(1990)5 Ιουλίου, 1990 [Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Πρόεδρος] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΓΚΑΡΑΝΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ 1.ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, 2. ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση AQ. 618/S6). Φορολογία — Φορολογία Εισοδήματος — Κατά πόσο, ποσό που κα ταβάλλεται σε φορολογούμενο λόγω τερματισμού των νπηοεσιών του, αποτελεί φορολογητέο εισόδημα μέσα στην έννοια τον Άρθρον 5
(1)των περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων Ι96!-
- 5 Ο αιτητής εργοδοτείτο με σύμβαση από την Εταιρεία Κυπριακά Αμιαντορυχεία Λτδ, ως Γενικός Διευθυντής. Οι υπηρεσίες του τερ ματίστηκαν κατά την 28.2.1986 και του καταβλήθηκε ποσό ΛΚ 12.
- Σημειωτέον ότι οι εργοδότες του πρότειναν στον αιτητή να παραμείνει στην Εταιρεία με τους ίδιους μισθοδοτικούς όρους αλλά σε κατώτερη θέση. Ηπρόταση αυτήαπορρίφθηκε. 10 Ο Έφορος Φόρου Εισοδήματος (ο Έφορος) θεώρησε OTLτο πο σό των ΛΚ 12.500υπόκειτο σε φόρο σύμφωνα με το Αρθρο 5
(1)των περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων 1961-1985. Στην προσφυγή του κατά της απόφασηςτου Εφόρου, ο αιτητής ισχυρίστηκε ότι το πιο πάνωποσό δεν αντιπροσωπεύει μισθούςβά σει του συμβολαίου του, αλλά αποζημιώσεις που πληρώθηκαν σ' αυτόν από τους εργοδότες του για παράβασηαπό αυτούς του συμβολαίου εργοδοτήσεώς του και κατά συνέπεια δεν είναι φορολογη τέο. Φορολογητέα είναι τα ποσά που καταβάλλονται από εργοδό τη προς εργοδοτούμενο σε σχέση με προσφερθείσες υπηρεσίες. 2348 15 20 3 Α.ΑΛ. 5 Γκαράνης ν.Δημοκρατίας Ο Έφορος ισχυρίστηκε ότι το ποσό που καταβλήθηκεστον αι τητηδεναντιπροσωπεύει αποζημιώσεις γιατερματισμόαπασχολή σεως αλλά πληρωμή μισθών δυνάμει του συμβολαίου του,αφούη αποχώρηση του από την εργασία ήταν οικειοθελής και συνεπώς ήταν φορολογητέο. Το Ανώτατο Δικαστήριο, αφούέκαμε εκτενή αναφοράστησχε τικήνομολογία, επέτρεψε την προσφυγήκαιαποφάνθηκε ότι: 10 15 Ενόψει των γεγονότων της παρούσαςυπόθεσης, εξάγεται το συ μπέρασμα ότι το πιο πάνω ποσό δεν αποτελεί πληρωμή αμοιβής (payment of remuneration) αλλά αποζημίωση για τερματισμό της σύμβασης εργοόότησης του αιτητή. Η σύμβαση εργοδότησης έχει παύσει να υφίσταται και επομένως την ημέρα του τερματισμού της σύμβασης δενυπήρχεαμοιβή. Τογεγονός ότι γιατηναποτίμησητης αποζημίωσης λήφθηκανσαν βάσηοι μηνιαίες απολαβέςτουαιτητή, δεναλλάζει τημορφήτων επιδίκωνπληρωμών. Επομένως τοποσό που έλαβε ο αιτητής δεν υπόκειται σε φόρο σύμφωνα με το Αρθρο 5
(1)των ΠερίΦορολογίαςτου Εισοδήματος Νόμων 1961-1985. 20 Ηπροσφνγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες νποθέσεις: 25 Demetriou andAnother v.Republic
(1984)3 C.L.R. 432, Fitikkides v.Republic
(1970)3 C.L.R.
- Herbert v. McQuade [1902]2 K.B. 631, 30 Moorhouse v.Doorland[1954] 36 T.C.1, Henleyv.Murray[1950} IAll E.R. 908, 35 40 Wales v. Tilley[1942] 2 Ail E.R.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτου Εφόρου Φόρου Εισοδήματος μετην οποία επιβλήθηκε στον αιτητήφόρος εισοδήματος για το φορολογικό έτος 1986, αναφορικά με ποσό £12.500,- που εισέ πραξε κατάτον τερματισμό ταινυπηρεσιών του και το οποίο θεω ρήθηκε ότι αποτελεί εισόδημα μέσα στην έννοια του Αρθρου 5
(1)τατνπερί Φορολογίαςτου Εισοδήματος Νόμιυν 1961-1985. 2349 Γκαράνης ν. Δημοκρατίας
(1990)Ξ. Κληρίδης, για τον Αιτητή. Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Ηπαρούσαπροσφυγή στρέφεται εναντίον των φορολογιών φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 1986, με τις οποίες ποσό £12.500,- που ο αιτητής είσπραξε από τους εργοδότες του κατά τον τερματισμό των υπηρεσιών του, θεωρήθηκε OILαποτελεί εισόδημα μέσα στην έννοια του άρθρου 5
(1)των περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων 1961-
- Ο αιτητής εργοδοτείτο με σύμβαση από την Εταιρεία Κυπρια κά Αμιαντορυχεία Λτδ, ως Γενικός Διευθυντής. Κατά την 28 Φεβρουαρίου 1986 τερματίστηκαν οι υπηρεσίες του ως Γενικού Διευ θυντή. Ο τερματισμός έγινε με επιστολή των εργοδοτών του ημε ρομηνίας 28 Φεβρουαρίου 1986, ηοποία έχει ως ακολούθως: "Η Εταιρείαυπότηννέαν αυτής διεύθυνσιν επιθυμεί να σας κρατήσει εις την υπηρεσίαν της κατά την διάρκειαντης μεταξύ της Εταιρείας και υμών συμβάσεως και συμφώνως των όρων της ρηθείσης συμβάσεως ως προς τας απολαβάςυμών. 5 10 15 20 Από τούδεκαι εις το εξής θαενεργείτεως υπεύθυνος της πα ραγωγήςκαιως Σύμβουλος (consultant) τηςΔιευθύνσεως καιου χί ως Γενικός Διευθυντής διότι η θέσις αύτηκατηργήθη. Εντο λοδόχος δια την υλοποίησιν των αποφάσεων του Συμβουλίου έχει διορισθεί ο κ. Κλεάνθης Παπαδόπουλοςμε τον βαθμόν του Διευθυντού." Ο αιτητής δεν αποδέκτηκε την πιο πάνω προσφορά της εται ρείας αλλά προτίμησε, όπως συμφωνήθηκε μεταξύ τους και όπως αναφέρει στην επιστολή του ημερομηνίας 29 Μαρτίου 1986, να αποχωρήσει απότην εταιρεία με τους ακόλουθους όρους: 25 30 35
- Καταβολή αποζημιώσεως ίσης προς 6 πλήρεις μηνιαίους μι σθούς, δηλαδή£12.500,-.
- Καταβολή ποσού £1.000,- για τις δαπάνες μεταφοράς των αποσκευών του στην Ελλάδα.
- Καταβολή ποσού £500,- για την μεταφορά του και της οικο γένειας του στην Ελλάδα. 2350 40 3 AAA. Γκαράνης ν. Δημοκρατίας Λοΐζοιι, Π. Ηπληρωμή των πιο πάνωποσών έγινε: 5 10 15 20 25 30
- Ποσό £5.000πληρώθηκε άμεσα(29-3-86).
- Ποσό £5.000πληρώθηκε μέχρι 15 Μαΐου,
- Ποσό£4.000πληρώθηκε μέχρι 15 Ιουνίου,
- Οκαθ' ουηαίτησηΈφοροςΦόρουΕισοδήματος θεώρησε ότι το ποσό των £12.500,-υπόκειτο σε φόρο,σύμφωνα με τοάρθρο 5
(1)των περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων 1961-
- OL λόγοι της απόφασης του Εφόρου φαίνονται στην επιστολή του ημερομηνίας 25 Ιουλίου, 1986, ηοποίαέχει ως ακολούθως: "(α)Το ποσό έχει πληρωθεί σε σας με βάση τους όρους του συμβολαίου εργοδοσίας σας το οποίο είχε ισχύ μέχρι τον Νοέμβριο
- Τοποσόπουσαςέχεικαταβληθείείναι λι γότερο από το ποσό των αποδοχών που ήσαν πληρωτέες μέχρι τη λήξητου συμβολαίου εργοδοσίας σας. (β)Δεν πρόκειται για ποσό αποζημίωσης για ακύρωση του συμβολαίου εργοδοσίας σας.Τουναντίον,σύμφωνα μετην επιστολή του εργοδότη σας με ημερομηνία 28Φεβρουαρί ου, 1986, είχατε πληροφορηθεί ότι ηεταιρεία επιθυμούσε να σας κρατήσει στην υπηρεσία της για τη διάρκεια που προνοούσε το συμβόλαιο εργασίας σας και σύμφωνα με τους ίδιους όρους όσον αφοράτις απολαβέςσας. (γ)Ηαποχώρησησαςαπότηνυπηρεσίατηςεταιρείαςέγινεκα τόπινδικήςσαςαπόφασηςκαισύμφωνα μετουςόρουςπου είχατε προτείνει με την επιστολή σας ημερομηνίας 29ης Μαρτίου, 1986, ήτοι την πληρωμή 6 μηνιαίων μισθών και διαφόρων εξόδων γιατην μεταφοράσας στο εξωτερικό." Ωςαποτέλεσμα οαι,τητήςκαταχώρησετηνπαρούσαπροσφυγή. 35 40 Είναι ο ισχυρισμός του αιτητήότι το ποσό των £12.500,-δεν αντιπροσωπεύει μισθούς βάσειτουσυμβολαίου του,αλλάαποζη μιώσεις που πληρώθηκαν σ' αυτόν από τους εργοδότες του για παράβαση από αυτούς του συμβολαίου εργοδοτήσεώς του. Η απόφαση του να αποχωρήσει απότην Εταιρείαδεν ήταν οικειοθελής αλλά είχε εξαναγκαστεί λόγωτης απόφασηςτης Εταιρείας νατον υποβιβάσειαπότηθέση του Γενικού Διευθυντή πουκατεί χε,σε άλληκατώτερηθέση. Κατά συνέπεια, είναι ο ισχυρισμός του αιτητήότι, όπως έχει 2351 Λοΐζου, Π. Γκαράνηςν. Δημοκρατίας
(1990)καθοριστεί νομολογιακά, για να είναι φορολογητέα ποσά που καταβάλλονται σε εργοδοτούμενο από τον εργοδότη του πρέπει να έχουν καταβληθείσεσχέσημεπροσφερθείσες υπηρεσίες. Ανα φέρθηκε δε στην υπόθεση Petros Demetriou and Another v. Republic
(1984)3 C.L.R. 432, όπουκαθορισμένο ποσό που λαμ5 βάνεται απόαπολυόμενο προσωπικότης CYTA πουκρίθηκε "ως ευδοκίμως περατώσαντες την σταδιοδρομία των", ωςαποζημιώ σεις, θεωρείται ως αποζημιώσεις γιααπώλειαεργασίαςκαι συνε πώς δεν είναι φορολογητέα. Στην προκείμενη περίπτωση τα εν λόγω ποσάδεν μπορούνναθεωρηθούν ωςφορολογητέα γιατίδεν 10 έχουν καταβληθείσεσχέσημεπροσφερθείσες υπηρεσίες αλλάσαν αποζημίωσηγια απώλειαεργασίας. EivaLηθέσητου καθ' ουη αίτηση Εφόρουότι,σύμφωνα με τα γεγονότα, ο αιτητής ουδέποτε είχε απολυθεί από τους εργοδότες του, αλλά ότι αντίθετααυτόςο ίδιος είχε επιλέξει νααποχωρήσει οικειοθελώς απότηνεργασίατου. Συνεπώςτοποσόπουκαταβλή θηκε σ' αυτόν δεν αντιπροσωπεύει αποζημιώσεις για τερματισμό απασχολήσεωςαλλάπληρωμήμισθών σύμφωναμετουςόρουςτου μεταξύτους συμβολαίου καισαντέτοιο είναι φορολογητέο. 15 20 Ενόψει των γεγονότων δεν υπάρχει αμφιβολίαότι ησύμβαση εργοδοτήσεως του αιτητή ως Γενικού Διευθυντή, τερματίστηκε απότους εργοδότες του μετηνεπιστολή τους ημερομηνίας28Φε βρουαρίου 1986 και το γεγονός ότι του προτάθηκε όπως πάρα- 25 μείνει στην Εταιρείαμετους ίδιους μισθοδοτικούς όρουςαλλάσε άλλη προφανώς κατώτερη θέση, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι το συμβόλαιο του δεν τερματίστηκε. Τοθέματουκατάπόσο,ποσό πουπληρώνεται σε εργοδοτούμε- 30 νο κατά τον τερματισμό του συμβολαίου εργοδοτήσεώς του είναι φορολογητέο ή όχι απασχόλησε το Δικαστήριο στην υπόθεση Fitikkides v.Republic
(1970)3C.L.R. 15, όπουστησελ. 22 αναφέ ρονταιταακόλουθα: 35 "I wouldliketo beginby statingthat thefact thatanemployee ispaid alumpsum onthetermination ofhisoffice or employment, doesnotof itselfgivethepayment thenatureof capital,orremove it from the range of taxableemoluments. Liability to tax depends on the nature and purpose of the payment and not upon the fact 40 that it is a lump sum. The fact also that a payment is given a particular namebytheparties tothearrangement isnotconclusive, theCourtwillexaminethetruenature of thepayment. Of course, the question in England whether a lump sum receipt constitutes 2352 3 ΑΛΑ. 5 10 Γκαράνης ν.Δημοκρατίας Λοΐζου,Π. income assessable under Schedule Ε or capital has arisen in circumstances of great variety. Itresolves itself in every case into aquestion whetherornot thesuminquestion istrulyremuneration oremolumentsof office, anditisnoteasy toreconcilethedecisions of the Courts or to extract short guiding principles therefrom. It appears thata pre-arranged payment,which theservice agreement provides, shall be paid on cessation of office, is treated as deferred emoluments, and so taxable. On the other hand, a payment, whether by agreement or by way of damages, made not by virtue of the service agreement but as consideration for a release from thatagreement,istreatedas nothaving thenatureofemoluments." Στην υπόθεσηHerbert v. McQuade [1902] 2 K.B. 631 στη σελ. 649: 15 20 25 30 " payment may beliable to incometax although itis voluntary onthepartof the persons whomadeit,andthatthetest is whether, from thestandpointof theperson whoreceives it,itaccrues tohim in virtue of his office; if it does, it does not matter whether it was voluntary or whether it was compulsory on thepart of the person who paid it. That seems to me to be the test; and if we once get to this -that the money has come to,or accrued to,a person by virtue of his office - it seems to me thattheliability to incometax is not negatived merely by reason of the tact that there was no legal obligation on the part of the persons who contributed the money to pay it." ΣχετικήεπίσηςείναιηυπόθεσηMoorbouse v.Doorland [1954] 36 T.C.1όπουγίνεται αναφορά σε προηγούμενες αποφάσεις. Το Δικαστήριοστησελ. 22 κατέληξε σταακόλουθα συμπεράσματα. "From these citations Ideduce the following principles:- 35 40 (i) The test of liability to tax on a voluntary payment made to the holder of an office or employment is whether, from the standpoint of the person who receives it, it accrues to him by virtue of his office or employment, or in other words,-by way of remuneration for his services. (ii) If the recipient's contract of employment entitles him to receive the voluntary payment, whatever it may amount to, that is aground, and Ishould say a strong ground, for holding that from thestandpoint of therecipient it does accrue tohim by virtue of his employment, or in other words by way of 2353 ΛοΤζου, Π. Γκαράνης ν. Δημοκρατίας
(1990)remuneration for his services. (iii)The fact that the voluntary payment is of a periodic or recurrent character affords a further, but Ishould say aless cogent,ground for thesame conclusion. (
- iv)On the other hand, a voluntary payment may be made in circumstances which show that it is given by way of present or testimonial on grounds personal to the recipient, as for example acollection madefor theparticularindividual who is at thetime vicar of agiven parish because heis instraitened circumstances,orabenefit heldfor aprofessional cricketerin recognition of his long and successful career in first-class cricket. Insuchcases theproperconclusion islikelytobe that thevoluntary paymentisnotaprofit accruingtotherecipient by virtue of his office oremployment but agift tohimasan individual paid andreceived by reason of his personal needs intheformer example andby reason of hispersonal qualities or attainmentsinthelatter example." 5 10 15 Στον Halsbury's Lawsof England3rd Ed.Vol. 20αναφέρονται τα πιοκάτω στις σελ. 324-325: 20 "(
- ii)Compensation for Loss of Office 25 593.Abrogation oftheservicecontract.Compensationforthe lossof anoffice oremployment(m),ifitbetruly such,therebeing no reserved right to it under the contract of service and no outstanding remuneration due for services performed, is not a profit of theoffice or employment assessable to tax (o).If, on a 30 true appreciation of the legal effect of the transaction (p),the compensationis payable becausethecontractofemploymenthas been abrogated, then,whether thatcompensation is dueby fresh agreement (q)orasaresultof proceedings (r),itisnotchargeable to tax as anemolumentoftheemployment." 35 Στην υπόθεση Henley v. Murray (Inspector of Taxes) [1950] 1 All E.R.908 ταγεγονότα,όπωςφαίνονται στονπρόλο γο τηςυπόθεσηςήταν: 40 "The taxpayer was employed as managing director of theG. Property Co. under a service agreement determinable at the earliest on Mar.31, 1944.TheG.Development Co.,which was a subsidiary oftheproperty companyandof whichalsothetaxpayer 2354 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 Γκαράνης ν. Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. was a director,requested thetrustees for its debentureholders, an assurance society, to assist it inthe disposal of certain property. The trustees were unwilling to give such assistance except on certainconditions, oneof whichwas thatthetaxpayer shouldleave theserviceofbothcompanies. ThishedidonJuly6,1943, itbeing then agreed thatheshould be paidsome £2,000being anamount equaltothattowhichhewouldhavebeenentitledunderhisservice agreement hadhisemploymentcontinueduntil Mar.31,1944." To Εφετείο (Sir Raymond Evershed, M.R. Somervell and Jenkins L.J.J.) έκρινεότι: ".... the sum, being payable in consideration of the abrogation of thetaxpayer's contract of employment, andnot under his contract of service, was not a profit from the taxpayer's employment inrespect of whichhewas assessableto incometax undersched. E,r. 1. Dictum of Lord Greenem,M.R., in Wales v. Tilley [1942] 2 All E.R.24, considered." Ο Evershed M.R. είπε τα πιο κάτω στην απόφαση του στις σελ. 909-910: 25 30 "Inthecircumstances of thepresent case also it is notopen to the Crown to say that this sum of £2,000 odd constituted profits from the office or employment, since, on its true analysis, it constituted the consideration payable to the taxpayer for the total abrogation imposed on him of his contractof employment,so thatfrom July 6, 1943,no contract existed underwhich thatfigureor any othersum couldbe paid. I,therefore, come to the conclusion on the facts that this case isof thesecondclass,namely,oneinwhich theagreementitself ceased altogether toexist for all purposes onJuly 6, 1943. 35 40 once theessential fact is accepted that in the present case there ceasedtobeanycontractofserviceand,therefore,from thatdate onwards therewas noremuneration. This was notasum paidin advance because there was no future claim which the taxpayer couldever assert, norwas itreward for his past service. Itwas a cash consideration paid for his agreeing to submit to the terms whichtheassurance society sought fit toimpose." 2355 Λοΐζου, Π. Γκαρανης \. Δημοκρατίας
(1990)Σχετικό είναικαιτο πιοκάτω απόσπασμα απότηναπόφαση του Jenkins L J. στις σελ. 911-912* "JENKINS, LJ:-1agree As themanycasesonthistopicshow, it is often very difficult to determine the character of a payment 5 made to the holder ot an ottice when his tenure ot the office is determined,or theterms onwhich heholds it are altered, andthe question ineach case is whether,on thetacts otthecase,thelump sumpaidisinthenatureotremunerationorprofits inrespectofthe office, or is in the nature ot a sum paid in consideration of the 10 surrender by therecipient othis rights inrespect of the office Theonlypossibleconclusion of law inthepresentcaseseemsto me to be that the payment in question was not a payment of remuneration,but was onemadeinconsideration of thetaxpayer, 15 attherequest otthecompany,givinguphisrighttocontinuetobe employed by thecompanydown toMar.31,1944, andtoearnand receive his contractual remuneration down to that date It is not suggestedthatthepayment was ameregratuity, norisitsuggested that thepayment was inthenatureof additional remuneration for 20 theservices which thetaxpayer hadalready performed in thepast for the stipulated reward, nor is it suggested that there was an arrangement if the nature sometimes met with under which, in effect, the holder ot theoffice isgiven theequivalent of leaveof absence on full pay tortheresidue of thecontractual term. There 25 is no evidence of any such arrangement. It was a simple case of resignation underwhich theoffice was tobe immediately vacated, and no further services were to be performed. Accordingly, by a process of elimination, I arrive attheconclusion thatthis sumcan only be regarded onthetactsof thiscaseaspaidtothetaxpayer in 30 consideration of his surrendering his right to serve, and receive remuneration,totheendofhiscontractualengagement Forthese reasons, I agree thattheappeal should be allowed." Αφοΰ έλαβαυπόψη μου ταγεγονότα της κρινόμενης υπόθε- 35 σης,έχω καταλήξει στο συμπέρασμαou ταπιο πάνω ποσάδεν αποτελούν πληρωμήαμοιβής("payment ot remuneration")άλλα αποτελούν αποζημίωση γιατον τερματισμότης σύμβασηςεργοδοτησης του. Στηνκρινόμενη υπόθεση,όπως και στην υπόθεση Henley,πιο πάνω, ησύμβασηεργοδότησης έχει παύσει να υφί- 40 σταται και επομένως απότην ημέρατου τερματισμού της σύμ βασης δεν υπήρχε αμοιβή.Στην κρινομένη υπόθεση, όπως και στην υπόθεση Henley, πιο πάνω, τα ποσά που πήρε οαιτητής αποτελούν "αντιπαροχήτοις μετρητοίς" ("cash consideration") 2356 3 ΑΛΛ. 5 10 15 Γκαράνηςν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. γιατηναποδοχήαπότοναιτητήτων όρων πουτουεπέβαλαν οι εργοδότες του.Τογεγονός ότι γιατην αποτίμησητης αποζημίω σης λήφθηκαν σαν βάση οι μηνιαίες απολαβές του αιτητή,δεν αλλάζει τη μορφή των επιδίκων πληρωμών γιατί, όπωςαναφέρεται στην υπόθεση Fitikkides ότι "το γεγονός ότι σε μιαπλη ρωμή δίνεται ένα συγκεκριμένο όνομα απότα μέρητης διευθέ τησης δεν είναι αποφασιστικά πειστικό (conclusive). Το Δικα στήριο θαεξετάσει την πραγματική φύσητης πληρωμής." Αφού εξέτασα την πραγματική φύση των πιο πάνω πληρω μώνέχωκαταλήξειστο συμπέρασμαότι αποτελούν αποζημίωση για την ακύρωση ("abrogation"), της σύμβασης εργοδότησης του αιτητήκαιεπομένως δεν υπόκεινται σεφόροσύμφωνα μετο άρ θρο 5
(1)των Περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων 19611985 (Βλέπε Halsbury' s και υπόθεση Henleyπιο πάνω). Γιατολόγοαυτόηπροσφυγήεπιτυγχάνει καιη επίδικη απόφα σηακυρώνεται.Δεν γίνεται όμωςοποιαδήποτε διαταγήγιαέξοδα. 20 Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 2357