-1979·και • 30 35 40 (δ) OLφορολογίες έκτακτηςεισφοράς έχουν εκδοθεί μεβάση τα άρθρα3,6 και 10τωνπερίΕκτάκτουΕισφοράς (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμων του 1978-1982 (Νόμος 34/78 όπως έχει " τροποποιηθεί μετους Νόμους29/79, 12/80,13/81 και 12/82), και τα άρθρα3,13
(2)(β),23
(1)και 36των περί Βεβαιώσεως και ΕισπράξεωςΦόρωνΝόμωντου1978-1979. - Θαεξετάσω πρώτατον ισχυρισμό των καθ'ωνηαίτησηότιη προσφυγή είναι πρόωρη,γιατί ανηένσταση τους πάνωστο σημείο αυτόγίνει δεχτή,ηεξέταση της ουσίας της προσφυγήςκα θίσταται άνευαντικειμένου. Ο ισχυρισμός των καθ'ωνηαίτηση επί τουπροκειμένου βασίζεταιστο άρθρο20
(1)των περί Βεβαι ώσεωςκαι Εισπράξεως ΦόρωνΝόμων του 1978-1979,το οποίο προνοεί τα εξής: 2271 Πογιατζής, Δ. Π. Ζήνωνος & Υιοί Λτδ ν.Δημοκρατίας
(1990)"20
(1)Πανπρόσωπον τοοποίον αμφισβητείτηνεις αυτόεπιβληθείσαν φορολογίαν, δύναται,δι' εγγράφου ειδοποιήσεως ενστάσεως, να αποταθήεις τον Διευθυντήν προς επανεξέτασιν και αναθεώρησιν αυτής. Η ειδοποίησις αύτη δέον όπως εκθέτη επακριβώς τους λόγους της ενστάσεως του εις φόρολογίαν, εκτός δε εάνάλλως προβλέπηται ενοιωδήποτε ετέρω νόμω,δέον όπως αύτηδοθήουχί βραδύτεροντουτέλους του μηνός οοποίος έπεται του μηνός εντω οποίω ηεντωάρθρω 19αναφερομένηειδοποίησις εδόθηεις τοπρόσωποντούτο: 5 10 Νοείται ότι, ο Διευθυντής, όταν ικανοποιηθή ότι, λόγω απουσίας εκτης Δημοκρατίαςασθενείας ήάλλης ευλόγου αι τίας, το αμφισβητούν την φορολογίαν πρόσωπον εκωλύθη του να δώσει την ειδοποίησιν ενστάσεως εντός της ρηθείσης προθεσμίας, χορηγεί εύλογον υπό τας περιστάσεις παράτασιν της προθεσμίας ταύτης ." 15 Τονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο το Ανώτατο Δικαστήριο, στην άσκηση της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας εξετάζει θέ ματα όπως αυτό που εγείρεται με την παρούσα ένσταση των καθ'ων η αίτηση,έχει καθοριστεί σταπρώταχρόνια τηςανεξαρ τησίας της Δημοκρατίας από το τότε Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο στην υπόθεση Pelides and the Republic,3R.S.C.C. 13,στην απόφασητης οποίαςαναφέρονταιταεξής (σελ.17): 20 25 "The Court takes this opportunity of stressing that though Article 146grants itexclusivejurisdiction inadministrative law matters there is nothing in such Article to prevent procedures for administrative reviewof executiveoradministrative acts or decisions from being provided for in a Law. Such review may be either(a)by way of confirmation or completion of theact or decision in question, in which case no recourse is possible to this Court until such confirmation orcompletion has taken place (e.g. under section 17of CAP 96); or 30 35 (b)by way of a review by higher authority or by specially set-up organs or bodies of an administrative nature,in which casea provision for such a review will not be a bar to a recourse 40 before this Courtbut oncetheprocedure for suchareviewhas been set in motion by a person concerned no recourse is possibleto this Court until thereview has been completed." 2272 3 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Π. Ζήνωνος & Υιοί Λτδ ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. Έπεται από το πιο πάνω απόσπασμαότι, αν ηαναθεώρηση από το Διευθυντή της επιβληθείσας φορολογίας, τη διαδικασία της οποίαςέχειδικαίωμαναθέσει σε λειτουργία κάθεπρόσωπο που αμφισβητεί τηφορολογία πουτου επιβλήθηκε κάτωαπότο άρθρο20
(1)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νό μων του 1978-1979, αποτελεί επιβεβαίωση ή συμπλήρωση της απόφασης γιατην επιβολή της συγκεκριμένης φορολογίας, προ σφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου για την ακύρωση της απόφα σης δεν μπορεί ναασκηθεί κάτωαπότο άρθρο 146 τουΣυντάγματοςεκτός ανπροηγηθεί επιβεβαίωσηήσυμπλήρωση τηςμέσω της ιεραρχικής προσφυγής που προνοεί το άρθρο 20
(1). Αν όμως η διαδικασία τηςδιοικητικής αυτήςαναθεώρησης δεσυνι στά επιβεβαίωσηήσυμπλήρωση τηςαρχικής απόφασηςγια επι βολήτης φορολογίας, που λήφθηκε απόυπάλληλο του αρμόδιουδιοικητικούοργάνουιεραρχικάκατώτεροτουΔιευθυντή,δεν αποτελεί προϋπόθεσηγιατηνκαταχώρησηπροσφυγήςστο Ανώ τατο Δικαστήριο για τηνακύρωση της απόφασης. Η απάντηση στο ερώτημα πότε η προβλεπόμενη διαδικασία τηςιεραρχικήςδιοικητικήςαναθεώρησηςμιαςαπόφασηςπουέχει ήδη ληφθεί και κοινοποιηθεί αποτελεί απαραίτητο στοιχείο επιβεβαίωσης(α)ηΓΪΓΠ^ΐΐοη) ήσυμπλήρωση (completion) της απόφα σηςαυτής,εξαρτάταιαπότηνύπαρξηήόχι σχετικής νομοθετικής διάταξης που,ορθά ερμηνευόμενη, οδηγεί στο πω πάνω συμπέρασμα. Παράδειγμανομοθετικήςδιάταξηςπουπρονοούσεγιαδι καίωμα ιεραρχικήςδιοικητικής προσφυγής,αλλά δεν κρίθηκε ότι παράλειψηάσκησης τουδικαιώματοςαυτού αποτελούσε'κώλυμα γιατηνκαταχώρησηπροσφυγήςστοΑνώτατο Δικαστήριο, παρέ χει τοάρθρο 10
(1)(α)του Νόμουαρ.94/68, τοοποίοαποτέλεσε το αντικείμενο ερμηνείας στην υπόθεση ΠετρολίναΑτό. ν. Δημοτι κού ΣυμβουλίουΑμμοχώστου
(1971)3Α.Α.Δ.420, στην οποίαο Δικαστής Τριανταφυλλίδης(όπωςήταντότε)επεσήμανε τηνανά γκησύνταξηςνομοθετικώνδιατάξεωνπουπρονοούνγιαιεραρχι κή διοικητική προσφυγή με τρόπο που να καθιστά τέτοια προσφυγήπροϋπόθεσηγιαμετέπειταπροσφυγήενώπιον του Ανωτά τουΔικαστηρίου, και ανάφερεως παράδειγμα τέτοιας νομοθετι κής πρόνοιαςτο άρθρο21
(1)* του Περί Καθορισμού του Ποσού καιΑνακτήσεως ΦόρωνΝόμουτου 1963 (Νόμοςαρ.53του 1963). Για πρώτη φορά στην υπόθεση Πετρολίνα (ανωτέρω), ηνο* Τοάρθρο21
(1)του Νόμουαρ. 53/63είναι ταυτόσημο μετοάρθρο 21
(1)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων του 1978-1979με τοοποίοέχει αντικατασταθεί. 2273 Πογιατζής,Δ. Π. Ζήνωνος &Υιοί Λτδ ν.Δημοκρατίας
(1990)μολογική πρόνοια που επαναλαμβάνεται αυτούσια στο άρθρο 21 των Περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων του 1978-1979, κρίθηκε έστω xaL υπό τύπο απλής παρατήρησης (obiter dictum) ότι καθιστά την άσκηση της ιεραρχικήςπροσφυ γής κάτωαπότο άρθρο20
(1)του εν λόγω Νόμου αναγκαίαβή5 μα για τη συμπλήρωση της διοικητικής διαδικασίας ώστε να αποτελεί προϋπόθεση για την καταχώρησηπροσφυγής ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου κάτω από το άρθρο 146 του Συ ντάγματος.Τοάρθρο21
(1)προνοεί τα εξής: 10 "21
(1)Παν πρόσωπον όπερ θεωρούν εαυτό ηδικημένον δια της επ' αυτούεπιβληθείσης φορολογίας, απέτυχε να έλθη εις συμφωνίαν μετά του Διευθυντού ως προβλέπεται εν εδαφίω
(5)του άρθρου 20, δύναται να ασκήση προσφυγήν εις το Ανώτατον Δικαστήριον." Ηγνώμη τουΔικαστήΤριανταφυλλίδηπάνωστο προκείμενο υιοθετήθηκε μεταγενέστερα απότο Δικαστή Λ, Λοΐζου και απο τέλεσεμέρος τουσκεπτικούτηςαπόφασηςτουστην υπόθεση Πι~ τσιάκκοςν. Δημοκρατίας
(1985)3Α.Α.Δ. 1700, όπωςπροκύπτει από το πιο κάτωαπόσπασμααπότη σελ. 1720: "But theapplicant could notsofile arecourse becauseunder the provisions of s. 21
(1)Of Law 4/78 an objection to the assessment is a necessary intermediate step in the process leading up to the filing of the recourse. (See, Petrolina Ltd v. The Municipal Committee of Famagusta
(1971)3C.L.R. 420 at425). And oncehemadesuch objection hecould only file a recourse in case of failure to reach an agreement with the Commissioner and after determination by the latter of the amount tax payable as in sub-section
(5)of s.20 provided." 15 20 25 30 Αρκετές μεταγενέστερες αποφάσεις περιλαμβανομένων εκεί νων στις υποθέσεις
(1)Παντελίδου ν. Δημοκρατίας
(1986)3 Α.Α.Δ. 687,
(2)Psatharis and Others v. Ministry of Finance 35
(1989)3(A) C.L.R. 250*
(3)Ιωακείμ v.Δημοκρατίας
(1989)3(A) C.L.R.411· και
(4)ΠαρασκενάΜιχαήλ v. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1879, έχουν υιοθετήσει την ίδια προσέγγιση πάνω στο προκείμενο θέμα.Μπορεί,επομένως,ναλεχθεί ότι έχει πλέ ον καθιερωθεί ότι προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο κάτω 40 από το άρθρο 146 για την ακύρωση απόφασηςγια επιβολήφο ρολογίας ή έκτακτης εισφοράς είναι απαράδεκτη ως πρόωρη, εκτός ανο αιτητής2274 3ΑΛΛ. 5 Π.Ζήνωνος &Υιοί Λτδ ν.Δημοκρατίας Πογίατξής, Δ. (α) έχει προηγουμένως υποβάλει έγγραφηειδοποίηση ενστά σεως στο Διευθυντή για την επανεξέταση και αναθεώρηση της φορολογίας που του έχει επιβληθεί μέσα στην προθεσμία που προνοεί το άρθρο20
(1)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμων,και (β)έχειαποτύχειναέλθεισε συμφωνία μετοΔιευθυντή όπως προβλέπεταιστο εδάφιο
(4)* του ίδιουάρθρου. 10 15 Προκύπτει απόόσα αναφέρω πιο πάνω, ότι η ένσταση των καθ* ων ηαίτησηότι ηπροσφυγήείναι πρόωρηεπιτυγχάνει. Για το λόγο αυτό,δε νομίζω ότι επιβάλλεται η εξέταση της ουσίας τηςπροσφυγής,ηοποίααπορρίπτεται. Ηεπίδικηαπόφαση επι κυρώνεται. Δεν εκδίδω,υπόταςπεριστάσεις, οποιαδήποτε διαταγήαναφορικάμεταέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. * Τροποποιήθηκεμετοάρθρο6τουΝόμου αρ. 164 του 1987 πουτέ θηκεσε ισχύαπό τοφορολογικό έτοςπουαρχίζειτην1/1/1989. 2275