clr/1990/1990_3_309.pdf

(1990)τα προσδιοριστικές, τόσο για τις θέσεις, όσο καιγια τηνκλίμακα στην οποίαθαεντάσσοντο οι αιτητές καιδεν υπήρχεκανέναπερι­ θώριογιατην Επιτροπήνακαθορίσει η ίδιατοαποτέλεσματουνό­ μου. 5 Οι αρχές που προκύπτουν από την απόφασητης Ολομέλειας στην Αναθεωρητική Έφεση 857, ισχύουν και εφαρμόζονται και στην περίπτωση των αιτητών. Κατάτον ίδιο τρόπο,οι διατάξεις του 128/85, επέφεραν τροποποίηση στις πρόνοιες του Αρθρου 42

(1)του Νόμου44/85και μετέτρεψαν σε δέσμια την ευχέρεια της 10 Επιτροπής. Ό,τι όφειλε να πράξει η Επιτροπή,προέκυψε ευθέως από τις πρόνοιες του Νόμου 128/85. Σημειώθηκε ότι, η εγκυρότητα του Νόμου 128/85δεν προσβλή­ θηκε με κανένατρόπο στις προσφυγές. 15 Οι προσφνγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 20 Αναφερόμενη υπόθεση: Επιτροπή Δημοσίας Υπηρεσίας και Άλλοι ν, Ηλιάδη

(1989)3(Δ) Α.Α.Δ.

1. Προσφυγές. 25 Προσφυγές εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία οι αιτητές τοποθετήθηκαν και/ή εντάχθηκαν στη μι­ σθολογική κλίμακα Α4-Α
2. 30 Ε.Σεργίδης, για τους Αιτητές. Στ. Θεοδούλου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. 35 Cur. adv. vult. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Οι προσφυγές, στρέφονται εναντίον της από­ φασης των καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 28.11.85 με την οποία οι αιτητές τοποθετήθηκαν και/ή εντάχθηκαν στη μισθολογική κλίμακα Α4-Α7 και ζητούν την ακύρωση της, επειδή ελήφθηκα­ τά παράβασητων νόμων 44/85 (αριθμ.48) 128/83και των Περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων, είναι αποτέλεσμα πλάνης περί τα πράγματα και το νόμο και δημιουργεί δυσμενή διάκριση σε βά- 310 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 Δημοσθένους κ.ά.ν. Δημοκρατίας Κοΰρρης, Δ. ροςτων αιτητών,κατάπαράβασητουάρθρου28 τουΣυντάγμα­ τοςκαιτηναρχήτης ισότητας.Περαιτέρω οι απ;ητές,ζητούνδή­ λωσητου Δικαστηρίου για αναδρομικήπαραχώρησηόλων των δικαιωμάτων, τα οποία,κατά τους ισχυρισμούς τους δικαιούνται δυνάμει του άρθρου42 του Νόμου44/85και των ΠερίΔη­ μοσίας Υπηρεσίας Νόμων 1967-
3. Και οι τρεις αιτητές,υπηρετούσαν στην Αρχή Ενοποιήσεως και Αναδιανομής Αγροτικών Κτημάτων (ΑρχήΑναδασμού) και κατείχαντηθέσηΤεχνικού Βοηθού Αναδασμού Β' Τάξεως. Κα­ τάήπερί του Απριλίου 1984 και OLτρεις αιτητές συμπλήρωσαν το ανώτατο όριο της κλίμακας στην οποία ανήκαν. Με τη θέ­ σπιση τουπερί Ενοποιήσεως καιΑναδιανομής Αγροτικών Κτη­ μάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 1985, 44/85,η Αρχή Αναδασμού, καταργήθηκε ως ανεξάρτητη υπηρεσία και ως Τμήμα Αναδασμού πλέον, υπάχθηκε στην υπηρεσία της Δημοκρατίας και ειδικότερα στο Υπουργείο Γεωργίας καιΦυσικώνΠόρων. Οι αιτητές, όπως και οι άλλοι υπάλληλοι της Αρχής, εντάχθηκανστηνκατηγορίαυπαλλήλων τηςΔημοσίας Υπηρεσίας, σε θέσεις που θα περιλαμβάνοντο στον προϋπολογισμό του Τμή­ ματος,το καθεστώς και ηλειτουργία των οποίων θαήτανανά­ λογοι προς τη λειτουργία των θέσεων που οι αιτητές κατείχαν στην ΑρχήΑναδασμού. 25 Μετον ίδιο νόμο,άρθρο42

(2), ηπροηγούμενη υπηρεσία των αιτητών στην ΑρχήΑναδασμού, αναγνωρίστηκε γιαόλους τους σκοπούς των Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμων και των συνα­ φών κανονισμών. 30 35 Στησυνέχεια, και για να καταστεί δυνατή η υλοποίηση των προνοιών του Νόμου 44/85, θεσπίστηκαν οι νόμοι Περί Ειδι­ κεύσεως Συμπληρωματικής Πιστώσεως (Ταμείον Αναπτύξεως) Νόμος26/85καιο Περί Ειδικεύσεως Πιστώσεων Νόμος 128/85, μετουςοποίους ιδρύθηκαν33νέεςθέσειςΤεχνικών Α'και Β'τά­ ξεως, στην συνδυασμένη μισθολογική κλίμακα Α4-Α

1. Με από­ φαση της Επιτροπής Δημοσίας Υπηρεσίας ημερομηνίας 21/11/85, οι αιτητές τοποθετήθηκαν στη θέση Τεχνικού βοηθού 2ας τάξεως (μισθοδοτική κλίμακαΑ4) από1.8.
2. 40 Εναντίον αυτήςτης απόφασηςστρέφονται οι προσφυγές και ζητούν την ακύρωση της, για τους λόγους που εκτίθενται ανω­ τέρω. Πρέπει να σημειωθεί ότι σε μεταγενέστερο χρόνο και ενώ OL προσφυγές εκκρεμούσαν ενώπιον τουδικαστηρίου,οικαθ'ων 311 Κούρρης, Δ. Δημοσθένους κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)η αίτηση, με επιστολή τους ημερομηνίας 19/3/87, πρόσφεραν στους αιτητές προαγωγή στη μόνιμη θέσηΤεχνικού 1ης τάξεως, στο Τμήμα Αναδασμού (μισθοδοτική κλίμακα Α7), με αναδρομι­ κή ισχύ από 15 Οκτωβρίου

1. Παράλληλα επέστρεψαν στους αιτητές το ποσό που είχε αποκοπεί από το μισθό τους, για την '5 περίοδο Νοεμβρίου 1985 -Μαρτίου
2. Οι αιτητές,δέχτηκαν την προαγωγή με επιφύλαξη των δικαιωμάτων που απορρέουν από την αίτηση τους, για ακύρωση της πρώτης πράξεως. Από πλευράς των καθ'ων ηαίτηση,υποστηρίζεται πλήρως η 10 ορθότητα και νομιμότητα της προσβαλλομένης απόφασης, ενώ αμφισβητείται προδικαστικά,η εκτελεστότητα και ο διοικητικός χαρακτήρας της πράξεως. Ο ισχυρισμός είναι ότι, η τοποθέτηση των αιτητών στις συγκεκριμένες θέσεις, έγινε από τον ίδιο το νόμο και επομένως η ενέργεια της Ε.Δ.Υ., δεν υπήρξε αποτέλε15 σμα άσκησης διακριτικής εξουσίας, αλλά μάλλον πράξη εκτελέ­ σεως. Συνεπώς, η τοποθέτηση των αιτητών στη θέση Τεχνικού 2ας τάξεως, δεν είναι αποτέλεσμα βούληση διοικητικού οργά­ νου, αλλά έκφραση βούλησης του νομοθέτη, γεγονός το οποίο στερεί την προσβαλλόμενη πράξη από τον εκτελεστό διοικητικό 20 χαρακτήρα και την καθιστά ανεπίδεκτη δικαστικής κρίσεως. Δε θα συμφωνήσω με τη θέσηαυτή. Γιαλόγους που αφορούντηφύ­ ση της προσβαλλόμενης πράξεως και αναπτύσσονται εκτενέστε­ ρα κατωτέρω,στην εξέταση της ουσίας της υπόθεσης υπό το φως της απόφασης της Ολομελείας στην υπόθεση Επιτροπή Λημο- 25 σίας Υπηρεσίας ν. Γεωργίου Ηλιάδη

(1989)3(Δ) Α.Α.Δ.2360, η ένσταση αυτή δε μπορεί να ευσταθήσει καιαπορρίπτεται. Οι ουσιαστικοί λόγοι νια ακύρωση της πράξεως: 30 Κύρισς λόγρς για ακύρωση της επίδικης πράξης,στον οποίο επικεντρώνονται όλοι οι επί μέρους λόγοι που προβάλλονται στις προσφυγές, είναι η εφαρμογή και ερμηνεία των Νόμων 44/85, σε συνδυασμό με το Νόμο 128/85 και της Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμους. Ο ισχυρισμός είναι ότι δυνάμει του Νόμου 44/85, άρθρο 42, διασφαλίζεται η υπηρεσιακή ανέλιξη των υπαλλήλων που υπη­ ρετούσαν στην Αρχή Αναδασμού, πριν την υπαγωγή της στο Υπουργείο Γεωργίας και αναγνωρίζεται η προϋπηρεσία τους, για όλους τους σκοπούς των Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμων. Για να επιτευχθούν οι σκοποί αυτοί του νόμου, σύμφωνα πάντα με την επιχειρηματολογία των αιτητών,έπρεπενα τοποθετηθούν οι αιτητές στην κλίμακα Α7, πράγμα το οποίο δεν απέκλειαν οι 312 35 40 3 ΑΛΛ. Δημοσθένους κ.ά.ν.Δημοκρατίας Κούρρης, Δ. πρόνοιες του Νόμου 128/85και που εν τούτοις η Επιτροπή Δη­ μόσιας Υπηρεσίας παρέλειψε να εξετάσει. 5 10 15 Οι δικηγόροι των αιτητών,διαχώρισαν την υπόθεση τουςαπό την απόφασητης Ολομέλειας στην Αναθεωρητική Έφεσηαρ. 857 (ανωτέρω), που είχε στο μεταξύ εκδοθεί και ισχυρίστηκαν ότι αντίθετα μεότι συνέβηστην υπόθεση εκείνη,στην προκειμένηπε­ ρίπτωση οι πρόνοιες του Νόμου 128/85,άφηνανστην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας ευχέρεια επιλογής τηςκλίμακαςστηνοποία θατοποθετούντο οι αιτητές. ΣτηνΑναθεωρητική Έφεση857,είχε αποφασιστεί ότι μετηθέσπιση του Περί ΣυμπληρωματικούΠρο­ ϋπολογισμού Νόμου 140/85, που δημιουργούσε τις θέσεις που προβλέποντο στο άρθρο42

(1)του Νόμου44/85,(στην περίπτωση εκείνη επρόκειτο γιαθέσηΛογιστικού Λειτουργού), ηδιακριτική ευχέρεια της Αρμόδιας Αρχής (δηλ. της Ε.Δ.Υ.), μετατρεπετο σε δέσμια, αφούη θέσηκατάταξηςπροσδιοριζόταν απότον ίδιο το νομοθέτη.Πράγμαπουδενάφηνεστην Επιτροπήπεριθώριαάσκη­ σης οποιασδήποτε ευχέρειας ήδιεξαγωγής έρευνας για τη διαπί­ στωση αντιστοιχίας τηςνέαςθέσης προςτηνπροηγούμενη. 20 25 30 35 40 Μελέτησα με τη μεγαλύτερη δυνατήπροσοχή τις πρόνοιες του Νόμου 128/85και ειδικότερα το παράρτηματου πρώτουΠίνακα όπου παρατίθενταιοι νέεςθέσειςκαι αδυνατώνα συμφωνήσω με την προσέγγιση καιτηνάποψητουδικηγόρουτων αιτητών. Στην επεξήγηση 20 του Παραρτήματος του ΠρώτουΠίνακα,ρητάανα­ φέρεται ότι οι θέσεις προορίζονται για τους κατόχους δεκαεπτά μονίμων θέσεων Τεχνικών Βοηθών Αναδασμού 2ας τάξεως της πρώηνΑρχήςΑναδασμού,τωνθέσεων δηλαδήπουκατείχανοιαιτητές. Κατάτηγνώμη μου,οι πρόνοιες του νόμου ήταν απόλυτα προσδιοριστικές,τόσογιατιςθέσεις,όσοκαιγιατηνκλίμακαστην οποίαθαεντάσσοντο οι αιτητέςκαιδενυπήρχεκανέναπεριθώριο για τηνΕπιτροπήνακαθορίσει ηίδιατοαποτέλεσμα τουνόμου. Καταλήγωότιοιαρχέςπουπροκύπτουναπότηναπόφασητης Ολομέλειαςστην Αναθεωρητική Έφεση857, ισχύουν καιεφαρμό­ ζονταικαιστηνπερίπτωσητωναιτητών. Κατάτον ίδιοτρόπο,οι διατάξεις του 128/85,επέφεραν τροποποίηση στις πρόνοιες του άρθρου 42

(1)του Νόμου44/85και μετέτρεψαν σε δέσμια την ευ­ χέρεια της Επιτροπής.Ό,τιόφειλε να πράξει η Επιτροπή, προέκυπτεευθέωςαπότιςπρόνοιες τουΝόμου 128/85. Πρέπειναση­ μειωθεί ότι,ηεγκυρότητατουΝόμου 128/85,δενπροσβάλλεται με κανένατρόπο στις προσφυγές. Ηθέσηαυτήγιατον χαρακτήρατης προσβαλλόμενης απόφα313 Κούρρης,Δ. Δημοσθένους κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)σης ως "δέσμια πράξεως" τηςδιοίκησης, απαντά καιστην προδι­ καστική ένσταση για την οποία έγινε λόγος ενωρίτερα, για την οποίαεπίσης εφαρμόζεταικαι ισχύει η απόφασητηςΟλομέλειας, που είναι δεσμευτική για το Δικαστήριο αυτό. Ενόψει εξάλλου της απόφασηςτου Δικαστηρίου, καθίσταταιαλυσιτελής ηεξέτασητωνλοιπών λόγων πουπροβάλλονται στιςπροσφυγές καιπου προϋποθέτουν άσκησηδιακριτικήςευχέρειας της Επιτροπής. Οι προσφυγές ως εκ τούτου, δεν μπορούν να επιτύχουν και απορρίπτονται. Δεν δίδεται διαταγήγια έξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χω­ ρίς έξοδα. 314 / 5 10