(1990)28 Σεπτεμβρίου. 1990 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΩΤΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 197/88, 201/88). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Κριτήρια — Αξία, προσόντα, αρχαιότητα — Θέση Τεχνικού Γεωργικών Ερευνών Ιης Τάξης, Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών — Σύσταση Τμηματικής Επιτρο πής — Εμπιστευτικές Εκθέσεις — Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας — Διακριτική ευχέρεια — Εφαρμοστέες αρχές. Αίτηση Ακυρώσεως — Αόγοι ακυρώσεως — Παρατυπία — Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Εμπιστευτικές εκθέσεις — Μόνο ηου σιώδης παρατυπία συνεπάγεται ακύρωση της προαγωγής — Η μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονιστικών Διατάξεων που διέπουν την ετοιμασία και υποβολή των εμπιστευτικών εκθέσεων απο τελεί παρατυπία, η οποία δε συνεπάγεται απαραίτητα ακύρωση της προαγωγής — Το διορίζον όργανο μπορεί να δίδει ιδιαίτερη βαρύ τητα στις πιο πρόσφατες εμπιστευτικές εκθέσεις. 5 10 15 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις προϊσταμένου — Οι περίΔημοσίας Υπηρεσίας Νόμοι του 1967-87, Αρθρο44
(3)— Απο τελούν ουσιώδες στοιχείο κρίσεως προσδιορισμού της αξίας των υποψηφίων και δεν μπορούν να παραγνωριστούν χωρίς ειδική αι τιολογία — Αν οι συστάσεις δε συμφωνούν με τις εμπιστευτικές εκ20 θέσεις και τα άλλα στοιχεία των φακέλων, θα πρέπει να παραγνω ρίζονται ή να τους δίδεται περιορισμένη σημασία. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Έκδηλη υπεροχή — Οι αιτητές φέρουν το βάρος της αποδείξεως έκδηλης υπεροχής έναντι των ενδιαφερομένων προσώπων, με την έννοια του όρου στην υπόθεση 3168 25 3Α.ΛΛ. Φωτίου χ.ά. ν. Δημοκρατίας HadjiSavva v. Republic. 5 10 15 20 ΟΔιευθυντής σύστησε γιαπροαγωγήστις επίδικεςθέσεις, μεβά ση τακαθιερωμένα κριτήρια (αξία,προσόντα,αρχαιότητα), ταενδιαφερόμενα πρόσωπα Αντωνίου και Καλλή. Η ΕΔΥ αποφάσισε όπωςστις περιπτώσεις εκείνες, όπουοι τροποποιήσεις τουπροσυπογράψαντοςλειτουργού στις εμπιστευτικές εκθέσεις των συστηθέντων,απότηνΤμηματική Επιτροπή, υποψηφίων δεν ήταναιτιολο γημένες, να ληφθούν υπόψη μόνο οι αξιολογήσεις του αξιολογούντος λειτουργού. ΗΕΔΥ, λαμβάνονταςυπόψηόλαταενώπιοντης στοιχεία, αποφάσισενα προάξει ταπιο πάνωενδιαφερόμεναπρό σωπα στις επίδικες θέσεις από 1.1.88,με βάση το σύνολο τωνκα θιερωμένων κριτηρίων (αξία,προσόντα,αρχαιότητα). Στηνπαρούσαπροσφυγήοι αιτητές ισχυρίστηκαν ότι:
- Η ΕΔΥ λανθασμένα αποφάσισε να αγνοήσει τις μηαιτιολογη μένες τροποποιήσειςτουπροσυπογράψαντοςλειτουργού καινα λάβει υπόψημόνοτις αξιολογήσεις τουαξιολογούντος λειτουργού στις Εμπιστευτικές Εκθέσεις.
- Οι συστάσεις του Διευθυντή δεν ήταν αντικειμενικές και σύμ φωνες με την εικόνα των εμπιστευτικών εκθέσεων τωναιτητών και των ενδιαφερομένων προσώπων. 25 30 35 Οαιτητής,στηνπροσφυγήυπ'αρ.201/88,πρόβαλεεπιπρόσθετατον ισχυρισμό ότι ηΕΔΥ ακολούθησε αντικανονική διαδικασία,λόγωτου ότι είχε μεσολαβήσει διάστημαπέραντουέτους μεταξύτης απόφασης τηςΤμηματικήςκαι της ημέραςέκδοσης της απόφασης τηςκαι ωςεκ τούτου όφειλε να ζητήσει την υποβολή νέου καταλόγουυπο\|>ηφίων πουναείχεσυνταχθεί μεβάση τηναπόδοσητωνυποψηφίωντο
- Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε τις προσφυγές εφαρμόζο ντας τις νομικές αρχές που αναφέρονταιστις πιο πάνω εισαγωγικές σημειώσεις και αποφάνθηκεότι οι αιτητές απέτυχαν να απο δείξουν έκδηλη υπεροχή μετην έννοια πουέχει αποδοθείστον όρο στην υπόθεση HadjiSavva v. Republic. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 40 Αναφερόμενες υποθέσεις: Sekkides v.Republic
(1988)3(C) C.L.R. 2136, 3169 Φωτίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)Δημοκρατία και Αλλοι ν. Στυλιανού και Άλλου
(1990)3 Α.Α.Δ. 2427, Ζαβρός καιΑλλη ν.Δημοκρατίας
(1989)3(A) Α.Α.Δ. 2780, 5 Λαγός καιΆλλοι ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ.1967, Γεωργιάδης και Άλλοι ν. Δημοκρατίας και Άλλου
(1989)3(Δ) Α.Α.Δ. 2819, 10 Theodossiou v.Republic, 2R.S.C.C. 44, Lardis v.Republic
(1967)3C.L.R. 64, 15 Hadjiconstantinou andOthers v. Republic
(1973)3C.L.R. 65, Petrides v.PublicService Commission
(1975)3C.L.R. 284, Republics Haris
(1985)3(A)C.L.R. 106, 20 RepublicandAnother v. Kastellanos
(1988)3(C)C.L.R. 2249, Haris v.Republic
(1989)3(A)C.L.R. 147, Δημοκρατία v.Βασιλείου
(1990)3Α.Α.Δ. 226, 25 Georghiou v. Republic
(1976)3C.L.R. 74, Ioannou v. Republic
(1976)3C.L.R. 431, 30 Ioannou v.Republic
(1977)3C.L.R. 61, Savvav.Republic
(1980)3C.L.R. 675, Republic v.Koufettas
(1985)3(C)C.L.R.1950, 35 Iacovides v.Republic
(1966)3C.L.R. 212, Republic v.Zachariades
(1986)3(A) C.L.R. 852, 40 Στυλιανού v.Δημοκρατίας
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 2025, Hadjisawav.Republic
(1982)3C.L.R.
- 3170 3 ΑΛΛ. Φωτίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας Προσφυγές. 5 Προσφυγές εναντίον τηςαπόφασηςτης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποία τα ενδιαφερόμενα πρόσωπαπροήχθηκαν στη θέση Τεχνικού Γεωργικών Ερευνών, 1ης Τάξης, στο Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών, αντί των αιτητών. Α. Σ. Αγγελίδης, για τουςΑιτητές στην Υπόθεση αρ. 197/
- 10 Γ. Γεωργίου, για τον Αιτητήστην Υπόθεσηαρ.201/
- Α. Παπασάββας, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ων η αίτηση. 15 Ε.Ευσταθίου, για το Ενδιαφερόμενο πρόσωπο
- Cur. adv. vult. 20 25 30 35 ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Οιαιτητές μετις παρούσεςπροσφυγές, οι οποίες συνεκδικάστηκαν γιατο λόγο ότι στρέφονται εναντίον της ίδιαςδιοικητικήςπράξηςκαιπαρουσιάζουνκοινάνομικάκαι πραγματικά γεγονότα, προσβάλλουν την εγκυρότητα των προα γωγώνστημόνιμηθέσηΤεχνικού Γεωργικών Ερευνών, 1ηςΤάξης, στο Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών από 1.1.88,των ενδιαφερομένων μερών ΙωάννηΑντωνίου και Γεώργιου Καλλή, πουδημο σιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, ημερ. 29.1.88με αρ.
- Οι βασικοί νομικοί λόγοι, που επικαλέστηκαν OLαιτητές για στήριξη των προσφυγών τους, μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (Ι)Παρανομία και ουσιαστική παρατυπία στη σύνταξη των εμπιστευτικών εκθέσεων - συμπερίληψη άκυρων εμπιστευτικών εκθέσεων στους παράγοντεςεπιλογής των υποψηφίων.
(2)Παράνομη, αυθαίρετη και αναιτιολόγητη σύσταση του Διευ θυντή. 40
(3)Καταφανής και έκδηλη υπεροχή σε αξίατων αιτητών έναντι των ενδιαφερομένων μερών.
(4)Λανθασμένη εκτίμηση εκ μέρους της ΕΔΥ, της αρχαιότητας των ενδιαφερομένων μερών έναντι των αιτητών. 3171 Χρνσοστομής,Δ. Φωτίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1990)
(5)Δυσμενής διάκριση σε βάρος του αιτητή στην προσφυγή 201/88 Κωνσταντίνου Χατζηλουκά, ο οποίος δε συστήθηκε από την ΤμηματικήΕπιτροπή. Επειδή ηθέσηΤεχνικού Γεωργικών Ερευνών, 1ης Τάξης, είναι θέσηπροαγωγής,η ΕΔΥ απέστειλε στον Πρόεδρο τηςαρμό διας Τμηματικής Επιτροπήςκατάλογοτων υποψηφίων γιαπρο αγωγή μαζί με τους φακέλους των εμπιστευτικών εκθέσεων και το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης (Παράρτημα1). 5 10 Ο Πρόεδρος της αρμόδιαςΤμηματικής Επιτροπής μ' επιστολή τουημερ.5.1.87(Παράρτημα2),διαβίβασεστην ΕΔΥ τηνέκθεσητης Τμηματικής Επιτροπής, η οποία σύστησε τα ενδιαφερόμενα μέρη καθώς και τους αιτητές Ανδρέα Φωτίουκαι ΧριστόδουλοΘεοδω ρίδη,όχι όμως τον αιτητήΚωνσταντίνο Χατζηλουκά,οοποίοςπε- 15 ριλαμβανόταν μεταξύτων υποψηφίωνπουηΤμηματικήΕπιτροπή έκρινεότιυστερούσαν σεαξίαέναντι εκείνων πουσυστήθηκαν. Ακολούθως το Γραφείο της ΕΔΥ, μ' επιστολή ημερ. 14.3.87, διαβίβασε προς το Διευθυντή του Ινστιτούτου Γεωργικών Ερευνών κ. Σεργίου αντίγραφοεπιστολής των δικηγόρων του αιτητή κ. Χατζηλουκά,ζητώντας απόψειςκαι σχόλια του αναφορικάμε τον προβαλλόμενο στην επιστολή ισχυρισμό ότι ο Αξιόλογων Λειτουργός του αιτητήΔρ. Π.Ορφανός διάκειτοδυσμενώς προς αυτόν μεαποτέλεσμα οι εμπιστευτικές εκθέσειςπουείχεσυντάξει γιατον αιτητήνα στερούνται αντικειμενικότητας. ΜεβάσητηναπάντησητουΔιευθυντήτου Ινστιτούτουστηνπιο πάνωεπιστολή της ΕΔΥ καιμεβάσηόλαταενώπιον της στοιχεία, ηΕΔΥ στησυνεδρίαση τηςημερ.20.7.87 (Παράρτημα7)έκρινεπως καμιάκατάχρησηεξουσίας απόμέρους των αρμοδίων λειτουργών δεναποδείκτηκεκαιαπέρριψετοαίτηματουαιτητήγια αναθεώρη σητων εκθέσεων του. Οαιτητήςενημερώθηκε σχετικά. 20 25 30 Στη συνεδρίαση της ΕΔΥ ημερ. 28.9.87 (Παράρτημα9) ήταν παρώνκαιοΔιευθυντής του Ινστιτούτου Γεωργικών Ερευνών κ. Σεργίου, ο οποίος στα πρακτικάτης ΕΔΥ αναφέρεται ότι είπε ταακόλουθα: 35 "Παρ' όλο που μπορεί να υπάρχουν κάποιες διαφορές στην αξιολόγηση των υποψηφίων,εντούτοις σανομάδαείναι περίπου ισοδύναμοι. Μεβάση τα τρία κριτήρια στο σύνολο τους συστήνει τους ΙωάννηΑντωνίου και Γεώργιο Καλλή." 40 3172 3 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 Φωτίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. Στην ίδιασυνεδρίαση,ηΕΔΥ ζήτησε απότοΔιευθυντή ναβε βαιώσει γραπτώς κατά πόσον είχε συνεννοηθεί προηγουμένως με τους αξιολογούντες λειτουργούς σχετικά με τις τροποποιή σεις που είχε επιφέρει στη βαθμολογία μερικών απότους υποψηφίους στις εμπιστευτικές τους εκθέσεις για ταέτη 1984, 1985 και 1986 και ανέβαλε την εξέταση του θέματος μέχρις ότου δο θούν οι αναγκαίες διευκρινίσεις. Κατάτησυνεδρίαση της μεημερ.23.12.87(Παράρτημα 13),η ΕΔΥ σημείωσεότι οι επιστολές πουλήφθηκαναπότο Διευθυντή ημερ.20.10.87, 10.11.87και22.12.87(Παραρτήματα 11, ΠΑ και 12), επιβεβαίωναν συνεννόηση μεταξύ αξιολογούντων καιπροσυπογραφόντων λειτουργών και αποφάσισε όπως στις περι πτώσεις εκείνες όπουοι τροποποιήσεις του προσυπογράφοντος λειτουργού στις εμπιστευτικές εκθέσεις των συστηθέντων, από την Τμηματική Επιτροπή,υποψηφίων δεν ήταν αιτιολογημένες να ληφθούν υπόψη μόνο οι αξιολογήσεις του αξιολογούντος λειτουργού. Στησυνέχεια οΔιευθυντής του Ινστιτούτου κ.Σερ γίου προέβηστις συστάσεις του. Τοσχετικό μετησύστασηαπόσπασμα απόταπρακτικάαναφέρει ταακόλουθα: "Μεβάσητο σύνολο των καθιερωμένων κριτηρίων συστή νει τους ΙωάννηΑντωνίου και Γεώργιο Καλλή. 25 30 35 40 Όσον αφοράτην απόδοσητων υποψηφίων κατά το 1987, ο Διευθυντής ανάφερεότι αυτήέχει ως εξής: Αντωνίου: Ελαφρή βελτίωση. . Καλλής: Βελτίωση. Δημοσθένους: Περίπουτο ίδιο όπως και πέρυσι. Ονούφριου: Περίπουτο ίδιο όπως και πέρυσι. Φωτίου: Κάποιαμείωση σε σύγκριση μετηβαθμολο γία του Αξιολογούντος Λειτουργού για το προηγούμενο έτος. Αλεξάνδρου: Ελαφρή μείωση. Θεοδωρίδης: Ελαφρή μείωση. Ηρακλέους: Περίπουτο ίδιο όπως και πέρυσι." Μετά την αποχώρηση του Διευθυντή από τη συνεδρίαση, η ΕΔΥ εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία απότο φάκελο πλήροχτης της θέσης,τουςπροσωπικούςφακέλουςκαιτιςεμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων και έλαβε επίσης υπόψη τα πορίσματα τηςΤμη ματικής Επιτροπής και τις κρίσεις και συστάσεις του Διευθυντή. Η ΕΔΥ, λαμβάνονταςυπόψηόλα ταενώπιον τηςστοιχεία, έκρινε 3173 Χρυσοστομής, Δ. Φωτίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)μεβάσητοσύνολοκυνκαθιερωμένωνκριτηρίων(αξία,προσόντα, αρχαιότητα) πως τα ενδιαφερόμενα μέρη Ιωάννης Αντωνίουκαι Γεώργιος Καλλήςυπερείχαντωνυπολοίπωνυποψηφίωνκαιαπο φάσισενατουςπροάξεισαντουςπιοκατάλληλουςστημόνιμηθέ ση Τεχνικού Γεωργικών Ερευνών 1ηςΤάξης, Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών,από1.1.88. 5 Οπρώτοςνομικόςλόγοςπουεπικαλείταιοευπαίδευτοςδικηγό ροςτωναιτητώνστηνπροσφυγή197/88 αναφέρεταιστηνεγκυρότη τατωνεμπιστευτικών εκθέσεων. Οδικηγόροςτωναιτητώνισχυρί στηκε πωςηΕΔΥ λανθασμένακαικατάπαράβασητηςνομολογίας αποφάσισενααγνοήσεισεορισμένεςπεριπτώσειςτιςμηαιτιολογη μένεςτροποποιήσειςτουπροσυπογράφοντοςλειτουργούκαιναλά βειυπόψημόνοτιςαξιολογήσεις τουαξιολογοΐ)ντος λειτουργού. Στην Sekkides v.Republic
(1988)3(C) C.L.R.2136, είχεαπο φασιστεί πως η μησυμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονιστι κώνΔιατάξεωνπουδιέπουντην ετοιμασίακαιυποβολή εμπιστευ τικών εκθέσεων αποτελεί παρατυπία, ηπαρατυπία όμως αυτήδε συνεπάγεταιαπαραίτηταακύρωσητηςπράξης. Η νομιμότηταεπη ρεάζεταιμόνοανη παρατυπίαείναιουσιώδηςκαιασκείουσιαστι κήεπίδρασηστηλήψητηςπροσβαλλόμενης απόφασης.Οι ίδιεςαρ χές επαναλήφθηκαν καιστην πρόσφατηαπόφασητης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίουστην υπόθεσηΔημοκρατία ν. Ανδρέα ΣτυλιανούκαιΆλλων
(1990)3Α.Α.Δ. 2427. Στην κρινόμενη υπόθεση,ηβαθμολογία αιτητών καιενδιαφε ρομένων μερών δεν επηρεάστηκε απότην ενέργεια αυτήτηςΕπι τροπής. OLτροποποιήσειςστις εκθέσειςτουαιτητή ΑνδρέαΦωτί ουγιατο 1985 και 1986 ήταναιτιολογημένεςκαιορθάη Επιτροπή 30 αποφάσισε να ληφθούν υπόψη στο σύνολο τους. Για τον αιτητή ΧριστόδουλοΘεοδωρίδηλήφθηκαν υπόψηαπότην Επιτροπή μό νοοιαξιολογήσεις τουαξιολογούντος λειτουργού καιηβαθμολο γίατουγιαταέτη 1984, 1985και 1986παραμένειεξαίρετη,είτελη φθούν είτε δε ληφθούν υπόψη οι τροποποιήσεις. Για τον αιτητή 35 Κωνσταντίνο Χ'Άουκά,γιατοέτος 1983,λήφθηκευπόψη απότην Επιτροπήη αξιολόγηση τουαξιολογούντος Λειτουργούμόνο, αυ τόόμως δενάλλαξεκαθόλουτην εικόναπουθαπαρουσίαζε ο αιτητής αν οι τροποποιήσεις του προσυπογράφοντος λειτουργού ελαμβάνοντουπόψη.Οιτροποποιήσειςστις εκθέσειςτουενδιαφε- 40 ρομένου μέρους Γεώργιου Καλλήγια τα έτη 1984, 1985 και 1986 ήταναιτιολογημένες καιορθάη Επιτροπήτιςέλαβευπόψηστοσύ νολοτους. ΕπομένωςηΕπιτροπή ορθάκαινόμιμαενήργησεόταν αποφάσισενα μηλάβει υπόψητης το μέρος εκείνο των εκθέσεων 3174 15 20 3Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 Φωτίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. που έπασχε απότην"παρατυπία. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Παναγιώ της Ζαβρός, Μαρονλα Σιδερά ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ) Α.Α.Δ. 2780,Ανδρέ αςΛαγός και Άλλοι ν.Δημοκρατίας^ 1989) 3(Γ)Α.Α.Δ. 1967, Αιμίλιος Γεωργιάδηςκαι Άλλοι ν.Δημοκρατίας (\9Η9) 3(Δ) Α.Α.Δ.28Ι9.) Ο δεύτερος νομικός λόγος που επικαλείται ο δικηγόρος των αιτητών στην υπόθεση 197/88 αφορά τη σύσταση του προϊστα μένου του Ινστιτούτου Γεωργικών Ερευνών. Σύμφωνα με το δικηγόρο των αιτητών,ηπροσβαλλόμενη απόφασηπάσχει νομικά γιατί η Επιτροπή υιοθέτησε τις συστάσεις του Διευθυντή για τα ενδιαφερόμενα μέρη,οι οποίες δεν ήταν αντικειμενικές και σύμ φωνες μετην όλη εικόνα που παρουσιάζουνοι εμπιστευτικές εκ θέσεις των αλητών και των ενδιαφερομένων μερών, αλλά αντίθετά ήταν αναιτιολόγητες, αυθαίρετες καιπαραπλανητικές. Οι συστάσεις του Προϊσταμένου ενός Τμήματος αποτελούν, σύμφωνα με τηνομολογία καιτο Αρθρο 44
(3)των περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμων του 1967-87 ένα ουσιώδες στοιχείο προσδιορισμού της αξίας των υποψηφίων και δεν μπορούν ναπαραγνω ριστούν απότην Επιτροπήχωρίς ειδικήαιτιολογία. [Βλ. Michael Theodossiou v. Republic (Public Service Commission) 2 R.S.C.C. 44, Andreas Lardis v. Republic (Public Service Commission)
(1967)3C.L.R. 64, Costas Hadjiconstantinou and Others v.Republic (Public Service Commission)
(1973)3 C.L.R. 65, Emanouel Petrides v. Public Service Commission
(1975)3 C.L.R. 284, Republic v. Haris
(1985)3 C.L.R. 106, The Republic of Cyprus and Another v. Georghios Kastellanos
(1988)3(C) C.L.R. 2249, Georghios Haris v. The Republic of Cyprus
(1989)3(A) C.L.R. 147.] Η σύσταση του προϊσταμένου είναι ένα ξεχωριστό στοιχείο κρίσεως από αυτά που συνθέτουν την αξία του υποψηφίου. (Βλ. Δημοκρατία ν. Αργνρονλλα Βασιλείου
(1990)3 Α.Α.Δ. 226). 35 40 Ο Προϊστάμενος του Τμήματος βρίσκεται σε μοναδική θέση να εκτιμήσει τις απαιτήσειςτης θέσης που πρόκειται να πληρωθεί και τις ικανότητες του υποψηφίουγια να εκτελεί τακαθήκοντατης θέ σης. Αν όμως οι συστάσεις είναιασύμφωνες ήέρχονται σε αντίθεση με την εικόνα που παρουσιάζουν οι εμπιστευτικές εκθέσεις και τα άλλαστοιχεία των φακέλωντων υποψηφίων,τότε θαπρέπειναπα ραγνωρίζονται ή να δίδεται σ' αυτές περιορισμένη βαρύτηταανά λογα με την έκταση της ασυμφωνίας. [Βλ. Odysseas Georghiou v. Republic (Public Service Commission)
(1976)3C.L.R. 74,στη σελ. 3175 Χρυσοστομής, Δ. Φωτίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)84, (Απόφαση Ολομέλειας), Niki Ioannou v. Republic(Public ServiceCommision)
(1976)3C.L.R. 431,στησελ. 432, Ioannouv. TheRepublic
(1977)3C.L.R.61,Savva v. Republic
(1980)3C.L.R. 675,στησελ. 696,Republicv. Koufettas
(1985)3C.LR. 1950.] 5 ΟΔιευθυντής τουΤμήματοςσύστησεγιαπροαγωγήταδυοεν διαφερόμενα μέρη, όχι όμως τους αιτητές. Στην αρχικήτου σύ σταση ο Διευθττντής (βλ. πρακτικάτης συνεδρίασης της Επιτρο πήςημερ.28.9.87)είχεαναφέρειότι παρόλοπουμπορεί ναυπάρ χουν κάποιεςδιαφορέςστην αξιολόγηση τωνυποψηφίων,εντού- 10 τοις σαν ομάδα είναι περίπου ισοδύναμοι. Πράγματι ο αιτητής Ανδρέας Φωτίουστις εμπιστευτικές εκθέσεις των ετών 1982-1986 έχει βαθμολογία "εξαίρετος", ο αιτητής Χριστόδουλος Θεοδωρί δηςέχει4 "εξαίρετος" και t "λίαν καλώς",ενώ το ενδιαφερόμενο μέρος Ιωάννης Αντωνίου έχει 3 "εξαίρετος" και 2 "λίαν καλώς" 15 καιτοενδιαφερόμενομέρος Γεώργιος Καλλήςέχειεπίσης 3"εξαί ρετος" και 2 "λίαν καλώς". Ο αιτητής Κωνσταντίνος Χατζηλουκάς, ο οποίος δε συστήθηκε απότην Τμηματική Επιτροπή, έχει1 "εξαίρετος" και4"λίανκαλώς"καισυνεπώςυστερεί σεαξίαόλων των υποψηφίων,αιτητώνκαι ενδιαφερομένων μερών. Ηπιο πά- 20 νωβαθμολογίααπό μόνητηςδενπροσδίδει στους αιτητές έκδηλη υπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Τα ενδιαφερόμενα μέρηείχαν βαθμολογία "εξαίρετος", ομεν Αντωνίου κατάταδυο τελευταίαχρόνια,οδε Καλλής κατάτατρίατελευταίαχρόνιακαι είναιγνωστή αρχήστηνομολογία πωςδεν είναι λάθοςναδίδεται 25 ιδιαίτερη βαρύτητα στις πιο πρόσφατες εμπιστευτικές εκθέσεις από το διορίζον όργανο (βλ. μεταξύ άλλων, lacovides ν. Republic
(1966)3 C.L.R. σελ. 212, στη σελ. 221 και τηναπόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση OdysseasGeorghiou v. Republic
(1976)3C.L.R.σελ. 74,στιςσελ. 82-83). Εάνεπίσης ληφθούνυπό- 30 ψηταυπόλοιπανόμιμα στοιχεία κρίσεως, στα μεν προσόντααιτητέςκαιενδιαφερόμενα μέρηείναι περίπουίσοι μεκάποιαυπε ροχήτουαιτητήΧατζηλουκά,οοποίοςόμως υστερεί σεαξίατων ενδιαφερομένων μερών, στη δε αρχαιότητακαι τα δυο ενδιαφε ρόμενα μέρη υπερέχουν των αιτητών κατά τρία χρόνια. Η Επι- 35 τροπήέχεικαθήκοννασυνεκτιμήσει καιτατρίανόμιμακριτήρια, αξία,προσόντα,αρχαιότητακαιεναπόκειταισ' αυτήννααποδώ σει τέτοια σπουδαιότητα σε οποιαδήποτεαπό αυτά, όπως ήθελε κρίνει, νοουμένου ότι ασκεί ορθά τη διακριτική της ευχέρεια (OdysseasGeorghiouv.Republic
(1976)3C.L.R. 74,Republic v. 40 Zachariades
(1986)3 C.L.R. 852, Ανδρέας Στυλιανού v. Δημο κρατίας
(1989)3(Γ)Α.Α.Δ.2025,ΠαναγιώτηςΖαβρόςκαι Άλλη ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Δ) Α.Α.Δ. 2780). 3176 3Α^\.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 Φωτίουκ.ά.ν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. Ο αιτητήςστην προσφυγήυπ' αρ.201/88Κωνσταντίνος Χατζηλουκάς πρόβαλε επιπρόσθετα τον ισχυρισμό περί αντικανονικότηταςτηςδιαδικασίας,ότιη ΕΔΥ, λόγωτουότιείχεμεσολαβήσει διά στημα πέραν του έτους μεταξύ της απόφασης της Τμηματικής και της ημέρας έκδοσης της απόφασηςτης,όφειλεναζητήσει τηνυπο βολήνέουκαταλόγουυποψηφίωνπουναείχεσυνταχθεί μεβάσητην απόδοση των υποψηφίων μέχρι και το 1987. Ο ισχυρισμός αυτός τουαιτητήδενμπορείναεπιτύχει.Τοχρονικόδιάστημαπουείχεμε σολαβήσει δεν ήταντέτοιο πουναδικαιολογεί επανάληψητης διαδικασίας,εξάλλου ο Διευθυντής τουΤμήματος προέβη σεκάποια αναφοράσχετικά μετηναπόδοσητων υποψηφίων γιατο 1987, όχι βέβαιαγιατοναιτητήτονοποίοδενείχεπροφανώςπρόθεσηνα συ στήσει. Ενπάσηπεριπτώσει όμως,ηΕΔΥ κατάτησυνεδρίαση της ημερ.23.12.87,όπως φαίνεται από την παράγραφο5(γ) τωνπρακτικών,έλαβευπόψητηςτιςεμπιστευτικές εκθέσειςτουυποψηφίου, πράγμαπουυποδηλοίπωςοαιτητής,παράτοότιδεσυστήθηκε από την Τμηματική Επιτροπή, εντούτοις συνεκτιμήθηκε μαζί με τους υπόλοιπους υποψηφίουςκατάτηντελική κρίσητης ΕΔΥ. Όταν έναδιοικητικό όργανοεπιλέγεικάποιουποψήφιο με βά σητησύγκρισημε άλλους υποψηφίους δεν είναι απαραίτητο,για να αιτιολογήσει την απόφασητης, να αποδείξει ότι ο επιλεγείς υπερείχε έκδηλατων υπολοίπων υποψηφίων. Αντίθετα, τοβάρος αποδείξεως της έκδηλης υπεροχής βαρύνει τον αιτητή,ο οποίος θαπρέπει να αποδείξει το στοιχείο αυτό,για να θεωρηθεί ότι το όργανο υπερέβη ταακραία όρια τηςδιακριτικής του εξουσίας. Λαμβάνοντας υπόψηκαισυνεκτιμώντας όλαταπραγματικάκαι νομικάπεριστατικάτωνυπόκρίσηυποθέσεων,έχωκαταλήξειόπ οι αιτητές απέτυχαννααποδείξουν έκδηληυπεροχή έναντι τωνενδια φερομένων μερών με την έννοια που έχει αποδοθεί στον όρο στην υπόθεσηHadjisavva v.Republic
(1982)3C.L.R. 76,στησελ. 78. Συνεπώςκανέναςαπότους λόγους πουυποβλήθηκαν δενευσταθεί. ΗΕπιτροπήάσκησε σύμφωνα μετο Νόμοτηδιακριτική της ευχέρεια και οι προσβαλλόμενες προαγωγές ήταν εύλογα επιτρεπτές. Οιπροσφυγέςαπορρίπτονταικαιηεπίδικηπράξηεπικυρώνεται. 40 Δεν επιδικάζονται έξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χω ρίς έξοδα. 3177