clr/1990/1990_3_3124.pdf

(1990)27 Σεπτεμβρίου, 1990 [ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ/στής| ΡΕΒΕΚΚΑ Α. ΜΕΡΤΑΚΚΑ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΠΡΟΣΟΔΩΝ, Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 226/89). Φορολογία — Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών—Καθορισμός αξίας ακινήτου — Εξουσία του Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προ­ σόδων να καθορίζει την αγοραία αξία ανεξάρτητα από το τίμημα πώ­ λησης που δηλώνεται στο πωλητήριο έγγραφο — Ο περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμος (Ν. 52/80), Αρθρο 9. 5 Αναθεωρητική Δικαιοδοσία — Δικαστικός έλεγχος — Επέμβαση Δι­ καστηρίου — Περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της διοι-' κητικής πράξης — Αν η απόφαση της Διοίκησης είναι εύλογα επι­ τρεπτή, το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει. 10 Ερμηνεία — Ερμηνεία φορολογικών διατάξεων — Ποίος ο ενδεδειγ­ μένος τρόπος ερμηνείας των φορολογικών διατάξεων και συγκε­ κριμένα του Άρθρου 9

(1)του περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου 52/

1. 15 Φορολογία — Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Έννομο συμ­ φέρον — Η αποδοχή της αγοραίας αξίας του κτήματος κατά την 27.6.78 αποστέρησε τον αιτητή του εννόμου συμφέροντος να την αμφισβητήσει. 20 Γενικές Αρχές Διοικητικού Δικαίου — Τεκμήριο νομιμότητας τικών πράξεων — Εφαρμοστέες αρχές. διοικη­ Αέξεις και Φράσεις — "Κέρδος" στον περί Φορολογίας Κεφαλαιουχιχών Κερδών Νόμο 52/
2. 3124 25 3 ΑΛΛ. Μέρτακκαν.Δημοκρατίας Η αιτήτριαήταν ιδιοκτήτρια κτήματος στο Παραλίμνι το οποίο πωλήθηκεστις8.10.1987 καισαντίμημαπώλησης δηλώθηκετοποσό τωνΛΚ6.000.-. 5 ΟΔιευθυντής τουΤμήματος Εσωτερικών Προσόδων (οΔιευθυ­ ντής),έκρινεπωςη δηλωθείσατιμήδενήταναντιπροσωπευτικήτης αγοραίας αξίας του κτήματος κατά την ημερομηνία πώλησης και καθόρισε με επιστολή του προς την αιτήτρια ημερ. 22.10.88, το προϊόν διάθεσης σεΛΚ8.000.-. 10 Ηαιτήτριαυπέβαλεένστασηστην πιο πάνωαπόφασηαλλά δεν αμφισβήτησε τηναγοραίααξίατουκτήματοςκατάτην27.6.1978σε ΛΚ1.150.-. 15 20 25 -30 35 40 ΟΔιευθυντής ζήτησε ορισμένα συμπληρωματικά στοιχεία καιέκ­ θεση προσοντούχου επαγγελματία εκτιμητή, για προσδιορισμό της αγοραίαςαξίαςτουακινήτουκατάτην8.10.
3. Ηαιτήτριαδενυπέ­ βαλεταπιο πάνωστοιχεία και μεεπιστολήτου δικηγόρου της ειση­ γήθηκεγια σκοπούςσυμβιβασμού ναδεχθεί ότι ηαγοραίααξίατου κτήματοςτηςκαθορισθεί στοποσότωνΛΚ7.
4. Μετάαπόεξέταση τηςόληςυπόθεσης,οΔιευθυντής καθόρισετηναγοραίααξίατουακι­ νήτουσεΛΚ7.200.- καιτο ποσότουπληρωτέου φόρουσεΛΚ262.-. Ηαιτήτριακαταχώρησε προσφυγήκατάτης απόφασηςτουΔιευθυντήκαιισχυρίστηκεότιβασίστηκεπάνωσεεσφαλμένηερμηνείακαι εφαρμογήτουΑρθρου9τουΠερίΦορολογίαςΚεφαλαιουχικώνΚερ­ δών Νόμου(Ν.52 του 1980), γιατο λόγοότι το άρθροαυτό εφαρμό­ ζεται μόνο σεπεριπτώσειςπουδεν έχειγίνει αγοράήπώληση. Ισχυ­ ρίστηκεεπίσηςότιοΔιευθυντής δενέκαμεκαμίαεκτίμησηγιατονκαθορισμότηςαγοραίαςαξίαςτουεπίδικουκτήματοςκαιότιη αγοραία αξίατουκτήματοςείχευποβιβασθείαπόΛΚ2.300σεΛΚ 1.150 χωρίς καμίααιτιολογία,μετάτηνκαταχώρηση τηςπροσφυγής. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή και αποφάνθηκε ότι:
5. Οισχυρισμός τηςαιτήτριαςότι έλαβεγνώσητουγεγονότος ότιη αγοραία αξίατουκτήματοςτηςκατά την27.6.78είχεκαθορισθεί μετά την καταχώρηση της προσφυγής, είναι αναληθής. Όπως φαίνεται από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, ηαιτήτρια συναίνεσε και αποδέκτηκε την αγοραία αξία του κτήματος της κατά την 27.6.78,όπως καθορίστηκε απότον Διευθυντή. Ως εκ τούτου ο Διευθυντής δεν είχε υποχρέωση ναπροβεί σε οποιαδή­ ποτε έρευνα για διακρίβωση της ορθότητας του καθορισμούτης 3125 Μέρτακκα ν.Δημοκρατίας

(1990)τιμής αυτήςκαιεν πάση περιπτώσει ηαποδοχήτης έχει στερήσει τηναιτήτριααπό κάθεέννομο συμφέρον νατηνπροσβάλει.

1. ΕίναικαθιερωμένηαρχήτουΔιοικητικού Δικαίουότι ανη από­ φασητης Διοίκησης είναι εύλογα επιτρεπτή,το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει να την ανατρέψει. Η εξουσία του Δικαστηρίου πε­ ριορίζεται στον έλεγχο τηςνομιμότητας τηςδιοικητικήςπράξης και τη διακρίβωση του γεγονότος κατά πόσο η Διοίκηση έχει υπερβεί ταακραία όριατης διακριτικήςτης εξουσίας. 10
2. Αποτελεί βασική αρχή ερμηνείας των φορολογικών διατάξεων ότι πρέπει ναερμηνεύονται αυστηρά. Η διατύπωσητου Αρθρου 9

(1)του Νόμου 52/80 είναι σαφής και συγκεκριμένη και δεν μπορεί να αποδοθείσ' αυτήηερμηνεία πουαποδόθηκεαπό την αιτήτρια. 15

1. Η αιτήτρια, μετηνπαράλειψητηςναπροσκομίσει τααπαραίτη­ τα στοιχεία πουζητήθηκαναπότο Διευθυντή, απέτυχενα αποσείσει το βάρος της απόδειξης που έφερε ηίδια,ότι ηφορολο­ γία είναι υπερβολική. 20
2. Ηαπόφαση του Διευθυντή είναι, ενόψει όλων των στοιχείων της παρούσας υπόθεσης, εύλογα επιτρεπτήκαι κατάσυνέπεια το Δι­ καστήριοδενεπεμβαίνει,εφαρμόζονταςτηνκαθιερωμένηαρχήτου Διοικητικού Δικαίου ότι, σε τέτοια περίπτωση η εξουσία του πε- 25 ριορίζεταιστον έλεγχο τηςνομιμότηταςτηςεπίδικηςαπόφασης. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 30 Αναφερόμενες υποθέσεις: AthenaikonStyl Tsingis Ltd v.Republic

(1988)3(C) C.L.R. 2673, Coussoumides v.Republic

(1966)3 C.L.R. 1, 35 Makrides v.Republic

(1967)3 C.L.R. 147, Georghiades v.Republic

(1980)3 C.L.R. 525, Georghiades v.Republic

(1982)3 C.L.R. 659, /. Γ. Μακρής Κτηματική Ατδ v.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 212, Hadjieraklis and Another v. Commissioner of Income Tax

(1984)3126 40 3 Α.Α.Δ. Μέρτακκα ν. Δημοκρατίας 3(A) C.L.R. 604, l.R.C v. Westminster(Duke)[1936]A.C. I, 5 Cape BrandySyndicate v. I.R.C. [1921] I K.B. 64, Canadian Eagle Oil CompanyLtd v. TheKing[1946] A.C. 119, 10 ThornElectrical Industries v. The Commissioner of Customsand Excise[1974] V.A.T.T.R. 50, Serafino ShoeIndustry & Trading Co. Ltd v. Republic

(1987)3(B) C.L.R. 1316, 15 Administratorof the Estateoi'KrystailiaPavlides, Andreas Loucaides v.Republic

(1989)3(A) C.L.R. 627, Λνσιώτης και Αλλη v.Δημοκρατίας

(1990)3 ΑΛΛ. 16, 20 Γιαννούλα ν.Δημοκρατίας

(1989)3(B)ΑΛΛ. 241, Κυριακίδης και Άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1989)3(E)ΑΛΛ. 2904, 25 ArthurAverage Association for British, Foreign and Colonial Ships Exparte Hardgrove & Co. [1875] L.R. 10Ch.Appeals 542, R. v.James [1903] 60 L.R.35, Νικολαΐδης v.Δημοκρατίας και Άλλον

(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1961, 30 Westpark Ltd ν.Δημοκρατίας

(1990)3 ΑΛΛ. 915, Mazmanian ν.Δημοκρατίας και Άλλον

(1989)3(E)ΑΛΛ. 3361. 35 40 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων να επιβάλει στην αιτήτρια φόρο κεφα­ λαιουχικών κερδών για την πώληση κτήματος της που βρίσκεται στο Παραλίμνι. Α. Λάντος, για την Αιτήτρια. Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων η 3127 Μέρτακκα ν. Δημοκρατίας

(1990)αίτηση. Cur.adv. vult. ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ.: Με τη προσφυγή της αυτή η αιτήτριαπρο­ σβάλλειτην απόφασητουκαθ' ουηαίτησηΔιευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων,οοποίοςστησυνέχεια θααναφέρεταιως ο Διευθυντής, να επιβάλει στην αιτήτρια φόρο κεφαλαιουχικών κερδώνανερχόμενο στο ποσότων£262.-γιατηνπώλησητουκτή­ ματοςτης με αριθμόεγγραφής2059/87, τεμάχιο 130,πουβρίσκε­ ται στο Παραλίμνι. 5 10 Οι νομικοί λόγοι οι οποίοι αναφέρονταιστην αίτηση τηςαιτήτριας και στους οποίους στηρίζει την προσφυγή της είναι οι πιοκάτω: 15 "

1. Οι καθ' ων η αίτηση εσφαλμένα παρεγνώρισαν το τίμημα πωλήσεως πουαναφέρεταιστοπωλητήριοέγγραφοκαιέλαβαν υπ' όψιν το τίμημα πωλήσεως πουκατάτηγνώμη των έπρεπε να πωληθεί το κτήμαστην ελεύθερηαγορά. Εφ'όσον τοτίμη­ μαπωλήσεως πουαναφέρεταιστοπωλητήριοέγγραφοείναιτο 20 πραγματικόποσό πουεισέπραξε η αιτήτρια,οι καθ' ωνη αίτη­ ση,δε δύνανταινα φορολογήσουν επί υποθετικού κέρδους ως εάν να έπρεπε να εισπράξει μεγαλύτερο ποσό. Υπό τις περι­ στάσειςηαπόφασητωνκαθ'ώνηαίτησηαντιτίθεταιτόσοπρος το άρθρον 9του σχετικού Νόμου52/80όσο καιπροςτοάρθρο 25 24 τουΣυντάγματος.
2. Ηαπόφασητων καθ'ωνηαίτηση είναι αντίθετος προς τον Νόμον,το Σύνταγμακαιτις ΑρχέςτουΔιοικητικού Δικαίου. 30
3. Η απόφασητων καθ' ων ηαίτηση ελήφθη καθ' υπέρβαση και/ήκατάχρησιν εξουσίας.
4. Ηαπόφασητων καθ'ων ηαίτηση δεν είναι δεόντως και/ή καθόλου αιτιολογημένη. 35
5. Το κέρδος το οποίον οι καθ' ων η αίτηση θεωρούν ότι επραγματοποίησε η αιτήτρια είναι παράλογο και δεν υπο­ στηρίζεται απόταπραγματικάγεγονότα της υποθέσεως. 40
6. Η απόφαση των καθ' ων η αίτηση ελήφθη υπό πλάνη ως προςταπραγματικά γεγονότα.
7. Ηαπόφασητων καθ'ων ηαίτηση ελήφθη κατά παράβαση 3128 3 Α.Α.Δ. Μέρτακκα ν. Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. του Νόμου52/80." 5 Το επίδικο θέμα αφορά τον καθορισμό της αγοραίαςαξίας τουεπίδικουκτήματοςκατάτην8.10.1987,ημερομηνία πώλησης του από την αιτήτριακαι που υπολογίστηκε από το Διευθυντή στο ποσό τωνΑ.Κ.7,200.Ταγεγονότα της υπόθεσης είναι σε συντομία ταπιοκάτω: 10 Ηαιτήτρια ήταν ιδιοκτήτρια του κτήματος με αρ.τεμαχίου 130, Φύλλο/Σχέδιο 33/62πουπεριγράφεται ως χωράφι καιβρί­ σκεται στο Παραλίμνι. 15 Τοπιο πάνω ακίνητοπωλήθηκε στις 8.10.1987και σαντίμημαπώλησης δηλώθηκε το ποσό τωνΑ.Κ.6,000.- 20 ΟΔιευθυντής έκρινεπωςητιμήπουδηλώθηκεδεναντιπροσώ­ πευετηναγοραίααξίατουκτήματοςκατάτηνημερομηνία τηςπώ­ λησης και με επιστολή του προς την αιτήτρια με ημερομηνία 22.10.1988 καθόρισε τοπροϊόν τηςδιάθεσης σε Λ.Κ.8,000.- 25 30 35 Ηαιτήτριαμέσωτουδικηγόρου της υπόβαλε ένσταση στην πιο πάνωαπόφαση,μεεπιστολήτουμεημερομηνία4.
8. 1988.Στηνεπι­ στολήτουαυτήοδικηγόροςτηςαιτήτριαςεπαναλαμβάνειότιηαγοραία αξία του κτήματος κατά την ημερομηνία της πώλησης ήταν Λ.Κ. 6,000.- όπως αναφέρεται στο πωλητήριο έγγραφο. Για σκο­ πούςφορολογίαςδεδιαμφισβήτησετηναγοραίααξίατουκτήματος κατάτην27.6.1978σεΛ.Κ.1,150.-όπωςαναφέρεταιστην εκτίμηση του Διευθυντή για τους σκοπούς της επιβολής φορολογίας κεφαλαιουχικών κερδών. Συγκεκριμένα στο σημείο αυτόαναφέρονται πιοκάτωστην επιστολήαυτή: (β) Η φορολογία που αναφέρεται με κώδικα φορολογίας 870001 είναι λανθασμένη για τους κάτωθι λόγους: 1.Προϊόν διάθεσις£6,000.-(επισυνάπτεταιτοπαιλητήριοέγ­ γραφο). 40
9. Μετά την αφαίρεσιν της αγοραίας αξίας την 27.6.1978 £1.150.-παοαμένει υπόλοιπον£4,850.
10. Εφ' όσον της έχει παραμείνει υπόλοιπον από προηγούμε3129 Σαββίδης,Δ. Μέρτακκαν.Δημοκρατίας

(1990)νη πώλησιν £4,740.-τοφορολογούμενο ποσό πουπαραμένει είναι £110.

1. Φόροςεπιβλητέος 20% χ 110 = 22 λίρες. 5 (Σημ.: Ηυπογράμμιση είναι δική μου.) Ο Διευθυντής με επιστολή του με ημερομηνία 30.1.1989προς τηναιτήτριαζήτησεορισμένα συμπληρωματικάστοιχεία καιέκθε­ ση προσοντούχου επαγγελματία εκτιμητή για τον προσδιορισμό της αγοραίαςαξίαςτου ακινήτουκατάτην8.10.
2. Η αιτήτρια δεν υπέβαλε έκθεση δικού της εκτιμητή, ούτε οποιαδήποτε στοιχεία, αλλά με επιστολή του δικηγόρου της με ημερομηνία 23.2.1989ανάφερεταπιο κάτω: "Αναφορικώς με τη πιο πάνωυπόθεση και μετά τηγενομένη συζήτηση που είχαμε, ο πελάτης μου θα ήτο πρόθυμος για σκοπούς συμβιβασμού να δεχθή όπως η αγοραία αξία του κτήματοςυπολογισθή ειςτοποσό των£7,000.-τοοποίον έχετε υπολογίση. 10 15 20 Η πρόταση αυτή του πελάτη μου γίνεται εις απάντησίν της συμβιβαστικής προτάσεως σαςγιαυπολογισμό τηςαγοραίας αξίας σε £7,500.-." Ο Διευθυντής, μετά από εξέταση της όλης υπόθεσης, πήρε απόφαση πάνω στην ένσταση σύμφωνα με την οποία καθόρισε την αγοραίααξίατου επίδικου ακινήτου κατάτην 8.10.1987σε Λ.Κ.7,200.-καιτο ποσό τουπληρωτέου φόρουσεΛ.Κ.262.-, την οποίακαικοινοποίησε στην αιτήτριαμεεπιστολή του μεημερο­ μηνία 6.3.1989στην οποίαδίνεται ηαιτιολογία τηςαπόφασης. 25 30 Στη γραπτή του αγόρευση, ο ευπαίδευτος δικηγόρος της αιτήτριας ισχυρίστηκε ότι οΔιευθυντής εσφαλμένα ερμήνευσεκαι 35 εφάρμοσε το άρθρο 9 του Περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου (Αρ. 52 του 1980) γιατί το άρθρο αυτόεφαρμό­ ζεται μόνο σε περιπτώσεις που δεν έχει γίνει αγορά ή πώληση. Στις περιπτώσεις που υπάρχει αγοραπωλητήριο έγγραφο,σύμ­ φωνα με τον ισχυρισμό του ευπαίδευτου δικηγόρου της αιτή- 40 τριας,οΔιευθυντής είναιυπόχρεος ναδεχθεί τοτίμηματηςπώ­ λησηςως την αγοραίααξίατουκτήματος. Ισχυρίστηκε επίσηςότιγιατονκαθορισμότηςαγοραίαςαξίας, 3130 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Μέρτακκα ν. Δημοκρατίας Σαββίδης, Δ. ουδεμία εκτίμηση έγινε από το Διευθυντή και ότι το ποσό των Λ.Κ.8,000.- που αναφέρεται στη δήλωση σε αντικατάσταση του ποσού των Λ.Κ.6,000.-που δηλώθηκε απότην αιτήτρια ήταν αυ­ τήπουκαθορίσθηκε απότο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου, για σκοπούς είσπραξης δικαιωμάτων κατά τη με­ ταβίβασητουκτήματος. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση αντέκρουσε τους ισχυρισμούς τηςαιτήτριαςκαιισχυρίστηκε πωςτοάρθρο9

(1)του Νόμου52/80 παρέχει εξουσία στο Διευθυντή νακαθορίζει την αγοραίααξίαενόςακινήτουανεξάρτηταμετοτίμημαπώλησης που αναφέρεταιστηδήλωση. Ισχυρίστηκε ακόμαπωςτοβάροςτηςαπό­ δειξης ότι μιαφορολογία είναιυπερβολική τοφέρει οαιτητής. Στη γραπτή του αγόρευση σε απάντηση,ο ευπαίδευτος δικη­ γόρος της αιτήτριας ήγειρε, για πρώτη φορά, το θέμα της αγο­ ραίαςαξίαςτουεπίδικουκτήματοςκατάτην27.6.1978 και ισχυ­ ρίστηκε πως για πρώτη φοράηαιτήτρια έλαβε γνώσητου γεγο­ νότος ότι ηαγοραίααξίατουκτήματος της κατάτην27.6.1978 είχευποβιβασθεί απόΛ.Κ. 2,300.-σε Λ.Κ. 1,150,- και τούτο χω­ ρίς καμιάαιτιολογία, μετά τηνκαταχώρηση της προσφυγής. Λυπούμαι ναπαρατηρήσωπωςο ισχυρισμός τηςαιτήτριαςότι έλαβε γνώσητου γεγονότος ότι ηαγοραίααξία του κτήματος της κατάτην27.6.1978είχεκαθορισθεί σε Λ.Κ.1,150.-μετά τηνκατα­ χώρηση της προσφυγής, είναι αναληθής. Η αιτήτρια ότανυπέβα­ λε την αρχική της ένσταση με την επιστολή του δικηγόρου της με ημερομηνία 4.11.1988,στην οποία έχω ήδηκάμει αναφορά νωρί­ τεραστην απόφασημουαυτή,γνώριζε καλάκαιδε διαμφισβήτησε τογεγονός ότι η αγοραίααξίακατάτην27.6.1978είχε καθορισθεί σεΛ.Κ.1,150.- και ηίδιααιτήτριαστους υπολογισμούς της γιατο φόροπουόφειλεναπληρώσει αποδέχεταιότι ηαγοραίααξίατου κτήματοςτηςκατάτην27.6.1978 ήτανΛ.Κ.1,150.-. Τοτιη αιτήτρια διαμφισβητούσε ήταν η αγοραία αξία του κτήματος κατά την 8.10.1987όπως καθορίσθηκε απότο Διευθυντή καιόχι η αγοραία αξία του σε οποιαδήποτε άλληημερομηνία που ποτέ δεν τέθηκε υπό αμφισβήτηση. Η συναίνεση καιαποδοχή απότηναιτήτριατηςαγοραίας αξίας τουεπίδικου ακινήτουκατάτην27.6.1978, όπωςκαθορίστηκε από το Διευθυντή, δεν καθιστούσε αναγκαίογια το Διευθυντή ναπρο­ βεί σε οποιαδήποτε έρευνα γιαδιακρίβωση της ορθότητας του κα­ θορισμού της τιμής αυτής και εν πάσηπεριπτώσει ηαποδοχήτης τηνέχειστερήσειαπόκάθεέννομο συμφέρον νατην προσβάλει. 3131 Σαββίδης, Δ. Μέρτακκα ν.Δημοκρατίας

(1990)Σχετικήαναφορά στοθέμααυτόμπορείναγίνει καισεπρό­ σφατηαπόφασητουΠροέδρουτουΑνωτάτουΔικαστηρίουκ.Α. Λοϊζου στην Athenaikon Styl TsingisLtd. v.Republic

(1988)3(B)C.L.R.2673,στηνοποία λέχθηκανμεταξύάλλωνταπ,ιο κά­ τω: 5 "In the present case there is an assertion on behalf of the applicant Company, which is questioned by the respondent Commissioner, to proceed further and invoke the letter of the auditorsof theapplicantCompanyof thellthNovember1986, by 10 whichthey submitted objections tothealterationseffected to the taxable income of theirclient containedin theletter of the23rd January 1986, as well asto thetax assessedandtheonlyground was that the respondent Commissioner did not accept the interest whichrelatedtothedirectorsoftheCompany(Appendix 15 "D"). It is contended on this ground by the respondent Commissioner that by merely confining their objection to the question of interest the applicant Company had accepted the agreement reached and so it did not object to the other amendmentseffected by therespondent Commissioner. 20 Moreover theauditors of theapplicant Companyafter the final decision of therespondent Commissioner was communicated to them asked by theirletter datedthe18thApril,1986,from himto re-examine thecase inso far as it referred tothe interest which 25 was notallowedby him. Thatwas theonlypointwhichtheywere seekingfor re-examination (Appendix F). Onthe9th May1986, therespondent Commissioner informed theapplicantCompany that he had nothing to add to his final decision which hadbeen taken on the 28th March,1986 (Appendix G). That being so I 30 have come to the conclusion that the sole issue before me for determination is that of the interest, the rest having been acceptedby theapplicant Company,andso they areleft withno legitimate interest toproceedwith therest oftheissuesraised by the present recourse which shouldfail tothatextent." 35 To βασικόσημείο πουεγείρεταιστην παρούσα προσφυγή εί­ ναι κατά πόσο ηεπίδικη απόφασητουΔιευθυντήαναφορικάμε την αγοραία αξία του επίδικου ακινήτου κατά την 8.10.1987 ήταν ορθήκαιδικαιολογημένη. Αποτελεί βασικήαρχήτουΔιοικητικούΔικαίουότιμιαδιοικη­ τικήπράξη τεκμαίρεταινομικάορθήμέχρι αποδείξεωςτου αντι­ θέτουκαιότιτοβάροςτηςαποδείξεως,προκειμένουναπεισθείτο 3132 40 3 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Μέρτακκαν. Δημοκρατίας Σαββίδης, Λ. Δικαστήριο να επέμβει να ελέγξει τηνομιμότητα τηςδιοικητικής πράξης, το φέρει ο αιτητής. [Σχετικές είναι οι αποφάσεις Coussoumides v.The Republic

(1966)3C.L.R. 1,18,Makridesv. The Republic

(1967)3 C.L.R. 147, 153, Georghiades v. The Republic

(1980)3 C.L.R. 525 και στην Αναθεωρητική Έφεση

(1982)3 C.L.R. 659, Ι.Γ.Μαχρή Κτηματική Λτδ ν. Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.212]. EivaL επίσης καθιερωμένη αρχή στο Διοικητικό Δίκαιο ότι, αν η απόφαση μιας αρμόδιας Αρχής είναι εύλογα επιτρεπτή (reasonably open) σ' αυτή, το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει νατην ανατρέψει. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Georghiades v. The Republic(πούαναφέρθηκε πιο πάνω), στη σελίδα 668:" " the Supreme Court has no jurisdiction to go into the merits of the taxation and substitute, where necessary,its own decision. The power of the Supreme Court is limited, as indicated, to the scrutiny of the legality of the action, and to ascertain whether the administration has exceeded the outer limits of its powers." ΗεξουσίατουΔικαστηρίουπεριορίζεταιστον έλεγχο τηςνο­ μιμότητας της διοικητικήςπράξηςκαιτηδιακρίβωσητου γεγο­ νότος κατά πόσο η διοίκηση έχει υπερβεί τα ακραίαόρια της διακριτικής της εξουσίας (βλέπε σχετικά Hadjieraklis and Another v. The Republic

(1984)3C.L.R. 604,611). Σχετικήαναφορά μπορεί ναγίνει καιστο Συμπλήρωμα Νομο­ λογίας τουΣυμβουλίου ΕπικρατείαςτηςΕλλάδος (1935 -1952)Α -Ω στη σελ.41 κάτω απότο κεφάλαιο "Ανέλεγκτον ουσιαστικής κρίσεως",όπουαναφέρονται μεταξύάλλων οιπιοκάτω περιπτώ­ σεις: Παρ.251: "Ηυπό της Διοικήσεως κατ'ουσίαν εκτίμησις των πραγματικών περιστατικών." Παρ.255: " εφ' όσον τα εκτιμηθέντα στοιχεία δεν είναι ανύπαρκτα." 40 Παρ.256: " εφ'όσονδενσυντρέχειπλάνηπερίταπράγματα." Παρ. 266: "Ηπρόκρισις εκτωνπραγματικώνστοιχείων εκεί­ να άτινα ηδιοίκησίς θεωρεί ως πειστικώτερακαι • ικανάναβασίσωσι την ενέργειαν αυτής,ηστάθμι3133 Σαββίδης, Δ. Μέρτακκαν.Δημοκρατίας

(1990)σις αυτώνενσχέσει προς έτερατοιαύτα και η ου­ σιαστικήαυτώνεκτίμησις." Παρ.272: "Η υπό της Διοικήσεως εκτίμησις των στοιχείων του φακέλου." 5 Παρ.281: "Ηεπίζητημάτωντεχνικήςαρμοδιότητοςκαιειδι­ κών γνώσεων κρίσις της Διοικήσεως." ΤοΑρθρο 9

(1)τουΠερίΦορολογίαςΚεφαλαιουχικών Κερδών Νόμουτου 1980, στο οποίοβασίστηκεοΔιευθυντής γιανα πάρει την επίδικηαπόφασηγιατον καθορισμότης αγοραίας αξίας του επίδικουακινήτουκαιτουπληρωτέουφόρου,προνοούσε, κατάτο χρόνοτηςλήψεως τηςεπίδικηςαπόφασης,ταπιοκάτω: 10 15 "Τοπροϊόντηςδιαθέσεως ιδιοκτησίαςείναιτοποσόνόπερ η τοιαύτη ιδιοκτησία,κατά τηγνώμη του Διευθυντού,θα απέφερεν, εάν επωλείτο εν τη ελευθέρα αγοράκατά τον χρόνον καθ' ον ηιδιοκτησία διετέθη." 20 Αποτελεί βασική αρχή ερμηνείας φορολογικών διατάξεων ότι πρέπει να ερμηνεύονται αυστηρά. Οπως τονίστηκε στην υπόθεσηI.R.C. v. Westminster (Duke) [1936]A.C. 1, 24 - 25: "If the person sought tobe taxed comes within the letter of the 25 law he must be taxed, however great the hardship may appear to the judicial mind to be. On the other hand, if the Crown, seeking to recover the tax, cannot bring the subject within the letter of the law, the subject is free, however apparently within the spirit of the law thecase might otherwise appear to be." 30 Ανάλογη ήτανηπροσέγγιση τουΔικαστή Rowlatt στην υπό­ θεση CapeBrandy Syndicate v.I.R.C. [1921] IK.B. 64,71 όπου είπε ταεξής: 35 "It is urged that in a taxing Act clear words are necessary in order to tax the subject. Toowideand fanciful a construction is often sought tobegiven tothatmaxim,which does notmeanthat words are tobeunduly restricted against theCrown,orthatthere is to be any discrimination against the Crown in those Acts. It simply meansthatinataxing Act onehastolook merely atwhat isclearly said. There isnoroomfor anyintendment. Thereisno equity about atax. Thereis nopresumption astoatax. Nothing istobereadin,nothingistobeimplied. Onecanonly look fairly 3134 40 3 Α.ΑΛ. Μέρτακκα ν.Δημοκρατίας Σαββίδης, Δ. atthelanguage used." 5 10 15 20 25 30 35 40 Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε στις υποθέσεις Canadian Eagle Oil Company Ltd v. The King [1946] A.C. 119, 140, Thorn ElectricalIndustries v. The Commissionerof Customs and Excise [1974] V.A.T.T.R. 50, 55 και Serafino Shoe Industry & Trading Co. Ltd. v.The Republic

(1987)3 C.L.R. 1316. Η διατύπωσητου Αρθρου 9

(1)του Νόμου 52/80είναι σαφής και καμιά άλλη ερμηνείαδεν μπορεί ναδοθεί σ' αυτήνπουνα αφήνει περιθώριαότι εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσειςπου δενέγινεαγοραπωλησία,όπωςισχυρίζεταιη αιτήτρια.Το άρθρο 9

(1)έχει ερμηνευτεί πρόσφαταστην απόφασημου στην Προσφυγή 67/87, The Administrator of the Estate of Krystallia Pavlides, Andreas Loucaides v. The Republic

(1989)3(A) C.L.R.627,στην οποίατονίστηκανταεξής: "Before embarking onthecorrectness of therelevant valuations of thevaluers of both parties andtherespective result reachedby each one of them Ishall deal with thecontentionof counsel for applicant that s.9(l) of the Capital GainsTax Law was wrongly interpretedandappliedbyrespondent2andthatthemarket value of the property is thevalue it was sold underthecontractofsale andstated onthedeclaration form. Theprovisions of s.9 of theCapita!GainsTax Law,1980(Law52 of 1980)areclearandunambiguous. Theyempower the Director of the Departmentof Inland Revenue to assess the value of a property at thetime of its disposition on thebasis of its market value in the open market at such time and he is not bound to acceptanyamountdeclaredbetween theseller andthepurchaser as being thesale price of the property. If any such restriction is accepted then it would have afforded the opportunity to land dealers, for the purpose of evading taxation, to declare any amount muchless than themarket value of the property inthe open market atthetimeof the disposition." Ανάλογη ήτανηπροσέγγιση του Δικαστηρίου στις υποθέσεις Φίλιππου Λυσιώτηκαι ΣταυρούλαςΑνάκατην. Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 16,ΜαρονλλαΓιαννούλαν. Δημοκρατίας

(1989)3(B) Α.Α.Δ.241 καιAngeleMazmanian ν.Δημοκρατίας

(1989)3(E)Α.Α.Δ.3361 καιστηνοποία αναφέρονταιτα εξής: 3135 Σαββίδης, Δ. Μέρτακκα ν. Δημοκρατίας

(1990)"Η ανάγνωση του Νόμουως σύνολο δεν αφήνει καμιά αμφι­ βολία ότι σκοπός του νομοθέτη ήταν η φορολογία κέρδους από διάθεση ιδιοκτησίας όπως το κέρδος ορίζεται στοΝόμο, δηλαδήηδιαφοράτης αξίαςτης ιδιοκτησίας στις 27 Ιουνίου, 1978, απότο προϊόν της διάθεσης της ιδιοκτησίας το οποίο 5 κατά τηγνώμη του Διευθυντή θααπέφερε εάν επωλείτο στην ελεύθερη αγοράτο χρόνο της διάθεσης -[βλ. Αρθρα 2, 6, 8,9 και 10, Μαρονλλα Χρ. Γιαννούλα ν. Κυπριακής Δημοκρα­ τίας

(1989)3Α.Α,Δ. 241 και ΦρίξοςΚνριακίδηςκαιΆλλοιν. ΚνπριακήςΔημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ.2904]. 10 Ο νομοθέτης καθόρισε μεσαφήνειατο περιεχόμενο του όρου 'κέρδος' και τον τρόπο υπολογισμού του. Αντικείμενο της φορολογίας είναι η πραγματική κατάσταση της διάθεσης όπωςορίζεταιστο Αρθρο

1. Η υποχρέωση γιακαταβολήτου 15 φόρου αυτούδε συναρτάται με τηλήψηεισοδήματος ή πραγ­ ματικούκέρδουςήκέρδους μετην έννοια 'κάτιτοοποίολαμ­ βάνεται ή αποκτάται',όπως έχει οριστεί στις υποθέσεις In Re Arthur Average Association for British, Foreign and ColonialShips ex parte Hargrove & Co. [1875] L.R. 10Ch. 20 Appeals542,545,και R. v.James [1903]6O.L.R.
2. Ο Διευθυντής έχειεξουσία καικαθήκοναδιακριβώσει τοπροϊ­ όν διάθεσης,ποσό το οποίο η ιδιοκτησία θααπέφερε εάνεπω­ λείτο στην ελεύθερη αγοράόπως προνοεί το Αρθρο 9

(1), ανεξάρτηταανυπάρχειπώλησηήόχι. Δεδεσμεύεται απότοτίμημα πώλησης." Μεβάσητιςπιοπάνωνομικές αρχέςκαιέχονταςυπόψηόλατα γεγονότα της υπόθεσης,καταλήγωσταπιοκάτωσυμπεράσματα: 25 30 1. OL πρόνοιες του άρθρου 9

(1)του Νόμου 52 του 1980 είναι σαφείς και παρέχουν την εξουσία στο Διευθυντή να ενεργή­ σει όπως ενήργησε. 35 2. Ο Διευθυντής ορθά εφάρμοσε τις πρόνοιες του άρθρου 9

(1)κατά τη λήψητης επίδικηςαπόφασης.

1. Ηαιτήτριαπαρ'όλο πουτης ζητήθηκεαπότο Διευθυντή να προσκομίσει στοιχεία σε υποστήριξη της ένστασης της παρέλειψέ να το κάμει και απλώς πρότεινε συμβιβαστική λύσημε καθορισμό την αγοραίααξίατουεπίδικουακινήτουκατάτην ημερομηνία πώλησης. Συνεπώς απέτυχε να αποσείσει τοβά­ ρος της απόδειξης,που έφερε η ίδια,ότι η φορολογία είναι 3136 40 3 Α.Α.Δ. Μέρτακκα ν.Δημοκρατίας Σαββίδης, Δ. υπερβολική. 5
2. Ο Διευθυντής για να καταλήξει στην επίδικη απόφαση του βασίστηκε στα στοιχεία που είχε ενώπιον του και συγκεκριμένα στην εκτίμηση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λει­ τουργού Αμμοχώστου, όπως αναφέρεταιστηδήλωση μεταβί­ βασης (ΠαράρτημαΑ στην ένσταση των καθ' ων ηαίτηση), που έχει την τεχνική αρμοδιότητα και ειδική γνώση κρίσης λόγω της θέσης του ναπροβαίνει σε εκτιμήσεις ακινήτων. •10 15 20 25 Τέλος θα ήθελα να αναφερθώ στα πιο κάτω που λέχθηκαν στην υπόθεση Βαρνάβας Ζαχαρία Νικολαΐδηςν. Δημοκρατίας και Άλλον

(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1961 και που έχει επαναληφθεί στην απόφασητηςΟλομέλειας τουΑνωτάτου Δικαστηρίου στην Westpark Ltd ν. Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 915: ".... όπως έχει λεχθεί επανηλειμμένα σε υποθέσεις της φύσεως αυτής, η εξουσία του Διοικητικού Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της επίδικης απόφασης και δεν επεμβαίνειότανηεπίδικηαπόφασηήτανεύλογαεπιτρεπτήστην κρίσητουαρμόδιουδιοικητικούοργάνου, ούτεκαιστηνουσια­ στικήκρίσητηςδιοίκησης,εκτόςανφανείότιυπήρξεπλάνηπε­ ρί ταπράγματαήτο Νόμο ήυπέρβασηήκατάχρησηεξουσίας, που σε τέτοιες περιπτώσεις το Δικαστήριο αυτόθαεδικακ>λογείτοναεπέμβειμετηνεκτίμησητωνγεγονότων επίτηςουσίας." Μεβάσητασυμπεράσματα σταοποία έχω καταλήξει και μέσα στα νομικά πλαίσια που έχω εκθέσει, η προσφυγή της αιτήτριας αποτυγχάνεικαιαπορρίπτεται. Δεν κάμνωδιαταγήγιαέξοδα. 30 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 3137