clr/1990/1990_3_2555.pdf

(1990)Εφαρμοστέεςαρχές. Η Ε.Δ.Υ. αποφάσισε,μεβάσητακαθιερωμένα κριτήρια(αξία, προσόντα, αρχαιότητα),να επιλέξει το ενδιαφερόμενο πρόσωπο για προαγωγήστην επίδικηθέση, παρά τησύσταση του Διευθυντή για προαγωγήτου αιτητή.Ολόγοςπουδεν υιοθετήθηκε ησύσταση ήτανότιδεν ήτανεπαρκώς αιτιολογημένη. Ο αιτητήςζήτησε από την Ε.Δ.Υ.αναθεώρησητηςεπίδικηςαπό­ φασης. Το αίτημα του απορρίφθηκε λόγω της ανυπαρξίας νέων στοιχείων πουναδικαιολογούν τηναναθεώρηση. Μετηνπροσφυ­ γήτουζητά: α)ακύρωσητηςαπόφασηςγιαπροαγωγήτουενδιαφε­ ρομένου προσώπου,β)ακύρωσητης παράλειψηςγιαδικήτου προ­ αγωγήκαιγ)ακύρωση της απόφασηςγια απόρριψητουαιτήματος τουγια αναθεώρησητης απόφασηςτης Ε.Δ.Υ.. 5 10 15 Η Ε.Δ.Υ.ήγειρε δύο προδικαστικές ενστάσεις: 1) Ημηπροαγωγή τουαιτητήδεσυνιστά "παράλειψη" μέσα στην έννοια της παρ. 1 του Άρθρου 146του Συντάγματος. 20 2) Η απόφασητηςΕ.Δ.Υ.γιαμηαναθεώρηση τηςαπόφασηςτηςαπο­ τελεί επιβεβαιωτική πράξη προγενέστερης απόφασηςτηςΕ.Δ.Υ., δηλαδήτηςαπόφασηςτηςγιαπροαγωγήτουενδιαφερομένουπρο­ σώπου. 25 Το Ανώτατο Δικαστήριο αποδέχτηκε τις προδικαστικές ενστά­ σειςκαιαποφάνθηκε σχετικάότι: Ο διορισμός μεπροαγωγήενός απότους υποψηφίουςδελογίζεταιωςπαράλειψητουδιοικητικούοργάνουναδιορίσει κάποιοάλλο υποψήφιοπουεπίσης επιδιώκει διορισμό στην ίδιακενήθέση. Η βεβαιωτική πράξη δεν υπάγεται στο δικαστικό έλεγχοτου Ανωτάτου Δικαστηρίου δυνάμειτουΑρθρου 146τουΣυντάγματος, λόγω τουότιδενείναι πράξηεκτελεστή. Η απλήεπανάληψηπεριε­ χομένου προγενέστερης εκτελεστήςπράξηςδεδημιουργεί απόμόνη της έννομα αποτελέσματα εκτός ανλήφθηκε μετά απόνέαέρευνα μεβάσηνέαστοιχεία πουγιαπρώτηφοράτέθηκανενώπιον τηςΔι­ οίκησης. Ηύπαρξηνέας έρευνας είναι θέμαπραγματικό. Αναφορικά μετονβασικό ισχυρισμό τουαιτητή πουαναφέρε­ ται στημηυιοθέτηση απότηνΕ.Δ.Υ. τηςσύστασης τουΔιευθυντή γιατί,κατά τηγνώμη τηςΕ.Δ.Υ.,δεν ήτανεπαρκώςαιτιολογημένη, 2556 30 35 40 3ΑΛΛ. Σαββίδηςν. Δημοκρατίας το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι: 5 10 15 20 25 Ηαπόφασητης'Ε.Δ.Υ.ναμην υιοθετήσει τησύσταση του Διευ­ θυντή,δεβασιζότανσεδιαπίστωσηότιαυτή δεσυνάδει μετα στοιχείατωνφακέλων.ΗΕ.Δ.Υ.είχεόμωςυποχρέωσηναπροβείσερη­ τό εύρημαπάνωστο θέμα αυτό,πράγμαπουδενέπραξε. Τοπρόβλημα δεν έγκειται στοσύντομο των συστάσεων τωνΔι­ ευθυντών. Οι σύντομες συστάσεις παραμένουν έγκυρες ανσυνάδουνμετοπεριεχόμενο τωνφακέλωνκαιαγνοούνταιανείναιαντί­ θετες ήδενσυνάδουν προς τηνόληεικόνα τωνυποψηφίων,όπως φαίνεται απότιςεμπιστευτικές εκθέσεις καιταστοιχεία τωνφακέ­ λων ήανείναιπαράλογες. Στηνπερίπτωση πουο Διευθυντής δίδει αιτιολογία γιατις συ­ στάσεις του, οι συστάσεις πρέπει νασυνάδουν μετηναιτιολογία αυτήκαιναθεμελιώνονται πάνωστατρίακαθιερωμένακριτήρια. Στην παρούσαυπόθεση,ησύσταση του Διευθυντή έπρεπε να ληφθεί υπόψηαπότηνΕ.Δ.Υ. στην αξιολόγηση και στη σύγκρισητων υποψηφίων,εφόσοδενήταναντίθετημε την όλη εικόνα πουσυνέθε­ τανοιεμπιστευτικές εκθέσεις καιοιφάκελοι τωνυποψηφίων. Η αι­ τιολογίατηςΕ.Δ.Υ.γιαμηυιοθέτησητηςδενευσταθεί μεαποτέλεσμα να πάσχει ητελική απόφαση της. Κατάσυνέπεια η Ε.Δ.Υ. ενήργησε κάτωαπόπλάνη αναφορικάμεταπράγματακαιτονόμοκαιη επίδι­ κηαπόφασηλήφθηκε καθ'υπέρβαση εξουσίας και ωςεκτούτου θα πρέπεινα ακυρωθεί. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίςέξοδα. 30 Αναφερόμενες υποθέσεις: Viudag ν,Republic, 3R.S.C.C. 131, Χατζηχαμπής ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 1947, 35 Koiokassides v.Republic

(1965)3C.L.R. 542, Vamava v.Republic

(1968)3C.L.R. 566, 40 Kyprianides v.Republic

(1982)3C.L.Rrol1, Spyrouv.Republic

(1983)3(A) C.L.R. 354, Χατζηπαναγή v.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1079, 2557 Σαββίδης ν.Δημοκρατίας

(1990)Theodosiou v.Republic, 2R.S.C.C. 44, Spanosv.Republic

(1985)3(C)C.L.R. 1826, 5 Καϊττάνης καιΆλλοι v.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 1294, Republic v.Harris

(1985)3(A)C.L.R. 106, Georghiou v.Republic

(1976)3C.L.R. 74, 10 Republic v.Koufettas

(1985)3(C)C.L.R. 1950, Δημοκρατία v.Βασιλείου

(1990)3ΑΛΛ. 226, 15 Christodoulides andAnotherv.EducationalService Commission

(1986)3(B) C.L.R. 1637, Yiangoullis v.Republic

(1988)3(A) C.L.R. 266, Καϊλής καιΆλλος v.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 2135, 20 Rousosv.Republic

(1986)3(A)C.L.R.

1. Προσφυγή. 25 Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας μετηνοποία προήγαγετο ενδιαφερόμενοπρόσωπο στη θέση Επιθεωρητή Εργαστηρίων, Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο, αντί του αιτητή. 30 Α. Σ. Αγγελίδης, γιατονΑιτητή.
2. Χατζηδημητρίον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την Καθ' ηςηαίτηση. 35 Ε. Ευσταθίου, γιατο ΕνδιαφερόμενοΠρόσωπο. Cur. adv.wit. ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ.: Στις 14Μαρτίου,1989,ηκαθ'ηςηαίτηση 40 Επιτροπή Δημοσίας Υπηρεσίας, πουστησυνέχεια θα αναφέρε­ ται ως Ε.Δ.Υ.,αποφάσισεναπροάξειτο ΕνδιαφερόμενοΜέρος αντί τουΑιτητή στην κενήθέσηΕπιθεωρητήΕργαστηρίων,Ανώ­ τερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο (ΑΤΙ), από 1/4/
3. Ηαπόφαση 2558 3ΑΛΛ Σαββίδης ν. Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. αυτή κατέστη εκτελεστή με τη δημοσίευση της στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 21 Απριλίου
4. Μεταγενέ­ στερα, με επιστολή της με ημερομηνία 18 Μαΐου 1989, ηΕ.Δ.Υ. πληροφόρησε τον Αιτητήγια την πιοπάνωαπόφαση. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΣύμφωναμετοΣχέδιοΥπηρεσίας, όπωςείχεεγκριθεί απότο Υπουργικό Συμβούλιο με απόφαση του με αριθμό 21.657 και ημερομηνία 29 Απριλίου, 1982, η θέση Επιθεωρητή Εργαστη­ ρίων, ΑΤΙ, που είχε κενωθεί όταν ο κάτοχος της άφυπηρέτησε την 1/9/1988, είναι θέση προαγωγής. Γιατην πλήρωση της ακο­ λουθήθηκε ησυνηθισμένη διαδικασία ηοποίαάρχισε με επιστολή-πρόταση του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, στο οποίο υπάγεται το ΑΤΙ, με ημερομηνία 1 Σεπτεμβρίου, 1988, στον Πρόεδρο της Ε.Δ.Υ..Με βάση τις Κανονιστικές Διατάξεις που διέπουν τη σύσταση, τις αρμοδιότητες καιτη μέθοδο ενέργειας Τμηματικών Επιτροπών συμφωνάμε τοάρθρο36 των περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμων του 1967 έως 1987 (Κανονιστική Διάταξη3),ηΕ.Δ.Υ. αποφάσι­ σε στη συνεδρία της με ημερομηνία 23 Σεπτεμβρίου, 1988, να σταλεί στον ΠρόεδροτηςαρμόδιαςΤμηματικής Επιτροπήςαπό το Γραμματέατης Ε.Δ.Υ.κατάλογος των υποψηφίων γιαπροα­ γωγή μαζί με τους Φακέλουςτων Εμπιστευτικών Εκθέσεων και το ΣχέδιοΥπηρεσίας της θέσης. Η Τμηματική Επιτροπή επιλήφθηκε του θέματος και στην ΈκθεσητηςπροςτηνΕ.Δ.Υ.μεημερομηνία 1 Φεβρουαρίου 1989 αναφέρει ότι εξέτασε τον κατάλογο των τριών υποψηφίων για προαγωγή (στον οποίο περιλαμβάνονταν ο Αιτητής και το Εν­ διαφερόμενο Μέρος) και διαπίστωσε ότι καιοι τρεις υποψήφιοι κατείχανταπροσόντα που καθορίζονται στο σχετικό Σχέδιο Υπηρεσίας και ότι, αφού έλαβε υπόψη τα προσόντα, την αξία, την αρχαιότητα και τις Ετήσιες Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψηφίων κατάληξε στην ομόφωνη απόφασηνα συστήσει και τουςτρεις υποψήφιουςωςκατάλληλους γιαπροαγωγήστην επίδίκηκενήθέση. Στις 10 Φεβρουαρίου, 1989, ο Αιτητής έστειλε στην Ε.Δ.Υ. επισιολή-στην-οποία-επ:ισύναψε-ενημερωμένο_βιογραφ],κ^_του σημείωμα για δική της χρήση και πληροφόρηση και για ενημέρωση του προσωπικού του φακέλου. Το σημείωμα αυτό περι­ λάμβανε μακροσκελή καιπολύλεπτομερή κατάλογοτωνπροσό­ ντων του. Στη συνεδρία της με ημερομηνία 14 Φεβρουαρίου, 1989, η 2559 Πογιατζής,Δ. Σαββίδηςν.Δημοκρατίας

(1990)Ε.Δ.Υ.ασχολήθηκε καιπάλι μετοθέμα της πλήρωσης της επίδι­ κηςκενής θέσης και "αφούέλαβε υπόψηταενώπιον της στοιχεία και με βάσηταπορίσματατηςΤμηματικής Επιτροπής, αποφάσι­ σε ναεξετάσει το θέμα πλήρωσης τηςπιοπάνω κενής θέσης σε ημερομηνία που θαοριστεί αργότερα.Στησυνεδρίαση να κληθεί ναπαραστείκαιοΔιευθυντής τουΑνώτερου Τεχνολογικού Ινστι­ τούτου"*. Όπως έχω ήδηαναφέρει,η επιλογή του Ενδιαφερομένου Μέ­ ρους γιαπροαγωγή αποφασίστηκε στη Συνεδρία τηςΕ.Δ.Υ. με ημερομηνία 14 Μαρτίου, 1989.Παραθέτωαυτούσιο το σχετικό απόσπασμα απότοπρακτικόπου τηρήθηκε και αποτελεί μέρος τουΠαραρτήματος7τουσυνημμένου στηνΈνστασητηςΕ.Δ.Υ.. "Στη συνεδρίαση ήτανπαρών και οΔιευθυντής του Ανώτερου Τεχνολογικού Ινστιτούτου κ. Θεμιστοκλής Δράκος. 5 10 15 Αυτός ανάφερεταεξής: Μεβάσητα τρίακριτήρια στοσύνολο τους, αξία,προσό- 20 ντακαιαρχαιότητα,κρίνει ως επικρατέστερο καισυστήνει το Σάββα Σαββίδη. Στο σημείο αυτό ο Διευθυντής αποχώρησε από τη συνε­ δρίαση. 25 Στη συνέχεια η Επιτροπή ασχολήθηκε μετην αξιολόγηση και σύγκριση των υποψήφιων. Η Επιτροπή εξέτασε ταουσιώδη στοιχεία απότοφάκελο Πλήρωσης της θέσης,καθώςκαιαπότους Προσωπικούς Φα­ κέλους και τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις τωνυποψηφίων και έλαβε επίσης υπόψη ταπορίσματα τηςΤμηματικής Επιτρο­ πής και τησύσταση του Διευθυντή. 30 35 Η ΕπιτροπήέλαβευπόψητιςΕμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψήφιων στο σύνολο τους. Ενδεικτικά, αναφέρονται οι Εκθέσεις τους στα τέσσερα τελευταία χρόνια: 40 *Δέστεεπίτουπροκειμένου τοπρακτικό- συνημμένο ως Παράρτημα 6στην ΈνστασητηςΕ.Δ.Υ.. 2560 3 ΑΑΔ. Σαββίδηςν. Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ.

1. Χρυσοστόμου Πέτρος: - 1985 1986 "Ε" (12-0-0) 1987 "Ε" (12-0-0) 1988 "Ε" (8-3-1) "Ε" (12-0-0)
2. Σιαμμάς Ανδρέας: 1985 1986 "Ε" (11-1-0) 1987 "Ε" (11-1-0) 1988 "Ε" (8-1-3) "Ε" (11-1-0)
3. Σαββίδης Σάββας Ε: 1985 1986 "Ε" (12-0-0) 1987 "Ε" (12-0-0) 1988 "Ε" (11-1-0) "Ε" (12-0-0) 10 15 Η Επιτροπή έλαβε επίσης υπόψη τα προσόντα των υπο­ ψηφίων, καθώς και την αρχαιότητα τους, η οποία φαίνεται στον ενώπιον της Επιτροπής κατάλογο των υποψηφίων. 20 25 30 35 Η Επιτροπή, αφού έλαβε υπόψη τα πιο πάνω, δεν υιοθέ­ τησε τη σύσταση του Διευθυντή', την οποία έκρινε ως μηεπαρ­ κώς αιτιολογημένη και αντί του Σαββίδη επέλεξε για προα­ γωγή τον Πέτρο Χρυσοστόμου, ο οποίος είναι πρώτος σεαρχαιότητα-ανάμεσα στους τρεις υποψήφιους, προηγούμενος μάλιστα του Σαββίδη κατά δύο χρόνια και τέσσερις μήνες στην παρούσα τους θέση και έχει καθ' όλα εξαίρετες Εμπι­ στευτικές Εκθέσεις στα τρία από τα τέσσερα τελευταία χρό" νια, όπως και ο Σαββίδης. Σ' ό,π αφορά την Έκθεση του Χρυσοστόμου για το 1988, ηΕπιτροπήδυσκολεύεται να αντι­ ληφθεί πώς,χωρίς να δίνεται οποιαδήποτε εξήγηση, ηβαθμο­ λογία του στην παράγραφο "Ικανότης Γραπτής Εκφράσεως" υποβιβάστηκε από "Εξαίρετος" που ήταν τα προηγούμενα χρόνια σε "Καλός". Η Επιτροπή, επιλέγοντας το Χρυσοστόμου, δεν παράλει­ ψε να λάβει υπόψη τα προσόντα του Σαββίδη, έκρινε όμως με "βάστΓτοΙΐύνολο των"ενώπιον τηςστοιχείων το^Χρυσοστόμουως επικρατέστερο για προαγωγή. 40 • Συμπερασματικά,η Επιτροπή λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ενώπιον της ουσιώδη στοιχεία, έκρινε με βάση τα καθιερωμέ­ να κριτήρια στο σύνολο τους (αξία, προσόντα, αρχαιότητα) ότι ο Πέτρος Χρυσοστόμου υπερέχει των άλλων υποψηφίων 2561 Πογιατζής, Δ. Σαββίδης ν.Δημοκρατίας

(1990)και αποφάσισενατον προαγάγει σαντον πιοκατάλληλο στη μόνιμη (Προϋπ. Αναπτ.) θέση Επιθεωρητή Εργαστηρίου, Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο, από1.4.89." Με επιστολή* του που έστειλε στην Ε.Δ.Υ. με ημερομηνία 3 Απριλίου, 1989, ο Αιτητής υπόβαλε αίτημα για την επανεξέταση του θέματοςτης πλήρωσης της επίδικηςκενής θέσης καιτηνανα­ θεώρηση της επίδικης απόφασηςτης Ε.Δ.Υ..Σεσυνέχεια τηςεπι­ στολής αυτής,ο Αιτητής έστειλεστην Ε.Δ.Υ.δεύτερη επιστολή** με ημερομηνία 10Απριλίου, 1989, στην οποίαπεριγράφει διάφορες δραστηριότητες τουστο ΑΤΙ μέσα στηδιάρκειατων τελευταί­ ων δυο χρόνων. 5 10 Στησυνεδρία της με ημερομηνία 24 Απριλίου, 1989, ηΕ.Δ.Υ. εξέτασε τοπιοπάνωαίτηματουΑιτητήγιαεπανεξέτασητηςπλή- 15 ρωσης της επίδικης κενής θέσης και αποφάσισε να το απορρί­ ψει***γιατί "αφούέλαβευπόψηόλαταενώπιοντηςσχετικά στοι­ χεία,περιλαμβανομένων καιτων παραστάσεωντου Σάββα Σαββί­ δη, έκρινε ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε νέο στοιχείο που να δι­ καιολογεί αναθεώρησητης απόφασηςτης για προαγωγήτου Πέ- 20 τρου Χρυσοστόμου. Αλλωστε, η Επιτροπήκατά την εξέταση της πλήρωσης της θέσης, στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 14.3.89, είχε ενώπιον της και τον Προσωπικό Φάκελοτου Σαββίδη, στον οποίοπεριέχεται καιτοσημείωμα τουημερομηνίας 10.2.89σχετι­ κά με την πείρακαιταπροσόντα του".Ύστερα απόταπιοπάνω 25 ηΕ.Δ.Υ.επαναβεβαίωσετηναπόφασητης μεημερομηνία 14Μαρ­ τίου 1989 γιαπροαγωγήτου Ενδιαφερομένου Μέρους. Με την παρούσα προσφυγή του, που καταχώρησε στις 8 Μαΐου, 1989, ο Αιτητής ζητάτις πιο κάτωτρεις θεραπείες: "

1. Διακήρυξη του Δικαστηρίου ότι ηπράξηκαι/ήαπόφαση τουκαθ' ουηαίτησηπουδημοσιεύτηκε στις 21.4.89στην Επί­ σημη Εφημερίδατης Κυβέρνησης με την οποίαπροήγαγετον Πέτρο Χρυσοστόμου στηθέση Επιθεωρητή Εργαστηρίων στο Α.Τ.Ι. από 1.4.89αντί και/ήστη θέση του αιτητή είναι άκυρη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος. 2.Διακήρυξητου Δικαστηρίου ότι ηάρνησηκαι/ήπαράλειψη *ΜέροςΠαραρτήματος8συνημμένου στηνΈνστασητης Ε.Δ.Υ.. *ΜέροςΠαραρτήματος8*ιυνημμένου στηνΈνστασητης ΕΑΥ.. *ΔέστεπρακτικόσυνημμένοστηνΈνστασητηςΕ.Δ.Υ.ως Παράρτη­ μα
2. 2562 30 35 3Α.ΑΛ. Σαββίδηςν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. του καθ'ου ηαίτησηνα προαγάγει τον αιτητή στη θέσηΕπι­ θεωρητή Εργαστηρίου στο Α.Τ.Ι. είναι άκυρη, παράνομηκαι πως ό,τι παραλήφθηκεθαπρέπει να διενεργηθεί. 5
3. Διακήρυξη του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ήαπόφαση του καθ' ου ηαίτηση να απορρίψει τις ενστάσεις του αιτητή ημερομ. 3.4.89 και 10.4.89 είναι άκυρη και στερημένη οποι­ ουδήποτε εννόμου αποτελέσματος." 10 Πριν αναφερθώστα νομικά σημεία πάνω στα οποία ο Αιτητής βασίζει την προσφυγή του,νομίζω ότι θα πρέπει πρώτα να αναφερθώ και να εξετάσω τις προδικαστικές ενστάσεις αναφο­ ρικά μετις πιοπάνωαιτούμενες θεραπείες μεαριθμό2και3, τις οποίες έχει εγείρει με την Ένσταση της η Ε.Δ.Υ.και τις οποίες έχει υιοθετήσει μετην Ένσταση του το Ενδιαφερόμενο Μέρος. 15 20 Αναφορικά με τη θεραπεία με αριθμό 2 που ζητά ο Αιτητής, ηπροδικαστική ένσταση είναι ότι η μη επιλογή του Αιτητή για προαγωγή στην επίδικηθέσηδε συνιστά "παράλειψη" εντός της έννοιας της παραγράφου 1 του άρθρου 146 του Συντάγματος. Αναφορικά δε με τη θεραπεία με αριθμό 3, ηπροδικαστική έν­ σταση είναι ότι ηπροσβαλλόμενη με αυτή απόφασητης Ε.Δ.Υ. αποτελεί επιβεβαιωτική πράξη προγενέστερης απόφασης της Ε.Δ.Υ.με ημερομηνία 14 Μαρτίου,
4. 25 30 35 40 Έχω εξετάσε^μεπροσοχή ταεπιχειρήματαπου οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων έχουν προβάλει υπέρκαικατάτων προ­ δικαστικών ενστάσεων και για τους λόγους που θααναφέρωπιο κάτω, έχω φθάσει στο συμπέρασμα ότι και οι δυό προδικαστικές ενστάσεις ευσταθούν και ως εκ τούτου οι θεραπείες με αριθμό 2 και 3πουζητάοΑιτητής απορρίπτονταιως απαράδεκτες. Ούτε υπάρχει ούτε θα μπορούσε να υπάρξει ισχυρισμός ότι στην παρούσα περίπτωση, η προαγωγή του Αιτητή στην επίδικη κενή θέσηαποτελούσε ενέργεια στην οποία ηΕ.Δ.Υ.όφειλεκατά το νόμο ναπροβεί. Ηύπαρξητέτοιας οφειλόμενης απότο νόμο ενέργειας στην οποία αναφέρεται η"παράλειψη" του διοικητικού οργάνου αποτελεί απαραίτητηπροϋπόθεση πριν ηπαράλειψη κα­ ταστεί αντικείμενο προσφυγής κάτω από την παράγραφο 1του άρθρου 146του Συντάγματος. Από ταπρώταχρόνιατης Ανεξαρ­ τησίας της Κύπρου, το τότε Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο τόνισε στην υπόθεση Mustafa Hamza (Jludag v. Republic, 3 Α.Α.Σ.Δ. 131, ότι οδιορισμός μεπροαγωγήενός απότουςυποψη­ φίουςστηνυπόπλήρωσηκενήθέσηδελογίζεται ωςπαράλειψητου 2563 . Πογιατζής, Δ. Σαββίδης ν. Δημοκρατίας

(1990)διοικητικού οργάνου που προβαίνει στο διορισμό αυτόναδιορί­ σει κάποιο άλλο υποψήφιο που επίσης επιδιώκει διορισμό στην ίδια κενήθέση. Έχω πρόσφαταπροβεί σε ανασκόπηση της νομο­ λογίας πάνωστο προκείμενο θέμα στην Προσφυγή Χατζηχαμπής ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.ΑΛ. 1947 και παραθέτωτο πιο κάτω 5 απόσπασμααπότηναπόφασηπουέδωσαστις 8Ιουνίου, 1990, το οποίο εφαρμόζεται και καλύπτει πλήρως την πρώτη προδικαστι­ κήένστασηστην παρούσαυπόθεση: "Πριν ασχοληθώ με τουςλόγους ακύρωσης της επίδικης από- 10 φάσηςπουπροβάλλονταιστηναίτηση, θαπρέπειναπαρατηρήσω ότιη διακήρυξηπουζητάοαιτητήςμετηνπρώτηαπότιςδυο θε­ ραπείεςπου επικαλείται,η οποίαπαρατίθεταιαυτούσιαπιο πά­ νω,είναι ολότελα αδύνατοναεκδοθεί ακόμακαι στηνπερίπτω­ ση που όλα τανομικά σημεία στα οποία βασίζεται ηπροσφυγή 15 αποδειχθούνβάσιμα.Η διακήρυξηπουοαιτητήςζητάστηνπρώ­ τηπαράγραφοτηςπροσφυγήςαφοράαποκλειστικάτηνπαράλει­ ψητης Ε.Ε.Υ.ναπροάξει τον αιτητήσε μιααπότις επίδικεςκε­ νές θέσειςκαιτηνκήρυξητηςωςάκυρηςαπότοΔικαστήριο. Το γεγονός της μηεπιλογής του αιτητήγιαπροαγωγή δεν αποτελεί 20 σύμφωνα με τη νομολογία "παράλειψη" με το νόημα της παρα­ γράφου 1 τουάρθρου 146τουΣυντάγματοςκαιείναι, επομένως, εκτός της αναθεωρητικήςδικαιοδοσίαςτουΔικαστηρίου. Γιανα αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής κάτω από το άρθρο 146 η "παράλειψη" πρέπει νααναφέρεταισε πράξηήαπόφασηπουτο 25 διοικητικό όργανο έχει,σύμφωνα μετο Νόμο, καθήκονκαι υπο­ χρέωση ναλάβει καιόχι απλώςδιακριτικήευχέρεια.Σε περιπτώ­ σειςδιορισμού ή προαγωγήςόπωςη παρούσα,ηοφειλόμενη από την Ε.Ε.Υ.ενέργεια είναι η πλήρωση της κενής θέσης μετονκα­ τάλληλοκατάτην κρίσητης υποψήφιο με βάσητο Νόμοκαι τις 30 αρχέςτουδιοικητικού δικαίου. Σχετική επί τουπροκειμένου εί­ ναιη απόφασηΚλέαρχοςΜιλτιάδονςκαιΆλλοιν. Δημοκρατίας μέσω ΕΛ.Υ.

(1989)3Α.Α.Δ.1318. Σχετικές,μεταξύάλλων,είναι καιοι υποθέσεις ΑγάπιοςΠαπαγαπίονν.Δημοκρατίας

(1989)3 Α.Α.Δ.1604,καιΠετονσηςν.Α.Η.Κ.

(1989)3Α.Α.Δ.1230." 35 Αναφορικά με τηδεύτερη προδικαστική ένστασηπουαναφέρε­ ται στη θεραπείαμεαριθμό3της Αίτησης,θαήθελα νατονίσωότι ηαναθεωρητικήδικαιοδοσίατουΑνωτάτου Δικαστηρίου κάτωαπό το άρθρο 146 του Συντάγματοςπεριορίζεται στονέλεγχοτηςνομι- 40 μότητας εκτελεστών μόνο διοικητικών πράξεων, δηλαδήπράξεων με τις οποίες το διοικητικό όργανοκοινοποιεί τηβούληση τουπά­ νω σε κάποιο θέμα ήαίτημα στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο ήπρό­ σωπα,πράξεωνπουπαράγουνέννομααποτελέσματαέναντιτωνδι2564 3ΑΛΛ. 5 10 Σαββίδηςν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. οικουμένων καιπουενέχουν το στοιχείο της άμεσης εκτέλεσης.Η βεβαιωτική πράξηδεν είναι πράξηεκτελεστή. Ηαπλήεπανάληψη του περιεχομένου προγενέστερης εκτελεστής πράξης ή απόφασης καιη εμμονήτηςΔιοίκησης σ'αυτήδεδημιουργεί απόμόνη.τηςέννομα αποτελέσματα,εκτός ανλήφθηκε σαναποτέλεσμα νέαςέρευ­ ναςπουδιεξήχθηκε μεβάσηνέα στοιχεία πουγια πρώτηφορά τέ­ θηκανενώπιοντηςκαιαξιολογήθηκανκαισυνεκτιμήθηκαν μαζί με εκείναταοποίαηΔιοίκηση είχεμέχρι τότευπόψη της. Υπάρχει ξε­ κάθαρηκαισυνεπής νομολογία πάνωστις θέσεις πουέχω εκθέσει πιοπάνωκαιενδεικτικάαναφέρωτιςυποθέσεις 1)Kolokassides ν. Republic

(1965)3 C.L.R. 542,2) Varnava v.Republic

(1968)3 CL.R. 566,3) Kyprianides v. Republic

(1982)3 C.L.R. 611,4) Spyrouv. Republic

(1983)3(A) C.L.R. 354 και5)Χατζηπαναγή v. Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 1079. 15 Πότευπάρχεινέαέρευνα είναι θέμαπραγματικό όπως τονίζει ο Στασινόπουλος στοπιοκάτωαπόσπασματουβιβλίου του "Δί­ καιον τωνΔιοικητικών Διαφορών"

(1964), 4ηΈκδοση, σελ. 176: 20 25 30 "Πότευπάρχεινέαέρευνα.- Πότευπάρχεινέαέρευνα,είναι ζήτημαπραγματικόν.Θεωρείταιόμωςγενικώς νέαέρευναηλήψις υπ'όψιν νέων ουσιωδών νομικών ήπραγματικών στοιχεί­ ων,κρίνεταιδεαυστηρώςτοχρησιμοποιηθέν νέον υλικόν,διό­ τι δεν πρέπει οαπολέσας την προθεσμιαν δια την προσβολήν μιας εκτελεστής πράξεως, ναδύναται να καταστρατηγή την πορθεσμίανταύτηνδιατηςδημιουργίαςνέαςπράξεως,ηοποία εξεδόθηκατ' επίφασιν μεν κατόπιννέας ερεύνης, κατ1ουσίαν όμως επί τηβάσει των αυτών στοιχείων. Ούτω,δεν θεωρείται νέα έρευνα ηπαραπομπή τηςυποθέσεως εκνέου ειςσυμβούλιον, προς εξέτασα απόνομικής αποκλειστικώς πλευράς ή η παραπομπήπρος γνωμάτευσα ειςτονομικόν συμβούλιον ή η επίκλησις άλλης νομικής διατάξεως εκτός εκείνης εφ'ης είχε στηριχθή ηαρχικήπράξις,εφ' όσον δεν γίνεται επίκλησις και νέων πραγματικών στοιχείων. 35 40 Νέαέρευναυπάρχει ιδίως εάν,προτηςεκδόσεως τηςνεωτέρας-πράξεωςτλαμβάνηχώρανεξέτασις στοιχείων κρίσεως νεωστίπροκυπτόντωνήπροϋπαρχόντωνμεναλλάτέωςαγνώστων, άτινανυνλαμβάνονταιπροσθέτωςδιάπρώτηνφοράνυπ' όψιν. Ομοίως, νέαν έρευναν συνιστά ηδιενέργεια αυτοψίας ήη συλ­ λογή συμπληρωματικών επίτηςυποθέσεως πληροφοριών." Ηαπαραίτητηνέαέρευναδενέχειδιεξαχθεί στηνπαρούσαπε­ ρίπτωση ούτε είχαν προσκομισθεί απότονΑιτητή νέαστοιχεία 2565 Πογιατζής,Δ. Σαββίδης ν.Δημοκρατίας

(1990)για νααποτελέσουν αντικείμενο τέτοιας έρευνας από τηνΕ.Δ.Υ., πριντηλήψητηςαπόφασηςτηςμεημερομηνία24 Απριλίου,1989, με τηνοποίαείχεαπορριφθείτο αίτηματουγια επανεξέταση της πλήρωσης τηςκενής επίδικης θέσης. 5 Αναφορικά τώρα μετην ουσία τηςπροσφυγής που περιορί­ ζεται στη θεραπεία μεαριθμό 1, ο Αιτητής στηρίζει την Αίτηση του σταπιο κάτωνομικά σημεία: "

1. Οκαθ' ουηαίτησηενήργησεμεπλάνηπερίταπράγματαγια- 10 τιότανπροέβαινεστηπροσβαλλόμενη πράξηκαι/ή απόφασηδεν έλαβευπ'όψηή/καιδενεξέτασεκαθόλουτηναξία,ταπροσόντα, τηνπείρα,τηναρχαιότητακαιτην ικανότητατουαιτητή.
2. Τοενδιαφερόμενο μέρος δεν ήτανκατάλληλο ή/καιπροσοντούχο προς προαγωγή,συγκρινόμενο δε έναντι τουαιτητή υστερείκαταφανώς,ηδεπροαγωγήτουείναιαποτέλεσμαπλά­ νηςήελλιπούς έρευνας. 15
3. Τοσύνολοτηςδιοικητικήςδιαδικασίαςπουκατέληξε στην 20 έκδοση της προσβαλλομένης πράξης ή/και απόφασης είναι άκυρη,παράνομηκαιαντίκειται στοΝόμο και στους Κανο­ νισμούς και στις αρχές της χρηστής διοίκησης και/ή είναι προϊόν κατάχρησης ήυπέρβασης εξουσίας. 25
4. Οκαθ' ουηαίτησηενήργησεμεδυσμενήδιάκρισηκατάτου αιτητή,γιατίυπερέχει καταφανώςτουενδιαφερομένου μέρους σεαξίακαιπροσόντα.
5. Οκαθ' ουη αίτησηενήργησεκαθ' υπέρβασηή/και κατάχρηση εξουσίας γιατί δεν επέλεξε τον καταλληλότερο από τους υποψηφίους. 30
6. OLπροσβαλλόμενες πράξειςστερούνται τηςδεούσηςήκαι νόμιμης δικαιολογίας ή/καιαιτιολογίας ή/καινομιμότητας." Η Ε.Δ.Υ. στηρίζει τηνΈνσταση τηςστους ισχυρισμούς της ότι ηπροσβαλλόμενη απόφασηείναιορθήκαινόμιμηκαιότιλή­ φθηκεύστερα απόορθήάσκησηαπότηνΕ.Δ.Υ.τηςδιακριτικής της εξουσίας μετά που λήφθηκανυπόψη όλα τανόμιμα και ου- 40 σιώδη κριτήρια,στοιχεία καιγεγονότα. Τέλος, η Ένσταση του Ενδιαφερόμενου Μέρους στηρίζεται στα πιο κάτωνομικά σημεία: 2566 35 3ΔΑΔ. Σαββίδηςν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. "
7. Το Ενδιαφερόμενο Μέρος ΠέτροςΧρυσοστόμου υιοθετεί το περιεχόμενο της ενστάσεως της καταχωρηθείσης υπό των Καθ' ων ηΑίτησις καιπεραιτέρω ισχυρίζεται ταακόλουθα: 5
8. Οι Νομικοί Λόγοι ακυρώσεως τους οποίους επικαλείται οΑιτητής είναι ασαφείς,στερούνται ουσιαστικής βάσεωςκαι δεν υποστηρίζονται υπό επαρκών ή οιονδήποτε στοιχείων γιαναδύναταιναπροχώρησηκαιεπιτύχει ηπροσφυγή. 10
9. Η προσβαλλόμενη απόφασις πάρθηκε ορθά και νόμιμα συμφώνως των σχετικών Νόμων με σωστή ενάσκηση των εξουσιών που ο σχετικός Νόμος δίδει εις την Επιτροπήκαι αφού λήφθηκαν υπόψιν όλα τα ουσιώδη γεγονότα, νόμιμα κριτήρια και στοιχεία. 15
10. Ηεπίδικηαπόφασις είναι δεόντως αιτιολογημένη καιελή­ φθη απότηνκαθ' ηςηΑίτησηΕπιτροπήμετάαπό επαρκήκαι δέουσα έρευνα μεβάσηόλαταγεγονότα καιπερισταστικά της υποθέσεως." 20 Θαασχοληθώ πρώταμετοβασικό ισχυρισμό τουΑιτητήπου αναφέρεται στη μηυιοθέτηση απότην Ε.Δ.Υ.της σύστασης του Διευθυντή του ΑΤΙ γιατί, κατά τηγνώμη της Ε.Δ.Υ.,η σύσταση αυτήδενήτανεπαρκώς αιτιολογημένη. 25 Τοάρθρο44

(3)τουπερίΔημοσίας Υπηρεσίας Νόμουτου 1967, (Νόμοςαρ. 33του 1967) όπωςτροποποιήθηκε, προνοεί ταεξής: 30 35 "44

(3)Κατά την προαγωγήν η Επιτροπή λαμβάνει δεόντως υπ'όψιν τας περί των υποψηφίων ετησίας εμπιστευτι­ κός εκθέσειςκαιταςεπίτούτο συστάσεις του Προϊσταμένου τουΤμήματος εν τω οποίωηκενή θέσις." Έχεινομολογιακάκαθιερωθείότιησημασίατηςσύστασης του Προϊσταμένου τουΤμήματος,πουαποτελεί ανεξάρτητο στοιχείο προσδιορισμού τηςαξίαςτωνυποψηφίων*είναιτόσο σημαντική ώστενααπαιτείταιειδικήαιτιολόγηση γιααπόκλισηαπόαυτή. Η κλασσική-αυθεντία'πάνω'στόΤτροκείμενο θέμα είναι η απόφαση τουΑνωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου (όπωςήταντο 1961) στην υπόθεση Theodosiou v. Republic 2 R.S.C.C 44, από την •ΔέστεεπίτουπροκειμένουSpanosv.Republic

(1985)3(C)C.L.R.1826 καισυνεκδικαζόμενες προσφυγέςαρ.286/88,320/88, 367/88και881/88, ΑνδρέαςΚαϊττάνηςκαιΆλλοιν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.ΑΛ. 1294. 2567 Πογιατζής, Δ. Σαββίδης ν. Δημοκρατίας

(1990)οποία παραθέτωτοπιοκάτωαπόσπασμα: "Intheopinion oftheCourttherecommendation of aHeadof Department or othersenior responsible officer, andespecially so incaseswhere specialized knowledge andability are required for the performance of certain duties, is a most vital consideration which should weigh with the Public Service Commission in comingtoadecision inaparticular case andsuchrecomendation should not be lightly disregarded. If the Public Service Commission is of the opinion that for certain reasons such recommendation cannotbe adopted then as a rule such Headof Department or other officer concerned should be invited by the Public Service Commission toexplain his viewsinorderthatthe Public Service Commission may have full benefit thereof, a course whichhasnotbeen followedinthiscase. 5 10 15 If, nevertheless, thePublic Service Commission comes tothe conclusion nottofollow theaforesaid recommendation itistobe expected for theeffective protection of the legitimate interests, under Article 151 in conjunction with Article 146 of the 20 Constitution, of the candidates concerned, that the reasons for taking such an exceptional course would be clearly recorded in the relevant minutes of thePublic Service Commission. Failure to do so would not only render the work of this Court more difficult in examining the validity of the relevant decision of the 25 Public Service Commission but it might deprive such Commission of afactor militating against theinference thatithas actedinexcessor abuse of power." Οιλόγοιγιατουςοποίουςαποδίδεται μεγάλησημασίαστιςσυ- 30 στάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος, ιδιαίτερα στις περι­ πτώσεις πουηεκτέλεση τωνκαθηκόντωντηςυπόπλήρωση κενής θέσηςαπαιτεί εξειδικευμένηγνώσηκαιικανότητα,είναιευνόητοι. Ο Προϊστάμενος του Τμήματος είναι σε καλύτερη θέση από οποιοδήποτε άλλο να εκτιμήσει τα απαιτούμενα καθήκοντατης 35 θέσηςτηςοποίαςσκοπείταιηπλήρωση,τησχέσηήσυνάφειατων προσόντωνακαδημαϊκώνκαιάλλωνκάθευποψηφίουμετακαθή­ κοντα αυτά και το βαθμό καταλληλότητας κάθε υποψηφίουνα εκτελέσει τακαθήκοντα αυτά με την απαιτούμενηεπάρκεια.Σχε­ τικήπάνωστο προκείμενοΘέμαείναιηαπόφασητηςΟλομέλειας 40 στην υπόθεση της Republic v. Harris

(1985)3 C.L.R. 106, στην οποία τονίστηκαν και τα εξής: Πρώτο,στις περιπτώσεις πουο Προϊστάμενος του Τμήματος αιτιολογεί ρητά τις συστάσεις του στο διοικητικόόργανοπουείναι επιφορτισμένο μετηνπλήρωση 2568 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 Σαββίδηςν.Δημοκρατίας Πογιατξής,Δ. της κενής θέσης,οι συστάσεις αυτέςαποτελούν αντικείμενοδικα­ στικού ελέγχου* δεύτερο,ανκαιτο διοικητικό όργανο δεναποτε­ λείαπλώςτηνηχώτηςφωνήςτουΠροϊσταμένουτουΤμήματος,οι συστάσεις τουοποίουδεντοδεσμεύουν στην επιλογή,κατάτη δικήτου αποκλειστική κρίση,του καταλληλότερου υποψηφίουγια τηνπλήρωση τηςθέσης,δεθαπρέπει νατις αγνοεί χωρίς τη δέου­ σαπερίσκεψη,οφείλειδεναδίδειειδικήαιτιολογία σε περίπτωση που πιστεύει ότι θαπρέπει να μηντις υιοθετήσει* και τρίτο,ηει­ δικήαυτήαιτιολογίαείναιαντικείμενο δικαστικούελέγουαπότο διοικητικό Δικαστήριο. Η υπόθεση του παρόντος Αιτητή θαπρέπει επίσης να εξετα­ στεί υπότο φως τωναποφάσεωντης Ολομέλειας στις υποθέσεις 1) Georgbiou v.Republic

(1976)3 C.L.R. 74 και 2) Republic v. Koufettas (\9&5) 3(C)C.L.R. 1950,στιςοποίεςτονίστηκε ότιόταν OLσυστάσεις του Προϊσταμένου τουΤμήματος για τους υφιστα­ μένους τουδεσυνάδουνμετηγενικήεικόναπουπαρουσιάζουνοι εμπιστευτικές εκθέσεις,θαπρέπει είτενααγνοηθούνείτενααπο­ δοθεί σ' αυτέςπεριορισμένη μόνο βαρύτητα. 20 25 30 35 40 Οπως φαίνεταιαπότοπρακτικότηςσυνεδρίας της Ε.Δ.Υ. της ημέραςπουλήφθηκεη επίδικηαπόφαση,τοοποίοέχωπαραθέσει πιο πάνω, ο Διευθυντής του ΑΤΙ που ήταν παρών στη συνεδρία, σύστησεγιαπροαγωγήτον Αιτητή. ΗΕ.Δ.Υ. δενυιοθέτησε τησύστάση αυτήγιατί έκρινε ότι δεν ήτανεπαρκώςαιτιολογημένη.Το ερώτημα που εγείρεται είναι ανευσταθεί ήόχι ηαιτιολογία.αυτή της Ε.Δ.Υ..Σύμφωναμετο ίδιο πρακτικό, ο Διευθυντής του ΑΤΙ φαίνεται ναδιατύπωσετησύσταση του στην παρούσαπερίπτωση μετονπιοκάτωλακωνικό τρόπο: "Με.βάσητατρίακριτήρια στο σύνολοτους, αξία,προσόντακαιαρχαιότητα,κρίνει ωςεπικρατέ­ στεροκαισυστήνειτοΣάββαΣαββίδη"(Αιτητή). ΗΕ.Δ.Υ. δεφαί­ νεται να έχειζητήσει απότο Διευθυντή είτενα επεξηγήσει τησύ­ σταση τουείτενατηναιτιολογήσει πιο αναλυτικάήπιο λεπτομε­ ρειακά. ΗΕ.Δ.Υ.δενεξέφρασε ρητάοποιαδήποτεάποψη αναφορικά με το κατάπόσο ησύσταση τουΔιευθυντή συνάδει ήόχι με την όλη εικόνα για την καταλληλότητα των υποψηφίωνπου συν­ θέτουν όλα ταστοιχεία πουπεριέχονται στους προσωπικούςκαι εμπιστευτικούς τους φακέλους. Όμως,εξυπακούεται απότο όλο κείμενο τουσχετικού πρακτικούότι ηΕ.Δ.Υ.δεδιεπίστωσε ότι η σύσταση του Διευθυντή δε συνάδει με τα στοιχεία των φακέλων. Οπωςκαιναέχουνταπράγματα,επιβάλλεται,κατάτηγνώμημου, ναγίνειρητόεύρημαπάνωστοθέμααυτόκαιτομόνοεύρημαπου είναι δυνατόναγίνει είναι ότι ησύσταση του Διευθυντή συνάδει και βρίσκεται σε απόλυτηαρμονίαμετην όλη εικόνα πουπαρου2569 Πογιατζής,Δ. Σαββίδηςν.Δημοκρατίας

(1990)σιάζουνοι εμπιστευτικές εκθέσειςκαιταάλλαστοιχείατωνφακέ­ λων των υποψηφίων πουήτανενώπιον τηςΕ.Δ.Υ.. Δεν είναι ηπρώτηφοράπουσυστάσεις ΠροϊσταμένωνΤμημά­ των διατυπώθηκαν με παρόμοιο λακωνικό τρόπο. Στην υπόθεση 5 Δημοκρατία ν. ΑργνρονλλαςΒασιλείου

(1990)3Α.Α.Δ.226,ο Δι­ ευθυντής του Τμήματος συστήνοντας τα ενδιαφερόμεναπρόσωπα διατύπωσετησύσταση του στην ΕΛ.Υ. ως εξής: "Μεβάσητατρία κριτήρια στο σύνολοτους καιαφούέλαβευπόψητις απόψειςτων προϊσταμένων αδελφών,συστήνειτους εξής: "Στηνομόφωνηαπό- 10 φάσητηςΟλομέλειας οΠρόεδροςτουΔικαστηρίουΑ.Λοΐζουανα­ φέρθηκεστο περιεχόμενο τηςπιοπάνωσύστασης καιείπεταεξής: Είναι φανερό ότι η σύσταση αυτή δεν περιορίζεται μόνο στις τρεις γραμμέςτηςδιατύπωσηςτης μέσαστο πρακτικόπου 15 παραθέσαμε,αλλάφέρειπίσωτηςκαιτοπεριεχόμενο τωνεμπι­ στευτικών εκθέσεων καιτωνπροσωπικώνφακέλλων,όπωςεπί­ σηςκαιστοιχεία προσωπικών απόψεωντις οποίες ο ίδιος είχε διαμορφώσει κατόπιν ενημερώσεως του απόπρόσωπαπου εί­ χαν άμεση γνώση περί των υποψηφίων. Αυτή είναι μια ορθή 20 προσέγγιση καιδεν μπορείναθεωρηθεί ότιαποτελείπαρέκκλησηήαντίθεσηπροςτοτι λέχθηκε στηνυπόθεση Christodoulides and Another v. Educational ServiceCommission

(1986)3(B) C.L.R. 1637,ηοποίαδιαφοροποιείταιδιότι εκείεπρόκειτοπερί απόψεωνκαισυστάσεων τιςοποίεςτο IOLOτοδιοικητικόόργα- 25 νοεπήρεαπόδιάφορουςτμηματάρχες,αλλάουδέποτεκατέγρα­ ψετο περιεχόμενο τους. Εν πάσηπεριπτώσει στην προκειμένη περίπτωση έχουμεεξε­ τάσειταστοιχείατουφακέλουκαιέχουμεδειαπότηνεκτεταμέ- 30 νησύγκρισητην οποίαέκανεκαιηίδιαηΕπιτροπή στο σχετικό πρακτικότης,ότιη αιτήτριακαιταενδιαφερόμεναμέρηείχαντα τελευταία τέσσερα χρόνιαπροτηςλήψεωςτης επιδίκουαποφά­ σεωςεμπιστευτικές εκθέσειςστις οποίεςχαρακτηρίζοντοστοσύ­ νολοτουςωςεξαίρετοι.Διαφέρουνοιεμπιστευτικέςεκθέσειςτων 35 τριών προηγούμενων ετών προς όφελος της αιτήτριας. Ταυτό­ χροναταπροσόνταόλωνείναιπερίπουταίδια.Υπερέχουνόμως ταενδιαφερόμενα μέρη σεαρχαιότηταη οποίακυμαίνεταιμετα­ ξύτριών καιεπτάετών. Επομένως στο στοιχείο της συστάσεως του Διευθυντή μπορούσε και πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει υπει- 40 σέλθηκαι το στοιχείο της αρχαιότηταςτο οποίο όπως λέχθηκε και σε απόφαση του Δικαστηρίου τούτου μπορεί να ισοζυγίσει ελαφρώς καλύτερες εμπιστευτικές εκθέσειςήστηδεδομένηπερί­ πτωσηκαικαλύτεραπροσόντακαιενπάσηπεριπτώσει τατέσσε2570 3Α.ΑΛ. Σαββίδηςν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. ρατελευταίαχρόνιαείχαντις ίδιεςεμπιστευτικές εκθέσεις." 5 10 15 20 25 30 35 40 Στην υπόθεση Ανδρέα Καϊττάνηκαι Αλλοι ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω)στηνοποίαένααπόταεπιχειρήματατωναιτητώνήταν ότιοι συστάσεις τωνενδιαφερομένωνμερώναπότονΠροϊστάμε­ νο του Τμήματος έπασχανγιατί ήταν "σύντομες", τονίστηκε ότι, οσοδήποτε επιθυμητόκαι να είναι οι συστάσεις των Διευθυντών ναείναιαναλυτικέςκαιεκτεταμένες,"σύντομες" συστάσεις παρα­ μένουν έγκυρες ανσυνάδουνμετοπεριεχόμενο τωνφακέλωνκαι ότι αγνοούνται μόνο αν είναι αντίθετες ήδε συνάδουν προςτην όληεικόνατωνυποψηφίωνόπωςφαίνεταιαπότις εμπιστευτικές εκθέσεις καιταστοιχεία των φακέλωνή ανείναιπαράλογες. Στην υπόθεση Yiangoullis v. Republic

(1988)3(A) C.L.R. 266, στηνοποίαησύσταση τουΔιευθυντήπεριοριζότανπάλι σε γενική αναφορά στατρίακαθιερωμένακριτήρια,οΔικαστής Α. Λώρης είπε ταεξής: "In the instant case the recommendation of the Head of the Department, as reproduced in the sub-judice decision reads: 'Having inmindthethreecriteria asawhole,merit, qualifications and seniority he considers that the most suitable for the post is Kyriakos Demetriades' (theinterested party). Examining theconfidential reports andthepersonal file of the applicant and the interested party I hold the view that the recommendations of the Head of the Department were quite consistent with the overall picture transpiring from the confidential reports and the relevant administrative files, as we haveseen above, inrespect of merit andasitwillappear lateron in thepresent judgment inrespect of qualifications and seniority. And inthisconnection I may aswelladdherethat,thefact that the Head of the Department did not comment on all candidates does not affect the weight of his recommendation (Vide Constahtinou v.The Republic(\980) 3C.L.R.551 at p.561)." Πολύ πρόσφατα, στην υπόθεση Καϊλής και Αλλος ν. Δημο­ κρατίας (\990) 3 Α.ΑΛ. 2135, ο Δικαστής Α. Κούρρηςαπόρριψε επιχείρημα των αιτητών ότι ηΕ.Δ.Υ.όφειλε να αγνοήσει τη σύστασητουενδιαφερομένουμέρουςαπότοΔιευθυντήτουΤμή­ ματος γιατί δενπεριείχε αιτιολογία,λέγοντας ταεξής: "Οι συστάσεις του Διευθυντή του Τμήματοςεμφαίνονται 2571 Πογιατζής, Δ. Σαββίδης ν.Δημοκρατίας

(1990)στο παράρτημα 6,όπουαναγράφονταιτα εξής: 'ΣτησυνεδρίασηήτανπαρώνκαιοΔιευθυντήςτουΤυπογρα­ φείουκ.ΧρυσόστομοςΣοφιανός. Αυτόςανάφερεταεξής: 5 Γιατηθέση Επιθεωρητήστο ΚυβερνητικόΤυπογραφείοπου είναιθέσηΠροαγωγήςκαι μεβάσητα ΣχέδιαΥπηρεσίας και τοάρθρο44τωνπερίΔημοσίαςΥπηρεσίας Νόμωνπουανα­ φέρεταιστιςδιεκδικήσεις τωνυπαλλήλων γιαπροαγωγήκαι συνεκτιμώντας την αξία,ταπροσόντα καιτηναρχαιότητα, συστήνει γιαπροαγωγήτην ΈρσηΜιχαηλίδου.' 10 Ο ισχυρισμός των αιτητών είναι ότι πρόκειται γιαασαφή και αόριστη αναφορά γιασυνεκτίμηση των τριών κριτηρίων που δεν περιέχει αιτιολογία. Δε θα συμφωνήσω με τη θέση αυτή. Κατά τη γνώμη μου, στη σύσταση του Διευθυντή προσδιορίζονται σαφώς τακρι­ τήρια στα οποία βασίστηκε καιπου είναι εκείνα πουκαθορί­ ζονται στο άρθρο44

(2)τουπερί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου 33/67, δηλαδή η αξία, τα προσόντα και η αρχαιότητα.Απο­ καλύπτονται επομένως, οι λόγοι της σύστασης σε τρόποπου είναι δυνατός ο έλεγχοςτης αντικειμενικής τους υπόστασης και τούτο συνάδει απόλυτα με τις αρχές που προκύπτουν από την υπόθεση Yenakritou and Others v. The Republic

(1985)3C.L.R.2731, πουεπικαλείται οαιτητής." 15 20 25 Τελειώνοντας όσα είχαναπωπάνωστο θέματηςεπίδικηςσύ­ στασης του Διευθυντή του ΑΤΙ στην παρούσαυπόθεση,θαήθελα νααναφερθώστηνυπόθεσηRousos v.Republic

(1986)3(A) C.L.R. 30 723, στην οποία ο Δικαστής Γ. Πικής είπε ότι στις περιπτώσεις που ο Προϊστάμενος του Τμήματος δίδει αιτιολογία για τις συ­ στάσεις του,οι συστάσεις πρέπει να συνάδουν με την αιτιολογία αυτήκαι ότι, όπως η Ε.Δ.Υ.οφείλει ναθεμελιώνει τηναπόφαση της πάνωστα τρία κριτήρια που καθορίζει ο Νόμος,δηλαδήτην 35 αξία,ταπροσόντα καιτην αρχαιότητα,έτσικαιο Προϊστάμενος του Τμήματος οφείλει να θεμελιώνει τη δική του σύσταση πάνω σταίδιατρίακριτήριαμετην ίδιαπιοπάνωσειρά. ΑπότιςπιοπάνωαυθεντίεςπροκύπτειότιηΕ.Δ.Υ. λανθασμενααγνόησετησύστασητουΔιευθυντήτουΑΤΙ υπέρτουΑιτητή με τηναιτιολογίαότι αυτήδενήτανεπαρκώςαιτιολογημένη.Εφόσον η σύσταση αυτή του Διευθυντή δεν έρχεται σε αντίθεση, τουνα­ ντίον συνάδει απόλυτα,μετηνόληεικόναπουσυνθέτουν οι εμπι2572 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Σαββίδηςν. Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. στευτικές εκθέσεις καιταάλλαστοιχεία τωνφακέλωντωνυποψη­ φίων,η Ε.Δ.Υ.όφειλε νατηνείχελάβειυπόψητηςστηναξιολόγη­ σηκαιστησύγκριση τωνυποψηφίωνπουέκαμεκαιναπροσδώσει σ' αυτήτην αυξημένησημασία πουηνομολογία καθορίζει ενόψει του γεγονότος ότι ηαποτελεσματικήκαι ηεπιτυχής εκτέλεσητων καθηκόντων της επίδικης κενής θέσης απαιτεί και προϋποθέτει εξειδικευμένες γνώσεις και ενόψει του γεγονότος ότι οσοδήποτε μικρήκαιναείναι η υπεροχήτουΑιτητή,όπωςπροκύπτειαπό το σύνολο τωνεμπιστευτικών εκθέσεων, η υπεροχήαυτήμεγεθύνεται σεμεγάλοβαθμόαπότησύστασητουΔιευθυντή.Η αιτιολογίαλοι­ πόνπουέδωσε η Ε.Δ.Υ. καιπουείχεκαθήκονναδώσει,σύμφωνα μετη νομολογία, όταναποφάσιζενααγνοήσει τησύσταση τουΔι­ ευθυντή του ΑΤΙ, δεν ευσταθεί και θαπρέπει να θεωρηθεί ως να μην είχε δοθεί ποτέ. Πάσχει επομένως η τελική απόφαση της Ε.Δ.Υ. για το λόγο αυτό. Αυτό σημαίνει ότι η Ε.Δ.Υ. ενήργησε στηνπαρούσαπερίπτωσηκάτωαπόπλάνηαναφορικάμεταπράγ­ ματα καιτο νόμο και ότι ηεπίδικηαπόφαση λήφθηκε καθ*υπέρ­ βασηεξουσίας καιθαπρέπει,ως εκτούτου,ναακυρωθεί. Είναι πιθανόννα ενδείκνυται,ακόμακαι να επιβάλλεται ίσως, να προχωρήσω στη λεπτομερή εξέταση και συνεκτίμηση των στοι­ χείωντωνφακέλωντουΑιτητήκαιτουΕνδιαφερομένουΜέρουςμε σκοπότηνεξαγωγήσυμπεράσματοςκατάπόσοοΑιτητής έχειαπο­ δείξει στηνπαρούσαυπόθεσηέκδηληυπεροχήέναντιτου Ενδιαφερομενου Μέρους.Ηδιαπίστωσητηςύπαρξηςέκδηληςυπεροχήςτου Αιτητήθααποτελούσε πρόσθετο λόγο ακύρωσηςτηςεπίδικηςαπό­ φασης. Αποφάσισα, εντούτοις, να μην προχωρήσω στο έργο αυτό και νααφήσωστο αρμόδιοόργανοπουείναι ηΕ.Δ.Υ.να συνεκτι­ μήσει όλαταστοιχεία περιλαμβανομένηςτηςσύστασης τουΔιευθυντή του ΑΤΙ, την οποίακακώς αγνόησε και να εξάξει τα δικάτης συμπεράσματαωςπροςτηνταυτότητατουπλέονκατάλληλουυπο­ ψηφίουγιατηνπλήρωση τηςεπίδικηςκενής θέσης. Η προσφυγή επιτυγχάνει και η απόφαση της Ε.Δ.Υ. με την οποίαπροήγαγετο Ενδιαφερόμενο Μέρος στην επίδικηκενήθέ­ ση ακυρώνεται. Δεν προτίθεμαι να κάμω οποιαδήποτεδιαταγή αναφορικά με ταέξοδακάτωαπότις παρούσες περιστάσεις. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 2573