clr/1990/1990_3_3439.pdf

(1990)νο στην περίπτωση που τακαθιερωμένα κριτήρια (αξία καιπροσό­ ντα) είναι ίσα. Δημόσιοιυπάλληλοι — Προαγοχγές— Εκδηληυπεροχή— Προσόντα — Κατοχή ακαδημαϊκού προσόντοςπου δεν απαιτείται από το σχέδιο υπηρεσίας— Δεν αποτελεί απόμόνοτον στοιχείοέκδηλης υπεροχής. 5 Δημόσιοι υπάλληλοι — Εμπιστευτικές εκθέσεις— Γενικήβαθμολογία και επί μέρους βαθμολογία των υποψηφίων— Βαρύνουσασημα­ σία έχει ηγενική βαθμολογία σεπροαγωγή. 10 Τόσο ο αιτητής όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχαν τα απαιτούμενα απότοσχέδιο υπηρεσίαςπροσόντα. Τοενδιαφερόμε­ νο μέρος κατείχε επίσης και το πλεονέκτημα της τουρκικής γλώσ­ σας πουαπαιτείτοαπότοσχέδιο υπηρεσίας της θέσης. 15 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απέρριψετους ισχυρισμούς πουοαιτητής επικαλέσθηκε γιαπροσβολή της επίδικης απόφασηςπουαναφέ­ ρονται στις πιο πάνωεισαγωγικές σημειώσεις καιαποφάνθηκεότι: 20

1. Η ΕΔΥ είχε αρμοδιότητα και καθήκον να ερμηνεύσει το σχέδιο υπηρεσίας και επίσης να διακριβώσει τα προσόντα βασικά και πρόσθετα του κάθευποψηφίουως πραγματικόγεγονός καιτελι­ κά'να εφαρμόσει τις πρόνοιες του σχεδίου, πράγμαπουέπραξε. Ηκατοχήτουπλεονεκτήματος από το ενδιαφερόμενο μέρος υποστηρίζεται πλήρως από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον της ΕΔΥ, ηοποία δεν ενήργησε επί του προκειμένου υπό το κράτος πλάνης περί ταπράγματα. 25
2. Ηεπάρκειατης αιτιολογίας διοικητικής απόφασηςείναι απόλυ- 30 τα συνδεδεμένη μετηδυνατότηταπουπαρέχειγιασκοπούςδικα­ στικού ελέγχου. Αποφάσεις χωρίς αιτιολογία ήμε ελλιπή αιτιο­ λογία ενέχουν το στοιχείο της αυθαιρεσίας που είναι εντελώς απαράδεκτοστησφαίρατηςδιοικητικήςδικαιοσύνης.Πέραν από τηγενική αυτήαρχή, υπάρχειτο Αρθρο 44

(3)των περί Δημοσίας 35 Υπηρεσίας Νόμων του 1967-1987,το οποίο προνοεί ότι η ΕΔΥ λαμβάνει δεόντως υπ'όψιν τις συστάσεις τουΔιευθυντή,οιοποί­ ες αποτελούν ανεξάρτητο στοιχείο κρίσεως της αξίας των υπο­ ψηφίων, που η ΕΔΥ δεν μπορεί να αγνοήσει χωρίς ειδικήαιτιο­ λογία. Οπως φαίνεταιαπόταπρακτικάτης ΕΔΥ, ηΕΔΥ δίδει ει40 δική αιτιολογία για την απόφασητης να μηνακολουθήσει τησύ­ στασητουΔιευθυντή καιόλοι οι λόγοι πουδίδει υποστηρίζονται από ταστοιχεία των φακέλων. 3440 3 ΑΛΛ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

1. Η έκδηληυπεροχή,πουόπως ισχυρίζεται έχει"οαιτητής^δεναπο­ δεικνύεται από το γεγονός ότι έχει καλύτερη επί μέρους βαθμο­ λογία. Σύμφωνα με τηνομολογία μετρήσιμο κριτήριο της αξίας των υποψηφίων αποτελεί η γενική καιόχι ητπί μέρους βαθμολο­ γία στις εμπιστευτικές εκθέσεις. Ηγενική βαθμολογία τόσο του αιτητήόσο καιτου ενδιαφερόμενου μέρους είναι ηίδια"λίανκα­ λός" γιατατελευταία 5 χρόνια.
2. Το γεγονός ότι οαιτητής είναι απόφοιτος^σχολής Μέσης Παιδεί­ ας,σεαντίθεση προςτοενδιαφερόμενο μέρος οοποίοςείναι,απόφοιτος σχολής Στοιχειώδους Εκπαίδευσης, είναι περιορισμένης σημασίας λόγω του ότι το ακαδημαϊκόαυτό προσόν του,αιτητή δεν απαιτείταιαπό το σχέδιο υπηρεσίας, και ασφαλώς δεν,απο­ τελεί απόμόνο του στοιχείο έκδηλης υπεροχής. ,,,, , 15 20 25 '<-7 ;
3. Η υπεροχήτου ενδιαφερόμενου μέρους σεαρχαιότηταέναντι του αιτητή είναι ουσιαστική, εφόσον αναφέρεται σε περίοδο,·πέραν των 12 χρόνων. Ομως το κριτήριο της αρχαιότητας υπερισχύει μόνο στην περίπτωση που τα καθιερωμένα κριτήρια της,,αξίας και των προσόντων των υποψηφίων είναι περίπου ίσα.Στην πα­ ρούσα περίπτωση, πουηυπεροχή του αιτητήσε αξίακαι προσό­ ντα, αν υπάρχει, είναι περιθωριακή και οι δύο υποψήφιοςμπο­ ρούνναχαρακτηριστούν περίπου ισάξιοι σταάλλα δύοκαθιερω­ μένα κριτήρια, ορθά το κριτήριο της αρχαιότητας διεδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο γιατην επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους. lU'lT · 30
4. Ο αιτητής απέτυχε να αποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι,του εν­ διαφερόμενου μέρους. Ηαπόφασητης ΕΔΥ λήφθηκε εντός των ορθών ορίων της διακριτικής της ευχέρειας. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 35 Theodosiou v.Republic2 R.S.C.C. 44, Π')Γ. )ffT / Republic v.Haris

(1985)3(A) C.L.R. 106, Protopapas andOthers v.Republic

(1981)3 C.L.R. 456, 40 (V ^ ι JJ,'J.\ Republic andAnother v.Roussos

(1987)3(B) C.L.R. 1217' ((= ' "ΤΊ Μιλτιάδους και Αλλοι v.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ._ 1318, 3441 Κωνσταντίνουν. Δημοκρατίας

(1990)RepublicandAnother ν Kastellanos

(1988)3CLR2249, Hadjnoannou ν Republic

(1983)3(B)CLR. 1041, 5 Papddopoulos ν PublicService Commission

(1985)3(A) CLR 405, Georghiou ν Republic

(1976)3CL.R. 74, Iendes ν Republic

(1980)3CLR 165, 10 Chnstouν Republic

(1980)3CL.R. 437, Sotenadou andOthersν Republic

(1983)3(B)CLR 921, 15 Partelhdesv Republic

(1969)3CL.R 480, Smyrmosν Republic

(1983)3(A)CLR 124 Προσφυγή. 20 Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασης της Επιτροπής Δημοσίας Υπηρεσίας να προάξει το ενδιαφερόμενο μέρος στηθέση Αρχιδεσμοφύλακα, Τμήμα Φυλάκων,αντί τουαιτητή Α Σ Αγγελίδης, γιατονΑιτητή. 25 Π. Χατζηδημητρίον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α ' , για τους Καθ 1 ων ηαίτηση. Cur. adv.vult. 30 ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ . Στις 17 Οκτωβρίου, 1990 το Δικαστήριο απέρριψε την παρούσα Αίτηση και επικύρωσε την προσβαλλό­ μενηπράξηχωρίς, ταυτόχρονα,ναεκθέσει τους λόγους της από­ φασης του,ανέβαλε δετην υπόθεση για σήμερα γιατον αποκλει­ στικό αυτό σκοπό. 35 Η Αίτηση απορρίφθηκεγια τους λόγους που παραθέτωστη συ­ νέχεια. Αντικείμενο της παρούσας Αίτησης αποτελεί η απόφαση της Επιτροπής Δημοσίας Υπηρεσίας (που στησυνέχεια θααναφέρε­ ται ως ΕΔΥ) πουλήφθηκε στις 13Απριλίου 1989,καιδημοσιεύ­ τηκε στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας μεημερομηνία23 Ιουνίου 1989,μετην οποίαπληρώθηκε μιααπότέσσερις κενές θέ3442 40 3ΑΛΛ. 5 Κωνσταντίνου ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. σεις Αρχιδεσμοφΰλακα, Τμήμα Φυλακών,με την προαγωγή του Ενδιαφερόμενου Μέρους Νικόλα Ιωάννουαντί του ΑιτητήΚώ­ σταΚωνσταντίνου. ΕίναιεισήγησητουΑιτητήότιη απόφαση αυ­ τή είναι άκυρη, παράνομηκαι στερημένηοποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος γιατους ακόλουθους λόγους: "α. Η απόφασηπάσχει γιατί δεν πραγματοποιήθηκε η αρχήτης προαγωγήςτουκαλυτέρουαπότουςδιαθέσιμουςυποψηφίους. 10 15 20 β. Ηαπόφασηλήφθηκε χωρίς τηδέουσα έρευνα. γ. Η απόφαση λήφθηκε κατάδιαδικασία πουπροηγήθηκεπου πάσχει νομικάγιατί στηρίκτηκε οε γεγονότα πουδεν έπρε­ πε να ληφθούν υπόψη και/ήσε ενέργειες έξω απότην όλη αρμοδιότητατης Ε.Δ.Υ.και/ήτου Τμηματάρχηκαι/ήαντί­ θεταστο Νόμο. δ. Η απόφαση είναι προϊόν αλλότριου σκοπού και/ήσυγκα­ λυμμένης δίωξης του αιτητήκαι παραβιάζεικεκτημένα δικαιώματατου αιτητήκαι τους κανόναςτης φυσικήςδικαι' οσυνης. ε. Ηαπόφασηπάσχει λόγω πλάνης περί τα πράγματακαι το Νόμο. 25 στ.Η απόφασηπαραγνώρισεταπροσόντατουαιτητή,τηναξία του καιτην εξαίρετη προσφοράτου. 30 35 40 ζ. Η απόφαση είναι αναιτιολόγητη ή στερείται της δέουσας αιτιολογίας." Η επίδικηθέσηείναι θέσηπροαγωγής,το δε Ενδιαφερόμενο Μέρος όπως και ο Αιτητής ήτανπροσοντούχοι υποψήφιοι για προαγωγήσ' αυτή. Γιατην πλήρωση της ακολουθήθηκε η διαδικασία που καθιερώθηκε από το άρθρο 36 των περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμων του 1967 έως 1987 και απότις σχετικές Κα­ νονιστικές Διατάξεις. Της τελικής επιλογής των καταλληλότε­ ρων υποψηφίωνπροηγήθηκε σύσταση της αρμόδιαςΤμηματικής Επιτροπής ηοποία εξέτασετο θέμακαι,όπως αναφέρεταιστην Έκθεση του Προέδρου της - Διευθυντή του ΤμήματοςΦυλακών -μεημερομηνία 25 Νοεμβρίου 1988, αποφάσισενασυστήσειγια προαγωγή στις τέσσερις κενές θέσεις 16 συνολικά υποψήφιους περιλαμβανομένου του Αιτητήκαι εξαιρουμένου του Ενδιαφε­ ρόμενου Μέρους. Εντούτοις, ηΤμηματική Επιτροπήαναφέρει 3443 Πογιατζής, Δ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1990)στην ίδια Έκθεση της προς την ΕΔΥ ότι από τα ενώπιον της στοιχεία μόνο το Ενδιαφερόμενο Μέρος έχειγνώση της Τουρκι­ κήςγλώσσας, προσόν πουαποτελείπλεονέκτημα σύμφωνα μετο Σχέδιο Υπηρεσίας των υπόπλήρωση θέσεων. 5 Στη συνεδρία της στις 27 Δεκεμβρίου 1988 η ΕΔΥ εμελέτησε τα στοιχεία πουείχε ενώπιον της καιαποφάσισεότι επιπρόσθετα με τους 16υποψήφιουςπουείχεσυστήσειηΤμηματική Επιτροπή, θαπρέπειναληφθούνυπόψηκατάτηντελικήεξέτασητουθέματος τέσσερις άλλοι υποψήφιοι περιλαμβανομένου του Ενδιαφέρομενου Μέρους,και ότι σε μελλοντική συνεδρία θαπρέπει νακληθεί καιεκθέσει τιςαπόψειςτουοΔιευθυντής τουΤμήματοςΦυλακών. 10 Στις 13 Απριλίου 1989, ηΕΔΥ έκαμε την τελική της επιλογή αφούάκουσετις συστάσεις τουΔιευθυντή οοποίοςαφούκλήθηκε να λάβει υπόψηκαιτους τέσσεριςυποψήφιουςπουείχαν προστε­ θεί απότην ΕΔΥ στον τελικό κατάλογοτων υποψηφίων, ανάφερε τα εξής,όπωςπροκύπτειαπότοακόλουθοαπόσπασματου σχετι­ κούπρακτικού: 15 20 "Με βάση τα καθιερωμένα κριτήρια (αξία,προσόντα και αρχαιότητα) συστήνει τους πιο κάτω: Σαν πρώτο το Χαρά­ λαμπο Ιωάννου,σαν δεύτερο το Γεώργιο Αντωνίου, σαν τρί­ τοτο Μιχαλάκη Βάσιλο. Για την τέταρτη θέση συστήνει τέσ­ σερις για επιλογή: τους Παντελή Δημητριάδη, Μιχαήλ Κουντούρη, Κώστα Κωνσταντίνου και Χαράλαμπο Γαβριήλ." Ακολούθως ο Διευθυντής αποχώρησε και η ΕΔΥ προχώρησε στην αξιολόγηση καισύγκριση των υποψηφίων. Οι ενέργειες της ΕΔΥ αντικατοπτρίζονταιστο πιο κάτω απόσπασμααπότο σχετικόπρακτικό(Παράρτημα 6τηςΈνστασης): 25 30 "Η Επιτροπήεξέτασε ταουσιώδη στοιχεία απότοΦάκελο Πλήρωσης της θέσης,καθώςκαιαπότους Προσωπικούς Φα­ κέλους και τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψήφιων,και έλαβε υπόψη τα πορίσματα της Τμηματικής Επιτροπής και τις κρίσεις και συστάσεις του Διευθυντή. 35 Η Επιτροπή,με βάσητα ενώπιον της στοιχεία, έκρινε ότι τοπλεονέκτημα πουπροβλέπεται στο ΣχέδιοΥπηρεσίας διαθέτει μόνον ο ΝικόλαςΙωάννου. 40 Η Επιτροπή έλαβε υπόψη τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψήφιωνστο σύνολο τους. ΣτηνπερίπτωσητουΝικόλα Ιω3444 3 Α.ΑΛ. Κωνσταντίνου ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. άννουαγνοήθηκε ηβαθμολογία "Μέτριος" σε μια παράγραφο της Εμπιστευτικής Έκθεσης του 1979, γιατί δεν του γνωστο­ ποιήθηκε,όπωςαπαιτείη σχετική ΚανονιστικήΔιάταξη." 5 Στη συνέχεια γίνεται αναφοράστη βαθμολογία των 20 υπο­ ψηφίωντουΤελικού Καταλόγουόπως προκύπτει απότις Εμπι­ στευτικές Εκθέσεις τους για ταπέντε τελευταία χρόνια,δηλαδή 1984 - 1988,καιτο πρακτικόσυνεχίζει ως εξής: 10 "Η Επιτροπήέλαβε επίσης υπόψη τα προσόντα των υπο­ ψήφιων καθώς και την αρχαιότητα τους, η οποία φαίνεται στον ενώπιον της Επιτροπήςκατάλογοτων υποψήφιων. 15 20 25 30 35 40 Με βάση όλα τα π ω πάνω η Επιτροπήυιοθέτησε τις συστάσεις του Διευθυντή για τους Χαράλαμπο Ιωάννου,Γεώρ­ γιο Αντωνίου και Μιχαλάκη Βάσιλο. Γιατην τέταρτηθέση ηΕπιτροπήεπέλεξετο ΝικόλαΙωάν­ νου, ο οποίος, αν και δεν είναι ανάμεσα στους συστηθέντες από την Τμηματική Επιτροπή, ωστόσο κρίνεται ανάμεσα στους επικρατέστερους λόγω της πολύ μεγάλης αρχαιότητας στην προηγούμενη θέση έναντι των τεσσάρων άλλων που έχουν συστηθεί απότοΔιευθυντή προςεπιλογή γιατηντέταρ­ τη θέση. Συγκεκριμένα, αυτός προηγείται από περίπου δέκα μέχρι 16χρόνια. ΗΕπιτροπήδενπαράλειψε νασημειώσει ότι οισυστηθέντες προςεπιλογή υπερέχουνγενικάστις Εμπιστευ­ τικές Εκθέσεις, ιδιαίτεραο Κωνσταντίνου. Ωστόσο, λαμβανο­ μένων υπόψη ότι ο Νικόλας Ιωάννου είναι ο μοναδικός που έχειγνώση τηςΤουρκικής,πουαποτελεί πλεονέκτημα σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας, και του γεγονότος ότι ο Διευθυ­ ντής δε φαίνεται να απέδωσε τη δέουσα σημασία στη μεγάλη αρχαιότητα του, η Επιτροπή, σημειώνοντας ότι στη γενική βαθμολογία αυτός είναι συνέχεια "Λίαν Καλός" και ότικανέ­ νας από τους τέσσερις άλλους δεν έχει γενική βαθμολογία "Εξαίρετος" και ότι συνεκτιμωμένων των τριών καθιερωμέ­ νων κριτηρίων στο σύνολο τους αυτός θεωρείται ως περίπου ισοδύναμος μετους άλλους,έκρινε ότιτοπλεονέκτημακλίνει τηνπλάστιγγα υπέρτουΙωάννου. Συμπερασματικάη Επιτροπή,λαμβάνονταςυπόψηόλατα ενώπιον της ουσιώδη στοιχεία, έκρινε μεβάσητακαθιερωμέ­ να κριτήρια στο σύνολο τους (αξία,προσόντα,αρχαιότητα) ότι οι παρακάτωυπερέχουν τωνάλλων υποψήφιωνκαιαπο­ φάσισε να τους προαγάγει σαν τους πιο κατάλληλους στη 3445 Πογιατζής,Δ. Κωνσταντίνουν.Δημοκρατίας

(1990)μόνιμη (Τακ.Προυπ.)θέση Αρχίδεσμοφύλακα, Τμήμα Φυλα­ κών,από 1.5.89:

1. ΑΝΤΩΝΙΟΥ Γεώργιος
2. ΒΑΣΙΛΟΣ Μιχαλάκης
3. ΙΩΑΝΝΟΥ Νικόλας
4. ΙΩΑΝΝΟΥ Χαράλαμπος." 5 Στη διάρκειατης πενταετίας 1984-1988 οιΕμπιστευτικές Εκ­ θέσεις τουΑιτητήκαιτουΕνδιαφερόμενου Μέρους παρουσία- 10 ζαν την εξής εικόνα: 1984 1985 1986 1987 1988 ΕνδιαΦεοόμενο Μέοος Αιτητήζ "Λ.Κ." (0-12-0) "Λ.Κ." (0-12-0) "Λ.Κ." (3-9-0) "Λ.Κ." (4-8-0) "Λ.Κ." (6-6-0) 1984 "Λ.Κ."(0-10-2) 1985 "Λ.Κ."(0-10-2) 1986 "Λ.Κ."(0-8-4) 1987 "Λ.Κ."(0-10-2) 1988 "Λ.Κ."(1-10-1) Αναφορικά μετοκριτήριο της αρχαιότητας, τόσο ο Αιτητής 20 όσο καιτοΕνδιαφερόμενο Μέρος διορίστηκαν στις 15 Φεβρου­ αρίου 1985 στηθέση που κατείχαν αμέσως πριν ληφθεί η προ­ σβαλλόμενη απόφαση. Όμωςοπρώτος διορισμός τουΕνδιαφε­ ρόμενου Μέρους ως δεσμοφύλακα έγινετον Οκτώβριο 1957 ενώ του Αιτητή έγινε τον Ιανουάριο
5. Έπεται ότι ο πρώτος 25 προηγείται τουδεύτερου σεαρχαιότητα κατά 12χρόνια και3 μήνες. Από τις αγορεύσεις τουευπαίδευτου δικηγόρου τουΑιτητή προκύπτει ότιπροβάλλει τρεις βασικούς λόγους γιατους οποί- 30 ους ηπροσβαλλόμενη απόφασηπρέπει να ακυρωθεί. Οπρώτος λόγος είναι ότιτο Ενδιαφερόμενο Μέρος δεν κατέχει το πλεο­ νέκτημα πουπρονοεί τοΣχέδιο Υπηρεσίας καιεφόσο,στην επι­ λογήτουγιαπροαγωγήηΕΔΥλανθασμένα έλαβευπόψηότικα­ τείχε τοπλεονέκτημα,ηΕΔΥενήργησε κάτωαπότοκράτοςπλά- 35 νης περί τα πράγματα. Οδεύτερος λόγος είναι ότιηΕ.Δ.Υ, δεν αιτιολόγησε ειδικάκαι μετην αναγκαία επάρκειατηναπόφαση τηςνααγνοήσει τησύσταση τουΔιευθυντή τουΤμήματοςΦυλα­ κών υπέρ τουΑιτητή, ούτε και ακολούθησε τηδιαδικασία που έχει καθιερωθεί απότη νομολογία σε τέτοιες περιπτώσεις. Ο 40 τρίτος λόγος είναι ότιη ΕΔΥ αγνόησε την έκδηλη υπεροχή του Αιτητή καιλανθασμένα έδωσε υπέρμετρη βαρύτητα στοκριτή­ ριο τηςαρχαιότητας. 3446 15 3ΑΛΛ. Κωνσταντίνου ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. Θα ασχοληθώ με τον καθένα απότους τρείς αυτούς λόγους με τησειρά πουτους παραθέτωπιο πάνω. 5 10 15 20 25 30
6. Το Πλεονέκτημα Ο δικηγόρος του Αιτητή ισχυρίστηκε ότι το εύρημα τόσο της αρμόδιαςΤμηματικής Επιτροπήςόσο καιτης ΕΔΥ ότι τοΕνδια­ φερόμενο Μέρος έχειγνώσητηςΤουρκικήςγλώσσας καικατέχει, ως εκτούτου,τοπλεονέκτημα πουπρονοεί το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης, είναι αυθαίρετο εφόσο δεν υποστηρίζεται από τοπε­ ριεχόμενο των φακέλων που είχαν τεθεί ενώπιον της Διοίκησης. Ο ισχυρισμός αυτός του Αιτητήδεν ευσταθεί. Στο Φάκελο Πλή­ ρωσης τηςεπίδικηςθέσης πουήτανενώπιον της ΕΔΥ καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους, βρίσκονταν επιστολές, μιατου ΔιευθυντήΦυλακώνημερομηνίας 10 Μαρτίου 1986 και μιατουγραφεί­ ουτηςΕΔΥ ημερομηνίας 14Φεβρουαρίου 1986 πουεπιβεβαίωναν ότι το Ενδιαφερόμενο Μέρος είχε υποβληθεί σε προφορικήεξέ­ τασηαπόΛειτουργότου ΓραφείουΤύπουκαιΠληροφοριών σαν αποτέλεσματηςοποίαςείχεδιαπιστωθείότιέχειγνώσητηςΤουρκικής γλώσσας. Έπεταιότι το επίδικο εύρημα αναφορικάμε το πλεονέκτημα τουΣχεδίου Υπηρεσίας υποστηρίζεται πλήρωςαπό τα στοιχεία που είχαντεθεί ενώπιον της Ε.Δ.Υ.ηοποίαδενέχει ενεργήσει επί του προκειμένου κάτωαπότοκράτοςπλάνης περί τα πράγματα. ΗΕΔΥ είχεαρμοδιότητακαικαθήκονόχι μόνονα ερμηνεύσειτοΣχέδιοΥπηρεσίας, αλλάναδιακριβώσει ταπροσό­ ντα, βασικά και πρόσθετα, του κάθε υποψήφιου ωςπραγματικό γεγονός,καιτελικά να εφαρμόσει τις σχετικές πρόνοιες τουσχε­ δίουστηνπερίπτωσητουκάθευποψήφιου(Απόφαση Ολομέλειας Ανωτάτου Δικαστηρίου Κλέαρχος Μιλτιάδονςκαι Άλλοι ν. Αημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 1318).ΗΕΔΥ έχει εκτελέσειτοκα­ θήκοναυτόστην παρούσαπερίπτωση κατάτρόποπουδενεπιδέ­ χεταικριτική. 2. Η επάρκειατης αιτιολογίας 35 40 Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες η εφαρμογήτης αρχής σύμφωνα με την οποίαόλεςανεξαίρετα OL αποφάσεις των διοικητικών οργάνων πρέπει να είναι επαρκώς αιτιολογημένες, πιθανό να παρουσιάζει δυσκολίες, ιδιαίτερα αναφορικά μετην έκτασητηςαιτιολογίαςπουαπαιτείται γιανα θεωρείται επαρκής, εντούτοις ηίδιαηαρχήδεν έχει ποτέαμφι­ σβητηθεί. Ηεπάρκειατηςαιτιολογίας είναι απόλυτασυνδεδεμέ­ νη μετηδυνατότηταπουπαρέχει γιασκοπούς δικαστικούελέγ­ χου. Αποφάσεις χωρίς αιτιολογία ή με ελλειπή αιτιολογία ενέ3447 Πογιατζής, Δ. Κωνσταντίνου ν.Δημοκρατίας

(1990)χουν το στοιχείο της αυθαιρεσίας που είναι ολότελα απαράδε­ κτο στη σφαίρατης διοικητικήςδικαιοσύνης. Πέραναπότηγε­ νικήαυτήαρχήυπάρχειτοάρθρο44

(3)τωνπερίΔημοσίαςΥπη­ ρεσίας Νόμωντου 1967 έως 1987 τοοποίοπρονοείότι κατάτην προαγωγή η ΕΔΥ λαμβάνει δεόντως υπόψη τις συστάσεις του ΠροϊσταμένουτουΤμήματοςοι οποίες,σύμφωναμετηνομολο­ γία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου, αποτελούν ανεξάρτητο στοι­ χείο προσδιορισμούτης αξίαςτων υποψηφίωνπουη ΕΔΥ δεν μπορείνααγνοήσειχωρίςναδώσει ειδικήαιτιολογία.Ενδεικτι­ κά αναφέρω τις υποθέσεις Θεοδοσίου ν. Λημοχρατίας, 2 Α.Α.Σ.Δ. 44 καιΔημοκρατίαςν. Χαρή

(1985)3Α.Α.Δ. 106. 5 10 Είναιο ισχυρισμός τουΑιτητή στηνπαρούσαπροσφυγήότιη προσβαλλόμενηαπόφασηπάσχειγιατίηΕΔΥ δενέδωσε,ωςόφει­ λε να είχε δώσει, ειδικήαιτιολογίαπουναδικαιολογεί την από- 15 κλίση της απότησύσταση τουΔιευθυντήηοποίαήταν σύμφωνη μετοπεριεχόμενοτωνδιοικητικώνφακέλων. Θαπρέπειναυπεν­ θυμίσωότιγιατηνπλήρωσητηςσυγκεκριμένηςεπίδικηςκενήςθέ­ σηςοΔιευθυντήςπουήτανπαρώνστησυνεδρίατηςΕΔΥ,είχεσυ­ στήσει τονΑιτητήμαζίμετρείςάλλουςυποψήφιους,όχιόμωςτο 20 Ενδιαφερόμενο Μέρος. Επίτου προκειμένουο Αιτητής καταλο­ γίζει στην ΕΔΥ ουσιώδηπαρέκκλισηαπό τηδιαδικασία πουείχε καθήκον να ακολουθήσει σύμφωνα με τηνομολογία.Επικαλού­ μενος την υπόθεση Θεοδοσίου(ανωτέρω) και Πρωτοπαπά ν. Ε.Ε.Υ.

(1981)3 Α.Α.Δ.456, ο Αιτητής ισχυρίζεταιότι, εφόσον η 25 ΕΔΥ θεωρούσε ότι δεν έπρεπεναυιοθετήσει τησύσταση του Δι­ ευθυντή,όφειλενατονείχεκαλέσειγιαναεπεξηγήσειτιςαπόψεις τουενώπιοντηςπρινλάβειτελικήαπόφαση.Τοσχετικόαπόσπα­ σματηςαπόφασηςστηνυπόθεσηΘεοδοσίου(ανωτέρω)στοοποίο βασίστηκαν όλες οι μεταγενέστερες αποφάσεις αναφέρειταεξής 30 (σελ.48): "In theopinionof theCourttherecommendationof aheadof Departmentorothersenior responsible officer, andespeciallyso incaseswhere specializedknowledgeandability arerequired for the performance of certain duties, is a most vital consideration which should weigh with the Public Service Commission in coming to a decision in a particular case and such recommendation should notbe lightly disregarded. If thePublic Service Commission is of the opinion that for certain reasons such recommendation cannot be adopted then as a rule such Headof Departmentorotherofficer concernedshouldbe invited by the Public Service Commission toexplain his viewsin order that the Public Service Commission may have full benefit 3448 35 40 3 ΑΛΛ. Κωνσταντίνουν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. thereof,acourse which has not been followed inthis case. 5 10 If, nevertheless, the Public Service Commission comes to theconclusion not tofollow theaforesaid recommendation it is to be expected for the effective protection of the legitimate interests, under Article 151 in conjunction with Article 146 of the Constitution, of the candidates concerned, that the reasons for taking such anexceptional course wouldbeclearly,recorded in the relevant minutes of the Public Service Commission. Failure to do so would not only render the work of this Court more difficult in examining thevalidity of therelevant decision of the Public Service Commission but it might deprive such Commission of a factor militating against the inference that it has acted inexcess or abuse of power." 15 20 Δε νομίζω ότι το πιοπάνωαπόσπασμαμπορεί να ερμηνευθεί ότι καθιερώνειτηνανελαστικήδιαδικασίαπουεισηγείται οΑιτητήςστην παρούσα υπόθεσηστην οποίαησύστασητου Διευθυντή έγινεπροφορικάαπότονίδιοενώπιοντηςΕΔΥ, σεαντίθεσημετις υποθέσεις Θεοδοσίου(ανωτέρω)καιΠρωτοπαπά(ανωτέρω)στις οποίες ο Διευθυντής είχε στείλει γραπτώς τις απόψεις του στην ΕΔΥ. Το καθήκοντης ΕΔΥ σε περιπτώσεις όπως ηπαρούσαεκ­ πληρώνεται αν δώσει ειδική αιτιολογία η επάρκεια της οποίας αποτελεί,βέβαια,αντικείμενοδικαστικούελέγχου. 25 30 35 40 Όπως φαίνεται απότο απόσπασματων πρακτικώντης ΕΔΥ ημερομηνίας 13 Απριλίου 1989, το οποίο,έχω παραθέσειπιοπά : νω, η ΕΔΥ δίδει ειδική αιτιολογία για την απόφασητης να μην ακολουθήσει τησύσταση τουΔιευθυντή. Δεν προτίθεμαινα επαναλάβωτουςλόγους πουεπικαλείται. Αρκεί ναπωότιόλοι οιλό­ γοι πουδίδει υποστηρίζονταιαπότο περιεχόμενο τωνφακέλων. Ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι ηπροσβαλλόμενη απόφασηπάσχει γιατίδενείναιειδικώςκαιεπαρκώςαιτιολογημένηδενευσταθεί. 3. Ηέκδηληυπεροχήτου Αιτητή Ο δικηγόροςτουΑιτητή ισχυρίστηκε ότι η ΕΔΥ αγνόησετην έκδηληυπεροχήτου Αιτητή έναντι του Ενδιαφερόμενου Μέρους αναφορικάμετακριτήριατηςαξίαςκαιτωνπροσόντωνκαι απέδώσευπέρμετρηβαρύτηταστηναρχαιότητα τουΕνδιαφερόμενου ΜέρουςέναντιτουΑιτητή. Θαεξετάσωτον ισχυρισμό τουΑιτη­ τήαναφορικά μετοκαθένα απότατρίακριτήριαχωριστά. (α)Αξία. Έχει αποδείξει ο Αιτητής υπεροχήέναντι τουΕν3449 Πογιατξής, Δ. Κωνσταντίνου ν.Δημοκρατίας

(1990)διαφερόμενου Μέρους; Ηαπάντησηστο ερώτημαείναιαρνητι­ κή. Το επιχείρημα του Αιτητή στηρίζεται κυρίως στην εικόνα των Εμπιστευτικών Εκθέσεων. Ησύγκριση των Εμπιστευτικών Εκθέσεων του Αιτητή και του Ενδιαφερόμενου Μέρους στο πρόσφατο παρελθόν αποκαλύπτειότι ηγενική βαθμολογίακαι 5 των δυοήτανγια τατελευταία5χρόνιαπάντοτε "Λίαν Καλός". Το γεγονός ότι ο Αιτητής έχει καλύτερη επί μέρουςβαθμολογία δεδικαιολογεί το επιχείρηματουότι έχει έκδηληυπεροχήέναντι του Ενδιαφερόμενου Μέρους. Ηνομολογία του Ανωτάτου Δι­ καστηρίου επί του προκειμένου είναι ότι για τους σκοπούς της 10 διακρίβωσης της αξίας των υποψηφίων σημασία έχει η γενική και όχι η επί μέρους βαθμολογία στις Εμπιστευτικές Εκθέσεις (Δημοκρατίαν.Ρούσσος

(1987)3Α.Α.Δ. 1217, και Δημοκρατία και Άλλη ν. Καστελλάνος

(1988)3 C.L.R. 2249). 15 (β)Προσόντα.ΟΑιτητής είναιαπόφοιτος σχολής ΜέσηςΕκ­ παίδευσης ενώ το Ενδιαφερόμενο Μέρος είναι απόφοιτοςσχο­ λής Στοιχειώδους Εκπαίδευσης. Κανένααπόταδυοαυτάπρο­ σόντα δεν είναι απαραίτητο απότο ΣχέδιοΥπηρεσίας για προ­ αγωγήστην επίδικηθέση.Όπως προκύπτειαπότηνομολογία,η 20 κατοχή απότον Αιτητή.τουπιοπάνωακαδημαϊκού προσόντος που ούτε απαιτείταιαπό το Σχέδιο Υπηρεσίας, ούτε αποτελεί πλεονέκτημα σύμφωνα με αυτό,θαπρέπει μεν να συνεκτιμηθεί με όλα τα άλλα στοιχεία για την επιλογή του καταλληλότερου υποψήφιου, αλλά δεν πρέπει να βαρύνει πολύ στη σκέψη της 25 ΕΔΥ. Η σημασίατουείναιπεριορισμένη και,ασφαλώς,δεναπο­ τελεί απόμόνο του στοιχείο έκδηληςυπεροχής. ΣτηνυπόθεσηΧατζηϊωάννουν. Δημοκρατίας

(1983)3 Α.Α.Δ. 1041, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου αποφάσισε (σελ. 30 1046, 1047) ότι: "Possession of academic qualifications additional to those required by thescheme of service,which arenotspecified inthe scheme of service as an advantage, should not weighgreatly in 35 themind of the Commission who should decide inselectingthe best candidate onthetotality of thecircumstances before them. Additional academic qualifications to those provided by the scheme of service do not indicate by themselves a striking superiority. (See EiliCrh. KoraiandAnother v. The Cyprus 40 Broadcasting Corporation

(1973)3 C.L.R. 546; Andreas D. Georghakis v. The Republic

(1977)3 C.L.R. 1;Evangelos HadjiGeorghiou v. The Republic

(1977)3 C.L.R. 35; Cieanthis Cleanthous v. The Republic

(1978)3C.L.R. 320). 3450 3ΑΛΛ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. AswasaptlyobservedbyHadjianastassiou,J.,inBagdades v. TheCentralBankof Cyprus

(1973)3C.L.R. 417, atp.428:5 10 15 20 25 30 35 40 'Had it been otherwise, Iwouldbe inclined totheview that there wouldbenoreason ininviting other candidates forthat particular post once they knew in advance that amongstthe candidates therewasaperson withhigher qualifications.'" Ταπιοπάνωεπαναλήφθηκαν απότηνΟλομέλεια τουΔικαστηρίουκαιστηνυπόθεσηΠαπαδόπουλοςν. ΕΔΥ

(1985)3Α.ΑΑ 405. Στην παρούσαπερίπτωση ταπροσόντα τόσο του Αιτητή όσο και τουΕνδιαφερόμενου Μέρους ήταν ενώπιον τηςΕΔΥκαθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους και,ελλείψει ενδείξεων περίτου αντιθέτου, τεκμαίρεται ότι έχει συνεκτιμηθεί από την ΕΔΥ με όλα ταάλλα στοιχεία γιατην επιλογή τουκαταλληλότερου υπο­ ψήφιου. Οθρά ηΕΔΥδεφαίνεταιναέχει αποδώσει σ' αυτό με­ γάλη βαρύτητα. (γ) Αρχαιότητα. Η υπεροχή του Ενδιαφερόμενου Μέρους έναντι τουΑιτητή σε αρχαιότητα είναι ουσιαστική εφόσο ανα­ φέρεται σεχρονική περίοδο πέραντων δώδεκαχρόνων. Ο ΑιτητήςπαραπονείταιότιδόθηκεαπότηνΕΔΥυπέρμετρη βαρύτητα στην αρχαιότητατου Ενδιαφερόμενου Μέρους ηοποίααπετέλεσε το καθοριστικό κριτήριο στην προαγωγή τουσε βάροςτου Αιτητή. Εφόσο τοάρθρο44

(2)των περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμων του 1967 έως 1987 που καθορίζει τατρία κριτήρια τηςαξίας, των προσόντων και της αρχαιότηταςτων υποψηφίων, δεν απο­ δίδει σεκανένα απόαυτά βαρύτηταμεγαλύτερη απότα άλλα,η Νομολογία έχει καθορίσει ότι, στη συνεκτίμηση των τριών κρι­ τηρίων για τοσκοπό τηςεπιλογής του καταλληλότερου υποψή­ φιου,ηΕΔΥ μπορεί νααποδώσειπερισσότερη βαρύτητασεοποίοδήποτεαπό αυτά (Γεωργίουν. Δημοκρατίας

(1976)3Α.Α.Δ. 74, Ιερείδην.Δημοκρατίας

(1980)3Α.Α.Δ. 165,Χρίστου ν. Δημο­ κρατίας(\980) 3Α.Α.Δ.437, Σωτηριάδου ν.Δημοκρατίας

(1983)3 Α.Α.Δ. 921, Δημοκρατίας και Άλλος ν.Ρούσσος, (ανωτέρω)). Όφειλεόμως ηΕΔΥναέχειυπόψητηςότι η Νομολογίαέχει επίσηςκαθορίσει ότιμόνο στις περιπτώσεις πουοιυποψήφιοι είναι περίπου ισάξιοι σε αξία καιπροσόντα, υπερισχύει το κριτήριο της αρχαιότητας (Παρτελλίδης ν.Δημοκρατίας

(1969)3Α.Α.Δ. 480,καιΣμυρνιός ν.Δημοκρατίας

(1983)3Α.Α.Δ.124). 3451 Πογιατζής,Δ. Κωνσταντίνουν.Δημοκρατίας

(1990)Εφόσο στην παρούσαυπόθεσηη υπεροχήτουΑιτητήειςαξία και προσόντα, αν υπάρχει, είναι μόνο περιθωριακή και OLδυο υποψήφιοι μπορούν λογικά να χαρακτηριστούν περίπου ισάξι­ οι στα δυο αυτά κριτήρια, το κριτήριο της αρχαιότητας προ­ σλαμβάνει μεγαλύτερη βαρύτητα. Η όλη προσέγγιση της ΕΔΥ στην συνεκτίμηση των τριών κριτηρίων πουπροβλέπει ο νόμος, όπως και ητελικήεπιλογή του Ενδιαφερόμενου Μέρους έγιναν κατά τρόπο που συνάδει με την άσκηση της διακριτικής τηςευ­ χέρειας μέσα σε αποδεκτά πλαίσια. 5 10 Τοεπιχείρημα τουΑιτητήότι έχειέκδηληυπεροχήέναντι του Ενδιαφερόμενου Μέρους δε δικαιολογείται απότο σύνολο των στοιχείων ενώπιον της ΕΔΥ. Κάτωαπότις περιστάσεις της πα­ ρούσας υπόθεσης, ηπροσβαλλόμενη απόφαση ήταν λογικά εφι­ κτή. Στην επιλογή του Ενδιαφερόμενου Μέρους ηΕΔΥ δεν έχει 15 υπερβεί τα ακραία όρια της διακριτικής της ευχέρειας ώστενα δικαιολογείται ηεπέμβαση του Δικαστηρίου. Η απόρριψη της προσφυγής χωρίς έξοδα και η επικύρωση της επίδικηςαπόφασηςέγινανστις 17Οκτωβρίου, 1990 γιατους λόγους που έχω παραθέσειπιο πάνω. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 3452 20