clr/1990/1990_3_2427.pdf

(1990)αναφορικάμετηναπόδοσητωνμερώνγιατο 1985,ενώπιοντης ΕΔΥ. Μετά την πιο πάνωακυρωτικήαπόφαση, ηΕΔΥ, επανεξετάζο­ ντας το θέμαγια σκοπούς συμμόρφωσης προς αυτή,αγνόησε μόνο τις τροποποιήσεις τουΠροσυπογράφοντα Λειτουργούστις πιοπάνω εμπιστευτικές εκθέσεις και τηδήλωση του Προϊσταμένου ανα­ φορικά με την απόδοσητων υποψηφίωνγιατο

1. 5 Ο Προϊστάμενος σύστησεγιαπροαγωγήτουςΑσσιώτηκαιΣτυ­ λιανού λόγω της πεποίθησης του on υπερτερούσαν των άλλων υποψηφίων. 10 Η ΕΔΥ αποφάσισεκατάπλειοψηφία ναμην ακολουθήσει τησύ­ στασητου ΠροϊσταμένουκαιναπροάξειτουςΠαλάτοκαιΜαυρομμάτη. Οι προαγωγές αυτές ακυρώθηκαναπό το πρωτόδικο Δικάστήριο μετις προσφυγές των ΣτυλιανούκαιΑσσιώτηλόγω της πα­ ραγνώρισης απότην ΕΔΥ των συστάσεων του Προϊσταμένου χωρίς αιτιολογίακαιλόγωτουότιοιεμπιστευτικές εκθέσεις πουλήφθηκαν υπόψηαπότην ΕΔΥ δεσυνιστούσαν εμπιστευτικές εκθέσεις στονόη­ ματης Εγκυκλίου
2. 15 20 Λόγοι εφέσεων πουκαταχωρήθηκαναπότην ΕΔΥ καιτους Παλά­ τοκαι Μαυρομμάτη: α) Η παραγνώριση των συστάσεων του Προϊσταμένου ήταν δεόντως αιτιολογημένη. β) Ησυμπερίληψη σταστοιχεία κρίσης των εμπιστευτικών εκθέσε­ ων των Αξιολογούντων Λειτουργών για τους υποψηφίους για τα έτη 1983 και 1984 ήτανορθή. 25 30 Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου αποδέκτηκε τις εφέ­ σειςκαι αποφάνθηκεότι: Οισυστάσεις τουΠροϊσταμένουτουΤμήματος,αποτελούνουσιώ35 δεςστοιχείο προσδιορισμού τηςαξίαςτων υποψηφίωνκαιδενμπο­ ρούν να παραγνωριστούνχωρίς ειδική αιτιολογία. Ηαρχήαυτή κα­ θιερώθηκε απότηνομολογία καιτο Αρθρο44

(3)των περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμωντου 1967 - 1987. Οι συστάσεις τουΠροϊσταμένου, αν είναιαντίθετες μετις εμπιστευτικές εκθέσεις, πρέπει ναπαραγνω40 ρίζονται ήναδίδεταισ' αυτέςπεριορισμένη βαρύτητα.Οι συστάσεις ήταναντίθετες μετηνεικόναπουπαρουσίαζανοι εμπιστευτικές εκθέ­ σειςτωνυποψηφίων.. 2428 3ΑΛΛ. Δημοκρατίακ.ά. ν.Στυλιανού κ.ά. Το σωρευτικό αποτέλεσμα των καταγραμμένων δηλώσεων των μελώντης ΕΔΥ αποτελεί επαρκήαιτιολογίαγιατίδενακολουθήθη­ καν οι συστάσεις τουΠροϊσταμένου. 5 10 15 20 25 30 Οι λόγοι παραγνώρισηςτων συστάσεων του Προϊσταμένου εί­ ναι σύμφωνοι με τα στοιχεία των διοικητικών φακέλων που είχε ενώπιοντηςη ΕΔΥ. Σεπεριπτώσεις προαγωγήςηΔιοίκηση έχει υποχρέωση να επανεξετάσει τοζήτημαπροαγωγήςμεβάσητοπραγματικόκαι νομικό καθεστώςπουίσχυετηνημέραλήψηςτηςαπόφασηςτηςπροαγωγής πουακυρώθηκε. Η νέααπόφασηέχειαναδρομικήισχύ. Η ακυρωτική δικαστική απόφαση εξαλείφει ex tunc την προσβαλλόμενη πράξηκαι επαναφέρει τα πράγματαστο πραγματικό και νομικό καθεστώς τουχρόνου της διοικητικής πράξηςπουακυ­ ρώθηκε. Η νέαπράξη,έστω κι αντης δοθεί αναδρομικήισχύ,εκδί­ δεται,κατάλογική ανάγκη,στοπαρόνκιόχι στοπαρελθόν.Στοπα­ ρόνόμως ισχύειτοισχύον δίκαιο.Τογεγονός ότιτοδίκαιοαυτόείναιάλλο από τοδίκαιοπουίσχυεκατάτην έκδοσητηςπράξης που ακυρώθηκε,δεν του αφαιρείτηδεσμευτικότητα, ούτε αίρει τηναρ­ χήτηςνομιμότητας τηςδιοικητικήςπράξηςπουσημαίνει κατ'ανά­ γκηδέσμευση τηςΔιοίκησης στο ισχύονδίκαιο. ΗαπόφασητηςΕΔΥ νααγνοήσειτιςπαράτυπεςτροποποιήσειςτου ΠροσυπογράφονταΛειτουργούκαιναλάβει υπόψημόνο τις αξιολο­ γήσεις τωνΑξιολογούντωνΛειτουργών ήταννόμιμηκαι επιτρεπτή. Η απόφασητης ΕΔΥ δεν αντιστρατεύεται ούτε είναι αντίθετη προςταστοιχεία των φακέλων. Οι εφέσειςεπιτυγχάνουνχωρίςέξοδα. •Αναφερόμενες υποθέσεις: 35 Karpasitis v.Republic

(1986)3(B)C.L.R. 1617, Theodosiou v.Republic, 2R.S.C.C. 44, 40 Lardis v. Republic

(1967)3 C.L.R. 64, Hadjiconstantmou andOthers v.Republic

(1973)3 C.L.R. 65, Petrides v.Republic

(1975)3C.LR. 284, 2429 Δημοκρατία κ.ά.ν.Στυλιανού κ.ά.

(1990)Republic v. Maris

(1985)3(A)CL.R.106, RepublicandAnotherv. Kastellanos

(1988)3(C)C.L.R. 2249, Maris v.Republic

(1989)3(A) CL.R. 147, 5 ' Δημοκρατία v.Βασιλείου

(1990)3(A)Α.Α.Δ.226, Georghiou v.Republic

(1976)3 CL.R.74, 10 Ioannou v.Republic

(1976)3 CL.R.431, loannouv.Republic

(1977)3 CL.R. 61. Savvav.Republic

(1980)3CL.R. 675, 15 Republic v.Koufettas

(1985)3(C)CL.R. 1950, Βανέζηςκαι Αλλοι v.Δημοκρατίας

(1989)3(Δ) Α.Α.Δ. 2522, 20 Λύωνας και Άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 2038, Savva andOthersv.Republic

(1988)3(A)CL.R. 160, Louca v.SavvaandOthers

(1989)3(A)CL.R. 672, 25 Christoforou v.Republic

(1986)3 CL.R.2413, Αργυρίδης v.Δημοκρατίας

(1989)3(B)Α.Α.Δ.380, 30 ΞυστούρηςκαιΆλλοι ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 896, Καϊττάνης καιΑλλοι ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.

1. Εφέσεις. 35 Εφέσεις εναντίον της απόφασης τουΔικαστού του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Πική, Δ.), που δόθηκε στις 25 Νοεμβρίου, 1989 (Αριθμοί Προσφυγών 844/87 και 986/87), με την οποία ακυρώ­ θηκε απόφαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας για προα40 γωγή των ενδιαφερομένων προσώπων στη μόνιμη θέση Ελεγκτή (Τακτικός Προϋπολογισμός), Ελεγκτική Υπηρεσία, αναδρομικά από 15.10.
2. 2430 3ΑΛΛ. Δημοκρατία κ.ά. ν.Στυλιανούκ.ά. Α. Παπασάββας, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Εφεσείοντες στην Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ.
3. 5 Κ. Λοΐζον, για τον Εφεσείοντα στην Αναθεωρητική Έφεση Αρ.
4. Χρ. Χριστόφορου, για τον Εφεσείοντα στην Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ.
5. 10 Ν.Παπαενσταθίου και Μ. Πανταζή,για τους Εφεσίβλητους στην Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ.
6. Ν.Παπαενσταθίου,γιατους Εφεσίβλητους στις Αναθεωρητι­ κές Εφέσεις Αρ. 1029 και
7. 15 Cur.adv.vult. Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ,Π.:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει ο Δικαστής κ.Δ. Γ.Στυλιανίδης. 20 25 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Μετις εφέσεις αυτές προσβάλλεται από­ φασηΔικαστήτουΔικαστηρίου τούτου,πουστην άσκηση πρωτο­ βάθμιαςδικαιοδοσίας,ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής Δη­ μόσιας Υπηρεσίας (η "Επιτροπή") ημερομηνίας 10 Αυγούστου, 1987, για προαγωγήτων Κώστα Παλάτουκαι Ανδρέα Μαυρομμάτηστη μόνιμηθέσηΕλεγκτή (Τακτικός Προϋπολογισμός),ΈλεγκτικήΥπηρεσία, αναδρομικάαπότις 15Οκτωβρίου,
8. Ι 30 35 40 Η Επιτροπήστις 26 Σεπτεμβρίου, 1985, αποφάσισε τηνπροαγωγή των Γεώργιου Ασσιώτηκαι Ανδρέα Στυλιανού για την πλήρωση δυο μόνιμων θέσεων Ελεγκτή, (Τακτικός Προϋπολογι­ σμός), Ελεγκτική Υπηρεσία, απότις 15 Οκτωβρίου,
9. Ηνομιμότητα τηςπιοπάνωαπόφασης- προαγωγήςπροσβλήθηκεμεπροσφυγέςενώπιον τουΑνωτάτου Δικαστηρίου Ηαπό­ φασηακυρώθηκεαπότο Δικαστήριο (Βλ. Karpasitis v.Republic

(1986)3CL.R. 1617). Οι λόγοι ακύρωσης,όπως αναφέρονταιστην απόφαση,είναι ότι ηΕπιτροπήέλαβε υπόψητης τις εμπιστευτικές εκθέσειςτων υποψηφίων για ταχρόνια 1983 και 1984, στις οποίες ο Προσυ­ πογραφώνΛειτουργόςδεντήρησετιςπρόνοιεςτηςπαραγράφου 9 της Εγκυκλίου 491-, η οποία διέπει την ετοιμασία των εμπι­ στευτικών εκθέσεων καιότι οΠροϊστάμενος τουΤμήματοςέκα2431 Στυλιανίδης, Δ. Δημοκρατία κ.ά.ν.Στυλιανούκ.ά.

(1990)μεδηλώσεις ενώπιον τηςΕπιτροπήςαναφορικάμετηναπόδοση των μερών για το 1985, οι οποίες δεν ήτανακριβείς. Στηναπό­ φασηδιαβάζομετα εξής στις σελ. 1625 και 1626:"Ιη the end, the decision of the respondents is liable to be set 5 asidefor the following reasons: They exceeded their powers by taking into consideration the views of the countersigning officer expressed in breach of the provisions of r.

1. In consequence, they took into consideration material extraneous to their task and,that is another reason for 10 annulling the decision. Lastly,by taking into consideration the improperly founded assessmentofthecountersigning officer, they misconceivedthefacts relevanttothe candidates." Στοσκεπτικό της απόφασηςοπρωτόδικος Δικαστής δεν εξέφρασεγνώμη ανηπαρατυπία του Προσυπογράφοντα Λειτουρ­ γούκαθιστούσε άκυρες στην ολότητα τουςτις εμπιστευτικές εκ­ θέσεις (βλ. σελ. 1625). 15 ΗΕπιτροπήμετάτην ακυρωτικήαπόφασητου Δικαστηρίου, 20 επανεξέτασετοθέμαγιασυμμόρφωση μετηδικαστικήαπόφαση. Ύστερα απόνομική συμβουλή αγνόησε μόνο τις τροποποιήσεις τουΠροσυπογράφονταΛειτουργού στις εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων για τα έτη 1983 και 1984 και τη δήλωση του Προϊσταμένου του Τμήματος -Γενικού Ελεγκτή, αναφορικάμε 25 τηναπόδοσητων υποψηφίωνγιατο
2. Ο Προϊστάμενος - Γενικός Ελεγκτής, αφού κλήθηκε ναπα­ ραγνωρίσει ταπιο πάνω,έκαμετις ακόλουθες συστάσεις:30 "Λαμβάνοντας υπόψη τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις, όπως έχουν διαμορφωθεί, το ότι οι Αξιολογούντες Λειτουργοί εί­ ναι διαφορετικοί και επομένως δεν υπάρχει κοινό κριτήριο και κοινό μέτρο σύγκρισης καθώςκαιτην προσωπική γνώση που έχει όσον αφορά την εργασία και την αξία γενικά των 35 υποψηφίωνκαι με βάσηταπροσόντα,τηνπείρακαι τηναρ­ χαιότητα τους, συστήνει για προαγωγή το Γεώργιο Ασσιώτη και τον Ανδρέα Στυλιανού, οι οποίοι πιστεύει ότι υπερτε­ ρούν των άλλων υποψηφίων." 40 Η Επιτροπή, αφούέλαβε υπόψη της τις εμπιστευτικές εκθέ­ σεις των υποψηφίων για τα χρόνια 1979-84, τα προσόντα των υποψηφίωνκαιτην αρχαιότητατους,ασχολήθηκε με τη σύγκρι­ ση των υποψηφίων και εξέτασε τις συστάσεις του Γενικού Ελε2432 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Αιτιοκρατίακ.ά.ν.Στυλιανού κ.ά, Στνλιανίοης,Δ. ' γκτή. Δενακολούθησετιςσυστάσεις τουΠροϊσταμένουκαιστις 10 Αυγούστου, 1987, αποφάσισε,με πλειοψηφία τεσσάρων ψή­ φων έναντι μίας,την προαγωγήτων υποψηφίων Παλάτουκαι Μαυρομμάτη.Η αιτιολογίακαθενόςαπόταμέλητηςΕπιτροπής καταγράφτηκε στα πρακτικά. Η απόφαση δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας,ημερομηνίας 25 Σεπτεμ­ βρίου, 1987, Αριθμός 2261, Αριθμός Γνωστοποίησης
3. ΟιυποψήφιοιΑνδρέας ΣτυλιανούκαιΓεώργιος Ασσιώτηςμε τις Προσφυγές Αρ. 844/87και 986/87,οι οποίες συνεκδικάσθηκαν, ζήτησαν την ακύρωση της απόφασης της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών. Ο πρωτόδικος Δικαστής ακύρωσε τις προαγωγές. •·· .· Οι λόγοι της ακυρωτικής απόφασης είναι ότι τα μέλη της Επιτροπής παραγνώρισαν τις συστάσεις του Προϊσταμένου Γενικού Ελεγκτή χωρίς αιτιολογία,ο δε Πρόεδρος της Επιτρο­ πής έδωσε πλημμελή αιτιολογία- και η Επιτροπή έλαβε υπόψη τηςγιαταέτη 1983,1984εμπιστευτικές εκθέσεις πουείχαν μόνο αξιολόγηση απόΑξιολογούντες Λειτουργούς και ως εκ τούτου δεσυνιστούσαν εμπιστευτικές εκθέσεις στο νόηματης Εγκυκλί­ ου491 καιδεν μπορούσαν ναληφθούνυπόψη. ΗΕπιτροπήκαιταενδιαφερόμενα μέρη,ταοποίαέλαβανμέ­ ρος στην πρωτόδικη διαδικασία, καταχώρισαν τις παρούσες Εφέσεις 1028, 1029 και 1034, αντίστοιχα. Οι λόγοι των εφέσεων είναι ταυτόσημοι. 30 35 40 Οι δικηγόροι των εφεσειόντων εισηγήθηκαν ότι η Επιτροπή αιτιολόγησε, στην αναγκαία έκταση και ορθά, με βάση τα ενώ­ πιον της στοιχεία, την παραγνώριση των συστάσεων του Γενι­ κού Ελεγκτή και η Επιτροπήορθά περιέλαβε στα στοιχεία κρίσης τις εμπιστευτικές εκθέσεις των Αξιολογούντων Λειτουργών για τους υποψηφίουςγια ταέτη 1983 και
4. Οι δικηγόροι των εφεσίβλητων υιοθέτησαν καιανάπτυξαν τους λόγους που περιέχονται στην ακυρωτική προσβαλλόμενη απόφαση. Οι συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος νομολογιακά και μετο Αρθρο 44

(3)των περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμωντου 1967 έως 1987, αποτελούν ουσιώδες στοιχείο προσδιορισμού της 2433 Στυλιανίοης, Δ. Δημοκρατία κ.ά.ν.Στυλιανού κ.ά.

(1990)αξίας των υποψηφίων καιδεν μπορούν να παραγνωριστούναπό την Επιτροπήχωρίς ειδικήαιτιολογία. (Βλ. Michael Theodosiou v. The Republic (PublicService Commission) 2 R.S.C.C. 44AndreasLardis v.Republic(PublicServiceCommission)

(1967)3 C.L.R.64* Costas Hadjiconstantinou andOthers v.Republic 5 (Public Service Commssion)

(1973)3 CL.R. 65'Emanouel Petrides v.TheRepublic(Public ServiceCommission)

(1975)3 C.L.R.284- Republic v.Hans

(1985)3C.L.R. 106 The Republic of Cyprus andAnother v.GeorghiosKastellanos(\988) 3C.L.R. 2249- Georghios Haris v. TheRepublic of Cyprus

(1989)3(A) 10 C.L.R. 147.) Η σύσταση τουΤμηματάρχη ήταν πάντοτε ξεχωριστό στοι­ χείο κρίσεως της αξίας. (Βλ. ΚυπριακήΔημοκρατία ν. ΑργυρονλλαςΒασιλείου

(1990)3(A) Α.Α.Δ.226).) 15 Ο Προϊστάμενος του Τμήματος είναι σεθέση να εκτιμήσει τις απαιτήσειςτηςθέσηςπουπρόκειταιναπληρωθείκαιτιςικανότητες του υποψηφίουγια να εκτελείτακαθήκοντατης θέσης. Οισυστά­ σειςτου,όμως,ανείναιασύμφωνεςμετηνεικόναπουπαρουσιάξε- 20 ται στις εμπιστευτικές εκθέσεις, πρέπει να παραγνωρίζονταιή να τους αποδίδεται περιορισμένη βαρύτητα,ανάλογα μετηνέκταση της ασυμφωνίας.(Βλ.Lardis, (ανωτέρω)· OdysseasGeorghiou ν, Republic(PublicServiceCommission)

(1976)3C.L.R. 74,στησελ. 84, (Απόφαση Ολομέλειας)- Niki ioannou v. Republic (Public 25 ServiceCommission)

(1976)3C.L.R. 431,στησελ. 432-ioannou v. The Republic

(1977)3CL.R.61• Savvav.Republic

(1980)3 C.L.R. 675,στησελ. 696·Republicv. Koutettas

(1985)3CL.R. 1950.) Οι εμπιστευτικές εκθέσεις αποτελούν αντικειμενικό στοιχείο κρίσεως της αξίας. Η σημασία των συστάσεων εξασθενίζει ανά­ λογα μετοβαθμό διάστασης τους προς τιςεμπιστευτικές εκθέ­ σεις, πουκαθορίζουναντικειμενικά την αξίατου υπαλλήλου. 30 Οι συστάσεις τουΔιευθυντή ήταν αντίθετες με την εικόνα 35 πουπαρουσίαζανοιεμπιστευτικές εκθέσεις τωνυποψηφίων. Οι εφεσείοντες -ενδιαφερόμενα μέρη είχαν εξαίρετες εμπιστευτι­ κές εκθέσεις -ο Παλατος γιαταχρόνια 1980, 1981,1982 και 1983 καιο Μαυρομμάτης γιαταχρόνια 1982, 1983, 1984. Οι εφεσίβλητοι δενείχαν σεκανένα χρόνο αξιολογηθεί πάνω από 40 "λίαν καλός". Οιεφεσίβλητοι είχαν 10 μήνες μόνοαρχαιότητα. Όλοι οιυποψήφιοι είχαν περίπουτα ίδιαπροσόντα. Ο Πρόεδρος τηςΕπιτροπής,αφούέλαβε υπόψη onοιΑξιο2434 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Δημοκρατία κ.ά.ν.Στυλιανού κ.ά. Στυλιανίδης, Δ. λογούντες Λειτουργοί δεν ήτανοι ίδιοι, παρατήρησεότιηυπε­ ροχή τωνεφεσειόντων ήταν τέτοια που ναμην αφήνειπεριθώ­ ρια διαφοροποίησηςτης εικόνας της αξίαςτους καιχαρακτήρι­ σε,μεβάσηόλα τακριτήρια,περιλαμβανομένης καιτης δεκάμηνηςαρχαιότητας τωνεφεσίβλητων, τις συστάσεις του Γενικού Ελεγκτή ως ανεδαφικές.Ταάλλα μέλη της Επιτροπήςαναφέ­ ρουν τους λόγους γιατην επιλογή τους και τη μηυιοθέτηση της σύστασης του Γενικού Ελεγκτή. Τοσωρευτικό αποτέλεσματωνκαταγραμμένωνδηλώσεων των μελώντης Επιτροπήςείναι επαρκήςαιτιολογίαγιατί δενακολου­ θήθηκαν οισυστάσεις του Προϊσταμένου.Δεδεχόμαστε ωςορθή τηνεισήγησητωνδικηγόρωντων εφεσίβλητων ότι,ηΕπιτροπή ως συλλογικόσώμακαιταμέλη τηςξεχωριστά, εκτός τουΠροέδρου, δεν έδωσαν αιτιολογία για την παραγνώρισητων συστάσεων του Προϊσταμένου,ήότι δεντις έλαβανυπόψη καθόλου. Οι λόγοιπαραγνώρισης της σύστασης του Προϊσταμένουεί­ ναι σύμφωνοι με ταστοιχεία των διοικητικών φακέλων πουειχεενώπιον τηςη Επιτροπή. Στις περιπτώσεις προαγωγής,ηΔιοίκηση έχει υποχρέωση να επανεξετάσει τοζήτηματης προαγωγής μεβάσητο πραγματικό και νομικό καθεστώς που ίσχυετην ημέραπου λήφθηκε η απόφάσητηςπροαγωγήςπουακυρώθηκε. Η νέααπόφασηέχειανα­ δρομική ισχύ. Η ακυρωτική δικαστική απόφαση εξαλείφει ex tunc την προ­ σβαλλόμενη πράξηήαπόφασηκαιεπαναφέρει ταπράγματα στο πραγματικόκαινομικόκαθεστώςτουχρόνουτηςδιοικητικήςπρά­ ξης πουακυρώθηκε. Ηνέαπράξη,έστωκαιαντηςδοθείαναδρο­ μικήισχύ,εκδίδεται,κατάλογικήανάγκη,στοπαρόνκαιόχιστοπα­ ρελθόν. Στοπαρόνόμως,δεσμευτικό είναι το ισχύον δίκαιο, τόσο τονομοθετημένο όσοκαιτονομολογιακό.Τογεγονός ότιτοδίκαιο αυτόείναι άλλο απόεκείνο που ίσχυεκατάτοχρόνο της έκδοσης τηςπράξηςπουακυρώθηκε,δεντουαφαιρείτηδεσμευτικότητα,ού­ τεαίρει τηναρχήτηςνομιμότητας τηςδιοικητικήςπράξηςπουση­ μαίνεικατ'ανάγκηδέσμευσητηςΔιοίκησης στοισχύονδίκαιο.(Βλ. ΠαναγιώτηςΒανέζηςκαιΆλλοιν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1989)3(Δ)Α.Α.Δ. 2522-ΓεώργιοςΑύωναςκαιΆλλοιν.ΚυπριακήςΔημο­ κρατίας

(1990)3Α.ΑΛ.2038).) ΟπρωτόδικοςΔικαστήςστηρίκτηκε στιςυποθέσειςKarpasitis (ανωτέρω)καιMichalakisSavva andOthers v.TheRepublic of 2435 Στυλιανίδης, Δ. Δημοκρατία κ.ά. ν.Στυλιανού κ.ά.

(1990)Cyprus

(1988)3 CL.R. 160). Ηαπόφασηαυτήανατράπηκε στις Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 777, 780, Yiannoulla Louca v. MichalakiSavva and Others

(1989)3(A) CL.R. 672). Ο κ. Α. Λοΐζου, Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, εκδίδονταςτην ομόφωνηαπόφασητης Ολομέλειας είπε στησελ. 678:- 5 "Irrespective of the above the respondent Commission obviously out of caution decided to disregard such part of the reports which relatedtothecountersigning bythenewlyappointed acting Head of Department, though in our view it could have 10 considered them as awhole. This it may, in certain circumstances be able to do,whenever it considers that any confidential report before itsuffers from anyirregularity ofanon-material kind,thatis toexclude such part of thereport itconsiders irregular." 15 Στην υπόθεση Christoforou v. Republic

(1986)3 CL.R. 2413, ο Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων έκαμε αλλαγές στις εμπιστευτικές εκθέσεις για το 1983, χωρίς προηγούμενη αναταλλαγή απόψεων με τον Αξιολογούντα Λειτουργό, κατά παράβαση της παραγράφου9 της Εγκυκλίου 491. Το γεγονός 20 τούτο αποκαλύφθηκεαπό το Διευθυντή στην Τμηματική Επι­ τροπή. ΤόσοηΤμηματικήΕπιτροπή,όσοκαιη Επιτροπή αγνόη­ σαν τις αλλαγές και έλαβαν υπόψη τους μόνο τις βαθμολογίες του Αξιολογούντα Λειτουργού. Ο κ. Α. Λοΐζου, Δ., όπωςήταν τότε,στην απορριπτικήτουαπόφασηείπε στησελ. 2423:25 "The Commission observedfurther that these changes weremade bythecountersigning officer withoutprevious consultation withthe reporting officer contrary to the Regulatory Orders. For that reason 'it decidedtotakeintoconsideration onlytheassessmentof 30 thereporting officer'. Anything thatmightbewrongwas clearly put right both by the Director, the departmental Board and the respondent Commission. Thisground alsofails." Στην υπόθεση ΡένοςΑργυρίδηςν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1989)3(B) Α.Α.Δ. 380, ειπώθηκε στη σελ. 389:"Ο δεύτερος λόγος που επικαλείται ο αιτητής είναι ότι η Επιτροπήλανθασμένααποφάσισενααγνοήσει τις αντικανο­ νικές τροποποιήσειςτουπροσυπογράφοντοςλειτουργού και να λάβει υπόψη μόνο τις αξιολογήσεις του αξιολογούντος λειτουργού,γιατί ηπαρανομία πουδιαπίστωσε η Ολομέλεια του Ανώτατου Δικαστηρίου στην Αναθεωρητική Έφεση678, επεκτείνετο κατά συνέπεια σε ολόκληρη την έκθεση, οπόταν 2436 35 40 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία κ.ά. ν. Στυλιανού κ.ά. Στυλιανίδης, Δ. αυτήέπρεπενααγνοηθεί εξολοκλήρου. 5 ΕφόσονηΟλομέλειααποφάσισεότιήτανπαράνομεςοιτρο­ ποποιήσειςστις εμπιστευτικέςεκθέσεις,ήτανφυσικόνααγνοηθούνοι παρανομίεςκαινα εξεταστούν οι εμπιστευτικές εκθέ­ σεις όπως είχανκατά τον ουσιώδηχρόνο χωρίς τις αλλαγές. θα ήταν αδιανόητονααγνοηθούντελείως όλες OL εκθέσειςκαι να γίνουν προαγωγέςχωρίς εμπιστευτικές εκθέσεις για όλους τουςυποψήφιους συμπεριλαμβανομένουκαιτουαιτητή." 10 ΣτηνπρόσφατηαπόφασηΣάββαςΞυστούρηκαιΆλλοι ν. Κυ­ πριακήςΔημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.896 στη σελ. 907ειπώθη­ κε:15 20 25 30 35 40 "Τέλος θεωρώότι όσον αφοράτοθέματωνεμπιστευτικών εκθέσεων ότι ήταν απόλυτα επιτρεπτό στην Επιτροπή να αγνοήσει τις παράτυπες τροποποιήσεις που έγιναν σ' αυτές καιναλάβειυπόψητηςμόνοτιςαξιολογήσειςτωναξιολογού­ ντων λειτουργών. (Βλέπε YiannoullaLouca v. Savva and Others

(1989)3(A) CL.R. 672, Αργυρίδης v. Δημοκρατίας

(1989)3(B) Α.Α.Δ.380, Theoklitou and Another v. Republic

(1988)3(B) C.L.R. 1271.)" Στην υπόθεσηΑνδρέα ΚαϊττάνηκαιΆλλων ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ. 1294) ειπώθηκε στις σελίδες 1306 1307:"ΩςπροςτολόγοότιηΕπιτροπήαγνόησετις αντικανονι­ κές τροποποιήσεις στις εμπιστευτικές εκθέσεις υποψηφίων και έλαβευπόψημόνοτις αξιολογήσεις των αξιολογούντων λειτουργών και έτσι ενήργησε παράνομα και αναρμόδια,θα πρέπει ναλεχθεί,ότι σύμφωναμετηΝομολογίαμαςη διαδι­ κασία που ακολουθήθηκε είναι νόμιμη και ορθή και είναι σύμφωνημετοτι λέχθηκεστηνυπόθεσηChristoforou v. The Republic

(1986)3CL.R.2413 στησελ. 2423: 'The respondent Commission went on to say that at the examination of the confidential reports of the candidates it noted that thecountersigning officer changed the confidential reports for the year 1983 of the aforementioned candidates. The Commission observed further that these changes were made by the countersigning officer without previous consultation with the reporting officer contrary to the Regulatory Orders. For that reason 'it decided to take into 2437 Στυλιανίδης, Δ. Δημοκρατία κ.ά.ν. Στυλιανού κ.ά.

(1990)consideration only the assessment of the reporting officer'. Anythingthatmightbewrongwas clearlyputrightbothby the Director, the departmental Board and the respondent Commission. This ground alsofails.' 5 To ίδιο αποφασίστηκε και στην υπόθεση Αργυρίδηv. Αημοκρατίας

(1989)3(B) Α.Α.Δ.380 ..." Ηαπόφασητης Επιτροπής στην παρούσαυπόθεση νααγνοή­ σει τις παράτυπες τροποποιήσεις του Προσυπογράφοντα Λειτουργού και να λάβει υπόψη της μόνο τις αξιολογήσεις των Αξιολογούντων Λειτουργών ήταν νόμιμη και επιτρεπτή. ΗΕπιτροπήενήργησε σύμφωνα μετο Νόμο. Η απόφασητης δεν αντιστρατεύεται, ούτε έρχεται σε αντίθεση με τα στοιχεία των διοικητικών φακέλων. Γιατους πιο πάνω λόγους οι εφέσεις γίνονται αποδεκτές.Η απόφαση της Επιτροπής για προαγωγή των εφεσειόντων - εν­ διαφερομένων μερών επικυρώνεται. Καμιά διαταγήγια έξοδα. Οι εφέσεις επιτυγχάνουν χωρίς έξοδα. 2438 10 15 20