3 AAA. ' 6 Αυγούστου, 1990 [Α.Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Πρόεδρος] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝΑΧΕΡΠΌΥ ΛΤΔ, * Αιτητές, ν. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ, Καθ' ών η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 265/87). 5 10 15 20 25 Αναθεωρητική Δικαιοδοσία— Δικαστικός έλεγχος — ΕπέμβασηΔικα στηρίου — Προσφυγή εναντίον απόφασης σε ιεραρχική προσφυγή — Τοκριτήριο με τοοποίο κρίνεται ηεγκνρότητα τηςαπόφασης σε τέτοια προσφνγή et'vat κατάπόσο ήταν εύλογα επιτρεπτό στην Αρμόδια Αρχή, ενόψειτωνπρονοιών τον Νόμου και τωνενώπιοντης στοιχείων, να πάρει την επίδικη απόφαση. ΟργανισμοίΔημόσιονΔίκαιον — Αναθεωρητική Αρχή Αδειών—Με ταφοράεπιβατών επί σνμβάσει— Εξασφάλιση άδειας—Αιακριτικήευχέρεια— Οι περί Ρυθμίσεως Τροχαίας ΜεταφοράςΝόμοι τον 1982-1984 — Εφαρμοστέες αρχές. ' Αίτηση ακυρώσεως— Λόγοι ακυρώσεως— Παράβαση τύπου— Όταν δενείναιουσιώδηςδεν οδηγεί σεακύρωση τηςεπίδικης διοικητικής απόφασης. Οι αιτητές και τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα καταχώρησαν ιε ραρχικέςπροσφυγές εναντίον της απόφασης της Αρχής Αδειών να χορηγήσει τηνάδειαπουζητήθηκεαπότοενδιαφερόμενοπρόσωπο, υπότονόροότι τοαδειούχο λεωφορείοτουδεθαπεριλάμβανε επι βάτες απόταχωριά ΣωτήρακαιΦρέναρος. Καιοι δύοιεραρχικές προσφυγές απορρίφθηκαναπό την Αναθεωρητική Αρχή Αδειών. Οι αιτητέςκαταχώρησαντηνπαρούσαπροσφυγή καιισχυρίστηκαν ότιηΑναθεωρητικήΑρχή Αδειών παρέλειψεναπροβείστηδέουσα έρευναως προςτο κατάπόσο υφίσταντοοι νόμιμες προϋποθέσεις 2785 Ετ.ΜεταφορώνΑχεούουΛτδν.Αν.Αρχή;Αδειών
(1990)για τηχορήγηση άδειαςστο ενδιαφερόμενο πρόσωπο απότην Αρ χή Αδειών. Επίσης ότι η Αρχήδέχθηκε να εξετάσει, εκτός τωνπε ριπτώσεων μεταφοράς επιβατών με σύμβαση που αναφέρονταν στην αίτησητουενδιαφερόμενουπροσώπουκαιπεριπτώσεις άλλες για τις οποίες δεν υπέβαλενέααίτηση. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισεότι: Ηχορήγηση άδειαςμεταφοράςεπιβατώνεπί συμβάσει,διέπεται ειδικάαπότο Αρθρο 13,εδάφιο 4,τοοποίοδημιουργεί νομοθετική υποχρέωση στην ΑρχήΑδειών να λαμβάνειυπόψηκατάτηνάσκη σητης διακριτικήςτης εξουσίας γιατηχορήγηση τέτοιας άδειας: 10 (α)την αναγκαιότητα της προτιθέμενηςδιαδρομής, (β) την έκτασηκατάτηνοποίαεξυπηρετούνται επαρκώςοιανάγκες της προτιθέμενηςδιαδρομής, (γ) τοβαθμόεις τονοποίονείναι πιθανόνότι θαπαρέχειασφαλείς, συνεχείςκαιτακτικές μεταφορικές υπηρεσίες. (δ)γενικά τις μεταφορικές ανάγκεςτηςπεριοχής. 15 20 Ενόψειόλωντων στοιχείων πουτέθηκανενώπιοντουΔικαστη ρίου είναι πρόδηλο ότι, η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, κατάτην άσκηση της διακριτικής της εξουσίας, έλαβε δεόντως υπόψη,μετά από δέουσα έρευνα, όλες τις προϋποθέσεις του πιο πάνωάρθρου του νόμου. Στην απουσίαεπιτακτικήςδιάταξης στο Νόμοως προςτοπεριε χόμενο μιας αίτησης ήτου αποκλεισμού επεκτάσεως του αντικειμέ νου της αίτησης, η διαδικασία που ακολουθήθηκε δεν ήταν τέτοια ώστενααποτελεί παράβασητύπουπουεπηρέασετηλήψη της επίδικης απόφασηςκατάτέτοιο τρόπο πουνα δικαιολογεί την ακύρωση τηςγι' αυτόκαιμόνο το λόγο. 25 30 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 35 Αναφερόμενες υποθέσεις: Tsouloftas v.Republic
(1983)3 C.L.R. 426, Strata Tours Ltd v.Republic
(1985)3(D)C.L.R. 2560, Christodoulides v.Republic
(1986)3 C.L.R. 2118. 2786 40 3 AAA. Ετ.ΜεταφορώνΑχερίτου Λτδν.Αν. Αοχτβ Αδειών f Προσφυγή. 5 . · Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών με την οποία απορρίφθηκε η ιεραρχική προσφυγήτων αιτητών κατάτης απόφασηςτης Αρχής Αδειών ναχορη γήσει άδεια για εκτέλεση μεταφορών με σύμβαση στο ενδιαφε ρόμενο πρόσωπο αντί στον αιτητή. ·ι Τ. Παπαδόπουλος, για τους Αιτητές. 10 Μ. Τσιάππα,Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων ηαίτηση. ·<• 15 Α. Παναγιώτον, για το Ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Cur.adv. vult. 20 25 30 35 40 Α. Ν.ΛΟΤΖΟΥ,Π.: Μετηνπροσφυγή αυτήοι αιτητές ζητούν δήλωση του Δικαστηρίου ότι, ηπράξη ή/και απόφασητων καθ' ων ηαίτηση με την οποία απορρίφθηκε η ιεραρχική προσφυγή των εναντίον της αποφάσεως της Αρχής Αδειών για τη χορήγη ση άδειας για εκτέλεση μεταφορών με σύμβαση στο λεωφορείο μεαριθμό εγγραφής ΗΝ43ή/καιότι η απόφασηγια χορήγηση τέ τοιας άδειας είναι άκυρηκαι στερείται οποιουδήποτε νομίμου αποτελέσματος. Ο ιδιοκτήτης του αδειούχου αυτούλεωφορείου μεαίτηση του στην Αρχή Αδειών, ημερομηνίας 27 Απριλίου, 1984, ζήτησε να χορηγηθεί άδεια στο λεωφορείο του αυτό για τη μεταφορά επιβατών μεσύμβαση απότις Βρυσούλλες, Αγιο Γεώργιο Βρυσούλλων, Φρέναρος, Δερύνεια, Σωτήρα, Παραλίμνι και Αγία Νάπα σύμφωνα μετησύμβαση μεταξύαυτούκαιτους Η &CHotels and Catering Co.Ltd. ΟΕπαρχιακόςΕπιθεωρητής Μεταφορώνετοίμασε έκθεσηημε ρομηνίας 22 Μαΐου, 1984 (Παράρτημα3),σχετικά μετημεταφο'ράεπιβατώνστηδιαδρομήΒρυσούλλων - Αγία Νάπα.Η Εταιρεία Μεταφορών Αχερίτου - Βρυσούλλες, με επιστολή της ημερομη νίας 30 Μαΐου, 1984, καιοι συνεργάτες των έφεραν ένσταση στη χορήγηση τέτοιας άδειας.Οπιο πάνω Επιθεωρητής Μεταφορών υπέβαλε νέα έκθεση (Παράρτημα 5), ημερομηνίας 29 Ιουνίου, 1984, σχετικά μετην αίτησητου ενδιαφερόμενου μέρους. Στησυνεδρία της της25ηςΣεπτεμβρίου, 1984, ηΑρχή Αδειών 2787 Λοΐζου, Π. Ετ.ΜεταφορώνΑχερίτου Λτδν.Αν. ΑρχήςΑδειών
(1990)άκουσε τους αιτητές και όλα ταενδιαφερόμενα μέρηκαι εξέτασε επίσης την αίτηση του ενδιαφερόμενου μέρους, όπως χορηγηθεί στο λεωφορείο του άδειανα μεταφέρει επιβάτες σύμφωνα με τη σύμβαση που υπάρχει μεταξύ του και του Bella Napa Hotel Ltd (Παράρτημα 7). Μετάπουέλαβευπόψηόλατασχετικάγεγονότα και περιστάσεις, ηΑρχή Αδειών αποφάσισε να χορηγήσει τη ζη τηθείσα άδεια. Η απόφασηκοινοποιήθηκε στους αιτητές και το ενδιαφερόμενο μέρος με επιστολή ημερομηνίας 5 Οκτωβρίου, 1984, και εναντίον της απόφασηςαυτήςοι αιτητές καταχώρησαν ιεραρχική προσφ>υγήηοποία ακούστηκε απότην Αναθεωρητική Αρχή Αδειών στις 27 Απριλίου, 1985 (Παράρτημα 11), ηοποία και αποφάσισε να ζητήσει απότο Τμήμα Χερσαίων Μεταφορών να υποβάλει ορισμένες πληροφορίες,τις οποίεςκαιέδωσε μεεπι στολή τουημερομηνίας 14 Μαΐου, 1985 (Παράρτημα13). 5 10 15 ΗΑναθεωρητική ΑρχήΑδειών, μετάπουέλαβευπόψηόλατα σχετικά γεγονότα καιπεριστάσεις, αποφάσισενααπορρίψειτην προσφυγή των αιτητών (Παράρτημα 14). Εναντίον αυτής της απόφασης που κοινοποιήθηκε στους αιτητές και το ενδιαφερό μενο μέρος, με επιστολή ημερομηνίας 12 Ιουνίου, 1985, (Παράρτημα 16), οι αιτητές καταχώρησαν στο Δικαστήριο αυτό στις 4 Σεπτεμβρίου, 1987 την προσφυγή μεαριθμό 762/85,ηοποία αρ γότερα αποσύρθηκε. ΜεαίτησηπροςτηνΑρχήΑδειών ημερομηνίας26 Σεπτεμβρίου, 1985, το ενδιαφερόμενο μέρος ζήτησε πάλιν τη χορήγηση σε αυτό άδειαςσχετικά μετο ίδιοόχημαγιατη μεταφοράεπιβατώνμεσύμ βασηαπότις Βρυσούλλες κλπ.,σύμφωνα μετις συμβάσεις μεταξύ αυτούκαιτο BellaNapaHotel Ltd,Simos Magic Hotel Appartments Ltd, Nissiana Hotel Bungalows, Takkas Hotel Appartments, P. Tsokkos,Eliconia HotelAppartments andT.Assiotis (Παραρτήματα 18έως 24.) Οι αιτητές έφεραν και πάλιν ένσταση στην αίτηση αυτή. Στο μεταξύ όμως, το ενδιαφερόμενο μέρος παρουσίασε επιπρόσθετες συμβάσεις γιατημεταφοράεπιβατών,μετις οποίες είχε συμ βληθεί με τους Η and C Hotels and Catering Co. Ltd., Takkas Estates Ltd., Nissiana Hotel Bungalows, Christabelle Hotels and Catering Ltd., Taverna Napa, Napiana Hotel Appartments, Orange Grove, Lambriana Hotel Appartments, Simos Magic Hotel Appartments, Florida Beach Hotel and Philippiana Hotel Appartments (Παραρτήματα26 έως 36). Ετοιμάστηκαν δύο εκθέσεις από δύο Επιθεωρητές Μεταφο2788 20 25 30 35 40 3 AAA 5 ί0 15 20 25 Ετ.ΜεταφορώνΑχερίτοι»Λτδν.Αν.Α^χή;Αδειών Λοΐζου, Π. ρών των ΕπαρχιώνΛάρνακας,Αμμοχώστου (Παραρτήματα 37, 38) καιη αίτησητου ενδιαφερόμενου μέρους εξετάστηκε στησυ νεδρία της Αρχής Αδειών πουέγινεστις 15Απριλίου, 1986κα τάτηνοποίαοι αιτητές,τοενδιαφερόμενο μέρος καιόλοι OL άλλοι ενδιαφερόμενοι παρουσιάστηκαν και εξέφρασαν τις από ψεις καιτις θέσεις των πάνωστο ζήτημα(Παράρτημα39). ΗΑρχήΑδειών εξέτασε περαιτέρωτηναίτησητουενδιαφερό μενου μέρους στη συνεδρία της της 29ης Μαΐου, 1986, καιοπο φάσισε,μετάπουέλαβευπόψηόλατασχετικάγεγονότακαιπερι στάσεις καιυλικόπουτέθηκε ενώπιοντης, συμπεριλαμβανομένης και μιας έκθεσης για τη διακίνηση επιβατών, ημερομηνίας 9 Μαΐου, 1986, πουετοιμάστηκε απότον ΕπιθεωρητήΜεταφορών της ΕπαρχίαςΛάρνακας, όπως και την έκθεση του Διοικητικού Λειτουργού κ.,ΠαπάμιχαηλπροςτονΠρόεδροτηςΑρχής Αδειών (Παράρτημα 51), να χορηγήσει τη ζητηθείσα άδεια υπό τον όρο ότι,το αδειούχολεωφορείο δεθαπαραλάμβανεεπιβάτες από τα χωριά Σωτήρα και Φρέναρος. Η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε στους αιτητές και τα ενδιαφερόμενα μέρη και οι δύο καταχώρησαν ιεραρχικές προσφυγές εναντίοναυτής. Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών άκουσε τις ιεραρχικές προ σφυγές στη συνεδρία της στις 10Δεκεμβρίου, 1986(Παράρτημα 46)„και μετάπου άκουσε τους αιτητές,το ενδιαφερόμενο μέρος καικάθεάλλο ενδιαφερόμενο καιαφούέλαβευπόψηόλατασχε τικάγεγονότα καιτις περιστάσεις καιτουλικό πουτέθηκε ενώ πιον της,αποφάσισε να απορρίψει και τις δύο ιεραρχικές προ σφυγές. Εναντίοντης απόφασηςαυτήςκαταχωρήθηκεαπότους οατητέςηπαρούσαπροσφυγή στις 8Απριλίου, 1987. 30· 35 40 Είναι ηθέσητων αιτητώνότι μιακαιηΑναθεωρητική Αρχή, σύμφωνα με το Αρθρο 13των Περί Ρυθμίσεως ΤροχαίαςΜετα φοράςΝόμωντου 1982-1984,.πουθααναφέρονταιστη συνέχεια ως OLΝόμοι,ασκεί τηδικήτης διακριτικήεξουσία στη θέση της Αρχής Αδειών, είχε υποχρέωση και έπρεπε να προβεί στη,δέου σαέρευνακατά πόσο υφίσταντο OL κατάτον ουσιώδη χρόνονό μιμες,προϋποθέσεις για την άσκηση της εξουσίας της γιαχορήγηση.άδειας στο ενδιαφερόμενο μέρος. Δεν υπάρχειδιαφωνίαωςπροςτηνομική θέσηπάνωστο θέ μακαιτηνομική ερμηνεία που δόθηκεστο Αρθρο 4(A) τωνΝό μων. Εκείνο που πρέπει να εξεταστεί είναι κατάπόσο η Αναθε ωρητικήΑρχήείχε προβεί στην υπό εξέταση υπόθεση στη δέου σα,κάτωαπότις περιστάσεις, έρευνα. 2789 Λοΐζου, Π. Et.ΜεταφορώνΑχερίτον Λτδ ν.Αν. Αρχή;Αδειών
(1990)Δεν έχωκαμιάδυσκολίαναπωότι μιακαιηΑναθεωρητική Αρ χήΑδειώνείχεενώπιον τηςόλοτουλικό τοοποίοείχετεθεί ενώ πιον της ΑρχήςΑδειών,επιπρόσθετα προςταόσαάκουσε η ίδια, ταστοιχείαπουαπέφερεηέρευναεκείνηηοποίαείχεγίνει,ήτοδυ νατό να υιοθετηθούν απόαυτήκαι ηυπόθεση να κριθεί με βάση όλαταστοιχεία πουβρίσκονταν ενώπιον τηςχωρίς ναζητηθείνα γίνειοποιαδήποτενέαέρευνα,ανέκρινεότιτουλικόαυτόήτοαρ κετό για να ασκήσει τηδιακριτικήτης ευχέρεια, πράγμαπου, κά τω απότις περιστάσεις, ορθάκατάτηνκρίση μουέκαμε. 5 10 Αξίζει ναλεχθεί εδώ ότι, απότησχετική έρευνα που έγινεδια πιστώθηκε (Παραρτήματα 13και 38) ότι, τα μόνα αδειούχαλεω φορεία στην πιο πάνω διαδρομή ήταν το αστικό λεωφορείο με αριθμόεγγραφής ΕΡ 19τοοποίοανήκεστο ίδιοτοενδιαφερόμενο μέρος και το αστικό λεωφορείο με αριθμό εγγραφής JP 737 το 15 οποίο ανήκε στους αιτητές. Το αδειούχο αστικό λεωφορείο με αριθμό εγγραφής ΕΜ 37 πουανήκε στην εταιρεία ΠαραλιμνίουΔερύνειας εξυπηρετούσε τηδιαδρομήΒρυσούλλες, Δερύνεια, Παραλίμνι και διάφορα ξενοδοχεία πουβρίσκονταν στο Παραλίμνι, χωρίς να επεκτείνεται η άδεια του στην Αγία Νάπα. Περιπλεον, 20 προτούχορηγηθεί ηάδειαστο ενδιαφερόμενο μέρος,έγινεκαι κα ταμέτρησητηςεπιβατικήςκίνησηςόπωςφαίνεταιστηνΈκθεσητου Επαρχιακού Ελεγκτή Μεταφορών Λάρνακας, ημερομηνίας 9 Μαΐου, 1986. Από έρευναδεπουδιεξήχθηκε στις 12Μαΐου, 1986, (Παράρτημα41) διαπιστώθηκεότιηίδιαη αιτήτριαεταιρείαμετέ- 25 φέρε,δυνάμειπροφορικώνσυμβολαίων, τοπροσωπικόδιαφόρων ξενοδοχείων στην Αγία Νάπα που δεν είχαν συμβληθεί με το εν διαφερόμενο μέρος καιπουκατέβαλλαντα ίδιαστηναιτήτριαχρη ματικόαντάλλαγμαγιατη μεταφοράτουπροσωπικούτους. 30 Σύμφωνα με τα άρθρα5
(1)και5
(6)(γ)των Νόμων,η μεταφο ρά επιβατώνεπί συμβάσει αποτελεί οδικήχρήσηγιατηνοποίαεί ναι αναγκαίαη εξασφάλιση άδειας δυνάμει των διατάξεωναυ τών.Τοάρθρο5
(3)δίδειγενικάδιακριτικήεξουσία παροχήςαδει ών οδικής χρήσης, συμπεριλαμβανομένης και της πιο πάνω οδι*ής χρήσης μεταφοράς επιβατών επί συμβάσει. Η δε χορήγηση άδειας μεταφοράςεπιβατώνεπί συμβάσει,διέπεταιειδικάαπό το άρθρο 13, το εδάφιο 4 του οποίου δημιουργεί νομοθετική υπο χρέωσητης Αρχής Αδειών να λαμβάνει υπόψη κατάτην άσκηση της διακριτικήςτης εξουσίαςγιατηχορήγησηαδειώνοδικήςχρήσης γιατημεταφοράεπιβατών επί συμβάσει ταπιο κάτω: "(α) Τηναναγκαιότητατηςπροτιθέμενης ναεκτελεσθήδια της συμβάσεως διαδρομής· 2790 35 40 3A A A Ετ.Μεταφοοών ΑχεφίτουΛτδ ν.Αν.ΑβΡΕΑδειών Λοΐζου, Π. (β) την έκτασιν καθ' ην αι ανάγκαι της προτιθέμενης να εκτελεσθή δια της συμβάσεως διαδρομής εξυπηρετούνται επαρκώς δια των οχημάτων εις τα οποία εχορηγήθη ήδη άδεια δυνάμει των διατάξεωντουπαρόντοςΝόμου5 (γ)τοβαθμόνειςτονοποίονείναιπιθανόνότιοΰτοςθαπαρέχηασφαλείς,συνεχείςκαιτακτικόςμεταφορικόςυπηρεσίας· (δ)γενικώς ταςμεταφορικός ανάγκαςτης περιοχής." 10 15 20 25 30 Στηνκρινόμενη υπόθεσηαντιμετωπίζουμε προσφυγήεναντίον απόφασης σε ιεραρχική προσφυγή. Οι αρχές που διέπουν την άσκησηδικαστικούελέγχουσεπαρόμοιεςπροσφυγέςέχουνδιατυ πωθείσεσειράαποφάσεωντουΑνωτάτου Δικαστηρίου.Τοκριτήριομετοοποίοκρίνεταιηεγκυρότητατηςαπόφασηςσειεραρχική προσφυγήείναιταυτόσημο μεεκείνο πουεφαρμόζεταιστηνπερί πτωση της Αρχής Αδειών: Κατάπόσο δηλαδή, ήταν εύλογα επι τρεπτό στην Αναθεωρητική Αρχή Αδειών ενόψει των προνοιών του Νόμουκαι των ενώπιον της στοιχείων να πάρει την επίδικη απόφαση. (Tsouloftasv. The Republic
(1983)3 C.L.R.426, 432, Strata ToursLtd. v. The Republic
(1985)3 C.L.R.2560,2565, Christodoulides v. The Republic
(1986)3C.L.R. 2118,2124.) Toπρώτοθέμαπουπρέπειναεξεταστεί είναι κατάπόσοπαράνομα και σε προφανήπαράβασηκάθε έννοιας χρηστής διοίκησης καικατάπαράβασητωνπρονοιώντουάρθρου 13
(2)και
(3)τωνΝό μων,δέχθηκε ναεξετάσει, εκτός των περιπτώσεων μεταφοράςεπι βατώνμεσύμβασηπουαναφέροντανστηναίτησητουενδιαφερόμε νου μέρους, αριθμό περιπτώσεων άλλων ξενοδοχείων απόεκείνα που είχε αρχικά υποβάλει και μάλιστα μεταγενέστερων από την υποβολήτηςαίτησηςτουχωρίςναυποβάλεινέααίτηση. Τοάρθρο 13
(2)και
(3)προβλέπει ταπιοκάτω: 35 40 "
(2)Προς χορήγησιν τοιαύτης αδείαςηαρχήαδειών δέον όπως ικανοποιηθήότι υφίσταται σύμβασις διατηντοιαύτην μεταφοράν.
(3)Ηεντωπροηγουμένω εδαφίωαναφερομένησύμβασιςδέονναπεριέχησαφείςπρονοίαςπερίτηςδιαδρομήςήτιςθαεκτελήται,περί της χρονικής ισχύος αυτής ως και περί τουανταλ λάγματοςτοοποίονθαπαρέχητεδιατηνεκτέλεσινταύτης." •. Δεν υπάρχειτίποτε σταστοιχεία ενώπιον μουπουνα αποδει2791 Λοΐζου, Π. Ετ. Μεταφορών ΑχερίτουΛτδ ν.Αν. Αοχή;Αδειών
(1990)κνύει ότι κατάτηχορήγηση τηςάδειαςαπότηνΑρχή Αδειών δεν υφίσταντοσυμβάσεις σε ισχύγιατέτοια μεταφοράούτεκαιότι οι συμβάσεις δενπεριείχανσαφείςπρόνοιες γιατηδιαδρομήπουθα εκτελείτο ήκαι της χρονικής ισχύος αυτών όπως και το αντάλ λαγματοοποίοθαπαρέχετογιατηνεκτέλεσητων.Περιπλεονστο 5 όλο θέματης προσθήκης νέων συμβάσεων μετάτην υποβολήτης ένστασης,δενυποβλήθηκεοποιαδήποτεένστασηκατάτηδιάρκεια των διαδικασιών,είτε ενώπιον της Αρχής Αδειών, είτε ενώπιον της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, οι οποίες προέβησανσεέρευ να ως προς τηνόλη έκτασητηςαιτούμενηςάδειαςκαιόχι γιατο 10 περιεχόμενο της αρχικής αίτησης και μια και δεν υπήρχεοποια δήποτε επιταχτική διάταξη στο Νόμο ως προς το περιεχόμενο μιας αίτησης ή και του αποκλεισμού επεκτάσεως του αντικειμέ νου της αίτησης, δεν κρίνω ότι η διαδικασίαπου ακολουθήθηκε ήτο τέτοια ώστε να αποτελεί ουσιώδη παράβασητύπουπου επη- 15 ρέασε τηλήψητης επίδικηςαπόφασης κατάτέτοιο τρόποπουνα δικαιολογεί την ακύρωση τηςγι* αυτόκαι μόνο το λόγο. Επομέ νως ολόγος αυτόςαποτυγχάνει. Το επόμενο ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί είναι, κατά πόσο κατά τη λήψητης επίδικης απόφασης υπήρξε συμμόρφωση με τις προϋποθέσεις του Αρθρου 13
(4)του Νόμου. Είναι πρόδηλοαπό τα ενώπιον μου στοιχεία ότι ηΑναθεωρητική ΑρχήΑδειών κατά την άσκηση της διακριτικήςτης εξουσίας έλαβε δεόντως υπόψη, μετάαπότηδέουσαέρευνα,όλεςτιςπροϋποθέσειςτουάρθρουαυ τούτουΝόμου. Κατάτηνκρίση μου,ηεπίδικηαπόφασηήταν εύ λογα επιτρεπτή στους καθ'ων η αίτηση με βάσητα στοιχεία που ήτανενώπιοντους.Επομένωςηπροσφυγήαποτυγχάνεικαιαπορ ρίπτεταικαιηεπίδικηαπόφασηεπικυρώνεται. 20 25 30 Κάτωαπότις περιστάσεις όμως της υπόθεσης δεγίνεται δια ταγήγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 2792 35