clr/1990/1990_3_3225.pdf

(1)— Εφαρμοστέεςαρχές. Συνταγματικό Δίκαιο — Συνταγματικότητα νόμου— ΝόμοςΚεφαλαι­ ουχικώνΚερδών(Ν. 52/80) — Κατάπόσο οι σχετικέςπρόνοιες και ειδικά τοΆρθρο 9είναι αντίθετεςμε τοΆρθρο 24.1τουΣυντάγμα­ τος. ΑναθεωρητικήΔικαιοδοσία—Δικαστικός έλεγχος—ΕπέμβασηΔιαχστηρίον— Εκτίμηση γεγονότωναπότηΔιοίκηση— Εφαρμοστέεςαρχές. ι Διοικητική πράξη — Νομιμότητα— Κρίνεται μεβάση ταενώπιον της Διοίκησης στοιχεία κατά τηλήψη τηςπροσβαλλόμενης πράξης ή απόφασης. Λέξεις και Φράσεις— "Διάθεση"στο Άρθρο 10τουΝόμου52/80. Λέξεις και Φράσεις— "Κέρδος"στο Άρθρο 2 τουΝόμου52/80. Ηαιτήτριαπώλησεστις 12.8.83, τεμάχιογηςστονΑγιο'Τύχωνα, το οποίοαπέκτησε όιάδωρεάς απότη μητέρα τηςστις 5.5.79,με ' αντιπαροχήΛΚ80.000.-καιέναδιαμέρισμαεμβαδού95τ.μ.Τα9/10 3225 ι Λοΐζονν. Δημοκρατίαςκ.ά.

(1990)του κτήματος μεταβιβάστηκαν σεδιάφορες ημερομηνίες καιδηλω­ νόταντίμημαπώλησης ΛΚ10.000γιακάθε 1/10 μερίδιο. Ο Διευθυντής τουΚτηματολογίου (οΔιευθυντής), εκτίμησε την αγοραία αξία ολοκλήρουτουκτήματος,τηνημέρα που σύμφωνηθηκε ηπώλησησεΛΚ143.300, ΛΚ14.330γιακάθε 1/10 μερίδιο,για υπολογισμό του φόρου μεταβίβασης. 5 Ηαρχικήφορολογία καθόριζετοπροϊόν διάθεσηςολόκληρου του τεμαχίου σε ΛΚ143.000 και την αγοραία αξία στις 27.6.78 σε 10 ΛΚ51.

1. Οφόρος κεφαλαιουχικών κερδών που επιβλήθηκε ήταν £17.300,Η αιτήτριαυπέβαλεένστασηκαιαπέστειλε έκθεσητουεκτιμη­ τή της, σύμφωνα με την οποία η αγοραία αξία την 5.5.79 ήταν ΛΚ66.000καιστις 12.8.83ΛΚ97.
2. Ηένστασηαποφασίστηκεμεβά­ σητοΑρθρο 18τουΝόμουκαιοΔιευθυντής πληροφόρησε τηναιτή- 15 τρίαότι:
3. Αποδέκτηκε ότι η αγοραία αξία του κτήματος την 5.5.79 ήταν ΛΚ66.000.- και επίσης ότι ηφορολογία πρέπει να βασιστεί στα 9/10 μερίδια τουκτήματος πουδιατέθηκανκαιγια ταοποίαέχει γίνει ήδημεταβίβαση στο όνομα τωναγοραστών. 20
4. Καθόρισε την αγοραίααξίατουκτήματοςτηνημέρα διάθεσηςσε ΛΚ143.000.-. 25
5. Δεναποδέκτηκετα"έξοδαΛΚ200γιααμοιβήλογιστούκαιΛΚ400 για αμοιβήεκτιμητού γιατίδεν αποτελούν δαπάνηγιακτήσηκέρ­ δους. ' •' Λόγοι ακυρότητας: 30
6. Ηαπόφασηείναι αντίθετημετοΣύνταγμα,γιατί επιβάλλει φόρο στην αιτήτριαπάνωσεεισόδημα πουδεν πραγματοποιήθηκε.
7. Κατάχρησηκαι υπέρβασηεξουσίας.
8. Πλάνηπερί ταπράγματα και έλλειψηεπαρκούς αιτιολογίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφούερμήνευσετους όρους "διάθεση" και "κέρδος" στο Αρθρο 10και2 τουπερί Κεφαλαιουχικών Κερ- 40 δών Νόμου52/80αντίστοιχα,απέρριψε τηνπροσφυγήκαιαποφάν­ θηκεότι:
9. Οι νομοθετικές πρόνοιες, βάσει τωνοποίων επιβάλλεται οφό3226 35 3 ΑΛΛ. Λοΐζου ν. Δημοκρατίαςκ.ά.- ρος κεφαλαιουχικών κερδών καιειδικά το Άρθρο 9,δενείναι αντίθετες μετιςπρόνοιες του Αρθρου 24(τουΣυντάγματος. 5
10. Η έκθεσητουεκτιμητή,ηοποίαδενήτανενώπιον της Διοίκησης τονουσιώδηχρόνο,μπορεί ναχρησιμοποιηθεί μόνο ωςαποδει­ κτικό μέσο για τουςλόγους ακυρότηταςπουπροβάλλονται. 1 10 ·η>{
11. Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στην εκτίμηση των γεγονότων απότηΔιοίκηση εκτός ανυπάρχειπλάνηπερίταπράγματαή το νόμο ήυπέρβασηστηδιακριτική της ευχέρεια. .ι Λ
12. Ηαπόφασητου Διευθυντή ήταν εύλογα επιτρεπτήκαι λήφθηκε ύστερα απόορθήάσκησητης διακριτικήςτου εξουσίας μεβάση τονόμο,χωρίς κατάχρησηήυπέρβασηεξουσίας. 15 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: •ί Γ · 20 Γιαννούλα ν.Δημοκρατίας

(1989)3(B)ΑΛΛ. 241, Mazmanian ν.Δημοκρατίας και Άλλου

(1989)3(E)ΑΛΛ. 3361, Xiros v.Republic

(1985)3(B)C.L.R. 971, 25 Charaiambous v.Republic

(1989)3(A) C.L.R. 655, Christophides v.Republic

(1984)3(B) C.L.R. 1454, 30 leronymides v.Republic

(1988)3(C)C.L.R. 2657, Θουκυδίδη v.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1150, Μιχαήλ καιΆλλη ν.Δημοκρατίας

(1989)3(E)ΑΛΛ. 3083. 35 Προσφυγή. •It' 40 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Διευθυντή Ήχήματος Εσωτερικών Προσόδων μετηνοποία επέβαλε στην αιτήτρια φόρο κεφαλαιουχικών κερδών γιαδιάθεσηακίνητηςιδιοκτησίας. Στ. Παναγίδης, γιατην Αιτήτρια. Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατους Καθ' ων 3227 Λοΐζου ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1990)ηαίτηση. Cur.adv. vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή αυτή προσβάλλεται η νομιμότητα της απόφασηςτου Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων (ο"Διευθυντής"),ημερομηνίας 12Ιουνίου,1989,μετην οποία επέβαλε φορολογία κεφαλαιουχικώνκερδών στηναιτήτρια για διάθεση ιδιοκτησίας,μεβάσητον περί Φορολογίας Κεφαλαι­ ουχικών Κερδών Νόμοτου 1980 (Αρ.52/80)(ο "Νόμος"). 5 10 Η αιτήτριαήταν ιδιοκτήτριατουτεμαχίου 168/1,Φύλλο/Σχέδιο LIV/45στον ΑγιοΤΰχωνα,με Πιστοποιητικό ΕγγραφήςΑρ.9500, ημερομηνίας 5 Μαΐου, 1979,δυνάμειδωρεάςαπότημητέρατης. Στις 12 Αυγούστου, 1983, μεγραπτήσύμβαση πώλησε την πιο 15 πάνωιδιοκτησίατης μεαντιπαροχή£80,000.-καιέναδιαμέρισμα εμβαδού95 τ.μ..Τα9/10 τουκτήματος μεταβιβάστηκανστουςαγο­ ραστέςσεδιάφορεςημερομηνίες, μετέσσερειςδηλώσεις μεταβίβα­ ση;στο ΕπαρχιακόΚτηματολόγιο Λεμεσού. Τίμημαπώλησης δη­ λωνόταν £10,000.- γιακάθε 1/10 μερίδιο. 20 ΟΔιευθυντής τουΚτηματολογίου γιαυπολογισμό τουτέλουςφόρου μεταβίβασης -δεν ικανοποιήθηκε ότι το τίμημα πώλησης πουδηλώθηκεαντιπροσώπευετηναγοραίααξίατουακινήτουτην ημέρα που συμφωνήθηκε ηπώληση. Με βάσητον περί Κτηματο- 25 λογικούκαι Χωρομετρικού Τμήματος(ΤέληκαιΔικαιώματα) Νό­ μο (Κεφ. 219, Νόμοι 81/70, 61/73, 31/76,66/79, 15/80 και2/82), εκτίμησε την αγοραία αξία ολόκληρου του κτήματος, την ημέρα πουσυμφωνήθηκεηπώληση,σε£143,300.-,£14,330.-γιακάθε 1/10 μερίδιο.Τατέλημεταβίβασης υπολογίστηκαν καιπληρώθηκαν με 30 βάσητηναγοραίααυτήαξία. Στις 26 Αυγούστου, 1986, ο Διευθυντής έστειλε στην αιτήτρια αρχικήΕιδοποίηση Επιβολής Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερ­ δών,μετηνοποίακαθόρισετοπροϊόνδιάθεσηςολόκληρουτουτε- 35 μαχίουσε £143,000.-και την αγοραίααξίαστις 27 Ιουνίου, 1978 σε£51,500.- καιεπέβαλε£17,300.- φόροκεφαλαιουχικώνκερδών. Στις 15Σεπτεμβρίου, 1986,ηαιτήτριαυπόβαλεγραπτήειδοποί­ ησηένστασης. Έστειλε έκθεσητουεκτιμητήτης-κ.ΑντώνηΛοΐζου, ημερομηνίας 6 Σεπτεμβρίου, 1986, στην οποία αναφέρεται ότι η αγοραίααξίατην5η Μαΐου, 1979, ημέρααπόκτησηςαπό τηναιτή­ τρια,ήταν£66,000.-και τη 12η Αυγούστου, 1983, ημέραδιάθεσης, £97,000.- το όλο. Το ποσό των £97,000.- αποτελείτο από τις 3228 40 3 ΑΛΛ. Λοΐζου ν. Δημοκρατίας κ.ά. Στυλιανίδης, Δ. £80,000.-μετρητάκαιτην αξία του διαμερίσματος. Ηέκθεσηήταν απλώςανάλυσητηςσύμβασης. 5 10 Ο Διευθυντής επανεξέτασε την υπόθεση. Αρμόδιος Λειτουργός επικοινώνησε μετον αδελφότηςαιτήτριας,επειδήηίδιαείναικά­ τοικος εξωτερικού. ΟΔιευθυντής, μετάαπόεξέτασητηςόληςυπό­ θεσης,αποφάσισετηνένσταση τηςαιτήτριας,μεβάσητοΑρθρο 18 του Νόμου. Στις 12 Ιουνίου, 1989, κοινοποίησε με επιστολή την απόφασητουκαιέστειλεΕιδοποίηση Επιβολής Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών.Τοσχετικό μέροςτηςεπιστολήςέχει:"Αναφέρομαι στην ένσταση σας μεημερομηνία 15/9/86κα­ τά της φορολογίας κεφαλαιουχικών κερδών μεαναφοράφο­ ρολογίας 830001 και σαςπληροφορώ ταπιο κάτω:- 15 20 25 30 35 (α)Μετάαπό τις επεξηγήσεις πουμου δόθηκαναπότονεκτιμη­ τήσας στην επιστολή του με ημερομηνία 6/9/86, αποδέχομαι τηνάποψητουότιηαγοραίααξίατουκτήματοςμεαριθμόεγ­ γραφής9500στονΑγιοΤύχωνα,πουδιαθέσατεμε συμβόλαιο ημερομηνίας 12/8/83, ήτανκατάτην5/5/79 (ημερομηνίακτή­ σεως διαδωρεάςαπότηνμητέρασας)£66,000. (β)Αποδέχομαι επίσης τηνάποψησαςότιηφορολογίαπρέπεινα βασιστείστα9/10 μερίδιατουκτήματοςπουδιατέθηκανκαιγια ταοποίαέχειήδηγίνει μεταβίβασηστοόνοματωναγοραστών. (γ) Μετάαπόπροσεκτικήεξέτασητηςαγοραίαςαξίαςτουπιοπά­ νωδιατεθέντοςκτήματοςσας,κατέληξαστοσυμπέρασμαότιη τιμήπώλησηςπουδηλώσατεδενανταποκρίνεταιστηναγοραία αξίαπουείχετοκτήμακατάτηνημερομηνίατηςπώλησης. Με βάση το άρθρο 9

(1)του Περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου (52/80),τις πωλήσεις άλλων παρομοίωνκτη­ μάτωνστην ίδιαπεριοχήκατά το ίδιοχρονικό διάστημα, την εκτίμηση του Κτηματολογίου για σκοπούς είσπραξης μεταβιβαστικών δικαιωμάτων, καθώς και άλλους παράγοντες που έχωυπόψη μουότιεπηρεάζουντηναγοραίααξίατηςακίνητης ιδιοκτησίας,κατέληξαστοσυμπέρασμαότιηαγοραίααξίατου πιο πάνω κτήματος σας, κατά την ημερομηνία της διάθεσης του, ήταν£143,000(τοόλο μερίδιο). 40 (δ)Όσον αφορά τα έξοδα από £200 για αμοιβή λογιστού και £400 για αμοιβή εκτιμητού δεν γίνονται δεκτά γιατί δεν αποτελούν δαπάνηγιακτήση του κέρδους." 3229 Στνλιανίδης, Δ. Λοΐζου ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1990)Η διαφορά περιορίζεται στην αγοραία αξία στο χρόνο της διάθεσης. Οι λόγοι ακυρότηταςπουπροβλήθηκανείναι:1.Ηαπόφαση είναι αντίθετη μετο Σύνταγμα,γιατί επιβάλλει στην αιτήτρια φόρο πάνωσε εισόδημα που δεν πραγματοποίησε. 2. Κατάχρησηκαι υπέρβαση εξουσίας. 3.Πλάνηπερί ταπράγματα. 4.Έλλειψη αιτιολογίας. 5 10 Ο δικηγόρος της αιτήτριας υπόβαλε ότι η επιβολή φορολο­ γίας, για ποσό το οποίο δεν εισπράχτηκε, είναι απαράδεχτηκαι αντίθετη με τις συνταγματικές πρόνοιες. Ο καθορισμός του προϊόντος της διάθεσης στις 12 Αυγούστου, 1983, έγινε με βάσητις πρόνοιες του Αρθρου 9

(1)του Νό­ μου,το οποίο έχει:"9.-

(1)Τοπροϊόν τηςδιαθέσεως ιδιοκτησίας είναιτοπο­ σόν όπερητοιαύτηιδιοκτησία,κατάτην γνώμην τουΔιευθυντου, θα απέφερεν εάν επωλείτο εν τη ελευθέρα αγοράκατά τον χρόνον καθ' ον η ιδιοκτησίαδιετέθη." 15 20 Φόρος κεφαλαιουχικών κερδών επιβάλλεται σε κέρδος από διάθεση ιδιοκτησίας. 25 Ο όρος "διάθεση", όπωςορίζεται στο Αρθρο 10είναιπολύευ­ ρύς. Περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, δωρεά, πώληση, ανταλλαγή καιεγκατάλειψηχρήσης ή εκμετάλλευσης οποιουδήποτε σχετικού δικαιώματος. · •*• • 30 Από τη φρασεολογία του Αρθρου 9 είναι καθαρό ότι το κέρ­ δος που φορολογείται υπολογίζεται με βάσητοποσό το οποίοη ιδιοκτησίαθααπέφερεανεπωλείτο στην ελεύθερη αγοράκατάτο χρόνο της διάθεσης της, σύμφωνα με τη γνώμη του Διευθυντή, καιόχι τοοποιοδήποτετίμημαπώλησης απότο φορολογούμενο. 35 "Κέρδος" ορίζεται στο Αρθρο 2:"'Κέρδος' σημαίνει τοκέρδος παντόςπροσώπουτοοποίον προκύπτει μετάτην ημερομηνίαν της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμου λόγω διαθέσεως ιδιοκτησίας και το οποίον δεν αποτελεί κέρδος εμπίπτον εντός των διατάξεωντων εκά­ στοτεεν ισχύϊ περί Φορολογίαςτου ΕισοδήματοςΝόμων." 3230 40 3ΑΛΛ. Λοΐζου ν.Δημοκρατίας κ.ά. Στυλιανίδης, Δ. Το Αρθρο 8προβλέπει για τοχρόνο κτήσεως τουκέρδους:- 5 10 15 20 25 30 35 40 "8.Τοκέρδοςήηζημίαλόγωδιαθέσεωςιδιοκτησίαςλογίζεται ωςπροκύπτονή,αναλόγωςτηςπεριπτώσεως,ωςπροκύπτουσα, κατάτονχρόνον τηςδιαθέσεωςτηςτοιαύτηςιδιοκτησίας." Ο νομοθέτης δενπεριόρισε τοκέρδοςστηδιαφοράμεταξύτης αξίας στην καθορισμένη ημερομηνία καιτουτιμήματος πώλησης πουδηλώνεται απότον πωλητή και αγοραστήκατάτημεταβίβαση. ΟΔικαστήςκ. Σαββίδηςστηνυπόθεση The Administrator of the Estate of Krystallia Pavlides,Andreas Loucaides v. The Republic

(1989)3(A) C.L.R. 627, είπεχαρακτηριστικά:"If any such restriction is accepted thenitwouldhaveafforded the opportunity to landdealers, for the purpose of evading taxation, to declare any amount much less than the market value of the property intheopen market atthetime of thedisposition." Οορισμός τουόρου"κέρδος"-κάτιτο,οποίολαμβάνεταιήαποκτάται-σεαριθμόαγγλικώναποφάσεωνδεν,εφαρμόζεταιστηνπα­ ρούσαυπόθεση. Ονομοθέτης καθόρισε μεσαφήνειατο περιεχόμε­ νοτουόρου"κέρδος"καιτοντρόπουπολογισμού του. Τακριτήρια που θέτει ο νομοθέτης είναι αντικειμενικά και δεν είναι άγνωστα στηνΚυπριακήΝομοθεσία. (Βλ., μεταξύάλλων,τονπερίΚτηματολογικούκαιΧωρομετρικού Τμήματος(ΤέληκαιΔικαιώματα)Νόμο (ανωτέρω).) Το θέμα της συνταγματικότητας τωνισχετικών Αρθρων του. Νόμου, ηγέρθηκε και αποφασίστηκε στιςι,υποθέσεις Μαρούλλα Χρ. Γιαννούλα ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1989)3(B) Α.ΑΛ. 241 και AngeleMazmanianν.Κυπριακής Δημοκρατίας

(1989)3(E) ΑΛΛ. 3361. , χ, • Το Δικαστήριο στις πιο πάνωΑποφάσεις, αφού αναφέρθηκε στο Αρθρο 24.1 του Συντάγματος,κατάληξε ότι OL νομοθετικές πρόνοιες, βάσει των οποίων επιβάλλεται ο φόρος κεφαλαιουχι­ κώνκερδών,και ειδικάτο Αρθρο 9,δεν είναι αντίθετες ήασύμφωνες μετις πρόνοιες τουΑρθρου 24 τουΣυντάγματος. Οπρώτος λόγος ακυρότηταςδεν ευσταθεί. Ο Διευθυντής στήριξε την απόφαση του στην εκτίμηση του Κτηματολογίου, αναφορικάμε την είσπραξη των τελών μεταβί­ βασης και στην έκθεση του κυβερνητικού εκτιμητή κ. Ματέα,ο 3231 Στυλιανίδης, Δ. Λοΐζου ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1990)οποίος χρησιμοποίησε τησυγκριτική μέθοδο.Η έκθεσητου εκτι­ μητή της αιτήτριας,πουυποβλήθηκε το Σεπτέμβριο του1986, απλώς αναλύει τοποσό πώλησης και τίποτε περισσότερο. Στηδιάρκειατης διαδικασίαςκαταχωρίστηκε στο Δικαστήριο έκθεσητουεκτιμητή Α.Λοΐζου, ημερομηνίας 22 Ιανουαρίου, 1990. 5 Έχεινομολογηθεί ότι ηνομιμότητα καιτο εύλογοδιοικητικής απόφασης κρίνονται μεβάσητα στοιχεία ενώπιον της διοίκησης στο χρόνο που λαμβάνεται η προσβαλλόμενη απόφαση. (Βλ. 10 Xiros v.Republic

(1985)3C.L.R. 971 Andreas Charalambousv. Republic

(1989)3(A)C.L.R. 655.) Ηχρήσητηςέκθεσης εκτιμητή,πουυποβάλλεταιγιαπρώτη φο­ ράστοΔικαστήριο,περιορίζεταιωςαποδειχτικόμέσογιατουςλό- 15 γουςακυρότηταςπουπροβάλλονται-γιαναδιακριβωθείανυπάρ­ χει έλλειψη δέουσας έρευνας,πλάνηπερίτα πράγματαήτονόμοή κατάχρησηεξουσίας.Δενείναιεπιτρεπτόναγίνειοποιαδήποτεάλ­ ληχρήσητηςέκθεσης η οποίαδενήτανενώπιοντηςδιοίκησης στον ουσιώδη χρόνο. (Βλ.,μεταξύ άλλων, Christophides v.Republic 20

(1984)3C.L.R. 1454, σελ. 1459,1460-Athinoulla Th.leronymides v.Republic

(1988)3(C)C.L.R. 2657καιAngeleMazmanianv.Δη­ μοκρατίας(ανωτέρω).) Η εκτίμηση των γεγονότων ανήκει στοΔιευθυντή καιτοAL- 25 καστήριο τότε μόνο επεμβαίνει ανυπάρχειπλάνηπερί τα πράγ­ ματαήτο νόμο ή ηδιοίκηση υπερβαίνει ταόριατηςδιακριτικής της εξουσίας, μετονόημαότιηδιαπίστωση των γεγονότων δεν είναι εύλογα επιτρεπτή μεβάση ταενώπιον τηςστοιχεία. (Βλ., μεταξύ άλλων, Αγνή Αλέξη Θουκυδίδη ν.ΚυπριακήςΔημοκρα- 30 τίας

(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1150.) Εύλογα επιτρεπτή είναι η απόφαση στην οποία ένα λογικό πρόσωπο θαμπορούσε νακαταλήξει μεταστοιχεία που είναι ενώπιον της διοίκησης, ανεξάρτητααν έναάλλο λογικό πρόσω- 35 πο μπορούσε νακαταλήξει σε διαφορετική απόφαση. (Βλ., με­ ταξύ άλλων, ΑνδρέαςΜιχαήλ και Αλλη ν.Δημοκρατίας

(1989)3(E) ΑΛΛ. 3083.) Στην έκθεση Ματέα χρησιμοποιούνται όλατα σχετικά συγκριτικά και,ωςεκτούτου,δεν μπορεί να ευσταθήσει ο ισχυρι­ σμόςότιδεν έγινεηδέουσα έρευνα. Είναι παραδεχτόκαιαπό τηνπλευρά τηςαιτήτριας και του 3232 40 3 ΑΛΛ. 5 Λοΐζου ν.Δημοκρατίας κ.ά. Στυλιανίδης, Δ. εκτιμητήτης,ότιη αξίατωνκτημάτωνστηραγδαίααναπτυσσόμε­ νη περιοχή κοντά στο ξενοδοχείο "Αμαθούς", όπου βρίσκεται το ακίνητοτης αιτήτριας, αυξάνεταικατά 20% το χρόνο. ELVOLεπί­ σης παραδεχτόγεγονός ότι τοτεμάχιο 102,πουεφάπτεταιστοτεμάχιο της αιτήτριας,πωλήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου, 1980, για £35,000.-τησκάλα. Τατεμάχια234/2 και232/2πωλήθηκανστις 14 Μαΐου, 1983, προς £59,375.-τησκάλα. Είναι ισάξια,απόάποψη σχήματος,προσώπου, δρόμουκ.λ.π., μετοτεμάχιοτηςαιτήτριας, αλλάέχουν πλεονεκτήματα αναφορικά μετηθέση τους. 10 20' Ηδιαφοράμεταξύτωνδύοεκτιμητών είναι ότιο Ματέαςθεω­ ρεί ταδύο συγκριτικά τεμάχιακατά 15%καλύτερααπότην ιδιο­ κτησία της αιτήτριας.Στην έκθεσηΛοΐζου.η διαφοράυπολογίζε­ ταισε20%.Τοτεμάχιο46αναφέρεταιστηνέκθεσηΛοΐζουότιπωλήθηκετοΜάϊοτου 1984 προς£40,000.-τησκάλα.Στηδήλωσημε­ ταβίβασηςτοποσόπώλησης δηλώθηκε£69,800.-,δηλαδή£43,140.τη σκάλα. Ο Διευθυντής του Κτηματολογίου υπολόγισε τηναγο­ ραίααξίατουσε£77,255.- και,ωςεκτούτου,ηχρήσητου συγκρι­ τικού μεαξία£40,000.- τησκάλαοδήγησετονκ. Λοΐζου σε λανθασμένασυμπεράσματα. 25 Η εκτίμηση Ματέα,ηοποία στηρίζεται σε αναντίλεκτα γεγο­ νότα,συμπίπτει μετην εκτίμηση τουΔιευθυντή του Κτηματολο­ γίου, ηοποία όμως δεν είναι με το Νόμο δεσμευτική για το Διευθυντή,παρόλοότι αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο κρίσης. 15 Ηπροσβαλλόμενη απόφασηπεριέχει σαφήκαι επαρκή αιτιο­ λογία,ηοποία συμπληρώνεται απόταστοιχεία τουφακέλου. 30 Μεβάση ταενώπιοντουΔικαστηρίου στοιχεία,δεναποδείχτη­ κεπλάνηπερίταπράγματα. Ηπροσβαλλόμενη απόφασηήτανεύ­ λογα επιτρεπτή στο Διευθυντή και λήφθηκε ύστερα από ορθή άσκησητηςδιακριτικήςτουεξουσίας, μεβάση τοΝόμο,χωρίςκα­ τάχρησηήυπέρβασηεξουσίας. 35 Γιατους πιοπάνωλόγους, ηπροσφυγήαποτυγχάνεικαιαπορ­ ρίπτεται. Ηπροσβαλλόμενη απόφασηεπικυρώνεται. 40 Καμιά διαταγήγιαέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 3233