(1990)29 Σεπτεμβρίου, 1990 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΙΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 948/88). Διοικητικό Όργανο— Συλλογικά όργανα — Συγκρότηση — Επιτροπή ΔημόσιαςΥπηρεσίας (ηΕπιτροπή)—Μεταβολή τηςσύνθεσηςτηςμε τά την αξιολόγηση των υποψηφίων— Η Επιτροπή υπό τη νέατης σύνθεση έλαβευπόψη και την αξιολόγηση της Επιτροπής υπό την προηγούμενη της σύνθεση — Υποκατάσταση τηςκρίσεως της Επιτροπήςωςπρος τηνκαταλληλότητατωνυποψηφίωναπόεξωγενήπα ράγοντα — Κρίθηκεεντελώςανεπίτρεπτηκαι οδήγησεσε ακύρωση τηςεπίδικηςαπόφασης. 5 Αίτηση ακυρώσεως — Έννομο συμφέρον — Υπάλληλοι -—Η κρίση της εγκυρότητας της υποψηφιότητας του αιτητή σε προηγούμενη υπόθεση, τουπαρέχει τοαπαιτούμενο έννομοσυμφέρον στηνάσκη ση προσφυγής. 10 Ακυρωτική απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου—Δεδικασμένο — Ηαρχή του δεδικασμένου ισχύει και στον τομέατουδιοικητικούδικαί ου — Ευρήματαγεγονότων ταοποία προκύπτουν άμεσα ήαπαραι τήτως εξυπακούονται (στα οποία προβαίνει το Δικαστήριο) για επίλυση επιδίκων θεμάτων, είναι δεσμευτικά για τη Διοίκηση η οποία υποχρεούται να συμμορφωβείπρος αυτά. 15 20 Λέξεις και Φράσεις — "Επίμαχο γεγονός" (factin issue),στον τομέα τηςαναθεωρητικήςδικαιοδοσίας. ΟδιορισμόςτουενδιαφερόμενουπροσώπουΧ. Καψούστηθέση 3234 25 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Ιε(κονυμί6ης ν. Δημοκρατίας Ακολούθου στις Εξωτερικές ΥπηρεσίεςτηςΔημοκρατίας, ακυρώθη κεστηνυπόθεση leronymidesandOthers v.Republic. Η Επιτρο πή,κατάτηνεπανεξέτασητουθέματοςεπαναδιόρισετοπιοπάνωεν διαφερόμενοπρόσωποστην επίδικηθέση αναδρομικάαπό 1.9.81. Η απόφασηαυτήαποτελεί αντικείμενο τηςπαρούσας προσφυγής. Οι καθ' ωνη αίτησηισχυρίστηκαν ότι οαιτητήςδεν είχε έννομο συμφέρον ναπροσβάλει την επίδικηαπόφαση,διότι δενκατείχετα προσόνταγιαδιορισμό κατάτο 1981 καιεπίσης λόγω τηςάνευεπιφυλάξεως αποδοχήςτουσε μεταγενέστερο στάδιο διορισμού στη θέση Ακολούθου. Οι προδικαστικές ενστάσεις απορρίφθηκαν απότοΑνώτατοΔι καστήριοτοοποίοαποφάνθηκεσχετικά ότι ηκρίσητηςεγκυρότητας τηςυποψηφιότηταςτουαιτητήστηνυπόθεσηleronymides ανωτέρω, αποτελούσεπροϋπόθεσηγιανομιμοποίησητουστηνάσκησητηςπρο σφυγήςκαιήτανένααπότακεντρικάευρήματατουΔικαστηρίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε τηνπροσφυγή αφούαποδέκτηκετονλόγοτηςσυμπερίληψης εξωγενούς παράγοντα (extraneous matter)στηνκρίσητης Επιτροπής,ηοποίασυνίστατο στο ότ^ηΕπι τροπήέλαβευπόψηκατάτηνεπανεξέτασητουθέματοςκαι^τις άξιολογήσεις των υποψηφίωνκατάτιςσυνεντεύξεις του 1981,|παράτη μεταβολήτηςσύνθεσης τουσώματος. υ ν , ( ΐ ν ,' ν Ηπροσφυγή επιτρέπεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Υ.\) ^ 30 leronymides andOthers v.Republic
(1986)3(C) C.L.R. 2424,., Pieris v.Republic
(1983)3(B)C.L.R. 1054, ^],'Χ Gava v.Republic
(1984)3(B)C.L.R. 1391, ., ~ Constantinou v.Republic
(1972)3C.L.R. 116. , Προσφυγή. u -, •I « l 40 Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασης τηςΕπιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποία επαναδιόρισε το ενδιαφερόμενο πρό σωπο στηθέση τουΑκολούθου στις Εξωτερικές Υπηρεσίεςτης Δημοκρατίας, αναδρομικάαπό 1.9.1981,αντί του αιτητή. Λ') 3235
(1990)Ιερωντμιδης ν. Δημοκρατίας Κ. Λοΐζου, για τον Αιτητή. Λ. Κονρσονμπά, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. 5 Α. Κωνσταντίνου, γιατο Ενδιαφερόμενοπρόσωπο. Cur.adv. vult. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Στην υπόθεση leronymides and Others v. 10 Repubiic
(1986)3(C) C.L.R. 2424 αποφασίστηκε ηακύρωση του διορισμούτουΧαράλαμπουΚαψού,τουενδιαφερομένου μέρους, στη θέση Ακολούθου στις Εξωτερικές Υπηρεσίες της Δημοκρα τίας. Στηνίδιαπροσφυγήκρίθηκεεπίσης ότιοαιτητήςκατείχετα προσόντα για διορισμό στην επίμαχη θέση. Στο συγκεκριμένο 15 απόσπασμα της απόφασης αναφέρεται ότι από τη στιγμή που αποφασίστηκεότι οδιορισμός τουενδιαφερόμενου μέρους θαεί χε αναδρομικήισχύ απότο 1981 (οδιορισμός έγινε σης 29/3/84), οι καθ' ων η αίτηση ".... hadto take into consideration as eligible candidates applicants 1 and6and notto excludethem." 20 (Μετάφραση στα Ελληνικά) " Έπρεπε να λάβουν υπόψη τους υποψηφίους 1και 6 οι οποίοι κατείχαν τα προσόντα και όχι να τους αποκλείσουν." Ο υποψήφιος αρ.1 στην προσφυγή εκείνη ήταν ο αιτητής στην ενώπιον μαςυπόθεση. Κατά την επανεξέταση του θέματος η Ε.Δ.Υ. πράγματι έλαβε υπόψη την υποψηφιότητατου αιτητή,όπως καταφαίνεταιαπότο πρακτικόημερομηνίας 14/7/
- ΚατάτηνεπανεξέτασηηΕπιτροπή επέλεξετοενδιαφερόμενο μέρος ΧαράλαμποΚαψόκαιτονεπαναδιόρισε στη θέση του Ακολούθου αναδρομικά από 1/9/
- Η από φαση αυτήαποτελεί τοαντικείμενο τηςπαρούσαςαίτησης. Οι καθ' ων η αίτηση, καθώς και το ενδιαφερόμενο μέρος, έχουν εγείρει προδικαστική ένσταση ως προς τη νομιμοποίηση του αιτητή να ασκήσει προσφυγήκατάτης επίδικηςαπόφασης. Ηθέση τους είναι ότι ο αιτητήςδεν ενομιμοποιείτο ναπροσφύ γει διότι δεν κατείχε τα προσόνταγια διορισμό κατάτον κρίσι μοχρόνο, δηλαδήτο 1981- συγκεκριμένα, επειδή - 25 30 35 40 α) δεν είχε επιτύχει στο γραπτό διαγωνισμό ο οποίος προβλε πόταν απότο σχέδιο υπηρεσίας,και β) ηβαθμολογία κατάτηγραπτήδοκιμασία του στην αγγλική3236 3ΑΛΛ. Ιερωνυμίδης ν.Δημοκρατίας Πιχής, Δ. 30 μονάδες από ΙΟΟ,.δεν καταμαρτυρούσε πολύ καλήγνώση της αγγλικής,όπως απαιτείταιαπότο σχέδιο υπηρεσίας. .5 10 15 20 25 30 35 40 Η απάντησητου αιτητή είναι ότι ηΤμηματική Επιτροπήπου συστάθηκετο 1981 γιατηναξιολόγηση των.υποψηφίωνέκρινε ότι ο αιτητής κατείχε ταπροσόντα,συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε καιη ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας αλλά,ακόμασημαντικότερο, οι καθ'ων ηαίτηση,καθώςκαι το ενδιαφερόμενο μέρος; κωλύο νται απότην ύπαρξηδεδικασμένου ως προς το θέμα αυτό,λόγω της απόφασης στην leronymides (ανωτέρω). Η απόφαση στην leronymides ήταν πρωτόδικηαπόφασητου Ανωτάτου Δικαστη ρίου,η έφεσηεναντίοντηςοποίαςαποσύρθηκε. Συνεπώςπαρείχε την αυθεντικήέκφρασητηςδικαστικήςεξουσίας ωςπροςτηνκρί σητηςδιοικητικής απόφασηςπουαποτελούσε τοαντικείμενο της προσφυγήςεκείνης,καθώςκαιτουςλόγους γιατηνακύρωσηςτης. Καθώς επεξηγείται στην απόφασητης Ολομέλειας Pieris ν. Republic
(1983)3(B) C.L.R. 1054, η αρχή του δεδικασμένου ισχύεικαιστον τομέατουδιοικητικούδικαίου.Όπωςκαισεάλλους τομείς δικαιοδοσίας, ευρήματα γεγονότων τα οποία προ κύπτουν άμεσα ή απαραιτήτωςεξυπακούονται (σταοποίαπρο βαίνειτοδικαστήριο)γιατηνεπίλυση τωνεπίδικωνθεμάτων,εί ναι δεσμευτικά για τη Διοίκηση η οποία κωλύεται από του να αποκλίνει από αυτά. Τα επίδικα θέματα προσδιορίζονται από τις έγγραφες προτάσεις σε συσχετισμόμετηφύσητηςδιαφοράς. "Επίμαχο γεγονός" (fact in issue)με αυτήτην έννοια στον τομέα της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας, είναι κάθε γεγονός ο προσ διορισμός τουοποίου είναι αναγκαίοςγιατην επίλυση των επί δικων.θεμάτων. Ηαρχήτου δεδικασμένου στον τομέα τηςαναθεωρητικής,δικαιοδοσίας επεξηγείται στην υπόθεση Gava ν. Republic
(1984)3(B),C.L.R. 1391. Όχι μόνο ηΔιοίκηση δεσμεύεται από τακεντρικά ευρήματαγε γονότων,όπως μπορείναχαρακτηριστούνταγεγονότα,οκαθορισμός των οποίων είναι αναγκαίοςγιατην επίλυση τηςδιαφοράς, αλλά και ευρήματατου δικαστηρίου ως προς παρεμφερήγεγονό τα πρέπει, όπως επεξηγείται στην Constantinou v. Republic
(1972)3C.L.R. 116,ναακολουθούνταιαπό τηΔιοίκηση, εκτόςαν παρέχεται ειδικήαιτιολογίαγιααπόκλισηαπό αυτά. . , Ηκρίσητηςεγκυρότηταςτηςυποψηφιότηταςτου αιτητήστην. leronymides and Others v. Republic
(1986)3(C) C.L.R.2424, ήταν ένα απότακεντρικά ευρήματατου δικαστηρίου και,ακό μα σημαντικότερο, αποτελούσε προϋπόθεση γιατηνομιμοποίη3237 Πικής, Δ. Ιερωνυμίδης ν.Δημοκρατίας
(1990)σήτουστηνάσκησητηςπροσφυγής. ΣυνεπώςορθάηΕ.Δ.Υ. συ μπεριέλαβε και τον αιτητήμεταξύτων υποψηφίωνγια τηνπλή ρωσητης θέσης-όπωςάλλωστε δεσμευότανναπράξει. Αλλη προδικαστική ένσταση που έχει διατυπωθεί ως προς την ύπαρξηέννομου συμφέροντος για την άσκησητηςπροσφυ γής, αφορά την άνευ επιφυλάξεως αποδοχή σε μεταγενέστερο στάδιο απότον αιτητήτης θέσης Ακολούθου στην οποίαδιορί στηκε από 15/9/
- Η αποδοχήτηςθέσηςεκείνηςδε συνεπαγόταν άμεσα ή έμμεσα την εγκατάλειψη οποιουδήποτε υπάρχοντος συμφέροντος γιατηδιεκδίκησητης ίδιαςθέσης σε προγενέστερο στάδιο. Συνεπώς, δε διαπιστώνεται κώλυμα στην άσκηση της προσφυγής την οποία ο αιτητής ενομιμοποιείτο να ασκήσει, έχων το συμφέρον του υποψηφίουγια τηνπλήρωση της θέσης. 5 10 15 Ο Δικαστήςκ.Λ. Σαββίδης,οοποίοςείχε εκδώσει τηναπόφα σηστην leronymides,ανωτέρω,επεσήμανε στοτέλος τηςαπόφα σης του,τοπλαίσιο μέσαστοοποίο έπρεπεναγίνει η επανεξέτα σητουθέματοςπροςκαθοδήγησητης Ε.Δ.Υ.. Ανέφερε: 20 " Iwishtoobservethattherespondent is notentitled,when reconsidering the appointment in question, to take into consideration thefindings of theCommission in 1981,inviewof its different composition. The evaluation of candidates is a subjective element, connected with the persons of which the 25 respondent, being a collective organ, is composed, and the respondent inits present composition,cannotrelyonthefindings andviewsof thepersons of which thesame organ was composed in
- (See the judgment of the Full Bench in Republic v. Safirides
(1985)3 C.L.R. 163 and the cases of Nicolaou and 30 Another v.Republic
(1985)3 C.L.R. 931 andPapaleontiou v. Republic
(1985)3C.L.R. 1929)." (Βλ. σ.2434.) Δυστυχώς η Ε.Δ.Υ. παραγνώρισε τις δικαστικές παρατηρή σεις και έλαβε υπόψη της κατά την επανεξέταση του θέματος, 35 εκτός απότααντικειμενικάδεδομένα,καιτις αξιολογήσεις των υποψηφίων κατά τις συνεντεύξεις το 1981, παρά τη μεταβολή της σύνθεσης του σώματος.Στοπρακτικό τηςαπόφασης αναφέ ρεται,μεταξύάλλων: "ΗΕπιτροπήαπέδωσετηδέουσασημασία σταπορίσματατηςτμηματικήςεπιτροπήςκαιστηναπόδοσητων υποψηφίων στις συνεντεύξεις τους με την Ε.Δ.Υ.,υπό το φως και των σχετικών κρίσεων και απόψεωντου Γενικού Διευθυντή Υπουργείου Εξωτερικών." 3238 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Ιερωνυμίδης ν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. Ησυμπερίληψη του εξωγενούς αυτούπαράγοντα αναγνωρί ζεται απότο δικηγόρο του ενδιαφερόμενου μέρους ως σφάλμα, πλην όμως, όπως εισηγήθηκε, δεν είχε αποφασιστική επίδραση στην επιλογή τουενδιαφερόμενου μέρους. Η εισήγηση του είναι ότι επειδή η απόδοσηκαι των δυο κατάτη συνέντευξη κρίθηκε από την Ε.Δ.Υ.το 1981 ως καλή,ο παράγονταςαυτός ήτανου δέτερος στη μεταξύτους σύγκριση. Δε συμφωνώ ότι το σφάλμαδεν είχεουσιαστικές επιπτώσεις στη λήψητης επίδικης απόφασης,γιατους πιο κάτω λόγους: Προκύπτειαπότην απόφασητων καθ' ων ηαίτηση ότι έκρι ναντηνκλήσητωνυποψηφίωνσε συνέντευξη ως ουσιώδες στοι χείο για τηδιαμόρφωση των απόψεων τους ως προς τηνκαταλληλότητά τους γιαδιορισμό. Κριτές αυτήςτηςκαταλληλότητας ήταν αποκλειστικά ταμέλητου συλλογικού οργάνου που μετεί χαν στη λήψητης απόφασητο 1988. Την κρίση τουςυποκατάστησε εξωγενής παράγοντας, δηλαδήη υποκειμενική κρίση του σώματος στο θέμα υπόάλλη σύνθεση. Παρόλο που ηΕπιτροπή δε δεσμευόταν να καλέσει τους υποψηφίους σε συνέντευξη αν δεντοέκρινε απαραίτητο,η συμπερίληψη εξωγενούς παράγοντα μεταξύ των. στοιχείων κρίσεως ήταν εντελώς ανεπίτρεπτη. Εξάλλου ηίδιαη Ε.Δ.Υ. συμπεριέλαβε τααποτελέσματα τηςσυ νέντευξης μεταξύτων ουσιωδών κριτηρίων γιατην επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους. Toon η απόδοσητους στη συνέντευξη κρίθηκε ίσης αξίαςδε μειώνει τησημασία τουσφάλματος. Αν η Ε.Δ.Υ.έκρινε το 1988 ότι ηκλήσητων υποψηφίων σε συνέντευ ξηήταναναγκαία,τότεηίδιαέπρεπενατουςείχεκαλέσει καινα διαμορφώσει προσωπικάαπόψεις στο θέμα. 30 Η συμπερίληψη εξωγενούς παράγοντα (extraneous matter) στα ουσιώδη στοιχεία κρίσης συνεπάγεται την ακυρότητα της απόφασης,την οποίακαιακυρώνωστην ολότητα της,βάσει του αρθρ. 146.4(β). 35 Ηκατάληξηκαθιστάμη αναγκαίατηνεξέτασητωνάλλων λό γων που έχουν προβληθεί για ακύρωσητης απόφασης. . Δεν εκδίδεται διαταγήγια ταέξοδα. 40 Η προσφυγή επιτρέπεται χωρίς έξοδα. 3239