(1990)16Οκτωβρίου, 1990 [ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΠΙΚΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤ2ΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στές] ΒΑΡΝΑΒΑΣ Ι. ΒΑΡΝΑΒΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εφεσειοντες, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ 1.ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, 2.ΤΟΥ ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ, Εφεσίβλητων. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ.616). Φορολογία — Φορολογία Εισοδήματος — Φορολογία κέρδους από πωλήσεις οικοπέδου — Ησχετική φορολογία επιβάλλεται στις πε ριπτώσεις που οι πωλήσεις έγιναν στοπλαίσιο εμπορίας τηςγης — Δεν υπόκειται σε φορολογία κάθε ενέργεια φορολογουμένου, η οποία αποβλέπει στην επαύξηση της αξίας της επένδυσης τον — Ποίο το εφαρμοστέο κριτήριο για τη.διαπίστωση των προθέσεων του αιτητή — Διακριτική ευχέρεια του Εφόρου Φόρου Εισοδήμα τος. 5 ΑναθεωρητικήΔικαιοδοσία — Δικαστικός έλεγχος— Επέμβαση Δικά- 10 στηρίου—Αναθεώρησηαπόφασηςγια τηφορολογία εισοδήματος — Τακριτήριαείναι ταίδια μεεκείναπου διέπουν τηναναθεώρησηκά θε άλλης εκτελεστής απόφασης τηςΔιοίκησης — Το ερώτημα που εγείρεται, εφόσονο νόμοςπαρέχειεξουσία για τηνεπιβολήφόρου, εί ναιαν ηαπόφασητωναρχώνήτανλογικά εφικτήσταπλαίσια τωνγε- 15 γονάτων που είχανενώπιοντους. Οι εφεσείοντες,πουήταν αδέλφια, απόκτησαν απότονπατέρα τουςτο 1947,δύοσυνεχόμενατεμάχιαγηςστουςΑγίουςΟμολογητές, στη Λευκωσία, έκτασης30 περίπουσκαλών. Ηδιάθεσηέγινε 20 μέσωπώλησηςκαιητιμή αγοράςκαθορίστηκεσεΛΚ1.500.-. Κατά τοχρόνοαπόκτησηςτηςηγηήτανγεωργική,βρισκότανόμωςσεκα τοικημένηπεριοχήμε εμφανείςπροοπτικές γιαοικιστικήανάπτυ ξη. Το 1950, οι εφεσείοντες αποτάθηκαν απόκοινού με τουςιδιο3376 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 Βαρναβίδηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας κτήτες παρακείμενηςγης,γιατην υποδιαίρεση τωνκτηθέντων κτη μάτων σε οικόπεδα. Ηαίτηση τους απορρίφθηκε, αλλά επαναλή φθηκεμε επιτυχίατο 1956 μεαποτέλεσμα την υποδιαίρεση μέρους τουσχετικού κτήματος σε 48 οικόπεδα. Τουπόλοιπο κτήμαυποδιαιρέθηκε σε 33 οικόπεδα,το 1963 και
- Οι εφεσείοντεςπροέβη σαν σε πωλήσεις αριθμού οικοπέδων μεταξύ των ετών 1968 και 1972, καθώςκαισε δωρεές στα παιδιά τους. Ο ΈφοροςΦόρουΕισοδήματος (οΈφορος),έκρινεότι οι πωλήσειςέγιναν στο πλαίσιο εμπορίαςγηςκαι κατάσυνέπεια θεώρησετο προϊόν των πωλήσεων ως εισόδημα υποκείμενο σε φορολογία. Επί σηςότι υπόκειντοσεφορολογία οιδωρεές σετέκνα,μεβάση τηναγο ραίααξίατων οικοπέδων κατά τοχρόνο διάθεσης τους. ΟΈφορος, στον υπολογισμό τουκέρδους,έλαβευπό\|ιητηναξίατηςγηςτο 1956, πουήτανυψηλότερηαπότηναξίατο
- Ηαπόφασητου Εφόρου κρίθηκεεύλογηκαιεπικυρώθηκε απότο πρωτόδικο Δικαστήριο. Κατάτην έφεση,προβλήθηκανοι ισχυρισμοί ότιηαπόκτησητης γηςέγινε μεδωρεάαπότον πατέρατων εφεσειόντων καιότι η ανάπτυξήτηςγηςσεοικόπεδαδεναποτελούσε εμπορίαγης,αλλάεπαύ ξησητης αξίας της επένδυσης τους. Το κρίσιμο ερώτημα που εγείρεται είναι αν συντρέχουν' λόγοι για ανατροπήτηςπρωτόδικης απόφασηςκαιτου σχετικού ευρήματος του Εφόρου ως προς τις προθέσεις των εφεσειόντων,'κατάκαι μετάτο χρόνο της απόκτησης της γης. '' ΗΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκεότι: 30 35 40
- Τοκριτήριο γιατηδιαπίστωση των προθέσεων του αιτητηείναι αντικειμενικό. Αν το κριτήριο ήταν διαφορετικό η φορολογία των πολιτών θα μετατραπόταν σε υποκειμενική τους υπόθεση. Δεν υπόκειται σε φορολογία κάθε ενέργεια του φορολογουμένου σε σχέσημεπεριουσιακά στοιχεία, ηοποίααποβλέπει στην επαύξηση τηςαξίαςτηςεπένδυσης του. Ο,τι υπόκειται σεφορο λογία είναι ηεμπορία του αντικειμένου, δηλαδήη χρήσητου ως ενεργητικού στοιχείου για σκοπούς εμπορίου.
- Τα-εφαρμοστέα κριτήρια ως προς το κατά πόσο πρόθεση του - φορολογουμένου ήταν η εμπορία γης και όχι η επαύξηση της επένδυσης τουπεριέχονται στη σχετική νομολογία. r
- Το ερώτημα ως προς το κατά πόσο δωρεές από το εμπορικό 3377 Βαρναβίδης κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)αποθεματικό του εμπορευόμενου τηγηφορολογουμένου, σε τέ κνα υπόκεινται σε φορολογία,έπαυσε νααποτελεί επίδικοθέμα της έφεσης μετά την απόσυρση της έφεσης του εκ των εφεσειόντων Β. Βαρναβίδηκαι ως εκ τούτου δεν θααποφασιστεί στην παρούσα έφεση. Η έφεσηαπορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 10 Georghiades v.Republic
(1982)3 C.L.R. 659, Republic v.Georghiades
(1972)3 C.L.R. 594, 15 Droussiotis v.Republic
(1967)3 C.L.R. 15, O'Kaneand Co. v. The Commissioners of Inland Revenue, 12Tax Cases, 303, 20 Taylorv.Good[1974] 1 All E.R. 1937, Pitsiakkosv.Republic
(1985)3(C) C.L.R. 1700, Αμάνι Εντερπράϊσες (Χάονσες)Δτδ. ν. Δημοκρατίας(Αρ. 1)
(1990)3 Α.Α.Δ.
- 25 Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστού του Ανωτάτου Δι καστηρίου Κύπρου (Α. Ν. Λοΐζου, Δ.) που δόθηκε στις 20 Αυ30 γούστου, 1986 (Προσφυγές Αρ. 390/94 και 392/74) με την οποία απορρίφθηκαν οι προσφυγές των εφεσειόντων εναντίον της φο ρολογίας που τους επιβλήθηκε για τα έτη 1968-1972, όταν ο Έφορος Φόρου Εισοδήματος έκρινε ότι, πωλήσεις που έγιναν ήταν στο πλαίσιο εμπορίας γης. 35 Γ. Τριανταφυλλίδης, για τους Εφεσείοντες. Α. Ευαγγέλου, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Την απόφασητου δικαστηρίου θαδώσει ο 3378 40 3 Α.Α.Δ. Βαρναβίδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Δικαστής Γ. Μ. Πικής. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΠΙΚΗΣ,Δ.: Το 1947 οεφεσείων,οΧρίστος Βαρναβίδηςκαιοι δυοαδελφοίτουαπέκτησανδυοσυνεχόμενα τεμάχιαγης έκτασης 30 περίπου σκαλών στη συνοικία των Αγίων Ομολογητών στη Λευκωσία. Οδιαθέτης των κτημάτων ήταν ο πατέραςτους.Σύμ φωναμετηδήλωσημεταβίβασηςπουυποβλήθηκεστοκτηματολό γιο (άρθρο5, ΚΕΦ.228) η διάθεση έγινε μέσω πώλησης. Ητιμή αγοράς καθορίστηκε σε £1,500.-, £800.- για το ένα τεμάχιο και £700.-γιατοάλλο.Οιαγοραστέςπρόβαλανενώπιον τωνφορολο γικών αρχώνκαι αργότερα ενώπιον του δικαστηρίου τον ισχυρι σμό ότι δεν επρόκειτο γιαπώληση αλλάδωρεάτουκτήματος με ταμφιεσμένησεπώλησηώστενααποφευχθούνοιπιθανές επιπτώ σειςαπότηνεφαρμογήτηςνομοθεσίας περίΦόρουΚληρονομιάς. Αν ουπερήλικαςπατέραςτους απεβιωνεμέσασετρίαχρόνιααπό τηνημέρατηςμεταβίβασηςκαιηδιάθεσηγινόταν μεδωρεάηαξία τηςγης θαπροοτίθετοστηναξίατηςπεριουσίας τουπουθαυπόκειτοσεφόροκληρονομιάς.Ηεκδοχήτουςήτανότιηδήλωσητους στο κτηματολόγιο ήτανψευδής καικατ' επέκτασηπράξη αξιόποινηβάσει των διατάξεωντουάρθρου7του ΚΕΦ.228 εξομοιούμε νημεψευδορκία σεποινικήυπόθεση. Κατά το χρόνο της απόκτησης της η γη ήταν γεωργική- βρι σκόταν όμως σε κατοικημένη περιοχή με εμφανείς προοπτικές για οικιστική ανάπτυξη. Οι προθέσεις των αγοραστών για τη χρήση των κτηθέντων κτημάτων αποκαλύφθηκαντο 1950 όταν αποτάθηκαν από κοινού με τους ιδιοκτήτες παρακείμενης γης, τους κληρονόμους Χ" Κυριάκου, για την υποδιαίρεση τους σε οικόπεδα. Ησύμπραξητωνδυοοικογενειών στην οικοπεδοποίησητηςπεριουσίας τουςαπέβλεπεστην πλέον επωφελήανάπτυ ξητης.Η αίτησηαπορρίφθηκεπροφανώςγιατίδενπληρούσε τις προϋποθέσεις των πολεοδομικών σχεδίων. Ηπροσπάθειαεπα ναλήφθηκε με επιτυχία το
- Ως αποτέλεσμα μέρος τουκτή ματος του αιτητήκαι των αδελφών του υποδιαιρέθηκε σε 48 οικόπεδα. Σταδιακάοικοπεδοποιήθηκεκαιτουπόλοιποκτήμαμε υποδιαιρέσεις που εγκρίθηκαν το 1963 και
- Η υποδιαίρε σηπουέγινετο 1968 αφορούσε 33οικόπεδαταοποίαδιαμοιρά στηκαν εξίσου μεταξύ των τριών αδελφών. Ο αιτητής και οι αδελφοί του προέβησαν σε πωλήσεις αριθμού οικοπέδων τα οποίααποτελούσανκοινοκτισίαήξεχωριστήιδιοκτησίατουκα θενός. Το αντικείμενο της φορολογίας που ήταντο θέμααμφι σβήτησης στην πρωτόδικη διαδικασία ήταν πωλήσεις αριθμού οικοπέδων μεταξύ των ετών 1968 και 1972 καθώς και δωρεές την ίδιαπερίοδο οικοπέδων στα παιδιά τους. 3379 Πικής, Δ. Βαρναβίδης κ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1990)Ο Έφορος Φόρου Εισοδήματος έκρινε ότι οι πωλήσεις έγι ναν στο πλαίσιο εμπορίας γης και κατά συνέπεια θεώρησε το προϊόν των πωλήσεων ως εισόδημα υποκείμενο σε φορολογία. Στο Χρίστο Βαρναβίδηυποβλήθηκε φορολογία £7,790.810μιλς για τις πωλήσεις και δωρεές που έγιναν μεταξύ των ετών 19685
- Ο Έφοροςαπέρριψε τον ισχυρισμό ότι ηγηαποκτήθηκεμε δωρεά καθώς και τον ισχυρισμό ότι η ανάπτυξητης γης δε συ νιστούσε εμπορία αλλά προσπάθεια επαύξησης της αξίας της επένδυσης. Ως βάσηγια τονκαθορισμό τουκόστους της γηςυι οθετήθηκε η αξία της το 1956, αξία αισθητά μεγαλύτερη από 10 εκείνηπουείχεκατάτο χρόνο απόκτησηςτης,το
- Μετά απόσυνεκτίμηση των εκατέρωθεν θέσεων το πρωτόδι κο δικαστήριο κατέληξε ότι:15 (α) ΟΈφορος εύλογα θαμπορούσε νακαταλήξειστοσυμπέρα σμαότιηγηαγοράστηκεαπότονπατέρατων φορολογουμένων, (β) ότι πρόθεση τους ήτανεξ αρχήςηεμπορίατης γης,και 20 (γ) ότιυπόκειντοσεφορολογίαοιδωρεέςσετέκναμεβάσητην αγοραίααξίατων οικοπέδωνκατάτοχρόνο τηςδιάθεσηςτους. Ηαπόφαση του δικαστηρίου εφεσιβλήθηκε μεκοινή ειδοποί ηση έφεσης απότους αδελφούς Βαρνάβακαι Χρίστο Βαρναβί- 25 δη. Ηέφεσητου ΒαρνάβαΒαρναβίδηαποσύρθηκε και παραμέ νει προς εκδίκαση ηέφεσητουΧρίστου Βαρναβίδη. Τα επίδικα θέματατης έφεσης είναι ταίδια μεεκείνα ταοποίαεξετάστηκαν από το πρωτόδικοδικαστήριο. 30 Η απόφαση της ολομέλειας στην Georghiades v. Republic
(1982)3C.L.R. 659 καθορίζειτοπλαίσιογιατηναναθεώρησηαπό φασης για τη φορολογία του εισοδήματος. Τακριτήρια είναι τα ίδιαμεεκείναπουδιέπουντηναναθεώρησηκάθεάλληςεκτελεστής απόφασης τηςΔιοίκησης. Εφόσονδιαπιστώνεταιότι ονόμος παρέχειεξουσίαγιατηνεπιβολήφόρουτοερώτημαπουεγείρεται εί ναιανη απόφασητωναρχώνήτανλογικάεφικτήσταπλαίσιατων γεγονότων πουείχαν ενώπιον τους. Κριτής των σχετικών γεγονό των είναι ο Έφορος. Ηευχέρεια του δικαστηρίουγιαπαρέμβαση περιορίζεται στις περιπτώσεις εκείνες που διαπιστώνεται ότι η κατάληξητουδεν ήτανωςθέμαλογικής συνέπειας δυνατή. Όπως και το πρωτόδικο δικαστήριο διαπιστώνουμε ότι παρείχετο δια κριτικήευχέρεια στον Έφορονακαταλήξειστο συμπέρασμαότιο φορολογούμενος καθώςκαιοισυνιδιοκτήτες τουαγόρασαντηγη. 3380 35 40 3A.A.A. Βαρναβίδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. Μικρήβαρύτηταθαμπορούσε να αποδοθεί στον ισχυρισμό τους ότι επρόκειτο γιαδωρεάαπότον πατέρα τους.Οισχυρισμός αυ τόςπροβλήθηκεγιαπρώτηφοράόταντουςεπιβλήθηκεφορολογία και σε συνάρτηση μετοαίτηματους γιααπαλλαγήαπ' αυτή. 5 10 15 20 25 30 35 40 Τοδεύτερο ερώτημα είναι αντοεύρηματου Εφόρουότι η δι καιοπραξία του 1947συνοδευόταν από πρόθεση γιαεμπορία τηςγηςπουθααποκτάτοήτανεύλογο. Τογεγονός o nβάσητης δαπάνης απόκτησης του κτήματος λήφθηκε ηαξία του το1956 τείνει,όπως εισηγήθηκε οδικηγόρος του εφεσείοντα, να ενισχύ σει τη θέσητωνπελατώντουγιατηνέλλειψηπρόθεσης εμπορίας τηςγηςκατάτοχρόνο απόκτησηςτης. Οδικηγόροςτωνκαθ' ων ηέφεσηυπέδειξε ότιτο επιχείρημα αυτόδεν αποτελεί λόγοτης έφεσης καισυνεπώς δε μπορεί ναεξεταστεί στα πλαίσιατης. (Βλ. Republic v.Georghiades
(1972)3C.L.R.594). Εξάλλου ηαπόφασητων αρχώνήτανότι ηπρόθεσηγιαεμπο ρίατηςγηςενυπήρχε κατάτοχρόνοαπόκτησηςτης.Οπροσδιορι σμόςτηςαξίαςτηςτο 1956 αντίτο 1947 ευνοούσετον εφεσείοντα. Τοσφάλμα τωναρχών πολύ πιθανόν οφειλόταν σε παρεξήγηση των αρχών που υιοθετήθηκαν στην Yiannakis Droussiotis v. Republic
(1967)3C.L.R. 15στην οποίααποφασίστηκεότι οποτε δήποτεδιαπιστώνεται πρόθεση γιατην εμπορία τηςγης σε χρόνο μεταγενέστερο απότηναπόκτησητηςως χρόνος γιατονκαθορισμό τουκόστους τουαντικειμένου τηςεμπορίαςλαμβάνεταιεκεί νος κατάτον οποίοαποφασίζεται η εμπορίατου. Διαπιστώνεται ότι η υιοθέτηση του έτους 1956 ως του χρόνου για τον προσδιορισμό της τιμής κόστους του κτήματος δεν οφειλόταν σευιοθέτηση εκείνης τηςημερομηνίας ως τουχρόνουκατά τονοποίοοαιτητήςκαιτααδέλφιατουαποφάσισανναεμπορευ θούντη γη. Η θέση τωνκαθ' ωνη αίτησηήτανότι η επίδοση στην εμπορία της γης συνόδευε τιςπροθέσεις των αγοραστών από το χρόνο απόκτησηςτων κτημάτων. Οπροσδιορισμός του κόστους το1956 πολύ πιθανόνοφειλότανσε εσφαλμένη ερμηνείατωνσχε τικών αρχών του φορολογικού δικαίου που ενπάση περιπτώσει δενείχεδυσμενείς επιπτώσεις σταδικαιώματατουεφεσείοντα.Το κρίσιμο ερώτημαείναι ανσυντρέχουν λόγοιπουναδικαιολογούν την ανατροπήτης πρωτόδικης απόφασηςκαι του σχετικού ευρήματος του Εφόρου ωςπρος τιςπροθέσεις του φορολογουμένου κατάκαιμετάτοχρόνοτηςαπόκτησηςτηςγης. Τοκριτήριο για τηδιαπίστωση των προθέσεων του αιτητή εί ναι αντικειμενικό όπως υποδεικνύεται στην απόφαση 3381 Πικής,Δ. Βαρναβίδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)Droussiotis (ανωτέρω). (Βλ. επίσης Ο' Kane and Co. v. The Commissionersof InlandRevenue, 12Tax Cases,303,atp. 347, per Lord Buckmaster). Μπορεί ναπροστεθεί ότιαν τοκριτήριο ήταν διαφορετικόηφορολογία τωνπολιτών θαμετατρεπόταν σε υποκειμενική τους υπόθεση. Δενυπόκειται σε φορολογία κάθε ενέργεια του φορολογουμένου σε σχέσημε περιουσιακά στοιχεία ηοποία αποβλέπει στην επαύξηση της αξίας της επένδυσης του. Ό,τι υπόκειται σεφορολογία είναι ηεμπορία του αντικειμένου, δηλαδήηχρήσητουως ενεργητικού στοιχείου γιασκοπούςεμπο ρίου. 5 10 Ηβασικήαυθεντίαηοποίαθεμελιώνειτηδιάκρισημεταξύεμπο ρικήςδραστηριότηταςκαιενεργειών πουαποβλέπουνστηνεπαύξη σητηςαξίας επενδύσεων έξωαπότονκύκλο εμπορίουείναιηαπό φασητουαγγλικού εφετείου στηνυπόθεσηTaylor v.Good[1974]1 15 All E.R. 1937.Οι ίδιες αρχές έγιναν δεκτές από το Δικαστή Λ. Λοΐζον (nwPitsiakkos v.Republic(X9S5) 3C.L.R. 1700.Ταγεγο νόταστην Taylorείναιαποκαλυπτικάωςπροςτοπλαίσιοεφαρμο γής της αρχήςκαι τιςσυνθήκες κάτωαπότις οποίες φαινομενικά εμπορική δραστηριότηταδεσυνιστά πράξηεμπορίου (adventurein 20 the nature of trade).Οφορολογούμενος στην υπόθεση εκείνη από κτησε κατοικίαγιατην οποίαείχεαντικειμενική ανάγκηκάτω από συνθήκες πουδεμπορούσε νατουαποδοθεί πρόθεσηγιαεμπορία της κτηθείσας περιουσίας. Ηκατοικίατην οποία απόκτησε περι στοιχιζόταν απόέκτασηγης9.5στρεμμάτωντηνοποίασεμεταγενέ- 25 στεροστάδιολόγωαλλαγήςτωναναπτυξιακώνδεδομένων οφορο λογούμενος έκρινε ότι μπορούσε νααναπτύξειπρος επαύξησητης αξίας της επένδυσης του. Κάτω απόεκείνεςτιςσυνθήκες κρίθηκε ότιηανάπτυξητουκτήματοςτηνοποίαεπέφερεο φορολογούμενος δεσυνιστούσεπράξηεμπορίαςαλλάενέργειαγιαμεγιστοποίηση της 30 αξίαςτηςεπένδυσηςτουκαικατάσυνέπειατοκέρδοςπουπραγμα τοποιήθηκεδενυπόκειτοσεφορολογίαωςεισόδημα. Αξιολόγηση των γεγονότων πουπεριβάλλουν την υπόθεση του φορολογουμένου σ' αυτήτην έφεσηκαταδεικνύειότι: (α) Ηγητην οποία αγόρασε ήτανγεωργική καιηχρήση της στηνκατάστασηπουβρισκότανέξω απότις δραστηριότητες των επενδυτών. Σεκανέναστάδιο,όπως ορθάπαρατηρείτοπρωτό δικο δικαστήριο, ο εφεσείων δεν υπέβαλε φορολογικά στοιχεία για τηχρήση της ωςγεωργικήγη. (β) Ηγη είχε άμεσες προοπτικές γιαανάπτυξημέσωτηςμετα τροπήςτηςσεοικόπεδα.Τοκτήμαήτανμεγάλοκαιηαπόκτησητου 3382 35 40 3 A.A.A. Βαρναβίδηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας Πικής,Δ. δεν μπορούσε νασυσχετιστεί ούτε καιη ανάπτυξητου συσχετίστη κεμετιςοικιστικές ανάγκεςτουεφεσείοντα ήτωναδελφώντου. 5 (γ)Οι ενέργειες του εφεσείοντα σε σχέσημετοκτήμαμετάτην απόκτησητου εύλογα κρίθηκανως αποκαλυπτικέςτων προθέσε ων του. Μπορούσε εύλογα να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο γιαεμπορικήδραστηριότηταπουσκοπούσε στηνεμπο ρίατηςγηςμέσωτηςανάπτυξηςτηςγιατηνπροσκόμησηκέρδους. 10 Καθοδηγητικό ως προς την ερμηνεία των πράξεων του φο ρολογουμένου σεσχέσημετηναπόκτησηκαιχρήσηγηςείναικαι τοαπόσπασμαπουακολουθεί απότηναπόφασητης ολομέλειας στην Georghiadesv.Republic(ανωτέρω):- 15 "On the other hand, where the land is undeveloped and the purchaser cannot be deemed to look to its income, present or future, as an incentive for entering into the transaction, but to its future potential as anasset,one may discern anintention to trade with it, speculating thereby in the realisation of profit from a sale in future." 20 [
(1982)3 C.L.R., p. 670] Σε μετάφραση:25 30 35 40 "Εξάλλου όπου ηγη δεν είναι αναπτυγμένηκαι οαγορα στής δενμπορεί ναθεωρηθεί ότι αποβλέπειστο εισόδημααπό τη χρήση της, στο παρόν ή στο μέλλον, ως κίνητρο για την απόκτησητηςαλλάστις μελλοντικές τηςπροοπτικέςως στοιχείο ενεργητικού, μπορεί να συναχθεί πρόθεση εμπορίας του αντικειμένου ηοποία συνίσταται στην προσδοκία εξαγωγής κέρδους απότην πώληση της σε μελλοντικό στάδιο." Το ίδιο διαφωτιστική είναι και η πρόσφατη απόφαση της ολομέλειας στην Αμάνι Εντερπράϊ'σες (Χάονσες) Λτδ ν. Δημο κρατίας(Αρ. 1)
(1990)3 Α.Α.Δ. 1038, στην οποίααπαριθμού νται ταγεγονότα που πρέπει να συνεκτιμούνται για τηδιάγνω σητων προθέσεων τουεπενδυτή. Αξιολογώντας ταγεγονότα πουαποτέλεσαν τουπόβαθροτης επίδικης απόφασης των φορολογικών αρχών καταλήγουμε ότι εύλογα μπορούσαν να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι πρόθε ση του εφεσείοντα ήτανη εμπορία της γης και ότι το εισόδημα το οποίο φορολογήθηκε συνιστούσε εισόδημα απότην εμπορία 3383 Πικής,Δ. Βαρναβίδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)της γης την οποία απέκτησαντο 1947. Στην απόφασημας εξετάσαμε και απαντήσαμεκαι το τρίτο ερώτημα,δηλαδήκατά πόσο δωρεές απότο εμπορικόαποθεμα τικό του εμπορευόμενου τηγη,φορολογούμενου, σε τέκνα υπόκείταισε φορολογίακαιανακοινώσαμεκατάτηνπροφορικήέκ δοση της απόφασης το αποτέλεσμα, οπόταν ο δικηγόρος του εφεσείοντα μας πληροφόρησε ότι το θέμα αυτό έπαυσε να απο τελείεπίδικοθέματηςέφεσηςμετάτηναπόσυρσητηςέφεσηςτου Βαρνάβα Βαρναβίδη. Το θέμααυτόείχε εγερθείκαισυζητήθηκε ενώπιον μαςκατά την ακρόασητης έφεσης. 5 10 Μετάτηδιαπίστωση ότι τοθέμα έπαυσενααποτελεί επίδικο θέμα της έφεσης απαλείψαμε το σχετικό μέρος της απόφασης απότο τελικό κείμενο εφόσον ηεπίλυση τουπεριορίζεται σε θε- 15 ωρητικό εγχείρημα. Ηέφεσηαπορρίπτεται. Δεν εκδίδεται διαταγήγιαταέξοδα. Ηέφεσηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 3384 20