clr/1990/1990_3_2405.pdf

(1990)Λέξεις και Φράσεις— "Δημόσια Υπηρεσία"στο Άρθρο 2 του ΠερίΔη­ μόσιας Υπηρεσίας Νόμου, Ν. 33/67. Το ενδιαφερόμενο πρόσωπο διορίστηκε στην προσωρινή θέση Ελεγκτή Μεταφορών,1ηςΤάξης,την 1/11/76καιαπότις 15/11/83κα5 τείχε τημόνιμηθέσηΑνώτερου Ελεγκτού Μεταφορών,2ηςΤάξης. Η ΕΔΥ αποφάσισενατονπροάξειστην επίδικηθέση,αφούέλαβευπό­ ψητις εμπιστευτικές εκθέσεις (1983-1987)καιτησύσταση τουΔιευ­ θυντή. Οαιτητήςστην παρούσαπροσφυγή,Καψοσιδέρης, βαθμολο­ γήθηκεσαν "Καλός"γιαταίδιαέτηκαιήτανεπίσης αρχαιότεροςκα10 τά επτάχρόνια των ανθυποψηφίωντου. Οδικηγόρος του πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι ηαξιολόγηση του Διευθυντήήτανπροϊόν προκα­ τάληψης εναντίον του. Οάλλος αιτητής,Φοινικαρίδης, χαρακτηρί­ στηκε σαν"Εξαίρετος"καιδενπαρουσίαζεουσιαστικήδιαφοράαπό τοενδιαφερόμενοπρόσωπο.Σεαρχαιότηταπροηγείτοκατάδύομή15 νες περίπουτου ενδιαφερομένουπροσώπου. Οι αιτητές ισχυρίστηκαν ότι ηεπίδικηαπόφασηέπασχε λόγω: 1) της απόδοσης υπέρμετρης βαρύτηταςστη σύσταση του Διευθυντήηοποίαδεν ήταναιτιολογημένη, 20 2) της παραγνώρισηςτων καθιερωμένων προσόντων, 3) πλάνηςπερί ταπράγματακαιτο νόμο, 25 4) παράλειψηςδιεξαγωγής δέουσας έρευνας ως προ το κατά πόσο το ενδιαφερόμενο πρόσωπο ικανοποιούσε τασχέδιαυπηρεσίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή και αποφάνθηκε ότι: Ο αιτητής Καψοσιδέρης, που εγείρει το θέμα προκατάληψης, πρέπει ναπαρουσιάσει συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικάγια θεμελίωση εχθρικής διάθεσης και προκατάληψης. Το Δικαστήριο, μεβάσηταενώπιον του στοιχεία, βρίσκει ότι οαιτητήςαυτόςαπέ­ τυχε νααποδείξει τον περί προκατάληψηςισχυρισμό του. 30 35 Ο διευθυντής δεν είχε υποχρέωση νααναφερθείσε υποψηφίους που δεν είχε πρόθεση να συστήσει. Ησύσταση του για προαγωγή 40 του ενδιαφερομένου προσώπου δεν παραπλάνησε την ΕΔΥ ως προςτηνκαταλληλότητα του. Οι συστάσεις τουΔιευθυντήδεν αφίσταντο του περιεχομένου των εμπιστευτικών εκθέσεων. Επιπρό­ σθετα η ΕΔΥ έκαμε πλήρη διερεύνηση και συνεκτίμηση όλων των 2406 3ΑΛΛ. Καψοσιοέρηςκ,ά. ν. Δημοκρατίας νομίμων κριτηρίων πριν καταλήξει στηναπόφαση της. Η αρχαιότητα του αιτητή Καψοσιδέρη δε θεμελιώνει έκδηλη υπεροχήέναντι τωνανθυποψηφίων του. Η ΕΔΥ ενήργησε μέσα σταπλαίσια της διακριτικής της εξδϋσίας στην επιλογή του ενδιαφερομένου προσώπου για προαγωγή στην επίδικηθέση καιηαπόφασητηςήταν λογικά επιτρεπτή. 10 Οιπροσφυγέςαπορρίπτονταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 Savva andAnother v.PublicService Commission

(1988)3(A) C.L.R. 102, Georghiou andOthers v.Republic

(1988)3(C) CL.R. 2473, Papaieontiou v.KarageorghiandAnother

(1987)3(A)C.L.R. 211, 20 Theodosiou v.Republic2RS.C.C. 44, loannou v.Republic

(1977)3 C.L.R. 61, 25 Δημοκρατία v.Παπαμιχαήλ

(1989)3(B) Α.Α.Δ. 823, Μουρτζής v.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ) Α.Ά.Δ. 1615, Σταύρου ν.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ) Α.Α.Δ.1206, 30 Lardis v.Republic

(1967)3C.L.R. 64, Georghiou v.Republic

(1976)3 C.L.R. 74, 35 Republic v.Koufettas

(1985)3(C) C.L.R. 1950, Κυπριανίδης v.Δημοκρατίας

(1989)3(E)Α.Α.Δ. 3101, loannides andOthers v.Republic

(1989)3(A)C.L.R. 278, 40 Χριστοφίδης καιΆλλος V. Δημοκρατίας

(1989)3(Γ) Α.Α.Δ.Ί367, Christou v.Republic

(1980)3C.L.R. 437, 2407 Καψοσιδέρηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)SoteriadouandOthers ν.Republic

(1983)3(B) C.L.R. 921, Σάββα v. Δημοκρατίας

(1989)3(A)Α.Α.Δ. 2037, 5 GeorghiouandOthers v. Republic

(1988)3(A)C.LR. 678, ΦωτίουκαιΆλλοςν. Δημοκρατίας

(1989)3(Δ)Α.Α.Δ. 2622, GeorghiadesandAnotherv. Republic

(1970)3C.LR.

1. 10 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποία προήγαγε το ενδιαφερόμενο πρόσωπο στηθέσηΒοηθού Πρώτου ΕλεγκτήΜεταφορώνστοΤμήμαΟδι- 15 κών Μεταφορών,αντί των αιτητών. Χρ. Κιτρομηλίδης,για τον Αιτητήστην Προσφυγή587/
2. Π.Παπαγεωργίον,γιατον Αιτητήστην Προσφυγή670/
3. 20 Α. Παπασάββας, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων ηαίτηση. Α. Σ. Αγγελίδης, γιατο Ενδιαφερόμενο Πρόσωπο. 25 Cur. adv. wit. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Οι αιτητές με τις παρούσεςπροσφυ­ γές, οι οποίες συνεκδικάστηκαν για το λόγοότι στρέφονται ενα- 30 ντίοντηςίδιαςδιοικητικήςπράξηςκαιπαρουσιάζουνκοινάνομι­ κάκαιπραγματικάσημεία,προσβάλλουν τηνεγκυρότητατηςπρο­ αγωγής στη μόνιμη θέση Βοηθού Πρώτου ΕλεγκτήΜεταφορών στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών από 1/5/88 του ενδιαφερομένου μέρους Πάτροκλου Κυθραιώτη,που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη 35 ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας,ημερομηνίας27/5/88 μεαρ.
4. ΗθέσηΒοηθού ΠρώτουΕλεγκτήΜεταφορών, σύμφωναμετο Σχέδιο Υπηρεσίας,είναι θέσηπροαγωγήςκαιγιατολόγοαυτόη ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας-πουστησυνέχεια θααναφέρεται ως "ηΕπιτροπή" -στησυνεδρίαση τηςμεημερομηνία2/10/87(Πα­ ράρτημα 2 στην ένσταση), έχοντας υπόψητις Κανονιστικές Δια­ τάξεις που διέπουν τη σύσταση, τις αρμοδιότητες καιτη μέθοδο ενέργειαςΤμηματικών Επιτροπών, σύμφωνα μετοΑρθρο36 των 2408 40 3ΑΛΛ. Καψοσι&ρηςχ.ά.ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. ΠερίΔημοσίας Υπηρεσίας Νόμωντου 1967έως 1983 (Κανονιστι­ κήΔιάταξη 3),αποφάσισεναετοιμαστεί καισταλεί στονΠρόεδρο τηςαρμόδιαςΤμηματικής Επιτροπήςκατάλογος των υποψηφίων γιαπροαγωγήμαζίμετουςφακέλουςτων Εμπιστευτικών Εκθέσε5—ων καιτο-Σχέδιο-Υπηρεσίαςτης θέσης,πράγμαΛΟ.οποίο^έκαμερ Γραμματέαςτης Επιτροπής(Παράρτημα3). 10 15 20 25 30 35 Ο Γενικός Διευθυντής τουΥπουργείουΣυγκοινωνιών και Έρ­ γων,σαν Πρόεδρος τηςαρμόδιαςΤμηματικής Επιτροπής,μεεπιστολήτου, ημερομηνίας 28/1/88(Παράρτημα 4), διαβίβασε στην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας την έκθεσητης Τμηματικής Επι­ τροπήςηοποίασύστησεγιαπροαγωγήτέσσεριςυποψηφίουςτους οποίους έκρινεότι κατείχαντααπαιτούμενααπότο Σχέδιο Υπη­ ρεσίας προσόντα, ανάμεσα στους οποίους συμπεριλαμβάνονταν οι αιτητές και το ενδιαφερόμενο μέρος. Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, στησυνεδρίαση τηςμεημερομηνία 12/2/88 (Παράρτη­ μα5),αφούέλαβε υπόψητα πορίσματα τηςΤμηματικήςΕπιτρο­ πήςαποφάσισεναεξετάσειτοθέμαπλήρωσης τηςθέσης σεμετα­ γενέστερησυνεδρία, στην οποίανα κληθεί ναπαραστεί καιο ΔιευθυντήςτουΤμήματοςΟδικώνΜεταφορών. Η Επιτροπή,κατά τησυνεδρίαση της με ημερομηνία 15/4/88 (Παράρτημα 6), αφούάκουσε τις απόψεις και τη σύσταση του Διευθυντή καιαφούεξέτασεταουσιώδη στοιχεία απότοφάκελο πλήρωσης της θέσης και από τους προσωπικούς φακέλους και τις εμπιστευτικές εκθέσειςτων υποψηφίωνκαιέλαβε επίσης υπόψηταπορίσματατηςΤμηματικής Επιτροπής, τιςκρίσεις και τησύσταση τουΔιευθυντή,κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τοεν­ διαφερόμενο μέρος Πάτροκλος Κυθραιώτης υπερείχε των άλλων υποψηφίων με βάσητο σύνολο των καθιερωμένων κριτη­ ρίων (αξία,προσόντα, αρχαιότητα)και αποφάσισε να τονπρο­ αγάγει σαντονπιοκατάλληλο στημόνιμηθέσηΒοηθού Πρώτου Ελεγκτή Μεταφορών,ΤμήμαΟδικών Μεταφορώναπό1/5/
5. Τοσχετικό πρακτικότης συνεδρίας αυτής,κατά τηνοποίαη Επιτροπήέλαβε την επίδικηαπόφαση,είναι το ακόλουθο: "Στησυνεδρίαση ήτανπαρώνκαι ο Διευθυντής τουΤμή­ ματοςΟδικών Μεταφορώνκ. Ανδρέας Αναστασιάδης. 40 Αυτός ανάφερετα εξής: Μεβάσητατρίακριτήριαο Κυθραιώτηςείναιοκαλύτερος. Στηναξίααυτόςείναιοκαλύτερος,όπωςφαίνεταιαπότιςΕκ2409 Παπαδόπουλος,Δ. Καψοσιδέρης κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)θέσεις των τελευταίων πέντε ετών και έχει και προσόνταπε­ ρισσότερα απόόλους. Είναιεξαιρετικός υπάλληλος καιο κα­ λύτερος πουέχει στοΤμήμα. Είναισχεδόναναντικατάστατος. Στο σημείο αυτόο Διευθυντής τουΤμήματοςΟδικών Με­ ταφορών αποχώρησεαπότησυνεδρίαση. Στη συνέχεια η Επιτροπήασχολήθηκε με την αξιολόγηση και σύγκριση τωνυποψήφιων. 10 Η Επιτροπήεξέτασε ταουσιώδη στοιχεία απότοφάκελο πλήρωσης της θέσης,καθώςκαιαπότους ΠροσωπικούςΦα­ κέλους και τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψηφίωνκαι έλαβε επίσης υπόψη τα πορίσματατης ΤμηματικήςΕπιτρο­ πήςκαιτις κρίσεις καισύσταση τουΔιευθυντή. 15 ΗΕπιτροπή απόδωσετηδέουσασημασίαστο σύνολο των Εμπιστευτικών Εκθέσεων. Στις περιπτώσεις όμως που έγι­ ναν από Προσυπογράφοντες Λειτουργούς αναιτιολόγητες τροποποιήσεις,λήφθηκανυπόψηοι αξιολογήσεις των Αξιο- 20 λογούντων Λειτουργών μόνο. Ενδεικτικά, αναφέρονται πιο κάτω οι βαθμολογίες των υποψήφιων στατελευταίαπέντεχρόνια: 25

1. ΚαψοσιδέρηςΑρίσταρχοςΑ. :1983 "Κ" 1984 "Κ" 1985 "Κ" 1986 "Κ" 1987 "Κ"
2. (0-4-7-1κενό) (0-3-9) (0-3-9) (0-3-9) (0-6-6)
3. Φοινικαρίδης Νίκος 1983 "Ε" 1984 "Ε" 1985 "Ε" 1986 "Ε" 1987 "Ε" (11-1-0) (11-1-0) (11-1-0) (11-1-0) (12-0-0) 1983 "Ε" 1984 "Ε" 1985 "Ε" 1986 "Ε" 1987 "Ε" (12-0-0) (12-0-0) (12-0-0) (12-0-0) (12-0-0)
4. Κυθραιώτης Πάτροκλος: 2410 30 35 40 3 ΑΛ.Δ. Καψοσιδέρης κ.ά.ν. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. Η Επιτροπή έλαβε επίσης ύποπτητα προσόντα τωνυποψη­ φίων, 5 10 ι5 20 Από πλευράςαρχαιότητας,ηΕπιτροπήσημείωσεότιπρώτος είναι ο Καψοσιδέρης πουκατέχει τηθέσηΑνώτερου Ελεγκτή-Μεταφορώναπό"1:4:76Γη"οπόία μετονομάστηκε σεΑνώ­ τερο Ελεγκτή Μεταφορών, 2ης Τάξης,από 1.1.81, δεύτερος ο Παππαρίδης,τρίτος οΦοινικαρίδηςκαιτέταρτοςοΚυθραιώ­ τηςπουκατέχουντηθέσηΑνώτερουΕλεγκτή Μεταφορών,2ης Τάξης, από 15.11.
5. (Ηαρχαιότητατους κρίθηκε μεβάση την ημερομηνία διορισμού τους στην προηγούμενη θέση.) Η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ενώπιον τηςου­ σιώδη στοιχεία, υιοθέτησε τη σύσταση του Διευθυντή, κρίνο­ ντας,μεβάση τακαθιερωμένακριτήριαστοσύνολοτους (αξία, προσόντα, αρχαιότητα),ότι ο Πάτροκλος Κυθραιώτης υπερέ­ χει των άλλων υποψηφίων και αποφάσισε να τον προαγάγει σαν τον πιο κατάλληλο στη μόνιμη (Τακτ.Προϋπ.)θέσηΒοη­ θού Πρώτου Ελεγκτή Μεταφορών, Τμήμα Οδικών Μεταφορών,από 1.5.88." Είναι ηθέσητων δικηγόρων των αιτητών ότι ηεπίδικη από­ φασηπάσχει για τους πιο κάτω λόγους: 25 30
6. Οικαθ'ωνηαίτηση απέδωσανυπέρμετρη βαρύτητακαιυιοθέτη­ σαντησύστασητουΔιευθυντή,ηοποίαδενήταναιτιολογημένη.
7. Οι καθ'ων ηαίτηση παραγνώρισαν την αξία,προσόντα και αρχαιότητα των αιτητών στα οποία υπερτερούσαν καταφανώς του ενδιαφερομένου μέρους.
8. Ηαπόφασητων καθ' ων η αίτηση λήφθηκε κατόπιν πλάνης περί ταπράγματα καιτο νόμο. 35 40
9. Οι καθ' ων η αίτηση παρέλειψαν να προβούν στη δέουσα έρευνα κατά πόσο το ενδιαφερόμενο μέρος ικανοποιούσε τα σχέδια υπηρεσίας. EivaL η εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή στην προσφυγή 587/88πως το ενδιαφερόμενο μέρος δεν πληρούσε το απαιτού­ μενοαπόταΣχέδιαΥπηρεσίας προσόν

(1)της δετούς τουλάχι­ στον υπηρεσίας στη θέση Ανώτερου Ελεγκτή Μεταφορών, 2ης Τάξης.Σχετικά με το προσόν τούτο υπάρχει ηακόλουθησημεί­ ωση στο Σχέδιο Υπηρεσίας, ηοποία αναφέρει ότι: 2411 Παπαδόπουλος,Α. Καψοσιοέοηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)"Σημ.: Για την πρώτηπλήρωση της θέσης, μετά την έγκριση τουπαρόντοςΣχεδίουΥπηρεσίας, μπορούνναληφθούνυπό­ ψηκαιυποψήφιοιπουδενέχουν6ετήυπηρεσίαστηθέσηΑνώ­ τερου Ελεγκτή Μεταφορών,2ης Τάξης,αλλ' έχουν 6ετήτου­ λάχιστο συνολική υπηρεσία στις θέσεις Ανώτερου Ελεγκτή Μεταφορών,2ηςΤάξηςκαιΕλεγκτήΜεταφορών, 1ηςΤάξης." Ο δικηγόροςτουαιτητήεισηγήθηκεστηνγραπτήτου αγόρευ­ σηπωςτο ενδιαφερόμενομέροςδιορίστηκεστηνπροσωρινή θέ­ σηΕλεγκτήΜεταφορών, 1ηςΤάξης,την 1/11/1976καιόχι σεμό­ νιμη θέση στην οποίαδιορίστηκε πολύ αργότερακαι συγκεκρι­ μέναμόνοτην 1/5/83 καιωςεκτούτουκατάτον ουσιώδηχρόνο δεν κατείχε ούτετο προσόν

(1),όπωςδιευκρινίζεταιστηΣημεί­ ωσητου ΣχεδίουΥπηρεσίας τηςθέσης. Αναφορικάμετονmoπάνωισχυρισμότουδικηγόρουτουαιτη­ τή,έχωναπαρατηρήσωταακόλουθα: Οορισμόςτουόρου "δημό­ σιοςυπάλληλος"δίνεταιστοάρθρο2τουΠερίΔημοσίαςΥπηρεσίας Νόμου, Ν.33/67και σημαίνει "τον κατέχονταδημοσίανθέσιν είτε μονίμως είτεπροσωρινώςείτεαναπληρωματικώς".Στην απόφαση τηςΟλομέλειας στηνυπόθεσηConstantinosSavvaandAnother v. PublicServiceCommission

(1988)3C.L.R. 102,είχεειπωθείπως, σύμφωναμετοπιοπάνωάρθροτουΝ.33/67,καμιάαπολύτωςδιά­ κρισηδεδημιουργείταιμεταξύυπαλλήλουκατέχοντοςδημόσιαθέση είτεμόνιμαείτεπροσωρινά. Τοσχετικόαπόσπασμααπότηνπιοπά­ νω απόφασηβρίσκεται στις σελίδες 110 και 111 και αναφέρει τα ακόλουθα: "We also agree with the conclusions reached by the learned trial Judge that under section 2 of the Public Service Law, no 30 distinction is made between holding a post on a temporary or permanentbasis. Under section 2 of the Law 'post' is defined as meaning a public post and 'a public post' is defined as a post in the public 35 service. 'Publicservice' isdefined asfollows: 'public service' means any service under the Republic other than thejudicial service of the Republic or service in the Armed or Security Forces of theRepublic or service in theOffice of the 40 Attorney-General of theRepublic or theAuditor-General orthe Accountant-General or their Deputies or service in any office in respect of which other provision is made by law or service by persons whoseremuneration is calculated onadaily basis.' 2412 5 10 15 20 25 3 ΑΛΛ Καψοσιδέρηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος, Α. Useful reference may be made in this respect to the case of MenetaosGeorghiades v.Republic

(1966)3C.LR.827 atpp. 846,847." 5 Η αρχή αυτή υιοθετήθηκε και στην απόφαση Glafkos Georghiou and Others vrRepublic

(1988)\'3 CL".R72473ronou δίνεται επίσηςκαιοορισμόςτουόρου"υπηρεσία". Στιςσελίδες 2480και2481 αναφέρθηκαν ταακόλουθασχετικά: 10 "I have no reason to disagree with the Judgment of theFull Bench,inwhichIparticipated. Theapplicants,however, were not holding before 8th November, 1985, either a permanent or a temporary post. Theyweresimply performing dutiesonacasual basis. They had not been appointed by the Public Service Commission,Thedefinition in Law 160/85isa special definition for the purpose of that Law only and has no relevance for the purposeof theconstructionof theschemeofserviceinthiscase. 15 20 25 30 'Service' is clearly distinguished from experience, thelatter term containing the notion of knowledge acquired through acting in a certain capacity. Experience may be acquired by discharging duties. 'Service' inthecontextof theschemeofservicemeansservice as defined in section 2 of Law 33/67, after the appointment of a publicofficer bythePublicService Commission." Toενδιαφερόμενο μέροςείχεδιοριστεί στηνπροσωρινήθέση Ελεγκτή Μεταφορών, 1ης Τάξης, την 1/11/76 και από τις 15/11/83 κατέχει τη μόνιμη θέση Ανώτερου ΕλεγκτήΜεταφο­ ρών, 2ης Τάξης. Το ενδιαφερόμενομέρος πληρούσε τοπροσόν

(1)τουΣχεδίουΥπηρεσίας καιηερμηνείαπουδόθηκεαπό την Επιτροπήήταν εύλογαεπιτρεπτή. Γι' αυτότοΔικαστήριοδε θα επέμβει.(Βλέπε Papaieontiouv.Republic

(1987)3C.L.R. 211.) 35 40 Θαπροχωρήσωστηνεπόμενηεισήγησητωνδικηγόρωντωναι­ τητώνπουάπτεταιτουθέματοςτωνσυστάσεωντουΔιευθυντή. Η σύστασητου Διευθυντήπροσβάλλεταικαι απότους δύο αιτητές γιατολόγοότιαυτήβρισκότανσεαντίθεσημετοπεριεχόμενοτων φακέλων,δενανταποκρινότανστηνπραγματική αξίατωνυποψη­ φίων,έπασχελόγωέλλειψης αντικειμενικότηταςκαιαμεροληψίας καιδενέγινε καμιά αναφοράστους.υπόλοιπους υποψηφίους,πα­ ρά μόνοστοενδιαφερόμενομέροςοοποίοςσυστήθηκεσανομό­ νοςκατάλληλος.ΑναμφίβολαησύστασηΠροϊσταμένουΤμήματος 2413 Παπαδόπουλος, Α. Καψοσιδέρης κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)είναι ένα σοβαρότατο στοιχείο κρίσεως απόαυτά που συνθέτουν τηναξίατουυποψηφίουκαιδεμπορεί ναπαραγνωριστείαπότην Επιτροπήχωρίς ναδώσει ειδικήαιτιολογία. (ΒλέπεTheodosiou v.Republic! R.S.C.C.44,loannouv.Republic

(1977)3C.L.R.61, Δημοκρατία v.Πέτρου Παπαμιχαήλ

(1989)3(B) Α.Α.Δ.823, M«ριος Μουρτζής ν. Δημοκρατίας

(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1615, Έλενα Σταύρου ν.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ.1206.) 5 Είναιακόμαεμπεδωμένηαρχή στηνομολογία ότι οι συστάσεις του Διευθυντή τμήματος θα πρέπει να συνάδουν με τις εκθέσεις 10 και ταάλλα συναφήστοιχεία των φακέλων. Εάναυτές έρχονται σε αντίθεση μετηνεικόνα πουπαρουσιάζουνοι εμπιστευτικές εκ­ θέσεις των υποψηφίων,θαπρέπει ναπαραγνωρίζονταιήναδίδε­ ται σ' αυτές περιορισμένη βαρύτηταανάλογα με την έκταση της ασυμφωνίας. (Βλέπε Lardis v. Republic

(1967)3 C.L.R. 64, 15 Georghiouv.Republic

(1976)3C.L.R. 74,Republic v. Koufettas

(1985)3(C) C.L.R. 1950, Σάββας Κυπριανίδης v. Δημοκρατίας

(1989)3(E)Α.Α.Δ. 3101,Ioannidesand Others v.Republic

(1989)3(A) C.L.R. 278, Πλαστήρας Χριστοφίδης και Άλλος ν. Δημοκρα­ τίας

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 1367) 20 Στην υπό κρίση υπόθεση ηεικόνα που εμφανίζουν OLεκθέσεις των υποψηφίωνγιατηνπερίοδο 1983-1987, τηνοποίαέλαβευπό­ ψηκαικατέγραψεσταπρακτικάτηςσυνεδρίασης τηςημερομηνίας 15/4/88,ηΕπιτροπήευνοεί κατάδηλατοενδιαφερόμενομέρος Πά- 25 τροκλο Κυθραιώτη. ΟαιτητήςΑρίσταρχος Καψοσιδέρηςεβαθμολογείτο γιαόλααυτάταέτησαν"Καλός".Όσοναφοράταπροσό­ ντα, τα οποία η Επιτροπή έλαβε υπόψη,όπως φαίνεται και στα σχετικά πρακτικά της επίδικης απόφασης, είναι κάτοχοςπτυχίου τηςΝομικήςΣχολής Αθηνών. Όσοναφοράτηναρχαιότητα,η Επι- 30 τροπήσημείωσεπωςαυτόςκατατάσσεταιπρώτος. Ο δικηγόρος του πρόβαλε τον ισχυρισμό πως ο Διευθυντής του Τμήματος λόγω προσωπικών διαφορών του με τον αιτητή δεν αξιολόγησε ορθάτηνπροσφοράτου στηΔημόσια Υπηρεσία μεαποτέλεσμα ναέχειχαμηλήβαθμολογίακαιπως,μετοναπα­ ραλείψει να εκφέρει τις απόψεις του για όλους τους υποψηφί­ ους,ενήργησε μεροληπτικά υπέρτου ενδιαφερομένου μέρους. Μιαδιοικητικήπράξηακυρώνεται εάνείναι προϊόν προκατάλήψης ή αποδειχθεί έλλειψηαμεροληψίας και είναι βασικήαρχή πως ταόργαναπου συμμετέχουν σε οποιαδήποτεδιοικητικήδια­ δικασίαπρέπειναεμφανίζονταιότι ενεργούν αμερόληπτα. Όμως ηέλλειψη αμεροληψίας θαπρέπεινααποδεικνύεταιμεεπαρκήβε2414 35 40 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Καψοσιΰέρηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. βαιότητα απόγεγονότα πουπροκύπτουναπόεπίσημα έγγραφα ή από ασφαλή συμπεράσματα τα οποίανα συνάγονται απότέτοια γεγονότα και αναπόφευκτα η προκατάληψη εξαρτάται πάντοτε απόταγεγονότατηςκάθευπόθεσης. Τοβάροςτηςαπόδειξηςέχει εκείνος που ισχυρίζεται την ύπαρξη προκατάληψης. Ο αιτητής πουείναιτοπρόσωποπουεγείρειτοζήτημαπρέπειναπαρουσιάσει συγκεκριμένα πραγματικάπεριστατικά για θεμελίωση εχθρι­ κής διάθεσης και προκατάληψης. (Βλέπε Christou v.Republic

(1980)3 C.L.R.437, Soteriadouand Others v. Republic

(1983)3(B) C.LR. 921,ΚωνσταντίνοςΣάββαv.Δημοκρατίας

(1989)3(Δ) A.AA.2037,!oannides andOthersv.Republic(\989)3(A)C.L.R. 278.) ToΔικαστήριο μεβάσηταενώπιον τουστοιχεία και τουλι­ κό το οποίο υπάρχει στους σχετικούς φακέλους της διοίκησης, βρίσκει ότι ο αιτητής Αριστος Καψοσιδέρης δεν απέδειξε πως ο Διευθυντής κ. Αναστασιάδης ήταν προκατειλημμένος εναντίον του. (Βλέπε Κυριακόπουλου "Ελληνικόν Διοικητικόν Δίκαιον" Μέρος Γ,ΤέταρτηΈκδοση,σ. 140). ΌσοναφοράτοναιτητήΝίκοΦοινικαρίδη,αυτόςπαρουσιάζεταισαν "εξαίρετος" γιαόλητηνυπόκρίση περίοδο 1983-1987και δενπαρουσιάζειουσιαστικήδιαφοράστηνεπί μέρουςβαθμολογία από το ενδιαφερόμενο μέρος. Αυτός δεν είναι κάτοχοςΠανεπι­ στημιακού διπλώματος και είναι Associate Member of The Chartered Institute of Transport. Από πλευράςαρχαιότητας προηγείται του ενδιαφερομένου μέρους κατάδύο μήνες περίπουκαιη αρχαιότητααυτήείναι,σύμφωναμετηνομολογία,τόσοασήμαντη ώστεναμηλαμβάνεταιυπόψη.(Βλέπεμεταξύάλλων, Georghiou and Others v.Republic

(1988)3(A) C.L.R. 678, Ioannidesand Others v.Republic

(1989)3(A) C.L.R.278). 30 Η βαθμολογία του ενδιαφερομένου μέρους για τα τελευταία πέντε χρόνια,και όχι μόνο, ήταν εξαίρετη. Είναι κάτοχος πτυ­ χίου των Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλοςτου Chartered Institute of Transport. 35 40 Είναι εμπεδωμένη αρχή στη νομολογία ότι δεν υφίσταται υποχρέωση εκ μέρους του διευθυντή ν' αναφερθεί και σε υπο­ ψηφίους που δεν είχε πρόθεση να συστήσει. Στην απόφαση Α. Φωτίουκαι Άλλος ν.Δημοκρατίας

(1989)3(Δ) Α.Α.Δ.2622, ειπώθηκανσχετικά τα εξής: "..:..όπως έχεινομολογηθεί δεν είναι απαραίτητογιατονΤμη­ ματάρχηνα κάμει ειδική αναφοράκατάτις συστάσεις του σε όλους τους υποψηφίους, αλλά είναιαρκετόεάναναφερθείμό2415 Παπαδόπουλος, Δ. Καψοοιοέρηςχ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)νο στους υποψηφίους πουσυστήνει (βλέπε Τουτάκης ν.Δημο­ κρατίας ()9&Ί) 3Α.ΑΛ. 450 στησελ.456,Κωνσταντίνουν.Δη­ μοκρατίας

(1980)3Α.ΑΑ 551 στησελ.561)." Επίσης βλέπε για το ίσιο θέμα, ΣάββαςΚυπριανίδης ν. Δήμο· κρατίας

(1989)3(E)Α.Α.Δ.3101 ηοποίαδεν έχειακόμηδημοσι­ ευτεί. 5 ΠαρόλοπουοΔιευθυντήςεξέφρασετηγνώμητουμετρόποσυ­ νοπτικόκαισύστησεγιαπροαγωγήμόνοτοενδιαφερόμενομέρος, 10 εντούτοις δεν παραπλάνησε ούτε μετέδοσε λανθασμένη εικόνα στην Επιτροπήως προς τηνκαταλληλότητατου ενδιαφερομένου μέρους. Αναμφίβολα, οι συστάσεις του Γενικού Διευθυντή δεν αφίσταντο του περιεχομένου των εμπιστευτικών εκθέσεων. Επί­ σης,όπωςσυνάγεταιαπόταπρακτικά,ηΕπιτροπήδιερεύνησε και 15 ηίδιαταστοιχεία,σημείωσετηβαθμολογίααπότις εμπιστευτικές εκθέσεις, καθώς και την αρχαιότητατων υποψηφίων και γενικά συνεκτίμησε όλατανόμιμακριτήριαπρινκαταλήξει. Το ζήτημα της αρχαιότηταςτου αιτητή Αριστου Καψοσιδέρη δεν είναι απόταστοιχεία εκείναπουδημιουργούν έκδηληυπερο­ χή. Είναι γεγονός πως ο αιτητήςείναι κατάεπτάχρόνια αρχαιό­ τερος του ενδιαφερομένου μέρους. Αλλά το στοιχείο αυτόδεθε­ μελιώνει έκδηλη υπεροχή έναντι του ενδιαφερομένου μέρους. Η αρχαιότηταδιαδραματίζει ρόλο ότανταάλλαστοιχεία είναι ίσα. 20 25 Οι αιτητές σε περιπτώσεις όπωςαυτή,απαιτείταινααποδεί­ ξουν έκδηληυπεροχήέναντιτου ενδιαφερομένου μέρους. Λαμβάνοντας υπόψηόλα ταπεριστατικά της υπόθεσης, έχω 30 καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι αιτητές απέτυχαννααποδεί­ ξουν έκδηλη υπεροχή και ότι η Επιτροπήέχει ασκήσει ορθά τη διακριτικήτης εξουσία.ΤοΔικαστήριο τούτο επεμβαίνει στοέρ­ γο τουδιοικητικούοργάνουγιατην επιλογή τουκαλύτερου των υποψηφίων μόνο όταν το όργανο υπερβεί τα ακραία όρια της 35 διακριτικήςτουεξουσίας,πράγμαπουσυμβαίνει ότανοαιτητής αποδείξει ότι υπερτερεί κατάδηλα από το πρόσωπο που έχει διοριστεί ήπροαχθείσύμφωνα μετακαθιερωμέναστοιχεία κρί­ σεως,δηλαδή,τηναξία,ταπροσόντακαιτηναρχαιότητα,πράγ­ μαπουδεσυμβαίνει στηνπροκειμένηυπόθεση. Μετουλικόπου 40 είχε στη διάθεση της η Επιτροπή,ηαπόφασηνα προάξει το εν­ διαφερόμενο πρόσωπο ήταν λογικά επιτρεπτή. (Βλέπε μεταξύ άλλων, Christou and Others, R.S.C.C. 1, Georghiades and Another v. Republic

(1970)3 C.L.R. 257, Georghiou v. 2416 3ΑΛΛ. Καψοσιδέρης x i . ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. Republic

(1976)3 C.L.R. 74, Soteriadou and Others v. Republic

(1983)3(B)C.L.R. 921.) Γιατουςπιοπάνω λόγους οι αιτήσειςαπορρίπτονται χωρίς έξοδα. Οίπροσφυγές απορρίπτονταιχα£~ ρις έξοδα. 2417