(1990)25 Σεπτεμβρίου, 1990 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΕΥΚΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 385/89). Τελωνειακοί Δασμοί και Φόροι Καταναλώσεως — Ατελής εισαγωγή αυ τοκινήτου από επαναπατριζόμενο Κύπριο — Ο περί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως Νόμος του 1988 (Ν 58/88) — Δικαίωμα για ατελή εισαγωγή αυτοκινήτου από επαναπατριζόμενο Κύπριο — Προϋπόθεση μόνιμης εγκατάστασης 10χρόνων στο εξωτερικό — Π εγκατάσταση πρέπει να είναι ουσιαστική και όχι πλα σματική — Κατά πόσο περιοδικές επισκέψεις σε άλλες χώρες από τη χώρα εγκατάστασης, για σύντομα χρονικά διαστήματα, αποστερούν τον αιτούντα να αποκτήσει το πιο πάνω δικαίωμα — Ποίος ο ενδε δειγμένος τρόπος εξέτασης του θέματος από τις αρμόδιες αρχές. 10 Διοικητική πράξη — Εκτελεστή — Βεβαιωτική πράξη — Ποίο το χα ρακτηριστικό της γνώρισμα — Απόφαση πληροφοριακού ή συμ βουλευτικού περιεχομένου δεσυνεπάγεται στη γένεση δικαιωμάτων και δεν μπορεί να βεβαιωθεί από μεταγενέστερη πράξη. 15 5 Διοικητική πράξη — Εκτελεστή — Τελωνειακοί Δασμοί και Φόροι Κα ταναλώσεως — Δικαίωμα ατελούς εισαγωγής αυτοκινήτου — Εκτε λεστή πράξη για τον καθορισμό του δικαιώματος, μπορεί να εκδοθεί μόνο κατά την εισαγωγή του οχήματος και σε συνάρτηση με αυτή. 20 Διοικητική πράξη — Νομικό καθεστώς — Το νομικό καθεστώς βάσει του οποίου κρίνονται αιτήσεις πολιτών είναι εκείνο που ισχύει κα3106 3 ΑΛΛ. Οικονομίδης ν. Δημοκρατίας . τά τοχρόνο λήψηςτων επιδίκωναποφάσεων, υπό τηναίρεσηότι ο χρόνος αυτός δεν πρέπει ναπαρατείνεται πέραν του ορίου των 30 ημερώνπου προβλέπει το Άρθρο 29 του Συντάγματος. 5 Διοικητικό Δίκαιο — Κεκτημένο δικαίωμα — Ο περί Τελωνειακών Δασμώνκαι ΦόρωνΚαταναλώσεωςΝόμος τον 1989(Ν. 120/89)— Δεν απέβλεπε στην αναδρομική ανατροπή κεκτημένων δικαιωμά των — Τι συνιστά κεκτημένο δικαίωμα στη σχετική νομολογία. 10 Ο αιτητής εργάστηκε στη Σαουδική Αραβία για δέκα συνεχή χρόνια από2.3.76- 1.3.
- Επισκεπτόταν την Κύπρο γιαδιακοπές και για τη διεκπεραίωση εργασίας των ξένων εργοδοτών του. Στις 30.1.88 υπέβαλε αίτηση για τη αναγνώριση δικαιώματος για ατελή εισαγωγή οχήματος ηοποία απορρίφθηκεγια τον λόγο ότι δεν είχε εργαστεί στο εξωτερικό για συνολική περίοδο 10 χρόνων. Ηπιο πάνω απορριπτική απόφαση προσβλήθηκε με προσφυγή η οποία αποσύρθηκε μετά τηδιαπίστωση OTLηαπόφασητου Διευθυντή Τε λωνείων (οΔιευθυντής), δεν ήταν εκτελεστή σύμφωνα με τις νομι κές αρχές που καθιερώθηκαν στην υπόθεση Yiangou v. Republic. Στις27.2.89οαιτητήςζήτησε επανεξέταση της πιοπάνω απόφασης τουΔιευθυντή υποβάλλοντας δύο νέα στοιχεία: 15 20
- Πιστοποιητικό βεβαίωσης τηςπαραμονήςτου στο εξωτερικό από 23.11.85-8.3.86, και 25
- Παραγγελίατουοχήματοςπουθαέφερνεστην Κύπροημερ.22.11.
- 30 35 Το Μάρτιοτου 1989, οΔιευθυντής απέρριψε τοαίτημαγιατους ίδιους λόγους πουαπορρίφθηκεκαιη αίτησητης30.1.88.Οαιτητής καταχώρησε την παρούσα προσφυγή ζητώντας την ακύρωση της επίδικηςαπόφασης. Η δικηγόρος της Δημοκρατίας ισχυρίστηκε ότι ηαπόφασητου Διευθυντή ήτανκαθαρά βεβαιωτική απόφασηκαι δεν μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο αναθεώρησης βάσει των αρχών τουδιοικη τικούδικαίου. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο αποδέκτηκετηνπροσφυγήγιατουςπιο κάτω λόγους: 40
- Ηαρχική απορριπτική απόφασητου Διευθυντή δεν ήταν εκτε λεστήδιοικητική πράξη,λόγω του ότι δεν ήταν παράγωγος δι καιωμάτωνκαιωςεκτούτουδενήτανδυνατόναβεβαιωθεί. Βε βαίωση ο' αυτότο πεδίο ενέχει την έννοια επιβεβαίωσης προγε3107 Οικονομίδης ν. Δημοκρατίας
(1990)νέστερης ρύθμισης δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Σύμφωνα με τη νομική αρχήστην απόφαση Yiangou, ηεισαγωγή του αυ τοκινήτου είναι το μόνοπλαίσιο μέσαστο οποίο μπορεί ναπρο κύψει η γένεση εκτελεστής διοικητικής πράξης αναφορικά με την ατελήεισαγωγή αυτοκινήτου. Η απόρριψητουαιτήματοςτο Μάρτιο του 1989, αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη. Ηθέση αυτήδε μεταβάλλεται από τογεγονός ότι επιβεβαιώνει προγενέ στερη πληροφοριακήπράξη. 5
- Η θέση των καθ'ων ηαίτηση ότι ο Ν. 120/89, δυνάμει τουοποί10 ου το δικαίωμα για ατελή εισαγωγή αυτοκινήτου περιορίστηκε σε έναχρόνο απότην ημερομηνία επανόδουτουαιτούντος στην Κύπρο,δεν μπορεί ναγίνει αποδεκτήγιατουςπιοκάτω λόγους: α) Ο νόμος δεν υφίστατο κατά τον χρόνο λήψης της επίδικης 15 απόφασης, το Μάρτιο του 1989 και δεν απέβλεπε στην ανα δρομική ανατροπήκεκτημένων δικαιωμάτων ήδικαιωμάτων που εδικαιούτο νααποκτήσει οπολίτης πριντηνθέσπισητου. β) ΟΝ. 120/89 δεν απέβλεπε στην αναδρομικήανατροπή κεκτημένων δικαιωμάτωνή δικαιωμάτωνπουοπολίτης εδικαιού το να αποκτήσει πριν τη θέσπιση του.
- Αναφορικά με το θέμα της ουσίας, η οποία έγκειται στη διαπί στωση ότι ηπαραμονήτου αιτητή στην Κύπρο για διάστημα περισσότερο των 30ημερών τοχρόνο καισυγκεκριμένα γιαπρόσθε τοχρονικό διάστημα 175 ημερών εύλογα μπορούσε νααποστερή σει τον αιτητήτουδικαιώματοςπουδιεκδικεί,αποφασίστηκεότι: 20 25 Ο νόμος δε θέτει ως προϋπόθεση για την απόκτηση του δικαιώ30 ματοςτηνάνευδιακοπήςπαραμονήτουαιτητήστοεξωτερικόγια συνεχή περίοδο δέκαχρόνων. Στην παρούσαπερίπτωση,οικαθ' ων η αίτησηδεν εξέτασαν τοαίτημασεσχέσημετο ανη παραμο νή του αιτητήστην Κύπρο για 175 ημέρες, σχετιζόταν με τηνερ γασία του ή είχε ως λόγο άλλη αιτία. Ως εκ τούτου η απόφαση 35 τους είναι νομικά εσφαλμένη και χρήζει επανεξέτασης μέσα στο ορθό νομικό πλαίσιο. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 40 Αναφερόμενες υποθέσεις: Κυρίλλου ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 12, 3108 Γ 3 Α.ΑΛ. Οικονομίδης ν. Δημοκρατίας Yiangou v.Republic
(1987)3(A) C.L.R. 27, Hadjigeorghiou v.Republic
(1986)3(C)C.L.R. 2517, 5 Ttofisv. Republic
(1988)3(B)C.L.R. 1625, Pieris v.Republic
(1983)3(B) C.L.R. 1054, 10 Lemis andOthers v. District Administration Nicosiaand Others
(1986)3(C)C.L.R. 2226, Christoforou andOthers v. Municipal Committee of Ayios Dhometios
(1987)3(C) C.L.R. 1464, 15 Stamatiou v.Municipal Committee ol'Aglandjia andAnother
(1987)3(C)C.L.R. 1470, Παπαμιχαήλ και Άλλη v.Δήμου Πάφου
(1989)3(B)Α.Α.Δ. 643, 20 Republic v.Menelaou
(1982)3C.L.R. 419, Santis andOthers v.Republic
(1983)3(A) C.L.R. 419. Προσφυγή. 25 Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτωνκαθ' ωνη αίτησημε την οποία απορρίφθηκεαίτημα τουαιτητή γιααναγνώριση δι καιώματος γιαατελή εισαγωγή οχήματος μετο αιτιολογικό ότι εργάστηκε στο εξωτερικό για συνεχή περίοδοδέκα ετών. 30 35 40 .Α. Ρ.Λιάτοος και Ε.Παπαγεα)ργίου-Καρακάννα, γιατον Αιτητή. Μ.Ραφτόπονλος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur.adv. vult. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Για τον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων προέχει ηεξιστόρηση τωνγεγονότων που προηγήθηκαν, οδήγη σαν και συνθέτουν τηνπροσβαλλόμενη απόφαση ώστε νακαταστεί ευχερής οκαθορισμός τηςφύσης καιηευχέρειααναθεώρη σης της.Στις 30/1/88οαιτητής υπέβαλεαίτησηστις Τελωνειακές Αρχές για την αναγνώρισηδικαιώματοςγια την ατελή εισαγωγή οχήματος μεαιτιολογικό ότιεργάστηκε στοεξωτερικό για συνε χή περίοδοδέκα ετών. 3109 Πικής,Δ. Οικονομίδης ν.Δημοκρατίας
(1990)Τονομικό καθεστώςγιατηνατελήεισαγωγήοχημάτωναπόερ γαζομένους στο εξωτερικό, μετά την επιστροφή τους,διεπόταν, την περίοδο εκείνη,απότις διατάξειςτου άρθρου2του ΠερίΤε λωνειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως (Τροποποιητι κούΑρ. 3)Νόμουτου 1987 (Ν.309/87). Μετηντροποποίησηπου 5 επέφερεονόμος εκείνος μεταβλήθηκετονομικό καθεστώςγιατην ατελή εισαγωγή οχημάτων από κατοίκους της χώρας που επέ στρεφαν στην Κύπρο μετά απόμακρόχρονη παραμονήκαιεργα σίαστο εξωτερικό. Σύμφωναμετιςδιατάξειςτουάρθρου 11
(4)(β) του Ν. 18/78, όπως τροποποιήθηκεαπότοάρθρο2τουΝ.309/87, 10 δικαίωμα για την ατελή εισαγωγή αυτοκινήτων παρεχόταν σε πρόσωπο που "... κατά τα αμέσως προτης επανόδουτου εις την Δημοκρατίαν 12 έτη αποδεδειγμένως ηργάσθη εις το εξωτερικόν μετάτην20/7/74διασυνολική περίοδον τουλάχιστον 10ετών ...". Τοδικαίωμαμπορούσε ναδιεκδικηθείείτεμέσασεέναχρόνοαπό 15 τηθέσπιση του Ν.309/87, δηλαδήαπό 18/12/87, ή μέσα σε περίο δο 12μηνών απότηνάφιξητουαιτητήγιαεγκατάστασηστην Κύ προ. Σύμφωνα με τα στοιχεία που περιέχονται στην αίτηση της 30/1/88,ο αιτητής επέστρεψε στην Κύπρο στις 9/3/86.Συνεπώς, μπορούσε να ασκήσει το δικαίωμα που του παρείχε ο Ν.309/87 20 μέσασε έναχρόνο απότηθέσπισητου. Σύμφωνα με τα στοιχεία τα οποία περιέχονται στην αίτηση του, ο αιτητής απουσίασε από την Κύπρο από 28/2/76 μέχρι 9/3/86, Κατά τη διάρκεια της απουσίας του, εργάστηκε στη Σα- 25 ουδική Αραβία. Πιστοποιητικό των Αρχών της Σ. Αραβίας το οποίο κατατέθηκεστις Αρχές,βεβαιώνει on ο αιτητής εργάστη κε στη χώρα εκείνη για δέκα συνεχή έτη, από "2/3/1396 μέχρι 1/3/1406", περίοδος που αντιστοιχεί μεταξύ 2/3/1976 και 1/3/1986.Στην αίτηση του παρέχονται λεπτομέρειες για τις επι- 30 σκέψεις του στην Κύπροκατάτηδιάρκειατης απουσίαςτου στο εξωτερικό. Εκτός για διακοπές είχε επισκεφθεί την Κύπρο και για τη διεκπεραίωση εργασίας των ξένων εργοδοτών του, κυ ρίως για την ανεύρεση καιπρόσληψη προσωπικού. 35 Με απόφασητου Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων, που κοι νοποιήθηκε στον αιτητή στις 15/3/88, απορρίφθηκε το αίτημα τουγιατολόγο ότιδενείχεεργαστεί στο εξωτερικό γιαδέκασυ νεχή έτη. Στο συμπέρασμα αυτόκατέληξαν,όπως φαίνεται από το φάκελο, μετά από συνυπολογισμό του χρόνου παραμονής του στην Κύπρο κατά τις περιοδικές του επισκέψεις, στη διάρ κεια της απουσίας του στο εξωτερικό καιτου ευρήματος ότι εί χε παραμείνει στην Κύπρο για 175 ημέρες περισσότερο από το χρόνο που έγινε δεκτός απότις Αρχές ως η εύλογος περίοδος 3110 40 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 Οικονομίδης ν. Δημοκρατίας Πικής, Δ. ετήσιας άδειας,περίοδος 30 ημερών. Ηπροσέγγιση της Διοίκη σης συνάδει μετηνομολογία στον τομέααυτόότιη απουσίαστο εξωτερικό πρέπει να είναι ουσιαστική και όχι πλασματική. [Βλέπε, μεταξύ άλλων, Κυρίλλου ν. Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 12]. Βέβαια,περιοδικές επισκέψεις σε άλλες χώρες από τηχώραπαραμονής,γιασύντομα χρονικάδιαστήματα,δεναπο στερούν τον εργαζόμενο στο εξωτερικό του δικαιώματος για ατελήεισαγωγή οχήματος,όπωςυποστηρίζουν άλλεςαποφάσεις του Δικαστηρίου. [Βλέπε, μεταξύ άλλων, Hadjigeorghiou ν. Republic
(1986)3(C) C.L.R. 2517 και Ttofis v.Republic
(1988)3(B)CL.R. 1625.] Ο αιτητήςπροσέβαλε τηνάρνησητωνΑρχών μεπροσφυγήστο Ανώτατο Δικαστήριο (υπόθεση 409/88),την οποία όμως απέσυρε μετάτηδιαπίστωση όπ ηαπόφαση τουΔιευθυντή Τελωνείων της 15/3/88δεν ήταν εκτελεστή. Είναι πρόδηλο ότι ηπροσφυγή απο σύρθηκε ενόψει της απόφασηςτης ολομέλειας του Ανωτάτου Δι καστηρίουστη Yiangouv.Republic
(1987)3C.L.R.27,στηνοποία αποφασίστηκε ότι εκτελεστήπράξηγιατον καθορισμό τουδικαιώματος ατελούς εισαγωγής αυτοκινήτου μπορεί να εκδοθεί μόνο κατάτηνεισαγωγήτουοχήματοςκαισεσυνάρτηση μεαυτή. Η έκ φρασηγνώμης εκμέρουςτωνΑρχών ωςπροςτηνύπαρξη δικαιώ ματος για την ατελή εισαγωγή αυτοκινήτου,συνιστά πράξη πλη ροφοριακού περιεχομένου και όχι πράξηκαθοριστική για ταΟικαιώματα του διοικούμενου. Στις27/2/89ο αιτητής,με επιστολή της δικηγόρου του, ζήτη σε την επανεξέταση τηςαπόφασηςτης 15/3/88μεβάσηδύο στοι χεία ταοποίαπαρατίθενταιστην αίτηση- 30 (α)Πιστοποιητικότοοποίοβεβαιώνειότιγιατηνπερίοδο23/11/85 μέχρι 8/3/86 οαιτητήςείχεεργαστεί στο εξωτερικό,και (β)Παραγγελία οχήματος BMW ημερομηνίας22/11/88. 35 40 Από ταστοιχεία του φακέλου της υπόθεσης προκύπτει ότι η εισαγωγή του αυτοκινήτου, με την έννοια της μεταφοράς του στην Κύπρο,έγινε στις 25/1/89οπόταντο όχημααποθηκεύθηκε στη Γενική Αποθήκη αποταμιεύσεως Λεμεσού. Η άφιξη και τα χαρακτηριστικά του στοιχεία πιστοποιήθηκαν από τις Αρχές στις27/2/89. Με απόφαση του Διευθυντή Τελωνείων, που κοινοποιήθηκε στις 22/3/89,απορρίφθηκετο αίτημαγια τους ίδιους λόγους που 3111 Πικής, Δ. Οικονομίδης ν. Δημοκρατίας
(1990)απορρίφθηκεηαίτησητης 30/1/88, δηλαδή,ότι δεν εργάστηκε στο εξωτερικό γιατησυνεχή περίοδοτωνδέκαετών. Οι καθ' ωνη αί τησηαμφισβητούντοδικαίωματουαιτητήνααιτηθείτηναναθεώ ρησητης επίδικηςαπόφασηςγιατολόγο ότι αυτήέχειβεβαιωτικό και όχι εκτελεστό χαρακτήρα.Τα νέα στοιχεία που τέθηκαν ως προς το θέμααυτόδε μετέβαλαν,όπωςδιαπιστώνουμε,τηνκατά στασηπραγμάτωνωςπροςτοχρόνοαπουσίαςτουστο εξωτερικό. Η θέση της δικηγόρου της Δημοκρατίας είναι ότι πρόκειται για καθαράβεβαιωτική απόφαση ηοποία δεν επιδέχεται αναθεώρηση βάσει των αρχώντουδιοικητικού δικαίου, όπως συνοψί ζονται στον τομέα αυτό στην υπόθεση Pieri v.Republic
(1983)3 C.L.R.
- Αντίθετα, εκ μέρους του δικηγόρου του αιτητή υποστηρίχθηκε ότι πρόκειται για εκτελεστή πράξη διότι για πρώτη φορά εκδηλώθηκε αποφασιστικά η βούληση της Διοίκησης αναφορικάμε το διεκδικούμενο δικαίωμαγια την ατελή ει σαγωγή αυτοκινήτου. 5 10 15 Ό,τι αποστερεί τη βεβαιωτική πράξη εκτελεστού χαρακτήρα είναι κυρίως το γεγονός ότι αφήνει ανεπηρέαστο το νομικό κα- 20 θεστώς πουπροέκυψε απόπροηγούμενη πράξη.Αν η πράξη που προηγήθηκε δεν ήταν παράγωγος δικαιωμάτων δεν υπάρχει αντικείμενο προς βεβαίωση. Απόφαση πληροφοριακού ή συμ βουλευτικού περιεχομένου δε συνεπάγεται στη γένεσηδικαιω μάτων καιδεν μπορεί ναβεβαιωθεί. Βεβαίωση σ' αυτότοπεδίο 25 ενέχει την έννοια επιβεβαίωσης προγενέστερης ρύθμισης δικαι ωμάτων καιυποχρεώσεων. ΣταΠορίσματατου Συμβουλίου της Επικρατείας 1929 -59,σ.240 επεξηγείται ότι απόφασημπορείνα θεωρηθεί ως βεβαιωτική μόνο εφόσο βεβαιώνει προεκδοθείσα εκτελεστήπράξητης Διοίκησης. [Βλέπε, επίσης, Στασινόπουλος 30 "Δίκαιο των Διοικητικών Διαφορών", 4η Έκδοση,σ.175, Τσά τσος "Αίτησις ακυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου Επικρατεί ας",σ.131.]Ηθέση τουαιτητήότι ηαπόφασηηοποίακοινοποι ήθηκεστις 15/3/88 καιαποτέλεσε τοαντικείμενο της αποσυρθείσας προσφυγής δεν ήτανεκτελεστή, ευσταθεί ενόψει της απόφα- 35 σης στη Yiangou (ανωτέρω). Η αίτηση δεν είχε συσχετισθεί με την εισαγωγή που, όπως αποφασίστηκε στη Yiangout είναι το μόνοπλαίσιο μέσα στο οποίομπορείναπροκύψειηγένεσηεκτε λεστής διοικητικής πράξης αναφορικά με την ατελή εισαγωγή αυτοκινήτου. Το ότι το αίτημα του προσφεύγοντος της 25/2/89 40 απέβλεπεστην επανεξέταση τηςαπόφασηςτης 15/3/88, δενκαθι στά την τελευταία εκτελεστή. Ο χαρακτήραςτης πράξης προσ διορίζεται από τις συνέπειες της. Αφετέρου, το νέο αίτημαείχε συσχετισθεί με την εισαγωγή οχήματος ηπαραγγελία του οποί3112 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Οικονομίδης ν. Δημοκρατίας Πικής,Δ. ου προσδιορίστηκε καιη άφιξητου στην Κύπρο αργότεραελέγ χθηκε στα πλαίσια της εξέτασης του νέου διαβήματοςτου αιτη τή. Μετην απόφαση της Διοίκησης που κοινοποιήθηκε στις 22/3/89 καθορίστηκε ηθέση τωνΑρχών ως προς τοδικαίωμα τουαιτητήγιατηνάνευδασμούεισαγωγήαυτοκινήτου.Η απόρ ριψη του αιτήματος συνιστά εκτελεστήδιοικητική πράξη. Η θέ σηαυτήδε μεταβάλλεται απότο γεγονός ότιεπιβεβαιώνειπρο γενέστερη πληροφοριακήπράξη. Καιτοτελικό θέμαπουπρέπειναεξεταστεί είναι ανέχουντεκ μηριωθεί λόγοι που ναδικαιολογούν τηνακύρωση της επίδικης απόφασης. Στην επιτυχία τηςπροσφυγής τουαιτητή θα διαπιστώναμε ανυπέρβλητοκώλυμα ανδενείχετροποποιηθεί ηνομοθεσία βά σει της οποίας είχε αρχικάαποταθείγια την εισαγωγήαδασμο λόγητου αυτοκινήτου,δηλ.οΝ.309/87.Όπως έχει επισημανθεί, ο νόμος εκείνος περιόριζε την άσκηση του δικαιώματος μέσα σ' ένα χρόνο απότην ημερομηνία θέσπισης του,δηλαδήαπό 18/12/
- Η εισαγωγή του οχήματος έγινε τον Ιανουάριοτου 1989 καιηδεύτερη αίτησητου προσφεύγοντος υποβλήθηκε στις 25/2/
- Τοεμπόδιο αυτό έχει υπερπηδηθεί μετηθέσπισητου Περί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου 58/88.ο οποίος τέθηκε σε ισχύ από 1/3/88 και διαλαμβάνει δικαίωμαγια την ατελήεισαγωγή οχήματος των κλάσεων πουπε ριλαμβάνουν και μηχανοκίνητα ιδιωτικής χρήσεως μέσα σ' ένα χρόνο απότηνημερομηνία πουτέθηκεονόμος σε ισχύ.Συνεπώς η εισαγωγή του επίμαχου αυτοκινήτου έγινε μέσα στα χρονικά πλαίσια πουπροβλέπει ονόμος, καθώςκαι ηαίτηση για τηνεισαγωγή του άνευ της καταβολήςδασμού. Εκ μέρους της Δημοκρατίας υποβλήθηκε ότι το νομικόκαθε στώς πουίσχυε κατάτοχρόνο υποβολής της αίτησης καιτηςλή ψης της επίδικης απόφασης,μεταβλήθηκε μετη θέσπιση τουΝ. 120/89οοποίος εκδόθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημο κρατίας στις 3/7/89 αλλά τέθηκε σεεφαρμογή από 1/1/89.Βάσει των διατάξεωντου,τοδικαίωμαγιατην ατελή εισαγωγήοχήμα τος περιορίστηκε σεέναέτος απότην ημερομηνία επανόδουτου αιτούντος στην Κύπρο. 40 Η θέση των καθ'ωνηαίτηση δενμπορεί να γίνει αποδεκτή για τους εξής λόγους:
- Ονόμος δενυφίστατοκατάτοχρόνο λήψης της επίδικηςαπό3113 Πικής, Δ. Οικονομίδης ν.Δημοκρατίας
(1990)φάσης το Μάρτιο του 1989. Το νομικό καθεστώς βάσει του οποίου κρίνονται αιτήσεις και υπομνήματατων πολιτών είναι εκείνο το οποίο ισχύει κατάτοχρόνο λήψης της επίδικης από φασης· υπό την αίρεση ότι ο χρόνος για τη λήψη της δεν πρέ πει να παρατείνεται πέραν του ορίου πουπροβλέπει το άρθρο 29 του Συντάγματος,δηλαδή το διάστημα των 30 ημερών από τηνυποβολή του υπομνήματος. [Βλ. μεταξύάλλων, Lemis and Others v. District Administration Nicosia
(1986)3(C) C.L.R. 2226, Christoforou and Others v. Municipal Committee of Ayios Dbometios
(1987)3(C) C.L.R. 1464, Stamatiou v. Municipal Committee of Aglandjia and Another
(1987)3(C) C.L.R. 1470 και Στέφη Παπαμιχαήλ και Άλλη ν.Αήμου Πάφου
(1989)3(B) Α.Α.Δ. 643]. 5 10 2. Ο Ν. 120/89δεν απέβλεπε στην αναδρομική ανατροπή κεκτημέ νων δικαιωμάτων ήδικαιωμάτων που εδικαιούτονα αποκτήσει ο πολίτης πριν τη θέσπιση του. [Τι συνιστά "κεκτημένο δικαίω μα" εξετάστηκε, μεταξύ άλλων, στην Republic v. Meneiaou
(1982)3 C.L.R. 419, και στη Santis and Others v. Republic
(1983)3 C.L.R. 419.] 15 20 Η κατάληξη στην οποία άγομαι είναι ότι οι πρόνοιες του Ν. 120/89δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην αναθεώρηση της επίδικης απόφασης. 25 Τέλος, πρέπει να εξετάσουμε αν έχουν καταφανεί λόγοι που δικαιολογούν την ακύρωση της επίδικης απόφασης ως προς την ουσία. Ηουσία έγκειται στη διαπίστωση ότι ηπαραμονήτου αι τητή στην Κύπρο για διάστημα περισσότερο των 30 ημερών το χρόνο και συγκεκριμένα για πρόσθετο χρονικό διάστημα 175 ημερών, εύλογα μπορούσε να αποστερήσει τον αιτητή του δικαι ώματος το οποίο διεκδικεί βάσει των διατάξεων της υφιστάμε νης κατά τον κρίσιμο χρόνο νομική τάξης πραγμάτων. Όπως προκύπτει αβίαστα από το σκεπτικό της απόφασης,το θέμα αποφασίστηκε μηχανικά και άσχετα από τους λόγους πα ραμονής του αιτητή στην Κύπρο για το χρονικό διάστημα των 175 ημερών. Το κριτήριο το οποίο θέτει ο νόμος είναι εργασία στο εξωτερικό για τη συνεχήπερίοδο των δέκαετών. Ο νόμος δε θέτει ως προϋπόθεση για την απόκτηση του δικαιώματος την άνευ διακοπήςπαραμονήτου στο εξωτερικό γιασυνεχή περίοδο δέκα ετών -ερμηνεία την οποίαάλλωστε αποδέχονται και OL Αρ χές. Συνεπώς, το ερώτημα είναι, αν η παραμονή του στην Κύ προ, για το χρονικό διάστημα των 175 ημερών, σχετιζόταν με 3114 30 35 40 3 Α.Α.Δ. Οικονομίδης ν. Δημοκρατίας Πικής, Δ. την εργασία του ήείχε ως λόγο άλληαιτία. 5 Στην προκειμένη περίπτωση οι Αρχές δεν εξέτασαν το αίτη μα κάτω απ' αυτό το πρίσμα και συνεπώς ηαπόφασητουςπάσχει νομικά. Εναπόκειται στις Αρχές να επανεξετάσουν το θέ μακαινααποφασίσουντοαίτηματουπροσφεύγοντος μέσα στο σωστό νομικό πλαίσιο. 10 Καταλήγω ότι η επίδικη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί και ακυρώνεται καθ' ολοκληρία βάσει των διατάξεων του άρθρου 146.4(β)του Συντάγματος. Δεν εκδίδεται διαταγήγια τα έξοδα. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 3115