clr/1990/1990_3_2907.pdf

(1990)Υπαλλήλων της Κεντρικής Τράπεζας τηςΚύπρου (όροιυπηρεσίας) Κανονισμών του1983. Οι επίδικες θέσεις ήταντρεις συνολικά θέσεις Διοικητικού Βοη­ θού, 1ης τάξης,στην Κεντρική Τράπεζα. Ηαιτήτριαήταν μια από τις τρεις υποψήφιες. Τόσο η αιτήτρια όσο και τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα κατείχανταπροσόντα του σχεδίουυπηρεσίας. Ηαξιολόγηση των υποψηφίωνέγινε από υπεπιτροπήη οποία συ­ στάθηκε απότην ΕπιτροπήΠροσωπικού,βάσει του Αρθρου 15

(3)(γ) τουΝόμου,η οποίααπαρτιζόταναπόανώτεραμέλητουπροσωπικού και ένα μέλος της ΕπιτροπήςΠροσωπικού. Ηγνωμάτευση τηςυπεπιτροπής υιοθετήθηκε απότοΔιοικητή στην τελικήτουαπόφαση. Ηαιτήτριαδεν προάχθηκεμε τηναιτιολογία ότι ηαξίατης για τα έτη 1987 και 1986 δε δικαιολογούσε προαγωγή της και επίσης λόγω του ότι εκτελούσε καθήκοντα υποδεέστερης φύσης. Ηαιτήτρια,στην προσφυγήτης, ισχυρίστηκε ότι το αρμόδιοόρ­ γανο δεσμευόταν απότους κανονισμούς ναπληρώσει καιτην τρίτη κενή θέση και κατ' ακολουθία να την προάξει και αυτή, δεδομένου OTL κατείχε τα απαιτούμενα από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντα. Επίσης ότι, η επίδικη απόφασηστερείται αιτιολογίας και νομικού κύρους μεβάσητακριτήριατου Καν. 11καιότιη σύσταση τηςυπεπιτροπήςήτανπλημμελής. 5 10 15 20 25 Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι: Ηγνωμοδότηση της υπεπιτροπήςήτανεξ ίσου δεσμευτική γιατο Διοικητή με εκείνη τουοργάνουπουαντικατέστησε,το οποίοτης εκχώρησετηδικήτουεξουσία. Δεν υπάρχεικανένανομικόκώλυμαστη συμπερίληψη στην υπεπιτροπήμέλους της Επιτροπής Προσωπικού. Ο νόμος δεν εναποθέτει στη Διοίκηση ενεργητική υποχρέωση για την πλήρωση κάθε κενής θέσης που αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση δικαστικής διαταγήςγια τηνπλήρωση τουκενού. Ηεπάρκειαγιαπροαγωγήυπαλλήλου κρίνεται μεβάσητα στοι­ χεία του Καν. 11. Η προαγωγή του συνταυτίζεται άμεσα με την επάρκεια του για εκπλήρωση των καθηκόντων της θέσης στην οποία επιδιώκειπροαγωγή. Με βάση τις αρχές του διοικητικού δικαίου,για προσδιορισμό της αξίας υπαλλήλου, συνεκτιμάται το σύνολο της σταδιοδρομίας 2908 30 35 40 3 ΑΑΛ. 5 10 Δρουσιώτη ν. Κεντρ. Τράπεζας Κύπρου του,παρόλοπουμπορεί νααποδοθεί μεγαλύτερη σημασία στην επί­ δοση του τατελευταία έτη ως σημαντικότερου δείκτη των ικανοτή­ τωντου. Ως εκτούτουοπεριορισμός τηςκρίσης τηςαξίαςτηςαιτήτριαςσταδύοτελευταία έτησυνιστούσεπλάνηωςπροςτις αρχέςδικαίουπουέπρεπε νατύχουν εφαρμογής. Ηαιτιολογίατηςυπεπιτροπής,ότιηβαθμολογίαστις εμπιστευτικές εκθέσεις των δύο τελευταίων ετών στο επίπεδο Γκαι Βσυνιστά αφ' εαυτήςλόγοακαταλληλότηταςγιαπροαγωγή,είναιπλημμελής. Επίσης είναιεσφαλμένος καιοπαρεμφερήςλόγοςότιλόγωτηςεκτέλεσηςυπο­ δεέστερων καθηκόντωνη αιτήτριαδενέπρεπεναπροαχθεί. Σύμφωνα με τις αρχές τουδιοικητικού δικαίου,ο υπάλληλος δενπρέπει να θυματοποιείταιλόγω τηςανάθεσηςσ' αυτόνυποδεέστερων καθηκόντων. 15 20 Η προσφυγή επιτυγχάνει στο μέρος της απόφασηςπου αφορά τηνκρίση για τηκα­ ταλληλότητατηςαιτήτριαςγιαπροαγωγή, χωρίςέξοδα. Αναφερόμενη υπόθεση: Ploussiou v.Central Bankof Cyprus

(1985)3(B) C.L.R. 1257, Costea v.Republic

(1983)3 C.L.R. 123, 25 Georghiades v.Republic

(1975)3 C.L.R. 143, Sosilos v.Republic

(1984)3 C.L.R. 1133, 30 loannides v.Republic

(1986)3 C.L.R. 1089. Προσφυγή. 35 40 Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου με την οποία πληρώθηκαν δύο από τις τρεις κενές θέσεις Διοικητικού Βοηθού, 1ης Τάξης, στην Κεντρική Τράπεζα, με προαγωγή των ενδιαφερομένων προσώπων, ενώ η αιτήτρια κρίθηκε ακατάλληλη για προαγωγή στην εν λόγω θέση. Α. Σ. Αγγελίδης, για την Αιτήτρια. Λ. Κονρσονμπά, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. wit. 2909 Δρουσϊώτη ν. Κεντρ.ΤράπεζαςΚύπρου

(1990)ΠΙΚΗΣ, Δ.: Η Ανδρούλλα Δρουσϊώτη, η αιτήτρια,ήταν μια από τρεις υποψηφίους'γιατηνπλήρωση ίσου αριθμούκενών θέ­ σεων Διοικητικού Βοηθού 1ηςτάξηςστην ΚεντρικήΤράπεζα.Και οι τρεις υπερτερούσαν κατά το χρόνο της πλήρωσης των θέσεων στηναμέσως κατώτερηβαθμίδατης ιεραρχίας,εκείνητουΔκ>ικητικού Βοηθού 2ης τάξης και όπως είναι παραδεκτόκατείχαν τα προσόντα που προβλέπει το σχετικό σχέδιο υπηρεσίαςγιαδιορι­ σμό στις πληρούμενες θέσεις. 5 Ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζαςκαθοδηγούμενος από 10 τηγνωμάτευσηυπεπιτροπήςη οποίαείχεσυσταθεί γιατηναξιο­ λόγηση των υποψηφίων και υποβολή εισηγήσεων για την πλή­ ρωση των τριών κενών θέσεων αποφάσισε την προαγωγήδυο μόνον απότους τρεις υποψηφίους, του Παντελή Γερολέμου και του Γεώργιου Βωνιάτη. Ητρίτη θέση δεν πληρώθηκε καιπαρέ- 15 μείνεκενή. Σύμφωναμετηναξιολόγηση τηςυπεπιτροπής ηΑν­ δρούλλα Δρουσιώτου δεν κρίθηκεκατάλληληγιαπροαγωγήγια τους λόγους που περιέχονται στην παράγραγο2.6 τουπρακτι­ κού τηςυπεπιτροπής;και συγκεκριμένα: 20 "Candidate No.2 (Androulla Drousiotou) is not recommended for promotion because her merit fot the years 1987 and 1986 respectively is not of the standard which justifies her promotion. The subcommittee also noted that her present duties are of an inferior nature." 25 Σε μετάΦοαση:"Hυποψήφιααρ. 2 (Ανδρούλλα Δρουσιώτου) δε συστήνε­ ται για προαγωγήδιότι ηαξίατης για τα έτη 1987 και 1986 30 αντίστοιχα δεν είναι του επιπέδουπουδικαιολογεί τηνπρο­ αγωγήτης. Ηεπιτροπήεπίσης σημείωσε ότι τασημερινά της καθήκοντα είναι υποδεέστερης φύσης." Μετηνπροσφυγήτης ηαιτήτριαεπιδιώκει δυοθεραπείες:- 35

(1)Ακύρωση της επιλογής και διορισμού των δυο συναδέλ­ φων της στις αντίστοιχες θέσεις Διοικητικού Βοηθού 1ηςτάξης "αντί καιήστη θέσητης αιτήτριας",και 40

(2)Δήλωσηότι ηάρνηση ήπαράλειψητων καθ'ων ηαίτηση να την προάξουν είναι άκυρηκαι συνιστά παράλειψη ηοποία πρέπει ναθεραπευθεί με τηδιενέργεια διορισμού. 2910 3\ΛΛ. 5 ι0 Δρουσϊώτη ν. Κεντρ.Τράπεζας Κύπρου Πικής,Δ. Η αίτηση επιδόθηκε στα προαχθέντα μέρη διότι θεωρούνται απότηναιτήτριαωςενδιαφερόμενοι αναφορικάμετοπρώτοσκέ­ λοςτουαιτητικούτηςπροσφυγής. Δεν έχουνσυμφέρονκαιταδι­ καιώματα τους δεν μπορεί να επηρεαστούν,από τη δεύτερη επιδιωκόμενη θεραπείακαι όπωςδιευκρίνησε ο,δικηγόρος τηςαιτήτριας,δενυπάρχειαντιδικίαμεαυτούςωςπροςτομέρος αυτότης προσφυγής. Διατηρώ σοβαρές επιφυλάξεις κατά πόσο οι διορι­ σθέντες μπορείναθεωρηθούνωςενδιαφερόμεναμέρηκαιωςπρος τοπρώτομέροςτηςπροσφυγής.Δεν επελέγησαν όπωςδιατυπώνε­ ταιστηνπρώτηθεραπεία"αντίήκατά προτίμηση τηςαιτήτριας", ούτεοδιορισμός τουςτηναποστέρησε απότηνευκαιρίανα προα­ χθείστηθέσητουΔιοικητικού Βοηθού, 1ηςτάξης.Ολόγοςγιατον οποίοδενπροάχθηκεπροκύπτειαποκλειστικάαπότηνκρίσητου διορίζοντος σώματος ότι δενήτανκατάλληληγια προαγωγή. 15 20 25 30 35 40 Ηθέση της αιτήτριαςείναι ότι δικαιολογείται ησυνένωσητων διορισθέντων ως ενδιαφερόμενα μέρηδιότι προσβάλλεται ηεγκυ­ ρότητατης διαδικασίαςπλήρωσης καιτων τριών θέσεων η οποία απέληξεστημηπροαγωγή της.Δεθαεπεκταθώστηνεξέτασηαυτής τηςπτυχήςτηςπροσφυγής,δηλαδή τηνύπαρξηεννόμου συμφέρο­ ντος γιατην προσβολή τουδιορισμού του Γεώργιου Βωνιάτηκαι ΠαντελήΓερολέμουγιατί έχωκαταλήξειστοσυμπέρασμαγιατους λόγους που επεξηγούνται παρακάτω ότι η διαδικασία πλήρωσης των θέσεων δεν ήτανατελής,ούτε νομικά πλημμελής. Ότιοι δυο επιλεγέντες είχανταπροσόνταγιαδιορισμό δεναμφισβητείται. Η πλήρωση κενών θέσεων ρυθμίζεται απότον περί Κεντρι­ κής Τράπεζαςτης Κύπρου Νόμο του 63 (Ν. 48/63)-Βλ. επίσης τροποποιητικό Νόμο 10/79)και τους περί Υπαλλήλων της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου (όροι υπηρεσίας) Κανονισμούς του 1983 (Κ.Δ.Π. 189/83-Βλ. επίσης τροποποιητικούς κανονι­ σμούς 140/84,345/84, 179/85,269/87,282/87και60/88).Η εξου­ σίαγιαδιορισμό παρέχεταιστο Διοικητή της ΚεντρικήςΤράπε­ ζας (Αρθρο 15

(2)), ο οποίος όμως δεσμεύεται στην άσκηση της να ακολουθεί τις συστάσεις της Επιτροπής Προσωπικού,ησύ­ σταση,σύνθεσηκαι λειτουργία της οποίαςπροβλέπεται στο νό­ μο - (Αρθρο 15

(3)(α)).Πρόεδρος της Επιτροπής Προσωπικού ορίζεται απότο νόμο ο Διοικητής της ΚεντρικήςΤράπεζας. Τονομικό πλαίσιοάσκησης τηςεξουσίας εξετάστηκε διεξοδι­ κά απότο Δικαστή Λώρη στην Ploussiou v. Central Bank of Cyprus

(1985)3C.L.R. 1257. Η άσκηση των εξουσιών τουΔιοι­ κητήδεν εξαντλείται με την πρόβλεψη για-τη σύσταση της Επι­ τροπής Προσωπικού στην οποία παρέχεται αποφασιστικήαρ2911 Πικής, Δ. Δρουσϊώτην. Κεντρ.Τράπεζας Κύπρου

(1990)μοδιότητα για την πλήρωση κενών θέσεων. Το άρθρο 15

(3)(γ) τουνόμου προβλέπει:"Η Επιτροπή(εννοείται η ΕπιτροπήΠροσωπικού) δύνα­ ται, τη συστάσει του Διοικητού, να εκχωρή οιανδήποτετων εξουσιών της,ως ηΕπιτροπή ήθελεν ορίσει, ειςυπεπιτροπήν αποτελουμένην εξ ουχί ολιγότερων των τριώνπροσώπων." 5 Στην προκείμενη περίπτωση με τη σύσταση του Διοικητή η ΕπιτροπήΠροσωπικούπροέβηστη σύσταση υπεπιτροπής"... in 10 order to consider elegible members of the existing staff for promotion to theposts of Clerk andAdministrativeAssistantand make recommendations". Η υπεπιτροπήσυγκροτήθηκε από ανώ­ τερα μέλητου προσωπικού και ένα μέλος της ΕπιτροπήςΠρο­ σωπικού, συγκεκριμένα τον κ. Χαράλαμπο Αρτεμη. Προκύπτει 15 από το έγγραφο διορισμού της υπεπιτροπής (Βλ. έγγραφο του Διοικητή 25/2/1988) ότι αυτή συστάθηκε βάσει των εξουσιών που παρέχονται στην Επιτροπή Προσωπικού από το άρθρο 15

(3)(γ) προς το σκοπό αξιολόγησης των υποψηφίωνκαιυπο­ βολής εισηγήσεων γιατην πλήρωση των θέσεων. 20 Ηυπεπιτροπήυπέβαλετις εισηγήσεις τηςστοΔιοικητήτηςΚε­ ντρικής Τράπεζαςο οποίος πριν προχωρήσει στην αποδοχή των συστάσεων της έθεσε το περιεχόμενο τους υπόψητων μελών της Επιτροπής Προσωπικούκαι μετάτηλήψητης σύμφωνηςγνώμης τους, επικύρωσε μεταξύ άλλων, τις συστάσεις για πλήρωση των δυοαπό τις τρειςκενές θέσεις Διοικητικού Βοηθού 1ης τάξης. 25 Παράτιςεισηγήσεις καιτωνδυοπλευρώνότιητελική σύσταση για διορισμό προήλθεαπότηνΕπιτροπήΠροσωπικού,ηθέση αυ- 30 τήκρίνεταιεσφαλμένη.Μετοάρθρο 15

(3)(γ)δεγίνεταιπρόβλεψη γιατησύστασησυμβουλευτικούσώματοςγιατηνάσκησητωνεξου­ σιών τηςΕπιτροπήςΠροσωπικούαλλάπρόβλεψηγιατηνεκχώρη­ ση εξουσιών της Επιτροπής.Παρόλοπουηέννοια του όρου "εκ­ χωρώ" τόσο στην καθομιλουμένη όσο καισενομικάκείμενα είναι 35 σαφής, χρήσιμη αναφοράμπορεί να γίνει στον ορισμό της λέξης στο Λεξικό της Δημοτικής (ΕταιρείαΕλληνικών Εκδόσεων)όπου ορίζεταιως εξής:"μεταβιβάζω, παραχωρώαντικείμενοήδικαίωμα σε άλλον". Ηεξουσία ηοποίαεκχωρήθηκεστησυγκεκριμένηπερί­ πτωση στην υπεπιτροπήήτανη ίδια με εκείνη με την οποίαπερί- 40 βάλλεται η ΕπιτροπήΠροσωπικούγιατηνπαροχήγνωμοδότησης ωςπροςτηνκαταλληλότητατωνυποψηφίωνκαισυστάσειςγιατην πλήρωσητωνκενώνθέσεων. Μετάτηνεκχώρησητηςεξουσίαςαπό την ΕπιτροπήΠροσωπικούηυπεπιτροπήηοποίασυστάθηκεαντι2912 3ΑΛΛ 5 10 15 20 25 30 35 40 Δρουσϊώτη ν. Κεντρ..Τράπεζας Κύπρου Πικης,Δ. κατέστησε τηνΕπιτροπήωςτοόργανογιατηνάσκησητηςεκχωρηθείσαςεξουσίας.ΟυσιαστικάηυπεπιτροπήυποκατάστησετηνΕπι­ τροπήγιατους σκοπούςάσκησηςτωνεξουσιών πουπροβλέπονται στοάρθρο 15

(3)(β)τουΝόμου.ΗγνωμοδότησητηςήτανεξίσουδεσμευτικήγιατοΔιοικητή μεεκείνη τουοργάνουπου αντεκατέστησε. Ο νόμος δεν περιέχει οποιοδήποτε περιορισμό ως προς την ιδιότητα των μελών πουθατην απαρτήσουν. Δεν υπάρχεικανένα νομικό κώλυμα στην συμπερίληψη σ' αυτή,μέλουςτηςΕπιτροπής Προσωπικού-γι' αυτόοδιορισμός στην υπεπιτροπήενός των μελώντουπροσωπικούδενήταννομικάπλημμελής ήμεοποιοδήπο­ τεκριτήριοεπιλήψιμος.Τογεγονός ότιοΔιοικητήςζήτησετιςαπό­ ψειςκαιτωνμελώντης ΕπιτροπήςΠροσωπικούπριν εκδώσειτην τελικήτουαπόφασηδεμεταβάλλει τηνομικήυπόστασηήτηνομι­ κήυπόστασηή τηδεσμευτικότητα τωνσυστάσεων γιατοΔιοικητή. ΗτελικήαπόφασητουΔιοικητή υιοθετεί τηδεσμευτική γιααυτόν γνωμάτευση της υπεπιτροπής,δηλαδή του οργάνου μεαποφασι­ στικήαρμοδιότηταγιατηνπλήρωσητωνκενών θέσεων. Μετά τηδιαπίστωση αυτή, ηπροσφυγή στο βαθμόκαιέκτασηπουστρέφεται εναντίον των ενδιαφερομένων μερών αποστε­ ρείται του αντικειμένου της. Το συμφέρον της αιτήτριαςπεριο­ ρίζεται στις αμφισβητήσεις της για την παράλειψητων καθ' ων ηαίτηση νατηνπροάξουν. Οκ. Αγγελίδης εισηγήθηκε ότι το αρμόδιοόργανο δεσμευόταν από τους κανονισμούς να πληρώσει και την τρίτη κενή θέση και κατ' ακολουθίαναπροαξεικαιτην αιτήτριαδεδομένου ότι,όπως είναιπαραδεκτό,κατείχετααπαιτούμενααπότοσχέδιουπηρεσίας προσόντα.Ηπρόνοιατωνκανονισμών τηνοποίαεπικαλέστηκε είναιεκείνηηοποίαπεριέχεταιστον Κ.8καισυγκεκριμένα "Άπασαι αι κεναί θέσειςπληρούνται καθ' ον τρόπον ήθελεν αποφασίσει ο Διοικητής, ενεργών συμφώνως προςγνωμοδότησιν τηςΕπιτροπής Προσωπικού ...". Ο όρος "άπασαι αι κεναί θέσεις" επιβάλει,σύμ­ φωναμετονκ. Αγγελίδητηνπλήρωσητουςμέσωτης νενομισμένης διαδικασίαςοποτεδήποτεκενωθούν.Συμφωνώμετηνεισήγησητης κας Κουρσουμπά ότι ο Κ. 8 δεν επιβάλει ενεργητική υποχρέωση πλήρωσης κάθεκενούμενης θέσης. Οι πρόνοιες τουπεριορίζονται στον καθορισμότουτρόπουπλήρωσης των κενών θέσεων οοποί­ ος τυγχάνει εφαρμογής για την πλήρωση κάθεκατηγορίαςκενών θέσεων. Διαπιστώνεται ότι ο νόμος δεν εναποθέτει στη διοίκηση ενεργητικήυποχρέωσηγιατηνπλήρωσηκάθεκενήςθέσηςπουαπο­ τελείπροϋπόθεσηγιατηνέκδοσηδικαστικήςδιαταγήςγιατηνπλή­ ρωσητουκενού. (Βλ. ΠορίσματαΝομολογίας 1929-1959, σελ. 243 και Costea v. Republic

(1983)3C.L.R. 123.) 2913 Πιχής, Δ. Δρουσϊώτην. Κεντρ.Τράπεζας Κύπρου

(1990)Το αίτημα της αιτήτριας δεν περιορίζεται όμως μόνον στην παράλειψη εκπλήρωσης οφειλόμενης ενέργειας διοικητικού ορ­ γάνου,οπότανηπροσφυγήθααπορριπτότανενόψειτηςπιοπά­ νω διαπίστωσης, αλλά επεκτείνεται και στην απόφασητουαρ­ μόδιου οργάνουότι ηαιτήτριαήτανακατάλληληγιαπροαγωγή. Οκ. Αγγελίδης εισηγήθηκε ότι, μεβάσητακριτήριαταοποία θέτουν οι κανονισμοί για προαγωγή, συγκεκριμένα ο Κ. 11, αξία, πείρα και προσόντα, ηαπόφασηγια τη μηπροαγωγή της στερείται βάσιμης αιτιολογίαςκαινομικού κύρους.Τακριτήρια τα οποίαθέτει οΚ. 11αποβλέπουν στην επίτευξη δυο στόχων: 5 10 (α) Τουμέτρου κρίσεως συγκρουόμενων διεκδικήσεων των μελώντουπροσωπικούγιαπροαγωγή- το μέτρο σύγκρισης,και 15 (β) των κριτηρίων βάσει των οποίων κρίνεται ηκαταλληλό­ τητα τους γιαπροαγωγή. Στην προκείμενη περίπτωση κρίνεται ηκαταλληλότητατης αιτήτριας γιαπροαγωγή με βάσηταπιό πάνωκριτήρια. 20 Δέχομαι τηθέσηότιη κατοχήκαι μόνον των προσόντων που προβλέπει τοσχέδιο υπηρεσίας ωςπροϋπόθεση γιαπροαγωγή, δεν επισφραγίζει δικαίωμαγια προαγωγήοποτεδήποτε χηρεύει θέση.Η προαγωγήυπαλλήλου συνταυτίζεταιάμεσαμετηνεπάρ- 25 κειά τουγιατηνεκπλήρωση τωνκαθηκόντων τηςθέσης στην οποία επιδιώκει προαγωγή. Η επάρκειατουκρίνεται μεβάσητα στοιχεία ταοποίαθέτει οΚ. 11. Τοθέμαπου θαμαςαπασχολήσει είναι ηαιτιολογία της από- 30 φάσης με την οποίακρίθηκε ότι ηαιτήτριαήτανακατάλληληγια προαγωγή. OL λόγοι αυτοί περιέχονται στην παράγραφο2.6 της εκθέσεως τηςυπεπιτροπήςκαισυνίστανται στηδιαπίστωσηότιη απόδοσητης κατάταδυοπροηγούμενα χρόνια δεν ήταντου επι­ πέδουπουδικαιολογούσε τηνπροαγωγήτης. Επισημαίνεταιεπί- 35 σης ότι τακαθήκονταταοποίαασκούσε κατάτον κρίσιμο χρόνο ήταν.υποδεέστερης φύσης.Οτελευταίος λόγοςείναι,όπωςφαίνε­ ται από τοπρακτικό παρεμφερής, ήσσονος σημασίας. Κατά τα έτη εκείνα (1987, 1986) ηβαθμολογία της ήταν Γκαι Β αντίστοι­ χα. Είναι ορθήηθέσηπουδιατυπώθηκεεκ μέρους τηςαιτήτριας 40 ότι ηαξίατης κρίθηκε μέσα σεαπαράδεκτοχρονικό πλαίσιο για σκοπούς προσδιορισμού τηςκαταλληλότητας τηςγιαπροαγωγή. Οι αρχές του διοικητικού δικαίου (Βλ. Georghiades 2914 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Δρουσϊώτη ν. Κεντρ. ΤράπεζαςΚύπρου Πικής,Δ. Republic

(1975)3 C.L.R. 143 και Sosilos v. Republic

(1984)3 C.L.R. 1133) ορίζουν ότι,γιασκοπούς προσδιορισμού τηςαξίας υπαλλήλου συνεκτιμάται τοσύνολο τηςσταδιοδρομίαςτου, πα­ ρόλο που μπορεί παραδεκτάνα αποδοθεί μεγαλύτερη'σημασία στην επίδοση του τα τελευταία έτη ως σημαντικότερου δείκτη των ικανοτήτων του. Συνεπώς ο περιορισμός της κρίσης της αξίαςτηςαιτήτριαςσταδυοτελευταία έτησυνιστούσε πλάνηως προς τις αρχές δικαίουπου έπρεπε να τύχουν εφαρμογής." Το δεύτερο σφάλμα πηγάζει από την κρίση της υπεπιτροπής όχι η βαθμολογίαστις εμπιστευτικές εκθέσεις τωνδυοτελευταίων ετών στο επίπεδοτου Γκαιτου Βσυνιστά αφ'εαυτής λόγο ακα­ ταλληλότητας γιαπροαγωγή.Οι κανονισμοί δεθέτουν τέτοιοπε­ ριορισμό ούτε ηυπεπιτροπή επεξηγεί γιατί ηβαθμολογία^αυτού τουεπιπέδουτηνκαθιστούσε ακατάλληληγιαπροαγωγή. Αντίθε­ ταστις εμπιστευτικές εκθέσεις πουυποβλήθηκανγιατηναιτήτρια τα δύο αυτάέτη,γίνεται ηθετικήδιαπίστωση ότι είναικατάλλη­ ληγιαπροαγωγή.Στοκεφαλαιώδεςαυτόμέροςτηςαπόφασηςτης ηαιτιολογίατης υπεπιτροπήςείναι πλημμελής. Επίσης εσφαλμένος κρίνεταικαι οπαρεμφερήςλόγος πουδόθηκεγιατη μη προ­ αγωγή της,ηεκτέλεσηκαθηκόντωνυποδεέστερης φύσηςόπωςχα­ ρακτηρίζονται στην απόφαση.Οι σχετικές αρχέςτουδιοικητικού δικαίου ορίζουν ότι,ο υπάλληλος δεν πρέπει ναβυματοπόιέίται λόγωτηςανάθεσηςσ' αυτόνυποδεέστερων καθηκόντωναπό'εκείνων ταοποίασυνεπάγεται η θέσητου ή τηςπαράλειψηςπαροχής ευκαιρίαςεκμέρους τηςδιοικήσεως γιατηνανάπτυξητωνικανο­ τήτων του. (Βλ. ΠορίσματαΝομολογίας 1929-1959,σελ: 367 και Ioannides v. Republic

(1986)3C.L.R. 1089, 1095.) < '0 Γιατους λόγους πουέχουν εκτεθεί πιοπάνωακυρώνεται βά­ σει των διατάξεων του άρθρου 146.4 (β) το μέρος εκείνο της απόφασης μετο οποίο ηαιτήτριακρίθηκε ακατάλληληγιαπρο­ αγωγή.Δεν εκδίδεται διαταγήγια ταέξοδα. "•'•'-· Η προσφυγή επιτυγχάνει στο'μέρος της απόφασης που αφορά τηνκρίση για την καταλληλότητα της~;αιτήτριας για προαγωγή,χωρίς έξοδα. , α 2915