3 Α.ΑΛ. 29 Σεπτεμβρίου, 1990 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΑΚΗΣ ΡΩΜΑΝΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ΚαθΌν ηαίτηση. (Σννεκδικαζόμενες ΥποθέσειςΑρ. 410/88, 488/88). 5 Αίτηση ακυρώσεως —Λόγοι ακυρώσεως — Προκατάληψη— Υπάλ ληλοι — Ισχυρισμός για προκατάληψη— Κατάπόσο ησυγγένεια μεταξύ του αξιολογούντος ή προσυπογράφοντος λειτουργού και του αξιολογουμένου τεκμηριώνει προκατάληψη εκ μέρους του πρώτου — Εφαρμοστέες αρχές. Δήμοι—Δημοτικοί Υπάλληλοι—Διορισμοί/Προαγωγές— ΟιΠερίΔη μοτικής ΥπηρεσίαςΚανονισμοίτουΔήμουΛευκωσίας(Κ.Δ.Π. 11/77). 10 Δήμοι — Συλλογικές Συμβάσεις — Δημοτικοί Υπάλληλοι — Προα γωγές — Συλλογική Σύμβαση μεταξύ Δήμου και Συντεχνιών — Ισχυρισμός για παραβίαση τηςωςπρος τηδιενέργεια τηςγραπτής εξέτασης— Δεν τεκμηριώθηκε— Ησυλλογική σύμβασηδεναποτε λεί από μόνη τηςκανόνα δικαίου. 15 Δήμοι —Δημοτικοί Υπάλληλοι — Προαγωγές— Εμπιστευτικέςεκθέ σεις — Παραλείψεις— Ποίεςοι επιπτώσεις. 20 25 Δήμοι — Δημοτικοί Υπάλληλοι — Προαγωγές— Προσωπικέςσυνεντεύξεις—Παράλειψηκαταγραφήςερωτήσεωνκαι απαντήσεων — Εφαρμοστέες αρχές. Οι αιτητέςήγειρανσαν λόγο ακυρώσεωςτων προαγωγών στις δύοεπίοικεςθέσεις,τηνύπαρξηπροκατάληψηςκαι ισχυρίστηκανότι τοστοιχείοτηςμεροληψίαςπροκύπτει απότηνσυμμετοχήτουπαρι σταμένου τουτμήματος στηδιαδικασία πλήρωσηςτωνκενώνθέσε3183 Ρωμανού κ.ά. ν. Δήμου Λευκωσίας
(1990)ων,τόσοστην ΕπιτροπήΠροσωπικούόσοκαιστοτελικό στάδιοεπι λογής απότοΔημοτικό Συμβούλιο,λόγω συγγένειας του μεένα από ταενδιαφερόμεναπρόσωπα.Επιπρόσθεταισχυρίστηκαν ότιοενλό γω προϊστάμενος του τμήματος συμμετείχε στην προετοιμασία των εμπιστευτικών εκθέσεων, είτε ως αξιόλογων ήως προσυπογραφών λειτουργός. 5 Αλλοι λόγοι για τους οποίους επιζητείται ηακύρωση της από φασης είναι οι εξής: 10 1. Παραβίασητου νομικού πλαισίου του περί Δήμων Νόμου (Ν. 111/85) και συγκεκριμένα του Αρθρου 53
(2). Οι αιτητές ισχυρί στηκαν σχετικά ότι οι προαγωγές έγιναν χωρίς να έχουν θεσπι σθεί κανονισμοί, δυνάμει του πιο πάνωάρθρου,που να ρυθμί ζουν τηνάσκησητων εξουσιών τουΔήμουγιατηστελέχωσητων 15 υπηρεσιών τους.
- Παραβίασητης συλλογικής Σύμβασης μεταξύΔήμου καιΣυντε χνιών ως προς τηδιενέργεια γραπτής δοκιμασίας. 20
- Παραλείψεις σε εμπιστευτικές εκθέσεις οι οποίες τιςκαθιστού σαν ανέγκυρες.
- Παράλειψη καταγραφήςτων ερωτήσεων και απαντήσεων στις συνεντεύξεις των υποψηφίων. 25
- Παράλειψη επισήμανσης ενός ακαδημαϊκού προσόντος τουαιτήτη Παπαναστασίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή για τους πιο κάτω λόγους:
- Η προκατάληψημπορείνατεκμηριωθεί μόνο μεθετική μαρτυρία η οποία τείνει να καταδείξει την ύπαρξη διάθεσης για εύνοια προςτοναξιολογούμενο. Η συγγένεια μεταξύτουαξιολογούντος ή προσυπογράφοντος λειτουργού και του αξιολογουμένου δεν τεκμηριώνει αφ' εαυτήςπροκατάληψη,όσο στενή κιανείναι.
- Ηεγκυρότητατων κανονισμών πουίσχυανκατάτηθέσπισητου Νόμου 111/85,διαφυλάσσεταιβάσει των προνοιών του Αρθρου 144
(3)του Ν. 111/85, μέχρις εκδόσεως των κανονισμών που προβλέπει τοΑρθρο53
(2). Ως εκτούτουτονομικό πλαίσιοκαι ηδιαδικασίαπου ακολουθήθηκε ήταν ταπροβλεπόμενα απότο νόμο και τους κανονισμούς. 3184 30 35 40 3ΑΛΛ. 5 Ρωμανούκ.ά. ν. Δήμου Λευκωσίας
- Το περιεχόμενο συλλογικής σύμβασης δε μετουσιώνεται σεκα νόναδικαίου,εκτόςανενσωματωθεί σεκανονιστικήδιάταξη. Η εξέταση, στην οποία υποβλήθηκανοι υποψήφιοι στα αγγλικά, δενπροβλεπόταναπότοσχέδιο υπηρεσίαςκαισυνεπώς δεν καλυπτόταναπό τις σχετικές διατάξειςτηςσυλλογικής σύμβασης.
- Η παράλειψησυμπλήρωσης εμπιστευτικήςέκθεσηςδεν επάγεται την ακυρότητατηςκαιτοαρμόδιοσώμαέχει τηνευχέρειανατη συμπεριλάβει σταστοιχείακρίσεως του υποψηφίου. 10
- Δεν υπάρχει υποχρέωση για καταγραφήτων ερωτήσεων και απαντήσεων στις συνεντεύξεις των υποψηφίων. 15 20
- Ταπροσόντατου αιτητήΠαπαναστασιου,περιλαμβάνονταν στον υπηρεσιακότουφάκελοοοποίοςεξετάστηκεαπότοΔημοτικόΣυμ βούλιο. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Louca v.Savva andOthers
(1989)3(A) C.L.R. 672, Savvav.Republic
(1988)3(A) C.L.R. 160, 25 Εκτωρίδης v. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 922, Soteriadou andOthers v.Republic
(1985)3(A) C.L.R. 300, 30 Kallouris v.Republic
(1964)C.L.R. 313, Hadjivassiliou v. Cyprus Organization of Athletics
(1987)3(C) C.L.R. 2142, 35 Ιωσηφίδου v. Δήμου Αακατάμιας
(1989)3(B)ΑΛΛ. 393, Economides v.Republic
(1973)3 C.L.R. 410, Kontemeniotisv.C.B.C.
(1982)3 C.L.R. 1027, 40 Theoklitou andAnother v. Republic
(1988)3(B)C.L.R. 1271, Χατζηδάς v. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1121, 3185 Ρωμανού κ.ά.ν.Δήμου Λευκωσίας
(1990)Public Service Commission v. Potoudes and Others
(1987)3(C) C.L.R.
- Προσφυγές. 5 Προσφυγές εναντίον τηςαπόφασης τουΔήμου Λευκωσίας με την οποία προήγαγε τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στη θέση του Τεχνικού Επιθεωρητή αντί των αιτητών. Α.Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητήστην ΥπόθεσηΑρ. 410/
- 10 Μ. Βασιλείου,για τον Αιτητήστην ΥπόθεσηΑρ.488/
- Α. Λιάτσος εκμέρουςΚ.Μιχαηλίόη,γιατον Καθ' ουηαίτηση. 15 Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Το Συμβούλιο του Δήμου Λευκωσίας, εφοδιασμέ νο μετην έκθεση και τις συστάσεις της Επιτροπής Προσωπικού, προέβη σε ενδελεχή έρευνα των ουσιαστικών στοιχείων των υπο- 20 ψηφίωνγιαπροαγωγήστηθέσηΤεχνικού Επιθεωρητή,στηνοποία χήρευαν δυό θέσεις. Εξέτασαν τα υπηρεσιακά στοιχεία των υπο ψηφίων, με ιδιαίτερηέμφασηστις ετήσιες εμπιστευτικές εκθέσεις, δέχθηκαντους υποψηφίουςσεπροφορικήσυνέντευξη καιμεβάση τακαθιερωμένακριτήριατηςαξίας,προσόντων καιαρχαιότητας, 25 επέλεξαν τους Μιχαήλ Φιλοκυπρου και Δαμιανό Νικολάου ως τουςκαταλληλότερους, τουςοποίουςκαιπροήγαγανστηθέσητου Τεχνικού Επιθεωρητή. Ηέρευνα η οποία διεξήχθη ήταν ολοκλη ρωμένη και τα πορίσματα του Συμβουλίου εύλογα, ενόψει των στοιχείων που προέκυψαν.Τοενδιαφερόμενο μέρος Φιλοκυπρου 30 υπερείχε αισθητάτων άλλων υποψηφίωνσεαξία,όπως διαφαίνε ται από συγκριτική έρευνα των εμπιστευτικών τους εκθέσεων. Μεταξύ των άλλων τριών υποψηφίων, δηλαδήτων αιτητών στις δυοσυνεκδικαζόμενες προσφυγές (Τ.Ρωμανούστην410/88 καιΓ. Παπαναστασιου στην 488/88),και του ενδιαφερόμενου μέρους Δ. 35 Νικολάου, υπήρχαν μόνο οριακές διαφορές στον ίδιο τομέα (αξία).ΟαιτητήςΠαπαναστασιουυπερείχε ελαφρώςτουΕ/Μ/Νι κολάου,ενώ ο τελευταίος είχεελαφράυπεροχήέναντι τουαιτητή Ρωμανού.Στη γραπτήδοκιμασίαστην οποίαείχανυποβληθεί,για τηνδιαπίστωσητωνγνώσεων τουςστηναγγλικήγλώσσα -ένααπό 40 τα απαιτούμεναπροσόντα -ο Μ.Φιλοκυπρουεξασφάλισε 90από 100 μονάδες,ο Δ. Νικολάουκαι Γ. Παπαναστασιου από85 καιο Τ. Ρωμανός
- Στον τομέα της αρχαιότητας,το Ε/Μ/Νικολάου υπερείχε όλων των υποψηφίων. 3186 3 Λ.Α.Δ. 5 10 15 20 Ρωμανού κ,ά.ν. Δήμου Λευκωσίας Πικής, Δ. Ηδιαπίστωση στην οποία αγόμεθα,λαμβάνονταςυπόψητην επάρκειατης έρευνας ηοποίαέγινε,ταστοιχεία ταοποίαπροέ κυψαν,καθώςκαιτο μέτρο μετοοποίο κρίθηκαν OL υποψήφιοι, είναιότιη επιλογή των ενδιαφερόμενων μερών ήτανλογικάεφακτή,δηλαδήαπόφαση στην οποίατοΔημοτικό Συμβούλιο εύλο γα θαμπορούσε νακαταλήξει στα πλαίσια άσκησης τηςδιακρι τικής του ευχέρειας. Η επίδικηαπόφαση προσβάλλεται για λόγους που έχουνκυρίως σχέση με την εγκυρότητα της διαδικασίας,καθώς και την τήρησητουνόμουκαιτωνσχετικών κανονισμών πουδιέπουντο νομικό καθεστώς της στελέχωσης των υπηρεσιών των Δήμων και ειδικότερα του Δήμου Λευκωσίας. Κατάπρώτο λόγο, ηαπόφασηπροσβάλλεται ως μεροληπτική λόγω της συμμετοχής του κ. Κωνσταντίνου, του Δημοτικού Μη χανικού - ο οποίος προΐστατο του τμήματος στο οποίο υπαγόντουσαν ιεραρχικάοι υποψήφιοι καθώςκαιοι θέσεις- στη διαδι κασίαπλήρωσης τωνκενών θέσεων, τόσο στην Επιτροπή Προσωπικούόσο καιστο τελικόστάδιο επιλογής απότοΔημοτικό Συμ βούλιο.Οκ. Κωνσταντίνου μετείχεστις συνεντεύξειςτωνυποψη φίωντόσο ενώπιον της ΕπιτροπήςΠροσωπικού,όσοκαιενώπιον τουΔημοτικού Συμβουλίουκαι εξέφρασε τις απόψειςτουγιατην καταλληλότητα τωνυποψηφίωνγια διορισμό. 25 30 35 40 Οάλλος ισχυρισμός τωναιτητών,ότι οίδιοςοΔημοτικόςΜη χανικόςέθεσεγραπτόδιαγωνισμόγιατηδοκιμασίατων γνώσεων των υποψηφίων στα αγγλικά, και ότι ο ίδιος είχε διορθώσει τα γραπτά,δεν έχειτεκμηριωθεί. Δεν έχειτεθεί κανέναστοιχείο που να δημιουργεί αμφιβολίες στη θέσητων καθ' ων ηαίτηση ότι οι ερωτήσεις είχαν τεθεί και τα γραπτά είχαν διορθωθεί από το Υπουργείο Παιδείας. Τοστοιχείο τηςμεροληψίας προκύπτει,σύμφωναμετουςαιτητές, από την πνευματική συγγένεια μεταξύ του κ. Κωνσταντίνου και ενός των ενδιαφερομένων μερών, του κ. Φιλοκυπρου, του οποίου είναι μυρωτικός (μυρωδικός) κουμπάρος, γεγονός το οποίοοτελευταίος δεναπεκάλυψεούτεστην Επιτροπή Προσωπι κούούτε στο ΣυμβούλιοτουΔήμου. Τογεγονός ότιη ύπαρξη της πνευματικήςσυγγένειας περιήλθε σεγνώσητουΔήμουπριντη λή ψητηςεπίδικηςαπόφασηςαπότην ΕπιτροπήΠροσωπικούκαιότι οιπιθανέςεπιπτώσεις απότησυγγένεια αυτήεξετάστηκαν απότο Συμβούλιο του Δήμου,δεν αλλοιώνει, σύμφωνα με τους αιτητές, την κατάσταση, ούτε απαμβλυνει το τεκμήριο έλλειψης αμερολη3187 Πικης, Δ. Ρωμανού κ.ά.ν. Δήμου Λευκωσίας
(1990)ψίας. Το Δημοτικό Συμβούλιο εξέτασε τις πιθανέςσυνέπειες από τησυγγένεια καικατέληξε ότι δενείχεεπιπτώσεις. Η αξιολόγηση του κ. Κωνσταντίνου κρίθηκε αντικειμενική, γεγονός το οποίο έτεινε να επιβεβαιωθεί και από τη διαπίστωση ότι η αξιολόγηση τουΣυμβουλίου ωςπροςτηναπόδοσητουκ.Φιλοκυπρουστησυνέντευξη ήτανηίδιαμε εκείνητουκ. Κωνσταντίνου. 5 Εκτός απότησυμμετοχή του κ. Κωνσταντίνου στη διαδικα σία πλήρωσης των θέσεων και οι εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων στην προετοιμασία των οποίων ο κ. Κωνσταντίνου συμμετείχε σε διαφορετικάστάδια,είτεως αξιόλογων ή ωςπρο συπογραφών λειτουργός, πρέπει επίσης να κριθούν κάτωαπό το πρίσμα της προκατάληψηςπουτεκμηριώνεται απότηνπνευ ματική του συγγένεια με το ενδιαφερόμενο μέρος Φιλοκυπρου. Εκτός απότις αντικειμενικές επιπτώσεις της συγγένειας αυτής, δεν κατατέθηκε κανένα στοιχείο που να τεκμηριώνει προκατά ληψη* τουναντίον, τα αποτελέσματα του γραπτού διαγωνισμού για την εξακρίβωση των γνώσεων των υποψηφίων στα αγγλικά ενισχύουν την εικόνα που προκύπτει από την αξιολόγηση των υποψηφίων στις εμπιστευτικές εκθέσεις. Η απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη Louca v.Savvaand Others
(1989)3(A) C.L.R. 672, καθορίζει ότι συγγένεια μεταξύ του αξιολογουντος, ή προσυπογράφοντος λει τουργούκαιτουαξιολογουμένου,στενήόσοκιανείναι,δεντεκμη- 25 ριώνει αφ' εαυτήςπροκατάληψηεκμέρουςτουπρώτου. Η προκα τάληψητεκμηριώνεται μόνο μεθετική μαρτυρίαηοποίατείνει να καταδείξειτηνύπαρξηδιάθεσηςγιαεύνοιαπροςτον αξιολογούμε νο. Η θέση μουπερίτουαντιθέτου, πουδιατυπώθηκεστηνπρωτό δικη απόφαση(Βλ. Savva v.Republic
(1988)3(A) C.L.R. 160 και 30 Theoklitou and Another v.Republic
(1988)3(B) C.L.R. 1271)δη λαδήότι ηύπαρξηπροκατάληψηςστην αξιολόγηση έχεικαιαντι κειμενική όψη,δεν έγινεαποδεκτήαπότην Ολομέλεια. Η απόφα ση στη Loucaανωτέρω, επαναβεβαιώθηκεκαι στη μεταγενέστερη απόφαση της Ολομέλειας Εκτωρίδης ν. Δημοκρατίας
(1990)3 35 Α.Α.Δ.922). Οι επιφυλάξεις μου ως προς την ορθότητα τηςπρο σέγγισης απότηνολομέλεια τουΑνωτάτουΔικαστηρίουστη Louca δε με απαλλάττει από τη δέσμευση να ακολουθήσω την αρχή η οποία υιοθετήθηκε ως θέμα νομολογιακής τάξης. Κατά συνέπεια δενείναιανάγκηνααποφασίσωτιςαντικειμενικές εντυπώσεις που 40 μπορεί να προκύψουν από την ύπαρξητης συγκεκριμένης συγγέ νειας. Διαπιστώνω ότι δεν έχει τεκμηριωθεί προκατάληψη (Ως προςτηντεκμηρίωση προκατάληψηςστην αξιολόγηση τουπροσω πικού Δημοτικής Αρχής, Βλ. Sotehadou and Others v.Republic 3188 10 15 20 3 ΑΛΛ. Ρωμανού κ.ά. ν. Δήμου Λευκωσίας Πικής, Δ.
(1985)3C.L.R.300) στηναξιολόγηση τουπροσωπικού.Ως εκ τού του, ο σχετικός λόγος ο οποίος έχει προβληθεί για ακύρωση της απόφασηςκρίνεται ανεδαφικός. 5 10 15 20 Το εχέγγυο της αμεροληψίας είναι συστατικό στοιχείο της συ γκρότησης καιτης λειτουργίας συλλογικούοργάνου. Η αμερολη ψίατων μελώνδενκρίνεται μόνο υποκειμενικά αλλάκαιαντικει μενικά μεκριτήριο την ηθικήτους ελευθερία ναδράσουνανεξάρ τητα. (Βλ. μεταξύ άλλων, Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίουτης Επικράτειας 1929-59, σ.111.Kallourris v.Republic
(1964)C.L.R. 313,Hadjivassiliou v.CyprusAthleticOrgan.
(1987)3(C) C.L.R. 2142 και Ιωσηφίδον v. Δήμου Αακατάμιας
(1989)3(B) Α.Α.Δ.393.) Στηνπροκειμένηπερίπτωσηδεναμφισβητείταιηαμε ροληψίαοποιουδήποτεμέλουςτουδιορίζοντος σώματος. Η έλλειψη αμεροληψίας προκύπτει και πάλι από την αξιολόγηση των υποψηφίωναπότονκ.Κωνσταντίνου στο προκαταρκτικό στάδιο της διαδικασίας,ενέργεια που δε διαφέρει ουσιαστικά από την αξιολόγηση των υποψηφίων στις εμπιστευτικές εκθέσεις. KaL πά λιγιατους ίδιουςουσιαστικάλόγους πουέχουνεπεξηγηθεί,ησυμμετοχήτουκ. Κωνσταντίνου δεν τεκμηριώνει προκατάληψη-επο μένως καιαυτόςολόγοςπρέπει να απορριφθεί. Οι άλλοι λόγοι για τους οποίους επιζητείται ηακύρωσητης απόφασης είναι οι εξής: 25 30 35 40 Α. Διενέργεια τωνπροαγωγώνέξωαπότονομικό πλαίσιοπου καθορίζει ο Περί Δήμων Νόμος (Ν. 111/85)και συγκεκριμένα το άρθρο53
(2).Τοάρθροαυτότηςνομοθεσίας προβλέπει τηθέσπιση κανονισμών, ρυθμιστικών της άσκησης των εξουσιών τωνδήμων για τη στελέχωση των υπηρεσιών τους. Τέτοιοι κανονισμοί δεν έχουνεκδοθεί. Εισήγησητωναιτητώνείναιότιστηναπουσίατους δεν παρείχετο εξουσία γιατηδιενέργεια οποιουδήποτε διορισμού ήπροαγωγής· ενπάσηπεριπτώσει, το σχέδιο υπηρεσίαςβάσειτου οποίουέγιναν OLπροαγωγέςδενεκδόθηκεβάσειτουάρθρου53
(2), όπωςήταναναγκαίοκατάτουςαιτητές,γιατηνέγκυρηάσκησητης εξουσίας διενεργείας προαγωγών. Η εισήγηση παραγνωρίζει τις πρόνοιες τουάρθρου 144
(3)του Ν. 111/85βάσει των οποίων δια φυλάσσεται η εγκυρότητα των κανονισμών που ίσχυαν κατά το χρόνο θέσπισης τουνόμου μέχρις εκδόσεως τωνκανονισμών που προβλέπειτοάρθρο53
(2).Συνεπώςοι ΠερίΔημοτικής Υπηρεσίας Κανονισμοί του Δήμου Λευκωσίας (Κ.Δ.Π. 11/77)παρέμειναν σε ισχύ και έτυχαν εφαρμογής ως προς την πλήρωση των επίμαχων θέσεων. ΟΚαν. 16
(1)προβλέπει ότι οι προαγωγέςγίνονται βάσει σχεδίουυπηρεσίαςτοοποίο,σεσχέση μετις συγκεκριμένες θέσεις, 3189 Πικής,'Δ. Ρωμανού κ,ά.ν. Δήμου Λευκωσίας
(1990)είχεεγκριθεί απότην αρμόδιαΑρχή, το Δήμο Λευκωσίας. Εξάλ λου. η δημοσίευση τους στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρα τίαςδεναποτελούσε, κατάτοχρόνο τηςέκδοσης τους, προϋπόθε ση για την εγκυρότητα τους. (Βλ. μεταξύ άλλων, Economides ν. Republic
(1973)3C.L.R. 410,412.) 5 Καταλήγω ότι το πλαίσιο μέσα στο οποίο έγιναν οιπροαγω γές καιηδιαδικασίαηοποίαακολουθήθηκε,ήτανταπροβλεπό μενα απότο νόμο και τους κανονισμούς. 10 Β: Παραβίασητης συλλογικής Σύμβασης μεταξύ του Δήμου καιτωνΣυντεχνιών πουεκπροσωπούνταμέλητουπροσωπικού ως προςτηδιενέργεια γραπτήςδοκιμασίας.Οι σχετικές πρόνοι εςτης Σύμβασηςκαθορίζουνότι όπουτασχέδιαυπηρεσίαςπρο βλέπουν τη διεξαγωγή γραπτού διαγωνισμού, η εξεταστική ύλη γνωστοποιείται στους υποψήφιους έξι μήνες ενωρίτερα. Στην προκειμένη περίπτωση η εξεταστική ύλη στα αγγλικά, στην οποία δοκιμάστηκαν οι υποψήφιοι, δε γνωστοποιήθηκε στους υποψηφίουςκαι,κατάσυνέπεια,όπως είναιηθέσητωναιτητών, παραβιάστηκαν OL σχετικές διατάξειςτηςσυλλογικής σύμβασης. 15 20 Ούτε ο λόγος αυτός δεν ευσταθεί για τους εξής λόγους: (i) Το περιεχόμενο συλλογικής σύμβασης δε μετουσιώνεται σε κανόνα δικαίουεκτός αν ενσωματωθεί σε κανονιστική διάταξη, όπως έχει επισημανθεί στην Kontemeniotis ν. C.B.C.
(1982)3 C.L.R. 1027. (ϋ) Ηεξέταση στην οποίαυποβλήθηκαν OLυποψήφιοι στα αγ γλικά δεν προβλεπόταν απότο σχέδιο υπηρεσίας και συνεπώς δεν καλυπτόταν από τις σχετικές διατάξεις της συλλογικής σύμβασης. Επρόκειτο για μέσο το οποίο OL Αρχές έκριναν αναγκαίο για τηδιαπίστωσητων γνώσεων των υποψηφίων μέσα στα πλαίσια της δLακρLτικής τους ευχέρειας να διακριβώσουν ανοι υποψήφιοι κατείχαν τα προβλεπόμενα απότο σχέδιο υπηρεσίας προσόντα. (Γ) AτέλεLεςήπαραλείψεις σε ορισμένες εμπιστευτικές εκθέ σεις οι οποίες τις καθιστούσαν ανέγκυρες ως μέσο κρίσης των υποψηφίων. OL συγκεκριμένες εμπιστευτικές εκθέσεις στις οποίες έγινε αναφορά είναι3190 25 30 35 40 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Ρωμανούκ.ά.ν.Δήμου Λευκωσίας Πικής, Δ:
(1)Οιεκθέσεις για τοναιτητήΤ. ΡωμανόγLατα έτη,1984 και 1987. Στις εκθέσεις δεν περιέχεται αξιολόγηση από προσυπογράφονταλεLτoυργό.Δεν προκύπτουναπόταστοιχεία πουέχουν τε θεί ενώπιον μαςοι λόγοι για τους οποίους δενυπάρχει συμπλήρωση τωνεμπιστευτικών εκθέσεων από προσυπογράφονταλει τουργό. Οσχετικός κανονισμός,καν.27
(1),ορίζειότι εμπιστευτι κέςεκθέσεις συντάσσονται κατάτονκαθορισμένοτρόποοοποίος, όπως συνάγεται, είναι εκείνος που περιέχεται στα έντυπατα οποία έχουν εγκριθεί. Επισημαίνεται ότι παρά την ομοιότητατου εντύπουτων εμπιστευτικών εκθέσεων μεεκείνες οι οποίες έχουν εγκριθεί για τη Δημόσια Υπηρεσία, δεντυγχάνουν εφαρμογήςοι ρυθμιστικές διατάξειςτης Εγκυκλίου 491 πουδιέπουντον.καταρτισμό τωνεμπιστευτικών εκθέσεων στηΔημόσια Υπηρεσία.· Στηναπόφασητης Ολομέλειας Louca ανωτέρω, αποφασίστη κε,παρά τηθέση μουπερί τουαντιθέτου (Βλ. Savva v.Republic
(1988)3(A) C.L.R. 160 και TheoklitouandAnother v.Republic
(1988)3(B) C.L.R. 1271) ότι η παράλειψη συμπλήρωσης-εμπι στευτικής έκθεσης δεν επάγεταιτην ακυρότητατης καιότι παρέχεται ευχέρεια στοαρμόδιο σώμα νατησυμπεριλάβει στα στοι χείακρίσεως τωνυποψηφίων,όπως έπραξανκαιοικαθ' ων η αί τησηστην προκειμένηπερίπτωση.Συνεπώςούτε στο σημείο αυτό δενέχειαποδειχθείλόγος πουναδικαιολογεί τηνπαρέμβασημας. Ί
(2)OLάλλες δυοεμπιστευτικές εκθέσεις οιοποίες προσβάλλο νται ωςτρωτές, είναι εκείνες που αφορούντον αιτητήΤ^Παπαναστασίου γιαταέτη 1985και 1987. OL εκθέσεις που'άμφισβητούνται φαίνεται να έχουν αλλοιώσεις πουδεν επεξηγούνταί. Φαίνεται απότοκείμενο τους ότι, έγιναν ορισμένες τροποποιήσειςστην αρχικήαξιολόγηση, OLοποίεςβεβαιώνονται μετηνυπο γραφήτουλειτουργού πουπροέβηστις τροποποιήσεις αυτές.Δεν υπάρχει τίποτε τοοποίο νακαταδεικνύει οτιδήποτε μεμπτόστο θέμα αυτό. Αλλωστε οιτροποποιήσεις που έγιναν ήταν.υπέρκαι όχιεναντίοντουαξιολογουμένου. Καιαυτότοσημείοκαταπίπτει ως λόγος γιαακύρωσητης επίδικηςαπόφασης. "ι • :>·Γ. 40 (Δ) Παράλειψη καταγραφήςτωνερωτήσεων και απαντήσεων στις συνεντεύξεις τωνυποψηφίων.Τέτοιαυποχρέωσηδενυπάρχει όπως έχει νομολογιακά αναγνωριστεί (Βλ.Εκτωρίδης ν. Λημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 922) όπωςδενυπάρχειυποχρέωσηγιατην καταγραφήτηςνοητικήςδιεργασίαςτωνμελών γιατηντελικήεπι λογή (Βλ. Χατζηδάςν.Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)Α.Α:Δ. 1121.) Επίσηςδενέχεικαταδειχθείότιοχρόνος οοποίος μεσολάβησε με ταξύ της διεξαγωγής τωνσυνεντεύξεων και τωναποτελεσμάτων 3191 Πικής, Δ. Ρωμανού κ.ά. ν.Δήμου Λευκωσίας
(1990)δημιουργεί οποιαδήποτε αμφιβολία για την ορθότητα τους. [Βλ. P.S.C. v.Potoudesand Others
(1987)3(C)C.L.R. 1591.] (Ε) Παράλειψη επισήμανσης ενός ακαδημαϊκού προσόντος του αιτητή Γ. Παπαναστασιου, συγκεκριμένα του Διπλώματος το οποίο του απονεμήθηκε από το Κολλέγιο Bennett. Τα στοι χεία που έχουν τεθεί ενώπιον μαςδεν υποστηρίζουν τηθέσηαυ τή. Τα προσόντα του περιλαμβάνονταν στον υπηρεσιακό του φάκελο οοποίος ήτανενώπιον και εξετάστηκε απότο Δημοτικό Συμβούλιο. Επίσης,περιλαμβάνονταν σταπροσόντα τουαιτητή, όπως είχαν καταγραφείστον κατάλογο των υποψηφίων ο οποί ος είχε επίσης τεθεί ενώπιον των καθ' ων ηαίτηση. Καταλήγω ότι κανένας λόγος δεν έχει τεκμηριωθεί που να δικαιολογεί την ακύρωση της επίδικης απόφασης. Ηπροσφυγή απορρίπτεται. Η επίδικη απόφαση βεβαιώνεται στην ολότητα της βάσει του άρθρου 146.4(a)του Συντάγματος.Δεν εκδίδεται διαταγήγια τα έξοδα. OLπροσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 3192 5 10 15 20