clr/1990/1990_3_34.pdf

(1990)10 Ιανουαρίου, 1990 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΙΑ Α ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ

1. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ,
2. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΠΡΟΣΟΔΩΝ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1065/87). Φορολογία — Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Εικονική πρά­ ξη με σκοπό τη μείωση του φόρου — Ο Διευθυντής δύναται να την αγνοήσει — Στην προκείμενη περίπτωση η δωρεά του πωληθέντος οικοπέδου προς ης δύο θυγατέρες της αιτήτριας, εύλογα κρίθηκε εικονική υπό τις περιστάσεις. 5 Φορολογία — Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Αγοραία αξία ακινήτου κατά την 27ην Ιουνίου, 1978 — Το Δικαστήριο δεν επεμ­ βαίνει στην εκτίμηση των γεγονότων από το Διευθυντή παρά μόνο αν υπάρχει πλάνη περί ταπράγματα ή το νόμο ή ηΔιοίκηση νπερέ10 βη τα ακραία όρια της διακριτικής της εξουσίας — Το εύλογο της διοικητικής απόφασης κρίνεται πάντοτε από τα στοιχεία που ήταν ενώπιον του Διευθυντή κατά τη λήψη της — Έκθεση εκτιμητή που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. 15 Φορολογία — Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Εκτίμηση ακινή­ των κατά την 27ηνΙουνίου, 1978, σε αξία μεγαλύτερη από αυτήν που δηλώθηκε—Δωρεά ακινήτου προς τις Θυγατέρες τηςαιτήτριας δελή­ φθηκε υπόψη ως εικονική — Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, ηεπί­ δικη απόφαση που λήφθηκε ύστερα από δέουσα έρευ\'α, ήταν αίτιολογημένη και εύλογη. 34 20 3 ΑΑΛ. Νικολάουν.Δημοκρατίας Η αιτήτριαπροσέβαλεμετηνπροσφυγήτηςτηναπόφασητουΔιευ­ θυντήΤμήματος Εσωτερικών Προσόδων μετηνοποίατης επιβλήθηκε φόροςκεφαλαιουχικώνκερδώνγιατηδιάθεσηδύοοικοπέδωντης. 5 Το ουσιώδη θέματα της διαφοράςήταν, τόσο η αγοραίααξία των δύοοικοπέδων κατάτην27ην Ιουνίου 1978, όσο καιο ισχυρι­ σμός της αιτήτριας πως για το ένα από τα δυο οικόπεδα δεν θα έπρεπε να φορολογηθεί η ίδια,αλλά οι δύο κόρες της,στις οποίες είχε μεταβιβάσει το οικόπεδο διάδωρεάς. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο­ φάσισε ότι: 15 20 25 30 35 "
3. Το Αρθρο 33

(1)των περί Βεβαιώσεως και ΕισπράξεωςΦόρων Νόμωντου 1978 έως 1987 προβλέπει: "33.-

(1)Οσάκις ο Διευθυντής κρίνη ότι αναφορικώςπρος φορολογικόν τι έτος το αντικείμενον φόρου οιουδήποτε προσώπου μειούται εκ πράξεων αίτινες, κατά την γνώμην αυτού,δενείναιγνήσιαιήείναι εικονικαί,δύναταινααγνόη­ ση οιανδήποτε τοιαύτην πράξιν και να φορολογήσει τα εν­ διαφερόμεναπρόσωπαεπί τουορθούαντικειμένουφόρου." Το πιο πάνω Αρθρο, που πριν το Νόμο 164/87είχε αριθμό 36, εφαρμόζεταισε όλες τις φορολογίες. Μεβάση ταενώπιον τουΔικαστηρίου στοιχεία, ηαπόφασητου Διευθυντή ότι ηπράξητηςδωρέαςαπότην αιτήτριαστις κόρες της στις 28 Δεκεμβρίου, 1983, ήταν εικονική και σκοπό είχενα μειώσειτο φόροτηςαιτήτριας,όχι μόνο ήτανεύλογα επιτρεπτή σ' αυτόν,αλλά ήτανκαιημοναδικήαπόφαση στην οποίαμπο­ ρούσε ένα λογικό πρόσωπο να καταλήξει. Ησυμφωνία πώλη­ σηςέγινεστις 30 Μαρτίου, 1983.Τοποσότων£19,500.- εισπρά­ χθηκεπριν τηδήλωση δωρεάς προς τις κόρες της αιτήτριας.Η δήλωση πώλησης από τον πληρεξούσιο πατέρα στις αγοράστριες,έγινεγιαεκτέλεσητηςσύμβασης πώλησης της 30ης Μαρ­ τίου, 1983. Οικόρεςτηςαιτήτριαςδικαιούντανσε εξαίρεσηαπό φορολογήσιμο κέρδος£5.000.- ηκάθεμία,γιατί δεν είχανκάμει καμιά άλληδιάθεσηιδιοκτησίας (Αρθρο 5

(1)). 40 2. Αναφορικά με την αγοραίααξία στις 27 Ιουνίου, 1978, ο Διευ­ θυντήςέκαμετηδέουσαέρευνα. Η αιτήτριαπαρουσίασεστοΔι­ καστήριο εκτίμηση απόάλλο εκτιμητή. Ηεκτίμηση των γεγονό­ των ανήκει στο Διευθυντή και το Δικαστήριο τότε μόνο επεμ- 35 Νικολάου ν. Δημοκρατίας

(1990)βαίνει,ανυπάρχειπλάνηπερί ταπράγματα ή τονόμο,ήηΔιοί­ κηση υπερβαίνει τα όρια της διακριτικής της εξουσίας, με το νόημα ότι η διαπίστωση των γεγονότων δεν είναι εύλογα επι­ τρεπτή με βάσηταενώπιον της στοιχεία. 5 ΤοΔικαστήριο συνήθως δενεπεμβαίνει στην εκτίμηση τωνγεγο­ νότων απότηΔιοίκηση ανη εκτίμηση είναι εύλογα επιτρεπτήσε αυτήκαιυπάρχουνστοιχεία ενώπιον τηςπουναυποστηρίζουν την προσβαλλόμενη απόφαση. 10 Εύλογα επιτρεπτήείναι η απόφασηστην οποίαέναλογικό πρό­ σωπο θαμπορούσε να καταλήξει με ταστοιχεία που είναι ενώ­ πιον της Διοίκησης, ανεξάρτητα αν ένα άλλο λογικό πρόσωπο μπορούσε νακαταλήξει σε διαφορετικήαπόφαση. 15 Η νομιμότητα και το εύλογο διοικητικής απόφασηςκρίνεται με βάσηταστοιχεία ενώπιον τηςΔιοίκησης στοχρόνο πουλαμβάνε­ ται ηπροσβαλλόμενη απόφαση. Ηέκθεσητου εκτιμητήτηςαιτήτριας,πουπαρουσιάστηκε στο Δικαστήριο,δεν μπορεί ναληφθεί υπόψη. 20 3. Ηπροσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκε ύστερα απόδέουσα έρευ­ να. Όλα τα σχετικά αντικειμενικά στοιχεία ήταν ενώπιον του Διευθυντή. Η αιτήτριαδεν ικανοποίησετοΔικαστήριο ότι οΔι­ ευθυντής ενήργησε με πλάνη περί το νόμο ή τα πράγματα. Η 25 απόφαση είναι αιτιολογημένη και λήφθηκε ύστερα από ορθή άσκηση της διακριτικής εξουσίας. Ηπροσβαλλόμενηαπόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτήστο Διευθυντή. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιμε£150,-έξοδα. 30 Αναφερόμενες υποθέσεις: Panayiotou v.Republic

(1986)3(C) C.L.R. 2311, 35 Panayiotou v.Republic

(1989)3(A) C.L.R. 237, Παπακωνσταντίνου v.Δημοκρατίας

(1989)3(Δ)Α.Α.Δ. 2365, Mazmanian ν.Δημοκρατίας και Άλλον

(1989)3(E)ΑΛΛ. 3361, Hadjieradisand Another ν. Commissioner of Income Tax

(1984)3(A) C.L.R. 604, 36 40 3 Α.ΑΛ. Νικολάου ν.Δημοκρατίας Θουκυδίδη ν. Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)ΑΛΛ.1150, Μιχαήλ κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1989)3(E)ΑΛΛ.3083, 5 Xirosv. Republic

(1985)3(B)C.L.R. 971, Charaiambous v. Republic

(1989)3(A)C.L.R. 655, Ieronymides v. Republic

(1988)3(C) C.L.R.

1. 10 15 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτουΔιευθυντή του Τμή­ ματοςΕσωτερικών Προσόδων,μετηνοποίαεπιβλήθηκεστηναιτήτρια φόρος κεφαλαιουχικών κερδών £4.153,- γιατη διάθεση δύοοικοπέδων. Λ. Παπαφιλίππου, γιατην Αιτήτρια. 20 Γ.Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. 25 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Ηαιτήτρια μετηνπαρούσα προσφυγή ζητά τηνακύρωση τηςαπόφασηςτουΔιευθυντή τουΤμήματος Εσωτερικών Προσόδων (ο "Διευθυντής"), ημερομηνίας 23 Οκτωβρίου, 1987,μετηνοποίατηςεπιβλήθηκε φόροςκεφαλαι­ ουχικών κερδών £4,153.-για τηδιάθεσηδύο οικοπέδων. 30 Η αιτήτρια ήταν ιδιοκτήτρια δύοοικοπέδων στο Στρόβολο με αριθμούς εγγραφής D.266και D.
2. 35 Το οικόπεδο μεαριθμό εγγραφής D.263, Τεμάχιο 256,Τμήμα D.,Φύλλο Σχέδιο XXI/54.W.1, πωλήθηκε μεπωλητήριο έγγρα­ φο απότην αιτήτριαστις 30Μαρτίου, 1983,για£22,000.-. 40 Ηπωλήτριαμέσωτουσυζύγουτης,κ.ΑνδρόνικουΝικολάου, εργολάβου οδοποιίας,είσπραξε μέχρι τις 19Οκτωβρίου, 1983, σύμφωνα μεαποδείξεις - φωτοαντίγραφαπου δόθηκανστο Δι­ ευθυντή με υπεύθυνη δήλωση απότην αγοράστρια υπάρχουν στο φάκελο - £19,500.-έναντι του τιμήματος πωλήσεως. Ηαιτήτριαέχειδύοκόρες-τηΝικολέτταΝικολάουκαιτηνΈλε37 Στυλιανίδης, Δ. Νικολάου ν. Δημοκρατίας

(1990)ναΝικολάου. Στις28Δεκεμβρίου, 1983,μεταβίβασετοπωπάνωοι­ κόπεδομεδήλωσηδωρεάςσε ιδανικάίσαμερίδιασης κόρεςτης. Στις29 Μαρτίου, 1984, οπατέραςΑνδρόνικος Νικολάου,ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος των κόρων του,μεταβίβασε το OLκόπεδο που πωλήθηκε με έγγραφο στις 30 Μαρτίου, 1983, από τησύζυγο του αιτήτριαστις δύο αγοράστριες καιστον κ. Γεώρ­ γιο Χριστοδούλου, ύστερα απόοδηγίες των αγοραστριών. 5 Το οικόπεδο με αριθμό εγγραφής D.266 πωλήθηκε από την 10 αιτήτρια στις 27 Απριλίου, 1983, και δηλώθηκε ως τίμημαπώ­ λησηςτο ποσό £24,500.-. Ηαιτήτριαυπέβαλε δήλωσηδιάθεσης ακίνητης ιδιοκτησίας για το οικόπεδο με αριθμό εγγραφής D.266, στην οποίαανάφερετο ορθό προϊόν διάθεσης καιδήλω­ σε αγοραίααξίαστην ουσιώδη ημερομηνία 27 Ιουνίου, 1978, το 15 ποσό των £22,000.-και£740έξοδα. Ο Διευθυντής με Ειδοποιήσεις Επιβολής Φορολογίας στην αιτήτρια με ημερομηνία 29 Νοεμβρίου, 1983, αποδέχτηκε τη δή­ λωσητης αιτήτριαςαναφορικά μετοπροϊόν διάθεσης τουοίκο- 20 πέδου μεαριθμό εγγραφήςD.266,αλλάδιαφοροποίησε τηναγο­ ραία αξία στις 27 Ιουνίου, 1978, σε £10,000.- και δεν παραχώ­ ρησε τα έξοδα £740.- που διεκδικήθηκαν, γιατί δεν παρουσιά­ στηκαν αποδεικτικάστοιχεία. 25 Για τη διάθεση του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής D.263η αιτήτρια δεν υπέβαλε δήλωσηδιάθεσης. ΟΔιευθυντής με Ειδο­ ποίηση Επιβολής Φορολογίας ημερομηνίας 15Νοεμβρίου, 1985, δέχτηκε ως προϊόν διάθεσης το ποσό πουδηλώθηκε στο έντυπο μεταβίβασης στο Κτηματολόγιο και καθόρισε αγοραίααξίατου οικοπέδου στις 27 Ιουνίου, 1978,£10,000.-. Ηαιτήτριαυπόβαλεενστάσεις γιατις φορολογίες. Μετις εν­ στάσεις της αμφισβήτησε την αγοραία αξία του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής D.266στις 27 Ιουνίου,

1. Αναφορικά μετο οικόπεδο με αριθμό εγγραφής D.263 ισχυρίστηκε ότι η ίδιαδεν έπρεπε ναφορολογηθεί αλλάοι κόρες τηςστις οποίες δώρισε το οικόπεδοκαιπρόσθεσε: "εκείνεςτοεπώλησαν γιανα μπορέσουν να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Ουδεμία πώλησις εγένετουπ' εμού και έτσι ουδέν κεφαλαιουχικό κέρδος προκύπτει". Ο Διευθυντής με επιστολή κάλεσετην αιτήτριανα παρουσιά­ σει στοιχεία για υποστήριξη των ενστάσεων της. 38 30 35 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Νικολάου ν. Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Δ. Σχετικάμετηναγοραία αξίαστις 27 Ιουνίου, 1978,η αιτήτρια μεεπιστολή της,ημερομηνίας 16Ιουλίου, 1985, ισχυρίστηκε ότιτο 1977 οικόπεδοστην οδόΔημητρακοπούλου Αριθμός 7στουςΑγί­ ουςΟμολογητές δόθηκεαπότην ιδιοκτήτριαστην εταιρεία H.K.S. BuildingConstruction Ltd.,μεαντιπαροχήδύοδιαμερίσματααξίας τότε £23,500.-και τα δύο. Ο Έφορος ερεύνησε την πληροφορία αυτήκαιβρήκεότι ήταναθεμελίωτη καιανυποστήρικτη. Στις4 Μαΐου, 1987, σεσυνέντευξη μετοΛειτουργότουΤμήματος κ. Τιμοθέου, ηαιτήτριαδήλωσε ότι το οικόπεδο με αριθ­ μό εγγραφής D.263 δωρήθηκε από την ίδια στις κόρες της στις 28 Δεκεμβρίου, 1983, και πωλήθηκε στη συνέχεια στις 29 Μαρ­ τίου, 1984, τρεις μήνες μετάτηδωρεά. Ισχυρίστηκε ότι δεν έγι­ νε πωλητήριο έγγραφο. Οσύζυγος της κ.Ανδρόνικος Νικολάου ήτανγενικός πληρεξούσιος των παιδιώντου,ενήργησε τηνπώ­ λησηκαι το τίμημα πωλήσεως κατατέθηκε στο λογαριασμό του στην τράπεζαγιατις σπουδές των παιδιών. Οι κόρες τηςκαμιά άλλη διάθεσηπεριουσίας δεν έκαναναπότο 1980, τοχρόνο της έναρξης της ισχύος της εφαρμογής του περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου του 1980 (Αρ. 52/80). Ο κ. Ανδρό­ νικος Νικολάου δήλωσε στον ίδιο Λειτουργό ότι θα επανέλθει με στοιχεία για να υποστηρίξει τα itio πάνω. Οι έρευνες του Εφόρουπροςτηνκατεύθυνση τωνκκ.Τούλας Σταυρινιδη Λουκαΐδη, της αδελφής της και του κ. Γεώργιου Χριστοδουλίδη, ταπρόσωπα στα οποία μεταβιβάστηκε τοοικό­ πεδο, έφεραν σε φως το πωλητήριο έγγραφο της 30ηςΜαρτίου, 1983,καιτις αποδείξεις εισπράξεως, μεαριθμούς270,286,293, 300,507,510,511,541,549,πουεκδόθηκαναπότον κ. Ανδρόνικο Νικολάουγια πληρωμές μέχρι 19 Οκτωβρίου, 1983, συνολι­ κού ποσού £19,500.- έναντι του τιμήματος αγοράς του οικοπέ­ δου με αριθμότεμαχίου
2. Ο εμπειρογνώμονας εκτιμητής κ. Ματέαςετοίμασε έκθεση με την οποία υπολόγισε την αγοραία αξία των οικοπέδων αυτών στις 27 Ιουνίου, 1978, σε £10,000.- το καθένα. Χρησιμοποίησε την απευθείαςσυγκριτική μέθοδο. ΟΔιευθυντής είχευπόψητου και τηδήλωση ακίνητης ιδιοκτησίας που υπέβαλε ηαιτήτριαμε βάσητονπερί ΦορολογίαςΑκινήτου ΙδιοκτησίαςΝόμοτου 1980 (Αρ. 24/80),στην οποία δήλωσε ότι ηαξία των πιο πάνωοικο­ πέδων ήταντην 1ην Ιανουαρίου, 1980,£14,000.-. ΟΔιευθυντής,μετάαπότηνέρευνατουκαιμεβάσηταστοιχεία ταοποίαείχεενώπιοντου,πήρετηνπροσβαλλόμενη απόφαση,την 39 Στυλιανίόης,Δ. Νικολάουν.Δημοκρατίας

(1990)οποίακοινοποίησε μεεπιστολή ημερομηνίας 23Οκτωβρίου,

1. Απέστειλεδεστην αιτήτριαΕιδοποιήσεις ΕπιβολήςΦορολογίας. Παραθέτω αυτούσια την επιστολή ημερομηνίας 23 Οκτωβρί­ ου, 1987: 5 "Αναφέρομαι στις ενστάσεις πουυποβάλετε για τις φορο­ λογίες κεφαλαιουχικών κερδών με αρ. 830001, 830002 και 840001 και σας πληροφορώ τα πιοκάτω: 10
2. Ο ισχυρισμός σας,ότι ηπώληση τουακινήτουμεαρ. εγγρ. D263 έγινε από τις κόρες σας Έλενα και Νικολέττα και όχι απόεσάς την ίδια,δεν έγινεδεκτός,γιατί σύμφωνα με τα στοιχεία που έχω στα χέρια μου,φαίνεταικαθαρά ότι ηπώληση του πιο πάνωακινήτουέγινε απόεσάς, στις 30 15 Μαρτίου, 1983, μεβάσηπωλητήριο έγγραφο.Οι μετέπειτα πράξεις της δωρεάςτου ακινήτουπροςτις κόρες σας στις 28 Δεκεμβρίου, 1983,καιημεταβίβασητουπροςτουςαγο­ ραστές, στις 29 Μαρτίου, 1984, σκοπό είχαν την μείωση τουφόρουσας,γι' αυτόκαιαγνοούνται μεβάσητοάρθρο 20 36

(1)των Περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝό­ μων 4/78-164/

1. Το κέρδος που προέκυψε από την πιο πάνω πώληση φορολογείται ολόκληρο στο όνομα σας.
2. Εξέτασα προσεκτικά τον ισχυρισμό σαςότι ηαγοραία αξία 25 των ακινήτων που διαθέσατε στις 27.4.83 και 30.3.83 με αριθμούς εγγραφής D266και D263 ήτανκατάτην 27.6.78 μεγαλύτερη απόαυτήπουέχωκαθορίσει στις πιοπάνω φο­ ρολογίεςκαισαςαναφέρωότι μεβάσηταστοιχεία πουέχω σταχέρια μουκαιπουαφορούνπωλήσεις άλλων παρομοί- 30 ων ακινήτωνστην ίδιαπεριοχήκατάτο ίδιοπερίπουχρονι­ κόδιάστημα,καθώςκαιάλλους παράγοντεςπουέχωυπόψη μουOTLεπηρεάζουντηναγοραίααξίατηςακίνητηςιδιοκτη­ σίας, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η εκτίμηση μου είναι κανονικήκαιδεν μπορώνατηναλλάξω. 35 Οι λόγοι πουπροβάλλονται για ακύρωσητης πιοπάνωαπό­ φασης είναι:
3. Ηδιάθεση του οικοπέδου D.263 δεν έγινε από την αιτήτρία και α>ςεκ τούτου δεν υπόκειται σε φορολογία κεφα­ λαιουχικών κερδών.
4. Ο Διευθυντής ενήργησε με πλάνη περί το νόμο και τα πράγματα,και 40 40 3 ΑΛΛ. Νικολάου ν.Δημοκρατίας Στυλιανιδης,Δ.
5. Οκαθορισμός της αγοραίαςαξίαςτων οικοπέδων στις27 Ιουνίου,1978,δενήτανεύλογα επιτρεπτόςστο Διευθυντή. 5 10 15 20 25 30 35 40 Για υποστήριξη του πρώτου λόγου παρουσιάστηκαν στοΔικαστήριο ένορκες δηλώσεις των δύο κόρων, στις οποίες επισυ­ νάφθηκαν βεβαιώσεις της Κυπριακής Λαϊκής ΤράπεζαςΛτδ., ημερομηνίας 8Νοεμβρίου, 1989, ότι οπατέραςτους έμβασεμε­ ταξύτων ετών 1982 και 1984 της μίαςκαι 1983 και 1987 τηςάλ­ λης ποσά £7,088.- και£3,375.- γιαδίδακτρα και£14,171.-και £2,154.-γιασυντήρηση,αντίστοιχα. Οι ένορκες δηλώσεις δενεί­ χαν τεθεί ενώπιον τουΔιευθυντή καιενπάσηπεριπτώσει τοπε­ ριεχόμενο τους δενείναι σύμφωνο μετακαταλυτικά στοιχεία του πωλητηρίου εγγράφου και των αποδείξεων που εξέδωσεο πατέρας γιατηνείσπραξη των£19,500.- έναντι τουτιμήματος πωλήσεως πριν τη "δωρεά -μεταβίβαση"στις κόρες του. Το Αρθρο 33

(1)των περί βεβαιώσεως και ΕισπράξεωςΦό­ ρων Νόμων του 1978 έως 1987(οΝόμος 159/88καιο Νόμος 196/89θεσπίστηκαν μετά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφάσης καιεν πάση περιπτώσει δενέχουν καμιά επιρροή στην έκβασητης παρούσαςπροσφυγής),προβλέπει: "33.-

(1)Οσάκις ο Διευθυντής κρίνη ότι αναφορικώς προς φορολογικόν τιέτος τοαντικείμενον φόρουοιουδήποτεπροσώπου μειούται εκπράξεωναίτιες, κατάτηνγνώμηναυτού, δεν είναι γνήσιαι ήείναι εικονικαί, δύναται νααγνόησηοι­ ανδήποτετοιαύτηνπράξινκαιναφορολόγηση ταενδιαφερό­ μενα πρόσωπα επί του ορθού αντικειμένου φόρου." Τοπιοπάνω άρθρο,πουπριντο Νόμο 164/87 είχεαριθμό 36, εφαρμόζεται σε όλες τις φορολογίες. (Βλ., μεταξύ άλλων, Panayiotou v. Republic

(1986)3 C.L.R. 231*1- Panayiotou v. Republic

(1989)3(A) C.L.R. 237· Βέρα Παπακωνσταντίνου v. ΚυπριακήςΔημοκρατίας, μέσωΔιευθυντήΤμήματοςΕσωτερικώνΠροσόδων

(1989)3(Δ)Α.ΑΛ. 2365καιAngeleMazmanian ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας,μέσω

1. ΥπουργούΟικονομικών,
2. Διευθυντού Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων

(1989)3(E) ΑΛΛ. 3361). Στην υπόθεση HjiEraclis and Another v. The Commissioner of income Tax

(1984)3 C.L.R. 604,στις σελ. 611-612ειπώθηκε:"The 'respondent is empowered by law to disregard any 41 Στυλιανίδης,Δ. Νικολάουν.Δημοκρατίας

(1990)transaction which,inhisopinion,isartificial orfictitious andassess thepersons concerned ontheproper objectofthetax. *Artificial* and 'fictitious' haveno definition but hardly anyone isneeded. It isfor therespondent todeterminefrom hisfindingsofprimary fact thefurther fact whether therewasanact whichwasnotreal,anact 5 without any commercial or business purpose apart from atax advantage. Theprimary facts are notindispute. Itisthenforthe Commissioner todrawtheinferences from theprimary facts. This Court willinterfere withtheinference offact only inacase where it isinsupportable on thebasisofthe primary facts sofound after 10 due inquiry - (Furniss (Inspectorof Taxes) v. Dawsonand relatedappeals-[1984] S.T.C. 153-167)." Με βάση ταενώπιον τουΔικαστηρίου στοιχεία," ηαπόφαση τουΔιευθυντή ότιηπράξητηςδωρεάςαπότην αιτήτριαστις κό- 15 ρες της στις 28Δεκεμβρίου, 1983,ήτανεικονική,δεν ήτανγνήσια και σκοπό είχε ναμειώσει το φόρο της αιτήτριας,όχιμόνο ήταν εύλογα επιτρεπτή σ' αυτόν,αλλά ήτανκαιημοναδική απόφαση στην οποίαμπορούσε έναλογικό πρόσωπονακαταλήξει. Ησυμ­ φωνία πώλησης έγινε στις 30 Μαρτίου, 1983. Το ποσό των 20 £19,500.- εισπράχθηκεπριντηδήλωσηδωρεάςπροςτιςκόρες. Η δήλωση πωλήσεως από τον πληρεξούσιο πατέρα στις αγοράστριες έγινε γιαεκτέλεση τηςσύμβασηςπώλησης της30ηςΜαρτί­ ου, 1983. Οικόρες εδικαιούντανσεεξαίρεση από φορολογήσιμο κέρδος £5000.- ηκάθε μια,γιατίδενείχανκάμεικαμιάάλλη OLO- 25 θέση ιδιοκτησίας (Αρθρο 5

(1)). Διάθεση, όπως ορίζεται στο Αρθρο 10,περιλαμβάνει πώλησηκαισυμφωνία πώλησης. Αναφορικά μετην αγοραία αξίαστις27Ιουνίου, 1978, οΔιευ­ θυντής έκαμε τηδέουσα έρευνα. Ηαιτήτριαπαρουσίασε στο Δι- 30 καστήριοεκτίμηση απόάλλοεκτιμητή. Ηεκτίμησητων γεγονότων ανήκει στο Διευθυντή καιτοΔικαστήριο τότε μόνο επεμβαίνει, αν υπάρχει πλάνη περί ταπράγματαήτονόμο, ήηΔιοίκηση υπερ­ βαίνειταόριατηςδιακριτικήςτηςεξουσίας,μετονόημαότιη δια­ πίστωση τωνγεγονότων δενείναι εύλογα επιτρεπτή μεβάσητα 35 ενώπιον της στοιχεία. (Βλ., μεταξύάλλων,ΑγνήΑλέξηΘουκυδί­ δην. ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.ΑΛ. 1150). ΤοΔικαστήριο συνήθωςδενεπεμβαίνει στην εκτίμηση τωνγε­ γονότων απότηΔιοίκηση ανηεκτίμηση είναι εύλογα επιτρεπτή σε αυτήκαιυπάρχουν στοιχεία ενώπιον τηςπου ναυποστηρί­ ζουν την προσβαλλόμενη απόφαση. Εύλογα επιτρεπτή είναι ηαπόφαση στην οποία ένα λογικό 42 40 3ΑΛΛ. 5 10 15 Νικολάουν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Δ. πρόσωπο θαμπορούσε νακαταλήξει μεταστοιχεία πουείναι ενώπιον τηςΔιοίκησης, ανεξάρτηταανέναάλλο λογικό πρόσω­ πο μπορούσε να καταλήξει σεδιαφορετική απόφαση. (Βλ., με­ ταξύ άλλων, ΑνδρέαΜιχαήλκαι Άλλην. ΚυπριακήςΔημοκρατίας,μέσω 1. Υπουργού Εσωτερικών, 2.Διευθυντή Τμήματος ΕσωτερικώνΠροσόδων

(1989)3(E)Α.Α.Δ. 3083) Ηνομιμότητακαιτοεύλογο διοικητικήςαπόφασηςκρίνεταιμε βάσηταστοιχεία ενώπιον τηςΔιοίκησης στο χρόνο πουλαμβάνεται ηπροσβαλλόμενη απόφαση. (Βλ.Xiros v.Republic

(1985)3 C.L.R. 971,Andreas Charalambousand TheRepublicof Cyprus,

(1989)3(A) C.L.R. 655 Athinoulla Th. Ieronymides v. The Republic of Cyprus

(1988)3(C) C.L.R. 2657 και Angele Mazmanian (ανωτέρω).) Ηέκθεση τουεκτιμητή της αιτήτριας, πουπαρουσιάστηκεστοΔικαστήριο,δεν μπορεί ναληφθείυπόψη. 20 Η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε ύστερα από δέουσα έρευνα. Όλα τασχετικά αντικειμενικά στοιχεία ήταν ενώπιον του Διευθυντή. Ηαιτήτριαδεν ικανοποίησε τοΔικαστήριοότι οΔιευθυντής ενήργησε μεπλάνηπερίτονόμο ήταπράγματα. Η απόφαση είναι αιτιολογημένη και λήφθηκε ύστερα απόορθή άσκηση τηςδιακριτικής εξουσίας. Ηπροσβαλλόμενη απόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτή στο Διευθυντή. 25 Για τους πιο πάνωλόγους ηπροσφυγή αποτυγχάνει. Απορ­ ρίπτεται. Ηαιτήτριαναπληρώσει £150.-έξοδαστους καθ' ωνηαίτηση. 30 Η προσφυγή απορρίπτεται με £150,- έξοδα. 43