clr/1990/1990_3_2847.pdf

(1990)Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα — Αρθρο 28—Αρχή τηςισότητας — Εφαρμοστέες αρχές — Υιοθέτηση των αρχών στην απόφαση Χριστονδια. Οι προσβαλλόμενοι διορισμοί έγιναν μεβάσητοΑρθρο3

(2)του Νόμουκαι αναφέροντανσε "εκπαιδευτικό λειτουργό μεσύμβαση ο οποίος βρίσκεται στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία κατά την 1.12.85." 5 Ποοσφυνή αρ.554/86 10 Οι αιτητές ήτανυποψήφιοι Καθηγητές ΣωματικήςΑγωγής. Αρ­ χικά καταχώρησαν την προσφυγή αρ.903/85 που ακύρωσε το διο­ ρισμό των ενδιαφερομένων προσώπων. Μετάτηνκαταχώρησητης πιο πάνω προσφυγής, πληροφορήθηκαν από την Επιτροπή ότι τα ενδιαφερόμενα πρόσωπαδιορίστηκαν καιπάλι με σύμβαση μεδύο ξεχωριστές καιαυτοτελείς αποφάσειςτης,ημερ.25.11.85και2.4.86 καικαταχώρησανστις 2.9.86τηνπροσφυγή αρ.554/

1. Η προσφυ­ γή αυτή καταχωρήθηκε μετά την εκπνοή των 75 ημερών πουπρο­ βλέπεται στο Αρθρο 146.3 τουΣυντάγματος. Οι καθ' ων ηαίτησηήγειρανπροδικαστικήένσταση ισχυριζόμενοι ότιηπροσφυγήήτανεκπρόθεσμη. OLαιτητέςισχυρίστηκαν ότιδενέγι­ νε δημοσίευση των αποφάσεων στην Επίσημη Εφημερίδα και ηπρο­ σφυγήαρ.554/86καταχωρήθηκεότανοι ενλόγωαποφάσειςπεριήλθαν σεγνώσητους απόεπιστολή της Επιτροπήςπροςτονδικηγόροτους. 15 20 25 Αποφασίστηκε ότι: Η προθεσμία για καταχώρηση προσφυγής αρχίζει απότην πλήρη γνώσητηςδιοικητικήςπράξης. Στηνπαρούσαυπόθεση,αφούδενέγι­ νεδημοσίευση, δενυπάρχουνάλλαστοιχεία μεβάσηταοποίαθα απο­ κτούσαν γνώση οι αιτητές, εκτός από την επιστολή πουαναφέρεται πιοπάνω. Επομένως ηπροδικαστικήένστασηπουήγειρανοικαθ*ων ηαίτησηαναφορικάμετο εκπρόθεσμο τηςπροσφυγής απορρίπτεται. OLπροσβαλλόμενοι διορισμοί έγινανμετάτηνψήφισητουΝόμου, σε αντιδιαστολή με τους διορισμούς που ήσαν αντικείμενο τηςπρο­ σφυγής αρ.903/85,πουέγινανπρινκαιεπομένως εβασίζοντοσεδια­ φορετικό νομικό καθεστώς. Ως εκτούτου,δενεγείρεται θέμαδεδικασμένου, ούτε θέμα μησυμμόρφωσης της Διοίκησης προς την απόφα­ σηστην προσφυγή903/
2. ΕπιπρόσθεταOLδιορισμοί μεσύμβασηέγι­ νανκάτωαπότοΑρθρο3

(1)τουΝόμου,τοοποίοέδιδεδιακριτικήευ­ χέρεια στην Επιτροπή να προβεί σε διορισμό με σύμβαση κατά πα2848 30 35 40 3ΑΛΛ. Κισσονέφγης κ.ά. ν. Δημοκρατίας ρέκκλιση από τις διατάξεις των άλλων Νόμων και Κανονισμών. Η διακριτική ευχέρεια της Επιτροπής ασκήθηκε μετά από σύγκριση όλων τωνυποψηφίων,συμπεριλαμβανομένων χαι τωναιτητών.Επο­ μένως ηπροσφυγήαποτυγχάνει. 5 Προσφυγή αο. 754/86 10 Οιαιτητέςδενέχουν έννομο συμφέρον ναεγείρουν τηνπροσφυγή αυτήκαιναζητούνδιορισμό μεβάσητοΑρθρο 3

(2)τουΝόμου,αφού δεν ανήκαν στην κατηγορία των εκπαιδευτικών οι οποίοι αναφέρο­ νταν στο άρθροαυτό.Ως εκτούτουηπροσφυγή απορρίπτεται. 15 Αναφορικά με το θέμα της αντισυνταγματικότητας του Νόμου και της παραβίασης της Αρχής της διάκρισης των εξουσιών που εγέρθηκε, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο Νόμος αυτόςδεν αφαι­ ρεί καμιά αρμοδιότητα της Επιτροπής,αλλά ρυθμίζει την άσκηση των εξουσιών της ναδιορίζει εκπαιδευτικούς λειτουργούς. 20 Η απάντησηστον ισχυρισμό τωναιτητώνγιαπαραβίασητηςαρχής της ισότητας καιγια την ανάγκη δημόσιας γνωστοποίησης των κενών θέσεων, δίδεται μετην απόφασηστην υπόθεση Χριστονδια. Το σκεπτικό της απόφασηςΧριστονδια εφαρμόζεται κατ* ανα­ λογία στο Νόμοαρ.161/85. 25 Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 30 , Republic v.Christoudia andAnother

(1988)3(C)C.L.R. 2622, Κουφαλίδης και Άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 1784, . 35 Κρονίδου και Αλλοι ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 823, Kissonergis andOthers v.Republic

(1987)3 C.L.R. 312. • Προσφυγές. 40 Προσφυγές εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Εκπαιδευ­ τικής Υπηρεσίας με τηνοποία διόρισε ταενδιαφερόμενα μέρη στη θέση ΚαθηγητήΣωματικής Αγωγής μεσύμβαση αντί των αιτητών. 2849 Κισσονέργης χ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές. Γ.·Φράγκου, ΑνώτερηΔικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους ίΤ Καθ' ων ηαίτηση. Cur.adv. vult. si 5 t .' Α! Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Οι δυο αυτές προσφυγές συνεκδικάστηκαν γιατί έχουν κοινά νομικά σημεία και σχετιζόμενα πραγμα­ τικά γεγονότα. Οι αιτητέςκαιταενδιαφερόμενα πρόσωπα είναι τα ίδια. 10 Με την προσφυγή αρ.554/86,οι αιτητές ζητούν δήλωση του Δικαστηρίου ότι ηαπόφαση και/ήπράξητης ΕπιτροπήςΕκπαι­ δευτικής Υπηρεσίας, πουστη συνέχεια θααναφέρεταιως η Επι­ τροπή,ημερομηνίας 25 Νοεμβρίου, 1985, όπως και2 Απριλίου, 15 1986, με την οποία η Επιτροπήδιόρισε τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση1Καθηγητή Σωματικής Αγωγής με σύμβαση από 1Δε­ κεμβρίου, 1985 και/ήαπό 1Απριλίου, 1986, αντί των αιτητών, είναι άκυρηκαιστερημένηοιουδήποτε έννομου αποτελέσματος. 20 Οι διορισμοί αυτοί έγιναν σε εφαρμογή του Περί των Εκπαι- . δευτικων Λειτουργών μεΣύμβαση(Διορισμός σεΘέσηστηΔημό­ σιαΕκπαιδευτική Υπηρεσία) Νόμουτου 1985 (Νόμοςαρ. 161του 1985),"που θα αναφέρεταιστη συνέχεια ως ο Νόμος, από 1Δε­ κεμβρίου, 1985 μέχρι 31 Μαρτίου,1986 μεαπόφασηημερομηνίας 25 25 Νοεμβρίου, 1985 και"τηνπαράταση"τουδιορισμού τωναπό1 Απριλίου 1986 μέχρι 31 Αυγούστου, 1986, μεαπόφασηημερομη­ νίας2 Απριλίου, 1986. Με την προσφυγή αρ. 754/86προσβάλλεται: 30 (α)ηπαράλειψηκαι/ήάρνηση της Επιτροπής να θεωρήσει και/ή να κρίνει τους αιτητές σαν υποψήφιους για διορισμό και/ή συγκρίνει τους αιτητές με τα ενδιαφερόμενα πρόσωπακαι/ή να διορίσει τους αιτητές παρά το δεδικασμένο και την αρχή 35 των ίσων ευκαιριών και αξιοκρατίαςσαν Καθηγητές Μέσης Εκπαίδευσης,και (β)διακήρυξη του Δικαστηρίου ότι η πράξηκαι/ήαπόφασητης Επιτροπής να διορίσει κατ' εφαρμογή του Νόμου και/ή με εντολήήβάσει πίνακαπουαποφάσισεο καθ' ουηαίτηση αρ. 2 και/ή αρ. 3, τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα του πίνακα που ήσαν ήδηδιορισμένα κατάπαράνομηδιαδικασίαμεπροηγη­ θείσα σύμβαση αντί των αιτητών,είναι άκυρηκαιστερημένη 2850 40 3 Α.ΑΛ. Κισσονέργης κ.ά. ν. Δημοκρατίας οποιουδήποτε αποτελέσματος. 5 10 15 20 25 Λοΐζου, Π. Ύ Πριν προχωρήσω στην εξέταση των νομικών λόγων πουεγείρο­ νταιστην κάθεπροσφυγή,κρίνω σκόπιμο νααναφέρωεδώοτι,των προσφυγών αυτών προηγήθηκε η προσφυγή αρ. 903/85 από τους ίδιους αιτητές, που αφορούσε τους διορισμούς με σύμβαση από 1 Σεπτεμβρίου, 1985, μέχρι 31 Νοεμβρίου, 1985, στη θέση Καθηγητή ΣωματικήςΑγωγής στη ΜέσηΕκπαίδευσητων ι£ίων ενδιαφερομέ­ νων προσώπων.. Αυτοί οι διορισμοί ακυρώθηκαν και η'αποφαση δημοσιεύεται ως Kissonergis and Others v. Republic

(1987)3 C.L.R.

1. Πρέπει δε να λεχθεί ότι οι διορισμοί αυτοί έγιναν πριν τη θέσπιση του Νόμου ο οποίος δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφη­ μερίδα της Δημοκρατίας στις 8 Νοεμβρίου,
2. Ο λόγος 'ακυρώ­ σεως, που ήταν δεκτός από όλους τους διαδίκους συμπεριλαμβανομένων και των δυο ενδιαφερομένων προσώπων που εμφανίζο­ νταν στην προσφυγή, ήτο όη οι Κανονισμοί 5 και 10

(2)των Περί ΕκπαιδευτικώνΛειτουργών (Διδακτικόν Προσωπικόν) (Τοποθετή­ σεις, Μεταθέσεις, Προαγωγαί και Σχετιζόμενα Θέματα) Κανονι­ σμών του 1970, όπως τροποποιήθηκαν από την Λ Κ'.'Δ.Π. 250/1974,έπρεπε να τύχουν συμμόρφωσης μέχρι της κατάργησης ή της ακύρωσης των ως ultra vires και για το λόγο ότι ο λόγος που δεντήρησε ηΕπιτροπήτησειρά προτεραιότηταςήτο ησύσταση του Υπουργείου Παιδείαςπου ισοδυναμούσε με "υπόταξητης άσκησης των εξουσιών της", που κατ' ανάγκη οδηγούσε σε ακυρότητα ως απόφασηπουδενπροήρχετο απότοόργανο πουκαθόριζεο Νόμος. n 30 35 Οι αιτητές ήσαν υποψήφιοι Καθηγητές Σωματικής'Αγωγής. Μετά την καταχώρηση της προσφυγής αρ. 903/85 που καψληξε στην πιο πάνω ακυρωτική απόφαση,πληροφορήθηκαν1από την Επιτροπή ότι τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα διορίστηκαν ( και.πάλι με σύμβαση με δυο ξεχωριστές και αυτοτελείς αποφάσεις της ημε­ ρομηνίας 25 Νοεμβρίου, .1985 και 2 Απριλίου, 1986 και_καταχώ­ ρησαν στις 2 Σεπτεμβρίου, 1986 την προσφυγή αρ.554/86:'<5ιδιο­ ρισμοί αυτοί έγLvαv σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)του Νόμου.' . . . . ;*'<" Η σχετική απόφασητης 25 Νοεμβρίου, 1985 είναι ηακόλουθη: "1. Διορισμοί με Σύμβαση 40 Η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, ενόψει τ6ύ εγγρά­ φου του Υπουργείου Παιδείας με αρ. 115/85 και ημερ. 22/11/85 επιλαμβάνεται του θέματος της πλήρωσης με σύμβα­ χJ ση αριθμού θέσεων καθηγητών/εκπαιδευτών. * .' XJO OTJJ3 2851 Λοΐζον, Π. Κισσονέργης κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)ΗΕπιτροπήέχοντας υπόψητοάρθρο3

(1)τουΝόμου161/85 'Περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών με σύμβαση (Διορισμός σε θέσεις στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία) του 1985' και αφούμελέτησετιςαιτήσειςτωνυποψηφίωνγιαδιορισμό στις εν λόγω θέσεις πουπεριλαμβάνονται στους οικείους πίνακες διοριστέων και ειδικότερα εκείνων οι οποίοι έχουν εκδηλώσει εν­ διαφέρονγιατέτοιο διορισμό καιαφούέλαβευπόψηταπροσό­ ντακαιτηνπείρατων υποψηφίων,όπωςεπίσης καιόλατασχε­ τικά στοιχεία που υπάρχουν στους φακέλους των υποψηφίων, βρίσκει ότι OLακόλουθοι είναι οι καταλληλότεροι για διορισμό με σύμβαση στις υπό πλήρωση θέσεις λόγω του ότι δια­ θέτουν διδακτική πείρα και ιδιαίτερα άμεση γνώση των εκ­ παιδευτικών και διδακτικών συνθηκών των σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης της Κύπρου. 5 10 15 Γι' αυτό και αποφασίζει να προσφέρει διορισμό με σύμ­ βασηστους ακόλουθους από 1/12/85μέχρι 31/3/86...." Τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα βρίσκονταν στη Δημόσια Εκπαι­ δευτική Υπηρεσία κατά την 1 Δεκεμβρίου, 1985 καιη Επιτροπήσε 20 συνεδρίαση της στις 16 Μαΐου, 1986 αποφάσισε, σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του Νόμου,το διορισμό των ενδιαφερομένων προσώ­ πων από τις 8 Νοεμβρίου, 1985 σε προσωρινή θέση στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία. Το σχετικό πρακτικό της Επιτροπής (Παράρτημα Α) αναφέρει: 25 "2. Διορισμοί Η Επιτροπή,ενόψει του εγγράφου του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Παιδείαςμε αρ. 115/85/2 και ημ. 15/5/86 και 30 μεβάσητις διατάξειςτηςπαραγράφου3

(2)τουΝόμου161/85 αποφασίζει όπως οι ακόλουθοι καθηγητές και εκπαιδευτές που περιλαμβάνονται στον πίνακα που ετοιμάστηκε από το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Παιδείας και οι οποίοι υπηρετούσαν με σύμβαση την 1.12.85διοριστούν από8.11.85 35 σε προσωρινή θέση στηΔημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία ...." Τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα περιλαμβάνονταν στους πίνακες πουετοιμάστηκαν απότο Γενικό Διευθυντή τουΥπουργείου Παι­ δείαςκαιδιαβιβάστηκανστην Επιτροπή,όπωςπρονοεί τοεδάφιο 40 2 του άρθρου 3του νόμου.Τοάρθρο 3του Νόμου προβλέπει: "3.-

(1)Κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις των περί Δη­ μοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων του 1969 έως (Αρ. 2852 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Κισσονέργης κ.ά.ν. Δημοκρατίας ΛοΤζου, Π. 2) του 1985 ή οποιουδήποτε άλλου Νόμου ή Κανονισμού ο οποίος αφορά στηΔημόσια ΕκπαιδευτικήΥπηρεσία, σχετικά μετις μεθόδους καιδιαδικασίεςπλήρωσης θέσεων στηΔημό­ σια Εκπαιδευτική Υπηρεσία, ηΕπιτροπήδύναταικατάδιακριτική εξουσία να προβαίνει σε διορισμούς εκπαιδευτικών λειτουργών με σύμβαση.

(2)Κάθε εκπαιδευτικός λειτουργός με σύμβαση ο οποίος βρίσκεται στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία κατά την 1η Δεκεμβρίου, 1985 και ανεξάρτητατου ανηυπηρεσία του ήταν συνεχήςήδιακεκομμένη,διορίζεταιαπότην Επιτροπήαπότην ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος Νόμου στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας,σε κατάλληλη θέσηστη Δημόσια Εκπαώευτική Υπηρεσία σύμφωνα με τις πρόνοιες των περί Δημοσίας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμωντου 1969 έως(αρ. 2) του 1985 και σύμφωνα με τους πίνακες που ετοιμάσθηκαν καιθαδιαβιβαστούναπότο ΓενικόΔιευθυντήτουΥπουργείου ΠαιδείαςπροςτηνΕπιτροπή." Στην προσφυγή αρ.554/86 εγείρεται προδικαστική ένσταση ότι ηπροσφυγήαυτήείναι εκπρόθεσμη. Οι αιτητές προσβάλλουν τις δυο αποφάσειςπου ανάφερα πιο πάνω,ημερομηνίας 25 Νοεμβρίου, 1985 και2 Απριλίου, 1986και ηπροσφυγήκαταχωρήθηκεστις 2 Σεπτεμβρίου, 1986, μετάτηνεκ­ πνοήτηςπροθεσμίαςτων 75 ημερών πουπροβλέπεταιαπότο άρ­ θρο 146.3 του Συντάγματος.Είναι ηθέσητων αιτητώνότι μόνο η απόφαση της Επιτροπής της 16 Μαΐου, 1986 δημοσιεύτηκε στην ΕπίσημηΕφημερίδαστις 3Οκτωβρίου, 1986. Οιαποφάσειςτης25 Νοεμβρίου, 1985 και 2 Απριλίου, 1986 δε δημοσιεύτηκαν και η προσφυγήαρ.554/86καταχωρήθηκεότανπεριήλθε σε γνώσητων αιτητών μετά απόαλληλογραφία και συγκεκριμένα μετά την επι­ στολήτης23Ιουνίου, 1986 (ΠαράρτημαΧ) τηςΕπιτροπήςπροςτο δικηγόρο των αιτητών,όπουγιαπρώτηφοράγνωστοποιούσε τις αποφάσεις αυτές. Ταγεγονότα όπως βρίσκονται ενώπιό μουδεναποδεικνύουν τηνπλήρηγνώσητων αιτητώνγιατις προσβαλλόμενες διοικητι­ κές πράξεις. 40 Ταγεγονότα πουκινούν τηνπροθεσμίατης αιτήσεωςακυρώ­ σεωςείναιηδημοσίευση ήκοινοποίηση ήηπλήρης γνώσητηςδι­ οικητικής πράξης καL στην υπό εξέταση υπόθεση, μια και δεν υπήρξεδημοσίευση ήκοινοποίηση,ηπροθεσμία αρχίζειαπότην 2853 Λοΐζου, Π. Κισσονέργης χ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)πλήρηγνώση για την οποίαδεν υπάρχουνάλλα στοιχεία, εκτός η επιστολή ΠαράρτημαΧ, στην οποία αναφέρθηκα πιοπάνω. Επομένως ηπροδικαστικήαυτήένσταση απορρίπτεται. Έχω ήδη αναφέρει ότι οι προσβαλλόμενοι διορισμοί έγιναν 5 μετάτηνψήφιση του Νόμουσεαντιδιαστολήμετους διορισμούς που ήσαναντικείμενο της προσφυγήςαρ. 903/85,πουέγινεπριν και επομένως βασίζετο σε διαφορετικό νομικό καθεστώς. Δεν εγείρεται επομένως θέμασυμμόρφωσης ήμη τηςΔιοίκησης προς τηναπόφασηKissonergis(πιοπάνω),ούτεκαιεγείρεταιθέμαδε- 10 δικασμένου. Επιπρόσθεταοι διορισμοί με σύμβαση έγινανκάτω από τοάρθρο3

(1)τουνόμου,το οποίοέδιδεδιακριτικήευχέρεια στην Επιτροπήνα προβεί σεδιορισμό με σύμβαση "κατά παρέκ­ κλιση από τις διατάξεις των άλλων Νόμων και Κανονισμών", όπωςαναφέρεται ρητάστο εδάφιο1 τουάρθρου3τουΝόμου. 15 Η δεΕπιτροπήάσκησετηδιακριτικήτηςευχέρειααφούμελέτη­ σε τιςαιτήσειςτων υποψηφίωνγιαδιορισμό που περιλαμβανόταν στους οικείους πίνακεςδιοριστέων και ειδικότεραόσων εξεδήλω­ σαν ενδιαφέρονγιατέτοιο διορισμό,πράγμαπουσημαίνει σύγκρισηόλωντωνυποψηφίων,συμπεριλαμβανομένωνκαιτωναιτητών. 20 Επομένως ηπροσφυγήαυτή αποτυγχάνει. Στην προσφυγή αρ. 754/86 εγείρεται προδικαστική ένσταση ότι οι αιτητές δεν έχουν έννομο συμφέρο. Οι προσβαλλόμενοι διορισμοί έγιναν,όπως έχουμε ήδηανα­ φέρει,μεβάσητοάρθρο3

(2)τουνόμουκαιαναφέροντανσε "εκ­ παιδευτικόλειτουργό μεσύμβασηοοποίοςβρίσκεται στηΔημόσια ΕκπαιδευτικήΥπηρεσία κατά την 1 Δεκεμβρίου, 1985". 25 30 Οι αιτητέςδεν ανήκανσεαυτήτηνκατηγορίατων εκπαιδευ­ τικών και επομένως δε νομιμοποιούνται να εγείρουν τηνπρο­ σφυγήαυτήκαιζητούνδιορισμό μεβάσητοάρθροαυτό.Στοση- 35 μείο αυτό αναφοράμπορεί να γίνει στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Χριστούδια

(1988)3 C.L.R. 2622 και δεν έχει ακόμαδημοσι­ ευθεί),στην οποίααναφέρονταιταπιο κάτω: "The applicants, therefore, in view of this statutory provision did notandcould nothaveappliedtobe considered ascandidates and the question arose whether they have a legitimate interest to challengethe appointment of persons made by virtue of thesaid Law.There is nothing inthesituation topreventtheenactmentof 2854 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Κισσονέργης «.«. ν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. legislation that does not provide for the advertisement of vacant posts and to thatextent cannot be considered as beinginvalidon any ground. That being· so, the applicants have no legitimate interesttochallenge theappointmentsoftherespondents whowere appointedby virtue oftheLaw andinduecompliance therewith." Είναι φανερόότι με τηνπιο πάνωαπόφαση της Ολομέλειας έχει καθοριστεί νομολογιακά ότι κάτωαπόσυνθήκες όπωςαυ­ τέςπουδημιουργούνταιμετοΝόμο,οιαιτητέςπουδενμπορούν να υποβάλουν αίτηση για να θεωρηθούν, ως υποψήφιοι, δεν έχουν έννομο ενεστώς συμφέρον να προσβάλουν τους διορι­ σμούς των ενδιαφερομένων προσώπων που διορίστηκαν κάτω από το Νόμοκαισε συμμόρφωση τωνδιατάξεων αυτών. Επομένως η προσφυγή αυτή αποτυγχάνει, θα πρέπει δε να απορριφθείκαι απορρίπτεται για το λόγοαυτό. Επειδήεγείρεται όμως θέμααντισυνταγματικότητας του Νό­ μου και παραβίασηςτης Αρχής της διακρίσεως των εξουσιών, θαμπορούσε να αναφερθείσε συντομία ότι ο Νόμος αυτόςδεν αφαιρεί καμιά αρμοδιότητατης Επιτροπής,αλλά ρυθμίζει την άσκηση των εξουσιών της να διορίζει εκπαιδευηκούς λειτουρ­ γούς. Σχετική είναι η απόφασητης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στηνυπόθεσηΧριστονδια (πιοπάνω)όπουεξετάστηκε παρόμοιος ισχυρισμός σε σχέση με το άρθρο5 του Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967 και του Περί Εκτάκτων Δημοσίων Υπαλλήλων (Διορισμός σε Δημόσιες Θέσεις) Νόμου του 1985 (Νόμοςαρ. 160του 1985). Στηναπόφασηαυτήστησε­ λίδα 2636αναφέρονται ταπιο κάτω: 30 35 40 "No competence of the Commission is taken away by Law No. 160/85. It only regulates the exercise by the Commission, of its competence. The Commission exercises its competence of appointment. It has to consider how to proceed, under the provisions of section 3, to interpret the scheme of service, to inquire whether acandidate has the required qualifications, etc. Thepower toappoint isnotnecessarilyexercisedby selection amongst thecandidates who apply after an advertisement of the post thatisoneway of appointment.Itmay bethat,ingeneral, it is to be preferred, but the legislature is not precluded, by regulating theexerciseof thecompetence of theCommission, to limit theclassof candidates of persons to beappointed, provided that itdoes not infringe any provision of theConstitution. 2855 Λοΐζου, Π. Κισσονέργης κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)In the special circumstances of this particular case, we find that there was no interference by the legislature with the competence of the Commission. The principle of separation of powers was not violated in this respect." Όσον αφοράτον ισχυρισμό περί παραβίασης της αρχήςτης ισότητας, η απάντηση πάλι βρίσκεται στο σχετικό απόσπασμα από την απόφασηΧριστονόιαστησελ. 2638, όπουαναφέρονται τα πιο κάτω: 5 10 "Bare equality of treatment regardless of the inequality of realities is neither justice nor homage to the constitutional principle. Classification is for governmental or legislative 15 judgment. Itordinarily becomes ajudicial question only when it hasbeendrawn andisthensubjected totherelevant constitutional tests. Where objects, persons for transactions essentially dissimilarare treated uniformly, discrimination may result,for,in our view, refusal to make a rational classification may itself in 20 some cases operate as denial of equality -(State of Kerala v. HadjiK. HajiKutty JSahaAIR 1969 SC378,as per Shah, J.). The same principles are enunciated in a number of judgments of the European Court of Human Rights and by the 25 Greek Council of State (see, inter alia, Decision 3160/76,where it was said:Όυχ ήττον δεν αποκλείει η αργή αύτητην ευοείαν ευγέοειαντου νομοθέτου όπως,αναλόγωςπροςτηνφύσιντου 30 υπό οΰθιΐισιν θέματος και εν όΐΐιει των εκάστοτε ειδικών συνθηκών, ποοβαίνει εις τηνθέσπισιν διακοίσεων δικαιολογουμένων εκ της συνδρρμής ειδικών περιπτώσεων ήεκ λόγων εξυπηρετούντωντογενικόν συμφέρον'. InDecision 1852/77we read:35 Επειδήεν τωπλαισίωτηςδιάτουάρθρου4 παρ. Ιτου Συ­ ντάγματοςκαθιερουμένηςαρχήςτης ισότηταςπαρέχεταιεις τονομοθέτην ευρεία ευγέρειαόπως,συντρεγουσών ειδικών εις δεδαμένηνπερίπτωσινσυνθηκο')ν,θεσπίζει,κατάπαρέκ- 40 κλισιν απότων γενικώς ισχυόντων κανόναςειδικούςβάσει αντικειμενικών κριτηρίων δικαιολογουμένους εκνενικωτέοουκοινωνικού ήδημοσίουσυμφέροντος,τούτοδε πάντως εντός των ακραίων ορίων, πέραν των ρποίων η ρύθμισις 2856 3 Α.Α.Δ. Κισσονέργης κ.ά.ν. Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. αντίκειται εις τονκοινόν πεοί δικαίου συναίσθημα.'" 5 Με βάση τα πιο πάνω μπορεί σίγουρα να λεχθεί ότι δενπα­ ραβιάζεται ηαρχήτης ισότητας. . . Όσον αφοράτον ισχυρισμό των αιτητών για την ανάγκη δη­ μόσιας γνωστοποίησης των κενών θέσεων, πάλι ηαπάντησηδί­ δεται στην υπόθεση Χριστονόια, όπου λέχθηκε on: 10 "There is nothing in the situation to prevent the enactment of legislation that does not provide for the advertisement of vacant posts and to that extent cannot be considered as being invalid on any grounds." 15 Καταλήγοντας θαήθελα να προσθέσω στα πιο πάνω ότι δεν φαίνεται να παραβιάζεταιοποιοσδήποτε γενικός κανόνας διοι­ κητικού δικαίου ή της νομολογίας μας. Ο Νόμος αρ. 161 του 1985 έθεσε διαφορετικά κριτήρια από τον Περί Δημοσίας Εκ­ παιδευτικής Υπηρεσίας Νόμοτου 1969 (Νόμος αρ. 10του 1969). 20 25 30 35 Αναφορά πρέπειναγίνει επίσης στηναπόφασητουΔικαστήκ. Κούρρη μεταξύΧριστάκηΚονφαλίδηκαιΆλλωνν.Δημοκρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ. 1784, όπου εκρίθη ότι το άρθρρ 3

(2)του Νόμου αρ. 161 του 1985 δεν είναι αντισυνταγματικό. Αναφορά επίσης μπορεί να γίνει και στην υπόθεση Κρονίδης και Άλλοι ν. Δημο­ κρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ. 823, στην οποία ηγέρθησαν τα ίδια ση­ μείααναφορικάμετο άρθρο3

(1)του Νόμουκαιδιορισμών κάτω απότο άρθροαυτόκαιταοποίααπερρίφθησαναπότον Δικαστή κ. Σαββίδημε το σκεπτικό του οποίου συμφωνώ και στην οποία λέχθηκε ότι το σκεπτικό της απόφασηςΧριστονόιαεφαρμόζεται κατ' αναλογία καιστο Νόμο αρ. 161 του 1985. Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι προσφυγές αυτές απο­ τυγχάνουν καιαπορρίπτονταικαι οι επίδικες αποφάσειςεπικυρωνονται. Δεν γίνεται όμως οποιαδήποτεδιαταγήγια έξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χω­ ρίς έξοδα. 2857