clr/1990/1990_3_2509.pdf

(1990)Στησυνεδρία της Ε.Δ.Υ. κατάτην οποίαλήφθηκε ηεπίδικηαπό­ φαση,οΔιευθυντής σύστησεγιαπροαγωγήμεβάση τατρία κριτήρια στοσύνολοτουςταδύοενδιαφερόμεναπρόσωπα.Στησυνέχειααξιο­ λόγησεκαισύγκρινε τουςυποψηφίουςκαιέλαβεεπίσηςυπόψηταπο­ ρίσματατηςτμηματικήςεπιτροπήςμεταάτομαπουσυστήνονταν στα οποία περιλαμβάνονταν τόσο ο αιτητής όσο και ταενδιαφερόμενα πρόσωπα. Επιλέγοντας το ενδιαφερόμενο πρόσωπο Γεωργιάδη, η Ε.Δ.Υ.δεν παρέλειψε να λάβει υπόψηότι υποψήφιοι πουδεν επιλέ­ γηκαν διέθεταντοπλεονέκτηματουσχεδίουυπηρεσίαςενώαυτόςδεν τοδιέθετε. 5 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή και αποφάν­ θηκε ότι: Η παράλειψη για διεξαγωγή προσωπικών συνεντεύξεων δεν αποτελεί παρατυπία. Ο ισχυρισμός του αιτητήγια ύπαρξηστην απόφασητης Ε.Δ.Υ. πλάνης σχετικά με τη βαθμολογία του ενδιαφερομένου προσώπου Γεωργιάδη,δεν ευσταθεί,ενόψειτωνυψηλών Εμπιστευτικών Εκθέσεων που είχετατελευταίαχρόνια. 15 20 Το πλεονέκτημα του αιτητήδεν αγνοήθηκε αφούφαίνεταιαπό το πρακτικόότι λήφθηκε υπόψη αλλά ότι δεν υποδηλοί από μόνο του έκδηλη υπεροχή. 25 Τογεγονός ότιη σύστασητουΔιευθυντήήτανσύντομη,δεν έπα­ σχε εφόσο συμφωνούσε με ταστοιχεία των φακέλων. Οισχυρισμός γιαπαράλειψηδέουσαςέρευναςδενευσταθεί. ΟιφάκελοιόλωντωνυποψηφίωνήτανενώπιοντηςΕ.Δ.Υ.,ηοποίαέκαμετη δέουσα έρευνα αναφορικά με τα κριτήρια που καθιερώνονται στο Αρθρο44

(2)τουΠερίΔημοσίαςΥπηρεσίας Νόμουτου 1967(Ν. 33/67). 30 Ηεπίδικηαπόφασηήτανλογικά εφικτή.ΗΕ.Δ.Υ.άσκησε ορθά τηδιακριτικήτης ευχέρεια. 35 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 40 Αναφερόμενες υποθέσεις: Petsasv.Republic, 3R.S.C.C. 60, 2510 3ΑΛΛ Παπαγιάννης ν. Δημοκρατίας Vourkos v.Republic

(1983)3(B) C.L.R. 1442, Partellides v.Republic

(1969)3C.L.R. 480, 5 Roussos v.Republic

(1986)3(A) C.L.R. 723, Yiangouilis v. Republic

(1988)3(A) C.L.R. 266, Δημοκρατία v.Βασιλείου

(1990)3Α.Α.Δ. 226. 10 Προσφυγή. 15 Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασης τηςΕπιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας μετηνοποίαταενδιαφερόμενα πρόσωπαποοήχθηκαν στη θέση Λειτουργού Γεωργικών Ερευνών Α', Ινστιτούτο Γεωρ­ γικών Ερευνών, αντί τουαιτητή. Ε.Ευσταθίου,για τον Αιτητή. 20 25 30 35 - 40 Α. Κονρσονμπά, Ανώτερη Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,για τους Καθ'ων ηαίτηση. Cur. adv. vuit. Α.Ν.ΛΟΪΖΟΥ,Π.: Μετηνπροσφυγήτουαυτήοαιτητής ζητάτηνακύρωση της απόφασηςτης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρε­ σίας, πουστησυνέχεια θααναφέρεται ωςη Επιτροπή, με την οποία προήγαγε στη μόνιμη θέσηΛειτουργού Γεωργικών Ερευ­ νών Α' (Προϋπολογισμός Ανάπτυξης) Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών, τα ενδιαφερόμενα μέρη Χρ. Παπαχριστοφόρουκαι Αιμ.Γεωργιάδη αντί του ιδίου. ΗθέσηΛειτουργού Γεωργικών Ερευνών Α' είναι θέση προα­ γωγής.Γι'αυτόσυστήθηκε τμηματικήεπιτροπήκάτωαπότηνπρο­ εδρία τουΔιευθυντή του Ινστιτούτου Γεωργικών Ερευνών σύμφωναμε τιςκανονιστικές διατάξεις που διέπουν τη σύσταση,τις αρμοδιότητες_και τημέθοδο ενέργειας τμηματικών επιτροπώνκαι τοάρθρο36των Πέ^ίΛ^μόσιαςΎπηρεσίας-ΝόμωνΛΟ^ Ο Πρόεδρος της Επιτροπής αυτήςμε επιστολή του,ημερομηνίας 4 Απριλίου, 1988, διαβίβασε τηνέκθεσητηςμετηνοποία συστήνονταν κατά αλφαβητικήσειρά οχτώ υποψήφιοι,ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονταν τόσο ο αιτητής όσο και τα εν­ διαφερόμενα μέρη. Σ'αυτήν,ηΕπιτροπή πρόσθεσε άλλους δυο προσοντούχους υποψηφίους, τον Αλκή Κούμα καιτηΜαρία 2511 Λοΐζου, Π. Παπαγιάννηςν. Δημοκρατίας

(1990)Ιωάννου, OLοποίοι είχαν "Λίαν Καλώς" εμπιστευτικές εκθέσεις ταδύο τελευταία χρόνια. Στη συνεδρία της Επιτροπής στις 16 Μαΐου, 1988, στην οποία λήφθηκε η επίδικη απόφαση, κλήθηκε και ο Διευθυντής 5 του Ινστιτούτου Γεωργικών Ερευνών κ. Κώστας Σεργίου, ο οποίος σύστησεγιαπροαγωγή μεβάσητατρίακριτήρια στο σύ­ νολοτους,ως πρώτοτο ενδιαφερόμενο μέρος Χρ.Παπαχριστο­ φόρουκαι ως δεύτερο το ενδιαφερόμενο μέρος Αιμ. Γεωργιάδη. Στησυνέχεια ηΕπιτροπήασχολήθηκε μετηναξιολόγηση καισύ- 10 γκριση των υποψηφίων,αφούεξέτασεταουσιώδη στοιχεία από το φάκελο πλήρωσης της θέσης, τους προσωπικούς φακέλους, τις εμπιστευτικές εκθέσειςτωνυποψηφίων στο σύνολοτουςκαι έλαβε επίσης υπόψη τα πορίσματα της τμηματικής επιτροπής και τις συστάσεις του Διευθυντή. 15 Στο σχετικό πρακτικό της, ενδεικτικά αναφέρει τις βαθμολο­ γίες των υποψηφίων στα τελευταία πέντε χρόνια που,για χάριν συντομίας, δεν προτίθεμαι να τις παραθέσω εδώ. Έλαβε επίσης υπόψη τα προσόντα των υποψηφίων καθώς και την αρχαιότητα 20 τους,σύμφωνα μετην οποίατουςκατάταξε μετην ακόλουθησει­ ρά:Γεωργιάδης,Παπαχριστοφόρου,Αζίζ,Βουζούνης,Παπαγιάν­ νης, Φιλίππου, Καρής, Ιωάννου, Κούμας και Χαραλάμπους. Σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας μεταπτυχιακός τίτλος (π.χ. M.Sc.)ή ισότιμο πανεπιστημιακό δίπλωμαήτίτλος εις κατάλλη- 25 λο επιστημονικό κλάδο,π.χ. Γεωργία, Κτηνοτροφία, Προστασία Φυτών,Δενδροκομία, Εδαφολογία,Γεωργική Οικονομική κ.λ.π., θεωρείται πλεονέκτημα. Όσοναφορά το πλεονέκτημα,ηΕπιτρο­ πή με βάσητα ενώπιον της στοιχεία έκρινε ότι το έχουν μεταξύ άλλων οαιτητήςκαιτο ενδιαφερόμενο μέρος Παπαχριστοφόρου, 30 ενώ δεν το διέθετε το ενδιαφερόμενο μέρος Γεωργιάδης. Στησυνέχεια στο πρακτικότης Επιτροπής (Παράρτ. 6) ανα­ φέρονται τα πιοκάτω:35 "Η Επιτροπήυιοθέτησε τησύσταση του Διευθυντή για τον Παπαχριστοφόρουσαντονκαταλληλότερο, τονοποίοκαιεπέ­ λεξεγιατην πρώτηθέση. Γιατηδεύτερηθέση ηΕπιτροπή υιο­ θέτησεεπίσης τησύσταση τουΔιευθυντή καιεπέλεξεγιαπροα­ γωγήτον Αιμίλιο Γεωργιάδη,τον οποίοέκρινεως τον επικρα- 40 τέστερο ανάμεσα στους υπόλοιπους υποψηφίους, σημειώνο­ ντας ότι αυτός έχει υψηλές Εμπιστευτικές Εκθέσεις τα τελευ­ ταία χρόνια. Συγκεκριμένα το 1985 και το 1986 υπολείφθηκε κατά μια μόνο παράγραφο της γενικής βαθμολογίας 'Εξαίρε2512 3 A.AA Παπαγιάννης ν. Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. τος' ('Λίαν Καλός' 7-5-0) καιτο 1987 ήταν 'Εξαίρετος'(8-4-0) καιπροηγείταιόλων των υποψηφίωνσεαρχαιότητα. 5 ι0 15 20 25 30 35 40 Επιλέγοντας το Γεωργιάδη,η Επιτροπή δεν παρέλειψε να λάβει υπόψηότι άλλοι υποψήφιοι που δεν επιλέγηκαν, διαθέ­ τουν τοπλεονέκτημα πουπροβλέπεται στο Σχέδιο Υπηρεσίας, ενώ αυτός δεν το διαθέτει, όμως η Επιτροπή έκρινε ότι αυτό δεν ήταν αρκετό να ανατρέψει τηγενική εικόνα αξιολόγησης, σύμφωνα μετηνοποίαο Γεωργιάδηςκρίθηκεωςοκατάλληλο­ τερος γιατηδεύτερηθέση. ΣυμπερασματικάηΕπιτροπή,λαμβάνονταςυπόψηόλατα ενώπιον τηςουσιώδη στοιχεία, έκρινε μεβάσητακαθιερωμέ­ να κριτήρια στο σύνολο τους (αξία,προσόντα,αρχαιότητα) ότι οι παρακάτωυπερέχουν των άλλων υποψηφίων καιαπο­ φάσισενατουςπροαγάγεισαντουςπιοκατάλληλους στημό­ νιμη (Προϋπ.Ανάπτ.) θέση Λειτουργού Γεωργικών Ερευνών Α', Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών, από 1.6.88: 1. ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ Χριστάκης 2. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ Αιμίλιος." Είναι ηθέση του αιτητήότι-εφόσον δεν διεξήχθησαν απότην Επιτροπήπροσωπικές συνεντεύξεις, ηδιακριτικήευχέρεια ήκαι τοπεδίοόπου μπορούσε ναασκήσει αυτήήτανπεριορισμένο και δεν μπορούσε να λάβει υπόψητίποταπερισσότερο κατά τηλήψη της προσβαλλόμενης διοικητικής πράξης προαγωγής εκτός από την αρχαιότητα,την αξία των υποψηφίων όπως προκύπτειαπό τις εμπιστευτικές εκθέσεις τους καιταπροσόντα τους όπωςφαίνονται στους προσωπικούς φακέλους.Από το σχετικό πρακτικό είναι φανερό,ότι τίποτε έξω απότα στοιχεία του φακέλου που αναφέρονται στα τρία κριτήρια δεν έλαβε υπόψη η Επιτροπή. Αξίζει δε νατονιστεί εδώότι ημηδιεξαγωγήπροσωπικών συνε­ ντεύξεων δεναποτελεί παρατυπίαγιατί δενυπάρχεινομικήυποχρέωση για διεξαγωγή τέτοιων συνεντεύξεων, είτε από την Επι­ τροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, είτε απότην ΤμηματικήΕπιτροπή. (Petsasv.Republicf3 R:S.e.Cr60xaiVourkos v.Republic

(1983)3C.L.R. 1442,p.1458-9.) Ως προς την αρχαιότηταο ευπαίδευτος δικηγόρος του αιτη­ τή δέχεται ότι καίτοι δεν είναι το αποφασιστικό στοιχείο, πρέ­ πειναλαμβάνεταιδεόντως υπόψηκαιναεπικρατεί εάνταάλλα κριτήρια είναι περίπου ίσα. (Partellides v. Republic

(1969)3 C.L.R. 480, ηαρχήαυτήακολουθήθηκε με συνέπεια έκτοτε από 2513 ΛοΤζον,Π. Παπαγιάννης ν. Δημοκρατίας

(1990)τηνομολογία μας.) Ο επόμενος ισχυρισμός του ευπαίδευτου δικηγόρου του αι­ τητή είναι ότι στην υπόθεση αυτή η Επιτροπή,όπως φαίνεται από το σχετικό πρακτικό της συνεδριάσεως της, θεώρησε ότι η αρχαιότητα υπερισχύει της αξίαςκαι των προσόντων με τέτοιο τρόπο ώστε αυτή να ισοδυναμεί με ελαττωματική άσκηση της διακριτικής της εξουσίας. Το επιχείρημα αυτό δεν υποστηρίζε­ ται απόταγεγονότα της υπόθεσης και ειδικότερα απότο περιε­ χόμενο του σχετικού πρακτικού, το σχετικό απόσπασμα του οποίου έχει ήδη παρατεθεί αυτούσιο και όπου τονίζεται μετά τηναναφοράστο γεγονός ότιδεδιέθετε τοπλεονέκτημα "ότι αυ­ τό δενήταναρκετόναανατρέψει τηγενική εικόνα αξιολόγησης, σύμφωνα με την οποία ο Γεωργιάδης κρίθηκε ως ο καταλληλό­ τεροςγιατηδεύτερηθέση".Θαπρέπειόμωςνααναφερθείότι το ενδιαφερόμενο μέρος Γεωργιάδης έχει κατά 6 χρόνια και 4μή­ νες και το ενδιαφερόμενο μέρος Παπαχριστοφόρουκατά πέντε και πλέον χρόνια αρχαιότηταέναντι τουαιτητή. Ως προς το θέμα της αξίας υποστηρίχθηκε από μέρους του αιτητήότι, ανπράγματιηΕπιτροπήθεώρησε το ενδιαφερόμενο μέρος Γεωργιάδη ως καλύτερο του αιτητή,τότε αυτήενήργησε κάτω απόουσιώδη πλάνηπερί τα πράγματασχετικά με τηβαθ­ μολογία του αιτητήοοποίος είναι ασύγκριτακαλύτερος τουεν­ διαφερόμενου μέρους Γεωργιάδη,κυρίως κατά τα έτη 83 και 84 και ότι τούτο δενείναι θέμαυποκειμενικής εκτίμησης τηςαξίας, αλλάθέμαανυπαρξίαςτουγεγονότος ότι "τοενδιαφερόμενο αυ­ τό μέρος ήκαι τα δύο ενδιαφερόμενα μέρη υπερέχουν εις αξίαν ήβαθμολογίαν εις τας εμπιστευτικάς εκθέσεις". Αυτόόμως δενείναι ορθόγιατίόπωςυποδεικνύει ηΕπιτροπή "αυτός έχειυψηλές Εμπιστευτικές Εκθέσεις τατελευταία χρόνια. Συγκεκριμένα το 1985 και το 1986 υπολείφθηκε κατά μια μόνο παράγραφοτηςγενικής βαθμολογίας "Εξαίρετος" ("Λίαν Καλός" 7-5-0) και το 1987 ήταν "Εξαίρετος" (8-4-0)καιπροηγείται όλων των υποψηφίων σεαρχαιότητα." Δεν μπορεί ναλεχθεί επομένως ότι υπάρχει, σ' ότι αφορά το ενδιαφερόμενο μέρος Γεωργιάδη, πλάνηπερί ταπράγματα. Οσον αφοράτον ισχυρισμό ότιαγνοήθηκετοπλεονέκτηματου αιτητήτο οποίο υποδηλοί αφ' εαυτόπρόδηληυπεροχή, ο ισχυρι­ σμός δεν ευσταθεί γιατί γίνεται συγκεκριμένη αναφορά και φαί­ νεται απότο πρακτικό (Παράρτ.6)ότι λήφθηκε υπόψη αλλά δεν υποδηλοί από μόνο του έκδηλη υπεροχή. Στηνπραγματικότητα 2514 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Παπαγιάννης ν. Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. και το ενδιαφερόμενο μέρος Παπαχριστοφόρουέχει το πλεονέ­ κτημακαιη Επιτροπήδίδειειδικήαιτιολογίαγιατίπροτιμάτοεν­ διαφερόμενο μέρος Γεωργιάδη,καίτοι όπως αναφέρει ηίδια στο σχετικό μέρος τουπρακτικού,τούτος δεν το διέθετε,αλλά έκρινε ότι αυτόδεν ήταναρκετόναανατρέψει τηγενική εικόνα αξιολό­ γησης, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω. Είναι φανερό λοιπόν ότι η Επιτροπή στάθμισε και αξιολόγησε όλα ταδεδομένα στοιχεία με βάσητακαθιερωμένακριτήριακαιτις αρχέςτης νομολογίας. Οεπόμενος ισχυρισμός τουαιτητήείναι ότιη σύσταση τουΔι­ ευθυντήπάσχει γιατί είναι σύντομη.Τοθέματηςδιατύπωσηςτης σύστασης του Διευθυντή έχει αντιμετωπιστεί νομολογιακά στην υπόθεσηRoussosv.Republic

(1986)3C.L.R.723 στησ.726 στην οποία αναφέρεταιότι όπως και ηΔημόσια Υπηρεσία πρέπει να βασίσει τηναπόφασητηςσε αναφοράστανομοθετημένακριτήρια της αξίας,τωνπροσόντων καιτης αρχαιότητας,έτσικαιοΔιευ­ θυντήςπρέπει μετον ίδιοτρόποναστηρίξει τις δικέςτουσυστά­ σεις.Αναφορά μπορεί ναγίνει επίσης στην υπόθεσηYiangoullis v. Republic

(1988)3 C.L.R. 266, όπου παρόμοιας έκτασηςπρακτικό κρίθηκε ότι δεν εστερείτο αιτιολογίας ήκαταστρατηγούσε οποιαδήποτε νομική αρχή του διοικητικού δικαίου,γιατί οι συ­ στάσεις του προϊσταμένου του τμήματος ήτανσυνεπείς μετηγε­ νική εικόνα η οποία πήγαζε από τις εμπιστευτικές εκθέσεις και τους σχετικούς φακέλους.Επίσης στηνΔημοκρατία ν. Βασιλείου

(1990)3 Α.Α.Δ. 226, το δικαστήριο ξανατονισε την προσέγγιση τουότι τογεγονός ότι οι συστάσεις είναι λακωνικές δενκαθιστά αυτές άκυρες, εάν συνάδουν με τα στοιχεία των φακέλων. Στην προκείμενη περίπτωση ο Διευθυντής σύστησε τους προαχθέντες και τα στοιχεία των φακέλων αιτιολογούν πλήρως τη σύσταση αυτή. Ηόλη διαδικασίακαι οι ενέργειες της Επιτροπής,όπωςπα­ ρουσιάζονται στο σχετικό πρακτικό,δείχνουν ότι ο ισχυρισμός του αιτητή ότι η Επιτροπήδεν έκαμε τη δέουσα έρευνα δεν ευσταθεί. OLφάκελοι όλων των υποψηφίων είναι ενώπιον της Επιτροπής ηοποίαεξέτασεαυτούς και έκαμε τηδέουσα έρευνα αναφορικά με-τα-κριτήρια που-καθιερώνονται στο άρθρο 44

(2)του Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου 1967 (Νόμος Αρ. 33 του 1967),όπως τροποποιήθηκε και το οποίο έτυχε δικαστικής ερμηνείας σε πληθώρααποφάσεων. Είναιφανερόλοιπόν απόόλαταπιοπάνωότιη επίδικηαπό­ φαση στάθμισε τα τρία κριτήρια,έλαβε υπόψη τη σύσταση του προϊσταμένου του τμήματος καιάσκησε τηδιακριτικήτης ευχέ2515 Λοΐζου, Π. Παπαγιάννης ν. Δημοκρατίας

(1990)ρεια αφούακολούθησε την ορθήδιαδικασία. Οαιτητήςαπέτυχε να αποδείξει οποιοδήποτε λόγο ακύρωσης της επίδικης απόφα­ σης και εν πάση περιπτώσει απέτυχε να αποδείξει καταφανή υπεροχήαπόμέρους τουέναντιτων ενδιαφερομένων μερών.Θα μπορούσε δε ασφαλέσταταναλεχθεί ότι μεβάσητο σύνολο των στοιχείων που είχε ενώπιον τηςηΕπιτροπή,ηεπίδικη απόφαση ήταν λογικά εφικτή και ότι ορθά άσκησε την διακριτικήτης ευ­ χέρεια. Για όλους τους πιο πάνωλόγους ηπροσφυγή απορρίπτεται, επικυρώνεται ηεπίδικηαπόφαση,δεγίνεται όμως οποιαδήποτε διαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 2516 5 10 15