(1990)7 Ιουλίου, 1990 [ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΜΩΥΣΕΩΣ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 863/87), ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΜΩΥΣΕΩΣ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 864/87), ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ, Καθ' ου η αίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 863/87, 864/87). Φορολογία — Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Υπολογισμός αξίας τον ακινήτου (μεριδίων εξ αδιαιρέτου) — Δελαμβάνονται υπό ψη συγκριτικές πωλήσεις μεριδίων εξ αδιαιρέτου — Η αρχή αυτή κα θιερώθηκε στην υπόθεση Moti v. Republic. 5 Αναθεωρητική Δικαιοδοσία —Δικαστικός Έλεγχος — Επέμβαση Δι καστηρίου — Περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της επίδι κης διοικητικής απόφασης και δεν επεμβαίνει στην κρίση του αρ μόδιου διοικητικού οργάνου, εκτός αν υπήρξε πλάνη περί τα πράγ ματα ή το Νόμο ή υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας — 7ο Δικαστή10 ριο δεν έχει υποχρέωση να κρίνει ποία από τις διισταμένες εκτιμή σεις είναι η ορθή, αναφορικά με τον υπολογισμό αξίας ακινήτου, για σκοπούς επιβολής φόρου κεφαλαιουχικών κερδών. Το 1982,ο πατέρας τωναιτητών τουςδώρησε28/162μερίδια ενός τεμαχίου γης στα Περβόλια Λάρνακας. Οι αιτητές πώλησαν μέσα στον ίδιο χρόνοταπιο πάνω μερίδιαέναντιποσού ΛΚ37.000.-. Ο Έφορος Φόρου Εισοδήματος (οΈφορος),υπολόγισετην αξία των μεριδίων στις 27.6.1978 σε ΛΚ4.900.- το καθένακαι κατέληξε 2394 15 20 3 Α.Α.Δ. 5 10 '5 Μωυσέως κ.ά. ν.Δημοκρατίας ότι το κέρδος για τον καθένα από τους αιτητές ήταν ΛΚ13.600.". Επέβαλεφόρο 20% πάνωστο ποσό των ΛΚ8.600.-για τονκαθένα από τους αιτητές πουήταντο υπόλοιπο μετάτηναφαίρεσηαπότο κέρδος του καθενός του ποσού των ΛΚ5.000.- σύμφωνα με το Αρθρο5
(1)του Νόμου50/82.Ο εν λόγω φόρος ανερχότανστοπο σότων Λ.Κ.1.720,- γιατον καθένα.Οι εκτιμήσεις τόσο απότονκυ βερνητικό εκτιμητή όσο και απότον ιδιώτη εκτιμητή των αιτητών βασίστηκαν πάνωστη συγκριτική μέθοδο εκτιμήσεως. Τομόνοθέμαπουεγέρθηκε στην προσφυγήήτανη διαφωνίατων αιτητών με τον υπολογισμό της αξίας του ακινήτου κατά την 27.6.1978.Οι αιτητές ισχυρίστηκαν ότι ηεκτίμηση τουκυβερνητικού εκτιμητήήτανεσφαλμένη καιαντίθετηπρος την αρχήτης υπόθεσης Motiv.Republic, επειδήέλαβευπόψησανσυγκριτικό,ολόκληρο το τεμάχιοκαιεπίσηςότιπαρέλειψεναλάβειυπόψη,στηνεκτίμησητου, αριθμόσημαντικώνπαραγόντων. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή και αποφάν θηκεότι ηεκτίμησηπάνωστην οποίαστηρίχθηκε οΈφορος λήφθη κεύστερα απόδέουσα έρευνακαιήτανδεόντως αιτιολογημένη. Οιπροσφυγές απορρίπτονταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Mod v.Republic
(1968)Ι C.L.R. 102, Νικολαΐδης ν.Δημοκρατίας και Άλλου
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1961. 30 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασης του Εφόρου Φόρου Ει σοδήματος με την οποία επιβλήθηκε στον κάθε αιτητή φορολο γία κεφαλαιουχικών κερδών στο κέρδος του προέκυψε από την διάθεση του κτήματος, το οποίο απέκτησαν με δωρεά από τον πατέρα τους. Μ. Γεωργίου, για τους Αιτητές. Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τον Καθ' ου η αίτηση. Cur. adv. vult. 2395 Μωϋσέως κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Στιςαρχέςτου 1982 οπατέραςτωναιτητών δώρησε σ' αυτούς τα 28/162 μερίδια ενός τεμαχίου γης σταΠερ βόλια Λάρνακας με αριθμό εγγραφής 3245, Φύλλο Σχέδιο50/39, τεμάχιο 141/1. Στις2.7.1982οι αιτητές πώλησαν ταπιο πάνωμε ρίδια έναντι ποσού £37,000.-. Ο καθ* ου η αίτηση υπολόγισε ότι ηαξία των μεριδίων των αιτητών στις 27.6.1978ήταν£4,900.- τοκαθένακαικατέληξε στο συμπέρασμα ότι το κέρδος των αιτητών ήταν £13,600.- για τον καθένα. Ο καθ' ου η αίτηση, αφούαφαίρεσε ποσό £5,000.- (για τον καθένα),σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)του Νόμου 50/82,από το κέρδος, επέβαλε φόρο 20% πάνω στο υπόλοιπο ποσό των £8,600.- στον καθένα από τους αιτητές και που ανέρχεται στο ποσό των £1,720.- για τονκαθένα. 5 10 15 Οι αιτητές υπέβαλαν ένσταση εναντίον της πιο πάνωφορο λογίας,ηοποίααπορρίφθηκεμε επιστολή των καθ' ωνη αίτηση ημερ. 14.8.
- Σαν αποτέλεσμα της απόρριψης της ένστασης του οι αιτητές καταχώρησαν τις παρούσες προσφυγές με τις οποίες ζητούν: 20 (A) Declaration thattheCapital GainsTax assessmentNo.820001 dated 14.8.87for the sum of £1720.00levied by respondents on the applicant in respect of again applicant made in a transaction concerning Plot No. 141/1 Reg. No.3245P/Sh 50/39at Pervolia 25 Larnaca is null and voidandof noeffect whatsoever. (B) Declaration that the decision of the Respondents to overrule the objection of the applicant which was communicated to the applicant by letter dated 14.8.87 is null 30 and void and of noeffect whatsoever. Οι δύο προσφυγές ακούστηκαν μαζί λόγω του ότιπαρουσιά ζουνκοινάνομικάσημεία καικοινάγεγονότα. Η μόνη διαφωνία των αιτητών με την πιο πάνω φορολογία, είναι ο υπολογισμός της αξίαςτου ακινήτουκατάτην27.6.
- Ο υπολογισμός της αξίας του ακινήτου σε ότι αφορά τον καθ' ου ηαίτηση,έγινε απότο Λειτουργό τουΤμήματος Εσωτε ρικών Προσόδων Γ. Ματέα.Εκ μέρους των αιτητών, τον υπολογισμό τον έκαμε ο δικός τους ειδικός εκτιμητής Ν.Πιερίδης. Και οι δυο εκτιμήσεις βασίστηκαν πάνωστη συγκριτική μέθοδο εκτιμήσεως. 2396 35 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 Μωϋσέως κ.ά. ν. Δημοκρατίας Μαλαχτός, Α. Ο συνήγορος των αιτητών υποστήριξε ότι η εκτίμηση του εκτιμητή του καθ'ου ηαίτηση ήταν εσφαλμένη και αντίθετη με τη θέση της Νομολογίας, όπως διατυπώθηκε στη Moti ν. Republic
(1968)1C.L.R. 102, επειδή το συγκριτικό που έλαβε υπόψη του ήταν "ολόκληρο τεμάχιο", ενώ οι (Ητητές ήταν ιδιο κτήτες μεριδίου "εξαδιαιρέτου". Ηυπόθεση Moti&evυποστηρίζει καθόλουτην αρχήπουεπι καλείται ο συνήγορος των αιτητών. Αντίθετα έχει καθιερώσει τηναρχήότιδενμπορεί ναλαμβάνονταιυπόψησυγκριτικές πω λήσεις "μεριδίων εξαδιαιρέτου". Στην κρινόμενη υπόθεση αυτό που έγινε ήταν το αντίθετο. Λήφθηκε υπόψη πώληση ολόκληρου τεμαχίου. Κατά συνέπεια δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι η εκτίμηση του εκτιμητή του καθ' ουη αίτησηήτανεσφαλμένη καιέτσιοσχετικός λόγος ακυ ρώσεως δεν ευσταθεί. Ένας άλλος λόγος ακυρώσεως είναι ότι ο εκτιμητής του καθ' ου ηαίτηση,κατά την εκτίμηση του,δεν έλαβευπόψητου αριθ μό παραγόντων που έπρεπε να λάβει και on ο τρόπος με τον οποίο έχει συγκρίνει τη διαφορά ανάμεσα σταπαραθαλάσσια τεμάχια και εκείνα που είναι μακριά από τη θάλασσα ήταν εσφαλμένος. 25 30 35 40 Ο τρόποςπροσέγγισης των εκτιμητών σετέτοιες περιπτώσεις έχει σχολιαστεί σε σειρά αποφάσεωντου Ανωτάτου Δικαστηρί ου. ΣτηνυπόθεσηΝικολαΐδηςν. Δημοκρατίαςκαι Άλλον(\989) 3(Γ) Α.Α.Δ. 1961, ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου είπε στις σελ. 1965 και 1966 ταπιοκάτω: "Δεν προτίθεμαι να προβώ σε ανάλυση των εκτιμήσεων γιατί, όπως έχει λεχθεί επανειλημμένα σε υποθέσεις τηςφύ σεως αυτής ηεξουσία τουΔιοικητικού Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της επίδικης απόφασης και δεν επεμβαίνει ότανηεπίδικηαπόφασηήτανεύλογα επι τρεπτή στην κρίση του αρμοδίου διοικητικού οργάνου, ούτε και στην ουσιαστική κρίση της διοίκησης, εκτός ανφανεί ότι υπήρξε πλάνηπερί ταπράγματα ήτο Νόμοή υπέρβασηή κατάχρησηεξουσίας,πουσετέτοιες περιπτώσεις το Δικαστήριο αυτόθαεδικάιολογείτο να επέμβει μετην εκτίμηση των γεγο νότων ήτην απόφαση επί της ουσίας. (Βλέπε Γεωργιάδηςν. Δημοκρατίας
(1983)3Α.Α.Δ. 659- Αθηνονλλα Ιερωννμίδονν. Δημοκρατίας, ΥπόθεσηΑρ. 344/85, απόφασηδοθείσα στις 30 2397 Μαλαχτός, Α. Μωϋσέως κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)Δεκεμβρίου, 1988- Θέκλα Πρωτοπαπά ν.Δημοκρατίας, Υπό θεση Αρ. 13/86, απόφαση δοθείσα στις 27 Απριλίου, 1989.)" Αφού έλαβαυπόψη μουταγεγονότα της υπόθεσης στο σύνο λο τους,βρίσκω ότι δε συντρέχει κανέναςλόγος επέμβασης του Δικαστηρίου τούτου.Αντίθετα, είμαι ικανοποιημένοςότιηεκτί μηση πάνω στην οποία στηρίχθηκε ο καθ' ου ηαίτηση λήφθηκε ύστερα από δέουσα έρευνα και είναι δεόντως αιτιολογημένη. Δεν έχει αποδειχθεί πλάνη περί τα πράγματα ή το νόμο και η εκτίμηση δεν είναι αποτέλεσμα κατάχρησης ή υπέρβασης εξουσίας. 5 10 Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι προσφυγές αποτυγχά νουν και απορρίπτονται.Ουδεμία διαταγήως προς ταέξοδα. 15 Οιπροσφυγές απορρίπτονται χω ρίς έξοδα. 2398