clr/1990/1990_3_3057.pdf

(1990)αντιπροσώπευε την αγοραίααξία του κτήματος, αλλά ήτανκατά πολύ χαμηλότερο. Γιατο λόγοαυτόεπιβλήθηκανκατ' αρχή δικαι­ ώματα πάνωστο ποσό των ΛΚ600.000.-το οποίοηαιτήτριακατέ­ βαλευπό διαμαρτυρία. 5 Ακολούθησε επιτόπια έρευνα για καθορισμό της αγοραίας αξίας του κτήματος,ηοποίακαθορίστηκε σύμφωνα με τηνέκθεση εκτίμησης του καθ* ου η αίτηση σε ΛΚ720.000.- και με βάση την εκτίμηση αυτή επιβλήθηκαν τα σχετικά δικαιώματα. Ηαπόφαση του Διευθυντή κοινοποιήθηκε στην αιτήτριαστις 19.7.88.Τα τέλη που επιβλήθηκανανέρχοντανσεΛΚ56.000.-. Η πιο πάνωαπόφασηπροσβλήθηκε σαν λανθασμένη, αυθαίρετη και άκυρη. Ηαιτήτρια ισχυρίσθηκε ότι ο Διευθυντής έπρεπε να ει­ σπράξει τέληεγγραφήςυπολογιζόμενα πάνωστην πραγματικήαγοραίααξίατουκτήματος,πουείναιτοτίμηματουσυμβολαίου ή κατ* ανώτατο όριο, με βάση το ποσό των ΛΚ450.000.- σύμφωνα με την εκτίμηση του εκτιμητή της αιτήτριαςημερ. 27.3.89,πουκατατέθηκε στο Δικαστήριο μαζίμετηγραπτήαγόρευσητουδικηγόρουτης. 10 15 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγήκαι αποφάν­ θηκε ότι: Είναι καθιερωμένη αρχήτου Διοικητικού Δικαίου ότι το Ανώ­ τατο Δικαστήριο δεν επεμβαίνει σε αποφάσειςτης Διοίκησης αν η απόφασηήτανεύλογα επιτρεπτή με βάσηταενώπιον της στοιχεία,. εκτόςαναποδειχθείπλάνηπερίτα πράγματα ήτο Νόμοήυπέρβα­ ση ήκατάχρησηεξουσίας. 25 ΌτανοΔιευθυντής λάμβανετηνεπίδικηαπόφαση,ηαιτήτριαδεν έθεσε ενώπιον του καμία εκτίμησητου δικού της εκτιμητή γιαυπο­ στήριξητουισχυρισμούτηςότιητιμήπουδηλώθηκε,αντιπροσώπευε τηνπραγματικήαγοραίααξίατουκτήματοςκατάτονουσιώδηχρόνο. 30 ΟΔιευθυντής γιανακαταλήξειστην επίδικηαπόφαση,βασίστηκε σε εκτίμηση εκτιμητή του τμήματος του που είχε την τεχνικήαρμο­ διότητακαιειδικήγνώσηκρίσης λόγωτηςφύσεωςτηςεργασίαςτου. 35 Από ταγεγονότα της υπόθεσης,είναι φανερό,ότι ηαιτήτριαεί­ χε κάθεευκαιρίαναπαρουσιάσει τηδικήτηςθέση προσκομίζοντας οποιαδήποτεστοιχεία ήθελεστο Διευθυντή,αλλάδεν το έπραξε,με αποτέλεσμα ηεκτίμησητης να μηαποτελεί μαρτυρίαενώπιον του Διευθυντή καικατάσυνέπεια όφειλενααγνοηθεί. 3058 40 3 ΑΛ Α Ετ.AeolosSwiss(Capo Bay) Ltd v.Δημοκρατίας Η απόφαση τουΔιευθυντή ήτανεύλογαεπιτρεπτή καιτο Δικα­ στήριοδενέχειλόγοναεπέμβειστηνεκτίμησητωνγεγονότωνήεπί τηςουσίαςτης απόφασης. 5 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Westpark Limitedν. Δημοκρατίας

(1989)3(B)Α.Α.Δ. 897, 10 Georghiades v. Republic

(1982)3C.L.R. 659, Christondes v. Republic

(1984)3(B) C.L.R. 1454, 15 leronymides v. Republic

(1988)3(C) C.L.R. 2657, Westpark Limitedv. Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 915, Νικολαΐδης v. ΔημοκρατίαςκαιΆλλου

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ.

1. 20 Προσφυγή. 25 30 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Διευθυντήτου Κτημα­ τολογικούκαιΧωρομετρικούΤμήματοςμετηνοποίακαθόρισετην αγοραία αξία ακινήτου σε Λ.Κ.720.000αντί της δηλωθείσας των Λ.Κ.415,000,μεσυνέπειατονκαθορισμότωντελώνεγγραφήςτου τίτλου του εν λόγω ακινήτου επ' ονόματι της αιτήτριας σε Λ.Κ.56.
2. Α. Δράκος, για την Αιτήτρια. Γ. Ερωτοκρίτον, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για • τους Καθ'ων ηαίτηση. Cur.adv.vult. 35 40 ΣΑΒΒΙΔΗΣ,Δ.: Μετην προσφυγήτης αυτή ηαιτήτρια εται­ ρεία προσβάλλει την απόφαση του καθ' ου η αίτησηΔιευθυντή του Κτηματολογικούκαι ΧωρομετρικούΤμήματος(πουστησυ­ νέχεια θ' αναφέρεται σαν ο Διευθυντής) με την οποία καθόρισε τατέληεγγραφήςτίτλου επ' ονόματι της αιτήτριας. Ηθεραπεία πουζητά είναι:"(Α) ΔήλωσητουΔικαστηρίουπωςηαπόφασηκαι/ήπράξητουΔι3059 Σαββίδης, Δ. Ετ.Aeolos Swiss(Capo Bay) Ltd v.Δημοκρατίας

(1990)ευθυντούτουΤμήματος Κτηματολογίου καιΧωρομετρίας να καθορίσειτατέλη εγγραφήςτίτλου επ' ονόματι τωναιτητών τηςακινήτου ιδιοκτησίας Αρ. ΕγγραφήςΣΔΠ 725/88, Φ/Σχέ­ διο 42/8, Τεμάχιο 808, στο Παραλίμνι σε Λ.Κ.56,600.-είναι άκυρηκαιστερημένηοποιουδήποτεέννομου αποτελέσματος. (Β)ΔήλωσητουΔικαστηρίουπωςηαπόφασηκαιηπράξητουΔι­ ευθυντούτουΤμήματοςΚτηματολογίουκαιΧωρομετρίας να καθορίσει την αγοραίααξίατου πιο πάνωπεριγραφομένου κτήματοςσεΛ.Κ.720,000.- είναι άκυρη,λανθασμένηκαι στερημένηοποιουδήποτενόμιμου αποτελέσματος." 5 10 Ηαιτήτριαείναι ιδιοκτήτριατουακίνητουμεΑριθμόΤεμαχίου 808, Φ/Σχέδιο42/8, στο Παραλίμνι συνολικής έκτασης 5 Δεκ. και 993 τ.μ., το οποίο αγόρασε με συμβόλαιο πώλησης ημερομηνίας 15 25/3/1988έναντι ποσού Λ.Κ. 415,000.-.Γιατημεταβίβασητου κτή­ ματος οι συμβαλλόμενοι κατάθεσανστις 25/4/1988 στοΕπαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου τη Δήλωση Κατάθεσης Σύμβασης με αριθμόΣΔΠ725/88. Σαντίμημαπώλησηςαναφέρθηκετότετοποσό των Λ.Κ.415,000.-που θεωρήθηκε όμως απότο Διευθυντή ότι δεν 20 αντιπροσώπευετην αγοραία αξίατουακίνητουκατάτηνημερομη­ νίαπουσυμφωνήθηκεηπώληση,αλλάήτανκατάπολύχαμηλότερο. Γιατολόγοαυτόεπιβλήθηκανκατ' αρχή δικαιώματαπάνωστοπο­ σό των£600,000.- τοοποίοηαιτήτρια κατάβαλευπό διαμαρτυρία. 25 Ακολούθησε επιτόπιαέρευναγιατον καθορισμό τηςαγοραί­ ας αξίας του κτήματος, η οποία και καθορίστηκε σύμφωνα με την έκθεσηεκτίμησης τουκαθ' ουηαίτησησεΛ.Κ. 720,000.- και με βάσητην εκτίμηση αυτήεπιβλήθηκαντασχετικάδικαιώματα. 30 Η αγοραίααξίαόπως καθορίστηκε απότο Διευθυντή καθώς και τα τέλη που επιβλήθηκαν,γνωστοποιήθηκαν στην αιτήτρια με επιστολή του Διευθυντή με ημερομηνία 19/7/1988, όπωςπρο­ νοείται στην παράγραφο 3(β)(ΐν) του Πίνακατου Αρθρου 3του Νόμου και κλήθηκε να καταβάλειτο σχετικό τέλος. Η αιτήτρια εφεσίβαλε την πιο πάνωαπόφασημε αίτησηπου καταχώρισεστο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Αμμοχώστουμεαριθμό 7/88, η οποία ακόμα εκκρεμεί και ταυτόχρονα καταχώρισε την παρούσα προσφυγή. Στην ένσταση της ηευπαίδευτηδικηγόρος των καθ' ων η αίτη­ ση πρόβαλε την προδικαστικήένσταση πως ηαπόφαση τουΔιευ­ θυντή δεν ανάγεται στη σφαίρα του Δημόσιου Δικαίου αλλά του 3060 35 40 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ετ.AeolosSwiss (CapoBay)Ltdv.Δημοχοατίας Σαββίδης,Δ. Ιδιωτικού και κατά συνέπεια δεν εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Ανώτατου Δικαστηρίου. Την ένσταση της αυτή, ηευπαίδευτηδι­ κηγόροςπολύορθάεγκατέλειψε στηγραπτήτηςαγόρευση,ύστερα από τηνπρόσφατηαπόφασητηςΟλομέλειας τουΑνώτατουΔικαστήριου στην Westpark. Limited ν. Δημοκρατίας

(1989)3(B) Α.Α.Δ.897,στην οποίαλέχθηκαν ταπιο κάτω:"Η απόφασηαποτελείται απόδύο σκέλη. Το πρώτο είναι ηεκτίμηση τουΔιευθυντή του Κτηματολογίου σχετικά μετην αξίατης μεταβιβαζόμενης περιουσίας,της οποίαςη αγοραία αξίακαθορίστηκε σε δύο εκατομμύριαλίρες έναντιτηςαξίας του ενός εκατομμυρίου τριακοσίων χιλιάδων λιρών, που δη­ λώθηκε από τα συμβαλλόμενα μέρη. Το δεύτερο σκέλος το οποίο αποτελεί καιτην τελική πράξηπεριέχει τατέληεγγραφής τίτλου πάνω στην αγοραία αξία, όπως εκτιμήθηκε και καθορίζονται σεεκατόνπενήνταεννέα χιλιάδες λίρες, έναντι £135,000πουκαταβλήθηκαν απότους εφεσείοντες. •Είναι φανερόαπότηφύσητωνδικαιωμάτων/τελών,όπως περιγράφονται, ότι αυτάαποτελούν φόροκαι ηεκτίμηση της αγοραίας αξίας αποτελεί προπαρασκευαστική πράξη για σκοπούς καθορισμού του φόρου που πρέπει νακαταβληθεί. Ως εκ τούτου,και σύμφωνα με το γενικά αποδεκτό ορισμό τουτι είναι φόρος,εμπίπτει στησφαίρατουΔημοσίου Δικαίου και ωςεκτούτουανάγεται ηπροσφυγήστηδικαιοδοσίατουΔι­ καστηρίουτούτουκάτω από τοΑρθρο 146

(1)τουΣυντάγματος. Ως-προς τακριτήρια με τα οποίακαθορίζεται αν μία επιβάρυνσηείναι φόρος ήόχι,αξίζειναγίνει αναφοράστηνυπό­ θεση Κωνσταντινίδηςν.ΑρχήςΗλεκτρισμούΚύπρου

(1982)3 Α.Α.Δ.798, όπουστη σελ. 806 έχει λεχθεί τοπιοκάτω: 'The test that can be discerned from these textbooksand . case-law is that an imposition is a tax if it is found to fulfil certain characteristics, namely, (

1. a)it is compulsory and not optional, (
2. b)it is imposed or executed by the competent authority, (c)it must be enforceable by law, (d)it is imposed for thepublic benefit andfor public purposes, and(e)it must not be for a service for specific individuals but for aservice - to the public as a whole, a service.in the public interest.' Αναφορά μπορεί ναγίνει επίσης στην πρόσφατηαπόφαση τουΔικαστή Στυλιανίδη, στην υπόθεσηΑριστείδηΠαπά και 3061 Σαββίδης, Δ; Ετ.AeolosSwiss(CapoBay) Ltd v.Δημοκοατίας

(1990)Άλλοςv. Τον ΣυμβουλίουΒελτιώσεωςΚακοπετριάς

(1989)3 Α.Α.Δ'.322 στην οποία γίνεται ανασκόπησησειράς υποθέσε­ ων που πραγματεΰθησαντο ίδιοθέμα." Η εξουσία του Διευθυντή να απαιτήσει τέλη εγγραφής υπο5 λογιζόμενα επί ποσού μεγαλύτερου απότο δηλωνόμενο τίμημα της πώλησης στηρίζεται στον Περί Κτηματολογικού και Χωρο­ μετρικού ^Τμήματος (Τέλη και Δικαιώματα) Νόμο, Κεφ. 219, όπως τροποποιήθηκεαπότους Νόμους Αρ. 10του 1965, 81 του 1970,61του 1973, 31 του 1976, 66 του 1979 και 15του 1980, και 10 που στησυνέχεια θααναφέρεταιως οΝόμος. Μεβάση'τις πρόνοιες του Νόμου,οΔιευθυντής τουΚτηματο­ λογίου αν-οεν ικανοποιηθεί ότι το δηλωνόμενο τίμημα είναι η αγοραία αξίατου ακίνητουκατά τηστιγμήτης συμφωνίας, μπορεί ναεπιβάλειτέλημεβάσητηναγοραίααξίατουκτήματος. Με βάσητιςίδιεςπρόνοιεςοΔιευθυντήςθαπρέπειναπροβείσεεκτί­ μηση της αγοραίαςαξίας και να κοινοποιήσει την εκτίμηση του στον αγοραστήπου έχει δικαίωμα έφεσης σύμφωνα με τοΑρθρο 80 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου,Κεφ.224. 15 20 Είναι ή-θέση της αιτήριας πως η απόφασητου Διευθυντή,να εκτιμήσει'τήν αγοραία αξίατουκτήματοςσε Λ.Κ. 720,000.-καινα απαιτήσειτέληεγγραφήςυπολογιζόμενασ' αυτότοποσόκαιανερ- 25 χόμενασεΛΙΚ.56,000.-είναι λανθασμένηκαιάκυρηκαιο καθ' ου ηαίτησηΔιευθυντής έπρεπεναεισπράξει τέληεγγραφήςυπολογι­ ζόμεναπάνωστηνπραγματικήαγοραίααξίατουκτήματος,πουεί­ ναιτοτίμηματουσυμβολαίου ήκατ'ανώτατοόριο,μεβάσητοπο­ σό των Λ.Κ. 450,000.-σύμφωνα με τηνεκτίμηση τουεκτιμητήτης 30 αιτήτριαςπουπεριέχεται στηγραπτήέκθεση εκτίμησης τουμεημε­ ρομηνία27/3/1989πουκατατέθηκεστοΔικαστήριο μαζίμετηγρα­ πτήαγόρευσητουδικηγόρουτηςαιτήτριας. Ο ευπαίδευτοςδικηγόρος τηςαιτήτριας,στηγραπτήτουαγόρεύση,πρόβαλε τους πιο κάτωνομικούς λόγους: (α) Η»εκτιμημένη αγοραία αξία, όπως καθορίστηκε από το Κτηματολόγιο, είναι προϊόν αυθαίρετου υπολογισμού. > • (β)Η εκτιμημένη αγοραίααξίαδεν έλαβευπόψητιςανάλογες πωλήσεις ακινήτων στην περιοχήήκαιδεναποδέχτηκετις τιμές των αναλόγων πωλήσεων στην περιοχή ή και εφάρμοσε κατά τρόπο λανθασμένο τις συγκριτικές πωλήσεις της περιοχής. 3062 35 40 3 ΑΛΛ Ετ.AeolosSwiss (CapoBay) Ltd v.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. (γ) Κατά την εκτίμηση χρησιμοποιήθηκαν σαν^συγκριτικές πωλήσειςκτημάτων που.δεν είναιανάλογαούτεσυγκριτικά ού­ τεβρίσκονταιστην ίδια περιοχήμετοεπίδικο κτήμα..,s 5 10 15 20 25 30 35 40 (δ) ΓενικάηεκτίμησητηςαγοραίαςαξίαςπουέγινεαπότοΚτη­ ματολόγιοείναιλανθασμένηκαιέγινεχωρίςτηδέουσα^έρευνα. Είναι καθιερωμένηαρχήτου διοικητικού δίκαιοΰ,Ίσύμφωνα με σειρά αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου,.OTL-TO Ανώτατο Δικαστήριο δεν επεμβαίνει σε αποφάσεις μιας,,αρμόδιας Αρχής ανη απόφαση αυτήήτανεύλογα ανοικτήστην,|Αρχή με βάσηταστοιχείαπουείχε ενώπιοντης. Η αρχήαυτή μπορείνα συνοψιστεί σταπιοκάτωπουλέχθηκαναπότηνΟλομέλειατου Ανώτατου Δικαστηρίου στην υπόθεση Georghiadesr v. The Republic

(1982)3C.L.R.659 στις σελίδες 668-669:-nj-n "Unlike the powers vested in the District Court before independenceto adjudicate upon a taxation assessment,by s.43Cap.233 -andearlier by virtue of.s. 39 of Cap.297^(gf theold editionof theStatuteLawsof Cyprus),theSupreme£purthasno. jurisdiction to go into the merits of the taxation and substitute, where necessary, its own decision. The power of the Supreme Court is limited,as indicated, tothescrutiny of thelegality ofthe action,andto ascertain whether theadministration has exceeded theouterlimits of its powers. Providedthey confine,theiraction withintheambitoftheirpower,anorgan of publicaarninistration remains thearbiter of thedecision necessary togivejeffect tothe law; andsolong as they make acorrect assessment^ the factual background and act in accordance with the notions,,of sound administration,their decision will not be faulted. Inthe end,the courts must sustain their decision if it was reasonably-open to them.Thesame approach was sanctionedby theHquserof Lords with regard to the powers vested in the courts in;England, to review decisions of an administrative nature. In Zamir v. Secretary of State [1980] 1All E.R.768,they decidedthatthe administrative decision of an immigration officer^ could be impugnedonlyontwogrounds: (a) Absence ofevidence onwhich hecouldreachhisdecision,and(b) wherenoreasonable personin the position of the immigration officer could reach«the,decision taken.Theapproachofthecourttothevalidity ofataxingdecision is no different from its approach in.respect .ofi.any other administrative decision liabletoreviewunder Article.,146." >>γαί Σχετική αναφορά μπορεί ναγίνει καιστο Συμπλήρωμα Νο3063 Σαββίδης, Δ. Ετ.AeolosSwiss(CapoBay) Ltd v. Δημοκρατίας

(1990)μολογίας του Συμβουλίου Επικρατείαςτης Ελλάδος 1935-1952, Α-Ω, σελ. 41,κάτωαπότο κεφάλαιο"Ανέλεγκτον Ουσιαστικής Κρίσεως" στις ακόλουθες, μεταξύ άλλων, περιπτώσεις σχετικά με τοανέλεγκτο ουσιαστικής κρίσης της Διοίκησης:5 Παρ.251: "ΗυπότηςΔιοικήσεως κατ' ουσίαν εκτίμησις των πραγματικώνπεριστατικών." Παρ.255:"... εφ'όσον ταεκτιμηθένταστοιχεία δενείναιανύ­ παρκτα." 10 Παρ.256:"...εφ'όσον δενσυντρέχει πλάνηπερίταπράγματα." Παρ.266: "Ηπρόκρίσις εκτων πραγματικών στοιχείων εκεί­ νων άτιναηδιοίκησις θεωρεί ως πειστικότερα και ικανάνα βασίσουσιν την ενέργειαν αυτής. Ησταθμισις αυτώνεν σχέσει προς έτερατοιαύτακαιηουσιαστική αυτών εκτίμησις." 15 Παρ. 272: "Η υπό της Διοικήσεως εκτίμησις των στοιχείων του φακέλου." 20 Παρ. 281: "Η περί ζητημάτωντεχνικής αρμοδιότητοςκαι ει­ δικών γνώσεων κρίσις της Διοικήσεως." Μεβάσητις πιοπάνωνομικές αρχές έρχομαι τώραναεξετάσω την απόφασητουκαθ' ουη αίτησηΔιευθυντή. 25 Ταπιοκάτωγεγονότα δενέχουνδιαμφισβητηθεί:(α)Όταν έγινεησχετικήδήλωσηγια μεταβίβαση,οΔιευθυντής θεώρησε ότι το ποσό πουδηλώθηκεδεν αντιπροσώπευετην αγο­ ραία αξίατουακίνητου κατάτηνημερομηνίαπουσυμφωνήθηκεη πώληση. 30 (β) Επιβλήθηκαν κατ' αρχή δικαιώματαπάνω στο ποσόΛ.Κ. 600,000.-. 35 (γ)Ύστερα απόένσταση τηςαιτήτριαςκαικαταβολήτωνζη­ τουμένων τελών υπό διαμαρτυρίαακολούθησε επιτόπιαεξέτα­ ση απότο Κτηματολόγιο. * (δ)Μεβάσητοαποτέλεσματηςεπιτόπιαςεξέτασηςκαιτηςέκθε­ σης εκτίμησηςτουεκτιμητήτωνκαθ' ωνη αίτηση,οΔιευθυντήςκα­ θόρισετηναγοραίααξίατουεπίδικουκτήματοςσεΛ.Κ.720,000.-. 3064 40 3 ΑΛΛ Ετ.AeolosSwiss(CapoBay) Ltd v. Δημοκρατίας Σαββίΰης, Δ. Η έκθεση εκτίμησης του εκτιμητή των καθ' ων ηαίτηση έχει παρουσιαστεί στηδιαδικασία καιβρίσκεται ενώπιον μου. 5 10 15 Όταν ο καθ' ου η αίτηση Διευθυντής λάμβανε την επίδικη απόφαση,ηαιτήτριαδεν έθεσε ενώπιον τουκαμίαεκτίμησητου δικούτης εκτιμητήγιαυποστήριξητου ισχυρισμού της ότι ητι­ μήπουδηλώθηκεαντιπροσώπευετηνπραγματικήαγοραίααξία του κτήματος κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ο εκτιμητής της αιτήτριας παρόλο που, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του,πήρε οδηγίες να προβεί στην εκτίμηση του επίδικου κτήματος στις 25/3/1988, υπόβαλετηγραπτήτουέκθεσηστις27/3/1989, σχεδόν έξι μήνες μετάτηνκαταχώρισητηςπροσφυγής. Όπως λέχθηκε στις υποθέσεις Christofides v. The Republic

(1984)3 C.L.R. 1454 και leronymides v. The Republic

(1988)3 G.L.R.2657, εκτίμηση των αιτητώνπουδεντέθηκε ενώπιοντου Διευθυντή όταν επρόκειτο να λάβει την επίδικη απόφασηδεν αποτελούσε μαρτυρία που ήταν ενώπιον του και, κατά συνέ­ πεια,όφειλε νααγνοηθεί. 20 - Στηνυπόθεση Christofidesv. The Republic (στην οποία έγινε αναφορά.πιοπάνω)λέχθηκανταεξήςστις σελίδες 1459-1460:25 30 "Inviewoftheposition asitwas atthetimethesub-judicedecision was taken andthematerial which was before theCommissioner of IncomeTax whenhetook thesub-judicedecision,Ifind thatit was reasonably opentotheCommissioner todecide ashedid,sinceno registration was produced to him to prove that applicant's daughter, Maro,was a student at the material time,that is, 1979. Therecourse,therefore,fails onthisissue." Στην υπόθεση leronymides v. The Republic (πουέγινε ανα­ φοράmo πάνω)λέχθηκανταεξής:- 35 40 "The jurisdiction of the Court in cases of tax review is·no different from that in any other field of administrative action. It is confined to a review of the legality of the action of the Administration within thecompass of their authority. Provided they operate within the framework of their powers the Administration isthearbiter of thefact-finding process. And so long as the inquiry into thefactual background is adequate and thedecision onereasonably open tothemtheCourtwill sustain it as a valid exercise of their powers (vide Georghiades v. Republic

(1982)3C.L.R. 659). 3065 Σαββίδης, Δ. Ετ.Aeolos Swiss(CapoBay) Ltd v.Δημοκρατίας

(1990)The usefulness of the valuation submitted by theapplicant,and which was for thefirst timebrought tolight inthecourse of the present proceedings, is as to whether in appreciating the facts of the case, the respondent Commissioner acted under any misconception of fact or law or in abuse of power, that is in 5 circumstances inwhichthisCourtwould bejustifiedto interfere with his appreciation of the facts or the determination of the merits. Not being before the respondent Commissioner when the sub-judice decision was reached, it should otherwise be ignored as a review by the Court is confined to the evidence 10 that was before the Respondent Commissioner at the time he reached the sub-judice decision - vide Christofides v. Republic

(1984)3 C.L.R.1454 at 1459 - 1460. Thusinthecase inhandthequestion whether thedecision of the 15 Respondent Commissioner was reasonably open to him should be answered by reference to Mr. Mateas' valuation, this being the only evidence before the Respondent Commissioner at the material timeastothevalueof thelandasatthe27thJune 1978 andtest that valuation with the valuation produced on behalf of 20 theapplicant in ordertosee if therehas been as already stated a ground to interfere with the appreciation of facts in the light of thegeneral principles ofadministrative law hereinabove setout." Μεβάσηόλαταστοιχείαπουτέθηκανενώπιονμουκαιόλατα 25 στοιχεία που είχε ενώπιον του ο Διευθυντής κατά το χρόνο της λήψηςτηςεπίδικηςαπόφασηςκαισυγκεκριμένατηνεπιτόπιαεξέ­ τασηπουδιεξήχθηκεκαιτην έκθεσηεκτίμησηςτηςαξίαςτουεπί­ δικου κτήματος κατά τον ουσιώδηχρόνο απότον εκτιμητήτου Κτηματολογίου, δεν μπορώνααποδεχτώ τον ισχυρισμό του ευ- 30 παίδευτουδικηγόρουτηςαιτήτριαςότιοκαθορισμόςτηςαγοραί­ ας αξίαςτου επίδικουκτήματοςαπότο Διευθυντήήταν προϊόν αυθαίρετου υπολογισμού, ούτε ότι ο Διευθυντής παράλειψενα κάμειτηδέουσαέρευνα.ΟΔιευθυντήςγιανακαταλήξειστηνεπί­ δικηαπόφασηβασίστηκεσε εκτίμησηεκτιμητήτουτμήματος του 35 που είχε την τεχνικήαρμοδιότητα καιειδικήγνώσηκρίσης λόγω της θέσης τουναπροβαίνεισεεκτιμήσεις κτημάτων. . Όπως ανάφερα ήδη,πιο πάνω, η εκτίμηση του εκτιμητήτης αιτήτριαςδενείχετεθείενώπιοντουκαθ' ουηαίτησηΔιευθυντή 40 κατά το χρόνο της λήψης της απόφασης και αυτήετοιμάστηκε και καταχωρίσθηκε σε πολύ μεταγενέστερο χρόνοκαι μετά από την ημερομηνίακαταχώρισηςτης προσφυγής. 3066 3 ΑΛΛ 5 10 15 20 25 30 35 40 Ετ.AeolosSwiss(CapoBay) Ltd Υ.Δημοκρατίας Σαββίδης,Α. Ο ευπαίδευτοςδικηγόρος τηςαιτήτριαςστην τελικήτουαγό­ ρευσηκατάτις διευκρινήσεις και αφού.στο μεταξύ είχε δοθεί η απόφαση της Ολομέλειας του Ανώτατου Δικαστηρίου στην Προσφυγή 430/87 Westpark Ltd. ν,^Κυπριακής Δημοκρατίας, ισχυρίστηκε ότι στην προκειμένη περίπτωση,σε αντίθεση μετην πιο πάνω υπόθεση, ο Διευθυντής δε,ξήτησε από τους αιτητές οποιαδήποτε εκτίμηση εκ των προτέρων και κατάσυνέπειαπα­ ραβιάστηκαν οι κανόνες φυσικής δικαιοσύνης. Στην Westpark Ltd. ν. Κυπριακής{Δημοκρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ.915 αναφέρονταισχετικάταπω.κάτω:"Στην κρινόμενη όμως προσφυγή ηαιτήτρια Εταιρεία είχε, όπως αποδεικνύεταιαπότοφάκελοτης υπόθεσης καιταγεγονόταπουεκθέτουμε πιοπάνω,τηνευκαιρίαναπαρουσιάσειτη δικήτηςθέσηπροσκομίζοντας οποιαδήποτεστοιχεία ήθελεστο Διευθυντή. Καιτούτογιατίκατέστηο] αυτήγνωστήηεκτίμηση τουκαιπρινακόμαγίνειηδήλωση μεταβιβάσεως,ηδε εκτίμηση τουαυτή ήτανπολύ.ψηλότερη από,εκείνηπουαναφερόταν στο πωλητήριο έγγραφο. Όταν δε ο Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός δεν αποδέχθηκε τη δηλωθείσα στο πωλητήριο έγ­ γραφο αγοραίααξία,υπέδειξε πως θα προέβαινε σε επιτόπια εξέτασηγιανακαθορίσειτηνπραγματικήαγοραίααξία. Μετην ενέργεια του αυτήέδιδε την ευκαιρία και στην αιτήτριαΕταιρεία να υποβάλει και εκείνη την εκτίμηση δικού της εμπειρο­ γνώμονααναφορικά μετηναγοραίααξίατουκτήματος." Καιστην προκειμένη υπόθεση,από,ταγεγονότα της υπόθεσης, είναιφανερόότιη αιτήτριαείχεκάθεευκαιρίαναπαρουσιάσει τη δικήτηςθέσηπροσκομίζονταςοποιαδήποτεστοιχείαήθελεστοΔι­ ευθυντή.Τούτοκατέστηγνωστό σ' αυτή.όταν ο Επαρχιακός Κτη­ ματολογικός Λειτουργός Αμμοχώστου,δεν αποδέχθηκε τηδηλω­ θείσα στοπωλητήριο έγγραφοαγοραία αξίακαικατέστησε σαφές ότι θεωρούσε τηναξίααυτή κατάπολύχαμηλότερη τηςπραγμαηκήςκαικατ' αρχήκαθόρισετηναγοραίααξίασεΛ.Κ.600,000.-μέ­ χρις ότου.γίνει επιτόπιαεξέταση και εκτίμηση γιατον καθορισμό τηςαγοραίας αξίαςμεβάσητηνοποίαθα.καταβάλλονταντασχε­ τικά τέλη. Μετην ενέργεια του αυτήέδινε την ευκαιρίακαι στην αιτήτριαναυποβάλειτηνεκτίμησηδικούτηςεμπειρογνώμονα στο διάστημαπου μεσολάβησε απότις 25/4/1988που έγινε η δήλωση μέχρι τις 19/7/1988 πουλήφθηκεη επίδικηαπόφαση. •ι Τελειώνοντας θαήθελα να αναφερθώ,στα πιο κάτω που λέ­ χθηκαν στην υπόθεση Βαρνάβας Ζαχαρία Νικολαΐδης ν. Της 3067 Σαββίδης,Δ. Ετ.AeolosSwiss(CapoBay) Ltd v.Δημοκρατίας

(1990)Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 1961καιπουέχειεπαναληφθεί στην υπόθεση Westpark Ltd. ν. Της Δημοκρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ. 915: "...Όπως έχειλεχθεί επανηλειμμένα ότιυποθέσεις τηςφύσεως 5 αυτής η εξουσία του Διοικητικού Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο τηςνομιμότητας τηςεπίδικης απόφασηςκαι δεν επεμβαίνει όταν η επίδικη απόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτή στην κρίση τουαρμοδίουδιοικητικού οργάνου,ούτε καιστην ουσιαστική κρίση τηςδιοίκησης, εκτός αν φανεί ότι υπήρξε 10 πλάνη περί τα πράγματαήτοΝόμοήυπέρβασηή κατάχρηση εξουσίας, που σετέτοιες περιπτώσεις τοΔικαστήριο αυτό θα εδικαιολογείτο ναεπέμβει μετηνεκτίμησητωνγεγονότων ήτην απόφασηεπίτης ουσίας. (Βλέπε Γεωργιάόηςν. ΤηςΔημοκρα­ τίας

(1982)3Α.Α.Δ.659-Ανθούλλα Ιερωνυμίδουν. ΤηςΔήμο- 15 κρατίας,

(1988)3Α.Α.Δ.2657· Θέκλα Πρωτοπαπά ν.ΤηςΔη­ μοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ.528.)" Για όλους τους πιοπάνω λόγους ηπροσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεταικαι ηεπίδικηαπόφασηεπικυρώνεται. 20 Δεν κάμνωδιαταγήγια έξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 3068 25