clr/1990/1990_3_2619.pdf

(1990)Διοικητική πράξη — Αιτιολογία — Μπορεί να συμπληρώνεταιαπό τα στοιχεία του φακέλου — Είναι αναγκαία για τη διεξαγωγή δικα­ στικού ελέγχου — Εφαρμοστέες αρχές. Αναθεωρητική Δικαιοδοσία—Δικαστικός Έλεγχος — ΕπέμβασηΔικά5 στηρίου — Απόφασηπου λήφθηκε σύμφωνα με το νόμοκαι ταγεγο­ νότα τηςυπόθεσηςδενακυρώνεται— ΤοΔικαστήριοδεν υποκαθιστά τηνκρίση του αρμοδίουοργάνουαναφορικά με την επιλογή τουκα­ ταλληλότερου υποψηφίου, ούτεεπεμβαίνειστην άσκησητηςδιακριτι­ κής ευχέρειας τηςΔιοίκησης, εκτόςαν ηΔιοίκησηυπερβείτα ακραία 10 όρια τηςδιακριτικήςτηςευχέρειας. Ηεπίδικη απόφασηαφορούσε το διορισμό του ενδιαφερόμενου προσώπουαναδρομικάαπό 15.5.1984στην υψηλότερη θέσηστηΔη­ μοτική Εκπαίδευση, συγκεκριμένα στη μόνιμη θέση Διευθυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης. Ηθέση αυτή ήταν θέση πρώτου διορισμού καιπροαγωγής. 15 Λόγοι ακυρότητας που πρόβαλε ο αιτητής στην προσφυγή Αρ. 920/87: 20 Παραγνώριση της αρχαιότητας και της αξίας του όπως διαπι­ στώθηκε στις δικαστικές αποφάσεις Tornaris v.Republic

(1982)3 C.L.R. 1165 και

(1983)3 C.L.R.

1. 25 Έλλειψη δέουσας έρευνας και πλάνηπερί τα πράγματα. Έλλειψη δέουσας αιτιολογίας. Παράλειψη επιλογής του αιτητή ο οποίος είχε έκδηλη υπεροχή έναντι του ενδιαφερομένου προσώπου. 30 Λόγοι ακυρότητας που πρόβαλε ο αιτητής στην προσφυγή Αρ. 1068/87: 35 Απόδοση υπέρμετρης βαρύτητας στην αρχαιότητατου ενδιαφε­ ρομένου προσώπου. Λανθασμένη αξιολόγηση της αξίαςτουαιτητή. 40 Παράλειψη από την Ε.Ε.Υ. αξιολόγησης και ορθής εφαρμογής των προηγούμενων δικαστικών αποφάσεων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού αναφέρθηκε στις δικαστικές 2620 3 ΑΛΛ. Τορνάρηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας αποφάσεις για τη διεκδίκηση της θέσης του Γενικού Επιθεωρητή Δημοτικής Εκπαίδευσης, η οποία είναι συνυφασμένη με την πλή­ ρωσητης επίδικης θέσης καιστην οποία αποκαταστάθηκετελικά ο Παπαλεοντίου,απέρριψε τις εφέσεις για τους πιο κάτω λόγους: 5 ΗΕ.Ε.Υ.υπολόγισε την αρχαιότητατου υποψηφίου με βάσητο Αρθρο 37 των περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969 - 1979, ο "νόμος", ο οποίος δεν τροποποιήθηκε απότη μετα­ γενέστερησχετική νομοθεσία. 10 Ο αιτητήςΤορνάρης και το ενδιαφερόμενο πρόσωπο κατείχαντη θέσητουΓενικού ΕπιθεωρητήΔημοτικής Εκπαίδευσηςαπό1.11.
2. Μεκανένατρόπο οαιτητής Παπαδόπουλοςδεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είχεμεγαλύτερη ήίσηαρχαιότηταμεαυτούς. 15 Η Ε.Ε.Υ. δεν απόδωσε υπέρμετρη βαρύτητα στην αρχαιότητα, όπως ισχυρίζεται οαιτητήςΠαπαδόπουλος,ούτε παρέλειψε νασυ­ νεκτιμήσει την αρχαιότητατωνυποψηφίων,όπως ισχυρίζεται ο αιτητής Τορνάρης. 20 ΗΕΕ.Υ. επιλέγοντας τοενδιαφερόμενο πρόσωπο για διορισμό στην επίδικη θέση εκπλήρωσε το καθήκον της για επιλογή τουκα­ ταλληλότερου υποψηφίου. 25 30 35 40 Οι αποφάσεις των Δικαστηρίων τις οποίες επικαλέσθηκε οαιτητής Τορνάρης, δε δημιούργησαν δεδικασμένο, ούτε υποχρέωσαν την Ε.Ε.Υ.νατις λάβει υπόψηγιατί:
3. Αναφέρονταν σε άλλη θέση και σεάλληχρονική περίοδο (πριντο 1980), ενώηΕ.Ε.Υ. έπρεπενακρίνει τουςυποψηφίους μετα στοι­ χεία μέχρι την ημέρα της λήψης της απόφασηςπου ακυρώθηκε145.
5. Ηπροσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι πανομοιότυπημετην απόφάσηπουακυρώθηκε στις πιο πάνωυποθέσεις και ούτε η Ε.Ε.Υ. ενήργησε γιασυμμόρφωση μετις ακυρωτικές εκείνες αποφάσεις. ΗΕ.Ε.Υ.συνεκτίμησε τακαθιερωμένακριτήρια (αξία,προσόντα, αρχαιότητα). Είναι ενώπιον της όλα τα στοιχεία των υπηρεσιακών καιεμπιστευτικών φακέλωντωνυποψηφίων. Συνεπώςο ισχυρισμός γιαέλλειψηδέουσαςέρευναςαπότηνΕ.Ε.Υ. δεν ευσταθεί. Η προσβαλλόμενη απόφασηπεριέχει νόμιμη, σαφήκαι επαρκή αιτιολογία. 2621 Τορνάρης κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)Ο ισχυρισμός τωναιτητώνότιηπροσβαλλόμενη απόφασηπάσχει γιατίδελήφθηκευπόψηηαπόδοσητωνυποψηφίωνστις συνεντεύξεις δενευσταθεί. Η Ε.Ε.Υ. συμμορφούμενη μετηδικαστικήαπόφασηπου ακύρωσε το διορισμό του αιτητή Παπαδόπουλουγια το λόγο ότι η αξιολόγηση των υποψηφίων έγινε δέκα μήνες μετά τις συνεντεύξεις, δεν εδικαιούτοναλάβει υπόψητης τις συνεντεύξεις του 1983. 5 Έκτοτεησύνθεση τηςΕ.Ε.Υ.άλλαξε καιδενήτανεπιτρεπτόστην Ε.Ε.Υ.μετηνέασύνθεση νακαλέσει τουςυποψηφίους μετά3 'Λχρό­ νια. Ηδιακριτικήευχέρεια της Ε.Ε.Υ.είναι ευρείααναφορικάμεδιο­ ρισμούς σε θέσεις πουβρίσκονται στην κορυφήτης ιεραρχίας,όπως είναι ηεπίδικηθέση. ΤοΔικαστήριο δεν επεμβαίνει, εκτός εάνηΔι­ οίκηση υπερβεί ταακραίαόρια τηςδιακριτικήςτης ευχέρειας. Υπέρβαίνει ταακραίαόρια εάνυποψήφιος με έκδηλη υπεροχή δεδιορίζε­ ται. Στην παρούσα υπόθεση, οι αιτητές δεν έχουν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι υπερέχουν έκδηλατου ενδιαφερόμενου προσώπου. 10 15 Κανένας από τους λόγους ακυρότητας που προβλήθηκαν δεν 20 έχει αποδειχθεί. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: Karageorghis v.Republic

(1982)3 C.L.R. 435, Tomans v.Republic

(1982)3 C.L.R. 1165, 30 Karageorghis v.Republic

(1983)3(B) C.L.R. 1211, Tomans v.Republic

(1983)3 C.L.R. 1292, Papaleontiou andAnother v. Republic

(1985)3(C) C.L.R. 1929, 35 Papaleontiou v.KarageorgisandRepublic

(1987)3(A) C.L.R. 211, ΒανέΙης και Άλλοι v.Δημοκρατίας

(1989)3(A)Α.Α.Δ.2522, 40 Papaleontiouv. Educational Service Commission

(1987)3 C.L.R. 1341, Καραγιώργης και Άλλος ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 1669, 2622 3ΑΛΛ. Τορνάρηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας Andreou v. Republic

(1979)3C.L.R. 379, Michaelides v. Republic

(1987)3C.L.R. 2170t 5 Dometakis v. Republic

(1988)3(C) C.L.R. 1673, Theodosiou v. Republic, 2R.S.C.C. 44, Petrou v. Republic

(1967)3C.L.R. 40, 10 Hadjisavva andAnother v. Republic

(1967)3C.L.R. 155, Georghiades andOthers v. Republic

(1967)3C.L.R. 653, 15 PattichisandAnotherv. Republic

(1968)3C.L.R. 374, Georghiades andAnotherv. Republic

(1970)3C.L.R. 257, Hadjiconstantinou andOthers v. Republic

(1973)3C.L.R. 65, 20 Smymios v. Republic

(1983)3C.L.R. 124, Μιλτιάδους και Άλλοι v. Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)AAA. 1318, 25 Constantinou v. Republic

(1972)3C.L.R. 116, Stylianou and Others v. Educational Service Commissionand Another

(1984)3(A)C.L.R. 776, 30 Cava v. Republic

(1984)3C.L.R. 1391, Haris v. Republic

(1989)3(A)C.L.R. 147, Rallis v.Greek Communal Chamber, 5R.S.C.C. 11, 35 Pancyprian Federation of Labour (PEO)v.Board of Cinematograph FilmsCensorsandAnother

(1965)3C.L.R. 27, 40 Sunshore EstatesLtd v.Municipal Corporation of Famagusta

(1971)3C.L.R. 440, Nicolaides v.MunicipalityofLatsia

(1987)3(C) C.L.R. 1496, Frangos v. Republic

(1970)3 C.L.R. 312, 2623 Τορνάρηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)Christou v.Republic

(1977)3 C.L.R. 11, Ierides v.Republic

(1980)3C.L.R. 165, 5 Gregoriou andOthers v.Republic

(1985)3(B)C.L.R. 1309, Simillis v.Republic

(1986)3 C.L.R. 608, Georghiou andOthers v.Republic

(1988)3(A)C.LR. 678, 10 Παπαδόπουλος v.Δημοκρατίας

(1989)3(Δ)AAA. 2575, Christou andOthers v.PublicService Commission 4R.S.C.C. 1, 15 Georghiou andAnother v.Republic

(1970)3 C.L.R. 257, Georghiou v.Republic

(1976)3C.L.R. 74, Piperi andOthers v.Republic

(1984)3(B) C.L.R. 1306, 20 Republic v.Zachariades

(1986)3(A)C.L.R. 852, Evangelou v.Republic

(1965)3 C.L.R.

1. Προσφυγές. 25 Προσφυγές εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας να διορίσει το ενδιαφερόμενο πρόσωπο στη μόνιμη θέση Διευθυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης (Τακτικός Προϋπολο­ γισμός), Υπουργείο Παιδείας, αναδρομικά από 15.5.1984 αντί των αιτητών. 30 Ε. Ευσταθίου, για τον Αιτητή στην Υπόθεση Αρ. 920/
2. Χρ. Τριανταφυλλίδης, γιατονΑιτητήστηνΥπόθεσηΑρ. 1068/
3. 35 Α. Βασιλειάδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α ' , για τους Καθ' ων η αίτηση. Α. Σ. Αγγελίδης, για το Ενδιαφερόμενο πρόσωπο Γ. Παπαλεοντίου. Cur. adv. vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Οι αιτητές μετις προσφυγέςαυτές ζητούν 2624 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Τορνάρης κ.ά.ν. Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Δ.' τηνακύρωσητηςαπόφασηςτης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας, (η "Επιτροπή"),ημερομηνίας 8 Οκτωβρίου, 1987, που δημοσιεύ­ τηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 16 Οκτωβρίου, 1987, Αρ. 2266, Αρ. Γνωστοποίησης 3132, με την οποίαδιορίστηκε το ενδιαφερόμενο μέρος στη μόνιμη θέσηΔιευ­ θυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης, (Τακτικός Προϋπολογισμός), Υπουργείο Παιδείας,αναδρομικάαπότις 15 Μαΐου,
4. • Ηθέσηείναιηπρώτηθέση στηΔημοτική Εκπαίδευση. Είναιθέσηπρώτουδιορισμού καιπροαγωγής.Δημοσιεύτηκε στην Επίση­ μη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 6Αυγούστου, 1982, με Γνω­ στοποίηση Αρ. 1693 και πληρώθηκε με το διορισμό του αιτητή στην Προσφυγή Αρ. 920/87.Ο διορισμός αυτός όμως ακυρώθηκε στηνΠροσφυγήΑρ. 371/84 στις 30Μαΐου, 1987 (βλ:Papaleontiou v.Republic

(1987)3C.L.R.751). · Συνηφασμένη με την πλήρωση της θέσης αυτής είναι ηπλή­ ρωση της θέσης Γενικού Διευθυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης. Η πλήρωση των δύο θέσεων απασχόλησε την Επιτροπή καιτο Δικαστήριο αυτόγια μιαδεκαετία. Μιασύντομη αναδρομή απότο 1980 είναι αναγκαία για την παρούσα υπόθεση. Υπήρχαν δύο κενές θέσεις Γενικού Επιθεωρητή. Στις 22 Οκτωβρίου, 1980, η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας αποφάσισε την προαγωγή του Γεώργιου Παπαλεοντίου,ενδιαφερο­ μένου μέρους και του αιτητή στην Προσφυγή Αρ. 920/87στηθέ­ ση από 1 Νοεμβρίου, 1980. Ο υποψήφιος Ανδρέας Καραγιώργης πρόσβαλε τη νομιμότητα των προαγωγών αυτών μετις Προσφυγές'Αρ. 371/80και483/80. Στις 14 Μαρτίου, 1981, απέσυρε την προσφυγή εναντίον της προαγωγής του Αντώνη Παπαδόπουλου. 35 40 ΤοΔικαστήριο στις 5 Μαΐου, 1982, ακύρωσε την προαγωγήτου· Παπαλεοντίου(βλ:Karageorghis ν; Republic

(1982)3C.L'.R. 435). Στις 21 Οκτωβρίου, 1982, στην Προσφυγή Αρ. 1/81 πουκατα­ χωρίστηκε απότονυποψήφιο ΙορδάνηΤορνάρη, αιτητήστηνΠροσφυγήΑρ. 1068/87, το Δικαστήριο ακύρωσε τις προαγωγές για τολόγο ότι ηδιορίζουσα αρχή παραγνώρισε χωρίς λόγο τη μακρά αρχαιότητατου (βλ. Tornaris v.Republic

(1982)3C.L.R:1165). Στις 11 Μαΐου, 1982 καιστις 25 Μαΐου, 1982, ηΕπιτροπήΕκ2625 Στυλιανίδης, Δ. Τορνάρης κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)παιδευτικής Υπηρεσίας προήγαγε πάλι τους Παπαλεοντίου και Παπαδόπουλο αντίστοιχα. Ηπροαγωγή του Παπαλεοντίουπρο­ σβλήθηκε απότον Καραγκοργη με την Προσφυγή Αρ. 258/82και του Παπαδόπουλου απότονΤορνάρη μετην ΠροσφυγήΑρ. 7/83. 5 Ηαπόφασητης 11ης Μαΐου, 1982,γιατηνπροαγωγήτουΠα­ παλεοντίου ακυρώθηκε από Δικαστή του Δικαστηρίου τούτου στις 26 Νοεμβρίου, 1983 (βλ.Karageorghis v.Republic

(1983)3 C.L.R. 1211). Καιστις 30Νοεμβρίου, 1983, η προαγωγήτουΠα­ παδόπουλου ακυρώθηκε από άλλο Δικαστή (βλ. Tornaris ν. Republic

(1983)3C.L.R. 1292). 10 Στις22 Δεκεμβρίου, 1983,πριντηνεκπνοήτουχρόνουτουεπι­ τρεπομένου για έφεση,η Επιτροπή επανεξέτασε το θέματηςπλή­ ρωσης των δύοθέσεων καιπροήγαγε τους Τορνάρηκαι Παπαδό- 15 πουλο στη θέση Γενικού ΕπιθεωρητήΔημοτικής Εκπαίδευσης. Οι προαγωγέςαυτέςπροσβλήθηκαν μετιςΠροσφυγέςΑρ.565/83από τον Παπαλεοντίουκαι567/83 απότονυποψήφιοΛοϊζίδη. Οιπρο­ σφυγές αυτές απορρίφθηκαν την 1 Αυγούστου, 1984 (βλ. Papaleontiou and Another ν.Republic

(1985)3C.L.R. 1929). 20 Ο αιτητήςΠαπαλεοντίουκαταχώρησετην ΑναθεωρητικήΈφε­ σηΑρ. 350. Στις 15 Μαΐου, 1984, το ενδιαφερόμενο μέρος διορίστηκε από την Επιτροπή, Διευθυντής Δημοτικής Εκπαίδευσης. Στις 6Φεβρουαρίου, 1987, ηΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικα­ στηρίου επέτρεψε την Αναθεωρητική ΊΕφεσηΑρ. 350 και επεκύρωσε την προαγωγήτου Παπαλεοντίουστη θέση Γενικού Επιθεωρητή Δημοτικής Εκπαίδευσης από 1 Νοεμβρίου, 1980 (βλ. Papaleontiou v.Republic

(1987)3C.L.R. 211). Στις 30 Μαΐου, 1987, το Δικαστήριο τούτο ακύρωσε το διορι­ σμό του Παπαδόπουλου από την Επιτροπή στη θέση Διευθυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης από 15 Μαΐου, 1984 (βλ.Papaleontiou ν. Republic

(1987)3C.L.R. 751) γιατους πιοκάτω λόγους:Πλάνη περί τα πράγματααναφορικάμε την αρχαιότητα του Παπαλεοντίου επειδή η Επιτροπή θεώρησε τον Παπαλεοντίου ως Επιθεωρητή Β' Γενικών Μαθημάτωναντί Γενικό Επιθεωρη­ τήΔημοτικής Εκπαίδευσης καιγιατί ηαξιολόγηση για την από­ δοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις έγινε δέκα μήνες μετά την ημέρα των συνεντεύξεων. 2626 25 30 35 40 3 ΑΛΛ. Τορνάρης κ.ά. ν. Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Λ. Μετάτις πιοπάνωδικαστικές αποφάσειςκαιμεβάσητιςαρ­ χές του Διοικητικού Δικαίου,ο Παπαλεοντίουαποκαταστάθηκε στη θέση Γενικού Επιθεωρητή από 1 Νοεμβρίου, 1980. 5 10 15 Ο Τορνάρης αφυπηρέτησε στις 31 Ιουλίου, 1986, και διορί­ στηκε από 1 Αυγούστου, 1986, μέλος της Επιτροπής Εκπαιδευ­ τικής Υπηρεσίας για εξαετή περίοδο. Η Επιτροπή μετά την ακύρωση του διορισμού του Παπαδό­ πουλου στη θέση Διευθυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης, στην εκτέ­ λεσητης υποχρέωσης της για συμμόρφωση με τηδικαστική από­ φαση,επανεξέτασε το ζήτηματης πλήρωσης της θέσης μεβάσητο νομικό και πραγματικόκαθεστώς της ημέρας της απόφασης του διορισμού πουακυρώθηκε. Η νέααπόφασηέχειαναδρομική ισχύ καιαρχίζει από τοχρόνο τηςπράξηςπουακυρώθηκε. Αυτόείναι καθιερωμένη εξαίρεση από τον γενικό κανόνα του Διοικητικού Δικαίου που δεν επιτρέπει αναδρομική ισχύ των διοικητικών πράξεων. (Βλ. μεταξύ άλλων, Παναγιώτης Βανέζης και Άλλοιν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1989)3(Δ) Α.Α.Δ. 2522). 20 25 30 35 40 Ηνέα πράξη,έστω και αντης δοθεί αναδρομική ισχύ εκδίδε­ ται,κατάλογική ανάγκη, στο παρόνκαι όχι στο παρελθόν. Στο παρόν όμως δεσμευτικό είναι το ισχύον δίκαιο.Το γεγονός ότι το δίκαιο αυτό είναι άλλο από εκείνο που ίσχυε κατάτο χρόνο της έκδοσης τηςπράξηςπουακυρώθηκε,δεντουαφαιρείτην αρ­ χή της νομιμότητας που σημαίνει κατ' ανάγκηδέσμευση της Δι­ οίκησης απότο ισχύον δίκαιο. ΗΕπιτροπήστις 13Αυγούστου, 1987, μεβάσηνομική συμβουλήτου Γραφείουτου Γενικού Εισαγγελέα ημερομηνίας 16 Ιουλίου, 1987, επιλήφθηκε του θέματος και έκρινε ότι η επανεξέταση της πλήρωσης της θέσης είχε συνάρτηση με τις διάφορες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε προσφυγές εναντίον αποφάσεων της Επιτροπής ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας καιμετην Αναθεωρηηκή Έφεση Αρ. 415 που προσέβαλε την πρωτόδικη απορριπτική απόφαση στην Προσφυγή Αρ. 565/83. Ησυνάρτηση αυτήπήγαζε απότην ανάγκη οριστικής ρύθμισης τουθέματοςτης υπηρεσιακής ανέλιξης των υποψηφίων προκειμένου ναπροσδιοριστεί η αρχαι­ ότητα τους, ηοποία είναι ένααπότακαθιερωμένα αντικειμενικά κριτήριαπουηΕπιτροπήπρέπει ναλάβει υπόψηγιατην πλήρωση κενής θέσης. Ανάβαλε τηνεπανεξέταση τουθέματος μέχρι τηνέκ­ δοσητης απόφασηςστην πιοπάνωΑναθεωρητική Έφεση. Στις 25 Σεπτεμβρίου, 1987, ηΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικα2627 Στυλιανίδης, Δ. Τορνάρηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)στηρίου μεαπόφασητηςστην Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ.415 ακύ­ ρωσε τις προαγωγές των αιτητών Παπαδόπουλουκαι Τορνάρη στη θέση Γενικού Επιθεωρητή Δημοτικής Εκπαίδευσης ημερομη­ νίας 22 Δεκεμβρίου, 1983 (βλ. Papaleontiou v. E.S.C.

(1987)3 C.L.R. 1341). 5 Στις 6 Οκτωβρίου, 1987, η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρε­ σίας επανεξέτασε το θέμαπλήρωσης μιας θέσης Γενικού Επιθε­ ωρητήΔημοτικής Εκπαίδευσηςκαι προήγαγε σ' αυτήντονΤορ­ νάρηαναδρομικάαπό 1 Νοεμβρίου,

1. 10 Στις 8Οκτωβρίου, 1987, λήφθηκεηπροσβαλλόμενηαπόφαση. Ο αιτητής στην ΠροσφυγήΑρ. 920/87πρόβαλετους ακόλου­ θους λόγους ακυρότητας:- 15
2. Δε λήφθηκε υπόψηή καιδεν αποδόθηκεη δέουσα βαρύτη­ τα στην αρχαιότητα του.
3. Δε λήφθηκε υπόψη ηαξία του αιτητή όπως διατυπώθηκε στις δικαστικές αποφάσεις Tornaris v.Republic

(1982)3 C.L.R. 1165 και

(1983)3 C.L.R.

1. 20
2. Έλλειψη δέουσας έρευνας και πλάνηπερί τα πράγματα. 25
3. Έλλειψη δέουσας αιτιολογίας.
4. Παράλειψη επιλογής του αιτητήο οποίος έκδηλα υπερτε­ ρεί του ενδιαφερομένου μέρους. 30 Ο αιτητής στην ΠροσφυγήΑρ. 1068/87 πρόβαλετους πιο κά­ τω λόγους:
5. Αποδόθηκε υπερβολικήβαρύτηταστην αρχαιότητατουεν­ διαφερόμενου μέρους, ηοποία όμως δεν εκτιμήθηκε ορθά από τηνΕπιτροπή. 35
6. Δε λήφθηκε υπόψη στην αξιολόγηση τηςαξίαςτου αιτητή η ουσιαστική εκτέλεση από τον αιτητή των καθηκόντων της θέσης Γενικού Επιθεωρητή απότη 1 Νοεμβρίου, 1980 μέχρι 14 Μαΐου, 1984 και Διευθυντή Δημοτικής Εκπαί­ δευσης από 15 Μαΐου, 1984, μέχρι 30 Μαΐου,
7. 40
8. Η Επιτροπήδεν αξιολόγησε και δεν εφάρμοσε σωστά τις 2628 3 ΑΛΛ. Τορνάρης κ.ά.ν. Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Λ. δικαστικές αποφάσεις. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΗαρχαιότητατωνμερώνκαθορίζεταιαπότοΑρθρο37τωνπε­ ρίΔημοσίας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμωντου 1969 έως 1979, (ο "Νόμος") - η μεταγενέστερη νομοθεσία, Νόμοι 4/85, 100/85, 168/86, 65/87, 157/87, 162/87, 180/87,245/87, 76/88, 107/88, δεν τροποποίησαν ήεπηρέασαν τις πρόνοιες του Αρθρου 37 και πε­ ραιτέρω δεν εφαρμόζονται στην παρούσαυπόθεση. Η Επιτροπή υπολόγισε την αρχαιότητα του υποψηφίου με βάσητονόμο,τιςδικαστικές αποφάσειςκαιτησυμβουλή του Γε­ νικού Εισαγγελέα. Ο ισχυρισμός του δικηγόρου του αιτητή στην Προσφυγή Αρ. 1068/87ότι η Επιτροπή έσφαλε στην εκτίμηση της αρχαιότητας των υποψηφίων στον ουσιώδη χρόνο, δεν ευσταθεί. Το θέματης ανέλιξης του δημόσιου υπαλλήλου, μετά από μακράδιαδικασία καιακυρωτικήαπόφαση,έχειαναπτυχθείαπότοΔικαστήριο τού­ τοστηνπρόσφατηαπόφασητηςΟλομέλειας ΑνδρέαςΚαραγιώργης και Άλλοςν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.

1. Ο αιτητής Τορνάρης και το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχαν τη θέσητου Γενικού Επιθεωρητή Δημοτικής Εκπαίδευσης από 1 Νο­ εμβρίου,
2. Με κανένα τρόπο ο αιτητής Παπαδόπουλος δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είχε μεγαλύτερη ή ίση αρχαιότητα μεαυ­ τούς.ΟΤορνάρηςήταναρχαιότεροςτουΠαπαλεοντίουμεβάσητο Αρθρο37

(2)του Νόμουσε θέση πριντην 1 Νοεμβρίου,

1. Η Επιτροπή δεν απόδωσε υπέρμετρη βαρύτηταστηναρχαιότητα, όπως ισχυρίζεται ο αιτητής Παπαδόπουλος, ούτε παρά­ λειψε να συνεκτιμήσει την αρχαιότητα των υποψηφίων, όπως ισχυρίζεται ο αιτητής Τορνάρης. Σύμφωνα με το σχέδιο υπηρεσίας (βλ. Επίσημη Εφημερίδα ημερομηνίας 6 Αυγούστου, 1982, Αρ. Γνωστοποίησης 1693), απαιτούμενο προσόν είναι:"
2. Μεταπτυχιακόν προσόν αποκτώμενον κατόπιν ενός τουλάχιστον έτους εκπαιδεύσεως εις το εξωτερικόν εις θέμα συναφές προς την εκπαίδευσιν ήτακαθήκοντατης θέσεως." Όλοι οι υποψήφιοι είχαν τοπροσόν αυτό.Το ενδιαφερόμενο μέρος και ο αιτητής Παπαδόπουλος είχαν πρόσθετο προσόν Ph.D. σε θέμα συναφές με τακαθήκοντα της θέσης. 2629 Στυλιανίδης, Δ. Τορνάρης κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1990)Η Επιτροπή με βάση τη νομολογία του Δικαστηρίου τούτου (βλ., μεταξύ άλλων, Andreou v. Republic

(1979)3 C.L.R. 379, σελ. 388, Μ. Michaelides v. The Republic

(1987)3 C.L.R. 2170, Nicos Dometakis v. The Republic

(1988)3 C.L.R. 1673), ορθά έλαβε υπόψη της τα πρόσθετα προσόντα που κατείχαν οι υποψήφιοι μεταξύ των οποίων το ενδιαφερόμενο μέρος και ο άψη­ της Παπαδόπουλος, τα οποία ήταν συναφή με την εκτέλεση των υψηλών καθηκόντων της θέσης. 5 Η Επιτροπή καθήκον έχει να επιλέξει τον καταλληλότερο υπο10 ψήφιο για διορισμό ή πραγωγή σε κενή θέση. Το συμφέρον της υπηρεσίας και του κοινού εξυπηρετείται με ικανούς προσοντού­ χους δημόσιους υπαλλήλους καιαυτότο συμφέρον πρέπει να εξυ­ πηρετεί και η επιλογή από την Επιτροπή -Michael Theodossiou and The Republic (Public Service Commission, 2 R.S.S.C. 44,4815 5 a w a s Petrou v. Republic (Public Service Commission)

(1967)3 C.L.R. 40, 48 Theofanis HjiSavva and Another v. Republic (Public Service Commission)

(1967)3 C.L.R. 155, 179- Athos G. Georghiades and Others v. Republic (Public Service Commission)

(1967)3 C.L.R. 653, 666- Dr. Panayiotis Pattichis 20 and Another v. Republic (Ministry of Education and Another)

(1968)3 C.L.R. 374,381- Charalambos Georghiades and Another v. Republic (Public Service Commission)

(1970)3 C.L.R. 257, 262, 263- Costas Hadjiconstantinou and Others v. Republic (Public Service Commission)

(1973)3 C.L.R. 65, 7l· Andreou v. 25 Republic (ανωτέρω)· Smyrnios v. Republic

(1983)3 C.L.R. 124, στη σελ. 130- Κλέαρχος Μιλτιάδονς και Άλλοι ν. Κυπριακής Αημοκρατίας(\989)3(Γ) ΑΛΑ. 1318. Το Δικαστήριο στις προσφυγές του αιτητή Τορνάρη εναντίον της απόφασηςτης Επιτροπής ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας, γιαπρο­ αγωγή στη θέση Γενικού Επιθεωρητή Δημοτικής Εκπαίδευσης, αναφέρθηκε στην αξία του αιτητή.Ο δικηγόρος του αιτητή παρα­ πονείται ότι η Επιτροπήδεν έλαβε υπόψη την αξιολόγηση εκείνη. 30 35 Οι αποφάσειςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου,σύμφωνα μετην πα­ ράγραφο 5 του Αρθρου 146 του Συντάγματος, δεσμεύουν κάθε Δι­ καστήριο,όργανοήαρχήστηΔημοκρατία,οι οποίοι υποχρεούνται σε ενεργό συμμόρφωση. ΗΔιοίκηση υποχρεούταινα συμμορφωθεί με το περιεχόμενο της ακυρωτικής απόφασης, σε υπόθεση προαγωγής, με θετική ενέργεια. Ηακυρωτικήαπόφασηδεν αποτελεί δε­ δικασμένο που να εμποδίζει την έκδοση ταυτόσημης πράξης,εφό­ σον ηέκδοση αυτήγίνεταιύστερα απόεπανάληψητης διαδικασίας, νέα έρευνακαι εκτίμηση αποδεικτικώνστοιχείων πουδελήφθηκαν 2630 40 3ΑΛΛ Τορνάρης κ.ά. ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Δ. υπόψηστηναρχικήακυρωθείσαπράξη. (Βλ. ΑποφάσειςΣυμβου­ λίου Επικρατείας 580/50, 985/54, 1992/55, 1552/59" Πορίσματα Συμβουλίου Επικρατείας 1929-59, σελ.281,282). 5 10 Νεώτερηδιοικητικήπράξη,μετο ίδιοπεριεχόμενο μετηνακυ­ ρωθείσα,δεν μπορείνόμιμαναεκδοθείεφόσονπεριέχονται σ'αυ­ τήλόγοι πουκρίθηκαναπότοΔικαστήριοότιδενήταννόμιμοι. Η νέα διοικητικήπράξηδεν μπορεί να στηριχθεί στους λόγους που προκάλεσαντηνακύρωσητηςπροηγούμενης μετοίδιοπεριεχόμενο,γιατί αυτό είναι αντίθετο με την αρχήτου δεδικασμένου των ακυρωτικών αποφάσεων έναντι όλων (erga omnes) -(βλ. Δένδια "Διοικητικόν Δίκαιον", Τόμος Γ', σελ. 364-367' Βεγλερή "ΗΣυμμόρφωσις τηςΔιοικήσεως ειςταςΑποφάσεις τουΣυμβουλίουτης Επικρατείας",

(1934)σελ. 29, 30-48). 15 20 Το θέμα του δεδικασμένου αναπτύχθηκεαπότο Δικαστήριο στις υποθέσεις Ioannis Constantinou v. Republic(Chairman of the Council for the Reinstatement of Dismissed Civil Servants)

(1972)3 C.L.R. 116, Stylianou and Others v. Republic

(1984)3 C.L.R. 776, σελ. 784, 785, Gava v. Republic

(1984)3C.L.R. 1391, σελ. 1394. Στην υπόθεση GeorghiosHaris v. The Republic

(1989)3(A) C.L.R. 147,το Δικαστήριο είπε:- 25' 30 "The judgments of the Court of Revisional Jurisdiction are binding upon all organsandauthorities of theRepublic (through Article 146.5 of the Constitution) and every operative finding of the Court is binding upon the Administration, which is no longer atlibertyto take acontrary viewof agiven set of facts." 35 Στην παρούσαυπόθεσηοι αποφάσειςτων Δικαστηρίων, στις οποίες έγινε αναφοράγιατον αιτητή Τορνάρη,δεδημιούργησαν δεδικασμένο,ούτε υποχρέωσαν την Επιτροπήνατις λάβειυπόψητης γιατί:- 40

1. Αναφέρονταν (α)σε άλληθέση- θέση Γενικού Επιθεωρητή, (β)σε χρόνο πριν το 1980, ενώ η Επιτροπήέπρεπε νακρί­ νειτουςυποψήφιουςμεταστοιχεία μέχριτηνημέρατηςλήψης τηςαπόφασηςπουακυρώθηκε - 14 Μαΐου,
3. Ηαπόφαση που προσβάλλεται, ούτε πανομοιότυπη είναι μετηναπόφασηπουακυρώθηκεστις πιοπάνωυποθέσεις, ούτεηΕπιτροπήενήργησε γιασυμμόρφωση μετιςακυρω2631 Στυλιανίδης,Δ. Τορνάρηςχ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)τικές εκείνεςαποφάσεις. Αν η Επιτροπή ενεργούσε με βάσητο πραγματικόκαθεστώς του 1980, ηαπόφασητης δενθα επιζούσε σε δικαστικό έλεγχο. 5 Η Επιτροπήσυνεκτίμησε και τατρία κριτήρια αξία, προσό­ ντα καιαρχαιότητα. Είχε ενώπιον τηςόλα ταστοιχεία γιατους υποψήφιους που περιέχονταν στους υπηρεσιακούς και εμπι­ στευτικούς φακέλους. Ο ισχυρισμός ότι, μερικά απότα προσό­ ντακαιήδραστηριότητες τουαιτητήστην ΠροσφυγήΑρ. 920/87, 10 λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας, δεν ήταν ενώπιον της Επιτρο­ πής,δενευσταθεί.Οιδραστηριότητες πουαναφέρονταιστηγρα­ πτήαγόρευσητου αιτητή,ήτανμέρος τωνκαθηκόντωντωνυψη­ λών θέσεων του Επιθεωρητή και Γενικού Επιθεωρητή πουκα­ τείχεοοατητήςαυτόςγια μακράχρονικήπερίοδο.Η επιλογήτου 15 ενδιαφερομένου μέρους δεν είναι καθόλου μειωτική της προ­ σφοράς τουΤορνάρηστην παιδείατουτόπου. Οι αποφάσειςτων διοικητικών οργάνων πρέπει να έχουνπλή­ ρη,επαρκήκαισαφήαιτιολογία. Η αιτιολογίααυτήμπορείνασυ- 20 μπληρώνεται απόταστοιχεία του φακέλου. Ηπλήρης αιτιολογία περιέχει ήδείχνει τηνομικήβάσητηςδιοικητικήςαπόφασης. Η αι­ τιολογία συνδέεται άμεσαμετηνομικήέκδοσηκαινομιμότητατης διοικητικήςπράξης.Είναιαναγκαίαγιαναμπορεί,μεευχέρεια,να γίνεται ο δικαστικός έλεγχος Η αιτιολογία μιας διοικητικής πρά- 25 ξηςαποτελείτηνέκθεσητωνπραγματικώνκαινομικών λόγωνπου οδήγησαντηΔιοίκηση στηναπόφασητηςκαθώςκαιπαράθεσηκρι­ τηρίων με βάσηταοποίαάσκησε ηΔιοίκηση τηδιακριτικήτηςευ­ χέρεια. (Βλ., μεταξύάλλων, StavrosRallisandGreek Communal Chamber(Director, GreekEducation)5R.S.C.C. 11,στησελ. 18 30 Pancyprian Federation of Labour (PEO) and 1. Board of CinematographFilms Censors, 2. Minister of interior of the Republic of Cyprus

(1965)3C.L.R. 27 Sunshore Estates Ltd. v. The Municipal Corporationof Famagusta

(1971)3 C.L.R. 44a Antonis ISicolnides v. the Municipality of Latsia through the 35 MunicipalCouncil of Latsia

(1987)3C.L.R.1496.) Ηπροσβαλλόμενη απόφασηπεριέχει νόμιμη,σαφήκαιεπαρ­ κή αιτιολογία. 40 OLδικηγόροι τωναιτητώνπρόβαλαντον ισχυρισμό ότι,ηπρο­ σβαλλόμενηαπόφασηπάσχει γιατί δε λήφθηκε υπόψη ηαπόδοση τωνυποψηφίωνστις συνεντεύξεις. Οισυνεντεύξειςέγιναντο 1983 στη διαδικασίαλήψης τηςαπόφασηςδιορισμού τουαιτητή Παπα2632 3Α-ΑΑ. 5 10 15 20 25 30 35' Τορνάρηςχ.ά.ν.Δημοκρατίας Σιυλιανίοης,Δ. δόπουλου στηθέσηαπό 15Μαΐου,

1. Ένας απότους λόγους ακύρωσηςτουδιορισμού εκείνουήταν,όπωςαναφέρθηκεπιοπά­ νω,ηαξιολόγηση τηςαπόδοσηςτων υποψηφίωνδέκαμήνες μετά τις συνεντεύξεις. Η Επιτροπή,σε συμμόρφωση με τηδικαστική απόφαση,δενεδικαιούτοναλάβειυπόψητηςτιςσυνεντεύξεις του
2. ΗσύνθεσητηςΕπιτροπήςάλλαξεαπότότεκαιδενήτανεπι­ τρεπτόστην Επιτροπήμετηνέασύνθεση νακαλέσει τουςυποψή­ φιουςσενέες-συνεντεύξεις μετά3 1/2 χρονιά. ΗΕπιτροπή,ορθάκαιμεβάσηνομικήσυμβουλή,ενήργησεέχο­ ντας υπόψητιςδικαστικές αποφάσειςκαιτην απόφασητης Επι­ τροπής ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας γιατηνπροαγωγήτουΤορνάρη αναδρομικάαπό 1 Νοεμβρίου,
3. Η Επιτροπήείχεενώπιοντης όλα ταστοιχεία τηςυπηρεσίας καιπείρας τουαιτητή Παπαδόπουλου.· Οπροσωπικός τουφάκελος μιλά απόμόνος του.• •· Ηθέση πουπληρώθηκε μετονπροσβαλλόμενο διορισμό είναι η υψηλότερη στηΔημοτική Εκπαίδευση. ΗΕπιτροπή,στην πλή­ ρωσητέτοιων θέσεων,έχειευρείαδιακριτικήεξουσία στην επιλογήτουκαταλληλότερου υποψήφιου.(Βλ., μεταξύάλλων, Andreas Frangos v. Republic (Public Service Commission)

(1970)3 C.L.R. 312, 343 Takis Christou v. Republic (Public Service Commission)

(1977)3C.L.R. 11,24·lerides v.Republic

(1980)3 C.L.R. 165 Gregoriouand Others v.Republic

(1985)3 C.L.R. 1309, 132a Simillis v.Republic

(1986)3C.L.R. 608-Andreas Z. Georghiouand Others v.TheRepublic of Cyprus

(1988)3C.L.R. 678*Δημήτρη Παπαδόπουλουv.ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1989)3(Δ)Α.·Α.Δ.2575). Οιπροσφυγές αυτές πρέπει νακριθούν μετιςπιο κάτω βα­ σικές αρχές:

1. ΤοΔιοικητικό Δικαστήριο δενακυρώνειαπόφαση'διορίζου­ σαςαρχής,όπωςη Επιτροπή, ανηαπόφασηλήφθηκεσύμφωναμετονόμοκαιταγεγονότατηςσυγκεκριμένης υπόθεσης.
2. Το Δικαστήριο δενυποκαθιστά τηδική του κρίση αναφο­ ρικά μετηνεπιλογή του καταλληλότερου υποψήφιουγια προαγωγήήδιορισμό μετηνκρίσητουαρμοδίουοργάνου. 40 (Βλ., μεταξύ άλλων, Alexandres Christou and Others andThe Republic (Public Service Commission) 4 R.S.C.C. 1, σελ. 6* CharalambosGeorghiouandAnother v.The Republic(Public Service Commission)

(1970)3 C.L.R. 257,σελ. 268· Odysseas 2633 Στυλιανίδης,Δ. Τορνάρηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)Georghiou v. Republic (Public Service Commission)

(1976)3 C.L.R.74,σελ. 82 Piperi andOthers v.Republic

(1984)3C.L.R. 1306· Republic v. Zachariades

(1986)3 C.L.R. 852- Κλέαρχος ΜιλτιάδονςκαιΆλλοι ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας(ανωτέρω).) 5 ΤοΔικαστήριοδενεπεμβαίνειεκτός εάνηΔιοίκησηυπερβείτα ακραίαόριατηςδιακριτικήςτηςευχέρειας.Υπερβαίνειταακραία όρια εάν υποψήφιος με έκδηλη υπεροχή δε διορίζεται (Βλ. GeorhgiosΜ. Evangelouand TheRepublic of Cyprus, through The PublicServiceCommission

(1965)3 C.L.R.292,στησελ.300- 10 Charalambos Georghiades andAnother(ανωτέρω)). Στην υπό­ θεσηOdysseasGeorghiou(ανωτέρω),στησελ.83ειπώθηκε:"As itappearsfrom thecase-law inGreece,whichissetoutin 'Επιθεώρησις Δημοσίου Δικαίου και Διοικητικού Δικαίου' 15 (Review of PublicandAdministrative Law) 1965,vol. 9,p.369, when anorgan,suchasthePublicService Commission,selects a candidate on the basis of comparison with others, it is not necessary to show, in ordertojustify his selection,thathe was strikingly superior to the others. On the other hand,an admi- 20 nistrative Court cannot intervene in order to set aside the decision regarding such selection unless it is satisfied, by an applicantinarecoursebefore it,thathewasaneligiblecandidate whowas strikingly superiortotheonewhowas selected,because onlyinsuchacasetheorganwhichhasmadetheselectionforthe 25 purpose of an appointment or promotion is deemed to have exceededtheouterlimitsofits discretionand,therefore,tohave actedinexcess orabuseofitspowers;also,insuchasituationthe complained of decision of theorgan concernedistobe regarded as either lacking due reasoning or as based on unlawful or 30 erroneous orotherwise invalid reasoning. Useful reference, in this respect, may be made to the Conclusions from the Case-Law of the Council of State in Greece, 1929-1959, p.268,andtothedecisions of such Council incases 601/1956, 778/1956 and 277/1964." 35 Οιαιτητές δενέχουν ικανοποιήσειτοΔικαστήριοότιέκδηλα υπερέχουν του ενδιαφερόμενου μέρους. ΤοΔικαστήριο εξέτασε μεπροσοχήταεπιχειρήματατωνδικηγόρωντωναιτητών,σεσυ- 40 νάρτησημεόλατα στοιχείαενώπιοντουκαικατάληξεότιοιαιτητές δεν έχουν αποδείξειέκδηληυπεροχήέναντι του ενδιαφε­ ρόμενουμέρους. 2634 3 Α.Α.Δ. Τορνάρης κ.ά.ν. Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Δ . ' Η Επιτροπήάσκησε, σύμφωνα μετο νόμο,τηδιακριτική της ευχέρεια και ο προσβαλλόμενος διορισμός ήταν εύλογα επιτρε­ πτός σε αυτή. 5 Κανένας απότους λόγους ακυρότηταςπουπροβλήθηκανδεν έχει αποδειχθεί. Για τους πιο πάνω λόγους οι προσφυγές αποτυγχάνουν και απορρίπτονται. 10 Καμιά διαταγήγια έξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 2635