(1990)12 Ιουλίου, 1990 [Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στές] ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΜΕΣΩ
- ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ,
- ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, Εφεσείοντες, ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, Εφεσίβλητου, (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 832). Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Μεταθέσεις — Οι περί Δημοσίας Εκπαιδευ τικής Υπηρεσίας Νόμοι του 1969-1987 (ο Νόμος) και οι περί Εκπαι δευτικών Λειτουργών (Τοποθετήσεις, Μετακινήσεις και Μεταθέσεις) Κανονισμοί του 1987(οι Κανονισμοί) — Αποκλειστική αρμοδιότητα της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (η Επιτροπή) — Εφαρμοστέα κριτήρια. 5 Αναθεωρητική Έφεση — Η φύση της διαφέρει από την έφεση σε αστικές υποθέσεις λόγω της διαφοράς μεταξύ των δυο δικαιοδοσιών — Αντι κείμενο τηςπροσφυγής και της αναθεωρητικής έφεσης συνεχίζει να είναι ηνομιμότητα της ίδιας πράξης ήαπόφασης — ΤοΔικαστήριο στην αναθεωρητική έφεση προβαίνει σεπλήρη επανεξέταση της υπόθεσης. 10 Αναθεωρητική Δικαιοδοσία — Καθορίζεται στα Άρθρα 146 του Συ ντάγματος και 11
(2)του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου του 1964 (Ν. 33/64). 15 Διοικητική πράξη — Εκτελεστή — Μόνο εκτελεστή διοικητική πράξη υπόκειται στη δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος — Ποία τα κύρια στοιχεία της 20 έννοιας της εκτελεστής πράξης. Διοικητική πράξη — Εκτελεστή — Απώλεια εκτελεστότητας — Δεν οδηγεί σε κατάργηση της δίκης. 2452 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία ν. Ματθαίου ΑναθεωρητικήΔικαιοδοσία — Αυτεπάγγελτηεξέτασηθεμάτων— Θέ ματα δημόσιας τάξηςεξετάζονται αυτεπάγγελτα (expropriomolu) από το Δικαστήριο — Ποία θέματα θεωρούνταιθέματαδημόσιας τάξης. 5 10 Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα— Άρθρο 146.6 — Πας ζημιωθείς από απόφαση ήπράξη που κηρύχθηκε άκυρηκάτωαπό την παρά γραφο4 τουίδιου άρθρουδικαιούταισεεύλογηαποζημίωση ή άλλη θεραπεία— Ηακυρωτικήαπόφαση είναιαναγκαίαπροϋπόθεση για αξίωσηεύλογηςαποζημίωσης ήάλλης θεραπείας. Αίτηση ακυρώσεως — Αντικείμενο — Ανύπαρκτηπράξη — Μόνο οι υπαρκτές, κατά την καταχώρηση αιτήσεωςακυρώσεως διοικητικές πράξεις, μπορούν ναπροσβληθούνμεαυτή. 15 Διοικητικήπράξη—Νομοθετικό καθεστώς—Δευτερογενής νομοθεσία — Ηκανονιστικήπράξηπρέπειναβρίσκειέρεισμα στονεξουσιοδο τικό νόμοκαι ναεκδίδεταιμόνομέσασταπλαίσια της νομοθετικής εξουσιοδότησης— Εφαρμοστέα κριτήριαγιαεξέτασητονθέματος. 20 Ερμηνεία— Ερμηνεία νόμου— Όπουτολεκτικόείναισαφέςονόμοςερ μηνεύεται μεβάσητηφυσικήκαισυνήθηέννοιατωνλέξεωνλαμβανο μένωνυπόψητουαντικειμένουκαιτουσκοπούτουνόμου—Εφαρμο στέεςαρχές. 25 Νόμοι— Αναδρομικότητα νόμων— Εφαρμοστέες αρχές. 30 35 40 ΣυνταγματικόΔίκαιο—Σύνταγμα—Άρθρο28—Αρχή τηςισότητας— ΣεποίεςπεριπτώσειςπαραβιάζεταιτοΆρθρο28τουΣυντάγματος. · . Διοικητική πράξη — Δέουσαέρευνα— Ηεπάρκεια τηςκρίνεταιανά λογα με ταπεριστατικά τηςυπόθεσης— Εφαρμοστέες αρχές. ΑναθεωρητικήΔικαιοδοσία —Δικαστικός Έλεγχος— ΕπέμβασηΔικαστηρίου— Εκτίμησηγεγονότων— Ανήκει στηΔιοίκηση — Το Δι καστήριο επεμβαίνειμόνοαν υπάρχειπλάνηπερί ταπράγματα ήτο .νόμοήηΔιοίκηση,υπερβαίνει ταόρια τηςδιακριτικήςτης εξουσίας. Διοικητικήπράξη—Νομιμότητα διοικητικήςαπόφασης— Κρίνεταιμε βάση ταστοιχείαενώπιον τηςΔιοίκησης στοχρόνο λήψης της προ σβαλλόμενηςαπόφασης. Λέξεις και Φράσεις— "Έδρα" στους περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής ΥπηρεσίαςΝόμους του 1969-1987. 2453 Δημοκρατία ν.Ματθαίου
(1990)Λέξεις και Φράσεις — "Κατοικία" στους περί Δημοσίας Εκπαιδευτι κής Υπηρεσίας Νόμους του 1969-
- Λέξεις και Φράσεις — "Υπηρεσία" στους περί Δημοσίας Εκπαιδευτι κής Υπηρεσίας Νόμους του 1969-
- Ο εφεσίβλητος - αιτητήςκατάγεται απότηνεπαρχία Κερύνειας. Από το 1963 μέχρι το 1973 υπηρέτησεσεδημόσιασχολεία στην πό λητης Κερύνειας καιτο έτος 1973 - 1974, μέχρι τηνκατάληψητου βόρειου μέρους της Κύπρου από τα Τουρκικά στρατεύματα,στη Λάπηθο.ΑπότοΣεπτέμβριοτου 1974 μέχριτονΑύγουστο του 1980 ήταν στο εξωτερικό με άδεια απουσίας χωρίς απολαβές. Από το 1980 μέχρι το 1987, υπηρετούσε σεδημόσιασχολεία στηΛεμεσό. Στις 12.8.1987,η Επιτροπήαποφάσισεμεβάσητον Κανονισμό 9,τημετάθεσητου εφεσίβλητου από 1.9.1987στηΛάρνακα. 5 10 15 Ο εφεσίβλητος περιλαμβανόταν στον κατάλογο μεταθέσεων εκτός έδραςπουκαταρτίστηκεσύμφωνα μετους Καν. 13
(3)(α) και 9(α)γιατί δεν είχε υπηρετήσει εκτός έδραςγιαπερίοδοτριών σχο20 λικών χρόνων. Στις 15.8.1987, ο εφεσίβλητος υπέβαλε ένσταση προβάλλοντας τον λόγο ότι υπηρετούσε "εκτός έδραςαπό13ετών". 25 Στις 10.9.1987,ηΕπιτροπή απέρριψετηνένσταση γιατίσύμφω να με τα στοιχεία που είχε ενώπιον της,ο εφεσίβλητος υπηρέτησε εκτός έδραςγια έναμόνο έτος. Αυτό είχε σαναποτέλεσματην κα ταχώρησηπροσφυγήςγιαακύρωσητουκαταλόγου καιτης απόφα σης της 12.8.1987για μετάθεσητου εφεσίβλητου στηΛάρνακα. 30 Ο εφεσίβλητος έλαβε γνώση της απόφασης στην ένσταση του στις 19.11.1987, από τηνένστασητωνεφεσειόντων στην προσφυγή. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ακύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις,για τον λόγο ότι δεν έγινε ηδέουσαέρευνα αναφορικά μετον τόποκατοικίαςτουεφεσίβλητουκαιωςεκτούτουοιαποφάσειςτης Επιτροπής ήταναποτέλεσμαπλάνηςπερί ταπράγματα. 35 Κατά τηνέναρξητηςδιαδικασίας στην έφεση, ο Γενικός Εισαγγελέαςισχυρίστηκεou ηπροσβαλλόμενηαπόφασηέχασετηνεκτελεστότητά τηςγιατίενσωματώθηκε στην απόφασητης Επιτροπήςστηνέν στασητουεφεσίβλητου,πουέλαβεγνώση στις 19.11.1987. Ο δικηγό ροςτουεφεσίβλητουυπέβαλεότιο Καν.3
(2)έγινε μευπέρβασηνομο- 40 2454 3ΑΛΛ. Δημοκρατίαν. Ματθαίου θετικής-εξουσιοδότησης και ότι είναι αναδρομικός με την έννοια ότι επηρεάζεικεκτημένα δικαιώματατουεφεσίβλητου. Επίσηςότισημει ώθηκεάνισημεταχείρισηκαιπαράλειψηδιεξαγωγήςδέουσαςέρευνας. 5 Η Ολομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου αφούαναφέρθηκεστη φύση της αναθεωρητικής έφεσης και στον τρόπο προσέγγισης του Δικαστηρίου στις αναθεωρητικές εφέσεις, αποδέκτηκε την έφεση και αποφάνθηκεότι: 10 Μόνο εκτελεστέςδιοικητικές πράξειςυπόκεινται στηνδικαιοδο σία του Ανωτάτου Δικαστηρίου κάτω από το Αρθρο 146 τουΣυ ντάγματος. Κύριο στοιχείο της έννοιαςτηςεκτελεστήςπράξηςείναι ηάμεσηπαραγωγήεννόμου αποτελέσματος, πουσυνίσταται στη δη μιουργία δικαιωμάτων και υποχρεώσεων διοικητικού χαρακτήρα των διοικούμενων. Στηνάσκηση της δικαιοδοσίας αυτήςαπαραίτη τηπροϋπόθεση είναι ηύπαρξηεννόμου συμφέροντος του αιτητη. 15 20 25 30 35 40 Θέματα δημόσιας τάξης εξετάζονται αυτεπάγγελτα από το Δι καστήριο. Μεταξύ των θεμάτων δημόσιας τάξης που εξετάζονται αυτεπάγγελτα είναι καιηεκτελεστότητα της προσβαλλόμενης διοι κητικής πράξης. Συνεπώς η εισήγηση του Γενικού Εισαγγελέα θα ερευνηθεί μέσα σ' αυτότο πλαίσιο. Ηαπόφασητης 10.9.1987είναι νέα εκτελεστήδιοικητική πράξη, στην οποίαενσωματώθηκε ηπροσβαλλόμενη απόφασητης 12.8.1987 λόγω της υποβολής νέων στοιχείων με την ένσταση του αιτητή τα οποία λήφθηκανυπόψη.Η προσβαλλόμενη απόφασηέχασε τηνεκτε λεστότητα της όταν η δεύτερη εκτελεστή απόφαση κοινοποιήθηκε στον αιτητή-εφεσίβλητο, έστω και με την ένσταση στην προσφυγή. ΌμωςτοΔικαστήριο έχεικαθήκον,σετέτοιαπερίπτωση,ναασκήσει τηδικαιοδοσίατουκαινακαταλήξει σε απόφασηλόγω των εκ πρώ τηςόψεωςζημιογόνων συνεπειών πουυπέστηοεφεσίβλητος οιοποί εςδενεπανορθώθηκαν. Τοερώτημα πουτίθεται είναι ανμετηνπροσφυγή συμπροσβαλλεται ήμπορεί να συνακυρωθεί ηαπόφασηπου εκδόθηκε στην έν σταση του εφεσίβλητου μετά την καταχώρησητης προσφυγής. Σύμφωνα με τηφρασεολογία του Αρθρου 146 τουΣυντάγματος, ηπροσφυγήείναιδυνατόναπροσβάλει πράξηηοποίαεκδόθηκεπριν από την καταχώρηση της. Συνεπώς η απόφαση της 10.9.1987 δεν μπορεί ναπροσβληθεί με την παρούσαπροσφυγήπου καταχωρήθη κεστις2.9.1987. 2455 Δημοκρατίαν.Ματθαίου
(1990)Ηισχύς τουΑρθρου 39βάσειτουοποίου εκδόθηκανοι Κανονι σμοί άρχισε απότην 1.1.1985. Το Αρθρο 76 του Νόμουεξουσιοδοτεί την έκδοση Κανονισμών από το Υπουργικό Συμβούλιο. 5 Ο προσβαλλόμενος Κανονισμός 3
(2)περιοριστικά προνοεί για τονκαθορισμότηςέδραςτωνεκπαιδευτικώνλειτουργώνγιατηνυπη ρεσίατους μέχρι 10.7.1987ημέραπουεκδόθηκανοι Κανονισμοί. 10 Ηυπηρεσία εκπαιδευτικούεκτός έδραςείναι μεταξύτων νομο θετικά ρητάεπιτρεπομένων κριτηρίων (Άρθρο 39
(3)). Ο Κανονισμός δε μεταθέτει την αρμοδιότητα της Επιτροπής στην αρμόδια αρχή. Η τελική απόφασηγια μετάθεση ύστερα από εξέταση όλων των κριτηρίων δίδεται στην Επιτροπή.Συνεπώς ο ισχυρισμός του εφεσίβλητου ότι ο Κανονισμός εκδόθηκε μευπέρ βασηνομοθετικής εξουσιοδότησης απορρίπτεται. 15 Η κατεχόμενη Κερύνεια δεν μπορεί να είναι η έδρα εκπαιοευτι20 κού λειτουργού που υπηρετεί στη Λεμεσό ή στις άλλες πόλεις. Η έδραέχειως ουσιώδες συστατικό τηςτημόνιμηκατοικίακαιτη λει τουργίαδημόσιουσχολείου. Οισχυρισμός τουεφεσίβλητου ότιη μό νιμοςκατοικίατουείναιηΚερύνειακαιως εκτούτουπρέπειναθε ωρείται ότι απότο 1974 μέχρι τη μετάθεση του σε δημόσιο σχολείο 25 στην Κερύνεια υπηρετεί εκτός έδραςκαι γι' αυτόδεν υπόκειται σε μετάθεση,δενευσταθεί.Στηνπραγματικότηταοεφεσείων υπηρέτησε μόνογια έναχρόνο εκτός έδρας,στηΛάπηθο. Οι προσβαλλόμενοι Κανονισμοί δεν ανατρέπουνοποιοδήποτε κεκτημένο δικαίωμα του εφεσίβλητου που δημιουργήθηκε πριν τη θέσπιση τους. Ούτε έχουν τα χαρακτηριστικά τηςαναδρομικότη τας ήείναι αντίθετοι προςτοΝόμο. Δεν έγινε δυσμενής διάκριση στην παρούσα υπόθεση σε βάρος του εφεσίβλητου. Τακριτήρια που εφαρμόστηκανγιατη μετάθεση των εκπαιδευτικών λειτουργών ήταναντικειμενικά ίσα. Η προσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκε ύστερα απόδέουσα έρευ να,χωρίς πλάνηπερί ταπράγματα καιήτανεύλογα επιτρεπτή. 30 35 40 Ηέφεσηεπιτυγχάνει. 2456 3ΑΛΛ. - Δημοκρατίαν. Ματθαίου Αναφερόμενες υποθέσεις: Republic v.Vassiiiades
(1967)3 C.L.R. 82, 5 Pikis v. Republic
(1968)3 C.LR. 303, Constantinides v. Republic
(1969)3 C.L.R. 523, Papadopoullos v.Republic
(1970)3 C.LR. 169, 10 Republic v. Pericleous
(1972)3 C.L.R. 63, Papaleontiou v. Republic
(1986)3 C.L.R. 1238, 15 Republicv. Georghiades
(1972)3 C.LR. 594, Christou andOthers v. Republic
(1982)3 C.LR. 634, Republic v. Louca andOthers
(1984)3 C.LR.241, 20 Ethnikosv. K.O.A.
(1984)3 C.L.R. 1150, Zachariades v. Republic
(1984)3(B)C.L.R. 1193, 25 AyiosAndronikosDevelopmentCo. Ltdv. Republic
(1985)3(D) C.LR. 2362, Δημοκρατία v. Χατζηπαντελή
(1989)3(B)Α.Α.Δ. 961, 30 Papapbilippou v. Republic, 1 R.S.C.C. 62, Laoudhia v. Republic, 2 R.S.C.C. 119, VrahimiandAnotherv. Republic, 4R.S.C.C. 121, 35 Kolokassides v.Republic
(1965)3 C.L.R. 542, Christodoulou v. Republic
(1967)3 C.L.R. 691, 40 Lambrakis v. Republic
(1970)3 C.L.R. 72, CyprusTransportCo. LtdandAnotherv. Republic
(1970)3 C.L.R. 163, Razis andAnother v. Republic
(1982)3 C.L.R. 45, 2457 Δημοκρατίαν.Ματθαίου
(1990)Vlahou andOthersv. Republic
(1984)3C.LR. 1319, Paphitis andOthers v. Republic
(1983)3C.L.R. 255, Yiangou v. Republic
(1987)3(A) C.L.R. 27, 5 Othonos andAnother v. Republic
(1989)3(A)C.L.R. 475, Δημητρίου v. ΔημοκρατίαςκαιΆλλου
(1989)3(Γ)Α.Α.Δ.1281, 10 Παπαδόπουλος ν. Δημοκρατίας
(1989)3(B)Α.Α.Δ.973, Kyriakides v.Republic, 1 R.S.C.C. 66, Malliotis andOthers v.MunicipalityofNicosia
(1965)3C.L.R. 75, 15 Vafeadesv. Greek CommunalChamberandAnother
(1966)3C.LR. 197, Andreou andOthers v. Republic
(1975)3C.L.R. 108, 20 Tsiaouas Treasurer of the Committee of the Irrigation Division "Katzilos" v. Republic
(1983)3(B)C.L.R. 1068, Agrotisv. Republic
(1983)3(B)C.LR. 1397, 25 Salem v. Republic
(1985)3(B)C.L.R. 453, Kritiotisv. Paphos Municipality
(1987)3C.L.R. 1274, Kotsoniv. EducationalServiceCommission
(1986)3(C) C.L.R. 2394, 30 Vironos andOthers v. Republic
(1987)3(B)C.LR. 1159, Policev.Hondrou andAnother, 3R.S.C.C. 82, 35 President of the Republic v. House ofRepresentatives
(1986)3 C.LJi. 1168, PapaxenophontosandOthers v. Republic
(1982)3C.L.R. 1037, 40 CommissionersofCustomsandExcise v. CureandDeeleyLtd[1962] 1Q.B.D. 340, Georghiadou v. Attorney-General
(1966)3C.L.R. 612, 2458 3ΑΛΛ. Δημοκρατίαν. Ματθαίου Salomon ν. Α.Salomon &Co. Ltd[1897]A.C. 22, Tingiridou v. Republic
(1987)3C.L.R. 1181, 5 Γιαννούλα v. Δημοκρατίας
(1989)3(B)Α.Α.Δ. 241, Republic andAnotherv.Christoudhia andAnother
(1988)3(C) C.LR. 2622, 10 PhotosPhotiadesandCo.v. Republic
(1964)C.L.R. 102, Roditis v. Karageorghiand Others
(1965)3C.L.R. 230, 15 Nicolaides v. Greek Registrarof the Co-Operative Societies and Another
(1965)3C.L.R. 585, Christides v. Republic
(1966)3 C.LR. 732, Hadjilouca v. Republic
(1966)3(B)C.LR. 854, 20 Iordanou v.Republic
(1967)3 C.L.R.245, Republic v. Gava
(1968)3 C.LR. 322, 25 Constantinides v. Republic
(1988)3(C) C.LR. 2375, Matsas v. Republic
(1988)3(B)C.L.R. 1448, Marangou v. Republic andAnother
(1989)3(A)C.L.R. 21, 30 Θουκυδίδηv. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ) Α.Λ.Δ. 1150, Christofides v.Republic
(1984)3(B)C.L.R. 1454, 35 Xiros v. Republic
(1985)3(B)C.L.R. 971, Ieronymides v. Republic
(1988)3(C) C.LR. 2657, Charalambous v. Republic
(1989)3(A)C.L.R. 659, 40 Mazmanian v. Δημοκρατίας και Αλλου
(1989)3(E) Α.Α.Δ. 3361. 2459 Δημοκρατία ν. Ματθαίου
(1990)Έφεση. ΈφεσηεναντίοναπόφασηςΔικαστήτουΑνωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Σαββίδη,Δ.),πουδόθηκε στις 31 Μαΐου, 1988 (Αριθμός Προσφυγής 647/84) με την οποία ακυρώθηκε ηαπόφασητης Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας για συμπερίληψη του εφεσίβλη του στον κατάλογο των υποκείμενων σε μετάθεση εκπαιδευτικών καιγια μετάθεσητουαπότηΛεμεσόστηΛάρνακα. 5 Μ. Τριανταφυλλίδης, Γενικός Εισαγγελέας τηςΔημοκρατίαςμε Ν. Χαραλάμπους, Ανώτερο Δικηγόρο της Δημοκρατίας,Ρ. Πετρίδον, Δικηγόρο της Δημοκρατίας Α' και Ε. Λο'ιζίδου, Δικηγόρο τηςΔημοκρατίας,γιατους Εφεσείοντες. 10 Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Εφεσίβλητο. 15 Cur. adv. vult. Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ,Π.:Την Απόφαση τουΔικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Δ.Γ. Στυλιανίδης. 20 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Οι εφεσείοντες με την έφεσηαυτήπρο σβάλλουν την Απόφαση Δικαστή τουΔικαστηρίου τούτου, που, στην άσκηση πρωτοβάθμιας δικαιοδοσίας,ακύρωσε την περίλη ψη του αιτητή -εφεσίβλητου στον Κατάλογο των υποκειμένων 25 σε μετάθεση εκπαιδευτικώνκαιτηναπόφασητης ΕπιτροπήςΕκ παιδευτικής Υπηρεσίας (η"Επιτροπή")γιαμετάθεση τουαπότη Λεμεσόστη Λάρνακα. Οι μεταθέσεις εκπαιδευτικώνδιέπονταιαπότους περί Δήμο- 30 σίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμους του 1969 έως (Αρ. 3) 1987 (ο "Νόμος"),(Αρ. 10/69, 67/78,53/79,4/85, 100/85,168/86, 65/87, 157/87,162/87) καιτουςπερί ΕκπαιδευτικώνΛειτουργών (Τοποθετήσεις, Μετακινήσεις και Μεταθέσεις) Κανονισμούς του 1987 (οι "Κανονισμοί"). 35 Στις 11 Ιουλίου, 1987, ηΕπιτροπή,αμέσως μετά την έκδοση των Κανονισμών, μεβάσητοΑρθρο39 τουΝόμουκαιτουςΚα νονισμούς, αποφάσισετηναριθμητικήαποτίμησηκριτηρίων, το μαθηματικότύποκαιτον καταρτισμότων καταλόγων,πουπροβλέπονται απότους Κανονισμούς. Μετηβοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή, όπως προβλέπεται στο Αρθρο 39
(2)και με βάσητααντικειμενικά κριτήρια,έγινεο 2460 40 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία ν. Ματθαίου Στυλιανίδης, Δ. υπολογισμός μονάδων -Γενικός Κατάλογος, Μέση Εκπαίδευση. Το μέρος του Καταλόγου το οποίο αναφέρεται στον εφεσίβλητο είναι το Τεκμήριο 13. 5 10 Ο εφεσίβλητος -αιτητής κατάγεταιαπό την κοινότητα Λιβερά της επαρχίας Κερύνειας. EivaL εκτοπισμένος εκπαιδευτικός λει τουργός. Από το 1963 μέχρι το 1973 υπηρετούσε σε δημόσια σχο λεία στην πόλητης Κερύνειας και το σχολικό έτος 1973 - 1974, μέ χρι την κατάληψη της βόρειας Κύπρου απόταΤουρκικά στρατεύματα,στη Λάπηθο. ΜετάτηνΤουρκική εισβολή, όπως σχεδόν όλοι οι Έλληνες κάτοικοι των εδαφών που καταλήφθηκαν, κατέφυγε στο έδαφοςτης Δημοκρατίας που ελέγχεται απότο Κράτος. Από την 1η Σεπτεμβρίου, 1974, μέχρι 31 Αυγούστου, 1980, ήταν στο εξωτερικό με άδειααπουσίας χωρίς απολαβές. 15 Από 1η Σεπτεμβρίου, 1980, μέχρι 31 Αυγούστου, 1987, υπη ρετούσε σε δημόσια σχολεία στη Λεμεσό. 20 Στις 12 Αυγούστου, 1987, η Επιτροπή αποφάσισε τη μετάθεση του εφεσίβλητου από 1η Σεπτεμβρίου, 1987, εκτός έδρας από Λεμεσό στη Λάρνακα - με βάση τον Κανονισμό 9, για ικα νοποίηση δικαιολογημένων αιτήσεων άλλων συναδέλφων, ή για πλήρωση κενών που προέκυψαν λόγω των μεταθέσεων. 25 Ο εφεσίβλητος περιλαμβανόταν στον Κατάλογο υποκειμέ νων σε μετάθεση εκτός έδρας, που καταρτίστηκε σύμφωνα με τους Κανονισμούς 13
(3)(α) και 9(a), γιατί δεν είχε υπηρετήσει εκτός έδρας για περίοδο τριών σχολικών χρόνων. 30 Στις 15 Αυγούστου, 1987, ο εφεσίβλητος, σύμφωνα με τον Κανονισμό 13
(6), υπόβαλε ένσταση σε ειδικό έντυπο - Τεκμήριο 10. Λόγος της ένστασης ήταν ότι υπηρετούσε "εκτός έδρας από 13 ετών". 35 Η Επιτροπή εξέτασε την ένσταση και αφού μελέτησε το λόγο που προβλήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου, 1987 απόρριψε την αίτη ση, γιατί, σύμφωνα με τα ενώπιον της στοιχεία, ο αιτητής -εφε σίβλητος υπηρέτησε εκτός έδρας για ένα έτος μόνο - πρόδηλα στη Λάπηθο. 40 Στις 2 Σεπτεμβρίου, 1987, καταχωρίστηκε η προσφυγή για ακύρωση του Καταλόγου και της απόφασης της 12ης Αυγού στου, 1987, για μετάθεση στη Λάρνακα. 2461 Στνλιανίδης, Δ. Δημοκρατίαν. Ματθαίου
(1990)Ο εφεσίβλητος έλαβε γνώση της απόφασηςστην ένσταση του στις 19 Νοεμβρίου, 1987, από την ένσταση των εφεσειόντων στηνπροσφυγή. Στην προσφυγή προβλήθηκε αριθμός λόγων ακυρότητας,οι οποίοι αναπτύχθηκαν σεγραπτέςαγορεύσεις τουδικηγόρουτου εφεσίβλητου. 5 Ο πρωτόδικος Δικαστής ακύρωσε τις προσβαλλόμενες πρά ξεις,για το λόγο ότι δεν έγινεηδέουσα έρευνα αναφορικά μετον 10 τόπο κατοικίαςκαι ως εκτούτου,ηΕπιτροπήενήργησε μεπλάνη περί ταπράγματα,επειδήοαιτητής- εφεσίβλητος στηγραπτήτου αγόρευση ισχυρίστηκε ότι η μόνιμη κατοικία του ήταν το χωριό Πλατανίσκιακαιόχι η Λεμεσόςκαιοι εφεσείοντες δεν παρουσία σαναντίθετημαρτυρία. 15 Οι άλλοι λόγοι ακυρότηταςδεν εξετάστηκαν απότοπρωτό δικο Δικαστήριο, γιατί δεν ήταναναγκαίολόγω της ακύρωσης. Οι εφεσείοντες προσβάλλουν την πιο πάνωακυρωτικήδικάστική Απόφαση. Ισχυρίζονται ότι έγινε δέουσα έρευνα και δεν υπάρχει πλάνηπερί ταπράγματα.Ηέδρακαιημόνιμηκατοικία του εφεσίβλητου καθορίστηκε με βάση τα ενώπιον της Επιτρο πής στοιχεία καιηαπόφασηήτανεύλογα επιτρεπτήσ' αυτή. 20 25 Ο δικηγόρος του εφεσίβλητου με αντέφεση ζήτησε την εξέτα ση όλων των λόγων ακυρότηταςπουπρόβαλε στηνπροσφυγή. Στην έναρξη της διαδικασίαςενώπιον μας ο Γενικός Εισαγ γελέας ανάφερε ότι ηπροσβαλλόμενη με την προσφυγή απόφαση έχασε την εκτελεστότητά της,γιατί ενσωματώθηκε στην από φαση της Επιτροπής στην ένσταση του εφεσίβλητου, που έλαβε γνώση στις 19Νοεμβρίου, 1987. Το νομικό ζήτημα αυτό δεν ηγέρθηκε, ούτε στην πρωτόδικη διαδικασία,ούτε στην έφεση. Η φύση της αναθεωρητικής έφεσης είναι διάφορη από την έφεση σε αστικές υποθέσεις,λόγω τηςδιαφοράςμεταξύτωνδύο δικαιοδοσιών [Republic (Council of Ministers) v. Christakis Vassiliades (\96Ί) 3 C.L.R. 82]. To αντικείμενο της προσφυγής είναι ηνομιμότητα της διοι κητικήςπράξηςή απόφασης. Τοαντικείμενο τηςαναθεωρητικής 2462 30 35 40 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Δημοκρατία ν.Ματθαίου Στυλιανίδης,Δ. έφεσης συνεχίζει ναείναι ηνομιμότητατης ίδιαςπράξηςήαπό φασης[βλ.μεταξύ άλλων CostasPikis v.Republic (Ministerof Interior andAnother)
(1968)3 C.L.R. 303,305,306-George Constantinides v. Republic (Minister of Finance)
(1969)3 C.L.R.523- MiltiadesPapadopoullos v.Republic (Council of Ministers)
(1970)3C.L.R.169-Republic (MinisterofFinance) v. Savva Pericleous
(1972)3 C.L.R. 63,68-Papaleontiou v. Republic
(1986)3CX.R. 1238]. . ToΔικαστήριο στην αναθεωρητικήέφεση προσεγγίζει το θέμα με πλήρη επανεξέταση της υπόθεσης, αναφερόμενο στα θέματα πουεγείρονται απόταμέρηστηνέφεση,ήστην έκτασηπουδεν εί χαναποφασιστείαπότοπρωτόδικοΔικαστήριο,ήσταθέματαπου εγείρονται στην αντέφεση.Οδιάδικοςδικαιούταιστη γνώμη της Ολομέλειας του Δικαστηρίου (Republic (Public Service Commission) v. Lefkos Georghiades
(1972)3 C.L.R. 594, A. Λοΐζου (Δικαστήςόπωςήταντότε)σελ.690*ChristouandOthers v.Republic
(1982)3C.L.R.634,639). Ηαναθεωρητικήέφεση έχει σκοπό ναεξασφαλίσει στα μέρη το πλεονέκτημα,της γνώμης της Ολομέλειας του ΑνωτάτουΔι καστηρίουσευπόθεσηΑναθεωρητικής Δικαιοδοσίας,ηοποίαμε το Άρθρο 146 τουΣυντάγματος δόθηκεαποκλειστικάστο Ανώ τατο ΣυνταγματικόΔικαστήριο καικάτω απότο Αρθρο 11
(2)του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νό μου του 1964(Αρ. 33/64), ασκείται τώραπρωτόδικααπό Δικα στή του Ανωτάτου Δικαστηρίου [Republic (Minister of Finance) v. SavvaPericleous (ανωτέρω)' Republic v. Louca and Others
(1984)3 C.L.R.241 Ethnikos v. Κ.ΟΛ.
(1984)3 C.L.R. 1150· Zachariades v. Republic
(1984)3 C.L.R, 1193Ayios Andronikos Development Co. Ltd.v. Republic
(1985)3 C.L.R.2362,2373·.καιPapaleontiouv. Republic(ανωτέρω)]. Έτσι ηΟλομέλεια του Δικαστηρίου επιλαμβάνεταιτηςυπόθέσης εξυπαρχής(ab initio). ; . Στην πρόσφατηΑπόφαση της Ολομέλειας στην Αναθεωρητι κήΈφεση Αρ. 827- ΚυπριακήΔημοκρατίαν.Παντελή Χατζη παντελή-
(1989)3(B)Α.Α.Δ.961,ειπώθηκε στη σελ.966:'Το Αρθρο 146 τουΣυντάγματος οριοθετεί τηναποκλειστι κήαυτήδικαιοδοσία.Αυτή περιορίζεταιστον έλεγχο τηςνομι μότητας εκτελεστών διοικητικών πράξεων,αποφάσεωνή πα ραλείψεων. Ηπράξηήαπόφασηπρέπει ναείναι αποτέλεσμα 2463 Στυλιανίδης, Δ. Δημοκρατία ν. Ματθαίου
(1990)άσκησης εκτελεστικής ήδιοικητικής λειτουργίας απόόργανο, αρχή,ήπρόσωπο,να παράγεινομικά αποτελέσματα μεάμεση νομική ισχύ καιναεπηρεάζει δικαίωμαήσυμφέρον, προστα τευόμενο απόΝόμο,συγκεκριμένου προσώπουκατάτοχρόνο της έκδοσης της πράξης ήλήψης της απόφασης. (GeorgeS. 5 Papaphilippou v. The Republic (Council of Ministers)1 R.S.C.C.62· Stelios Laoudhiav. The Republic (Ministerof Interior)2 R.S.C.C. 119'EleniVrahimiandAnother v.The Republic (Attorney-General)4R.S.C.C.121,123.) 10 Διοικητική πράξη ή απόφαση υπόκειται στηδικαιοδοσία τουΔικαστηρίου τούτουκάτωαπότοΑρθρο 146, μόνο εάνεί ναι εκτελεστή. Πρέπει ναείναι πράξημετην οποίαη βούληση τουδιοικητικού οργάνουγίνεται γνωστή για ένα θέμα, πράξη πουσκοπό έχειτην παραγωγήεννόμου αποτελέσματος έναντι 15 τουδιοικούμενου καισυνεπάγεται την άμεσηεκτέλεσητης.Το κύριο στοιχείο τηςέννοιαςτηςεκτελεστής πράξηςείναιη άμε σηπαραγωγήεννόμου αποτελέσματος,πουσυνίσταται στηδη μιουργία, τροποποίηση ήκατάλυση νομικής κατάστασης, δη λαδήδικαιωμάτωνκαι υποχρεώσεων διοικητικού χαρακτήρα 20 του διοικούμενου.(NicosKolokassides v. The Republic of Cyprus throughtheMinisterof Finance
(1965)3C.LR. 542, στησελ.551.) Ηεκτελεστήδιοικητικήπράξησυνδέεται και μετο έννομο συμφέρο του αιτητή,τουοποίου ηύπαρξηείναιαπαραίτητη για την άσκηση της Αναθεωρητικής Δικαιοδοσίας απότο Δι καστήριο (Αρθρο 146.2). 25 Θέματα δημόσιας τάξης - δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, 30 όπως είναι ηεκτελεστότητα τηςπροσβαλλόμενης διοικητικής πράξης, ηύπαρξη εννόμου συμφέροντος, το εκπρόθεσμο της καταχώρισηςτηςπροσφυγής,εξετάζονταικαιπρέπειναεξετά ζονταιαπότοΔικαστήροαυτεπάγγελτα(exproprio motu) (Βλ. μεταξύ άλλων Eleni VrahimiandAnother v. The Republic 35 (Attorney-General) (ανωτέρω)· Annika Christodoulou v. Republic (Public Service Commission)
(1967)3 C.L.R. 691 Nicos Lambrakis v. Republic (Educational Service Committee
(1970)3C.L.R.72 Cyprus Transport Co.Ltd.& Another v.Republic (PermitsAuthority)
(1970)3C.L.R.163 40 Razis andAnother v.Republic
(1982)3C.LR.45). Σε αριθμόΑναθεωρητικών Εφέσεων ηΟλομέλεια εξέτασε αυτεπάγγελτα (exofficio) ζητήματαδημόσιας τάξης - δικαιο2464 3ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Ματθαίου Στυλιανίδης, Δ. δοσίας, όπως έννομο συμφέρον κ.λ.π. χωρίς να εγερθούν εί τε στο πρωτόδικο Δικαστήριο, είτεαπόταμέρη στην έφεση. 5 10 15 Στην υπόθεση Vlahou and Others v. Republic
(1984)3 C.L.R. 1319, ηπροσφυγήαπορρίφθηκε απότο πρωτόδικοΔι καστήριο (βλ. Paphitis and Others v. Republic
(1983)3 C.L.R. 255) για άλλους λόγους, ηΟλομέλεια όμως απόρριψε την έφεση και την προσφυγή,αφούκατάληξε ότι οι εφεσείο ντες δεν είχαν έννομο συμφέρο, με το νόημα του Αρθρου 146.2 του Συντάγματοςκι έτσιδε νομιμοποιούνταν ναπρο σβάλουν τις προαγωγές." (Βλ. επίσης Yiangouv.Republic
(1987)3 C.L.R. 27· Αναθε ωρητική ΈφεσηΑρ. 720, Stavros Othonosand Another v. The· Republic of Cyprus and/orThe Public Service Commission
(1989)3(A) C.L.R. 475- Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 775, Ανδρέας Δημητρίου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας και Αλλου
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1281) 20 Το Δικαστήριο αυτεπάγγελτα, ως θέμα δημόσιας τάξης,θα ερευνήσει εάνηπροσβαλλόμενη πράξηέχασε την εκτελεστότητά τηςκαιανηπροσφυγή,ως εκτούτου,παράμεινεχωρίς αντικεί μενο. 25 Ο Γενικός Εισαγγελέας εισηγήθηκε ότι η προσβαλλόμενη πράξηενσωματώθηκε στην απόφασητης Επιτροπήςστην ένστα σηκαι έχασε την εκτελεστότητά της. 30 35 40 Ο δικηγόρος του εφεσίβλητου εισηγήθηκε ότι, η απόφαση στην ένσταση είναι βεβαιωτικήπράξηκαι ως εκ τούτου,ηπρο σβαλλόμενη πράξησυνεχίζει ναείναιεκτελεστήκαιη έρευνατης νομιμότητας τηςπρέπει νασυνεχίσει. · Η ένσταση προβλέπεται ρητά στον Κανονισμό 13
(6). Καθορίζονται ηχρονική προθεσμία μέσα στην οποία μπορεί ναυπο βληθεί και ο τρόπος υποβολής της -να είναι και γραπτήκαιαι τιολογημένη. Η Επιτροπή έχει καθήκο,με βάση τον Κανονισμό 13
(7), να εξετάσει τις ενστάσεις και αφούμελετήσει τους λόγους πουπε ριλαμβάνονται σ' αυτές,νααποφασίσει. Η ένσταση, που προβλέπεται στους Κανονισμούς, παρόλο1 ότι υποβάλλεται στο ίδιο'όργανο,είναι ενδικοφανήςπροσφυγή. 2465 ΣτυλιανίΑης,Δ. Δημοκρατία ν. Ματθαίου
(1990)Δεν ταυτίζεται με το γενικό δικαίωμα "του αναφέρεσθαι προς τας αρχάς", που διασφαλίζεται με το Αρθρο 29 τουΣυντάγμα τος,ούτε είναι απλήαίτησηθεραπείαςήαναθεώρησης. Ηαπόφασητης 10ης Σεπτεμβρίου, 1987, δεν είναι βέβαιωνκή, αλλά νέα εκτελεστή διοικητική πράξη,στην οποία ενσωμα τώθηκε η προσβαλλόμενη απόφασητης 12ης Αυγούστου, 1987, γιατί ο εφεσίβλητος - αιτητής,με ένσταση τουκαι με επιστολή 2 Σεπτεμβρίου, 1987, υπόβαλε νέα στοιχεία τα οποία λήφθηκαν υπόψη. 5 10 Η προσβαλλόμενη απόφαση έχασε την εκτελεστότητά της, ότανηδεύτερηεκτελεστήαπόφασηκοινοποιήθηκε στον αιτητή εφεσίβλητο, έστω και με τηνένσταση στηνπροσφυγή. 15 Τοεπόμενο ζήτημαείναι:Παράμεινε.ηπροσφυγήχωρίςαντι κείμενο; Ο Γενικός Εισαγγελέας εισηγήθηκε ότι ηπροσφυγή παράμει νε χωρίς αντικείμενο καιότι δεν μπορούσε ναπροωθηθεί διαδι- 20 κασία για την ακύρωσητης μετάτις 19 Νοεμβρίου, 1987. Ο δικηγόρος του αιτητή - εφεσίβλητου υπόβαλε ότι, και αν ακόμα ενσωματώθηκε, με την προσφυγή συμπροσβάλλεται και μπορεί ναακυρωθεί ηδεύτερη εκτελεστήδιοικητική πράξη. Δια- 25 ζευκτικά,ηπροσβαλλόμενη πράξη ήτανπράξηπροσωρινής διάρ κειας, και επειδή τέθηκε σε εφαρμογή,εξετάζεται η νομιμότητα της,γιατί επέφερε δυσμενείς συνέπειες στον αιτητή-εφεσίβλητο. Στην υπόθεση Αρ. 125/86, Χρίστος Παπαδόπουλος ν. Κυπριαχής Δημοκρατίας
(1989)3(B) Α.Α.Δ.973,έγινεαναφορά σε όλη την προηγούμενη νομολογία. 30 Στην Κύπρο,με βάσητην παράγραφο 6του Αρθρου 146 του Συντάγματος, ακυρωτική απόφαση της προσβαλλόμενης πρά- 35 ξης,απόφασης,ήπαράλειψηςαπότοΔικαστήριο,κάτωαπότην παράγραφο4τουίδιουΑρθρου, είναιαναγκαίαπροϋπόθεσηγια αξίωση εύλογης αποζημίωσης ή άλλης θεραπείας,εάν δεν ικα νοποιηθεί η απαίτησηαπότηΔιοίκηση (Phedias Kyriakides v. TheRepublic (Minister of Interior), 1R.S.C.C. 66, 74). 40 Συναφής είναι και ηπαράγραφος 5 του Αρθρου 146 τουΣυ ντάγματος,που προβλέπει ότι η απόφαση του Δικαστηρίου δε σμεύει κάθε Δικαστήριο, όργανο ή αρχή στη Δημοκρατία, που 2466 3ΑΛΛ. Δημοκρατίαν. Ματθαίου ' Στνλιανίδης,Δ. υποχρεούνται σε ενεργό συμμόρφωση. Στη σελ. 980 της πιο πάνω απόφασης Χρίστος Παπαδόπου λος ειπώθηκε:5 10 "Ανεξάρτητα απότην ανάκληση της διοικητικής πράξης ή απόφασης, αν στη διάρκειατης ισχύος της παρήχθησαν απο τελέσματα που ζημιώνουν τον αιτητή που δεν αντιμετωπί στηκαν,ήεξαλείφθηκαν με την ανάκληση,ηπροσφυγή πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο με σκοπό την ακύρωση, για να μπορεί ο αιτητής με βάση την παράγραφο 6 να ζητήσει αποζημίωση." Το Ανώτατο Δικαστήριο στις σελ. 984-985 είπε:- 15 20 25 30 35 — 40 "Αφού λάβαμε υπόψη μας τις πρόνοιες των σχετικών πα ραγράφων του Αρθρου 146 του Συντάγματος, τις βασικέςαρ χές του Διοικητικού Δικαίου και τη νομολογία του Δικαστη ρίου τούτου, καταλήξαμε ότι το Ανώτατο Δικαστήριο δεν εξετάζει την έκταση των ζημιών, αλλά ερευνά αν εκ πρώτης όψεως παραμένει ζημία ή βλάβη, η οποία δεν εξαλείφθηκε από την ανάκληση,για να αποφασίσει αν ηδίκηκαταργείται ή συνεχίζεται." Στηνπερίπτωση που διοικητικήπράξηπεριορισμένης διάρκει ας λήξει,αλλά παραμένουνδυσμενείς επιπτώσεις, ήο αιτητής έχει υποστεί οποιαδήποτε ζημία, η δίκη δεν καταργείται [βλ. μεταξύ άλλων Christos Malliotis and Others v. The Municipality of Nicosia
(1965)3C.L.R. 75,94,95-Georghios Vafeadesv.
- Greek Communal Chamber, and/or
- The Republic, through the Attorney-General as Successor to The Greek Communal Chamber
(1966)3 C.L.R. 197, 199' Telemachos Andreou and Others v. Republic (Council of Ministers)
(1975)3 C.L.R. 108, 110· Irrigation Division "Katzilos" v. Republic
(1983)3 C.L.R. 1068-Agrotis v.Republic
(1983)3C.L.R. 1397- Salem v. Republic
(1985)3 C.L.R. 453- Kritiotis v. Paphos Municipality
(1987)3 C.L.R. 1274ΧρίστοςΠαπαδόπουλος^ΚνπριακήςΔημοκρατίας,. Υπόθεσή~ΑρΤ125/86"(ανωτέρω)]. Σε περιπτώσεις όπου εκτελεστή διοικητική πράξη εφαρμόζε ται και αφήνει συνέπειες ζημιογόνες εκ πρώτης όψεως, έστω και αν η πράξη χάσει αργότερα την εκτελεστότητά της, η δίκη δεν καταργείται, γιατί το Δικαστήριο έχει καθήκο να ασκήσει τη δι καιοδοσία του και να καταλήξει σε απόφαση, όπως προβλέπεται 2467 Στυλιανίδης, Δ. Δημοκρατία ν.Ματθαίου
(1990)στην παράγραφο4του Αρθρου 146 τουΣυντάγματος. Στην παρούσα περίπτωση φαίνεται ότι εκ πρώτης όψεως ο εφεσίβλητος, οοποίοςαπό 1η Σεπτεμβρίου, 1987,υπηρετούσε στη Λάρνακα,έπαθεζημίαη οποίαδεν επανορθώθηκεκαιγι' αυτόθα προχωρήσουμε ναεξετάσουμε τη νομιμότητα της απόφασηςγια μετάθεσητου. 5 Μετην προσφυγή αυτήσυμπροσβάλλεται ήμπορεί νασυνακυρωθεί ηαπόφασηπου εκδόθηκε στην ένσταση του εφεσίβλητου, μετά τηνκαταχώρισητης προσφυγής; 10 Στην υπόθεση Kotsoni v.E.S.C.
(1986)3(C) C.L.R. 2394, Δι καστής τουΔικαστηρίου τούτου,μεβάσητο Ελλαδικό νομοθετη μένο δίκαιο, στοοποίο στηρίχτηκε νομολογία τουΣυμβουλίου 15 της Επικρατείας,αποφάσισεότι,ότανηένστασηδεναποφασιστεί έγκαιρα,θεωρείται ωςαπορριφθείσακαιμπορεί να συμπροσβληθείηαρνητική απόφασημεπροσφυγήπουκαταχωρίστηκεπριντη λήψηαπορριπτικήςαπόφασηςστην ένσταση απότηνΕπιτροπή. Στην υπόθεση Vironos and Others v. The Republic
(1987)3 20 C.LR. 1159 όμως, έναχρόνο περίπουαργότερα,ο ίδιος Δικαστής διαφοροποίησε τη θέση του απότηνυπόθεση Kotsoniκαι απο φάσισεότι,εφόσονηένσταση εξεταζόταναπότην Επιτροπή,προ σβολήτηςαπόφασηςστην ένσταση μεπροσφυγήήτανπρόωρηκαι απαράδεκτη. Χαρακτηριστικά είπε στη σελ. 1164:25 "The applicants should have waited till their objections were determined and thenfilearecourseagainstsuch final decision." Toζήτημαστην Κύπροδιέπεταιαπότις πρόνοιες του Αρθρου 30 146 τουΣυντάγματος.Νομοθεσίαήνομολογία άλλου συστήματος διοικητικού δικαίου,που είναι ασύμφωνες μετις πρόνοιεςτου Αρθρου 146, δεν είναι εφαρμόσιμες στηχώραμας. Αφού λάβαμευπόψημαςτηφρασεολογία τουΑρθρου 146του 35 Συντάγματος,τοοποίοεισήγαγε στηΔημοκρατίατηςΚύπρουτην Αναθεωρητική Δικαιοδοσία,καταλήξαμεότιηπροσφυγή μπορεί να προσβάλει πράξηηοποίαέχει εκδοθεί πριν απότο χρόνο της καταχώρισηςτης. Δεν μπορείναπροσβληθεί ήνα συμπροσβληθεί πράξηή απόφασηπουεκδόθηκε μετάτηνημέρατηςκαταχώρισης 40 τηςπροσφυγής. Ως εκτούτου μετηνπροσφυγήαυτή,πουκαταχωρίστηκε στις 2 Σεπτεμβρίου, 1987, δενμπορεί ναπροσβληθεί ήνασυμπρο2468 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία ν. Ματθαίου Στνλιανίδης,Δ. σβληθείη απόφασηπου εκδόθηκε στις 10Σεπτεμβρίου, 1987. Οδικηγόροςτουεφεσίβλητου υπόβαλεότι οΚανονισμός 3
(2)έγινε μευπέρβασηνομοθετικής εξουσιοδότησης, γιατί:5 (α)Προβλέπει τον καθορισμό της έδραςτων εκπαιδευτικών λει τουργών απότην αρμόδιααρχήκαι όχι απότηνΕπιτροπή. 10 (β)Η επιφύλαξη διακρίνει τους εκπαιδευτικούς σε εκτοπισμένους και μη-και 15 (γ)Παραγνωρίζει το στοιχείο της "μόνιμης κατοικίας",που είναι ουσιώδες συστατικότουόρου "έδρα",όπωςορίζεταιστοΑρθρο 2τουΝόμου4/85 καιπεριορίζει σεδύοχρόνια- από 1η Σεπτεμβρίου,1974, μέχρι 31 Αυγούστου, 1976 - τοχρόνοπουοεκτοπι σμένος εκπαιδευτικός λειτουργός θεωρείται ότι υπηρετούσε εκτόςέδρας. 20 Περαιτέρω υπόβαλε ότι ο Κανονισμός αυτός είναι άκυρος, γιατί έχει αναδρομική ισχύ, μετο νόημα ότι επηρεάζει κεκτημέ να δικαιώματα του εφεσίβλητου γιατην περίοδο πριν το 1980. 25 30 35 40 Ο Γενικός Εισαγγελέας, απότην άλληπλευρά,εισηγήθηκε ότι ο Κανονισμός δενείναιεκτόςτηςνομοθετικής εξουσιοδότησης, ο καθορισμός έδρας από την αρμόδια αρχή είναιπροπαρασκευα στική πράξηκαι διαπίστωση γεγονότων για τη διευκόλυνση της Επιτροπήςστην άσκησητηςαποκλειστικής αρμοδιότηταςτηςγια τη διενέργεια των μεταθέσεων. Οι Κανονισμοί προβλέπουν για υποβολή ένστασης από εκπαιδευτικό λειτουργό στην Επιτροπή. Η Επιτροπή υπολογίζει τις μονάδες, εξετάζει όλα τα κριτήρια, αποφασίζει τις μεταθέσεις και τις ενστάσεις που προβλέπονται απότους Κανονισμούς. Εισηγήθηκε ότι στον όρο "μόνιμη κατοικία" πρέπει νααποδοθεί ησημασία που συνάδει με τον ορισμό "έδρα",με την υπη ρεσία εκπαιδευτικού λειτουργού σε δημόσιο σχολείο και σε πε ριοχή Jτoυ_Jxιτr2υργε^J3χo^ απαραίτητο στοιχείο γιατον προσδιορισμό έδρας. Αναφορικά μετηνπροβαλλόμενη αναδρομικότηταείπεότι οι πρόνοιες του Κανονισμού 3,εξεταζόμενες σε συνάρτηση με τον όρο "υπηρεσία",προβλέπουν τηχρήση γεγονότων και στοιχείων που συνέβησαν στο παρελθόν για λήψη απόφασης τώρα ή στο μέλλονγιατον καθορισμό της θέσης συγκεκριμένου εκπαιδευτι2469 Στυλιανίδης, Δ. Δημοκρατίαν. Ματθαίου
(1990)κού στον κατάλογοτωνυποκειμένων σε μετάθεση. Η νομοθετική εξουσία για κάθεθέμαασκείταιαπότηΒουλή των Αντιπροσώπων. Τούτο δεν εμποδίζει τη Βουλή των Αντι προσώπων από του να εξουσιοδοτεί άλλα όργανα να νομοθε5 τούν αναφορικά με λεπτομερειακές πρόνοιες μέσα σταπλαίσια τουΝόμου. Στη σύγχρονηκοινωνία,μετις πολύπλοκεςανάγκες και τα πολλαπλά προβλήματα, όχι μόνο είναι επιτρεπτό,αλλά είναι κοινή τακτικήηνομοθετική εξουσία ναθεσπίζει νόμο και να αφήνειτις λεπτομέρειες γιατην εφαρμογή τουνασυμπληρώ- 10 νονται απόδευτερογενή νομοθεσία. Ηνομοθετική εξουσία έχει το δικαίωμαεξουσιοδότησης καιηνομοθεσία με εξουσιοδότηση είναικαιαυτήέκφρασητηςβούλησης του λαούμέσω τηςλαϊκής αντιπροσωπείας [βλ. μεταξύ άλλων Police v. Theodhoros Nicola Hondrou and Another, 3 R.S.C.C. 82- Ethnikos v. 15 K.O.A. (ανωτέρω), στη σελ. 1155" President of Republic v. House of Representatives
(1986)3C.L.R. 1168]. Ηκανονιστική πράξηπρέπει να βρίσκει έρεισμα σε εξουσιο δοτικό νόμο καιεκδίδεταιμόνο μέσασταπλαίσιατηςνομοθετι- 20 κήςεξουσιοδότησης (Στασινόπουλος "ΔίκαιοντωνΔιοικητικών Πράξεων"
(1951)σελ. 99). Γιανααποφασιστείανδευτερογενής νομοθεσία είναιεκτόςτης νομοθετικής εξουσιοδότησης, εξετάζεταιοεξουσιοδοτικός νόμος,η κατάσταση του νόμου το χρόνο της θέσπισης του, οι αλλαγές οι οποίες έγιναν και το περιεχόμενο της κανονιστικής πράξης (Papaxenophontosand Others v.Republic
(1982)3 C.L.R. 1037, σελ. 1047, 1048). 25 30 Η απάντηση στο ερώτημασε κάθεπερίπτωσηβρίσκεται στην ορθή ερμηνεία του εξουσιοδοτικού νόμου και του προσβαλλό μενου κανονισμού (Commissioners of Customs and Excise v. Cure and Deeley Ltd. [1962] 1 Q.B.D. 340). 35 Είναι αρχή του ερμηνευτικού δικαίου ότι OL Κανονισμοί, όπως και ο Νόμος, για σκοπούς ερμηνείας διαβάζονται στην ολότητατους. Οι Κανονισμοί εκδόθηκαν με βάση τα Αρθρα 39 και 76 του Νόμου. Το Αρθρο 39, όπως αντικαταστάθηκεμε το Νόμο65/87, προβλέπεί:"39.-
(1)Οι μεταθέσεις των εκπαιδευτικών λειτουργών διε2470 40 3ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Ματθαίου Στυλιανίδης, Δ. νεργούνται από την Επιτροπή σύμφωνα με κριτήρια, όρους, προϋποθέσειςκαιδιαδικασία πουκαθορίζονται. 5 10 15'
(2)Τα κριτήρια τα οποία καθορίζονται σύμφωνα με το εδάφιο
(1)συνυπολογίζονται μετάτηναριθμητικήαποτίμηση τους σε μονάδες απότην Επιτροπή με υιοθέτηση τουκατάλ ληλου μαθηματικού τύπου και με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή.
(3)Μπορείνακαθοριστεί ότι μεταξύτων κριτηρίων θαείναικαιηεκτός έδραςυπηρεσία ενός εκπαιδευτικού λειτουρ γού κατά ταπριν απότην έναρξη της ισχύος του Νόμου αυ τούέτη.
(4)Ηβαρύτηταπουδίνεται σε κάθεκριτήριο του οποίου γίνεται αριθμητική αποτίμηση σε μονάδες, σύμφωνα με το εδάφιο
(2),θααποφασίζεται απότηνΕπιτροπή." ΗισχύςτουΑρθρουαυτούάρχισεαπότην 1η Ιανουαρίου, 1985. 20 25 30 35 40 Το Αρθρο 76 του Νόμου εξουσιοδοτεί την έκδοση Κανονισμών απότο Υπουργικό Συμβούλιο. Η Επιτροπήείναι όργανο το οποίο έχει απότο Νόμοόλα τα εχέγγυατηςανεξαρτησίαςκαιαμεροληψίας. OLαρμοδιότητεςτης προβλέπονται απότο Αρθρο5 του Νόμου.Οι μεταθέσεις εκπαιδευτικών λειτουργών είναι στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Επιτροπής. Ο νομοθέτης, για τη βεβαιότητατου δικαίου,για να διενεργούνται οι μεταθέσεις σύμφωνα με καθορισμένα κριτήρια, όρους καιπροϋποθέσεις και με ορισμένηδιαδικασία,θέσπισε το Αρθρο 39 και πρόβλεψε ότι τα κριτήρια θακαθορίζονται.Οκαθορισμός γίνεται με Κανονισμούς. Σύγκριση του περιεχομένου του Νόμουκαι του προσβαλλόμε νου Κανονισμού, σεσυνάρτηση μετις πρόνοιες των άλλων Κανο νισμών, της ίδιας κανονιστικής πράξης,οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμαότι τελικήαπόφασηκαι ευθύνηγια όλα ταθέματα που σχετίζονται με μετάθεση, συμπεριλαμβανομένου και του καθορι σμού έδρας- υπηρεσίαςεκτός έδρας- παραμένουν στηναρμοδιότητα-της-Επιτροπής: —•—• Ο προσβαλλόμενος Κανονισμός 3
(2)περιοριστικά προνοεί γιατονκαθορισμότης έδραςτων εκπαιδευτικώνλειτουργών για την υπηρεσία τους μέχρι την ημέρα έκδοσης των Κανονισμών 10 Ιουλίου, 1987. Ο καθορισμός γίνεται απότην αρμόδιααρχή "μετάαπόέρευνα του προσωπικού φακέλουκαι άλλων στοιχεί2471 Στυλιανίδης, Δ. Δημοκρατία ν.Ματθαίου
(1990)ων που τηρούνται στο Υπουργείο Παιδείαςή στα Γραφεία της Επιτροπής ή/καιαπόυπεύθυνηδήλωσητου ιδίουτουεκπαιδευ τικού λειτουργού." Η υπηρεσία εκπαιδευτικούεκτός έδρας είναι μεταξύ των νομοθετικά ρητάεπιτρεπομένων κριτηρίων (Αρθρο 39
(3)). 5 ΤοΥπουργείοΠαιδείαςείχεόλαταστοιχείατηςπροηγούμενης υπηρεσίας. 10 Ο Κανονισμός δε μεταθέτει την αρμοδιότητατης Επιτροπής στην αρμόδιααρχή. Επιφορτίζει την αρμόδιααρχήμε την έρευ να καιτον καθορισμό της έδραςγιατην περίοδο μέχρι την ημέ ρα έκδοσης των Κανονισμών, αλλά αφήνει παρακάτω τηντελι κήαπόφασηγια μετάθεση ύστερα απόεξέταση όλων των κριτή- 15 ρίων στην Επιτροπή. Ο πρώτος λόγος δεν ευσταθεί. Ηεπιφύλαξητου Κανονισμού 3
(2)δεδιακρίνειτουςεκπαιδευ- 20 τικούς σε εκτοπισμένους και μη,αλλά χαριστικά,ορθά, έχοντας υπόψητο πλήγμα που οι εκτοπισμένοι εκπαιδευτικοί λειτουργοί έχουν υποστεί απότην υποχρεωτική εγκατάλειψητηςπροηγούμε νης έδρας τους στακατεχόμενα,θεωρεί ότι γιαπερίοδο δύοχρό νωνυπηρετούνεκτός έδρας.Ηπρόνοιααυτήδενείναιαντίθετημε 25 τοΝόμο,ούτεέξω απότακριτήριαπουμπορούννακαθοριστούν. Ο Κανονισμός αυτόςδεν είναιπαράλογος. Ο όρος "έδρα" έχει την ακόλουθη σημασία, σύμφωνα με το Νόμο4/85:- 30 "έδρα σημαίνει: (α) αναφορικώς με εκπαιδευτικούς λειτουργούς δημοσίων σχολείων μέσης εκπαιδεύσεως: 35 (ι) την πόλιν μετάτων προαστίων αυτής,ως ταύτα θα καθορίζωνταιαπόκαιρούεις καιρόνυπότηςαρμοδίας αρχής, ένθαο εκπαιδευτικόςλειτουργός έχει την μόνιμονκατοΐτ κίαντου-ή 40 (ιι)την κοινότητα εις την οποία ο εκπαιδευτικός λειτουργός έχειτην μόνιμον κατοικίατουκαιεις τηνοποίανλειτουρ γεί δημόσιον σχολείον μέσης εκπαιδεύσεως, ή οσάκις εις 2472 3ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Ματθαίου Στυλιανίδης, Δ. αυτήνδενλειτουργήδημόσιονσχολείον μέσηςεκπαιδεύσε ως, τηνπλησιεστέρα προςτην μόνιμον κατοικίαν του πόλιν ήκοινότητα εις την οποίανλειτουργεί δημόσιον σχο λείον μέσηςεκπαιδεύσεως•" 5 10 Ο δικηγόρος τουεφεσίβλητου ισχυρίστηκε ότι μόνιμοςκατοι κίατου αιτητή-εφεσίβλητουείναιηΚερύνεια.Ωςεκτούτου,πρέ πειναθεωρείταιότι,απότο 1974 μέχρι της μετάθεσηςτου σεδη μόσιο σχολείο στην Κερύνεια, υπηρετεί εκτός έδρας και ως εκ τούτου,δενυπόκειταισεμετάθεση. Στηνπραγματικότηταυπηρέ τησεμόνογιαέναχρόνοεκτόςέδραςστηΛάπηθο.Αναφέρθηκεσε υποθέσεις που το Ανώτατο Δικαστήριο ερμήνευσε τη "μόνιμη εγκατάστασηΚυπρίωνστοεξωτερικό" Οιυποθέσειςεκείνεςείναι άσχετες μετηνπαρούσα υπόθεση. 15 Είναι βασικήαρχήερμηνείας ότι ο Νόμοςδε σκοπεύει, ούτε αδικία, ούτε παράλογααποτελέσματα (Antigoni Georghiadou v. The Attorney-General of The Republic
(1966)3 C.L.R. 612, 615). 20 Στον Maxwell on Interpretation of Statutes, ΔωδέκατηΈκδο ση, στη σελ. 201διαβάζομε:25 30 35 40 "Where possible, a construction should be adopted which will facilitate the smooth working of the scheme of legislation established by the Act, which will avoid producing or prolonging artificiality in the law, and which will not produce anomalous results." Στηνυπόθεση Salomon v. Salomon & Co. [1897]A.C. 22, ο Lord Watson στη σελ. 38 είπε:"'Intention of the Legislature' is a common but very slippery phrase, which, popularly understood, may signify anything from intention embodied in positive enactment to speculative opinion as to what theLegislatureprobably wouldhave meant, although there has been an omission to enact it. In a Court of Law_or_Equity,.what theLegislature-intended-to be doneornot to be donecanonly belegitimately ascertained from that which ithas chosen toenact,either inexpress wordsorby reasonable and necessary implication." Όπουτολεκτικό είναισαφές,τοΔικαστήριοερμηνεύει τονό μο με βάσητηφυσικήκαισυνήθηέννοια των λέξεων. 2473 Στνλιανίοης, Δ. Δημοκρατία ν.Ματθαίου
(1990)Όπουυπάρχειασάφεια,ολόκληρο τοσχετικό μέροςτουνόμου ή ολόκληρος ο νόμος εξετάζονται. Λαμβάνονται υπόψηηκατά στασητηςνομοθεσίας τοχρόνοθέσπισης τουνόμουκαιηανάγκη ή το κακό που σκόπευε να ικανοποιήσει ήθεραπεύσει. Η χρήση λεξικών δεν είναι επιτρεπτήστις περιπτώσεις πουτοΔικαστήριο 5 ερμηνεύει νομοθετικήδιάταξημεαναφοράστοκακόήτηνανάγκη που ονομοθέτης επιδίωξε να ικανοποιήσει ήθεραπεύσει. Παρόλον ότι οι λέξεις σε ένα νομοθέτημα γενικά ερμηνεύονται με τη συνήθη σημασία τους,πρέπει ναλαμβάνονται υπόψητοαντικεί μενο και ο σκοπός του νόμου,οπότε και οι λέξειςερμηνεύονται 10 με βάσητα συμφραζόμενα, παρά με την αυστηρή ετυμολογική ή συνήθησημασίατους. (Βλ. Halsbury's Lawsof England,4ηΈκδο ση,Τόμος 44,παράγραφοι863-873.) Ο Νόμος προβλέπει για τις μεταθέσεις εκπαιδευτικών λειτουργών και την έδρα εκπαιδευτικών λειτουργών. Ηέννοια του εκπαιδευτικού λειτουργού είναι αδιαχώριστη απότη λειτουργία σχολείου. 15 Ο εκπαιδευτικός λειτουργός, η έδρα του εκπαιδευτικού λει- 20 τουργού, το δημόσιο σχολείο και η λειτουργία του είναι άρρη κτα συνδεδεμένα. Είναι διαβόητογεγονός ότι στην κατεχόμενη Κύπροδελειτουργούν σχολεία της Ελληνικής κοινότηταςμέσης εκπαίδευσης. Ο νομοθέτης στις 28 Ιανουαρίου, 1985, όταν θέ σπιζε το Νόμο4/85, ήτανκαλάγνώστης τουγεγονότος τούτου. 25 "Κατοικία" είναι σπίτι, τόπος όπουκατοικεί κανείς ("Το Με γάλοΛεξικότηςΝεοελληνικής Γλώσσας", Α. Γεωργοπαπαδάκου). Είναι τόπος διαμονής, το οικοδόμημα όπου διαμένει κάποιος ("Αντιλεξικόνή Ονομαστικόν τηςΝεοελληνικής Γλώσσης",Θεολ. Βοσταντζόγλου). "Μόνιμος"καισταδυοπιοπάνωλεξικά,ορίζε ται σαν "αντίθετος του προσωρινού". Μόνιμος κατοικίαστο κείμενο του Νόμουσημαίνει τησυνή θη διαμονήενός εκπαιδευτικού,σε αντιδιαστολή με προσωρινή ή έκτακτη διαμονή. Η μόνιμος κατοικία,με το νόημα πουχρη σιμοποιείται στον ορισμό της "έδρας", δεν είναι αναγκαίονα έχειτοστοιχείο τηςεπιλογής σεόλο το έδαφοςτηςΔημοκρατίας με ελεύθερηβούληση, ή το χαρακτηριστικό στοιχείο της κατοι κίας με την έννοια του "domicile". Η έδρα έχει ως ουσιώδες συστατικό της τη μόνιμηκατοικία και τηλειτουργία δημόσιου σχολείου. Μόνιμη κατοικία αποτε λεί τοκέντρο τηςδιαμονής,όχι προσωρινής,τηςκοινωνικήςκαι 2474 30 35 40 3ΑΛΛ. Δημοκρατία ν. Ματθαίου Στυλιανίδης,Δ. οικονομικής δραστηριότητας φυσικού προσώπου. 5 10 15 Ο Νόμος4/85, οιΚανονισμοί καιη Απόφαση του Δικαστηρί ου καθόλου δεν επηρεάζουν τη μόνιμη και διαρκή επιθυμία, όχι μόνον των εκτοπισμένων εκπαιδευτικών λειτουργών, αλλά όλου του Κυπριακού λαού γιατηναποκατάστασητουδικαιώματος ελεύθερης διακίνησης και ελεύθερης εγκατάστασης σε όλοτο έδαφος της Δημοκρατίας. Γιασκοπούς έδρας και μόνιμης κατοικίας,στο νόημα τηςει δικής αυτής νομοθεσίας, ηκατεχόμενη Κερύνεια, όπου δεν λει τουργεί δημόσω σχολείο της Ελληνικής κοινότητας και δενκα τοικεί εκπαιδευτικός λειτουργός; δεν μπορεί ναείναι η έδρατου εκπαιδευτικού λειτουργού που υπηρετεί στη Λεμεσό, στηΛάρνάκα,στην Πάφο,ήστηΛευκωσία. "Υπηρεσία" σημαίνει υπηρεσία σε δημόσια σχολεία τηςΔη-, μοκρατίας.Η ερμηνεία τηνοποίαεισηγήθηκε οεφεσίβλητος οδη γεί σεπαράλογα αποτελέσματα. 20 25 Αναφορικά μετον ισχυρισμό για αναδρομικότητα του Κανο νισμού, νόμος θεωρείται ότιείναι αναδρομικός,οοποίος αφαι ρεί ή μειώνειοποιοδήποτε κεκτημένο δικαίωμαπουαποκτήθηκε μεβάσητους υπάρχοντες νόμους, ήδημιουργεί νέα υποχρέωση, ήεπιβάλλει καθήκον,ή συνάπτει νέα ανικανότητααναφορικά με συναλλαγές ήλόγους του παρελθόντος. Αλλά νόμος δεν ονομά ζεται αναδρομικός νόμος καθαυτό γιατί μέρος τωνπροϋποθέ σεων για την ενέργεια του προέρχεται χρονικά πριν τη θέσπιση του -(Craies onStatute Law
(1971),7η έκδοση, σελ.387). 30 35 40 Νόμος δενείναι αναδρομικός, επειδή ηεφαρμογή του βασί ζεται ήεξαρτάται από γεγονότα τουπαρελθόντος. Είναι ανα δρομικός, εάνεπηρεάζει δυσμενώς αποκρυσταλλωμένα κεκτημέ να δικαιώματα που δημιουργήθηκαν πριν τη θέσπιση του (Tingiridouv. Republic
(1987)3C.L.R. 1181, 1187Μαρούλλα Χρ. Γιαννούλαν.Κυπριακής Δημοκρατίας
(1989)3(B) Α.Α.Δ. 241). • ; . -Οιπροσβαλλόμενοι Κανονισμοί δενανατρέπουνοποιοδήποτεκεκτημένο δικαίωμα. Η απουσίατου εφεσίβλητου, χωρίς απο λαβές,στο εξωτερικό, δεν είναι και ούτε-μπορούσε να θεωρηθεί "υπηρεσία σε δημόσιο-σχολείο τηςΔημοκρατίας εκτός έδρας". Ο εφεσίβλητος θεωρεί τηνυπηρεσία τουσε,ξένα σχολεία στη Σκωτία,κατά τηδιάρκειατηςαπουσίαςτουχωρίς απολαβές, ως 2475 Στυλιανίδης, Δ. Δημοκρατία ν. Ματθαίου
(1990)υπηρεσία σε σχολεία της Δημοκρατίας εκτός έδρας. Οι Κανονισμοί χρησιμοποιούν γεγονότα του παρελθόντος για λήψη απόφασης στο παρόν, αναφορικά με τον καθορισμό της έδρας εκπαιδευτικού λειτουργού. Δεν προσβάλλουν κεκτημένα δικαιώματα,δεν είναι αντίθετοι με το Νόμο και δεν έχουν τα χαρακτηριστικά της αναδρομικότητας. Ο δικηγόρος του εφεσίβλητου υπόβαλε ότι παραβιάστηκε η αρχή της ισότητας και η αρχή της ίσης μεταχείρισης. Η αρχή της ισότητας είναι καλά εμπεδωμένη στη έννομη τάξη της Δημοκρατίας της Κύπρου. Διακηρύττεται και διασφαλίζεται από το Αρθρο 28 του Συντάγματος. Το Αρθρο 28 παραβιάζεται όταν υπάρχει διαφορετική μεταχείριση η οποία δε βασίζεται σε αντικειμενική και εύλογηδικαιολογία. Όπου πρόσωπα και κατα στάσεις ουσιαστικά διαφορετικά κρίνονται ομοιόμορφα με το ίδιο μέτρο, υπάρχει δυσμενής διάκρισηκαι άρνηση ισότητας. Το Δικαστήριο αυτό σε σωρεία Αποφάσεων του έχει αναπτύξει την πιο πάνω αρχή. (Βλ. μεταξύ άλλων The Republic of Cyprus and Another v. Maria Christoudhia and Another
(1988)3C.L.R. 2622). 5 10 15 20 Στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει δυσμενής διάκριση. Χρη25 σιμοποιήθηκαν αντικειμενικά ίσα κριτήρια για τη μετάθεση των εκπαιδευτικών λειτουργών. Δυσμενής διάκριση σε βάρος των μη εκτοπισμένων εκπαιδευτικών λειτουργών θαυπήρχε, εάν οι εκτο πισμένοι εκπαιδευτικοί λειτουργοί ήταν αμετάθετοι και θεωρού νταν για όλα τα χρόνια -απότην ημέρα του εκτοπισμού τους μέ30 χρι της λειτουργίας Ελληνικών δημόσιων σχολείων στα κατεχό μενα - ως αμετάθετοι, επειδήηυπηρεσία τους στα σχολεία της πε ριοχής της Δημοκρατίας που ελέγχει το Κράτος θαθεωρείτο υπη ρεσία εκτός έδρας. 35 Η παράλειψη να γίνει η δέουσα έρευνα, η οποία προξενεί έλ λειψη γνώσης των ουσιωδών γεγονότων (βλ. μεταξύ άλλων Photos Photiades and Co. v. The Republic of Cyprus through The Minister of Finance 1964 C.L.R. 102- Haridimos Roditis v. K. Karageorghi and 2 Others
(1965)3 C.L.R. 230- Nicos A. 40 Nicolaides v. The Greek Registrar of the Co-Operative Societies and/or The Commissioner and Greek Registrar of Co-Operative Societies
(1965)3 C.L.R. 585 Christos Christides v. The Republic of Cyprus, through The Director 2476 3 ΑΛΛ. 5 10 Δημοκρατίαν. Ματθαίου Στυλιανίδης, Δ. of InlandRevenue Department of The Ministry ofFinance
(1966)3C.L.R. 732 GeorghiosHadjiLoucav. The Republic of Cyprus, through The Chairman of The Council of Reinstatement of Dismissed Civil Servants
(1966)3 C.L.R. 854* lordanis G. lordanou v. Republic (Public Service Commission)
(1967)3 C.L.R. 245 Republic (Public Service Commission) v. Kika Gava
(1968)3 C.L.R. 322- Μ. Στασινό πουλου "Δίκαιον των Διοικητικών Πράξεων"
(1951)σελ. 305) έχει ως αποτέλεσμα, λόγω της παράβασηςτων αρχών του ΔιοικητικούΔικαίου,τηνακύρωσητηςσχετικής διοικητικήςπράξης. Πλάνηπερί ταπράγματασυνίσταται, είτε με τη λήψη υπόψη μη υφιστάμενου γεγονότος, είτε με τη μηλήψη υπόψηυπάρχοντος γεγονότος - (Οικονόμου "Ο Δικαστικός Έλεγχος της Διακριτι κής Εξουσίας"
(1965),σελ. 243). 15 Στην παρούσα υπόθεση οι εφεσείοντες είχαν ενώπιον τους τους διοικητικούς φακέλους. Έκαμαν τη δέουσα έρευνα και εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων και ως αποτέλεσμα κα θορίστηκε ηΛεμεσός ως έδρατου αιτητή-εφεσίβλητου. 20 Ηεπάρκειατης έρευνας κρίνεται ανάλογαμεταπεριστατικά της κάθευπόθεσης. 25 30 Ο αιτητής -εφεσίβλητος ζήτησε το 1980 την τοποθέτηση του στην πόλη τηςΛεμεσού.Σεεπανειλημμένες υπεύθυνες δηλώσεις τουκατάγραψεως διεύθυνση και/ήμόνιμο κατοικίατηΛεμεσό. Στις 16Μαρτίου,1985, έκαμεενυπόγραφηυπεύθυνηδήλωση,με επίγνωση των συνεπειών γιαοποιαδήποτεπαράλειψηή ανακρι βήπληροφορία, ότι τα στοιχεία είναι ακριβή,στην οποίαανάφέρεότιη μόνιμηκατοικία(έδρα)τουήτανηΛεμεσός- (βλ.Τεκ μήριο 8). Στην αλληλογραφία του με το Υπουργείο Παιδείαςγράφει από τηΛεμεσόκαιδίδει διεύθυνση Λεμεσό. . 35 Στηναίτησηγιαδελτίο προσφυγικής ταυτότητας,ημερομηνίας 17Απριλίου, 1985 (Τεκμήριο 16),δίδειυπεύθυναδιεύθυνσητουτη Λεμεσό" ~~ ~ 40 .Την 1η Σεπτεμβρίου, 1984, ιδρύθηκεγιαπρώτηφοράγυμνάσιο στην κοινότητα Επισκοπής Λεμεσού. Η Επισκοπή βρίσκεται με ταξύ της πρώην μικρής Τουρκοκυπριακής κοινότητας ΠλατανίσκιακαιτηςπόληςτηςΛεμεσού.Οαιτητής-εφεσίβλητος ζητάμε-* τάτην ίδρυσητουγυμνασίου της Επισκοπής μετακίνησηαπό,ένα 2477 Στυλιανίδης, Δ. Δημοκρατία ν. Ματθαίου
(1990)δημόσιο σχολείοτης πόλης τηςΛεμεσούσε άλλο σχολείοτηςπό λης τηςΛεμεσούκαιγράφει απότηΛεμεσό. Καμιά επιστολή του πριν από τη μετάθεση τουδεγράφεται ή προέρχεται από οποιοδήποτε μέρος τηςΚύπρου εκτός απότη Λεμεσό. Είναι πατέρας τεσσάρων παιδιών που φοιτούν στα σχολεία της Λεμεσού. Η σύζυγος του είναι καθηγήτριακαιυπη ρετεί σεδημόσιο σχολείο στηΛεμεσό.Δίδει γιαπρώτηφοράδι εύθυνση Πλατανίσκια στοέντυπο που συμπλήρωσε για μετάθε ση εκπαιδευτικών λειτουργών γιατη σχολική χρονιά 1987-88 (Τεκμήριο 12). Έδρα του όμως στοέντυπο αυτόδεν αναγράφε ται η Επισκοπή, αλλά η Κερύνεια. Αναφέρει ως κατοικίατου την Πλατανίσκια μετά τη λήψητης προσβαλλόμενης απόφασης στην ένσταση του ημερομηνίας 15Αυγούστου, 1987 και σεεπι στολήτου στον υπεύθυνο Υπηρεσίας Προσωπικού, Υπουργείο Παιδείας, ημερομηνίας 2 Σεπτεμβρίου,
- Στην επιστολήαυ τή επισύναψε λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος για ένα δίμηνο μόνο -το 1985-γιατηνΠλατανίσκια και απόδειξη πληρωμής φόρουυγείας £2.-στις 2 Σεπτεμβρίου,
- 5 10 15 20 Στην ένσταση του για την αποτίμηση τωνμονάδωνανάφερε αόριστα ότιλανθασμένα υπολογίστηκαν οι μονάδες σχετικάμε τις μεταθέσεις. Η εκτίμηση των γεγονότων ανήκει στη διοίκηση καιτο Δικά- 25 στήριο τότε μόνο επεμβαίνει ανυπάρχειπλάνηπερί τα πράγμα τα ήτονόμο, ήηΔιοίκηση υπερβαίνει τα όρια της διακριτικής της εξουσίας, μετο νόημα ότι ηδιαπίστωση των γεγονότων δεν είναι εύλογα επιτρεπτή μεβάση ταενώπιον τηςστοιχεία. (Βλ. Republic (PublicServiceCommission) v.Lefkos Georghiades 30
(1972)3 C.L.R.594,σελ.692-Christoforos Constantinides v. The Republic of Cyprus, through The Minister of Finance and/orTheDirectorof Customs &Excise
(1988)3C.L.R. 2375 Petros Matsas v.TheRepublicof Cyprus, through thePublic Service Commission
(1988)3C.L.R. 1448, EtpraxiaMarangou 35 v. TheRepublic of Cyprus, through the Ministerof Finance and Another
(1989)3(A) C.L.R. 21·Αγνή Αλέξη Θουκυδίδη v. ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ.1150.) Η νομιμότητα και το εύλογο διοικητικής απόφασηςκρίνεται με βάσηταστοιχεία ενώπιον τηςΔιοίκησης στο χρόνο πουλαμ βάνεται η προσβαλλόμενη απόφαση. (Βλ. Christophides ν. Republic
(1984)3 C.L.R. 1454,στις σελ. 1459-1460· Xiros ν. Republic
(1985)3C.L.R. 971- Athinoulla leronymides v.The 2478 40 3ΑΛΛ. Δημοκρατίαν. Ματθαίον Στνλιανίοης,Δ. Republic of Cyprus
(1988)3 C.L.R. 2657 Andreas Charalambousv. The Republic of Cyprus
(1989)3(A) C.L.R. 659· Angele Mazmanian v. ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1989)3(E)Α.Α.Δ.3361.) 5 Η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε ύστερα από δέουσα έρευνα,χωρίς πλάνηπερί ταπράγματακαιήτανεύλογα επιτρε πτή. 10 Οεφεσίβλητος -αιτητήςδενέχειικανοποιήσειτοΔικαστήριοότι οποιοσδήποτεαπότουςλόγους ακυρότηταςπουπρόβαλεευσταθεί. Γιατους πιο πάνωλόγους ηέφεση επιτυγχάνει. 15 Η προσφυγή απορρίπτεται. Ηπροσβαλλόμενη διοικητικήπράξηεπικυρώνεται. Η έφεση επιτυγχάνει. 2479