← Κύπρος

clr/1990/1990_3_3085.pdf

3Α.Α.Δ. 24 Σεπτεμβρίου, 1990 [ΠΙΚΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣΚΑΙ/Ή ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 329/89). 5 10 Διοικητικό Όργανο — Αρμοδιότητα — Αποφάσεις της Διοίκησης που αποβλέπουν στη ρύθμιση των δικαιωμάτων του πολίτη (απόφαση του Επαρχου Αάρνακος σε αίτημα για παραχώρηση άδειας για τη χρήση της παραλίας) — Υπόκεινται σε ανατροπή εκτός όπου η ιδίότητα του οργάνου τις καθιστά έκδηλα παράνομες σεβαθμό που αναντίλεκτα μπορεί να αγνοηθούν από τον καθένα — Η αναρμοδιότητα του οργάνου δεν αποβάλλει την απόφαση από το διοικητικό χώρο, εκτός στις περιπτώσεις εκείνες που η αναρμοδιότητα είναι πασιφα­ νής και αναμφισβήτητη δηλ. σε περιπτώσεις έκδηλης κατάχρησης εξουσίας άλλου οργάνου. Αίτηση ακυρώσεως — Αόγοι ακυρώσεως — Αναρμοδιότητα — Αναρ­ μοδιότητα διοικητικού οργάνου — Συνιστά λόγο ακυρώσεως. 15 20 25 Η Χωριτική Αρχή Πύλας παραχώρησεάδεια στον αιτητήγια εγκατάσταση ενός ταχύπλοου σκάφουςσε παραλιακό χώρο για το έτος 1988. Στις 15.11.88, ο αιτητής ζήτησε ανανέωσηκαιδιεύρυν­ σητης άδειας με την επέκταση των εγκαταστάσεων καισε άλλαμέ­ σα για τηδιεξαγωγήθαλάσσιωναθλημάτων καθώς καιτην τοποθέτηση 50 κρεβατιώνπαραλίας. Της αιτήσεως επελήφθηο Έπαρχος Λάρνακος (οΈπαρχος) οοποίοςαπέρριψε τηναίτηση. Ο Έπαρχος επίσης απέρριψε καιτηναίτηση για επανεξέταση του θέματος. Λό­ γος της απόρριψης και στις δύο περιπτώσειςήταν ότι ο παραλια­ κός χώρος είναι περιορισμένοςκαιπρέπεινα αφεθεί ελεύθερος. Ο αιτητής άσκησετην παρούσα προσφυγή εναντίοντης αρνητι- 3085 Ανάστασην. Δημοκρατίας

(1990)κής απόφασης του Επαρχου για επανεξέταση της προγενέστερης απόφασης του και ισχυρίστηκεότιοΈπαρχοςήταναναρμόδιοςνα αποφασίσειτοαίτηματου.ΤοΔικαστήριο εξέτασεεπίσης ανη από­ φασητου Επαρχουυπόκειταισεαναθεώρηση. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο αποδέκτηκε την προσφυγή και απο­ φάνθηκε ότι:
  1. Ηδιαπίστωση τωνδικηγόρων xaLτωνδύο μερών, ότιοΈπαρ­ χος ήταναναρμόδιοςνααποφασίσει τοαίτηματου προσφεύγοντος για τηνπαραχώρησηάδειαςγια τηχρήσητουπαραλιακού χώρου, είναι έγκυρη. ΤοΑρθρο 5 του Περί Παραλίας Νόμου, Κεφ. 59,όπως τροποποιήθηκε, ορίζει ωςαρμόδια Αρχήγια το θέμα αυτό, τηνοικεία αρχή τοπικής αυτοδιοίκησης, πουστην προκειμένη περίπτωση είναι ηΚοινοτική ΑρχήΠύλας. 10 15
  2. Η νομολογία αναγνωρίζει την αναρμοδιότητα του οργάνου το οποίο λαμβάνει τηναπόφαση,ωςλόγοακυρώσεως, εκτός στιςπε­ ριπτώσεις εκείνες πουηαναρμοδιότηταείναι πασιφανήςκαιπέ­ ραν πάσης αμφισβήτησης, δηλαδήσεπεριπτώσεις έκδηλης κατάχρήσης εξουσίας άλλου οργάνου. Σετέτοιες περιπτώσεις οι απο­ φάσειςκαθίστανταιέκδηλαπαράνομεςσεβαθμόπουναμπορείνα αγνοηθούν απότονκαθένα.
  3. Στηνπροκειμένη περίπτωση,η επίδικη απόφασηχωρεί αναθεώρήση.Toότι ΟΈπαρχοςενήργησεπέραντωνεξουσιών τουκα­ θιστά τηναπόφαση τρωτή,όχι όμως πασιφανώς άκυρηως έκ­ δηλο προϊόν κατάχρησης εξουσίας. 20 25 Ηπροσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 30 Αναφερόμενες υποθέσεις: Hadjianastassiou v.Republic
(1982)3C.L.R. 672, 35 Paraskeva andAnother v.Municipal Committeeof Limassol
(1984)3(A) C.L.R. 54, AnastassiadesandOthers v.MunicipalCouncilofPaphos
(1985)3(C) C.L.R.1695, loannouv.C.T.O.
(1986)3(C)C.L.R. 2543. 3086 40 3 Α.ΑΛ. Ανάσταση ν.Δημοκρατίας Προσφυγή, 5 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Επαρχου Λάρνακας με την οποία επαναβεβαιώθηκεπρογενέστερη απόφασητου, με την οποία απορρίφθηκεαίτηση του προσφεύγοντος για τηνπα­ ραχώρηση άδειας,γιατην τοποθέτηση σε παραλιακόχώρο στην περιοχή Πύλας,εφοδίων,λέμβων καιάλλων εξοπλισμών, γιατη διεξαγωγή θαλάσσιων αθλημάτων και την ανάπαυσητων λουσ­ μένων. 10 Α. Σ. Αγγελίδης,για τον Αιτητή. 15 20 25 30 35 40 Α. Βασιλειάδης,Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Το αντικείμενο της προσφυγής είναι η απόφαση του ΕπαρχουΛάρνακος της 19/4/89,μετην οποία επαναβεβαιώ­ θηκε προγενέστερη απόφαση του,με την οποίααπορρίφθηκεαίτησητουπροσφεύγοντος γιατην παραχώρησηάδειαςγιατηντο­ ποθέτηση σε παραλιακό χώρο στην περιοχή Πύλας, εφοδίων, λέμβων και άλλων εξοπλισμών, για τη διεξαγωγή θαλάσσιων αθλημάτωνκαιτην ανάπαυσητων λουσμένων. Στηνπροσφυγήτουαιτητήυπάρχειμιαφαινομενικήαντινομία ηοποίαπηγάζειαπότογεγονός ότι, ενώ προσβάλλεται ηαπόφα­ σητου Επαρχουωςλόγοςγιατον παραμερισμότης,προβάλλεται καιη αναρμοδιότητατουνααποφασίσειτοαίτημα.Η θέσητουαι­ τητή είναι ότι αποκλειστική αρμοδιότητα για την παραχώρηση άδειαςγιαεγκαταστάσειςστηνπαραλίαέχειητοπικήΑρχήστηγε­ ωγραφικήπεριοχήτηςοποίαςβρίσκεται οπαραθαλάσσιοςχώρος. Στηναγόρευσητου δικηγόρουτων καθ' ων ηαίτηση αναγνωρί­ ζεταιη αναρμοδιότητατουοργάνουτοοποίοέλαβε τηναπόφαση τουΕπαρχου-ναεπιληφθείτουθέματος,συγχρόνως υποστηρίζεται ηεγκυρότητα τηςαπόφασηςμετοδικαιολογητικό ότι στη σύσκεψη υπό την προεδρία του ΕπαρχουΛάρνακος, πουαποφασίστηκε το θέμα, παρευρισκόταν και ο κοινοτάρχης Πύλας, γεγονός από το οποίοκαλούμεθαναεξάξουμετοσυμπέρασμαότιηαπόφασηεκδοθηκεαπότηναρμόδιαΑρχή. Δεδιευκρινίζεταιστηντελικήαγόρευ­ σητων καθ' ων η αίτησηανεγκαταλείπεταιηπροδικαστικήένστα­ ση,ηοποία διατυπώθηκεστην ένσταση των καθ'ων ηαίτηση,ως προςτηνευχέρειααναθεώρησηςτηςαπόφασηςτου Επαρχου. Στην ένστασηπροβλήθηκεηθέση ότιδεχωρείπροσφυγή κατάτουΕπάρ3087 Πικής, Δ. Ανάσταση ν. Δημοκρατίας
(1990)χου,επειδήδεν αποτελεί τοαρμόδιοκατά τονόμο όργανο γιατην έκδοσηάδειαςγιατηχρήσητουπαραλιακούχώρου,βάσειτωνδια­ τάξεωντουΠερίΠαραλίαςΝόμου- Κεφ.
  1. Εξέταση του ιστορικού τωνγεγονότων πουσυνθέτουν τη διαφορά αποκαλύπτει ότι:- 5 (α)Η ΧωριτικήΑρχήΠύλαςπαραχώρησεάδειαστον αιτητήγια την εγκατάστασηενός ταχύπλοουσκάφουςσεπαραλιακόχώ­ ρο για το έτος
  2. (β)Πριντηνεκπνοήτηςπεριόδουτηςάδειαςστις 15/11/88οαιτητής αποτάθηκε για την ανανέωση και διεύρυνση της άδειας με την επέκτασητων εγκαταστάσεωνκαισεάλλα μέσαγιατηδιεξαγω­ γήθαλάσσιων αθλημάτων,καθώςκαιτηντοποθέτηση50κρεβατιών παραλίας. Τηςαιτήσεως τουεπιλήφθηκε οΈπαρχοςΛάρ­ νακος στον οποίο προφανώςοκοινοτάρχης Πύλαςπαρέπεμψε τοθέμα. Η απάντηση ήταναρνητικήγιατολόγοότι"... οπαρα­ λιακός χώρος είναιπεριορισμένος καιπρέπεινααφεθείελεύθε­ ροςγιατοκοινό".(Βλέπεεπιστολή ημερομηνίας 9/3/89). 10 15 20 (γ)Με αίτηση του στον ΈπαρχοΛάρνακος ο αιτητής ζήτησε στις 16/3/89επανεξέτασητουθέματος: Σ' αυτήεπεξηγείται ότικατέ­ βαλεμεγάληδαπάνηγιανααποκτήσειταμέσαγιαταοποίαεπε­ δίωκε άδειαγιατην τοποθέτησητουςστον παραλιακόχώρο. 25 (δ)ΟΈπαρχος Λάρνακος απέρριψετοαίτημαγιατους ίδιουςου­ σιαστικά λόγους που παρατίθενταιστην επιστολή της9/3/
  3. Η απόφαση αυτή λήφθηκε σε σύσκεψη που έλαβε χώρα στην ΕπαρχιακήΔιοίκησηΛάρνακος στις 6/4/89, υπότην προεδρία του Επαρχου,στην οποία παρέστησαν, εκτός από τον ίδιο, ο Βοηθός Έπαρχος, υπηρεσιακοί παράγοντες της Επαρχιακής Διοίκησης, αντιπρόσωποςτουαστυνομικούΔιευθυντή Λάρνα­ κος,καθώςκαιοι κοινοτάρχες Πύλαςκαι Ορόκλινης. 30 35 Φαίνεται από το πρακτικό που κατατέθηκε ότι τη σύσκεψη απασχόλησε ως πρώτο θέμα, ο καθορισμός των κριτηρίων και της πολιτικής των αρμόδιων Αρχών σε σχέσημε τηχρή­ σητου παραλιακούχώρου μεταξύ Λάρνακος και Δεκέλειας. 40 Ως δεύτερο θέμα, η σύσκεψη έκρινε συγκεκριμένες αιτήσεις για άδεια χρήσεως του παραλιακού χώρου για την εγκατά­ στασημέσωνγιατηδιεξαγωγήθαλάσσιωναθλημάτωνκαιγια τις ανέσεις των λουσμένων. 3088 3 \ΛΛ. Ανάσταση ν. Δημοκρατίας Πικής, Δ. (ε)Η προσφυγή ασκήθηκε στις 15/5/89,δηλαδή μέσα στο χρόνο των 75 ημερών απότην αρχικήαρνητικήαπόφαση. 5 10 15 20 25 30 35 40 Εκτός από την αναρμοδιότητα του οργάνου που έλαβε την απόφαση προβάλλονται και άλλοι λόγοι για την ακύρωση της απόφασης πουσχετίζονται με την ουσία τουθέματος. Η διαπίστωση των δικηγόρων και των δύο μερών, ότι ο Έπαρχος Λάρνακος ήταναναρμόδιοςνααποφασίσει τοαίτημα του προσφεύγοντος για την παραχώρηση άδειας για τη χρήση του παραλιακούχώρου, είναι έγκυρη. Το άρθρο 5 του Κεφ. 59 (όπως τροποποιήθηκε απότο άρθρο 2 του Ν.21/77)ορίζει ως αρμόδια Αρχή για την παροχή άδειας για τη χρήση του παρα­ λιακού χώρου την οικεία αρχή τοπικής διοίκηση- στην προκείμένηπερίπτωση είναι ηΚοινοτική ΑρχήΠύλας. Τοδεύτερο θέμαπουπρέπει νααποφασίσουμε είναι ανη από­ φαση του Επαρχουυπόκειταισεαναθεώρηση. Αποφάσεις τηςΔι­ οίκησης πουέχουν εκτελεστόχαρακτήρα,δηλαδήαποφάσειςπου σκοπούν νακαθορίσουν δικαιώματατου διοικούμενου, είναιδε­ κτικές αναθεώρησης. Η νομολογία αναγνωρίζειτηναναρμοδιότη­ τα του οργάνου, το οποίο λαμβάνει την απόφαση, ως λόγο ακυ­ ρώσεως. Συνεπώς η αναρμοδιότητα του οργάνου δεν αποβάλλει απότοδιοικητικόχώροτηναπόφασηεκτόςσης περιπτώσειςεκείνες πουηαναρμοδιότηταείναιπασιφανήςκαιπέρανπάσης αμφι­ σβητήσεως, δηλαδήσε περιπτώσεις έκδηλης κατάχρησης εξουσίας άλλου οργάνου. [Βλέπε, Hadjianastasiouv. Republic
(1982)3 C.L.R. 672, Paraskeva and Another v.Municipal Committeeof Limassol
(1984)3 C.L.R. 54, Anastassiades and Others v. Municipal Council of Paphos
(1985)3 C.L.R. 1695, loannouv. C.T.O.
(1986)3C.L.R/2543και ΠορίσματαΝομολογίας τουΣυμ­ βουλίου της Επικρατείας 1929-59, σ. 266.] Ηαρχήηοποίαπροκύπτειείναιότι: Αποφάσεις της Διοίκησης πουαποβλέπουν στη ρύθμιση των δικαιωμάτωντουπολίτηυπό­ κεινται σε ανατροπήεκτός όπουηιδιότητατουοργάνουτιςκαθι­ στά έκδηλα παράνομες σε βαθμό που αναντίλεκτα να μπορεί να αγνοηθούν απότον καθένα.Στην αγόρευση του ο δικηγόρος του αιτητήυπέβαλεότι αναθεώρησηχωρεί όχι μόνοακυρώσιμων αποφάσεων αλλάκαι αποφάσεωνεκ προοιμίου άκυρων.Στηδεύτερη περίπτωση ηαπόφασηέχειαναγνωριστικό χαρακτήρα,όπωςεπεξηγείται στο ΣύγγραμμαΠ. Δαγτόγλου - ΓενικόΔιοκηπκόΔίκαιο, Τόμος ΓΓ, σσ.252,253. Δεν κρίνω αναγκαία την εξέταση του χα­ ρακτήρα και του πλαισίου της αναγνωριστικής αίτησης, δεδομέ3089 Πικής, Δ. Ανάσταση ν. Δημοκρατίας
(1990)νου ότι στην προκείμενη περίπτωση η επίδικη απόφαση χωρεί αναθεώρηση. Η απόφασηλήφθηκε στα πλαίσια των διοικητικών σχέσεων της αρμόδιαςχωριτικής Αρχήςκαι του Επαρχου, οργά­ νου της Κεντρικής Κυβέρνησης, υπεύθυνου για θέματα επαρχια­ κής διοίκησης. Προφανώςτο επίδικο θέμα αναφέρθηκεσ' αυτόν και τελικά αποφασίστηκε απότον ίδιο στο πλαίσιο καθορισμού ενιαίας πολιτικής γιατηδιάθεσηχώρου στην παραλίατηςπεριο­ χήςΛάρνακος -Δεκέλειας. ΤοότιοΈπαρχος ενήργησεπέραντων εξουσιών του καθιστά τηναπόφασητρωτή,όχι όμωςπασιφανώς άκυρηως έκδηλο προϊόν κατάχρησηςεξουσίας. 5 10 Συνεπώς υπόκειταισε αναθεώρησηηεπίδικηαπόφασηη οποία καιακυρώνεταιλόγωαναρμοδιότηταςτουΕπαρχουνααποφασίσει τοθέμα. Ενόψει αυτήςτηςκατάληξης,δεθαεξετάσω τους άλλους λόγους πουέχουν προβληθείγιατηνακύρωσητηςαπόφασης. 15 Ηεπίδικη απόφασηακυρώνεται στην ολότητα της βάσει του άρθρου 146.4(β) του Συντάγματος. Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιατα έξοδα. 20 Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 3090

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.