clr/1990/1990_3_2713.pdf

(1990)Η Α.Η.Κ. διέκοψε την παροχήηλεκτρικού ρεύματος στον αιτη­ τήλόγω αρνήσεως τουναεξοφλήσειτουπόλοιπο του λογαριασμού του ηλεκτρικού ρεύματος που ανερχόταν σε ποσοστό 10% από το συνολικό ποσό του λογαριασμού του. Σύμφωνα με την εκδοχή του εφεσείοντα το αποκοπέν ποσό αντιστοιχούσε με το ποσό παράνομης επιδότησης που η Α.Η.Κ. του ζητούσε να καταβάλει για ηλε­ κτρικό ρεύμα πουκαταναλώθηκε απότην Τουρκική κοινότητα στα κατεχόμενα εδάφητης Δημοκρατίας. Ηπαροχήηλεκτρικού ρεύμα­ τος σταυποστατικάτου εφεσείοντα επανασυνδέθηκε,όταν εξόφλη­ σε τον λογαριασμό του άνευβλάβης των δικαιωμάτων του. 5 10 Ο αιτητής καταχώρησε προσφυγή για ακύρωση της απόφασης της Α.Η.Κ. και ισχυρίστηκε ότι ηεπίδικη απόφαση:

1. Είναι αντίθετη προς το Σύνταγμα. 15
2. Λήφθηκε καθ'υπέρβασηήκατάχρηση εξουσίας.
3. Είναι αποτέλεσμα πλάνης περί τα πράγματα, ελλιπούς έρευνας και δυσμενούς μεταχείρισης του αιτητή. 20
4. Στερείται αιτιολογίας. Οι καθ* ων ηαίτηση ήγειραν προδικαστική ένσταση, ισχυριζόμε­ νοι ότι το Δικαστήριο εστερείτο δικαιοδοσίαςναελέγξει τηνομιμότητατων προσβαλλόμενων πράξεωνκαι/ή αποφάσεωντης Αρχής. 25 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο αποδέκτηκετηνπροδικαστική ένσταση και αποφάνθηκεότι: 30 Η απόφασητης Α.Η.Κ., πουπεριέχεται σε επιστολή της μεημε­ ρομηνία 11.4.1989, με την οποία εκαλείτο ο αιτητής να εξοφλήσει το οφειλόμενο υπόλοιπο διαφορετικά θα εδιακόπτετο η παροχή ηλεκτρισμού στα υποστατικά του, δεν είναι εκτελεστή διοικητική απόφαση αλλά πράξη πληφοφοριακού μόνο χαρακτήρα με την οποία εκφράζεταιηπρόθεση καιόχι ηβούληση της Α.Η.Κ. 35 Η Α.Η.Κ. διέκοψε την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στα υπο­ στατικά του αιτητή, εφαρμόζοντας σχετικό όρο της σύμβασης με τον αιτητή.Έστω και ανο όρος αυτός αποτελεί επανάληψη κανό40 νιστικής διάταξης, η προσβαλλόμενη πράξη εμπίπτει στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίουμεαποτέλεσμα τοΔικαστήριο ναμηνέχειδι­ καιοδοσία να ελέγξει τη νομιμότητα της κάτω από το Αρθρο 146 τουΣυντάγματος. 2714 3ΑΛΛ. 5 Γεωργίου ν. ΑΗΚ ΕπειδήηΑ.Η.Κ. αμφισβήτησε τηλήψητηςπροσβαλλόμενης από­ φασης,οαιτητήςόφειλε νααποδείξειότιη συγκεκριμένη διοικητική απόφαση είχε πράγματι ληφθεί. Όμως κανένα στοιχείο και καμιά μαρτυρίαδενέχει προσαχθεί,είτε αναφορικά μετοακριβέςπεριεχόμενο της ισχυριζόμενης απόφασηςγιαεπιδότηση ηλεκτρισμού στους Τουρκοκύπριους, είτε αναφορικά μετοχρόνο που λήφθηκε. Ως εκ τούτου δεν είναι εφικτός οδικαστικός έλεγχος ενός τόσο αόριστου ισχυρισμού. Ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 10 Αναφερόμενεςνποθέσεις: Κλεάνθους ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 2581, 15 VrahimisandAnother v. Republic, 4R.S.C.C121, Kolokassides v.Republic

(1965)3C.L.R. 542, Erotokritouv.Republic

(1972)3 C.L.R. 523, 20 Republic v.Demetriou andOthers

(1972)3C.L.R. 219, Economides v.Republic

(1980)3C.L.R. 219, 25 Phylaktides v.Republic

(1984)3(B) C.L.R. 1328, 30 Makis andAnother v. Republic

(1984)3C.L.R. 10, H.and D.Health and Diet FoodCentreLtdv.Republic

(1986)3 C.L.R.1529, Constantinides v.CyprusBroadcastingCorporation,5R.S.CC 34, HellenicBank Limitedv. Republic

(1986)3(A) C.L.R. 481, 35 Sevastides v.ElectricityAuthorityof Cyprus

(1963)2 C.L.R. 497, Pitsillos v.Republic (No.I)

(1966)3C.L.R. 589. 40 Προσφνγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου ναδιακόψει την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στουπο­ στατικό του αιτητήλόγω άρνησης του να καταβάλει χρηματικό τέ2715 Γεωργίουv. ΑΗΚ

(1990)λος για ηλεκτρισμό πουκατανάλωσανοι Τουρκοκύπριοι στοκα­ τεχόμενο τμήματηςΚύπρου. Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. 5 Γ. Κακογιάννης,γιατην Καθ' ηςη αίτηση. Cur. adv. vult. ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ.:ΟΑιτητής είναι γιατρόςκαιδιευθύνει μαιευτική κλινική στη Λευκωσία. Είναι πολίτης της Δημοκρατίας και μέλοςτης Ελληνικής κοινότητας της Κύπρου. 10 Στις3 Φεβρουαρίου,1978,οΑιτητής υπόβαλεστην Καθ'ηςηΑί­ τησηΑρχήΗλεκτρισμού Κύπρου(πουστησυνέχεια θααναφέρεται 15 ως ηΑρχή)αίτηση για παροχήηλεκτρικής ενέργειας στην κλινική του. Η αίτησηεγκρίθηκε απότηνΑρχήη οποίαάρχισε ναπαρέχει ηλεκτρικό ρεύμα στην κλινική τουΑιτητήαπότις 6 Φεβρουαρίου, 1978,σύμφωναπάντοτεμετους Γενικούς ΌρουςΠαροχήςπου πε­ ριέχονται, μεταξύ άλλων, στους περί Αναπτύξεως Ηλεκτρισμού 20 Κανονισμούς του 1954, όπωςτροποποιήθηκανμεταγενέστερα. OL περιοδικές χρεώσεις του Αιτητήγίνονται έκτοτε μεβάση: (α) την εκάστοτε ένδειξη του μετρητή που είναι εγκατεστημένος στα υποστατικάτου,ο οποίος μετράτην ποσότητα της ήλεκτρα 25 κής ενέργειας που καταναλίσκεται εκεί και (β)την εκάστοτε τι­ μήδιατίμησης (tariff) τουηλεκτρικού ρεύματος,όπωςκαθορίζε­ ται απόδιατάγματαπου εκδίδονται κατά καιρούς απότην Αρ­ χή και ακολούθως εγκρίνονται από το Υπουργικό Συμβούλιο και δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας. 30 Στις 18 Μαρτίου, 1989, στάληκε στον Αιτητή ο λογαριασμός για την κατανάλωση του ηλεκτρικού ρεύματος στα υποστατικά τουγιατηνπερίοδο Μαρτίου-Απριλίου, 1989, γιαποσό£156.17σ. πουήτανπληρωτέος μέχρι 3Απριλίου

1. 35 Στις 8Απριλίου, 1989,οΑψητης συναντήθηκε μετονΠρόεδρο καιταΜέλητηςδιεύθυνσης τηςΑρχής. Εκεί έθεσεθέμααποκοπής ποσοστού 10% του συνολικού ποσού του λογαριασμού του, το οποίο,σύμφωνα μετην εκδοχήτουκαιτουςδικούς τουυπολογι- 40 σμούς, αντιπροσώπευε ή αντιστοιχούσε με το ποσό παράνομης επιδότησης πουηΑρχή τουζητούσε νακαταβάλεικαι/ήμετο πο­ σό με το οποίο παράνομαχρεώθηκε ο λογαριασμός του για ηλε­ κτρικόρεύμαπουκατανολώθηκεχωρίς ποτέναπληρωθεί απότην 2716 3ΑΑΛ. 5 10 Γεωργίουν.ΑΗΚ Πογιατζής, Δ. Τουρκική κοινότητα της Κύπρου στα κατεχόμενα εδάφητηςΔη­ μοκρατίαςκαιτοοποίοδενκαταναλώθηκεποτέσταδικάτουυπο­ στατικά.Παράτογεγονός ότιηδιεύθυνσητηςΑρχήςτουαπάντη­ σε ότι ηαπαίτησητουδεν μπορούσε ναγίνει αποδεκτή,γιατίδεν ήταννομικά επιτρεπτή,οΑιτητής πλήρωσε μέρος μόνο τουλογα­ ριασμού του ανερχόμενο σε£138.00σ.και αρνήθηκενα πληρώσει το υπόλοιπο ανερχόμενο σε £18.17σ. το οποίο αντιπροσωπεύει ποσοστό περίπου 11,6% τουσυνόλου τουλογαριασμούτου. Στις 11Απριλίου, 1989 επιδόθηκεστονΑιτητήεπιστολήτηςΑρ­ χήςταυτόσημης ημερομηνίαςστηνοποίααναφέροντανταεξής: "ΜΕΤΟ ΧΕΡΙ 15 Κύριο Δημήτρη Γεωργίου 19, Πινδάρου Λευκωσία Κύριε 20 Αο. Λ/σμου408 3302009 70 25 30 35 40 Αναφέρομαι στησυνάντησηπουείχατεστις 8Απριλίου, 1989 με τον Πρόεδρο και Μέλη της διεύθυνσης της Αρχής κατά την οποία εθέσετεθέμα αποκοπήςποσοστού 10% απότο λογαρια-• σμό ηλεκτρικού ρεύματος.Όπως θαθυμάστε σας ελέχθηκε ότι τούτο δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτό γιατί δεν ήταννομικά επιτρεπτό.Παρ'όλητηνπιοπάνωυπόδειξη,στησυνέχειαεκδώ­ σατεεπιταγήπροςόφελος τηςΑρχήςγιατομειωμένο ποσότων £138.
2. Το πιο πάνωποσό πιστώθηκε στο λογαρμχσμό σας έναντι του οφειλόμενου ποσού για £156.17 για κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος στα υποστατικά για την περίοδο Μαρτίου/Απριλίου 1989 και που ήταν πληρωτέο μέχρι τις 3 Απριλίου,
3. Το οφειλόμενο υπόλοιποανέρχεταισε£18.17καιεπειδήητελευταία ημέραπληρωμής έχειήδηπεράσεικαλείσθε όπωςτο εξοφλήσετε μέσαστις επόμενες επτάημέρες διαφορετικάη παροχήηλεκτρι­ σμούσταυποστατικάσαςθαδιακοπείχωρίςάλληπροειδοποίησηκαισετέτοιαπερίπτωσηηΑρχήδεθαευθύνεταιγιαοποιεσ­ δήποτε συνέπειες. Μετιμή ΑΡΧΙΜΗΧΑΝΙΚΟΣ & ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ" 2717 Πογιατζής, Δ. Γεωργίου ν. ΑΗΚ

(1990)Μετά απόδεύτερη γραπτήπροειδοποίηση τηςΑρχής με ημε­ ρομηνία 19Απριλίου, 1989 καιτησυνεχιζόμενη άρνηση του Αι­ τητή να εξοφλήσει το υπόλοιπο του λογαριασμού του πουήταν πληρωτέο μέχρι τις 3 Απριλίου, 1989, η Αρχήδιέκοψε τηνπα­ ροχή ρεύματος σταυποστατικάτου στις 20 Απριλίου,

1. Με επιστολή του δικηγόρου του με ημερομηνία 10 Ιουλίου, 1989,οΑιτητήςπληροφόρησε τηνΑρχήότιθαεξοφλούσετουςλο­ γαριασμούς τουάνευβλάβηςτων δικαιωμάτωντου.Στησυνέχεια ο Αιτητήςπλήρωσε όλαταοφειλόμενα ποσάκαιηδιακοπείσαπαροχήηλεκτρικού ρεύματος σταυποστατικάτουεπανασυνδέθηκε. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 8 και τον Όρο 19 των Γενικών Όρων Παροχής Ρεύματος που περιέχεται στο Πρώτο Δελτίο των περίΑναπτύξεως Ηλεκτρισμού Κανονισμών (όπωςαυτόςέχειτροποποιηθείαπότους περί Αναπτύξεως Ηλεκτρισμού (Τροποποιητι­ κούς) Κανονισμούς του 1986, Κ.Δ.Π..253/86) ηΑρχή έχειτοδικαί­ ωμαναδιακόψειτηνπαροχήηλεκτρικού ρεύματοςσταυποστατικά οποιουδήποτε καταναλωτήοοποίος αρνείται να πληρώσει το λο­ γαριασμόγιατηνκατανάλωσηηλεκτρικού ρεύματοςσταυποστατικάτουμέσαστην προθεσμίαπουκαθορίζεταιαπότηνΑρχή. 5 10 15 20 Επίσης σύμφωνα με τις πιο πάνω πρόνοιες, το ρεύμα δεθα επανασυνδέεται μέχρι να εξοφληθούν όλοι οι λογαριασμοί. 25 Στις 23 Μαΐου, 1989, ο Αιτητής καταχώρησε την παρούσα Προσφυγή του με την οποίαζητάτις πιοκάτωτρεις θεραπείες: "1.Δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται η απόφαση του καθ' ου ηαίτηση να αποφασίσει και να πραγ- 30 ματοποιήσει τη διακοπή παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο υποστατικότου αιτητή,άκυρηκαιχωρίς νομικό αποτέλεσμα.
2. Δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται άκυρηκαι χωρίς νομικό αποτέλεσμα ηαπόφασητου καθ'ου ηαίτηση πουκοινοποιήθηκε γραπτάστον αιτητήτην 11.4.
3. 35
4. Δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται άκυρηκαι χωρίς νομικό αποτέλεσμα η απόφασηή πολιτική του καθ'ου ηαίτησηναεπιβαρύνει τον αιτητήμετέλος χρη- 40 ματικό για ηλεκτρισμό πουκατανάλωσανοι Τουρκοκύπριοι στοκατεχόμενο Τμήματης Κύπρουχωρίς νατο πληρώνουν." Ηπροσφυγήβασίζεται σταπιο κάτωνομικά σημεία: 2718 3ΑΛΛ. Γεωογίονν.ΑΗΚ Πογιατζής, Δ. "α. Αντιβαίνει στοΣύνταγμα. 5 β. Λήφθηκε καθ' υπέρβαση ήκατάχρηση εξουσίας, παράνο­ μα,αυθαίρετακαι αποτελεί επιβάρυνσηγια επιδότηση μη παρεχομένης προς τον αιτητήυπηρεσίας. γ. Είναι αποτέλεσμα πλάνης περί τον Νόμο ήτα πράγματα ' και/ή απόφαση που λήφθηκε κατά διαδικασίαπαράνομη και/ή πεπλανημένη. 10 δ. Είναι αποτέλεσμα ελλιπούς έρευνας και δυσμενούς μετα­ χείρισης τουαιτητήσανανήκοντος στην Ελληνική Κοινό• τητατης'Κύπρου. 15 ε. Στερείται αιτιολογίας." ΗΈνστασητης Αρχής βασίζεται πάνωστα πιοκάτωνομικά σημεία: 20 25 "
5. Η καθ' ης η Αίτηση προβάλλει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας (JURISDICTION)ναεπιληφθεί τηςπροσφυγής διότι οιπράξεις και/ή αποφάσειςπουαποτελούν τοαντικείμενο τηςπροσφυγής δεν είναι εκτελεστέςδιοικητικές πράξεις μέσα στα πλαίσιατου • Αρθρου 146του Συντάγματος. 30 Οι αποφάσειςτης Αρχής που προσβάλλονται με τηνπρο­ σφυγήεμπίπτουνστησφαίρατου ιδιωτικούδικαίουκαιπρο­ κύπτουν απότη σύμβαση την οποία ηΑρχήέχει συνάψει με τον Αιτητήγιατηνπαροχήρεύματος σταυποστατικάτου. 35 40
6. Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά και άνευ βλάβης των πιο πάνωηΚαθ'ηςη Αίτησηισχυρίζεται ότι,σεσχέσημετο μέρος εκείνο της Αιτήσεως που αφορά την ισχυριζόμενη απόφαση και/ήπολιτικήτηςΑρχήςναεπιβαρύνειδήθενταμέλη της Ελ­ ληνικής Κοινότητας με τέλος χρηματικό για ηλεκτρισμό που καταναλίσκεται στακατεχόμενα, ισχυρισμός που εν πάση πε­ ριπτώσει δε γίνεται παραδεκτός,ο Αιτητής δεν έχει LOCUS STANDIκαιδενομιμοποιείται στηνέγερσητηςπροσφυγήςκαθότι στερείται συγκεκριμένου έννομου συμφέροντος. Εν πάσηπεριπτώσει, η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι πράξη ήαπόφασηπου καθορίζει ήδιαμορφώνει την πολιτι­ κήτης Αρχής δεν αποτελεί εκτελεστήδιοικητική πράξημέσα 2719 Πογιατζής, Δ. Γεωργίου ν.ΑΗΚ

(1990)στα πλαίσια του Αρθρου 146 του Συντάγματοςκαι άραδεν μπορεί ναπροσβληθεί μεπροσφυγή.

1. Ανευ βλάβης των πιο πάνω, η Καθ' ης ηΑίτησηπροβάλ­ λει ταακόλουθαπρόσθετα νομικά σημεία. 5
2. ΗΚαθ'ηςηΑίτησηισχυρίζεταιότι οιπράξειςκαι/ή αποφά­ σειςπουαποτελούντοαντικείμενο τηςπροσφυγήςαυτής,είναι έγκυρες,νομικάορθές καικεκτημένες εννόμου αποτελέσματος, έχουν δε ληφθεί σύμφωνα μετις αρχές του Συντάγματοςκαι/ή 10 τουΔιοικητικού Δικαίουκαι/ή τις πρόνοιες τηςσχετικής νομο­ θεσίας και/ήτων Κανονισμών πουεκδόθηκανδυνάμει τηςνο­ μοθεσίας αυτήςκαι ιδιαίτερατους Περί Αναπτύξεως Ηλεκτρι­ σμού Κανονισμούς του 1954, όπωςαυτοίτροποποιήθηκαν και τα διατάγματα που εκδίδονται κατά καιρούς δυνάμει του άρ- 15 θρου44τωνπερίΑναπτύξεως Ηλεκτρισμού Νόμων,πουεγκρί­ νονται απότο Υπουργικό Συμβούλιο και που καθορίζουν τις τιμές διατίμησης (TARIFFS)τουηλεκτρικού ρεύματος.
3. Η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ενήργησε μέσα στα πλαίσια των εξουσιών πουτης παρέχει ο νόμος σύμφωνα με τις αρχέςτηςχρηστής διοίκησης καιαφούμελέτησαν καιέλα­ βαν υπόψηόλα τασχετικά γεγονότα. 20
4. ΗΚαθ'ης ηΑίτηση ισχυρίζεται ότι οι πράξειςκαι/ήαπο- 25 φάσεις που προσβάλλονται με την προσφυγή είναι δεόντως και ικανοποιητικά αιτιολογημένες.
5. Η Καθ' ης ηΑίτηση επιφυλάσσει το δικαίωματης ναανα­ φερθεί σε μεταγενέστερο στάδιοσεεπιπρόσθετους νομικούς λόγους." 30 Στο παρόν στάδιο θα εξετάσω τις προδικαστικές ενστάσεις της Αρχής γιατί αφορούν την ύπαρξη δικαιοδοσίας του Δικα­ στηρίου αυτού να ελέγξει τηνομιμότητα των προσβαλλόμενων πράξεων και/ήαποφάσεωντης Αρχής,όπως ο Αιτητής επιδιώ­ κει μετην παρούσαΠροσφυγήτου. 35 Τοπρώτοσκέλοςτηςπροδικαστικήςένστασης αφορά μόνοτην επιστολή τηςΑρχής μεημερομηνία 11 Απριλίου, 1989, της οποίας 40 το κείμενο έχω παραθέσει αυτούσιο πιο πάνω, σε σχέση με την οποίαοΑιτητής ζητάτη θεραπείαμεαριθμό
6. Η εισήγησητηςΑρ­ χήςεπίτουπροκειμένου είναιότι,μετηνεπιστολήτηςαυτήδενκοι­ νοποιήθηκε στον Αιτητήοποιαδήποτεεκτελεστήδιοικητικήπράξη 2720 3ΑΛΛ 5 10 15 20 Γεωργίουν.ΑΗΚ Πογιατζής, Δ. πουμπορεί νααποτελέσει αντικείμενο προσφυγής,αλλάπληροφό­ ρησεαπλώςτονΑιτητήότιη παροχήηλεκτρισμού σταυποστατικά τουθαδιακοπεί ανδεν εξοφλήσει τον καθυστερημένο λογαριασμό του. Κατάτονκ.Κακογιάννη,ηαποστολήτηςπιοπάνω επιστολής απότηνΑρχήαποτελείπράξηπροπαρασκευαστικήπληροφοριακού χαρακτήρα,ηοποίαδενεπέφερε έννομααποτελέσματα. Η εκτελεστότητα της διοικητικής πράξης,απόφασης ή παρά­ λειψης αποτελεί προϋπόθεση τηςύπαρξηςδικαιοδοσίαςτου ΑνωτάτουΔικαστηρίου ναελέγξειτηνομιμότητα τηςκάτωαπότο άρ­ θρο 146 του Συντάγματος. Στην απόφαση που πολύ πρόσφατα εξέδωσα στην υπόθεση Κυριάκος Κλεάνθουςν. Δημοκρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ. 2581, έκαμαανασκόπηση της νομολογίας πάνω στο επίδικο αυτό θέμα. Παραθέτω το πιο κάτω απόσπασμα της απόφασης μου,το οποίο περιέχει όσα θαήθελα να πω στηνπα­ ρούσα περίπτωση: "Ηαναθεωρητικήδικαιοδοσία του Δικαστηρίου ασκείται με βάσητο άρθρο 146 του Συντάγματος.Παραθέτωτιςπαραγραφους 1 και2τουάρθρουαυτού, οι οποίες προνούν ταεξής: 30 '146.1 ΤοΑνώτατον ΣυνταγματικόνΔικαστήριον κέκτηται αποκλειστικήν δικαιοδοσίαν να αποφασίζη .οριστικώς και αμετακλήτως επί πάσης προσφυγής υποβαλλομένης κατ' αποφάσεως, πράξεωςή παραλείψεως οιουδήποτε οργάνου, α 0Χήζ ή προσώπου ασκούντων εκτελεστική ή διοικητικήν λειτουργίαν επί τωλόγω ότι αύτηείναι αντίθετος προςτας διατάξεις του Συντάγματος ή τον νόμον ή εγένετο καθ' υπέρβασινή κατάχρησιντης εξουσίας της εμπεπιστευμένης εις το όργανον ή τηναρχήνήτο πρόσωπον τούτο. 35 2. Η προσφυγήασκείται υπόπαντόςπροσώπου, τουρποίου προσεβλήθη ευθέως διατης αποφάσεως,της πράξεως ήτης παραλείψεως ίδιον,ενεστώς, έννομον συμφέρον,όπερκέκτηταιτούτοείτεως άτομονείτεως μέλοςκοινότητος τίνος.' 25 40 Στηνυπόθεση ΕλένηΒραχίμηκαιΑλλου ν.Δημοκρατίας,4 Α.Α.Σ.Δ. 121,τοτότε Ανώτατο ΣυνταγματικόΔικαστήριο είπε στησελ. 123 ότι a 'decision' or 'act', in thesenseof paragraph 1 of Article 146, must be such as would directly affect a right or interest protected by law, of a particular person ascertainable at thetime of takingsuch decisionor doingsuch act.' , Στην υπόθεση ΝίκοςΚολοκασίδης ν. Δημοκρατίας

(1965)2721 Πογιατζής, Δ. Γεωργίουν. ΑΗΚ

(1990)3 Α.Α.Δ. 542, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίουυιο­ θέτησε το πιο κάτω απόσπασματου Δικαστή Μ.Τριαντα­ φυλλίδη (όπως ήταντότε) στο οποίο,ως πρωτόδικοςΔικα­ στής στηνπιοπάνω υπόθεση,είπεταεξήςστησελ. 551: 5 'An administrative act (and decision also) is only amenable within acompetence,suchasofthisCourtunderArticle 146, if it isexecutory (εκτελεστή);inotherwordsitmustbeanactby meansofwhichthe'will'oftheadministrative organconcerned hasbeen madeknown inagivenmatter,anactwhich isaimed 10 at producing a legal situation concerning the citizen affected and which entails its execution by administrative means (see Conclusions from theJurisprudence of theCouncil of Statein Greece 1929-1959, pp. 236-237). 15 I am quite awarethatinGreecethis attribute of an act,which may be thesubject of arecourse for annulment,is specifically stated in the relevant legislation (section 46 of Law 3713 as codified in 1961) butinmy opinionsuchexpressprovision was only intendedtoreaffirm abasicrequirement of administrative law inrelation tothenotionof proceedings for annulment and, therefore, such requirement has to be treated as included by implication, because of the very nature of things, in our own Article 146,thoughitisnotexpresslymentioned.' 20 25 Προκύπτει από τιςπιοπάνω αυθεντίες,οι οποίεςσχο­ λιάζονται στη μεταγενέστερη υπόθεση Μιχάλης Ερωτοκρίτουν.Δημοκρατίας

(1972)3Α.Α.Δ.523,ότι γιαναεί­ ναι εκτελεστή ώστε να μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο δικαστικού ελέγχου κάτωαπότο άρθρο 146 του Συντάγ- 30 ματος, ηδιοικητικήπράξηήαπόφαση θαπρέπειναείναι πράξημετηνοποία αφ' ενός,ναδηλώνεταιη βούλησητης Διοίκησης πάνωσε συγκεκριμένο θέμακαιαφ' ετέρου, να αποσκοπεί στην παραγωγήέννομου αποτελέσματοςένα­ ντι των διοικούμενων το οποίο να συνίσταται στη δημι- 35 ουργία,τροποποίησηήκατάλυση νομικήςκατάστασης." Πράξεις πληροφοριακούχαρακτήρα δεν είναι εκτελεστές και δεν υπόκεινταισε δικαστικόέλεγχο κάτωαπότο άρθρο 146 του Συντάγματος. Σχετικέςεπίτουπροκειμένουείναιη απόφασητης 40 Ολομέλειας στηνυπόθεσητηςΔημοκρατίας ν.ΚώσταΔημητρίου και Άλλων

(1972)3 Α.Α.Δ.219 και οι υποθέσεις Οικονομίδης ν. Δημοκρατίας

(1980)3Α.Α.Δ.219 και Φνλακτίδηςν.Δημοκρατίας

(1984)3Α.Α.Δ.1328.Πληροφοριακούχαρακτήραείναιπράξειςμε 2722 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Γεωργίουν.ΑΗΚ Πογιατζής,Α. τις οποίες ηΔιοίκησηείτε πληροφορεί τοναιτητήγιαμιαπραγ­ ματικήκατάστασηήγιατις πρόνοιες κάποιουνόμου, είτε εκφρά­ ζει τηνπρόθεσηαλλάόχι τηβούληση τηςπάνωσεκάποιο ζήτημα. Στηνυπόθεση ΚώσταςΜακρήςκαιΆλλος ν.Δημοκρατίας

(1984)3Α.Α.Δ.10,η επιστολήπουοΈπαρχοςείχεστείλειστον αιτητήμε την οποίατον καλούσε νακατεδαφίσει μιαοικοδομή μέσα σε τα­ κτήπροθεσμία καιτονπροειδοποιούσε ότι ανδεσυμμορφωθεί θα λαμβάνονταν εναντίον τουδικαστικά μέτρα, μηεξαιρουμένης της έκδοσης διατάγματοςκατεδάφισης,κρίθηκε ότιδεν περιείχε εκτελεστήδιοικητική απόφασηπου ήταν δυνατό νααποτελέσει αντι­ κείμενο προσφυγής κάτω από το άρθρο 146τουΣυντάγματος. Παρόμοια ήταν ηπροσέγγιση του Δικαστηρίου στην υπόθεσηΗ. andD.Health andDietFood CentreLtdv.Δημοκρατίας

(1986)3 Α.Α.Δ. 1529, στην οποία ηεπιστολή του Διευθυντή Τελωνείων προς τους εισαγωγείς προϊόντων, ότι ταπροϊόντα αυτά επρόκει­ τονακατασχεθούν,περιείχε απλώς μιαπράξηπληροφοριακήςφύ­ σεως,ηοποίαεστερείτο εκτελεστότητος. Έχω εξετάσει μεπροσοχή τοπεριεχόμενο τηςεπιστολής της Αρχής μεημερομηνία 11Απριλίου 1989, κάτω απότοφως των επιχειρημάτων τωνευπαιδεύτων δικηγόρων των διαδίκωνκαι των νομικών αυθεντιών που έχωπαραθέσει πιοπάνω και έχω φθάσει στοσυμπέρασμα ότι ηαπόφαση που περιέχει δενείναι διοικητικήεκτελεστήαπόφασηαλλά πράξηπληροφοριακού μόνο χαρακτήρα, μετηνοποία εκφράζεται ηπρόθεση καιόχι η βούλησητης Αρχής. Ηαπόφασηαυτήδεν υπόκειται, ωςεκτού­ του, σεδικαστικό έλεγχο κάτω από τοάρθρο 146τουΣυντάγ­ ματος και δεν μπορεί νααποτελέσει αντικείμενο προσφυγής. Απ'όλα όσα έχωαναφέρει πιο πάνω προκύπτει ότιη θερα­ πεία με αριθμό2την οποία ζητάοΑιτητής με τηνπαρούσα αί­ τησητου είναι απαράδεκτηκαιαπορρίπτεται. Το δεύτερο σκέλος τηςπροδικαστικής ένστασης αφορά την πράξητης Αρχής μετην οποία διακόπηκε ηπαροχή ηλεκτρικού ρεύματος στουποστατικό του Αιτητή. Ηπράξη αυτή προσβάλ­ λεται μετηθεραπείααρ. 1 της Προσφυγής. Η θέση της Αρχήςεί­ ναιότιηεπίδικηπράξηδενυπόκειται σεδικαστικό έλεγχοκάτω από τοάρθρο 146τουΣυντάγματος γιατί εμπίπτει στη σφαίρα τουιδιωτικού δικαίου. Έχει νομολογιακά θεμελιωθεί ότι,ηαναθεωρητικήδικαιοδο­ σίατου Ανωτάτου Δικαστηρίου δυνάμειτουάρθρου 146 του Συ­ ντάγματος περιορίζεται σεπράξεις ήαποφάσειςπου εμπίπτουν 2723 Πογιατζής, Δ. Γεωργίου ν. ΑΗΚ

(1990)στη σφαίρατουδημοσίου δικαίου. Σχετικήπάνωστοπροκείμε­ νο θέμα είναι η απόφασητου Ανωτάτου Συνταγματικού Δικα­ στηρίου στηνυπόθεσηΑλέκοςΚωνσταντινιδηςν.Ραδιοφωνικού ΙδρύματοςΚύπρον, 5Α.Α.Σ.Δ. 34. 5 Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Αρχή αποτελεί οργανισμόδη­ μοσίου δικαίουοοποίοςέχει εγκαθιδρυθείκαιέκτοτε ενεργεί με βάση τις πρόνοιες του περί Αναπτύξεως Ηλεκτρισμού Νόμου, Κεφ. 171, με σκοπό την παραγωγήκαι προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας σε ολόκληρη τηνΚύπρο,έχει δε εξουσία κάτωαπότο 10 άρθρο44τουΝόμουναεκδίδει Κανονισμούς μετηνέγκρισητου Υπουργικού Συμβουλίου, με τους οποίους να καθορίζονται όροιπαροχήςήδιακοπήςηλεκτρικήςενέργειαςκαιτιμέςγιατην κατανάλωσητης.Όμως,δεσυνάγεταιαπόταπιοπάνωότι όλες οι πράξεις ή αποφάσειςτης Αρχής εμπίπτουν στη σφαίρα του 15 δημοσίου δικαίου. Όπως πολύορθάέχει υποδειχθεί,στηνυπό­ θεση Ελληνική ΤράπεζαΑτδ ν. Δημοκρατίας

(1986)3 Α.Α.Δ. 481, στη σελ. 487 "decisions of the same body or authority in different areas of administrative action may fall in the domain of public or private law depending on the intrinsic nature of the 20 decision and the interest of the public in the matter". Τακριτήριαπουθαπρέπει ναεφαρμοστούνγιανα απαντηθεί ορθάτοερώτημακατάπόσοη επίδικηπράξηεμπίπτειστησφαίρα του δημοσίου δικαίουήόχι, έχουν εύγλωττα διατυπωθείστο πιο 25 κάτω απόσπασματης απόφασης του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου στην υπόθεσηΠελοπίδαςΣεβαστίδηςν.ΑρχήςΗλε­ κτρισμούΚύπρον

(1963)2Α.Α.Δ.497, στις σελ. 500 και501: "In determining whether or not a decision, act or omission 30 of a public corporation, such as theRespondent, is 'a decision, anactoromission of any organ,authority orperson,exercising any executive or administrative authority', in the sense of paragraph 1 of Article 146of theConstitution,dueregard must be had not only to its nature andcharacter but also, primarily, 35 to the powers vested in, and duties imposed on, such public corporation and its functions generally, as well as to the particular nature of the decision, act or omission concerned." Η προσβαλλόμενη πράξηστην υπόθεση Σεβαστίδης (ανωτέρω)ήτανηάρνησηκαι/ήπαράλειψητης Αρχής νααποδεκτείτη σχετική αίτησητουαιτητήγιατηνπαροχήηλεκτρικούρεύματος στα υποστατικάτου. Το Δικαστήριο αποφάνθηκεότι ηάρνηση τηςΑρχής νασυμμορφωθεί μετιςυποχρεώσεις τηςκάτωαπότο 2724 40 3 ΑΛΛ. 5 Γεωργίου ν. ΑΗΚ Πογιατζής,Δ. άρθρο 12τουΚεφ. 171 ήτανπράξηπουεμπίπτει στησφαίρατου δημοσίου δικαίουσε αντιδιαστολή με πράξεις που ακολουθούν την αποδοχή της αίτησης για παροχή ηλεκτρισμού, οι οποίες σχετίζονται μεταδικαιώματα ήυποχρεώσεις τών δυο πλευρών, οι οποίες είναι συμβατικής φύσεως και εμπίπτουν κατά κανόνα στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου και βρίσκονται εκτός της αναθεωρητικήςδικαιοδοσίαςτου Δικαστηρίου κάτωαπότο άρ­ θρο 146. Στη σελ. 502 της απόφασης στην υπόθεση Σεβαστίδης (ανωτέρω) αναφέρονταιεπί του προκειμένου τα εξής: 10 15 20 25 "It follows, therefore, that the omission or refusal on the part of the respondent, as alleged in this Case, to supply electricity to the applicant concerns the performance of a public law duty of the respondent and can, therefore, be made thesubject of a recourse underArticle 146 of the Constitution. It should be added, however,that once a contract has been entered into between the respondent and a consumer of electricity, the compliance, by the parties thereto, with its terms andconditions would,as arule, come within the realm of private law and thus not be the subject of a recourse under Article 146 of the Constitution." Σχετικήπάνωστο προκείμενο θέμα είναι και ηυπόθεση ΜόδεστοςΠίτσιλλος ν. Δημοκρατίας

(1966)3 Α.Α.Δ. 589, στην οποία η προσβαλλόμενη πράξη η οποία συνιστούσε διαφορά από σύμβασηπαροχήςνερού στον αιτητή,κρίθηκε ότι ανήκε στη σφαίρατουιδιωτικούδικαίουκαιήταν,ως εκτούτου,εκτόςτης αναθεωρητικήςδικαιοδοσίαςτου Δικαστηρίου. 30 Χρήσιμηεπίσης αναφορά μπορεί ναγίνει στο πιοκάτωαπό­ σπασμααπόταΠορίσματατηςΝομολογίαςτουΣυμβουλίουτης Επικρατείας 1929-1959,σελ. 177 και 178: 35 40 "Αρμοδιότης Συμβουλίου Επικρατείας: Δια σταθεράς νομολογίας εκρίθη, ότι αποκλείεται ηκαθ' ύλην αρμοδιότης του Σ.τ.Ε. επί διαφορών προκυπτουσών εκ συμβάσεως μετάτουΔημοσίου ήνομικού προσώπουδημοσίου δικαίου,έστω και κυρωθείσης διάνόμου ήδιατάγματος,όπερ δεν αίρει τον συμβατικόν χαρακτήρααυτών:383

(31),43

(34), 1947

(55),καιαφορωσών το κύρος ήτην εκτέλεσιν τηςσυμβά­ σεωςκαιπάσανπαρεπομένηνεξαυτήςαξίωσιν.ΤοΣυμβούλιον της Επικρατείαςαποκλείει ταςδιαφοράςταύταςεκ τηςαρμο2725 Πογιατξής, Δ. Γεωργίου ν. ΑΗΚ

(1990)διότητος του, κυρίως διότι χαρακτηρίζει αυτάς ωςδιαφοράς του ιδιωτικού δικαίου. Αλλάαπορρίπτει την αίτησιν ως απαράδεκτον, λόγω υπάρξεως παραλλήλου προσφυγής: 394

(30), 853

(34),982

(34), 1013

(38), 1071

(38), 1090

(38)ήκαιωςαβάσιμον, διότι η σύμβασις δεν είναι νόμος και συνεπώς η παρά5 βασιςαυτήςδενσυνιστά λόγον ακυρώσεως: 117

(30), 198

(33). Ειδικώτερον εκρίθη,ότι δεν υπόκεινται εις τον έλεγχον του Σ.τ.Ε. 1)πράξειςδιοικητικήςαρχήςεκδιδόμεναικατ'εφαρμογήν συμβατικών όρων τεθειμένων εις την σύμβασιν έστωκαιεάνοι 10 όροι ούτοι αποτελούν επανάληψινκανονιστικής διατάξεως: 783

(31), 1037

(34). Ομοίως πράξειςδιοικητικής αρχήςεκδιδόμεναι κατ' εφαρμογήν διαιτητικής ρήτρας περιλαμβανομένης εν τη συμβάσει 695

(30), 157

(29),αιεπιβάλλουσαικυρώσειςδιατηνμη εκτέλεσινήτηνπλημμελήεκτέλεσινυπότουαντισυμβαλλομένου 15 όρου της συμβάσεως: 731

(56), 1147

(56), 1996

(57), και aL κηρύττουσαιέκπτωτοντοναντισυμβαλλόμενον λόγωαντισυμβατικής συμπεριφοράς: 191

(48), 892

(48), 890

(48), 939

(54), 1139

(57),2) επίσης δεν υπάγονταιεις την αρμοδιότητατουΣυμβου­ λίουΕπικρατείας,αιδιαφοραίαιπροκύπτουσαιεκτηςπαραβά- 20 σεωςσυμβατικών όρων: 572

(47),571

(47), 1618

(48),1634

(51), 3)αι αμφισβητήσεις περί την ερμηνείαν καιεκτέλεσαόρων της συμβάσεως: 70

(36),855

(39),903

(49), 1636

(51), 1613

(52), 1701

(52), 4)αιπράξειςακυρώσεως συμβάσεως: 939

(33), 1145

(53), 5) αιδιαφοραίπερίαποζημιώσεωςεκτηςμηεκτελέσεωςσυμβά- 25 σεως: 179

(29), 1904

(56)και6)αιδιαφοραίαιπροκύπτουσαιεξ αξιώσεως του αντισυμβαλλομένου προςκαταβολήνπροσθέτου ποσού συνεπεία της πρωτοβουλίας της διοικήσεως μεταβολής τωνόρωνεκτελέσεωςτουέργου: 1626

(58)." 30 Στην παρούσαπερίπτωση οκ. Κακογιάννης δέχεται ότισύμ­ φωνα με το Νόμο, Κεφ. 171, η Αρχή έχει καθήκον να παρέχει ηλεκτρικό ρεύμα στο κοινό. Έχει, εντούτοις, υποδείξει ότι OL όροι παροχήςηλεκτρισμού καιοιυποχρεώσεις πουηκάθεπλευ­ ράαναλαμβάνεισεσχέσημετηνπαροχήαυτήκαθορίζονταιαπό 35 τους Γενικούς Όρους Παροχής ρεύματος που περιέχονται στο ΠρώτοΔελτίοτων περί Αναπτύξεως Ηλεκτρισμού Κανονισμών του 1954-1986, OL οποίοι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της σύμβασης δυνάμει της οποίας ηΑρχήαναλαμβάνεικαι ο κατα­ ναλωτής αποδέχεται την παροχήηλεκτρικού ρεύματος. Εφόσον 40 ηπροσβαλλόμενη πράξητης αποκοπήςτης παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο υποστατικό του Αιτητή, προκύπτει απότην ιδιω­ τικήσύμβαση πουηΑρχήέχεισυνάψει μετον Αιτητή, ηθέσητου κ. Κακογιάννη είναι ότι ηπράξηαυτήεμπίπτει στη σφαίρατου 2726 3ΑΛΛ. Γεωργίου ν. ΑΗΚ Πογιατζής, Δ. ιδιωτικού καιόχι του δημοσίου δικαίου. Η θέσητου κ. Κακογιάννη ότι οι Γενικοί Όροι Παροχής Ηλε­ κτρικής Ενέργειας πουπεριέχονται στον Πρώτο Πίνακατων περί 5 Αναπτύξεως Ηλεκτρισμού Κανονισμών του 1954-1986αποτελούν μέρος της σύμβασης με βάσητην οποία ηΑρχήπαρείχε ηλεκτρικό ρεύμαστον Αιτητή, είναιορθή. ΌτανοΑιτητής υπόβαλεκαιηΑρ­ χή αποδέκτηκε την αίτηση του για παροχή ρεύματος στην κλινική του το Φεβρουάριο του 1978, οι περί Αναπτύξεως Ηλεκτρισμού 10 (Τροποποιητικοί) Κανονισμοί 1986 δεν είχαν ακόμαθεσπιστεί. Σε ισχύ ήτανκαι εξακολουθεί ναείναι ο Κανονισμός 3των Βασικών Κανονισμών του 1954, ο οποίος προνοεί ότι: "3. The conditions subjecttowhich theAuthoritywillsupplyelectricitytoconsumersshall bethoseset outintheFirst Schedule hereto." (Οιόροικάτωαπότους 15 οποίουςη Αρχή θαπαρέχειηλεκτρική ενέργεια στους καταναλωτές θαείναι εκείνοι πουεκτίθενται στον ΠρώτοΠίνακατωνπαρόντων Κανονισμών.) Σεισχύεπίσης ήτανκαιεξακολουθεί ναείναιοΚα­ νονισμός 4(α)τωνβασικώνΚανονισμών οοποίοςκαθορίζειότι,αι­ τήσεις γιατην παροχήηλεκτρικής ενέργειας υποβάλλονται σύμφω20 να μετονΤύποΑ πουεκτίθεται στο Δεύτερο Πίνακατων Κανονι­ σμών.ΟΤύποςΑπεριέχει ρητήδήλωσητουΑιτητήότισυμφωνεί να λαμβάνει τηνηλεκτρική ενέργεια πουθατουπαρέχεταικαινα πλη­ ρώνει γι' αυτή σύμφωνα με τους Γενικούς Όρους Παροχής Ηλε­ κτρικήςΕνέργειαςκαιτηδιατίμησηπουκαθορίζεταιαπόκαιρούεις 25 καιρόαπότηνΑρχή.Υπάρχει ρητήπρόνοιαστοΓενικόΌρο 19του ΠρώτουΠίνακατωνβασικών Κανονισμών πουπαρέχειστηνΑρχή τοδικαίωμαναδιακόψειτηνπαροχήηλεκτρικής ενέργειας στουπο­ στατικό τουΑιτητή αναυτόςπαραλείψει ναπληρώσει τολογαρια. σμό του στον καθορισθέντα χρόνο. Παρόμοιο δικαίωμαέχειηΑρ30 χήμεβάση τονέο Γενικό Όρο 19πουεισήχθηκε μετουςΤροποποι­ ητικούς Κανονισμούς του 1986 (Κ.Δ.Π.253/86). 35 40 Έχω εξετάσει με προσοχή την προδικαστική Ένσταση της Αρχήςπουαφορά τηνπράξηπου είναι το αντικείμενο τηςθεραπείας αρ. 1 της Αίτησης έχοντας υπόψη ότι ηΑρχήδιάκοψε την παροχήηλεκτρικής ενέργειας στο υποστατικό του Αιτητή εφαρ­ μόζοντας σχετικό όρο τηςσύμβασης της μετον Αιτητή, έστωκαι αν ο όρος αυτός αποτελεί επανάληψη κανονιστικής διάταξης και έχω φθάσει στο συμπέρασμα, με βάση τις πιο πάνω αυθεντίες, ότι η προσβαλλόμενη πράξη εμπίπτει στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου και δεν έχω, επομένως, δικαιοδοσία ναελέγ­ ξω τηνομιμότητα τηςκάτωαπότο άρθρο 146 τουΣυντάγματος. Προκύπτει από τα ανωτέρω ότι η θεραπεία με αρ. 1της Αί2727 Πογιατζής, Δ. Γεωργίου ν. ΑΗΚ

(1990)τησης είναι απαράδεκτηκαι απορρίπτεται. Παραμένει να εξεταστεί κατάπόσο ηθεραπεία αρ.3της Αί­ τησης είναινομικά εφικτήήόχι. Μετηθεραπείααρ. 3οΑιτητής προσβάλλει εκείνο πουο ίδιοςπεριγράφει ως "απόφασηήπολι5 τική" της Αρχής νατον επιβαρύνει με "τέλοςχρηματικόγιαηλε­ κτρισμό που κατανάλωσαν οι Τουρκοκύπριοι στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου χωρίς να το πληρώσουν". Προφανώς ο Αιτητής αναφέρεταιστο υπόλοιπο του λογαριασμού τουημερομη­ νίας 18 Μαρτίου, 1989, εκ £18.17σ. που ο ίδιος καθόρισε και 10 επέλεξε να αφήσει απλήρωτο.Ο Αιτητής δεν αναφέρει πότελή­ φθηκεήπότε ήπώς κοινοποιήθηκε ηαπόφασηαυτήτης Αρχής. Τα μόνα γεγονότα που επικαλείται ο Αιτητής στην Αίτηση του και που μπορούν να θεωρηθούν ότι έχουν κάποιασχέση μετην προσβαλλόμενη "απόφαση ή πολιτική" της Αρχής είναι εκείνα 15 που περιέχονται στις παραγράφους 3 μέχρι 7 των γεγονότων πάνωσταοποίαβασίζεταιηΑίτηση. Παραθέτωαυτούσιοτοπε­ ριεχόμενο των παραγράφωναυτών: "3.Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός, παραδεκτό από την Αρχή,ότιη συνολικήκατανάλωσηηλεκτρικού ρεύματος στην Κύπρο γίνεται από όλους τους ευρισκομένους στην Κύπρο. Ηόλη δε παραγωγήτου ηλεκτρικού ρεύματοςπραγματοποι­ είται και παρέχεται απότους καθ'ων η αίτηση. 20 25

1. Η επιβάρυνσηόμως γίνεται,κατάδυσμενή διάκριση, μόνο στους λογαριασμούς των Ελληνοκυπρίων καταναλωτών.
2. Έτσι στην Κύπρο γιαπολλά χρόνια η Αρχήχρεώνει εκλε­ κτικά μέρος μόνο των καταναλωτών της και αφήνει χωρίς επιβάρυνση ένα μεγάλο μέρος αυτών,που ανέρχεται περί το 10% έως 20% της συνολικής κατανάλωσης.
3. ΗεπιλογήγίνεταικατάδιάκρισησεβάροςτηςΕλληνικήςκοι­ νότητας. Γίνεται αντίθεταπροςκάθεέννοια λογικής ή δικαίου.
4. Ο αιτητής κατέβαλε από το λογαριασμό του ποσοστό 90% καιαρνήθηκεναπληρώσει το 18%πουαποτελεί τηνκατανάλω­ σηκατάτην πληθυσμιακήαναλογίατηςΤουρκοκυπριακήςκοι­ νότηταςπουδενκαταβάλλειτησχετικήδαπάνη-επιβάρυνσηγια τηναντίστοιχηκατανάλωση. Αρνήθηκεδηλαδήοαιτητήςνακα­ ταβάλειτηχωρίς Νόμοαξιούμενηπαρ' αυτούεπιδότηση." Στηγραπτήτου αγόρευση, ο ευπαίδευτος δικηγόρος του Αι2728 30 35 40 3 ΑΛΛ. Γεωργίου ν. ΑΗΚ Πογιατζής, Δ. τητήαναφέρειπάνωστο προκείμενο θέματαεξής,στη σελ. 4: 5 10 15 20 25 "Μετάταγνωστά επεισόδια διακοινοτικής βίαςκαιήανταρ­ σίας του 1963-64, οι Τουρκοκύπριοι αρνούνται να πληρώσουν το μερίδιο τουςστην κατανάλωσητουρεύματος. Χαρα­ κτηριστικά αναφέρεται στην ετήσια έκθεση της ΑΗΚ 1985, στη σελίδα 40: Ό κυριώτερος παράγοντας που επιδράαρνητικάστην οικονομική κατάστασητης Αρχής απότο 1974 είναι η από­ φασητης Κυβέρνησης νασυνεχίσειηΑρχήναπαρέχειηλε­ κτρισμό στις περιοχές που κατέχονται από τα Τουρκικά στρατεύματα και στις οποίες η Αρχήδεν μπορεί ναπρο• βαίνει σε καταγραφήαποδείξεων μετρητών και είσπραξη λογαριασμών. Υπολογίζεται ότι περισσότερο από 20% ολόκληρης τηςπαραγωγήςγια το 1985 μεταφέρθηκε στον κατεχόμενο βορρά,για την οποία μόνο το κόστος σε καύ­ σιμα ανήλθε σεΛ.Κ.8,304,000.' Μόνο από την Εισβολή μέχρι το 1987 οι Τουρκοκύπριοι κατανάλωσαν ρεύμα αξίας Λ.Κ.91,897,000, όπως φαίνε­ ται απότις ετήσιες εκθέσεις της Αρχής Ηλεκτρισμού. Τηναξίααυτήτου ρεύματος υποχρεώνεται ναπληρώσει ο . Έλληνας Κύπριος καταναλωτής με την επιπρόσθετη επι­ βάρυνση του λογαριασμού του κατά 18%-20%." Στησυνέχεια της αγόρευσης του ο κ. Αγγελίδης αναφέρειτα εξής στις σελ. 7και 8: 30 "Η αμφισβήτηση του αιτητή συνίσταται στο ότι ηΑΗΚ υπο­ χρεώθηκε με απόφασηή εντολή της Εκτελεστικής Εξουσίας να επιδοτεί με πληρωμές των Ελληνοκυπρίων τη δαπάνηή κόστος της κατανάλωσηςτων Τουρκοκυπρίων. 35 Τέτοια εξουσία της Εκτελεστικής Εξουσίας δεν υπάρχει στο ΝόμοήστοΣύνταγμα. 40 Η δέσμια συμμόρφωση της ΑΗΚ σ' αυτή την εντολήή απόφάσητης Κυβέρνησης και ηεφαρμογή της είναι πράξηαντί­ θετη στο Σύνταγμα στα αρθρ.6 και 28 και πλήττουναυθαί­ ρετα το βιωτικό επίπεδο των Ελληνοκυπρίων αντίθετα στο αρθρ.9τουΣ/τοςκαιτηδυνατότητααπόλαυσηςήάσκησηςεκ μέρους του αιτητήτου δικαιώματος εργασίας (αρθρ.25 του 2729 Πογιατζής, Δ. Γεωργίουν.ΑΗΚ

(1990)Σ/τος)καικατ'επέκταση της ελευθερίας των συναλλαγών με τους ασθενείς της ειδικότητος του (αρθρ. 26 Σ/τος). Ο αιτητής,πριν αποφασίσει ναπληρώσει τοποσοστό τηςκα­ τανάλωσης ρεύματος της τουρκοκρατούμενης περιοχής, επισκέφθηκε τον τότε πρόεδροτηςΑΗΚ (μαζί μεάλλους που εί­ χαν την ίδια άποψη) και πλήρωσε με επιταγή την αξία του ρεύματος πουαναγράφεται στη σχετική ειδοποίηση μειωμένη κατά το ποσοστό που αντιστοιχεί στην αξία κατανάλωσης ρεύματος στην τουρκοκρατούμενη περιοχή. Εξήγησε οαιτητήςστον ΠρόεδροτηςΑΗΚ πωςδενήτανδια­ τεθειμένος να πληρώνει για κάτι το οποίο δεν απολάμβανε και μάλιστα για τη συντήρηση του κατοχικού στρατού, των εποίκων και των επιχειρήσεων του Ναδήρ." 5 10 15 ΣτηνΈνστασητης ηΑρχή αναφέρειότι "οΑιιητής πληρώνει μόνο για τις μονάδες πουκαταγράφονταιστο μετρητή τουυπο­ στατικούτουκαιγιακαμιάάλληκατανάλωσηοποιουδήποτεάλ­ λου προσώπου". Στη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της που 20 ακολούθησε, ηΑρχήαπορρίπτει τη θέση ότι έλαβε ποτέ απόφα­ ση με βάσητην οποία ο Αιτητής ήοποιοσδήποτε άλλοςκατανα­ λωτής επιβαρύνεται με χρηματικό τέλος για κατανάλωση ηλε­ κτρικού ρεύματος στα κατεχόμενα και ισχυρίζεται ότι ουδέποτε αποφάσισε τη χρέωση οποιουδήποτε καταναλωτή για κατανά- 25 λωσηάλλη απόαυτήπουκαταγράφειο μετρητής του. Προκύπτει απότις πιοπάνωθέσεις των δυοπλευρών ότιη λή­ ψη από την Αρχή της προσβαλλόμενης "απόφασης ή πολιτικής" που αναφέρεται στη θεραπεία αρ. 3 της Αίτησης αμφισβητείται 30 απότηνΑρχή. Σεπεριπτώσεις όπωςη παρούσαεναπόκειται στον Αιτητήνααποδείξει ότι,ησυγκεκριμένη διοικητική πράξηήαπό­ φαση,πουαποτελεί τοαντικείμενο τηςπροσφυγήςτου,έχειπράγ­ ματιληφθεί απότοκαθ' ουη αίτησηδιοικητικό όργανο. Στηνπα­ ρούσα περίπτωση κανένα στοιχείο και καμιά μαρτυρία δεν έχει 35 προσαχθεί είτε αναφορικάμετο ακριβές περιεχόμενο της ισχυρι­ ζόμενης απόφασης,είτεαναφορικάμετοχρόνοπουλήφθηκε. Διε­ ρωτώμαι πώς είναι δυνατόναγίνει δικαστικός έλεγχος ενός τόσο αόριστου ισχυρισμού για λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης απότην Αρχή. Διερωτώμαι επίσης ανείναινομικάπροσβλητή εί- 40 τε κάποιααπόφασημε την οποίακαθορίζεταικατάτρόπο γενικό ηπολιτικήδιοικητικούοργάνου, όπωςηαπόφασηπουαποδίδεται στην Αρχήστην παρούσαπερίπτωση,είτε το περιεχόμενο τηςετή­ σιας έκθεσης την οποία ετοιμάζει ηΑρχήκάτω απότο άρθρο 26 2730 3 ΑΛΛ. Γεωργίου ν. ΑΗΚ Πογιατξής, Λ. τουΝόμου,Κεφ. 171,όπως έχει τροποποιηθεί μετο Νόμοαρ. 53 του 1977. ΔενπροτίθεμαιόμωςναασχοληθώμετοθέμααυτόεφόσοδενείναιαναγκαίογιατοαποτέλεσματηςΠροσφυγήςκαιεφόσοδενέχει συζητηθεί ενώπιον μου. 5 Γιαόλους τους πιοπάνωλόγους ηΠροσφυγή απορρίπτεται. Ο Αιτητής καταδικάζεται να πληρώσει £100 έναντι των εξόδων της Αρχής. 10 Η προσφυγή απορρίπτεται έξοδα. 2731 με