(1990)8 Σεπτεμβρίου, 1990 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ. ΤΑΣΟΣ Ν. ΧΑΜΑΤΣΟΣ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 244/89) ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ν. ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 246/89) ΜΑΡΙΑ ΖΑΧΑΡΙΟΥ, (Αιτήτρια στην Υπόθεση Αρ. 260/89) ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ης η αίτηση. (Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 244/89, 246/89, 260/89). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Κριτήρια — Αξία, προσόντα, αρ χαιότητα — Θέση Ανώτερου Υδραυλικού Μηχανικού στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων — Τμηματική Επιτροπή — Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας — Αξιολόγηση υποψηφίων — Σχέδια υπηρεσίας — Προσόν — Πλεονέκτημα — Επιλογή υποψηφίων — Διακριτική ευχέρεια — ΤοΔικαστήριο δεν υποκαθιστά με τηδική τον κρίση την κρίση της Ε.Δ.Υ. αναφορικά με την επιλογή του καταλληλότερου υποψηφίου. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις προϊσταμένου — Αν έρχονται σε αντίθεση με τις εμπιστευτικές εκθέσεις θαπρέπει να παραγνωρίζονται ή να δίδεται σ' αυτές περιορισμένη βαρύτητα — Δεν μπορεί να παραγνωρίζονται χωρίς ειδική αιτιολογία. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Έκδηλη υπεροχή — Ποίο το νόημα της έννοιας έκδηλη υπεροχή — Βάρος αποδείξεως — Εφαρμοστέες αρχές. Διοικητική πράξη — Αιτιολογία — Μπορεί να συμπληρώνεται από τα στοιχεία του φακέλου. 2956 και 5 10 15 3 ΑΛΛ. Χάματσος κ.ά. ν.Δημοκρατίας Δημόσιοι Υπάλληλοι — Εμπιστευτικές εκθέσεις— Παρατυπίες— Οι επιπτώσεις εξαρτώνται από το αν ηπαρατυπία είναι ουσιώδηςή επουσιώδης— Ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να αποδίδεται στις πιο πρόσφατες των Εμπιστευτικών Εκθέσεων. 5 10 15 20 25 30 35 40 Όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα διαθέτουν τα προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας, έχουν εξαίρετες εμπιστευτικές εκθέσεις, το πλεονέκτημα,καθώςκαιτησύσταση τουΔιευθυντή. ΟαιτητήςΣω κράτους υστερεί σε αρχαιότηταέναντι όλων των ενδιαφερομένων προσώπων. Η αιτήτριαΖαχαρίουυπερτερεί κατάέναπερίπουχρό νο σε αρχαιότητα, μόνο έναντι του ενδιαφερομένου προσώπου Σπανού, ηαρχαιότηταόμως αυτήδεν της δημιουργεί έκδηλη υπε ροχήαφούδεν έχει υπέρτης τησύσταση τουΔιευθυντή. ΟΔιευθυντής σύστησε τατρίαενδιαφερόμεναπροσώπουγιαπρο αγωγή στιςτρεις απότιςτέσσερις επίδικεςθέσεις. Γιατηντέταρτη θέ σησύστησε τοναιτητήΧάματσοκαιτοενδιαφερόμενοπροσώπου Καμπουρίδη αφήνοντας το θέμα στην κρίση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (η Επιτροπή). Σχετικά με το πλεονέκτημα του Σχεδίου Υπηρεσίας, ο Διευθυντής είπε ότι το διαθέτουν τα ενδιαφερόμενα πρόσωπαενώγιατοναιτητήΧάματσο είχεορισμένες αμφιβολίες. Η Επιτροπή έλαβε υπόψη τις εμπιστευτικές εκθέσεις των υπο ψηφίων για τα πέντε τελευταία χρόνια και επίσης όλα τα ενώπιον της στοιχεία και έκρινε ότι, σύμφωνα με τακαθιερωμένακριτήρια στο σύνολο τους, τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα υπερείχαν των άλ λων υποψηφίων και αποφάσισε να τους προαγάγει σαν τους πιο κατάλληλους στις επίδικες θέσεις. Η αιτήτρια Ζαχαρίουισχυρίστηκε στηνπροσφυγήτης, ότιησύστα σητουΔιευθυντήέγινεσεσυνάρτησημετοείδοςτηςεργασίαςτωνυπο ψηφίωνκαιεπίσης ότι αυτήδεσυστήθηκε λόγωτουφύλουτης. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς της αιτήτριας Ζαχαρίουκαιαποφάνθηκε ότι ημησύσταση της απότοΔιευ θυντή,απόμόνητης,δεναποδεικνύειτον ισχυρισμό γιαδυσμενήμε ταχείρισηλόγω τουφύλουτης. Επίσηςότι ησύστασητουΔιευθυντή δεβασίστηκε πάνωστο είδος της εργασίαςτων συστηθέντων. Αναφορικά μετηνπροσφυγήτουαιτητήΣωκράτους, το Ανώτα τοΔικαστήριο αποφάνθηκεότιταεπιπρόσθεταπροσόνταπρος αυ τά που απαιτούνταιαπότο Σχέδιο Υπηρεσίας, τα οποία επικαλέ στηκε για να αποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι των προαχθέντων, δεν αποτελούν πλεονέκτημα σύμφωνα μετη νομολογία. 2957 Χάματσοςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)Ο ισχυρισμός του αιτητή Χάματσου,αναφορικά με διάπραξη παρατυπίας στη σύνταξητων εμπιστευτικώνεκθέσεων, λόγω πα ράβασης της Εγκυκλίου491του 1979,δενμπορείναεπιφέρει ακυ ρότητα τηςπράξης εφόσονη παρατυπία δενείναιουσιώδης. 5 Οιπροσφυγές απορρίπτονται μεέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Ioannidesv.PublicService Commission
(1986)3(B) C.L.R. 1089, 10 ΦωτίουκαιΑλλοι ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ.2622, Κνπριανίδης ν.Δημοκρατίας
(1989)3(E) Α.Α.Δ.3101, 15 Καψοσιδέρηςκαι Αλλος ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 2405, Dometakisv.Republic
(1988)3(C)C.L.R. 1673, Παπαδόπουλος ν. Ε.Δ.Υ.
(1989)3(E)Α.Α.Δ. 3094, 20 Papadopoulos v.Republic
(1985)3 C.L.R. 405, Πάρη ν.Ε.Δ.Υ.
(1989)3(E) Α.Α.Δ. 2941, 25 Sekkidesv.Republic
(1988)3(C) C.L.R. 2136, Δημοκρατία και Αλλοι ν. Στυλιανού και Αλλου
(1990)3 Α.Α.Δ. 2427, 30 Georghiou v.P.S.C.
(1976)3 C.L.R. 74, lacovides v.Republic
(1966)3C.L.R. 212, Βασιλείου v.Δημοκρατίας
(1989)3(B) Α.Α.Δ. 1005, 35 Καμμίτσης και Αλλοι ν.Ο.Γ.Α.
(1989)3(Δ) Α.Α.Δ.2811, Αργυρίδης ν.Δημοκρατίας
(1989)3(B) Α.Α.Δ.380, 40 Χριστοφή ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ. 2245, Ζαβρός και Αλλη ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ) Α.Α.Δ. 2780, 2958 3 Λ.ΑΛ. Χάματσος κ.ά. ν. Δημοκρατίας Ααγός καιΑλλοι ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ.1967, Γεωργιάδης και Αλλοι ν. Δημοκρατίας και Αλλου
(1989)3(Δ) Α.Α.Δ.2819, 5 Theodosiou v.Republic
(1961)3R.S.C.C. 44, Ioannou v.Republic
(1977)3C.L.R. 61, 10 Δημοκρατία v.Παπαμιχαήλ
(1989)3(B) Α.Α.Δ. 823, Μουρτζής v. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ) Α.ΑΛ. 1615, Σταύρου ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ.1206, 15 .Republic v.Maris
(1985)3(A)C.L.R. 106, Lardis v.Republic
(1967)3C.L.R. 64, 20 Georghiou v.Republic(l976)3C.L.R. 74, Republic v.Koufettas
(1985)3(C) C.L.R. 1950, Ioannides andOthers v.Republic
(1989)3(A) C.L.R. 278, 25 Χριστοφίδης καιΑλλος v. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ.1367, Hadjiioannou v.Republic
(1983)3(B)C.L.R. 1041, 30 Hadjisavva v.Republic
(1982)3C.L.R. 76, Christou andOthers v.PublicService Commission 4R.S.C.C. I, Georghiades andAnother v. Republic
(1970)3 C.L.R. 257, 35 Piperi andOthers v.Republic
(1984)3(B)C.L.R. 1306, Republic v.Zachariades
(1986)3(A)C.L.R. 852, 40 Michael v.Republic (No. I)
(1975)3C.L.R. 136, Evgeniou v.Republic
(1979)3 C.L.R. 239. 2959 Χάματσος κ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1990)Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον τηςαπόφασηςτης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη προήχθηκαν στη θέση Ανώτερου Υδραυλικού Μηχανικού στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων αντί των αιτητών. 5 Α. Σ. Αγγελίδης, γιατους Αιτητές. Α. Παπασάββας, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για την Καθ' ης ηαίτηση. 10 /. Τυπογράφος, γιατα ΕνδιαφερόμεναΠρόσωπα. 15 Cur.adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Οι αιτητές μετις παρούσεςπροσφυ γές,πουσυνεκδικάστηκανγιατίστρέφονται εναντίοντης ίδιαςδι οικητικής πράξηςκαιπαρουσιάζουνκοινάσημεία γεγονότων και νόμου,προσβάλλουν την εγκυρότητατων προαγωγώνστη μόνιμη θέση Ανώτερου Υδραυλικού ΜηχανικούστοΤμήμα Αναπτύξεως Υδάτων από 1/2/89των ενδιαφερομένων μερών
(1)Δημοσθένη Πατσαλίδη,
(2)Χαράλαμπου Κρητιώτη,
(3)Ηλία Καμπουρίδη και
(4)Κυριάκου Σπανού, που δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας,ημερομηνίας 3/3/89. 20 25 Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Γεωργίας και Φυσι κών Πόρων με επιστολή του, ημερομηνίας 17/9/87 (Παράρτημα 1), ζήτησε από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για την πλήρωση τεσσάρων κενών μο- 30 νίμων θέσεων Ανώτερου Υδραυλικού Μηχανικού. Αφού ακολουθήθηκε ηνενομισμένη διαδικασία, ο Πρόεδρος της αρμόδιαςΤμηματικής Επιτροπής,με επιστολή τουημερομη νίας 27/4/88,διαβίβασετην έκθεση της Τμηματικής Επιτροπήςη 35 οποία σύστησε 16 υποψήφιους, ανάμεσα στους οποίους περι λαμβάνονταν τόσο οι αιτητές,όσο και ταενδιαφερόμενα μέρη. Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 16/12/88, αφούεξέτασε συμπληρωματική έκθεση της Τμηματικής αναφορικά με το θέμα του ποιοι απότους υποψή φιους διέθεταν το πλεονέκτημα καθώς και το προσόν της πολύ καλής γνώσης της αγγλικής γλώσσας και έλαβε υπόψη τα ενώ πιον της στοιχεία καιταπορίσματατηςΤμηματικής,αποφάσισε 2960 40 3 ΑΛΛ. Χάματσος κ.ά. ν. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος, Δ. ν' αναβάλειτην εξέταση τουθέματοςπλήρωσης της θέσης σε με ταγενέστερη συνεδρία (Παράρτημα6). 5 Στησυνεδρίαση της ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας, μεημερομηνία 20/1/89(Παράρτημα8),ήτανπαρών και ο Διευθυντής του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων κ. Λύτρας, ο οποίος εξέ φρασετις κρίσεις καιαπόψειςτουσχετικά μετουςυποψήφιους. Παραθέτω πιο κάτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από τα πρακτικά: 10 "Είναι πολύ δύσκολο να κάμει συστάσεις, δεδομένου ότι πρόκειται περί εξαίρετων υπαλλήλων. 15 20 25 30 35 40 Λαμβάνονταςυπόψητατρίακριτήριαστο σύνολο τους,ξεχωρίζει και συστήνει για μια από τις θέσεις το Χαράλαμπο Κρητιώτη,ο οποίος είναι άριστος και ικανότατος υπάλληλος και υπεύθυνος του Κλάδου Γεωτεχνικών Ερευνών και Εργα στηρίων. Χα)ρίς επιφύλαξη συστήνει για τη δεύτερη θέση το Δημοσθένη Πατσαλίδη,οοποίοςείναι πολύ έμπειροςυπάλληλος και από χρόνια εργάζεται ως Αναπληρωτής Διευθυντής για τα Έργα Νότιου Αγωγού, κυρίως σ' ό,η αφοράτο Νότιο Αγωγόγιατα Κοκκινοχώρία. Γιατηντρίτηθέσησυστήνει τον ΚυριάκοΣπανό,τονοποίο συγκαταλέγει μεταξύτωντριώνκαλύτερωνκαιοοποίοςείναι και αυτός ικανότατος και πάρα πολύ έμπειρος υπάλληλος. Διετέλεσε επί χρόνια Βοηθός Διευθυντής για το Αρδευτικό Έργο Πάφουκαι αργότερα ανέλαβε ως Διευθυντής του Αρ δευτικού Έργου Χρυσοχούς, με ιδιαίτερη έμφαση για το Φράγμα της Ευρέτου και εξετέλεσε τα καθήκοντα του σε άκρως ικανοποιητικό βαθμό. Γιατην τέταρτηθέση συστήνει δύο υποψήφιους,τον Ηλία ΚαμπουρίδηκαιτονΤάσοΧάματσο καιαφήνειτοθέμα στην κρίση της Επιτροπής. Ο Καμπουρίδης είναι πάρα πολύ έμπειρος και ικανότατος μηχανικός, εργάζεται ως Βοηθός Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Μελετών Τοπικών Έργωνκαι επιπρόσθετα εργάζεται για τη μελέτη αρδευτικών δικτύων της δεύτερης φάσης του Νοτίου Αγωγού και στο παρελθόν υπηρέτησε ως Αναπληρωτής Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Υδάτινων Πόρων. Ο Χάματσος είναι Επαρχιακός Μηχανικός του Τμήματος στη Λάρνακα/Αμμόχωστο. Παρά το μεγάλο φόρτο εργασίας 2961 Παπαδόπουλος, Δ. Χάματσος κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)και το περιορισμένο προσωπικό, κατάφερε ώστε το γραφείο αυτόναανταποκριθείστιςαπαιτήσειςτηςΥπηρεσίας σεάκρως ικανοποιητικόβαθμό. Σχετικά με το Πλεονέκτημα που προβλέπεται στο Σχέδιο 5 Υπηρεσίας, ο Διευθυντής είπε ότι το διαθέτουν οι Κρητιώτης, Πατσαλίδης, Καμπουρίδης, Σπανός, Σωκράτους,Κατσάβρας, Πασχαλίδης, Νικόδημου, Ηλιάδης, Γερμανού, Στεφάνου, Αλετράρης, ενώ για τους Χάματσο, Λάμπρου και Παρτασίδηέχει ορισμένες αμφιβολίες. Οι Σκορδής,Αντωνίου και Μιχαήλ δεν 10 τοδιαθέτουν. Ο κ. Λύτρας πρόσθεσε ότι ησύσταση του για το Χάματσο μαζί με τον Καμπουρίδηγια τηντέταρτηθέσηστηρίζεται στο πόρισμα τηςΤμηματικής Επιτροπής ότι οΧάματσος διαθέτει το πλεονέκτημα. Ωστόσο,έχει κάποιες αμφιβολίες κατάπό σο ο υπάλληλος αυτός διαθέτει μεταπτυχιακό προσό, διότι από ταστοιχεία που έχουν κατατεθεί,δε φαίνεται εκ πρώτης όψεως να έχει κάμει μεταπτυχιακό course. Αν τελικά δε δια θέτει το μεταπτυχιακό προσό, τότε η σύσταση όσον αφορά την τέταρτη θέσηπαραμένει μόνο για τον Καμπουρίδη." Στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 23/1/89(Παράρτημα 9),η Επιτροπή ασχολήθηκε με την αξιολόγηση και σύγκρισητωνυπο ψηφίων. Εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από τους προσωπικούς φακέλους καιτις εμπιστευτικές εκθέσειςτωνυποψηφίωνκαιέλα βεεπίσης υπόψηταπορίσματατηςΤμηματικής Επιτροπήςκαιτις κρίσεις και συστάσεις του Διευθυντή. Όσον αφορά το θέμα της κατοχής του πλεονεκτήματος, παράγραφος
(4)του Σχεδίου Υπη ρεσίας, ηΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας ανάφερεταακόλουθα: 15 20 25 30 "Η Επιτροπή, αφούέλαβευπόψηόλαταστοιχεία πουαφο ρούν τα προσόντα του Τάσου Χάματσου, έκρινε ότι αυτός διαθέτει το πλεονέκτημα πουπροβλέπεται στο Σχέδιο Υπηρε σίας, όπως το διαθέτουν καιοι Χαράλαμπος Κρητιώτης, Δη- 35 μοσθένης Πατσαλίδης, Ηλίας Καμπουρίδης, Μαρία Ζαχαρί ου, Κυριάκος Σπανός,Ανδρέας Λάμπρου, Γεώργιος Σωκρά τους, Θεόδωρος Νικολαΐδης, Κωνσταντίνος Κατσάβρας, Σω τήρης Πασχαλίδης, Μιχαλάκης Ιωάννου, Βλάσης Παρτασίδης, Νικόδημος Νικόδημου, Παντελής Ηλιάδης, Φρόσω Γερ- 40 μανού,Σπύρος Στεφάνουκαι Σοφοκλής Αλετράρης." Η Επιτροπή έλαβε επίσης υπόψη τις εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων στο σύνολο τους και κατέγραψε σταπρακτικά 2962 3 Α.Α.Δ. Χάματσος κ.ά. ν. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος, Δ. τηβαθμολογία τους για ταπέντε τελευταία χρόνια. Αναφορικά με τους αιτητές και τα ενδιαφερόμενα μέρη,η ΕπιτροπήΔημό σιας Υπηρεσίας κατέγραψεστα πρακτικάτης τις πιοκάτωβαθ μολογίες: "Αιτητές:
- Ζαχαρίου Μαρία; 1984 "Ε" 1985 Έ " 1986 "Ε" 1987 Έ " 1988 "Ε"
- Χάματσος Τάσος: 1984 "Λ.Κ."(3-9-0) 1985 "Ε" (8-4-0) 1986 "Ε" (9-3-0) 1987 "Ε" (10-2-0) 1988 "Ε" (11-1-0)
- Σωκράτους Γεώργιος: 1984 "Ε" (9-3-0) 1985 "Ε" (12-0-0) 1986 "Ε" (11-1-0) 1987 "Ε" (11-1-0) 1988 "Ε" (12-0-0) 10 15 20 (9-3-0) (9-3-0) (9-3-0) (9-3-0) (8-4-0) 25 Ενδιαφερόμενα Μέρη:
- Κρητιώτης Χαράλαμπος Χρ.: 1984 "Ε" 1985 "Ε" 1986 "Ε" 1987 "Ε" 1988 "Ε" (12-0-0) (12-0-0) (11-1-0) (12-0-0) (12-0-0)
- ΠατσαλίδηςΔημοσθένης Μ.: 1984 "Ε" 1985 "Ε" 1986 "Ε" 1987 "Ε" 1988 "Ε" (10-2-0) (11-1-0) (9-3-0) (10-2-0) (11-1-0)
- Καμπουρίδης Ηλίας: 1984 "Ε" (8-4-0) 1985 "Ε" (9-3-0) 1986 "Ε" (11-1-0) 1987 "Ε" (12-0-0) 1988 "Ε" (12-0-0) 30 35 40 2963 Παπαδόπουλος, Δ. Χάματσος κ.ά.ν.Δημοκρατίας 6.Σπανός Κυριάκος Α.:
(1990)1984 "Ε" (9-3-0) 1985"Ε" (9-3-0) 1986"Ε"(10-2-0) 1987Έ " (10-2-0) 1988Έ " (11-1-0)" 5 Η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας έλαβε επίσης υπόψηόλατα ενώπιον της ουσιώδη στοιχεία και έκρινε ότι, σύμφωνα μετα κα θιερωμένα κριτήρια στοσύνολο τους (αξία,προσόντα, αρχαιότη τα), τα ενδιαφερόμενα μέρη Ηλίας Καμπουρίδης, Χαράλαμπος Κρητιώτης, Δημοσθένης ΠατσαλίδηςκαιΚυριάκος Σπανόςυπε ρείχαν των άλλων υποψηφίωνκαι αποφάσισενατουςπροαγάγει σαν τους πιο κατάλληλους στη μόνιμη θέση Ανώτερου Υδραυλι κού Μηχανικού,Τμήμα Ανάπτυξης Υδάτων, από1/2/89. 10 15 Είναι ηεισήγηση του δικηγόρου της αιτήτριας ΜαρίαςΖαχα ρίου πωςο Διευθυντής τουΤμήματος,ο οποίος δεσύστησε για προαγωγήτην αιτήτρια,προέβηστις συστάσεις του χρησιμοποι ώντας τοείδος των καθηκόντων που εκτελούσαν οι συστηθέντες υποψήφιοι σανλόγο προτίμησης τους καιαναφέρθηκε σχετικά στην απόφασηΙωαννίδης ν.Δημοκρατίας
(1986)3Α.Α.Δ. 1089, όπου στη σελίδα 1094 ειπώθηκε, μεταξύ άλλων, ότι: "The interested party could notbe penalised tor performing the duties allocated tohim byhissuperiors". Επίσης,οδικηγόρος της αιτήτριαςεισηγήθηκε πωςησύστασητουΔιευθυντήπάσχεικαιαπότο γεγονός ότιαυτόςδεσύστησετηναιτήτριαπιθανότατα λόγω του φύλου της μετοσκεπτικό on αυτήήτανημόνη γυναίκα υποψή φιοςκαιη μόνηαπότουςυποψήφιουςπουαγνόησεοΔιευθυντής. Η αιτήτρια,ηοποίαέχει τοβάροςαποδείξεως,απέτυχεν' απο- 30 δείξειτονισχυρισμό αυτό.ΜιααπλήυπόθεσηπωςοΔιευθυντήςδιακατέχετοαπόμεροληψία λόγω τουφύλουτηςαιτήτριας,δενμπορεί να θεμελιώσει ένατέτοιο ισχυρισμό. Τογεγονός και μόνο ότιο Δι ευθυντής δε σύστησε την αιτήτρια,δενπροσθέτει οτιδήποτε στον ισχυρισμό περί νοοτροπίας διάκρισης μεταξύτων δύο φύλων από 35 μέρους του, αφού αυτόςδεσύστησεκαιάλλους απότουςυποψήφι ουςγιατηθέση,οιοποίοιήτανάνδρες. Πέρααπ' αυτό,είναινομο λογιακάκαθιερωμένο πωςδεν υφίσταταιυποχρέωση εκμέρουςτου Διευθυντήν' αναφερθείκαισευποψήφιουςπουδενείχεπρόθεσηνα συστήσει. ΣτηναπόφασηΑ. ΦωτίουκαιΆλλοιν.ΕΛ.Υ.
(1989)3(Δ) 40 Α.Α.Δ.2622,ειπώθηκανσχετικάταεξής: " όπως έχει νομολογηθεί δεν είναι απαραίτητογια τον Τμηματάρχηνακάμει ειδικήαναφορά κατάτιςσυστάσειςτου 2964 20 25 3 ΑΛΛ. Χάματσος κ.ά. ν. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Α. σε όλους τους υποψηφίους αλλά είναι αρκετό, εάν αναφερθεί μόνο στους υποψήφιους που συστήνει (βλέπε Ταπάκηςν. Δη μοκρατίας
(1987)3 Α.Α.Δ.450 στη σελ. 456, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1980)3Α.Α.Δ.551 στη σελ. 561)." 5 Επίσης βλέπε γιατο ίδιο θέμα,Σάββας Κυπριανίδης ν. Ε.Δ. Υ.
(1989)3(E) Α.Α.Δ. 3101 και Αριστος Καψοσιδέρης και Άλλος ν. ΕΛ.Υ. (199Ο)3Α.Α.Δ.2405. 10 15 20 Όσον αφορά τον ισχυρισμό πως η σύσταση του .Διευθυντή έγινε σε συνάρτηση μετο είδος της εργασίας των υποψηφίωνκαι αυτός έμεινε αναπόδεικτος.Ο ίδιος ο Διευθυντής, κάνοντας τη σύσταση του,ανάφερεαρχικάπως ήταν πολύ δύσκολο να κάμει συστάσεις, δεδομένου ότι επρόκειτο περί εξαίρετων υπαλλήλων. Επίσης ρητά ανάφερεπως προέβη στις συστάσεις του λαμβάνο ντας υπόψη τα καθιερωμένα κριτήρια (αξία,προσόντα,αρχαιό τητα) στο σύνολο τους, όπως και όφειλε να πράξει. Το γεγονός ότι αναφέρθηκεστο είδος των καθηκόντων των υποψηφίων που είχε πρόθεση, να συστήσει, δεν έχει σαν αναγκαίο επακόλουθο ότι η σύσταση του κατευθύνθηκε και από το είδος των καθηκό ντων που ασκούσαν οι υποψήφιοι αυτοί. Km οι δύο πιο πάνω ισχυρισμοί της αιτήτριας είναι αστήρι χτοι και αβάσιμοι γι' αυτό και αποτυγχάνουν. 25 30 35 Ο δικηγόρος του αιτητή Γεώργιου Σωκράτους, στην γραπτή του αγόρευση αναφέρθηκε εκτεταμένα στην αξία,την πείρα και τα προσόντα του αιτητή, στις ειδικές επιστημονικές μελέτες που ανέλαβε και την πλατειά ακαδημαϊκή του μόρφωση. Ισχυρίστηκε πως η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας απέτυχε να επιλέξει τον καταλληλότερο υποψήφιο,γιατί ο αιτητής διέθετε προσόντα που τον καθιστούσαν έκδηλα υπέρτερο των ενδιαφερομένων με ρών, όπως για παράδειγματο διδακτορικό του δίπλωμα (Ph.D. in Civil Engineering), το Master in Business Administration, προσόντα τα οποία ήταν άμεσα συνδεδεμένα με τα καθήκοντα της επίδικης θέσης. Προς υποστήριξη του ισχυρισμού του,ο δικηγό ρος του αιτητήαναφέρθηκε στις πρόσφατες αποφάσεις Λομετάκης ν. ΕΛ.Υ.
(1988)3(C) C.L.R. 1673 και Παπαδόπουλου ν. ΕΛ.Υ.
(1989)3(E) Α.Α.Δ. 3094. 40 Αναφορικά με τα επιπρόσθετα προσόντα,ταοποίαδεναποτε λούν πλεονέκτημα σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας, σχετική εί ναι η απόφασητης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Hjiloannou v. Republic
(1983)3 C.L.R. 1041,σελ. 1046 2965 Παπαδόπουλος, Δ. Χάματσος κ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1990)και 1047, στην οποία λέχθηκε OTLοι κάτοχοι ακαδημαϊκών προ σόντων επιπρόσθετωνπροςαυτάπουαπαιτούνταιαπότοΣχέδιο Υπηρεσίας καιταοποίαδεχαρακτηρίζονταιαπόαυτόσανπλεο νέκτημα,δενπρέπειναβαρύνουνπολύστησκέψη τηςΕπιτροπής, η οποία οφείλει να αποφασίσει για την επιλογή του καλύτερου 5 υποψήφιου πάνω στην ολότητα των περιστάσεων ενώπιον της καιότι "επιπρόσθεταακαδημαϊκάπροσόντα προςαυτάπουπρο νοούνταιαπότοσχέδιουπηρεσίας,δεναποτελούναφ' εαυτώνέκ δηλη υπεροχή". Η αρχή αυτή υιοθετήθηκε και στις υποθέσεις Papadopoulosv.Republic
(1985)3C.L.R.405, στις σελ. 414 και 10 415 και ΤάκηΠάρην.ΕΛ.Υ.
(1989)3(E)Α.Α.Δ.2941. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του δικηγόρου του αιτητήπως ο Διευθυντής δε σύστησε για προαγωγή τον αιτητήγιατί παρα σύρθηκε απότο είδος των καθηκόντων που εκτελούσαν OL υπο ψήφιοι και συνδύασε τησύσταση του προς τακαθήκοντααυτά, υιοθετώ, προς αποφυγήεπαναλήψεων, τα όσα πιο πάνω ειπώ θηκαν για τον ισχυρισμό αυτό,που είχε επίσης εγερθεί καιαπό την αιτήτρια ΜαρίαΖαχαρίουκαι τον απορρίπτωσαν αστήρι χτο και παντελώςαβάσιμο. Έναακόμηνομικό ζήτημαπουεγέρθηκε απότοδικηγόρο του αιτητήΤάσου Χάματσου, αφοράτον τρόπο σύνταξης των εμπι στευτικών εκθέσεων τουαιτητήκαιπιο συγκεκριμένα, το ότι οι εμπιστευτικές τουεκθέσεις γιαταέτη 1979-1988, πληντουέτους 25 1983, είχαν συνταχθεί από Αξιολογούντα και Προσυπογράφοντα Λειτουργό που ήτανένακαι το αυτόπρόσωπο,κατάπαρά βασητων προνοιών της Εγκυκλίου 491 του 1979 πουδιέπει τον τρόπο σύνταξης των εμπιστευτικών εκθέσεων. Το δικαιολογη τικό έρεισμα της εισήγησης αυτήςείναι ότι ηυπηρεσιακήέκθεση 30 χρειάζεται απαραίτητατησύμπραξηδύοκριτών και εμπιστευτι κή έκθεση που υπογράφεται από ένα μόνο λειτουργό με δύο ιδιότητες,δεν αποτελεί ολοκληρωμένο καινόμιμο έγγραφο. ΣτηνAndreas Sekkides ν.Λ.
(1988)3C.L.R. 2136, είχεαπο- 35 φασιστεί ότι ημησυμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονιστι κών Διατάξεων που διέπουν την ετοιμασία και υποβολή εμπι στευτικών εκθέσεων, αποτελεί παρατυπία, η παρατυπίαόμως αυτήδε συνεπάγεται απαραίτητα ακύρωσητης πράξης.Ηνομι μότητα επηρεάζεται μόνο αν η παρατυπίαείναι ουσιώδης και 40 ασκεί ουσιαστική επίδρασηστηλήψη της προσβαλλόμενης από φασης. Οι ίδιες αρχές επαναλήφθηκανκαιστην πρόσφατηαπό φαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθε ση Δημοκρατία ν. Ανδρέα Στυλιανού και Αλλων
(1990)3 2966 15 20 3 ΑΛΛ. Χάματσος κ.ά. ν. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος, Δ. Α.Α,Δ. 2427. 5 10 15 20 25 30 35 40 Στην κρινόμενη υπόθεσηο αιτητήςσης εμπιστευτικές τουεκθέ σεις των τεσσάρων τελευταίων χρόνων, δηλαδήαπότο 1985 μέχρι το 1988 αξιολογείτο σαν "Εξαίρετος"καιγιατο 1984 αξιολογήθηκε σαν "Λίαν Καλώς". Βάσει τωνπρυεκτεθεισών αρχών,δεθεωρώτην παρατυπίαπουείχε εμφιλοχωρήσει στις εμπιστευτικές εκθέσεις του αιτητή ουσιώδη, ούτε ότι αυτή είχε ασκήσει ουσιώδη επιρροή στο αποτέλεσματηςπροσβαλλόμενης απόφασης. Έστωκαιαναξιολογών και προσυπογραφών λειτουργός για τον αιτητή ήταν το ίδιο πρόσωπο, το πρόσωποαυτό τον είχε αξιολογήσει σαν εξαίρετο τα τελευταία τέσσερα χρόνια και είναι γνωστή αρχή στη νομολογία πως δεν είναι λάθος να δίδεται ιδιαίτερη βαρύτηταστις π ω πρό σφατεςεμπιστευτικές εκθέσεις απότοδιορίζονόργανο. (Βλέπε,μεταξύάλλων, Odysseas Georghiou v.P.S.C.
(1976)3C.L.R.74, στις σ. 82-83και lacovides v.R.
(1966)3 C.L.R. 212, στη σ. 221). Κρίνω λοιπόν πως η παρατυπία στις εμπιστευτικές εκθέσεις του αιτητή ήταν επουσιώδης και δεν μπορούσε να επιφέρει ακυρότητατης δι οικητικήςπράξης.(Βλέπε επίσηςγιατο ίδιοθέμα,Χαράλαμπος Βασιλείου ν. ΕΛ.Υ.
(1989)3(B) Α.ΑΛ. 1005, Κώστας Καμμίτσηςκ.ά. ν.Ο.Γ.Α.
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ. 2811,ΡένοςΑργυρίδης ν.ΕΛ.Υ.
(1989)3(B) Α.Α.Δ.380, Αρ. ΧρυσόστομοςΧριστοφή ν. ΕΛ.Υ.
(1989)3(Δ) Α.Α.Δ. 2245, Παναγιώτης Ζαβρός, Μαρούλλα Σιδερά ν. ΕΛ.Υ.
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ.2780,ΑνδρέαςΑαγός ν.ΕΛ. Υ.
(1989)3(Γ)Α.Α,Δ. 1967,Αιμίλιος Γεωργιάδηςν.ΕΛ. Υ. κ.ά.
(1989)3(Δ) Α.Α,Δ.2819.) Ο δικηγόρος των αιτητών έκαμε εκτεταμένη αναφορά και σύ γκριση μεταξύ των αιτητών και των ενδιαφερομένων μερών. Αναφέρθηκε στις εμπιστευτικές τους εκθέσεις, στα προσόντα τους και υπόβαλε πως οι αιτητές ήταν καταλληλότεροι υποψή φιοι και υπερείχαν κατάδηλατων ενδιαφερομένων μερών. Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη έχουν εξαίρετες εμπιστευτικές εκθέσεις, διαθέτουν τα προσόντα που απαιτούνταιαπό το ΣχέOLO Υπηρεσίας και το πλεονέκτημα που προβλέπεται σ' αυτό, καθώς και τη σύσταση του Διευθυντή. Ο αιτητής Σωκράτους υστερεί σε αρχαιότητα ένανα όλων των ενδιαφερομένων μερών. Η αιτήτρια Μαρία Ζαχαρίου υστερεί σε αρχαιότητα έναντι όλων των ενδιαφερομένων μερών και είναι κατά ένα περίπου χρόνο αρχαιότερητου ενδιαφερόμενου μέρους Α. Σπανού, η αρ χαιότητα όμως αυτήδε δημιουργεί για την αιτήτριαέκδηληυπε ροχή γιατί,εκτός του ότι είναι πάρα πολύ μικρή,ηαιτήτριαδεν έχει υπέρ της ούτε τη σύσταση του Διευθυντή. 2967 Παπαδόπουλος, Λ. Χάματσος κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)Είναι φανερό πως ο Διευθυντής με τον τρόπο που έκαμε τις συστάσεις του για τις τέσσερις επίδικες θέσεις καθόρισε και τους υποψήφιους που ήθελε να συστήσει για την κάθε μία απ' αυτές. Ο αιτητήςΤάσος Χάματσος, που είχε συστηθεί για την τέ ταρτη θέση, υστερούσε σε αρχαιότητα του ανθυποψηφίου του για τη θέση αυτή Ηλία Καμπουρίδη, κατά ένα χρόνο περίπου. Αναμφίβολα η σύσταση Προϊστάμενου Τμήματος είναι ένα σο βαρότατο στοιχείο κρίσεως από αυτά που συνθέτουν την αξία του υποψηφίου και δε μπορεί να παραγνωριστεί από την Επι τροπή χωρίς να δώσει ειδική αιτιολογία. (Βλέπε Θεοδοσίου ν. Δημοκρατίας
(1961)3 Α.Α.Σ.Δ. (Τόμος 2) σ. 44, Ιωάννου ν. Δη μοκρατίας
(1977)3 Α.Α.Δ. 61,Δημοκρατία ν. Πέτρου Παπαμιχαήλ{\9%9) 3(B) Α.Α.Δ. 823, ΜάριοςΜουρτζής ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1615, Ελενα Σταύρου ν. ΕΛ.Υ.
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1206.) 5 10 15 Για τη σημασία της σύστασης βλέπε επίσης την απόφασητης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση R. ν. Charis
(1985)3 C.L.R. 106, το σχετικό απόσπασμααπό τη σελί δα 118: 20 "The recommendations of a departmental head carry considerable weight because he is in aunique position to evaluate in the correct perspective the competing merits of the candidates, on the one hand, and appreciate the needs of the post to be filled, in terms of 25 ability, knowledge and experience of the beholder, on the other." Είναι ακόμαεμπεδωμένη αρχήστη νομολογία ότι οι συστάσεις του Διευθυντή Τμήματος θα πρέπει να συνάδουν με τις εκθέσεις και τα άλλα συναφή στοιχεία των φακέλων. Εάν αυτές έρχονται σε αντίθεση μετην εικόνα πουπαρουσιάζουνοι εμπιστευτικές εκ θέσεις των υποψηφίων θαπρέπει να παραγνωρίζονταιήνα δίδε ται σ' αυτές περιορισμένη βαρύτητα ανάλογα με την έκταση της ασυμφωνίας. (Βλέπε Ανδρέας Δαρδής ν. Δημοκρατίας
(1967)3 Α.Α.Δ. 64, Οδυσσέας Γεωργίου ν. ΕΛ.Υ.
(1976)3 Α.Α.Δ. 74, Δημοκρατία ν. Κουφέττας (19S5) 3Α.Α.Δ. 1950, Σάββας Κνπριανίδης ν. ΕΛ.Υ.
(1989)3(E) Α.Α.Δ. 3101, Κωνστα\τίνος Ιωαννίδης και Άλλοι ν. ΕΛ.Υ.
(1989)3(A) C.L.R. 278, Πλαστήρας Χριστοφίδης ν.Ε.Δ.Υ.
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1367.) Αναμφίβολα οι συστάσεις του Διευθυντή του Τμήματος Ανα πτύξεως Υδάτων κ. Λύτρα δεν αφίσταντοτου περιεχομένου των εμπιστευτικών εκθέσεων και γενικά της εικόνας που παρουσιά2968 30 3 5 3ΑΛΛ. 5 10 15 Χάματσος κ.ά.ν. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος, Δ. ζουν τα ενδιαφερόμενα μέρη, όπως αυτή διαμορφώνεται μέσα από τους φακέλους της διοίκησης που τέθηκαν ενώπιον τουΔι καστηρίου. Επίσης, όπως συνάγεται απότα πρακτικά, η Επι τροπή διερεύνησε καιηίδια ταστοιχεία, σημείωσε τηβαθμολογια απότιςεμπιστευτικές εκθέσεις, έκαμε τη δέουσα έρευνα σχε τικά μετοπλεονέκτημα που πρόβλεπε τοΣχέδιο Υπηρεσίας και γενικά συνεκτίμησε όλα τα νόμιμα κριτήρια πριν καταλήξει. Οι αιτητές σε περιπτώσεις όπως η υπό εξέταση, απαιτείται, σύμφωνα μετιςκαθιερωμένες αρχές του Διοικητικού Δικαίου, να αποδείξουν ότι έχουν έκδηληυπεροχήέναντι των ενδιαφερομένων μερών. Γιατονόηματης έννοιας έκδηλη υπεροχήπαραπέμπωσχε τικά στην απόφασητηςΟλομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Χ" Ιωάννου ν.Δημοκρατίας
(1983)3 Α.Α,Δ. 1041 καιστην υπόθεση Χ"Σάββα ν.Δημοκρατίας (\982) 3 Α.Α.Δ.
- Λαμβάνοντας υπόψηόλα ταπεριστατικάτης υπόθεσης, έχω κατα λήξει στοσυμπέρασμα ότιοιαιτητές απέτυχαννα αποδείξουν έκ δηλη υπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών καιότι η Επι τροπή έχει ασκήσει ορθά τη διακριτικήτης εξουσία. 20 Η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης περιέχεται στο πρακτικό της Επιτροπής και συμπληρώνεται απότα στοιχεία των φακέλων. 25 30 35 40 Ηυπόθεση αυτή θακριθεί με βάση τις αρχές πουέχουν κα θιερωθεί απότοΔικαστήριο τούτο:
- ΤοΔιοικητικό Δικαστήριο δεν ακυρώνει απόφαση διορι σμού ήπροαγωγής αν ηαπόφασηλήφθηκε σύμφωνα με το Νόμο και τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης και ήταν εύλογα επιτρεπτή.
- ΤοΔικαστήριο δενυποκαθιστάτηδική τουκρίση, αναφο ρικά με την επιλογή του καταλληλότερου υποψήφιουγια προαγωγήήδιορισμό, μετην κρίση του αρμοδίουοργάνου. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Alexandras Christou and Others and The Republic (Public Service Commission), 4 R.S.C.C. 1,σ. 6, Charalambos Georghiades and Another v. Republic (Public Service Commission)
(1970)3C.L.R.257, στη σελ.268, Odysseas Georghiou v. Republic (Public Service Commission)
(1976)3 C.L.R. 74, σελ. 82, Piperi and Others v. Republic
(1984)3 C.L.R.1306,Republic v.Zachariades
(1986)3C.L.R. 852.) 2969 Παπαδόπουλος, Δ. Χάματσος κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)ΤοΔικαστήριο δενεπεμβαίνει,εκτόςεάνοαιτητήςαποδείξειέκ δηληυπεροχήέναντι του υποψήφιουπουδιορίστηκε ή προάχθηκε - (ISiki Michael(ISo.l)v.Republic(Public Service Commission)
(1975)3 C.L.R. 136, Evgeniou v. Republic
(1979)3 C.L.R. 239, Hjiloannou v. Republic
(1983)3C.L.R. 1041). Εξέτασα με προσοχή ταεπιχειρήματατου δικηγόρου τωναι τητών, σε συνάρτηση με όλα τα στοιχεία ενώπιον του Δικαστη ρίου καιέχωκαταλήξει ότι οι αιτητέςδενέχουν αποδείξειέκδη λη υπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Η Επιτροπή άσκησε, σύμφωνα μετο Νόμο,τηδιακριτικήτης ευχέρεια και οι προσβαλλόμενες προαγωγές ήτανεύλογα επιτρεπτές σ' αυτή. 5 10 OLπροσφυγέςαπορρίπτονταιμεέξοδαεναντίοντωναιτητών. 15 OL προσφυγές απορρίπτονται με έξοδα. 2970