clr/1990/1990_3_2827.pdf

(1990)Διοικητική πράξη — Αιτιολογία — Εφαρμοστέες αρχές. Ακυρωτική απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου — Ενέργεια και Συνέ­ πειες — Ανατρέχει κατά κανόνα στοχρόνο που εκδόθηκε ηακυρω­ θείσα πράξη και επαναφέρει ταπράγματα κάτω από το νομικό και πραγματικό καθεστώς τον χρόνου έκδοσηςτης ακυρωθείσας διοι­ κητικής πράξης — Η Διοίκηση οφείλει να επανεξετάσει το θέμα σύμφωνα με το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον χρόνο λήψης της ακυρωθείσας απόφασης, εντός ευλόγου χρο­ νικού διαστήματος — Εφαρμοστέες αρχές. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος αποφάσισε κατάτην 6.9.83 να προάξει αναδρομικά από την 1.8.83 τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Οι προαγωγές ακυρώθηκανκατάτην 19.5.84απότο Δι­ καστήριο, με αποτέλεσμα την επαναφορά των ενδιαφερομένων προσώπων στην προηγούμενη τους θέση. Μετάτην έκδοσητης πιοπάνω ακυρωτικήςαπόφασης,το Ανώ­ τατο Δικαστήριο έκρινε σε άλλη απόφασητου ότι, οι Κανονισμοί της Συμβουλευτικής Επιτροπής Επιλογής δεν είχαν ισχύ Κανόνιστικής Διοικητικής Πράξηςλόγω μη θεσμοθέτησης τους σύμφωνα με το Νόμο.Οι νέοι κανονισμοί του Ιδρύματοςτέθηκαν σε ισχύ το

1. Στις26.2.88τοΣυμβούλιο του Ιδρύματοςαποφάσισενα προάξειταενδιαφερόμεναπρόσωπααναδρομικάαπό την 1.8.83.Τόσο οι αιτητές όσο και τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα κατέχουν τα προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας. 5 10 15 20 25 OL αιτητές στις προσφυγές 386/88,433/88 και 434/88, ισχυρί­ στηκανότι οι καθ' ων ηαίτησηέσφαλαν αναφορικά μετην επιλογή τουκαλυτέρου υποψηφίουκαιπαραγνώρισαντογεγονός ότι οι αι30 τητές υπερτερούσαν των ενδιαφερομένων προσώπων από πλευράς των καθιερωμένων κριτηρίων. Ηαιτήτρια στην προσφυγή460/88 ισχυρίστηκε επί πλέον ότι ηεπίδικηαπόφασηλήφθηκε καθ'υπέρ­ βαση ή/και κατάχρηση εξουσίας και ότι αποτελεί προϊόν πλάνης περίτο Νόμοκαιταπράγματα. Επίσηςότι δενέγινε ηδέουσαέρευ35 να αναφορικάμε τα προσόντα των υποψηφίων και συγκεκριμένα αναφορικά με το προσόν της "μακράς και ευδόκιμης υπηρεσίας" για τη θέση Λειτουργού Προγραμμάτων Α'. Προσφυγή386/88 40 Ηαιτήτριαέχειχαμηλότερηβαθμολογίααπόταενδιαφερόμενα μέ­ ρηκαιείναινεώτερηστηνυπηρεσίατουΙδρύματος. Παρόλοπουπλη­ ροί,όπωςκαιταενδιαφερόμεναπρόσωπατααπαιτούμεναπροσόντα 2828 3 Α.Α.Δ. Κοντογιάννη κ.ά. ν.Ρ.Ι.Κ. τουΣχεδίουΥπηρεσίας, δενέχειούτεαπλήυπεροχήέναντιτους. 5 10 15 20 Ο ισχυρισμός της αιτήτριαςότι, οι υποψήφιοιβαθμολογήθηκαν μεδιαφορετικόσύστημα βαθμολογίας με αποτέλεσμα την άνιση μεταχείρισήτουςαπότοΣυμβούλιο,δενευσταθεί,αφούτο ίδιοσύστη­ μα εφαρμόστηκε για όλους τους υπαλλήλους του Ιδρύματος,ούτε και αποτελεί ουσιώδη παρατυπία πουνακαθιστάτις εμπιστευτικές εκθέσεις άκυρες. Η προσφυγήαποτυγχάνεικαι απορρίπτεται. Προσφυγή 433/88 Ο αιτητήςπληροί τααπαιτούμεναπροσόντα του Σχεδίου Υπη­ ρεσίας. Έχει κάπως ψηλότερη βαθμολογία αλλά δεν υπερτερεί σε αρχαιότητα έναντι των ενδιαφερομένων προσώπων. Ηκάπωςψηλότερηβαθμολογία του δεν μπορεί να του προσδώσει έκδηληυπε­ ροχή. Ο ισχυρισμός του ότι ηεπίδικηαπόφασηδεν ήταν δεόντως αιτιολογημένη δεν ευσταθεί. Το γεγονός ότι το πρακτικό της ακυ­ ρωθείσας απόφασηςημερ.6.9.83ήτανενώπιοντου Συμβουλίου κα­ τά την επανεξέταση του θέματος, δεν αποτελεί λόγο ακυρώσεως. Αντίθετα, ήταναπαραίτητο να βρίσκεται ενώπιον του για ναυποβοηθεί το Συμβούλιο να ανατρέξει σε όλα τα σχετικά στοιχεία. Η προσφυγήαποτυγχάνεικαι απορρίπτεται. Προσφυγή 434/88 25 30 Ο αιτητής απέτυχενα αποδείξει καταφανήυπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων προσώπων λόγω τουότι η βαθμολογίατου,ανκαι είναι ελαφρώς καλύτερη για τα χρόνια 1980, 1981 έναντι μερικών από τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, υστερεί σε αρχαιότητα έναντι τους. Ο ισχυρισμός του αιτητήγια έλλειψηαιτιολογίας δεντεκμη­ ριώθηκε για τους ίδιους λόγους που δεν τεκμηριώθηκε στην προ­ σφυγή433/
2. Ηπροσφυγήαποτυγχάνεικαι απορρίπτεται. Προσφυγή 460/88 35 Η αιτήτρια έχει κάπως ψηλότερη βαθμολογία αλλά υστερεί σε αρχαιότητα έναντι των ενδιαφερομένων προσώπων. Η ψηλότερη βαθμολογία δεν μπορεί να της προσδώσει έκδηλη υπεροχή πουνα επιτρέπει ακύρωσητης επίδικης απόφασης. 40 Προσφυγή 518/88 Στην προσφυγή αυτήο αιτητής ισχυρίστηκε επίσης ότι ηεπίδι­ κη απόφασηπρέπει να ακυρωθεί γιατί το Σχέδιο Υπηρεσίας δεν 2829 Κοντογιάννη κ.ά. ν.Ρ.Ϊ.Κ.

(1990)έτυχε της έγκρισης του Υπουργικού Συμβουλίου και δε δημοσιεύ­ τηκε στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίαςκαιεπίσης ότι ση­ μειώθηκεπλάνηγιατίπαραγνωρίστηκεπλήρως τογεγονός ότι ο αιτητής είχε επιτύχει προηγουμένως σε άλληπροσφυγή. 5 Αποφασίστηκε ότι: Ημηδημοσίευση των σχεδίων υπηρεσίας στην ΕπίσημηΕφημε­ ρίδα της Δημοκρατίαςδεν τακαθιστά άκυρα. 10 Ηαπόφασηστην άλληπροσφυγή,δεδιαμόρφωσεοποιονδήποτε δικαίωματου αιτητή,ούτε τοντοποθέτησε σε οποιαδήποτε άλλησυ­ γκεκριμένη θέση, παρά μόνο ακύρωσε τοποθετήσεις στο Ρ.Ι.Κ. που έγιναν σύμφωνα με Συλλογική Σύμβαση σε μηοργανικές θέσεις. 15 Στιςπροσφυγές 386/88,460/88 και518/88, οι αιτητές ισχυρίστη­ καν ότι έπρεπε να ακολουθηθεί το νομικό καθεστώς πουδημιουρ­ γήθηκε με τους Κανονισμούς πουθεσπίστηκαν μετάαπότηναρχι­ κήακυρωθείσα απόφαση, εφόσον ηαπόφαση αυτή κρίθηκεαντίθε­ τηπρος το νόμο. 20 Αποφασίστηκε ότι: Σύμφωνα με τη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το δι­ οικητικό όργανο οφείλει, κατόπιν ακυρωτικής απόφασης του Δικαστηρίου τούτου,να επανεξετάσει το θέμα σύμφωνα με τοπραγ­ ματικό και νομικό καθεστώς που ίσχυε κατάτο χρόνο πουλήφθη­ κε η ακυρωθείσααπόφαση. Ορθά το καθ' ου ηαίτησηΊδρυμα δεν εφάρμοσε τους Κανόνισμούς του 1987, αφού δεν είχαναναδρομικήισχύ,αλλάίσχυαναπό τις 18.12.87, οπόταν κατά την ημερομηνία της ακυρωθείσας από­ φασης,δηλαδήστις 6.9.83,δεν είχαν εφαρμογή. Συνεπώςδενμπο­ ρούσανναεφαρμοστούνγιαπράξειςήαποφάσειςγιαχρόνο πουοι Κανονισμοί αυτοί ήτανανύπαρκτοι. Η περίοδοςτωντεσσάρωνσχεδόνχρόνωνπουπαρήλθεμεταξύτης 19.5,84που το Δικαστήριο ακύρωσε την πιο πάνωαπόφασηκαιτης επανεξέτασης τηςαπό τοΊδρυμαστις 26.2.88,αποτελείαδικαιολόγη­ τηκαθυστέρησηεκμέρουςτουκαθ'ουηαίτησηνασυμμορφωθείπρος τηνπιοπάνωαπόφασητουΔικαστηρίου καισυνέβαλε σε πολύμεγά­ λο βαθμόστηδημιουργίατουπροβλήματοςπουδημιουργήθηκε. 25 30 35 40 Οι προσφνγέςαπορρίπτονταιχωρίςέξοδα. 2830 3 ΑΛΛ Κοντογιάννη χ.ά. ν.Ρ.Ι.Κ. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Sekkidesv.Republic

(1988)3(C) C.L.R. 2136, 5 Evangelou andOthers v.C.B.C.

(1985)3(B) C.L.R. 1410, Καραγιώργης καιΆλλος v.Ρ.Ι.Κ. καιΆλλων

(1990)3Α.Α.Δ.2595, Economies v.Republic

(1973)3 C.L.R. 410, 10 Makrisv.Republic

(1985)3(B) C.L.R. 1103, Vakisv.P.S.C.

(1984)3(B) C.L.R. 952, 15 Damianos andAnother v.C.B.C.

(1987)3(B) C.L.R. 848, Republic v.Safirides

(1985)3(A)C.L.R. 163, Paschalis v.Republic

(1988)3(C)C.L.R. 1897, 20 Αργνρίδης v.Δημοκρατίας

(1989)3(B) Α.Α.Δ.380, Αύωνας καιΆλλοι ν,Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.2038, 25 Mytidesv.Republic

(1988)3(B) C.L.R. 737, Βανέζηςκαι Άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1989)3(Δ)Α.Α.Δ.2522, Fanis v.C.B.C.

(1985)3(B) C.L.R.

1. 30 Προσφυγές. 35 Προσφυγές εναντίον τηςαπόφασης τουΡαδιοφωνικού Ιδρύμα­ τος Κύπρου μετηνοποίαταενδιαφερόμεναπρόσωπα προηχθηκαν στηθέσηΑνώτερου Λειτουργού Προγραμμάτων (ΡΑΔ) στοΤμήμα Προγραμμάτων Ραδιοφώνου αντί των αιτητών. Τ.Παπαδόπουλος, γιατηνΑιτήτρια στην Υπόθεση Αρ. 386/
2. 40 Α. Χαβιαράς για Λ. Παπαφιλίππου, για τους Αιτητές στις Υποθέσεις Αρ. 433/88και 434/
3. Π. Μουαΐμης για Γ. Κακογιάννη, γιατηνΑιτήτρια στην Υπό­ θεσηΑρ. 460/
4. 2831

(1990)Κοντογιάννη κ.ά. ν.Ρ.Ι.Κ. Α. Σ. Αγγελίδης, για την Αιτήτρια στην ΥπόθεσηΑρ.518/88. Π. Πολυβίου, για τους Καθ'ων η αίτηση. 5 Cur.adv. vult. Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Με τις προσφυγές αυτές που συνεκδικάστηκανγιατίπαρουσιάζουνκοινάνομικάκαιπραγματικάσημεία, οι αιτητέςπροσβάλλουν την απόφασητου καθ' ουηαίτηση Ιδρύ­ ματος με την οποία προάχθηκανστη θέση Ανώτερου Λειτουργού 10 Προγραμμάτων (ΡΑΔ) στο Τμήμα ΠρογραμμάτωνΡαδιοφώνου, τα ενδιαφερόμενα μέρη,ΑνθοςΡόδινης,ΜίκηςΝικήτας, Ανδρέας Φαντίδης και Ρίτα Κουρούπη. Η αιτήτρια στην προσφυγή αρ. 386/88,προσβάλλει μόνοτηνπροαγωγήτωνΜίκηΝικήτα,Ανδρέα Φαντίδη και Ρίτας Κουρούπη και ο αιτητής στην προσφυγή αρ. 15 518/88προσβάλλει μόνο τηνπροαγωγήτης Ρίτας Κουρούπη. Ηπροσβαλλόμενη διοικητική πράξηαφοράτην επανεξέταση πλήρωσης τεσσάρων κενών θέσεων Ανώτερου Λειτουργού Προ­ γραμμάτων (ΡΑΔ) στο Τμήμα ΠρογραμμάτωνΡαδιοφώνου- θέσειςπροαγωγής. 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο με απόφαση του ημερομηνίας 19 Μαΐου, 1984 στην προσφυγή 417/83, Lana de Parthogh v. C.B.C.

(1984)3C.L.R. σελ. 635, ακύρωσε τηναπόφασητουΣυμ- 25 βουλίου των καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 6 Σεπτεμβρίου, 1983, με την οποία είχαν προαχθεί στις πιο πάνω θέσεις απόΙ Αυγούστου 1983, οι Ανθος Ρόδινης, Ανδρέας Φαντίδης,Μίκης Νικήτας και Ρίτα Κουρούπη. Μετά την πιο πάνω ακυρωτική απόφαση, οι καθ'ων ηαίτηση επανέφεραντους πιο πάνω επη- 30 ρεαζόμενους υπαλλήλους στην προηγούμενη τους θέσητουΛει­ τουργού Προγραμμάτων Α' (ΡΑΔ). Μετά την έκδοση της πιο πάνω ακυρωτικής απόφασης, το Ανώτατο Δικαστήριο, στην απόφασητουστην υπόθεση A Fanis 35 v. C.B.C.

(1985)3 C.L.R. σελ. 775, έκρινε ότι OLΚανονισμοί της Συμβουλευτικής Επιτροπής Επιλογής δεν είχαν ισχύ Κανονι­ στικής Διοικητικής Πράξηςλόγω μηθεσμοποίησής τους σύμφω­ να μετο Νόμο. 40 Οι καθ' ων η αίτηση στις 26 Φεβρουαρίου, 1988, επενεξέτασαν την πλήρωση των πιο πάνω κενών θέσεων. Παραθέτω αυ­ τούσιο το σχετικό πρακτικότης συνεδρίας του Συμβουλίου του Ιδρύματος στο οποίο αναφέρονταιταακόλουθα: 2832 3ΑΛΛ Κοντογιάννηκ.ά. ν. Ρ.Ι.Κ. Λοΐζου, Π. 5 'Το Συμβούλιο,έχονταςυπόψησχετικό σημείωμα τουΓενι­ κούΔιευθυντή ημερ. 12.11.87προέβη,με βάσηταενώπιον του στοιχεία τα οποία ανάγονται στον ουσιώδη χρόνο, σε επανε­ ξέταση της πλήρωσης 4 (τεσσάρων) κενών θέσεων Ανωτέρου Λειτουργού Προγραμμάτων στο Τμήμα Προγραμμάτων Ρα­ διοφώνου που είναι κενές ύστερα απότην ακύρωση της από­ φασης του Συμβουλίου του Ιδρύματος ημερ. 6.9.83 από το Ανώτατο Δικαστήριο. 10 Ενώπιον του Συμβουλίου κατατέθηκαν τα πιο κάτω έγγραφα:

1. Προκήρυξητων κενών θέσεων ημερ.9.4.
2. 15
3. Εγκεκριμένα σχέδια υπηρεσίας της θέσης Ανώτερου Λει­ τουργού Προγραμμάτων.
4. Κατάλογος των αλητών πουυπέβαλαναιτήσεις κανονικά. 20
5. Τα έγγραφα αιτήσεων των Γεωργίου Δαμιανού, Σπύρου Επαμεινώνδα, Θέμιδας Θεοχάρους, Ντίνας Κατσούρη, Κυριάκου Κίκα, Μαίρης Κοντογιάννη, Αγγέλου Κοτσώνη, Ρίτας Κουρούπη, Γιώργου Νικολάου, Μίκη Νικήτα, Σοφίας Παναγίδου,Λάνας Ντερ Παρτώκ,ΑνθούΡόδινη, Ανδρέα Φαντίδηκαι ΦώτουΦωτιάδη. 25
6. Οι προσωπικοί φάκελοι όλων των 15 υποψηφίων, περι­ λαμβανομένων και των εγγράφων των ετησίων εμπιστευ­ τικών εκθέσεων. 30
7. Κατάλογος όλων των υποψηφίων κατά αρχαιότητα,που ετοιμάστηκε απότοΤμήμαΠροσωπικούσύμφωναμετους προσωπικούς φακέλους,όπως ηαρχαιότητα καθοριζόταν την6.9.
8. 35
9. Ακυρωτική Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφυγή αρ.417/83,ημερ. 19.5.
10. 40 Το Συμβούλιο, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ενώπιον του στοιχεία που ανάγονται στον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή6.9.83 και ασκώντας τηδιακριτικήτου εξουσία σύμφωνα με τοάρ­ θρο 10 του Περί Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου Νόμου, Κεφ. 300Α και το άρθρο 3του τροποποιητικού Νόμου 61/72 έκρινε μεβάση 2833 Λοΐζον, Π. Κοντογιάννηκ.ά. ν. Ρ.Ι.Κ.

(1990)(α)την αξία τωνυποψηφίων, όπως αυτή καθορίστηκεαπό τους προσωπικούς φακέλους και τιςεμπιστευτικές εκθέ­ σεις, (β)τα προσόντα των υποψηφίων,όπως αυτάκαταγράφονται στις αιτήσεις τους καιπεριέχονται στους προσωπικούς φακέλους,και (γ)την αρχαιότητα τωνυποψηφίων, όπως αυτή εμφαίνεται στον 'κατάλογο υποψηφίων κατ'αρχαιότητα' και που επιβεβαιώνεται καιαπότους προσωπικούς φακέλους των υποψηφίων, 5 10 ότι οιυποψήφιοι: 15 Ανδρέας Φαντίδης Ρίτα Κουρούπη Μίκης Νικήταςκαι Ανθος Ρόδινης 20 υπερείχαν τωνάλλων υποψηφίων καιαποφάσισε να τους προαγάγει, σαν τους πιο κατάλληλους, στη θέση Ανωτέρου Λειτουργού Προγραμμάτων Ραδιοφώνου αναδρομικά από την 1.8.83δηλαδή,από την ίδια ημερομηνία που είχαν γίνει οι προαγωγές σύμφωνα μεαπόφαση του Συμβουλίου ημερ. 25 6.9.83καιοιοποίες ακυρώθηκανσε μετέπειτα στάδιοαπό το Ανώτατο Δικαστήριο." Είναι ο ισχυρισμός των αλητών στις προσφυγές 386/88, 433/88και 434/88,ότιοικαθ'ωνηαίτηση παρέβηκαντην υπο- 30 χρέωσητους να προβούν στην επιλογή του καλύτερου υποψήφι­ ου και παρεγνώρισαν το γεγονός ότι οιαιτητές υπερτερούν των ενδιαφερομένων μερών από πλευράς αξίας,προσόντων καιαρ­ χαιότητας. Επίσης είναι ηθέσητης αιτήτριαςστην προσφυγή αρ. 460/88ότιοικαθ' ωνηαίτησηπαρέλειψανναεπιλέξουν τουςπλέ- 35 ον κατάλληλους υποψήφιουςκαιότιη επίδικηαπόφασηλήφθηκε καθ' υπέρβαση ή/και κατάχρηση εξουσίας και αποτελεί προϊόν πλάνηςως προς το Νόμοκαιτηνκαταλληλότητα τωνενδιαφερο­ μένων μερών σεσύγκρισημετηναιτήτρια.Πρόσθεταπαρέλειψαν να διεξάγουν οποιαδήποτεεπαρκήήδέουσαέρευναγιαναδιαπι- 40 στώσουν κατά πόσο ταενδιαφερόμενα μέρηκατείχαν τααπαι­ τούμενα προσόντα απότοΣχέδιο Υπηρεσίας και συγκεκριμένα όσον αφοράτο απαιτούμενοπροσόν της "μακράςκαι ευδόκιμης υπηρεσίαςγιατηθέσηΛειτουργούΠρογραμμάτωνΑ", πουκανέ2834 3 ΑΛΛ. Κοντογιάννη κ.ά. ν.Ρ.Ι.Κ. Λοΐζου, Π. νααπόταενδιαφερόμενα μέρηδεν τοκατέχει. 5 10 15 20 25 30 Η αιτήτρια στην προσφυγή 386/88, έχει χαμηλότερη βαθμο­ λογία απότα ενδιαφερόμενα μέρη στις εμπιστευτικές της εκθέσεις. Πληροί όπως και τα ενδιαφερόμενα μέρη τα απαιτούμενα προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας και είναι νεώτερη στην υπη­ ρεσία του Ιδρύματος.Συνεπώς δεν έχει ούτε απλήυπεροχήένα­ ντι των ενδιαφερομένων μερών. Συγκρίνοντας τον αιτητήστην προσφυγή433/88με ταενδια­ φερόμενα μέρη απόπλευράς αξίας,στις εμπιστευτικές εκθέσεις έχει την ίδιαβαθμολογία με τον Φαντίδη. Όσον αφοράταυπό­ λοιπα ενδιαφερόμενα μέρηγιατο 1982 έχουν την ίδιαβαθμολο­ γία με τον αιτητή, για δε ταπροηγούμενα χρόνια έχουνανεπαίσθηταχαμηλότερη βαθμολογία δηλαδή "Α;" ή"Α-" σε σύγκριση μετο "Α" του αιτητή. » Από πλευράςπροσόντων όλοιπληρούν τααπαιτούμεναπρο­ σόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας και σύμφωνα με ταστοιχεία των φακέλων των υποψηφίων που είναι ενώπιον μουταενδιαφερό­ μενα μέρη είναι αρχαιότερατουαιτητή. Συνεπώς ενόψει των πιο πάνω,έστω και αν ηκάπως ψηλό­ τερη βαθμολογία του αιτητή τον καθιστά ελαφράκαλύτερο των ενδιαφερομένων μερών, δεν μπορεί να του προσδώσει την απα­ ραίτητη έκδηλη υπεροχή έναντι αυτών ώστε να δικαιολογείται οποιαδήποτε επέμβαση απότο Δικαστήριο στην απόφαση αυτή. Ο αιτητήςστην προσφυγή434/88έχειτην ίδιαβαθμολογία με τον Ανδρέα Φαντίδηγιαταχρόνια 1980, 1981 και 1982, υστερεί όμως κάπωςαυτούσταπροηγούμεναχρόνια.Έχειτηνίδιαβαθ­ μολογία με τους υπόλοιπους για το 1982, για τα χρόνια 1980, 1981 είναι ελαφράκαλύτερος σε βαθμολογία, "Α", σε σύγκριση με το "Α;" και "Α-" των άλλων ενδιαφερομένων μερών. 35 Από πλευράς προσόντων, τόσονο αιτητήςόσο και τα ενδιαφε­ ρόμενα μέρηπληρούντααπαιτούμεναπροσόντατουΣχεδίουΥπη­ ρεσίας,ταενδιαφερόμεναδεμέρηείναιαρχαιότερατουαιτητή. 40 Είναι φανερό ότι και ο αιτητής αυτός απέτυχε να αποδείξει καταφανήυπεροχήέναντι των ενδιαφερομένων μερών. Ηαιτήτριαστηνπροσφυγή460/88, απόπλευράςαξίαςέχειτην ίδια βαθμολογία "Α" με τον Φαντίδηστις εμπιστευτικές εκθέσεις 2835 Λοΐζου, Π. Κοντογιάννη χ.ά. ν. Ρ.Ι.Κ.

(1990)σε όλα τα χρόνια και με τα ενδιαφερόμενα μέρηγια το 1982, τα οποία όσον αφοράτα προηγούμενα χρόνια έχουν ελαφρά χαμη­ λότερηβαθμολογία "Α;" ή"Α-", σε σύγκρισημετηναιτήτρια. Από πλευράς προσόντων όλοιπληρούν τααπαιτούμενα προσόντα τουσχεδίου υπηρεσίαςκαιόλαταενδιαφερόμενα μέρη εί­ ναι αρχαιότερατηςαιτήτριας. Ενόψει των πιο πάνω, ηκάπωςψηλότερηβαθμολογία τηςaLτήτριας δεν μπορεί να προσδώσει σ' αυτήτην απαραίτητη κατάφανήυπεροχήπουναεπιτρέπει ακύρωσητηςεπίδικης απόφασης. 5 10 Επίσης απότα γεγονότα ενώπιον μου είναι φανερό ότι όλα τα στοιχεία που αφορούσαν τους υποψήφιους, οι προσωπικοί και εμπιστευτικοί τους φάκελοι, τα προσόντα τους και η στα- 15 διοδρομία τους ευρίσκοντο ενώπιον του καθ' ου ηαίτηση Ιδρύ­ ματοςκατάτο σχετικό χρόνο.Συνεπώςουδεμίαπλάνηή/καιπα­ ράλειψη διεξαγωγής της δέουσας έρευνας έχειαποδειχθεί. Στηνπροσφυγήαρ. 386/88, είναι επίσης ο ισχυρισμός του αι- 20 τητήότι, ενώ οι εμπιστευτικές εκθέσεις των καθ' ων η αίτησηδί­ δουν ως μέτρο αξιολόγησης ταγράμματατου αλφαβήτουΑ, Β, Γ, Δ, Ε, με την αντίστοιχη προς τούτο σημασία στις πιο πρό­ σφατες εμπιστευτικές εκθέσεις, έχει διαμορφωθεί από τους αξιολογούντες λειτουργούς σύστημα βαθμολογίας όπως "Α-", 25 "A;", "Β+"το οποίο είναι άγνωστο και χωρίς επιπλέον ναδίδε­ ται οποιαδήποτε αναφορά και/ή εξήγηση για τη βαθμολογική του σημασία και σπουδαιότητα. Αυτή η ενέργεια των αξιολογούντων λειτουργών συνιστά υπέρβαση και/ήκατάχρηση εξου­ σίας εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση, παραβιάζει ουσιαστικά το 30 δικαίωμα των υπαλλήλων του Ιδρύματοςόπως τυγχάνουν ίσης μεταχείρησης ως προς το θέμα της αξιολόγησης τους,αντίθετα προς το άρθρο 28 του Συντάγματος.Συνεπώς είναι η θέσητου αιτητή αυτού ότι ηαξία των υποψηφίων, όπως λήφθηκε υπόψη από το Συμβούλιο, ήταν διαμορφωμένη με ένα σύστημα βαθμό- 35 λογίας άγνωστο γιατοΣυμβούλιο,γεγονός πουεπίσης οδηγεί σε ακυρότητα της προσβαλλομένης απόφασης. ΟυδεμίαπαραβίασητουΑρθρου28τουΣυντάγματοςέχειαπο­ δειχτεί ούτε τυχόν διαμόρφωση του ισχυριζόμενου αγνώστου συστήματος βαθμολογίας,τοοποίοεν πάσηπεριπτώσει εφαρμόστη­ κε για όλους τους υπαλλήλους, αποτελεί άνιση μεταχείριση των υπαλλήλων του Ιδρύματος.Είναι ηπραγματικότηταότι, οι εμπι­ στευτικές εκθέσεις περιέχουν βαθμολογία όπως "Α-", "A;" "Β+" 2836 40 3 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Κοντογιάννηκ.ά. ν. Ρ.Ι.Κ. Λοΐζου, Π. κλπ.. Όμως θεωρώ ότι αυτόδεν αποτελεί νέο σύστημα βαθμολο­ γίας ήσύστημα διάφοροαυτούπου αναφέρεται στα έντυπα των εμπιστευτικών εκθέσεων, απλώς, για σκοπούς δικαιότερης αξιο­ λόγησης των υπαλλήλων, οι αξιολογούντες λειτουργοί θεώρησαν σκόπιμο, να εξειδικεύσουν το μέτρο της βαθμολογίας, ώστε να αποδώσουν πιο πιστάτην απόδοσηκαι αξίατων υπαλλήλων. Δε θεωρώότι αυτόαποτελεί οποιαδήποτεπαρατυπία,αλλάκαιστην περίπτωση που θαθεωρείτο ως παρατυπία,τέτοια δεν μπορεί να είναι παρά επουσιώδης και όπως έχει νομολογηθεί επουσιώδεις παρατυπίεςστις εμπιστευτικές εκθέσεις δενκαθιστούν αυτέςάκυ­ ρες. (Βλέπε Sekkides v.Republic

(1988)3C.L.R.2136.) Στις προσφυγές αρ.433/88και434/88είναι επιπλέον ο ισχυ­ ρισμός ότι απόταπρακτικά της επίδικηςαπόφασηςδε φαίνεται ποία στοιχεία λήφθηκαν υπόψη από το καθ' ου η αίτηση Συμ­ βούλιο κατά την επανεξέταση των προαγωγών γιατί, ενώ ανα­ φέρεται στα πρακτικά ότι το Συμβούλιο λαμβάνοντας υπόψη όλα ταενώπιον τουστοιχεία που ανάγονταιστον ουσιώδη χρό­ νο έκρινε με βάση την αξία, τα προσόντα και την αρχαιότητα των υποψηφίων,ότι ταενδιαφερόμενα μέρη υπερείχανκαιτους προήγαγε. Υπάρχει επίσης ισχυρισμός ότι το γεγονός ότι είχε επισυναφθεί καιτο πρακτικότου Διοικητικού Συμβουλίου ημε­ ρομηνίας 6Σεπτεμβρίου, 1983,υποδηλοί ότι τοΣυμβούλιο στην επανεξέταση πιθανό να το είχε λάβει υπόψη καθιστώντας έτσι καιτην απόφασηαυτή άκυρη. Περαιτέρωταέγγραφαπουτέθηκανενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου και πάνω στα οποία βασίστηκε κατά τη λήψη της απόφασης του, δεν αποδίδουν την καταλληλότητα των υποψηφίωνμεβάσητηναξία,ταπροσόντακαιτηναρχαιότητα,ούτεκαι φαίνονται απότοπρακτικότηςαπόφασης οι λόγοι γιατί αποφα­ σίστηκε η πρόσληψη των ενδιαφερομένων μερών, καθιστώντας έτσιάκυρητην επίδικηαπόφαση γιαέλλειψη αιτιολογίας. Ο ισχυρισμός αυτός είναι παντελώς αβάσιμος. Το γεγονός ότι το πρακτικότης ακυρωθείσας απόφασηςημερομηνίας 6Σε­ πτεμβρίου, 1983, ήτανενώπιον του καθ'ου ηαίτηση Συμβουλί­ ουκατάτην επανεξέταση,όχι μόνο δεν αποτελεί λόγο ακυρώσε­ ως, αλλά αντίθετα ήταν απαραίτητονα βρίσκεται ενώπιον του για να υποβηθήσει το Συμβούλιο να ανατρέξει στα "στοιχεία που ανάγονται στον ουσιώδη χρόνο". Ταστοιχεία δε αυτάπου λήφθηκαν υπόψη από το Συμβούλιο και που αναφέρονται στα πρακτικά της συνεδρίας ημερομηνίας 26 Φεβρουαρίου, 1988, ήταν ενώπιον του Συμβουλίου κατάτη λήψητης επίδικηςαπό2837 Λοΐζον,1 Π*. Κοντογιάννη χ.ά.ν.Ρ.Ι.Κ.

(1990)φάσης!'Συνεπώς ο ισχυρισμός ότι ηεπίδικη απόφασηδενήταν δεόντως αιτιολογημένη πρέπει νααπορριφθεί. Θα'πρέπει επίσης να αναφέρωστο σημείο αυτό ότι, ταστοι­ χείακαι*'έγγραφαπουήτανενώπιον τουΣυμβουλίου ήτανεπαρΛ κή για νά προσδιοριστεί ηκαταλληλότητα των υποψηφίων, η οποία άλλωστε προσδιορίζεται πάντοτε μεβάσητανόμιμα κρι­ τήρια της αξίας,προσόντων και αρχαιότητας. Συνεπώς ο ισχυ­ ρισμός αυτός δεν ευσταθεί. Οι δε προσφυγές 433/88και434/88 συνεπώς αποτυγχάνουνκαιαπορρίπτονται. new Στην'προσφυγή518/88,είναι επίσης ο ισχυρισμός τουαιτητή on η'επίδικη απόφασηπρέπει ν' ακυρωθεί γιατί το σχετικό με τηθέσηΣχέδιο Υπηρεσίας δενείχετύχει έγκρισης του Υπουργι­ κού Συμβουλίου και δε δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας,όπως έπρεπε,ως δευτερογενής νομοθεσία. Επίσηςείναιοισχυρισμός τουαιτητή αυτούότιη επίδικηαπόφαση^λήφθηκεσχετικά μεαυτόνκάτωαπό πλάνηγιατίπαραγνω­ ρίστηκε1'ή/και αγνοήθηκε πλήρως το γεγονός ότι ο αιτητής αυτός είχε επιτύχει προηγουμένως σε άλλη προσφυγή. Βλέπε σχετικά την απόφαση Nitsa Evangeiouand Others v. C.B.C.

(1985)3 C.L.R'WIO,όπου ως αποτέλεσμα της εφαρμογήςαπότο Διοικη­ τικό Συμβούλιο της πιο πάνω απόφασης από την 1Αυγούστου 1983,1ο^άίτητής θαήτανΛειτουργός ΠρογραμμάτωνΑ' απότην 1 Ιανουαρίου 1981 καικατά συνέπεια αρχαιότεροςκατάτρίαπε­ ρίπουχρόνια έναντι του ενδιαφερομένουπροσώπου. 5 10 15 20 25 Γ.ιΓ..' Όπως ορθά έχει υποβληθεί απότο καθ'ου ηαίτηση Ίδρυμα το οποίο είναι ημικρατικός οργανισμός (Public Corporation), που δημιουργήθηκε και διέπεται από τον περί Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου Νόμο,Κεφ.300Α (όπως έχειτροποποιηθεί), με βάση'-τους Κανονισμούς του Ιδρύματος Κ.Δ.Π. 166/66 και το άρθρό^Οτου Νόμουκαθορίζεταιως το αρμόδιοόργανογιατην ετοιμασία και έγκρισητων σχεδίων υπηρεσίας,το Ίδρυμα. Σχετική είναι η πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση ΚαραγιώργηςκαιΆλλοςν. Ρ.Ι.Κ.

(1990)3Α.Α.Δ. 2595 όπου'αναφέρονται ταακόλουθα: ^ "Τα σχέδια υπηρεσίας, όπως πάγια έχει επικρατήσει στη νομολογία μας είναι δευτερογενής νομοθεσία. Δευτερογενής νομΓόθεσία δεν εκδίδεται μόνο απότο Υπουργικό Συμβούλιο αλλά και απόάλλα όργανα που ασκούν εκτελεστική-διοικη2838 30 35 40 3 ΑΛΛ. 5 10 20 Κοντογιάννη κ.ά.ν.Ρ.Ι.Κ. Λοΐζου, Π. τική εξουσία, εφόσον. εξουσιοδοτούνται προς τούτο, από πρωτογενή νομοθεσία. Αυτή η'αρχήέχει πρόσφατα,υιοθετη­ θείαπότηνΟλομέλεια τουΑνωτάτουΔικαστηρίουστηνυπό­ θεση Θεοδωρίδης ν.Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου>

(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1457, επαναλήφθηκεδε στην υπόθεση Ιερά Αρ­ χιεπισκοπή Κύπρου κ.ά. ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίαςκ.ά.

(1990)3Α.Α.Δ. 1175." ,,^,ΐ Θαπρέπεινατονισθεί ότιημηδημοσίευση τωνσχεδίων:υπηρεσίας στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας,συμφώνα με τη Νομολογία μας,δεν τα καθιστάάκυρα. (Βλέπε Economides v. The Republic

(1973)3 C.L.R. 410 (απόφαση Ολομέλειας) Makris v. The Republic

(1985)3 C.L.R. 1103 wxi ^akis v. P.S.C.

(1984)3C.L.R. 952.) •'< f K j Όσον αφορά τον ισχυρισμό αυτό,το Ίδρυμα ωςαποτέλεσμα τηςπιοπάνωακυρωτικήςαπόφασηςτουΔικαστηρίου,επανεξέ­ τασετοθέμαστις 25 Νοεμβρίου, 1985 καιαποφάσισεότι,μέχρις εκδικάσεως της εφέσεως που εκκρεμούσε εναντίον της^απόφασης στην υπόθεσηEvangelou (πιο πάνω)ναεπανατοποθετήσει τους αιτητέςστη θέση πουκατείχανπροηγουμένως. Τ,Γ]ιΙΐ3 •\)0)Χϊ 25 30 35 40 •Το Δικαστήρω στην απόφασητου στην υπόθεσηDamianos and Another v. C.B.C.

(1987)3 C.L.R. 848, αναφέρει';pa ακόλουθα σχετικά με το αποτέλεσμα της υπόθεσης Evangelou πιο πάνω,στη σελ. 851: ,Γ,ΊΟ' "The Supreme Court in its revisional jurisdiction in administrative law matters is not a court of appeal, itjherefore cannot reach a decision as to how the decision of the administrative organ oughttohavebeen. Itonly decides whether in the circumstances such decision of the organ under,recourse was proper and correct or not. If such decision is annulled, the organ itself is the appropriate organ to reconsider the(.matterin thelightof thejudgment oftheCourtandtoreach anew,.decision. Consequently the effect of the aforesaid judgment «in^cases Nos. 170/83 and 258/83, was only that such decisipn0of the respondent Corporation was wrongandwas therefore .annulled and not that the applicants should have been emplaced in the post of Programme Officer A', A 10,as alleged." jvp" Οπόταν στηνουσία,ηαπόφασηστην υπόθεσηEvangelou(πιο πάνω)δεδιαμόρφωσεοποιοδήποτε δικαίωματουαιτητή,ούτετον 2839 Λοΐξου, Π. Κοντογιάννηκ.ά. ν.Ρ.Ι.Κ.

(1990)τοποθέτησε σε οποιαδήποτεάλλησυγκεκριμένη θέση, παρά μόνο ακύρωσε τοποθετήσεις στο Ρ.Ι.Κ.πουέγιναν σύμφωνα με Συλλο­ γικήΣύμβασησεμηοργανικέςθέσειςγιατίθαέπρεπεοαιτητήςκαι άλλοι υπάλληλοι να είχαν τοποθετηθεί σε οργανικές θέσειςλόγω κεκτημένων δικαιωμάτωνστηνπροηγούμενη τους θέση. 5 EivaL ο ισχυρισμός των αιτητών στις προσφυγές 386/88, 460/88και518/88ότι,κατάτηνεπανεξέταση,λανθασμένακατάτη λήψητης επίδικης απόφασηςτο καθ' ου ηαίτησηΣυμβούλιο πα­ ρέκαμψε το στάδιο της Συμβουλευτικής Επιτροπής Επιλογής, η 10 έκθεσητης οποίαςλήφθηκευπόψηκατάτηλήψητηςακυρωθείσης αποφάσεως του Ιδρύματος ημερομηνίας 6 Σεπτεμβρίου, 1983, γιατί εφόσον η προσβαλλόμενη νέα διοικητική πράξη λήφθηκε στις 26 Φεβρουαρίου, 1988, οι δεκανονισμοί του Ιδρύματοςπου τέθηκαν σε ισχύ στις 18Δεκεμβρίου, 1987, με την Κ.Δ.Π. 317/87, 15 προβλέπουν μετο άρθρο 3σχετικά μετησύσταση και συμμετοχή τηςΣυμβουλευτικής ΕπιτροπήςΕπιλογήςστησύνθετηδιαδικασία λήψης τελικής απόφασης,έτσιημησυμμετοχή στηδιαδικασίαπα­ ραγωγής της σύνθετης διοικητικής πράξης της Συμβουλευτικής Επιτροπής Επιλογής είναι νομικά εσφαλμένη και καθιστά ελατ- 20 τωματικήκαιως εκτούτουακυρωτέατην επίδικηαπόφαση. Είναι ηθέση των αιτητών ότι, εφόσον η αρχική ακυρωθείσα απόφασηείναι αντίθετηπροςτοΝόμο,τονομικό καθεστώς που έπρεπε ναακολουθηθεί στην προκειμένη περίπτωση γιαναείναι νομικά ορθό έπρεπε να ήτανσύμφωνα με τους πιο πάνωθεσπι­ σθέντες Κανονισμούς. Κατά πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας η ακύρωσηδιοικητικής πράξηςανατρέχεικατάκανόναστο χρονικό σημείοτης έκδοσης της ακυρωθείσας πράξηςκαιεπαναφέρει ταπράγματακάτωαπότονομικό καιπραγματικόκαθεστώςτου χρόνου της έκδοσης της ακυρωθείσας διοικητικήςπράξης. Η διοίκηση επομένως υποχρεούται να προβεί σε νέα κρίση βάσει του πραγματικούκαι νομικού καθεστώτος που ίσχυεκα­ τά το χρόνο αυτό. Συγκεκριμένα ηνέα πράξηπου εκδίδεται μετάτην ακυρωτική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ανάγεται στο χρόνο εκδόσεως της παλαιάς καιδιέπεται απότις διατάξειςπου ίσχυαν τονκαιρόεκείνο. Γιατο λόγοαυτόμάλιστα στην ΕλλάδατοΣυμ­ βούλιο της Επικρατείας,σεόλες τις περιπτώσεις που η συμμόρ­ φωση της διοικήσεως προς αποφάσεις του έγκειται στηναποκα2840 25 30 35 40 3ΑΛΛ. Κοντογιάννηκ.ά.ν.Ρ.Ι.Κ. Λοΐζου,'Π. τάστασητης νομιμότητας στην υπαλληλική σταδιοδρομίαγενικά, απαιτεί αναδρομικήισχύτηςνέαςδιοικητικήςπράξης. 5 10 15 Ηάποψηότιοχρόνος εκδόσεως τηςπροσβαλλόμενης πράξης είναι κρίσιμος όχι μόνο στην περίπτωση πουυπάρχειυποχρέω­ ση για "αποθετική συμμόρφωση" της Διοικήσεως, δηλαδήυπο­ χρέωση αποχής εφαρμογής της ακυρωθείσας πράξηςκαθώςκαι να ανακαλέσει πράξειςπου στηρίχτηκαν στην ακυρωθείσα πρά­ ξη, ανεξάρτητααπόμεταγενέστερη μεταβολή του νομικούκαθεστώτος αλλά και στην περίπτωση πουυπάρχει υποχρέωση για "θετική συμμόρφωση της διοικήσεως στις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει τόσο καθιερωθεί ώστε δε συζητείται πια. Αν ληφθεί υπ' όψηότι η αντίληψηαυτήαντιτίθεται,στη θεμελιώδη, για κάθεδημοκρατικό κράτοςδικαί­ ου, αρχή της νομιμότητος και απαιτεί από την διοίκηση να εφαρμόσει νόμο καταργηθέντα από το νομοθέτη και επομέ­ νως νααγνοήσει τηνθέλησητου,ηαναντίρρητηαυτή αποδο­ χήτης δεν είναιαυτονόητη. 20 25 30 35 40 Για το λόγο αυτό είναι ενδιαφέρον ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας,που δέχεται παγίως την ανωτέρω άποψη,δέχε­ ται επίσης ορισμένες σπουδαίες αν και λιγότερο γνωστές εξαιρέσεις. Σεμιασχετικώς πρόσφατη απόφασητου,το ΑνώτατοΔιοικητικό Δικαστήριο δέχεται τα εξής: 'Κατ' εξαίρεσα όμως από της ως άνω αρχής, είναι εφαρμοστέον το κατά το χρόνον εκδόσεως της νέας πρά­ ξεως ισχύον νομικόν καθεστώς, οσάκις, το νεώτερον νομοθέτημα είναι αναδρομικής ισχύος ήπροκύπτει εξαυτού ότι ο νομοθέτης δεν ανέχεται εφεξής την εφαρμογήν των παλαιώνδιατάξεων,ως τούτο λ.χ. συμβαίνει οσάκις η νέα ρυθμισις ϋπηγορεύθη εκ λόγων δημοσίου συμφέροντος.'" ΒλέπεΔαχτόγλου, Γενικό Διοικητικό Δίκαιο,Τόμος γ/ΙΙ σελ. 150-151. Σχετικόεπίσης είναιτοακόλουθοαπόσπασμααπότοσύγγραμ­ ματου Βεγλερή, "ΗΣυμμόρφωσις τηςΔιοικήσεως ειςταςΑποφάσειςτουΣυμβουλίου τηςΕπικρατείας"

(1934)στις σελ.195-196: "Επίσης η μεταβολή της νομοθεσίας ή των πραγματικών συνθηκών, δε δύναται να παράσχη εις την Διοίκησιν λόγον απαλλαγήςτων υποχρεώσεων αυτήςπροςεκτέλεσιντης απο2841 Λοΐζου, Π. Κοντογιάννη κ.ό. ν.Ρ.Ι.Κ.

(1990)φάσεως,των συνισταμένων εις αποκατάστασιντωνπραγμά­ των, εκτέλεσιν της οφειλομένης νομίμου ενεργείας, εν παρα­ λείψει ήκακήεκτελέσειαυτής. Ούτω η μετ' ακύρωσιν αποκατάστασις των πραγμάτων οφείλει οπωσδήποτεναλάβηχώρανπροπάσηςνέαςενεργείας, ήτις,θαηδύνατοναεπιχειρηθήυπότηςΔιοικήσεως, επίτη βά­ σει νέων νομοθετικών ή πραγματικών ερεισμάτων. Η προς αποκατάστασιν υποχρέωσις αφορά άλλως τε την άρσιν των αποτελεσμάτων εις'το παρελθόν,ηδε νέα διοικητική ενέργεια δεν αφοράκατ' ανάγκηνειμήτο μέλλον.Επιπλέον νομίζω ότι ούτε δι' αναδρομικούνόμου δύναταιναεπιτευχθή,η απαλλα­ γήτηςΔιοικήσεως τηςπροςαποκατάστασινυποχρεώσεως,διό­ τι τοιούτος νόμος,οπωσδήποτεδιατυπούμενος,θαπροσέβαλ­ λε το κύρος τηςαποφάσεωςτουΣυμβουλίουτης Επικρατείας. 5 10 15 Η περίπτωσις της πραγματικώς αδυνάτου αποκαταστάσε­ ως, ήτις αλλαχού ηρευνήθη,δε δύναταινα προταθήως περίπτωσις ειδικώς αφορώσα την απόφασιν του Συμβουλίου της Επικρατείαςαλλ' ωςκαθαράεφαρμογήτουφυσικούμάλλον ή 20 νομικού αξιώματος impossibilium nulla est obligation. Προς ταύτην είναι εξομοιωτέαι αιενοικείω τόπωαναλυθείσαιπερι­ πτώσεις,όπουηαποκατάστασιςαποβαίνεινομικώςαδύνατος, λόγω της καταργήσεως αυτών των διοικητικών πλαισίων, εντός των οποίων θαηδύνατο αύτη να επιχειρηθή. Αλλά και 25 ενταύθα δε δύναται να λεχθή ότι η Διοίκησις πλήρως απαλ­ λάσσεται των υποχρεώσεων αυτής,εφ' όσον αϊεκ της εκτελέ­ σεωςτηςακυρωθείσηςπράξεωςτυχόνχρηματικοίκατάτουΔη­ μοσίου απαιτήσεις·είναι πάντοτε ισχυραί, και εφ', όσον αφ' ενός το εκτης αποφάσεωςτου Συμβουλίου δεδικασμένον, αφ' 30 ετέρου δε όλη ηπερίοδος καθ' ηνεκτείνονται αισυνέπειαςτης ακυρωθείσης πράξεως,δεσμεύουν την Διοίκησιν εν τω διακά--Χ νονισμώ τωνδικαιωμάτωντουζημιωθέντος πολίτου." ' j •' Όπως έχει νομολογηθεί απότο Ανώτατο Δικαστήριο, το δι- 35 οικητικόόργανοοφείλει κατόπινακυρωτικήςαπόφασηςτουΔι­ καστηρίου τούτου να επανεξετάσει το θέμα σύμφωνα με το πραγματικόκαινομικό καθεστώς που ίσχυε κατά το χρόνο που λήφθηκε η ακυρωθείσα απόφαση. (Βλέπε απόφασητης Ολομέ­ λειας Republic v. Safirides

(1985)3 C.L.R. 163 στη σελ. 170, 40 επίσης την υπόθεση Paschalisv.Republic

(1988)3C.L.R. 1897. Στην υπόθεση ΡένοςΑργυρίδης ν.Δημοκρατίας

(1989)3(B) Α.Α.Δ.380, που αφορούσε επανεξέταση απότην Ε.Δ.Υ. προαγω2842 3 Α.Α.Δ. Κοντογιάννη κ.ά.ν. Ρ.Ι.Κ: Λοΐζου, Π. γών κατόπινακυρωτικήςαποφάσεωςτου Δικαστηρίουαναφέρο­ νται ταακόλουθα:, 3 ι>ο -ρ 5 10 15 20 25 30 35 40 "Τοδιοικητικόόργανοοφείλει ναεξετάσει τοόλο θέμασύμφωναμε το πραγματικό και νομικό καθεστώς που ίσχυεκατά το χρόνο που λήφθηκε ηακυρωθείσα/απόφαση. Στην προκει­ μένηπερίπτωση,οΠροϊστάμενος του.Τμήματος πουείχεκλη­ θεί από την Επιτροπή και έκαμε τιςι',σχετικές συστάσεις για τους υποψήφιους,όπωςπροβλέπεταιιαπό-τοΑρθρο 44

(3)του Νόμου,αφυπηρέτησεκαιεπομένως δεν,-ήτανδυνατόνα κληθεί τώρα να προβεί σε νέες συστάσεις. Ο.νέος δε Διευθυντής δεν μπορούσε να εκφράσει απόψεις για,τηνυπηρεσιακή απόδοση των υποψηφίων κατάτον ουσιώδη χρόνο,-διότι δεν ήταντότε Προϊστάμενος τουΤμήματος τούτου,]αλ£α ήταν απλώς Ανώτερος Χημικός. Εφόσον υπάρχει η πρακτική αυτήαδυναμία εφαρμογήςτηςνομοθετικής διάταξης,τότεεφαρμόζεταιηπλη­ σιέστερη δυνατήδιαδικασία πουπαρέχει,τα μεγαλύτεραδυνα­ τά εχέγγυα. Τούτοαποφασίστηκεστην/υπόθεση Yiallouros ν. The Republic

(1986)3 C.L.R. 677, στις^σελ.684-685. Επίσης στην υπόθεση Hadjiparaskevas v.^The Republic

(1987)3 C.L.R. 597, στη σελ. 601 αποφασίστηκε;ότι ορθά η Επιτροπή κατά την επανεξέταση του θέματος ύστερα από ακύρωση της προαγωγής του αιτητή στην υπόθεση,.εκείνη, αγνόησε τελείως τις συστάσεις του Διευθυντή, επειδή.το;Δικαστήριο είχε αποφασίσειτηνπρώτηφοράότι οισυστάσεις\ήταν ελαττωματικές. Η Επιτροπήλοιπόν έπρεπε να εξετάσει το όλο θέμα σύμ­ φωνα μετο νομικό καιπραγματικόκαθεστώς που ίσχυε στις 6 Απριλίου, 1983 και επομένως δεν.μπορούσε ήδεν ένοιωθε ότι θαήτανασφαλές να καλέσει ενώπιόνι-της το νέο Διευθυ­ ντήτουοποίουδυνατόοι συστάσεις νααναφέρονταισεεντυ­ πώσεις που είχε αποκομίσει μετά τον,ουσιώδη χρόνο ή σε εντυπώσεις ενός αξιωματούχου που.δενήταν Προϊστάμενος του Τμήματος πριν ήκατάτον ουσιώδη χρόνο, που ανήταν θαείχε απόκαθήκοσχηματίσει τέτοιεςεντυπώσεις.μέσα στα πλαίσια και για σκοπούς των συστάσεων που προνοούνται από το Αρθρο 44

(3)του Νόμου." -»- m Πρόσφατα το θέμα"απασχόλησε πάλι,,το Δικαστήριο τούτο και στην απόφασητηςΟλομέλειας ΓεώργιοςΑύωναςκαι Αλλοι ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.2038,λέχθηκαν ταακόλουθα: "Όσον αφορά την εισήγηση πως η,-EEy με την ανάκληση έπρεπεναεπανεξετάσει μετονομικόκαθεστώςτης20.10.86και 2843 Λοΐζου, Π. Κοντογιάννη κ.ά.ν. Ρ.Ι.Κ.

(1990)μεβάσητις αρχές πουτέθηκαναπότηνRepublicv.Argyrides

(1977)3 C.L.R. 1098, όσον αφορά τις εμπιστευτικές εκθέσεις και όχι μεβάσητο διαφοροποιημένο νομολογιακό αξίωματης Sekkides v. Republic

(1988)3 C.L.R. 2136, ηαπάντηση είναι πως η εισήγηση αυτή δεν ευσταθεί και παρατηρούμε τα ακόλουθα: EivaLορθό πως ηακύρωση διοικητικής πράξης ανατρέχει κατά κανόνα στο χρονικό σημείο έκδοσης της πράξης που ακυρώθηκε και εναπαφέρει τα πράγματα στο νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατάτο χρόνο έκδοσης της διοικητικής πράξης που ακυρώθηκε και ηΔιοίκηση υποχρε­ ούται ναπροβεί σε νέακρίση βάσει του πραγματικούκαινο­ μικού καθεστώτος που ίσχυε στο χρόνο αυτό. (Βλ.Μντίδης ν.Δημοκρατίας

(1988)3C.L.R. 737). 5 10 15 Όμως είναι αρχήτουδιοικητικού δικαίουπως ηνέα πρά­ ξη, έστω και αν έχειαναδρομική ισχύ, εκδίδεται κατά λογική ανάγκηστο παρόν,όπου δεσμευτικό είναι το ισχύον δίκαιο. Το γεγονός ότι το ισχύον δίκαιο πιθανόν να είναι άλλο από 20 κείνο που ίσχυε κατάτοχρόνο της έκδοσης της ακυρωθείσας πράξης, δεν του αφαιρεί τη δεσμευτικότητά του, ούτε αίρει την αρχή της νομιμότητας της Διοίκησης, που σημαίνει κατ' αρχήνδέσμευση της Διοίκησης απότο ισχύον δίκαιο." 25 Επίσης στην υπόθεση Βανέζηςκαι Άλλοι ν. Δημοκρατίας

(1989)3(Δ) Α.Α.Δ.2522,αναφέρονται ταπιοκάτω:"Η ακύρωση διοικητικής πράξης ανατρέχει κατά κανόνα στο χρονικό σημείο έκδοσης της πράξης που ακυρώθηκε και 30 επαναφέρει τα πράγματα στο νομικό και πραγματικό καθε­ στώς του χρόνου της έκδοσης της διοικητικής πράξης που ακυρώθηκε. Ηδιοίκηση υποχρεούται ναπροβεί σε νέα κρίση, βάσει του πραγματικού και νομικού καθεστώτος που ισχύει στο χρόνο αυτό. Για αποκατάσταση της νομιμότητας στην 35 υπαλληλική σταδιοδρομία, γενικά, απαιτείται αναδρομική ισχύς της νέας διοικητικής πράξης. Ηνέα πράξη,έστω καιαντης δοθεί αναδρομικήισχύς, εκ­ δίδεται βεβαίως,κατάλογική ανάγκη,στο παρόν και όχι στο παρελθόν. Στο παρόν, όμως δεσμευτικό είναι το ισχύον δί­ καιο. Το γεγονός ότι το δίκαιο αυτό είναι άλλο από εκείνο που ίσχυε κατά το χρόνο της έκδοσης της πράξης που ακυ­ ρώθηκε δεν του αφαιρεί τη δεσμευτικότητά του, ούτε αίρει 2844 40 3 ΑΛΛ. Κοντογιάννη κ.ά.ν. Ρ.Ι.Κ. Λοΐζον, Π. την αρχή της νομιμότητας της διοίκησης, που σημαίνει κατ' ανάγκηδέσμευσητηςδιοίκησης απότο ισχύον δίκαιο. 5 10 15 20 25 30 Οι Κανονισμοί πουίσχυανστις 23 Μαρτίου, 1987, ήταν OL περίΑστυνομίας (Προαγωγαί)Κανονισμοί του 1987. ΟιΚα­ νονισμοί του 1958 δεν ήταν ισχύον δίκαιο. Κάθε διοικητική ενέργεια πρέπει να είναι σύμφωνη με το δίκαιο του χρόνου που λαμβάνει χώραν. ΘαήτανανεπίτρεπτηηεφαρμογήΚα­ νονισμών που έχουν ακυρωθεί και η παράλειψη εφαρμογής Κανονισμών που ισχύουν στο χρόνο της έκδοσης μιας πρά­ ξης. Ηαρχήτης νομιμότητας της διοίκησης σημαίνει και τη δέσμευσητηςδιοίκησης από τοισχύον δίκαιο(βλ.Δαντόγχου -'Γενικό Διοικητικό Δίκαιο',γ/ΙΙ 1982, σελ. 148-151)." Η κάπωςδιαφοροποιημένηπιοπάνω άποψηδεν αποτελεί πα­ ρέκκλιση απότην πάγιανομολογία του Δικαστηρίου αλλά είναι απόλυταδικαιολογημένηβάσειτωνγεγονότων τωνυποθέσεωνκαι για τους λόγους που δίδονται στο σκεπτικό των αποφάσεων. Η μενυπόθεσηΑυώναςκαθαράεμπίπτειστην περίπτωσηπουτοπαλαιόδίκαιοέχειθεωρηθεί ως λανθασμένοκαιενπάσηπεριπτώσει πρόκειται περί περιπτώσεως πουηΟλομέλεια του Ανωτάτου Δι­ καστηρίου θεώρησε ως μηορθή την ερμηνεία που δόθηκε απότο Δικαστήριο σε προηγούμενη απόφασησε πρόνοιες εγκυκλίου του Υπουργικού Συμβουλίουτηνοποίακαιανέτρεψε.Συνεπώςη απόφάσητου Δικαστηρίου αυτούόπως ερμήνευσετην Εγκύκλιο,δεν μπορούσε νατύχει εφαρμογήςστηνπροκειμένηπερίπτωσηαπότο Δικαστήριο μιακαιείχε ανατραπεί. Στηνυπόθεση Βανέζηςαξίζει νασημειωθεί ότι οι νέοι Κανονισμοί είχαν αναδρομική ισχύ από ημερομηνία προγενέστερη της επίδικης απόφασης οπότανκατάτην επανεξέταση εάνανέτρεχε ηΔιοίκηση στο προηγούμενο νομικό καθεστώς θαεφάρ­ μοζε δίκαιο που ουσιαστικά κατά την ημερομηνία της ακυρω­ θείσας απόφασηςδεθαήταντο ισχύον δίκαιο. 35 40 Στηνπροκειμένη περίπτωσηθεωρώότιορθάτοκαθ' ουη αίτη­ σηΊδρυμαδενεφάρμοσετους Κανονισμούς του 1987πρώτον,διό­ τι αυτοί δεν είχαν αναδρομική ισχύ αλλά, ίσχυαν από τις 18 Δε­ κεμβρίου, 1987, δηλαδή την ημερομηνία της δημοσιεύσεως τους, σύμφωνα μετον Κανονισμό 14,οπότανκατά την ημερομηνία της ακυρωθείσας απόφασηςδηλαδήστις 6 Σεπτεμβρίου, 1983, δεν εί­ χανεφαρμογή. Συνεπώςδενμπορούσανναεφαρμοστούνγιαπρά­ ξεις ή αποφάσεις για χρόνο που οι Κανονισμοί αυτοί ήταν ανύ­ παρκτοι. 2845 Λοΐζου, Π. Κοντογιάννηκ.ά.ν. Ρ.Ι.Κ.

(1990)Στην προκειμένη περίπτωση επίσης είναι φανερό ότι απόμέ­ ρους του καθ'ου ηαίτηση Ιδρύματοςπαρατηρείταιμια αδικαιο­ λόγητη καθυστέρησηνα-επανεξετάσει το θέμα,δηλαδήαπότις 19 Μαΐου, 1984 πουακύρωσετοΔικαστήριο τηνπιοπάνωαπόφαση το Ίδρυμαεπανεξετάζέΐ'σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά,στις 26 Φεβρουαρίου, 1988, γεγονός πουθεωρώ ως αδικαιολόγητη καθυστέ­ ρηση εκ μέρους του καθ'!ου ηαίτηση να συμμορφωθεί προς την απόφασητουΔικαστηρίου όπως επίσης καιότι συνέβαλε τα μέγι­ στα στο να δημιουργηθεί το πρόβλημα που δημιουργήθηκε. Για όλους τους πιοπάνωλόγους οι προσφυγές απορρίπτονται,χωρίς όμως οποιαδήποτεδιαταγήσχετικά μεταέξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χω­ ρίς έξοδο. • ii'.Ol ι 1^ _ . . - 1 ' < . 1 » 2846 5 10