(1990)2 Οκτωβρίου, 1990 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ 1.ΜΑΡΙΟΣ ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ,
- ΚΩΣΤΑΚΗΣ ΠΙΤΣΙΛΛΙΔΗΣ, 3.ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΛΑΜΠΡΟΥ, Αιτητές, ν.
- ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΔΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ,
- ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΥΔΑΤΟΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 851/89). ΑναθεωρητικήΔικαιοδοσία — Διαφορά Δημοσίου Δικαίου — ΤοΔικα στήριο στερείται δικαιοδοσίαςαναφορικά με πράξεις ή αποφάσεις που εμπίπτουν στησφαίρα τουιδιωτικού δικαίου—Η απαίτησητων αιτητών για απόκτηση μισθών δεν αφορούσε την άσκηση δημόσιας εξουσίαςαλλά αφορούσε σχέσηιδιωτικού δνκαίουκαι ως εκ τούτου δεν μπορούσε να αποτελέσειαντικείμενο αναθεώρησηςδυνάμει του Άρθρου 146του Συντάγματος. Αίτηση ακυρώσεως — Αντικείμενο — Οριστική πράξη — Η προ σβαλλόμενη απόφαση πρέπει να είναι οριστική για να μπορεί να αποτελεί αντικείμενο αιτήσεως ακυρώσεως. Τα γεγονότα και οι νομικές αρχές που εφάρμοσε το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την προσφυγή,αναφέρονται περιλη πτικά στις πιοπάνω εισαγωγικές σημειώσεις. 5 10 15 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 20 Hadjikyriakou v. Hadjiapostolou, 3R.S.C.C. 89, 3240 i ΑΛΛ θεοχαρί6ης κ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Valana v. Republic, 3R.S.C.C. 91, Mahlouzarides v. Republic
(1985)3(D) C.L.R.
- 5 Προσφυγή. 10 Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασης τουΣυμβουλίου Υδατο προμηθείας Λευκωσίας μετηνοποία απορρίφθηκε αίτημα των αιτητώνγιακαταβολήαπολαβώνκατόπιναναπροσαρμογήςτων μισθών τους. / Α. Παπαχαραλάμπους,γιατουςΑιτητές. Α. Τριανταφυλλίδης,γιατους Καθ'ωνηαίτησηΑρ.
- 15 Cur.adv.vult. 20 25 30 35 ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,Δ.: Μετηνπροσφυγήτους αυτήοι αιτητές ζητούνακύρωσητηςπροσβαλλόμενης απόφασηςτουΣυμβουλίου Υδατοπρομηθείας Λευκωσίας, ημερομηνίας 22.9.
- Οι αιτητές απέσυραν την προσφυγή εναντίον του Γενικού Ει σαγγελέως. Οι αιτητές είχαν ζητήσει απότοΣυμβούλιο μεεπιστολή τους ημερομηνίας 11.9.1989,τηνκαταβολή απολαβώνπου ισχυρίζοντο ότι δικαιούνταν κατόπιν αναπροσαρμογής των μισθών τους. Με επιστολή του,ημερομηνίας 22.9.1989, το Συμβούλιο πληροφορούσε τους αι,τητές ότιδε συμφωνούσαν μετο αίτημα αυτό,τοοποίο και κατ' αρχήαπορρίπτετο αφούτο Συμβούλιο είχε καταβάλει στους αιτητές όλαταποσά ταοποία εδικαιούντο. Ηεπιστολή συνέχιζε νααναφέρει όμως ότιτοθέμα θα με λετηθείαπότοΔιοικητικό Συμβούλιοσεσυνεδρία του,καιοιαιτητές θαετύγχανανσχετικής απάντησης. Οκ.Τριανταφυλλίδηςγιατο Συμβούλιο στηγραπτήαγόρευ ση του,υποστήριξε τηνπροδικαστική ένσταση που αναφέρεται στη γραπτή ένσταση του,ότιηπροσβαλλόμενη πράξη εμπίπτει στη σφαίρατου ιδιωτικού δικαίου,και όχιτου δημόσιου δικαί ουώστετοΔικαστήριο να στερείται δικαιοδοσίας. 40 Ηεισήγησηαυτήμεευρίσκειαπόλυτασύμφωνο,αποτελείγε νικήαρχήτουΔιοικητικού Δικαίου,ότι"πράξηή απόφαση"στα πλαίσια του άρθρου 146 αποτελεί πράξηή απόφασησταπλαί σια τουΔημόσιου Δικαίου και δενπεριλαμβάνει πράξηή από3241 Χατζητσαγγάρης, Λ. θΕοχαρίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας «.ά.
(1990)φάσηστα πλαίσια του ιδιωτικού δικαίου.Αυτό προκύπτει από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου Hadjikyriakou ν. Hadjiapostolou, 3 R.S.C.C. 89, Valana v. The Republic, 3 R.S.C.C.91,Mahlouzarides v.Republic
(1985)3(D)C.L.R.2342 στη σελίδα 2346: 5 "The Supreme Constitutional Court adopted a practical test to chart the line of demarcation between decisions in the domain of public and private law. Itrevolves round the primary object of the act or decision. If the decision is primarily aimed to 10 promote a public purpose if falls in the domain of public law; otherwise in that of private law. Naturally the public has a livelier interest in public purposes." Επιπλέον αναφέρομαι στο Διοικητικό Δίκαιο Δεληκωστόπουλου,τεύχος Α, σελίς 149-150: 15 "Πράξεις δημοσίας εξουσίας και ποά£εις ιδιωτικής διαχειρί σεως. 20 Αι νομικαί πράξεις,ταςοποίας ενεργεί ηδιοίκησις, είναιδυ νατόν να διακριθούν εις δύοκατηγορίας. (α) Εις εκείνας διά των οποίων η διοίκησις ασκεί δημοσίαν εξουσίαν (β) Εις εκείνας διάτων οποίων ηδιοίκησις, δρώσα εν ισοτι μία έναντι των ιδιωτών δεν επιβάλλει τι εις αυτούςαλλάδια χειρίζεται την δημόσιαν περιουσίαν. Ειδικότερον ενταύθα, περιλαμβάνονταιaLπράξειςδιαχειρίσεως της ιδιωτικής περίουσίας της πολιτείας καιπεραιτέρωόσαι πράξεις συνδέονται μεν με την λειτουργίαν δημοσίας τινός υπηρεσίας, αλλά ετελέσθησαν κατά τους κανόνας του ιδιωτικού δικαίου (π.χ. πρόσληψης προσωπικούδιάσυμβάσεως εργασίας)." 25 30 35 Στην παρούσα περίπτωση πιστεύω το θέμα της μισθοδοσίας τωναιτητώνσχετικά μάλιστα μετις αναφερθείσες συμβάσεις,δεν αφορά την άσκηση δημοσίας εξουσίας αλλάαφοράσχέσηιδιωτι κούδικαίουτων καθ' ων η αίτηση. 40 Παρόλον ότι ηπιο πάνωαπόφαση μου οδηγεί στην απόρρι ψητηςπροσφυγής,ώστε ναμηχρειάζεταιναυπεισέλθω σταάλ λα θέματαπου εγείρονται, εν τούτοις θέλω να παρατηρήσωότι καιη δεύτερη προδικαστικήένσταση φαίνεταιναευσταθεί. Από 3242 3 Α.ΑΛ. θεοχαρί&ης κ.ά. ν.Δημοκρατίας κ.ά. Χατζητσαγγάρης, Δ, το περιεχόμενο και τηδιατύπωση της προσβαλλόμενης απόφα σης προκύπτει ότι δεν πρόκειται για οριστική απόφασηεπί του θέματος αλλάγιακατ'αρχήνάποψη,πάνωστην οποίαθαελαμβάνετο μελλοντικά τελικήαπόφαση. Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται άνευ εξόδων. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 3243