clr/1990/1990_3_3532.pdf

(1990)25 Οκτωβρίου, 1990 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Α. ΓΙΑΛΛΟΥΡΟΣ, Αιτητής, ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Καθ' ου η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 494/90). Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκώσίας — Απόφαση του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Αευκωσίας για απομάκρυνση του Γενικού του Διευθυντή και αναστολή των καθη­ κόντων τον για ορισμένη χρονική περίοδο προς διευκόλυνση των διεξαγόμενων ερευνών, αναφορικά με τηδιάπραξη του αδικήματος της υποκλοπής τηλεφωνικών συνδιαλέξεων επί υπηρεσιακών θεμά­ των — Κατά πόσο το αδίκημα που διαπράχθηκε ήταν ποινικό ή πειθαρχικό — Κατά πόσο οι μαγνητοταινίες αποτελούσαν αποδε­ κτή μαρτυρία για απόδειξη του αδικήματος,— Απόρρητο επικοι­ νωνίας — Διασφάλιση δικαιώματος ιδιωτικής ζωής — Δημόσιο συμφέρον — Κατά πόσο το Συμβούλιο είχε εξουσία να λάβει την προσβαλλόμενη απόφαση — Εφαρμοστέες αρχές. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας — Ποίος ο θεσμός του Γενικού Εισαγγελέα και ποίες οι εξουσίες του — Σύνταγμα, Άρθρο 113 — Οι εξουσίες του αναφορικά με ποινικές διώξεις καθορίζονται στην παρ. 2 του Άρθρου 113 του Συντάγματος. Αίτηση Ακυρώσεως — Έννομο συμφέρον — Υπάλληλοι — Σύνταγμα — Άρθρο 146.2— Κατά πόσο ηαφαίρεση ήο περιορισμός των κα­ θηκόντων δημοσίου υπαλλήλου ήυπαλλήλου οργανισμού δημοσίου δικαίου, αποτελεί παραβίαση κεκτημένου δικαιώματος έμπρακτης άσκησης των καθηκόντων της θέσης του. Διοικητική πράξη — Εκτελεστή — Κύριο στοιχείο της είναι ηάμεση πα­ ραγωγή έννομου αποτελέσματος που συνίσταται στη δημιουργία, 3532 3ΑΛΛ Γιάλλονροςν.Συμβ. Αποχ. Λευκωοίας τροποποίηση ήκατάλυσηνομικήςκατάστασηςδηλαδήδικαιωμάτων καιυποχρεώσεωνδιοικητικούχαρακτήρα τουδιοικούμενου —Εσω­ τερικάδιοικητικά μέτραδεσυνιστούν εκτελεστήδιοικητική πράξη. 5 10 ΓενικέςΑρχές Διοικητικού Δικαίου — Αρχή τηςΦυσικήςΔικαιοσύνης — Κανόνες εφαρμογής της— Δικαίωμα ακρόασης —Πειθαρχικές διαδικασίες — Εφαρμοστέεςαρχές. Αίτηση ακυρώσεως— Λόγοι ακυρώσεως— Υπέρβαση ήκατάχρηση εξουσίας— Αποτελείλόγο ακυρώσεως— Τοβάρος αποδείξεως ότι ηΔιοίκηση ενήργησεμε υπέρβαση ήκατάχρησηεξουσίαςβρίσκεται στους ώμους τουαιτητήο οποίοςπρέπει να αναφέρει συγκεκριμένα και ρητάστοιχεία που συνιστούν τηνκατάχρησηεξουσίας— Υπο­ κειμενικήκαι αντικειμενικήθεώρηση— Εφαρμοστέες αρχές. 15 Γενικός Ελεγκτής της Δημοκρατίας — Ποίος ο θεσμός και ποίες οι εξουσίες του— ΚεφάλαιοIIτου Μέρους VI— Άρθρα 115, 116και 117του Συντάγματος — Οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου υπόκει­ νται στον έλεγχο του,σύμφωναμε τησχετική νομοθεσία. 20 Διοικητική πράξη ^-Αιτιολογία — Μπορεί νασυμπληρώνεται απότα στοιχεία τουφακέλου. 25 30 Ερμηνεία— Ερμηνείανόμων— Άρθρο 19 του περί Ερμηνείας Νόμου, "• Κεφ. 1— Κατά πόσον ηεξουσία διορισμούπου παρέχεται δυνάμει νόμου σε οποιοδήποτε πρόσωπο ή δημόσια αρχή, συμπεριλαμβάνει καιτηνεξουσία γιατερματισμό τουδιορισμού— Εφαρμοστέεςαρχές. Λέξεις και Φράσεις— "Διαθεσιμότητα" και "αργία" — "Δυνητικήαργια" στη νομική τάξη της Ελλάδας. Λέξεις και Φράσεις — "Suspend" στο Άρθρο 19του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ.1. 35 40 Ο αιτητής, Γενικός Διευθυντήςτου ΣυμβουλίουΑποχετεύσεων Λευκωσίας,παρακολούθησεκαιηχογράφησεσε μαγνητοταινίεςτη­ λεφωνικές συνδιαλέξειςπουγίνονταν από τουπηρεσιακό τηλέφω­ νοτουΕκτελεστικού ΜηχανικούτουΣυμβουλίου,χωρίςτη συγκα­ τάθεσηήγνώσητουΣυμβουλίου ήτου Εκτελεστικού Μηχανικούή των προσώπων που συνδιαλέγονταντηλεφωνικά μέσω του τηλε­ φώνουαυτού. Η πράξηαυτήεστόχευεστηνανακάλυψηανωμαλιών και/ή ατασθαλιώνστα έργα του Συμβουλίου και/ή παραλείψεων και/ή κακήςεκτέλεσης τωνέργωναπό εργολάβους καισύμφωνα με τηνεκδοχήτουαιτητήέγινεστηνεκτέλεσητωνκαθηκόντωντου,για 3533 Γιάλλουροςν.Συμβ. Αποχ. Λευκωσίας

(1990)την προστασία των συμφερόντων του Συμβουλίου. Στις 9.10.89,οαιτητήςπαράδωσεστον Πρόεδροτου Συμβουλί­ ου σφραγισμένο φάκελο μετην εμπιστευτική έκθεσηαναφορικά με τα διάφοραέργα που εκτελούνταν για το Συμβούλιο με την έργοδότησηεργολάβων καιταυτόχρονατονπληροφορούσε γιατουςλό­ γους πουτονώθησανστημαγνητοφώνησητων συνδιαλέξεων μετα­ ξύ του Μηχανικού και άλλων προσώπων σχετικά με τα πιοπάνω θέματα.Ο φάκελος παραδόθηκε στην Αστυνομία στις 25.1.90. 5 10 Λόγωτου σάλου πουδημιουργήθηκε,οαιτητήςκλήθηκε σε συνε­ δρία του Συμβουλίου ημερ. 14.6.90και παραδέκτηκετην επέμβαση στο υπηρεσιακό τηλέφωνο του Εκτελεστικού Μηχανικού, την ηχο­ γράφησητων συνδιαλέξεων καιτηνύπαρξητωνμαγνητοταινιών. 15 Το Συμβούλιο αποφάνθηκεότι η πράξη του αιτητή αποτελούσε αδίκημα που το παραδέκτηκεκαι δε χρειαζόταν περαιτέρω έρευνα. Στησυνέχεια ζητήθηκε νομική συμβουλή απότο δικηγόρο τουΣυμ­ βουλίουκαιαπότο Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα. Καιοι δύογνωματεύ­ σεις συμφωνούσαν ότι δεν μπορεί να γίνει πειθαρχικήδίωξη,λόγω τουότι δεν υπάρχουννομοθετικές διατάξειςκαιΠειθαρχικοίΚανο­ νισμοίγιατηνάσκησηπειθαρχικήςεξουσίας από το Συμβούλιοανα­ φορικάμευπαλλήλους του. Αναφορικά μετοθέμαωςπροςτοκατά πόσο η πράξητου αιτητήαποτελούσε ποινικό αδίκημαοι απόψεις διΐσταντο. Ο μεν Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας γνωμοδότησε ότι διαπράχθηκεποινικόαδίκημα,πουδημιουργείται απότο Σύνταγμα και το Αρθρο 136 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ο δε δικηγόρος του Συμβουλίου υποστήριξε τοαντίθετο. Καιοι δύοόμως συμφώνησαν ότι οι μαγνητοταινίεςδενμπορούσανναχρησιμοποιηθούν,λόγωτου τρόπουτηςλήψεως καικαταγραφήςτους. Ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας,όταντέθηκετοθέμαποίανομική γνωμοδότηση όφειλε ναακολουθήσει το Συμβούλιο,αναφέρθηκε στο θεσμό του Γενικού Εισαγγελέα, στις πρόνοιες του Αρθρου 113 του Συντάγματοςκαιστην άσκησηδημόσιαςεξουσίας από το Συμβούλιο ηοποίαυπόκειταιστηνεποπτείατουκράτουςκαιαποφάνθηκεότιτα συγκεκριμένα θέματα που εγέρθηκαν, ενέπιπταν στις αρμοδιότητες του Γενικού Εισαγγελέα. Στη συνέχεια διατάχθηκεαστυνομικήέρευ­ να.ΤοΣυμβούλιοσεσυνεδρίατουημερ.21.6.90, έχονταςυπ' όψιντου τις γνωμοδοτήσεις, την έναρξη αστυνομικής έρευνας και την έναρξη έρευνας -ελέγχουαπότο Γενικό Ελεγκτή,πήρε'απόφασηγιααπομά­ κρυνσητουαιτητήαπότηνεργασίατουγιαδιευκόλυνση τωνερευνών που διεξάγονταν,για την περίοδο από22.6.90 μέχρι 15.9.90,χωρίς επηρεασμότων απολαβώνκαιάλλων ωφελημάτωντου. 3534 20 25 30 35 40 3ΑΛΛ. Γιάλλουροςν. Συμβ. Αποχ.Λευκωσίας Ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα προσφυγή προβάλλοντας τους πιο κάτωλόγους ακυρώσεως: 5 10 Παράβασητου δικαιώματοςακροάσεως,πλάνηπερί τα πράγματα,κατάχρησηεξουσίας καιέλλειψηαιτιολογίας. Επίσηςότι η προ­ σβαλλόμενη πράξη είναι τιμωρητικής φύσης για αδίκημα άγνωστο προς το νόμο καιότι το Συμβούλιο άσκησε δέσμια εξουσία με συμ­ μόρφωσησεεπιταγή-γνωμοδότησητουΒοηθού Γενικού Εισαγγελέα. Οδικηγόρος τουΣυμβουλίου ισχυρίστηκε ότι οαιτητήςδενέχει έννομο συμφέρον και ως εκ τούτου ηπροσφυγή του είναι απαρά­ δεκτη. Επίσηςότιη προσβαλλόμενη πράξη δενείναι εκτελεστή,αλ­ λά εσωτερικό διοικητικό μέτρο και δεν υπόκειται στο ένδικο μέσο της ακυρώσεως. 15 Ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε ou ηκρινόμενηαπόφαση έχει τιμωρητικό χαρακτήρα καιou κατά τηλήψητηςπαραβιάσθη­ κε τοδικαίωμαακρόασηςκαιάμυναςτου αιτητή. 20 25 Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκεότι η έμπρακτη άσκηση των καθηκόντων λειτουργήματος απόυπάλληλο συνιστά κεκτημέ­ νοδικαίωμακαι παράνομη αφαίρεσηήπεριορισμός αυτού αποτε­ λεί προσβολή κεκτημένου δικαιώματος και ηθικού συμφέροντος του υπαλλήλου, δικαίωμα το οποίο ενσωματώθηκε στον περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμο του 1990 (Ν. 1/90),Αρθρο 60

(3). Επίσης OTLη προσβαλλόμενη απόφασηέχειόλα ταστοιχεία τηςεκτελεστής διοικητικής πράξηςκαιδεν είναι εσωτερικό διοικητικό μέτρο. 30 Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή και αποφάνθηκε ότι: 35

1. Η κρινόμενη απόφασηδεν είναι πειθαρχικήποινή.Το δικαίωμα ακρόασηςδενέχειεφαρμογήσεπεριπτώσειςόπωςηπαρούσα. Ο αιτητής είχε εν πάσηπεριπτώσει την ευκαιρίαναθέσει ενώπιον τουΣυμβουλίου την υπόθεση του,πράγμα πουέπραξε.
2. Η λύση τουζητήματοςως προςτοκατάπόσοηπράξητουαιτητή αποτελείήόχι ποινικόαδίκημα,δενασκεί επιρροήστηνκρίσηγια τηνομιμότητα της προσβαλλόμενης διοικητικήςαπόφασης. 40
3. Ο ισχυρισμός για πλάνηπερί ταπράγματα και μηδίκαιημετα­ χείριση, λόγω των δημοσιευμάτων στον τύποκαιτατηλεοπτικά μέσα,δεν ευσταθεί. 3535 Γιάλλουροςν.Συμβ. Αποχ. Λευκωσίας

(1964)C.L.R. 397, Papasawas v.Republic

(1967)3C.LR. 111, 3536 3ΑΛΛ. Γιάλλουοοςν. Συμβ. Αποχ. Λευκωσίας Christolidesv. Cyprus TelecommunicationsAuthority

(1979)3C.L.R. 99, Kritiotis v. MunicipalityofPaphosandAnother

(1986)3(A) C.L.R. 322, 5 Papaleontiouv. EducationalServiceCommission

(1987)3(B)C.L.R. 1341, Kolokassides v. Republic

(1965)3 C.L.R. 542, Yiorkas v. Republic, 5R.S.C.C.56, 10 Yiallourou v. Republic

(1976)3 C.L.R. 214, Costea v. Republic

(1983)3(A)C.L.R. 115, 15 Kyriakidou v. Republic

(1984)3(A)C.L.R. 122, Ιωάννου v. Δημοκρατίας και Άλλου

(1990)3 Α.Α.Δ.299, Police v.Georghiades

(1983)2 C.L.R. 33, 20 Αρμονία Εστέϊτς Λτδ και Άλλη ν. Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 1127, Nissis v. Republic (No. 2)

(1967)3 C.L.R. 671, 25 Georghiou v.ElectricityAuthorityofCyprus

(1965)3 C.L.R. 177, Tasmi Trading Co. Ltdv. Republic

(1988)3(B)C.L.R. 782, 30 Eilinas v. Republic

(1989)1C.L.R. 17, ΦωτιάδηςκαιΆλλοι v. ΘεατρικούΟργανισμού Κύπρου και Άλλων

(1990)3 ΑΛΛ. 2079, 35 Pieri v. Republic

(1979)3 C.L.R. 91, Republic v. Droushiotis andOthers

(1981)3 C.L.R. 623, Republic v. Zacharia, 2 R.S.C.C. 1, 40 Xenophontosv. Republic2 R.S.C.C. 89, Police v. Athienitis

(1983)2 C.L.R. 194, 3537 Γιάλλουρος ν. Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας

(1990)VeisandOthers v. Republic

(1979)3C.L.R. 390, Azinas v. Republic

(1980)3C.L.R.

1. Προσφυγή. 5 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Συμβουλίου Αποχε­ τεύσεων Λευκωσίας με την οποία αποφασίστηκε η απομάκρυν­ σητου αιτητήαπότον τόποεργασίας καιημηεκτέλεσητωνκα­ θηκόντων του ως Γενικού Διευθυντή του Συμβουλίου από 22.6.90μέχρι 15.9.1990,χωρίς επηρεασμότωναπολαβώνκαιάλ­ λων ωφελημάτων του. 10 Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. 15 Κ. Μιχαηλίδης,για τους Καθ' ουηαίτηση. Cur. adv. vult. ΣΤΎΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Μετηνπροσφυγήαυτήοαιτητήςζητάτην 20 ακύρωση της Απόφασης του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λευκω­ σίας, (το "Συμβούλιο"), ημερομηνίας 21 Ιουνίου, 1990, με την οποία αποφασίστηκε ηαπομάκρυνσητουαπότον τόπο εργασίας καιημηεκτέλεσητωνκαθηκόντωντουωςΓενικούΔιευθυντούτου Συμβουλίου από 22 Ιουνίου, 1990, μέχρι 15 Σεπτεμβρίου, 1990, 25 χωρίς επηρεασμό των απολαβώνκαιάλλων ωφελημάτωντου. Το Συμβούλιο ιδρύθηκε και λειτουργεί με βάση τους περί Αποχετευτικών Συστημάτων Νόμους του 1971 έως 1978, (Αρ. 1/71, 24/72 και 15/78),(ο "Νόμος"). Είναι νομικό πρόσωπο δη- 30 μοσίου δικαίου. ΤοΑρθρο 15του Νόμουπρονοεί γιατοδιορισμό υπαλλήλων και έχει:- 35 "
2. Τηεγκρίσει του Υπουργού, το Συμβούλιον δύναται να διορίζη, υπό όρους εκάστοτε καθοριζόμενους υπ' αυτούκατά το δοκούν, τοιούτους υπαλλήλους, εργάτας και συμβούλους μηχανικούς, ως το Συμβούλιον ήθελεν εκάστοτε κρίνει αναγκαίον διάτην τελεσφορον ενάσκησιν των δυνάμει του παρό- 40 ντος Νόμουαρμοδιοτήτωναυτού: Νοείταιότι το Συμβούλιον δύναται,εναιςπεριπτώσεσι τού­ το είναι άμακαι το Δημοτικόν Συμβούλιον οιουδήποτεδήμου, 3538 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 Γιάλλουρος ν. Συμβ.Αποχ, Λευκωσίας Στυλιανίδης, Δ. ναχρησιμοποιή υφ'ους όρους ήθελεν εκάστοτε καθορίσεικατά το δοκούν,τους αναγκαίους δημοτικούς υπαλλήλους καιεργάταςκαινακαταβάλλη εκτουΤαμείουαυτού,εις τοΤαμείονΠό­ λεως, τοιούτον μέρος της.αντιμισθίας αυτών (περιλαμβανομένων και εισφορών εις τοταμείον συντάξεων καιχορηγημάτων) ωςτοΣυμβούλιονήθελε,τηεγκρίσειτου Υπουργού, καθορίσει." ΤοΑρθρο49

(1)τουΝόμουαπονέμει εξουσία στο Συμβούλιο,με τηνέγκρισητουΥπουργικού Συμβουλίου,ναεκδίδεικαιτροποποιεί Κανονισμούς και να τους δημοσιεύει στην ΕπίσημηΕφημερίδα τηςΔημοκρατίας,μεταξύάλλων,γιατουςπιοκάτωσκοπούς:"(ιγ) καθορίζεται παν ό,τι δυνάμει των διατάξεων του παρό­ ντος Νόμουχρήζει ήείναι δεκτικόν καθορισμού(ιό) γενικώς προνοείται πανό,τι δύναταιδιάΚανονισμών να προνοηθήδυνάμει του παρόντος Νόμου(it) τυγχάνουν καλλιτέρας εφαρμογής αι διατάξεις του πα­ ρόντος Νόμου." Δεν έχουν εκδοθεί Κανονισμοί που να ρυθμίζουν τους όρους υπηρεσίας, πειθαρχικά αδικήματα και πειθαρχική δίωξη των υπαλλήλων του Συμβουλίου,γιατίορθάθεωρήθηκε ότι ταΑρθρα 15 και 49 δε δημιουργούσαν νομοθετική βάση έκδοσης τέτοιων Κανονισμών. 25 Ο αιτητής διορίστηκε στη θέσηΛογιστή του Συμβουλίου και ανάλαβεκαθήκοντατην 1ηΣεπτεμβρίου,

1. 30 35 Στις 9 Μαΐου, 1977, το Συμβούλιο αποφάσισε τη δημιουργία θέσης "Γενικού Διευθυντή",τηςοποίαςομισθός καιτακαθήκοντα θαήτανανάλογαεκείνων της θέσης τουΔημοτικού Γραμματέα. Το Συμβούλιο διόρισε τον αιτητή από τις 17 Ιουλίου, 1978, Αναπληρωτή ΓενικόΔιευθυντή και απότην 1ηΟκτωβρίου, 1978, ΓενικόΔιευθυντήτουΣυμβουλίου,θέσηπουκατέχειμέχρι σήμερα. Τακαθήκοντατης θέσης,όπωςεγκρίθηκαναπότο Συμβούλιο στις 31 Οκτωβρίου, 1977, είναί:- 40 "Ε. ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΑΙ
2. Θα είναι υπεύθυνος προς τον Πρόεδρον του Συμβουλίου διά την αρτίανκαι αποτελεσματικήν οργάνωσα,διεύθυνσιν και εποπτείαν των δραστηριοτήτων των υπηρεσιών 3539 Στυλιανίδης,Δ. Γιάλλουροςν.Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας

(1990)του Συμβουλίου ως καιδιά την πειθαρχίανκαι διοίκησιν του προσωπικού επί τηβάσει των εκάστοτε υπότουΣυμ­ βουλίου διδομένων γενικών ήειδικών οδηγιών.

1. Θα συμβουλεύη τον Πρόεδρον του Συμβουλίου επί θεμάτων πολιτικής εμπιπτόντων εις τας αρμοδιότητας του Συμβουλίου.
2. Θα εφαρμόζη την πολιτικήν, τας οδηγίας και αποφάσεις του Συμβουλίου και τας διατάξεις των περί Αποχετευτικών Συστημάτων Νόμωνκαι Κανονισμών. 5 10
3. θα ενεργήως σύνδεσμος μετά της Κυβερνήσεως.
4. Ο προαχθησόμένος λειτουργός εις την θέσιν ταύτην θα εκτελή εκ παραλλήλου και τα καθήκοντα της θέσεως την οποίαν κατείχε προ της τοιαύτηςπροαγωγής. 15
5. Θα εκτελήοιαδήποτεάλλα συναφήκαθήκονταauva ήθελον ανατεθήεις αυτόν." 20 Επειδή, σύμφωνα με πληροφορίες που είχε ο αιτητής και/ή δικές του διαπιστώσεις και υποψίες, παρουσιάζοντανανωμα­ λίες και/ήατασθαλίες στα έργα του Συμβουλίου και/ή παραλεί­ ψεις και/ή κακή εκτέλεση των έργων από εργολάβους και/ή οι- 25 κονομικές ατασθαλίες,έκρινε ότι το καθήκοντουκαιτο συμφέ­ ρον του Συμβουλίου επέβαλλαν την ανακάλυψη των παρανο­ μιών. Αρχισε την παρακολούθηση και ηχογράφηση σε μαγνητο­ ταινίες των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων που γίνονταν από το υπηρεσιακό τηλέφωνο του Εκτελεστικού Μηχανικού του Συμ- 30 βουλίου, χωρίς τη συγκατάθεση ήγνώσητου Συμβουλίου,ήτου Εκτελεστικού Μηχανικού, ή των προσώπων που συνδιαλέγονταν τηλεφωνικά μέσωτου τηλεφώνου αυτού.Σύμφωνα με την εκδοχή του, έκαμνε τούτο, στην εκτέλεσητων καθηκόντωντου, για την προστασία των συμφερόντων του Συμβουλίου. 35 Στις 9 Οκτωβρίου, 1989, παράδωσε στον Πρόεδρο του Συμ­ βουλίου, σε κλειστό σφραγισμένο φάκελο, εμπιστευτική έκθεση, αναφορικά με ταδιάφοραέργα που εκτελούνταν για τοΣυμβού­ λιο μετην εργοδότηση εργολάβων - (βλ. αντίγραφο- Τεκμήριο 3). 40 Ταυτόχρονα πληροφόρησε προφορικάτον ΠρόεδροτουΣυμβου­ λίου ότι μαγνητοφωνούσε συνδιαλέξεις μεταξύ του Μηχανικού και άλλων προσώπων σχετικά με θέματα των συμβολαίων του Συμβουλίουκαιανάφερετοελατήριο πουτονώθησε στιςπράξεις 3540 3 ΑΛΛ Γιάλλουρος ν. Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας Στυλιανίδης, Δ. αυτές -(βλ. ένορκη μαρτυρία αιτητή και δήλωση του Προέδρου σταπρακτικάτουΣυμβουλίου στις 14Ιουνίου, 1990, ταοποία,με βάσητοΑρθρο9του Νόμου,είναιδεκτάαποδεικτικάστοιχεία σε κάθεδικαστικήδιαδικασία,χωρίς περαιτέρω απόδειξη). 5 Καμιά ενέργεια ή μέτρο δε λήφθηκε από τον Πρόεδρο, ο οποίος κράτησε το φάκελο σφραγισμένο όπως του δόθηκε. Ο φάκελος παρέμεινε σφραγισμένος μέχρι τον Ιούνιο του 1990, πουπαραδόθηκεστην Αστυνομία. 10 15 20 25 30 35 40 Στις25 Ιανουαρίου,1990, τοΣυμβούλιο σύστησεΕιδικήΕρευ­ νητικήΕπιτροπή-(Ad Hoc)-αποτελούμενηαπόμέλητουμεΠρό­ εδροτον κ. Χ. Βανέζο,γιατην εξέταση του θέματος: "Ζημιές του Συμβουλίου ένεκα της μη έγκαιρης εκτέλεσης και παράδοσηςέργωναποχετεύσεων απόσυγκεκριμένους εργολάβους". Στις 9 Απριλίου, 1990, ο αιτητής αποκάλυψε στον κ. Βανέζο τηνύπαρξημαγνητοταινιώντηλεφωνικών συνδιαλέξεων απότο τηλέφωνο του Εκτελεστικού Μηχανικού. Με το μαγνητόφωνο τουαιτητή,οκ. Βανέζος άκουσε τρεις μαγνητοταινίες.Θεώρησε το ζήτημα σοβαρό. Στις 20 Απριλίου, 1990, μόλις ο Πρόεδρος επέστρεψεαπότο εξωτερικό, τον πληροφόρησε σχετικά. Στηνεπόμενη Συνεδρίατης Ειδικής Επιτροπής,πουέγινετην 1η Ιουνίου, 1990, ο κ. Βανέζος, στην παρουσία του Προέδρου, κατατόπισεταμέλητηςγιατημαγνητοφώνηση τηλεφωνημάτων από των αιτητήκαιτην ύπαρξητων μαγνητοταινιών. Στις6 Ιουνίου, 1990, ηΕπιτροπήαποφάσισενα μην ακούσει τις μαγνητοταινίες, αλλά να αναφέρει το όλο θέμα στην ολομέ­ λεια του Συμβουλίου. Όλες οι μαγνητοταινίες πουλήφθηκαναπότον αιτητή- από8 Μαΐου, 1989, μέχρι 5 Ιουνίου, 1990 - παραδόθηκαν,τοποθετήθηκανσεκλειστούςφακέλους,οιοποίοι μονογραφήθηκαναπότονκ. Βανέζο,καιφυλάχτηκανστο χρηματοκιβώτιο του Συμβουλίου. Τα θέματα της "υποκλοπής" τηλεφωνημάτων και των ατα­ σθαλιών σταέργατου Συμβουλίου διέρρευσαν στον τύπο.Απασχόλησαν ευρύταταταμέσα μαζικήςεπικοινωνίας γιαμέρεςκαι δημιουργήθηκε σάλος. Ολαός μαςείναι πολύ ευαίσθητος σεθέ­ ματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διαχείρισης δημοσίων πραγμάτων. Το θέμα έγινε επίκεντρο του δημόσιου ενδιαφέρο­ ντος καισχολιαζόταν ποικιλότροπα. 3541 Στυλιανίδης, Δ. Γιάλλουροςν. Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας

(1990)Μετά απόόσα είχαν γράψει οι εφημερίδες, το Συμβούλιο θο­ ρυβήθηκε, γιατί τα θέματα που εγείρονταν ήταν σοβαρά.Στις 14 Ιουνίου, 1990, συνήλθεη ολομέλειατου Συμβουλίουγιαναεπιλη­ φθείτουθέματος. ΗΣυνεδρίαήτανπολύμακρά- ταπρακτικάτης είναι 79 δακτυλογραφημένες σελίδες. Ταπρακτικάαπεικονίζουν αγχώδηκατάστασηκαινευρικότητα των μελών του Συμβουλίου, κυρίως γιατοκύρος καιτοκαλό όνοματου Συμβουλίου. 5 Οαιτητήςκλήθηκεκαιήτανπαρών. Μεμακρέςδηλώσεις, πα­ ραδέχτηκε την επέμβαση στο υπηρεσιακότηλέφωνο του Εκτελε10 στικού Μηχανικού,την ηχογράφηση των συνδιαλέξεων και την ύπαρξη των μαγνητοταινιών. Ανάφερε τα ελατήρια που τον ώθησανστις πράξειςτουαυτές: Η προστασίατων συμφερόντων του Συμβουλίου,ηεκτέλεσητων νομίμων καθηκόντων τουκαιη άμυνα του για κατηγορίες που εκτοξεύονταν εναντίον του για 15 διάφορα πράγματα,από διάφορα πρόσωπα, συμπεριλαμβανο­ μένων και μελών του Συμβουλίου. ΤοΣυμβούλιο,απόόσαάκουσε,κατάληξεότι οαιτητήςέκαμνε "υποκλοπές" τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, η πράξη αποτελούσε 20 αδίκημα,πουτοπαραδέχτηκεκαιδενχρειαζότανπεραιτέρωέρευ­ να και το μόνο θέμα που απόμενε ήτανηεπιμέτρηση της ποινής. Αποφάσισε όμωςτηλήψηνομικής συμβουλής πρινπροβείσεοποι­ αδήποτεενέργεια. Εκδόθηκεανακοίνωσηπουπεριέχει τις αποφά­ σειςτουΣυμβουλίουγιαικανοποίησητουαισθήματοςτουκοινού. 25 Ηανακοίνωση,πουπεριέχεται στις τελευταίες σελίδες- 78και 79 -τωνπρακτικώντης Συνεδρίαςτης 14ης Ιουνίου, 1990,έχει:"ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 30 Το Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας επελήφθη κατά τηχθεσινήτου έκτακτη συνεδρία του θέματος το οποίοπρο­ έκυψεαπότην υποκλοπήτηλεφωνημάτων σταγραφείατου. Οι ομόφωνες διαπιστώσεις καιαποφάσειςστις οποίες κατέληξετο Συμβούλιο είναι οι ακόλουθες:I. Ο Γενικός Διευθυντής τουΣυμβουλίου,κατάδικήτουομο­ λογία,προέβηστην υποκλοπήκαιμαγνητοφώνηση τηλεφω­ νημάτωνανώτερουυπαλλήλουτου Συμβουλίου σεσχέσημε συνομιλίες του με πρόσωπαπου σχετίζοντο με την εκτέλε­ σηήτην εποπτείαέργων του Συμβουλίου,γιαπερίοδο ενός χρόνου περίπου. 3542 35 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Γιάλλουρος ν. Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας Στυλιανίδης, Δ.

1. Η απαράδεκτηαυτή πράξη κατεδικάσθη ομόφωνα από το Συμβούλιο το οποίο και θα συνέλθει την προσεχή Δευτέρα γιαναμελετήσειτη διαδικασίαεπιβολής κυρώσεων,κατόπιν •λήψεωςΝομικής Συμβουλής ως προς την ακολουθητέαδιαδικασία.
2. Εν τω μεταξύ η Επιτροπή η οποία ήδη εξετάζει από της 12 Μαρτίου, 1990,θέματααναφερόμεναστηνεκτέλεσηέργωντου Συμβουλίου θαδιευρυνθεί κατόπινπαρακλήσεως για συμμετοχή εις αυτήτου Γενικού Ελεγκτή,ούτως ώστεναβοηθηθεί στο έργοτης,λαμβάνουσαπάντοτευπόψηόλαταενώπιοντης στοιχεία καιμεπλήρηδιεύρυνσητωνόρωνεντολής της.
3. Γιατο θέματων μαγνητοταινιών,θαπαραμείνουνυπόφύλαξη μέχρι τηΔευτέρα, για να λάβει το Συμβούλιο απόφα­ ση ως προς τη χρησιμοποίηση τους υπό το φως Νομικής Συμβουλής η οποία ήδη εζητήθη.
4. ΤοΣυμβούλιοΑποχετεύσεων επιθυμείναδηλώσεικατάτον πλέον κατηγορηματικότρόποότιδεν είναι διατεθειμένο να δεχθεί ούτε παρανομίες ούτε ατασθαλίες και προχωρεί στην πλήρηκαισεβάθοςεξέταση όλων των ισχυρισμών και καταγγελιών, αλλά θέλει ταυτοχρόνως να τονίσει ότι δεν εξυπηρετείται το Δημόσιο συμφέρο με τη δημοσίευση εικα­ σιών ήτην εξόγκωσητης καταστάσεως:" Ζητήθηκενομικήσυμβουλή από τοδικηγόρο του Συμβουλίου για το θέματηςπαρακολούθησης του τηλεφώνου - ανείναι ποι­ νικό αδίκημαήπειθαρχικό,ανμπορεί οαιτητήςνατεθεί σεδιαθεσιμότητα και αν μπ:ορεί να χρησιμοποιηθεί το περιεχόμενο των μαγνητοταινιών. Ο δικηγόρος τουΣυμβουλίου έδωκεγραπτήγνώμη,ημερομη­ νίας 14 Ιουνίου, 1990, που λήφθηκε στις 18 Ιουνίου,
5. 35 40 Με επιστολή ημερομηνίας 15 Ιουνίου, 1990, ζητήθηκε από το Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίαςνομική γνωμοδότηση -ανη"υποκλοπή"καιμαγνητοφώνησηαποτελούσε νομικάποινι­ κό αδίκημα,αν μπορούσαν οι μαγνητοταινίες να χρησιμοποιηθούν από την Ερευνητική Επιτροπή και αν μπορούσαν να λη­ φθούν πειθαρχικά μέτρα εναντίον του αιτητή, λαμβανομένου υπόψηότι πρόθεσητουΣυμβουλίουήταν: "ναεξετάσεικαινακο­ λάσειενανάγκητηνενέργεια του Γενικού Διευθυντή τουΣυμβου­ λίουοοποίος προέβηστην υποκλοπήκαι μαγνητοφώνηση καιτο 3543 Στυλιανίδης,Δ. Γιάλλουοος ν.Συμβ.Αποχ.Λευκωσίας

(1990)Συμβούλιο ερευνάτρόπογιαναεπιτύχει αυτότο αποτέλεσμα". Ζητήθηκε απότο δικηγόρο του Συμβουλίου νααναπτύξειτη νομική του συμβουλήτης 14ης Ιουνίου, 1990, πράγμαπου έκα- • με με έγγραφο ημερομηνίας 18 Ιουνίου, 1990 - (κόκκινα 50-40 5 στο φάκελο - Τεκμήριο 2). Ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, με επιστολή ημερομηνίας 18 Ιουνίου, 1990 - (κόκκινα61-51)- απάντησεστα ερωτήματαπου διατυπώθηκαν. Οι γνωματεύσεις συμφωνούν ότι δεν μπορεί ναγίνειπειθαρ­ χική δίωξη,γιατί δεν υπάρχουννομοθετικές διατάξεις και Πει­ θαρχικοί Κανονισμοί γιατηνάσκησηπειθαρχικήςεξουσίαςαπό το Συμβούλιο αναφορικάμε τους υπαλλήλους του. 10 15 Ο δικηγόρος του Συμβουλίου διατύπωσε τη γνώμη ότι δεν διαπράχθηκε ποινικό αδίκημακαι την στήριξε σε ορισμένες νο­ μικές αυθεντίες. 20 Ηγνωμάτευση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα είναι ότι δια­ πράχθηκε ποινικό αδίκημα,που δημιουργείται απότοΣύνταγ­ μα καιτο Αρθρο 136 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Στη σελ. 9 της επιστολής του έγραψε:25 "Ενπάσηπεριπτώσει δίδονταιοδηγίες στον ΑρχηγόΑστυνο­ μίας να προχωρήσει σε αστυνομικές έρευνες, με βάσηταπιο πάνω και σε σχέσημε τα θέματα της αρμοδιότητας του(δη­ λαδή τις ποινικές πτυχές της υπόθεσης για τις οποίες υπό­ κειται στις οδηγίες του Γενικού Εισαγγελέα) παράλληλα και ανεξάρτητααπόοποιαδήποτεαπόμέρους σαςκαταγγελία." 30 Στην τελευταία σελίδα αναφέρει ότι:"...το Συμβούλιο δικαιούταιναεξετάσειτο ενδεχόμενο τέρμαηομού υπηρεσιών ενός υπαλλήλου καινααπομακρύνειακόμη αυτόν προσωρινά απότην άσκηση των καθηκόντων τουσύμ­ φωνα μετιςπρόνοιες τωνάρθρων 19και29 τουπερί Ερμηνεί­ ας Νόμου (Κεφ. 1)λόγω μιας συμπεριφοράς του που θεωρεί σαν ασυμβίβαστη μετακαθήκοντατουνοουμένου βεβαίωςότι ηδιοικητικήαυτήδιαδικασίαθαγίνεισύμφωνα μετουςκανό­ νες της φυσικήςδικαιοσύνηςπουπεριλαμβάνουνκαιτοδικαί­ ωμαακροάσεωςτουεπηρεαζόμενου υπαλλήλου." 3544 35 40 3 A.A.A. Γιάλλουρος ν. Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας Στυλιανίδης,Δ. Η επιστολή του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα κοινοποιήθηκε στον Αρχηγό της Αστυνομίας με οδηγίες να επιληφθεί των πιο πάνω θεμάτων της αρμοδιότηταςτου και στο Γενικό Ελεγκτή τηςΔημοκρατίας. 5 ΟδικηγόροςτουΣυμβουλίουκαιο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέ­ ας συμφώνησαν ότι οι μαγνητοταινίες δεν μπορούσαν να χρησι­ μοποιηθούν,λόγω τουτρόπουτης λήψεως καικαταγραφήςτους. 10 ΤοΣυμβούλιο,εντωμεταξύ,αποφάσισετηνεπέκτασητηςAd HocΕπιτροπής,στηνοποίααναφοράέγινεπιο πάνω,μετησυμ­ μετοχήτουΓενικού ΕλεγκτήτηςΔημοκρατίας.Ηαπόφασηαυτή κοινοποιήθηκε στο Γενικό Ελεγκτή με γράμμα ημερομηνίας 19 Ιουνίου,
2. 15 20 25 Ο Γενικός Ελεγκτής, ο οποίος έχει εξουσία να ελέγχει τους λογαριασμούς του Συμβουλίουκαιτων υπαλλήλων του (Αρθρο 31

(2)του Νόμου), με επιστολή ημερομηνίας 20 Ιουνίου, 1990, πληροφόρησε το Συμβούλιο ότι είχε ήδη αναθέσει σε κλιμάκιο της Υπηρεσίας του, αποτελούμενο από το Βοηθό Γενικό Ελε­ γκτή, ένα Λειτουργό Τεχνικού Ελέγχου και ένα Ανώτερο Ελε­ γκτή,τηδιεξαγωγήελέγχου σε σχέσημετηνανάθεσηκαι εκτέλε­ ση έργων αποχετεύσεων και με οποιαδήποτε άλλα θέματαπου σχετίζονται με πληρωμές σε εργολάβους και αγορές του Συμβουλίου. Έκρινεότι η πιοπάνωδιευθέτησηθαεξυπηρετούσε το δημόσιο συμφέροκαλύτερα, παράη συμμετοχή τουστηνAd Hoc Επιτροπή. Εξέφρασεδετηβεβαιότηταότι το Συμβούλιοκαιτο προσωπικό του θαέδιδεκάθεβοήθειαστους Ελεγκτές της Υπη­ ρεσίας του στηδιάρκειατης διεξαγωγήςτου ελέγχου. • 30 35 40 Στις 19Ιουνίου, 1990, οΠρόεδροςτουΣυμβουλίουέστειλεμε το χέρι επιστολές στο Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα καιτοδικηγό­ ροτου Συμβουλίου,μετις οποίες ερωτούσε, ενόψει της διάστα­ σης στις γνωματεύσεις τους,ποίαγνωμάτευση δεσμεύει τοΣυμβούλιο. Πληροφόρησε το Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα ότι εντός της ημέρας θα γινόταν η παράδοσητων μαγνητοταινιών στην Αστυνομία καικαταγγελίαγιατις τυχόνατασθαλίες. Ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας με επιστολή ημερομηνίας 20 Ιουνίου,1990,επισήμανεότιτοερώτημαήτανπαράδοξο,γιατίεξί­ σωνε τη γνωμάτευση του με τη γνωμάτευση του ιδιώτη νομικού συμβούλου. Αναφέρθηκε στο θεσμό του Γενικού Εισαγγελέα, στις πρόνοιες του Αρθρου 113 του Συντάγματος,στην άσκησηαπότο Συμβούλιο δημόσιας εξουσίας, που υπόκειται στην εποπτείατου 3545 Στυλιανίδης, Δ. Γιάλλουρος ν. Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας

(1990)Κράτους και έγραψε ότι τα συγκεκριμένα ζητήματα πουτέθηκαν υπόψητουήταν:"τέτοιαςφύσης(εφαρμογήποινικούδικαίου,προ­ στασία ανθρωπίνων δικαιωμάτωνκαι μέτρακατά υπαλλήλου - ο διορισμός καιαπόλυσητου οποίουυπόκεινται στην εποπτείατου κράτους - για ενέργειες του -συνυφασμένες με ταπροηγούμενα κατά την άσκηση από μέρους του δημοσίας εξουσίας) που ενέπι­ πταν στις αρμοδιότητες του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρα­ τίας".Σημαντικέςείναι OLδύοτελευταίες παράγραφοςπουέχουν:- 5 "

1. Ειδικότερα όσον αφοράτη ποινική πτυχήτων εν λόγω 10 ζητημάτων σας υπενθυμίζω τις πρόνοιες του άρθρου 113 του Συντάγματος σύμφωνα με τις οποίες ο Γενικός Εισαγγελέας τηςΔημοκρατίας έχειτον αποκλειστικό έλεγχοεφαρμογήςτου ποινικού δικαίου διά της ενάρξεως, διεξαγωγής, αναλήψεως και συνεχίσεως ή διακοπής οποιασδήποτε ποινικής διαδικα- 15 σίας.Από τηστιγμήδεπουοΓενικός Εισαγγελέας αποφασίσει ότι μιασυγκεκριμένη πράξη ήπαράλειψη(όπως είναι η μυστι­ κήπαρακολούθησητηλεφωνημάτων στηνπροκειμένηπερίπτω­ ση) είναι ποινικό αδίκημακαι για το λόγο αυτό δίβει οδηγίες στην αστυνομία για διενέργεια αστυνομικής ανακρίσεως για 20 σκοπούς ποινικής δίωξης (όπως έχειήδηγίνει στην προκειμέ­ νη περίπτωση μέσω της προηγούμενης γνωμάτευσης μου) δεν εγείρεται εν πάσηπεριπτώσει θέμα επεμβάσεως ήματαιώσεως της απόφασης αυτής με βάση τη γνωμοδότηση οποιουδήποτε δικηγόρου. Φυσικάτο τελικό λόγο ως προς το κατάπόσο μια 25 συγκεκριμένη πράξηείναιήόχιποινικόαδίκηματονέχειτοδι­ καστήριο ενώπιον του οποίου θααχθεί ενδεχομένως η υπόθε­ ση-σίγουρα όμως όχι άλλο άτομοήοργανισμός.
2. Επαναβεβαιώ λοιπόν την προηγούμενη γνωμάτευση μου στα σημεία που διαφέρει από εκείνη του νομικού σας συμβούλου όσοκαιστο σύνολο της,όπωςδεασφαλώςθασας υποδείξει και ονομικός σας σύμβουλος, ανδεν ακολουθήσε­ τε τη εν λόγω γνωμάτευση σε οποιαδήποτε θέματα που ακό­ μηεκκρεμούν θαενεργείτε οπωσδήποτε 'ιδία ευθύνη'." Στις 20 Ιουνίου, 1990, παραδόθηκανστην Αστυνομία οι μα­ γνητοταινίες απότον κ. Βανέζο,οοποίος έδωκε λεπτομερήγρα­ πτήκατάθεση.Διευθετήθηκε ηλήψηκαιάλλων καταθέσεων. Την ίδια ημέρα πραγματοποιήθηκε συνάντηση του Προέδρου του Συμβουλίου με το Γενικό Ελεγκτή της Δημοκρατίαςγια τηδιευ­ θέτηση διαδικασίαςπου θαακολουθείτο για την έρευνα απότο γραφείοτου Γενικού Ελεγκτή. Δόθηκαν εντολές στο προσωπικό να βοηθήσει το Γενικό Ελεγκτή στο έργο του. 3546 30 35 40 3 ΑΛΛ. Γιάλλουρος ν. Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας Στυλιανίδης, Δ. Τα πιο πάνω θεωρήθηκαν ως συμμόρφωση προς τη γνωμά­ τευσητου Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα - (βλ.επιστολή Προέδρου του Συμβουλίου προς το Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα, ημερομη­ νίας 21 Ιουνίου, 1990 - κόκκινα 81 μέχρι 79). 5 Στις 21 Ιουνίου, 1990, το Συμβούλιο συνεδρίασε. Στην αρχή της Συνεδρίαςπαρέστη οαιτητής,οοποίος παράδωσε επιστολή του δικηγόρου του και έκαμε δήλωση για επιφύλαξη των νομι­ κών δικαιωμάτωντου. 10 ΤοΣυμβούλιο είχευπόψητουτις γνωμοδοτήσεις, την έναρξη της αστυνομικής έρευνας και την έναρξη της έρευνας - ελέγχου από το Γενικό Ελεγκτή. 15 20 25 30 Μερικά μέλητου Συμβουλίου μίλησαν για πειθαρχικό αδίκημα καιποινή.ΑπόταπρακτικάτηςΣυνεδρίαςείναικαθαρόότιτοΣυμ­ βούλιο ενεργούσε έχοντας υπόψη του ότι δεν μπορούσαν να λη­ φθούνπειθαρχικάμέτρα,ούτεναεπιβληθείποινή,αλλάότιδύο πα­ ράλληλες έρευνες βρισκόντουσαν σε εξέλιξη-η μια αφορούσε τις μαγνητοταινίεςκαιη άλλητιςατασθαλίεςσεέργατουΣυμβουλίου. ΗμιαδιεξαγόταναπότηνΑστυνομία καιηάλληαπότοΓενικό Ελε­ γκτή.Το Συμβούλιο έλαβε την προσβαλλόμενη απόφαση, πουκοι­ νοποιήθηκεστον αιτητήτηνεπομένη μετηνπιοκάτωεπιστολή:"Αγαπητέ κ. Γιάλλουρε, Σαςπληροφορώ ότι τό Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκω­ σίας κατά τη συνεδρία του της 21 Ιουνίου, 1990, αποφάσισε όπως σας απομακρύνει απότον τόπο εργασίας σας γιαδιευκόλυνση των ερευνών που διεξάγονται από την Αστυνομία και το Γενικό Ελεγκτή τηςΔημοκρατίας,γιαπερίοδο που αρ­ χίζει απόσήμερα 22 Ιουνίου, 1990 καιεπεκτείνεται μέχρι της 15ης Σεπτεμβρίου,
3. Η περίοδος αυτή θα αναθεωρηθεί ανάλογα με την έκβασητων ερευνών. 35 Ηαπόφασηαυτήδενεπηρεάζειτιςαπολαβέςή ταάλλαωφε­ λήματα τα οποία έχετε, σαν υπάλληλος του Συμβουλίου, αλλά κατάτηνπιοπάνωπερίοδοδενθαεκτελείτετακαθήκοντασας." 40 Ταυτόσημηεπιστολή στάληκε στον κ.Νικολάου, Εκτελεστικό Μηχανικό. Αμέσωςκαταχωρίστηκε ηπαρούσαπροσφυγή. Οι λόγοι ακυρότηταςπου προβάλλονται είναι:3547 Στυλιανίδης,Δ. Γιάλλουοος ν. Συμβ. Αποχ.Λευκωσίας

(1964)C.L.R. 397* Kyriacos G. Papasavvas v. Republic (Public Service Commission)

(1967)3 C.L.R. Ill 40 Christofides v. CY.T.A.

(1979)3 C.L.R. 99 Kritiotis v. Municipality of Paphos and Others

(1986)3 C.L.R. 322 Papaleontiou v.E.S.C.

(1987)3C.L.R. 1341). 3548 3 ΑΛΛ Πάλλονρος ν. Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας Στυλιανίδης,Δ. Έχει ο αιτητής που είναι υπάλληλος οργανισμού δημοσίου δικαίου,σύμφωνα μετις αρχέςτουΔιοικητικού Δικαίου, δικαί­ ωμαναεκτελείτακαθήκοντατου; 5 ΣταΠορίσματαΝομολογίας του ΣυμβουλίουτηςΕπικρατεί­ ας 1929-1959, στη σελ. 328 αναγράφεται:"α)Ασκησιςτηςυπηρεσίας. 10 Η νομολογία εδέχθη,ότιη έμπρακτοςάσκησιςυπότουδημο­ σίου υπαλλήλου του κατά νόμον εμπεπιστευμένου αυτώπαρά τηςπολιτείαςλειτουργήματος αποτελείουμόνονκαθήκοναλλά καιέννομον δικαίωμααυτού,ούτινοςηαφαίρεσιςσυνιστάπροσβολήνκεκτημένουδικαιώματος:78,79

(29),713

(55)." 15 Στο Σύγγραμμα του Θεμιστοκλέους Τσάτσου - "Η Αίτησις Ακυρώσεως Ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας" 'ΈκδοσηΤρίτη,στη σελ. 58αναφέρεται:20 25 "Τέλος είναι άμεσον το συμφέρον του υπαλλήλου τοαναφερόμενον εις την ανεμπόδιστον εκτέλεσιν των ανατεθειμέ­ νων αυτώ καθηκόντων." (Βλ.,επίσης,Δένδια-"ΔιοικητικόνΔίκαιον"-ΤόμοςΑ,Έκδοση Πέμπτη,σελ. 295.) Στην Απόφαση Αρ. 78

(1929)-Αποφάσεις Συμβουλίου Επι­ κρατείας - 1929, σελ. 206, στη σελ. 210 ειπώθηκε:- 30 35 "Επειδή η παρά του υπαλλήλου έμπρακτος άσκησις του κατά νόμον διαπεπιστευμένουαυτώπαρά της πολιτείαςλει­ τουργήματος δέον να θεωρηθεί συνιστώσα και έννομον αυ­ τούδικαίωμα, ώστε ηπαρά τον νόμον αφαίρεσις ήπεριορι­ σμός της ασκήσεως ταύτης αποτελεί προσβολήν κεκτημένου δικαιώματοςβασίζουσαντο ένδικον μέσοντηςακυρώσεως." 40 Στην Απόφαση Αρ. 33/1931 -Αποφάσεις ΣυμβουλίουΕπικρα­ τείας - 1931, σελ. 102, ειπώθηκε ότι κάθεδημόσια υπηρεσίαυπο­ χρεούται, για το γενικό συμφέρο, να μην αρνείται αυθαίρετα να χρησιμοποιεί τουςυπαλλήλουςτης. ΣτηνΑπόφασηΑρ. 138/1932-Αποφάσεις ΣυμβουλίουΕπκρατείας -1932, σελ. 418,ο αιτητής- καθηγητήςτης θεωρητικήςΜη­ χανικήςστηΣχολήΝαυτικώνΔοκίμων - αποκλείστηκε απότη δι3549 Στυλιανίδης,Δ. Πάλλουρος ν.Συμβ.Αποχ,Λευκωσίας

(1990)δασκαλία του μαθήματος, για την ομαλή πρόοδο της διδασκα­ λίας, πριν το διορισμό νέου καθηγητή και "παρεκαλείτο ... οαι­ τών όπως μηλάβητον κόπον νακατέλθη διάναδιδάξη,καιανεκοινούτο αυτώότι ηαντιμισθία αυτού παύει με την επίσημον εκ του Υπουργείου κοινοποίησιν του διορισμού του νέου καθηγη5 τού".Προέκυψανγιααπόφασηαπότο Συμβούλιο Επικρατείας τα ζητήματα αν οι προσβαλλόμενες αποφάσεις ήταν εκτελεστές, υποκείμενες στο ένδικο μέσοτηςαίτησης ακυρώσεως, και ανεθίγετο έννομο συμφέρον του αιτητή. Το Συμβούλιο Επικρατείας αποφάσισε ότι η απόφαση,πουαπόκλειε τον αιτητήαπότηδιδα- 10 σκαλιά του μαθήματος, ήταν εκτελεστού χαρακτήρα και πρό­ σβαλλετο ηθικό συμφέρον του. Ηαπομάκρυνση του αιτητήαπό τη διδασκαλία του μαθήματοςτου,πριν τηνόμιμη απαλλαγήτου από τακαθήκοντατου,ήταν παράνομη. 15 Στην Απόφαση Αρ. 713/1955 -Αποφάσεις Συμβουλίου Επι­ κρατείας - 1955 Β., σελ. 60, ηΟλομέλεια είπε:"Επειδή κατά γενικήν του διοικητικού Δικαίου αρχήν η έμπρακτος ενάσκησις υπό του δημοσίου υπαλλήλου του κατά 20 νόμον εμπεπιστευμένου αυτώ παρά της πολιτείας λειτουργή­ ματοςαποτελεί ου μόνον καθήκον, αλλάκαιέννομον δικαίωμα αυτού, ούτινος μάλιστα η αφαίρεσις συνιστά προσβολήν κε­ κτημένου δικαιώματος (Σ.τ.Ε.78,79/1929). Συνεπώςη άρνησις της Διοικήσεως να ανάθεση εις τον υπάλληλον την ενάσκησιν 25 των κυρίων αυτούκαθηκόντων άνευσυνδρομής νομίμου τινός λόγου, δικαιολογούντος ταύτην,είναιπαράνομος." Αξιοσημείωτη είναι ηΑπόφαση Αρ. 1458/1957(Ολ.) -Αποφά­ σεις Συμβουλίου Επικρατείας - 1957 Β., σελ. 884, στην οποία ει- 30 πώθηκε σας σελ. 885-886:"Πέραντωνδιά των ως άνωδιατάξεων προβλεπομένων υπηρε­ σιακών καταστάσεων, δεν προβλέπεται και ο θεσμός της προ­ σωρινής απομακρύνσεως του υπαλλήλου από της ενεργού 35 ασκήσεως των καθηκόντων του διά της θέσεως αυτού εις την διάθεσιν τουΥπουργού. Πληνόμως,δέον ναθεωρήται επιτρεπτόνεις τηνΔιοίκησιν, όπωςεις περιπτώσεις όλως εξαιρετικός καιεπείγουσας, καθ'αςσυντρέχειλόγος μεταβάσεως τουυπαλ­ λήλουεις μίαντων ως άνωπεριγραφεισών υπηρεσιακών κατά- 40 στάσεων αργίαςήδιαθεσιμότητος,αφαιρήπροσωρινώς απότον υπάλληλον τοδικαίωματηςενεργούασκήσεως τωνκαθηκόντων του, κατά το χρονικόν διάστημα το απαραιτήτως αναγκαίον, ίναλάβηχώρανηενταις οκείαις διατάξεσι προβλεπομένη δια3550 3 AAA 5 10 15 20 25 30 35 Γιάλλονοος v. Συμβ. Αποχ.Λευκωσίας Στυλιανίδης,Δ. δικασία,καιδηοσάκιςημεντήρησιςτηςδιαδικασίαςταύτηςδεν είναι αμέσως δυνατή,ειδικαί δε συνθήκαι εν ωρισμένη περι­ πτώσει επιβάλλουν, χάριν του υπηρεσιακού συμφέροντος την άμεσον και άνευ αναβολής παύσιν της ενεργού ασκήσεως των καθηκόντωντουυπαλλήλου. Πάντωςόμωςτοειςταςεξαιρετι­ κός ταύτας περιπτώσεις επιτρεπτόν έκτακτον τούτο διοικητικόν μέτρον,δέον ναέχηαπολύτωςπροσωρινόν χαρακτήρα, να στηρίζηταιδεεις ειδικήνκαιαποχρώσαναιτιολογίαν. Επειδή εν προκειμένω, ο αιτών ετέθη εις την διάθεσιν του Υπουργού διάτηςπρώτηςτωνπροσβαλλόμενων πράξεων,ήτις ούτε ειδικήναιτιολογίανπεριέχει, ούτεκαθορίζειτους λόγους, δι' ους οαιτώνέμελλεναπαραπεμφθήειςτηνδιαδικασίαντης αργίαςήτηςδιαθεσιμότητος,ήπςκαιπράγματιεν προκειμένω δεν επηκολούΟησεν. Υπό τοιούτους όρους, η αφαίρεσις της ενεργού ασκήσεως τωνκαθηκόντωντουυπαλλήλου διάτηςθέ­ σεως αυτού εις την διάθεσιν του Υπουργού 'μέχρι νεωτέρας διαταγής', υπήρξε παράνομος, διό και ηπρώτητων προσβαλ­ λόμενωνπράξεωνδέονν' ακυρωθήδιάτονβασίμωςπροτεινόμενον κατ'αυτήςλόγον ακυρώσεως. Επειδή,ακύρουούσης της εις την διάθεσιν του Υπουργού θέσεωςτουαιτούντος,παράνομοςυπήρξεκαιηανάθεσιςτων καθηκόντωναυτούεις έτερον υπάλληλον, ηγενομένηδιάτης δευτέραςτων προσβαλλόμενων πράξεων,ήτις δέον επίσης ν' ακυρωθήδιάτον λόγον τούτον." Από ταπιοπάνωπροκύπτει ότι ηέμπρακτηάσκηση τωνκα­ θηκόντων λειτουργήματος απότον υπάλληλο συνιστά κεκτημένο δικαίωμακαιπαράνομηαφαίρεσηή περιορισμός αυτούαπο­ τελείπροσβολή κεκτημένου δικαιώματοςκαι προσβολή τουηθι­ κού συμφέροντος του υπαλλήλου. Ο Κύπριος νομοθέτης πρόσφατα ενσωμάτωσε το δικαίωμα αυτό στον περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμοτου 1990 (Αρ. 1/90). ΤοΑρθρο60

(3)έχεί:- 40 "

(3)Τακαθήκονταδημόσιου υπαλλήλου είναι τα συνηθισμένα καθήκοντατης θέσης του, όπως εκτίθενται στο οικείο σχέδιο υπηρεσίας,καθώςκαι οποιαδήποτε άλλα συναφή κα­ θήκοντα πουδυνατόν να ανατεθούνσ' αυτόν. Ο υπάλληλος έχει δικαίωμαναεκτελεί τακαθήκοντατου." 3551 Στυλιανίδης,Δ. Γιάλλουροςν.Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας (1990} Ο αιτητής έχει έννομο συμφέρον. Ο δικηγόρος του Συμβουλίου ισχυρίστηκε ότι η προσβαλλό­ μενη απόφαση δεν είναι εκτελεστή, αλλά εσωτερικό διοικητικό μέτρο καιδεν υπόκειται στο ένδικο μέσοτης ακυρώσεως. 5 Διοικητική πράξη ή απόφαση είναι εκτελεστή, αν κάμνει γνωστή τηβούληση της Διοίκησης γιαέναθέμα, παράγει έννομο αποτέλεσμα έναντι,του διοικούμενου και συνεπάγεται την άμε­ ση εκτέλεσητης. Το κύριο στοιχείο της έννοιας της εκτελεστής 10 διοικητικής πράξης είναι ηάμεση παραγωγήεννόμου αποτελέ­ σματος, που συνίσταται στη δημιουργία,τροποποίηση, ήκατά­ λυση νομικής κατάστασης,δηλαδή δικαιωμάτων και υποχρεώ­ σεων διοικητικού χαρακτήρα του διοικούμενου - (βλ., μεταξύ άλλων, Nicos Kolokassides and The Republic of Cyprus 15 Through The Minister of Finance

(1965)3 C.L.R.542). Στα Πορίσματα Νομολογίας, (ανωτέρω), στις σελ. 236-237 διαβάζομε:20 "Εις προσβολήν δι' αιτήσεως ακυρώσεως δεν υπόκειταιοια­ δήποτε πράξις απορρέουσα εκ διοικητικού οργάνου, δρώντος ως τοιούτου, αλλά μόνον αι εκτελεστοί πράξεις,τουτέ­ στιν εκείναι δι*ων δηλούται βούλησις διοικητικού οργάνου, αποσκοπούσα εις την παραγωγήν εννόμου αποτελέσματος έναντι των διοικούμενων καισυνεπαγόμενη τηνάμεσον εκτέλεσιν αυτής OLOτης διοικητικήςοδού." 25 Στησελ. 238 διαβάζομε:30 "ββ\Διοικητικά μέτραεσωτερική φύσεως.Πάσαιαιπράξειςαι αποτελούσαιδιοικητικάμέτραεσωτερικής φύσεως στερούνται εκτελεστού χαρακτήρος και απαραδέκτωςπροσβάλλονται δι' αιτήσεως ακυρώσεως: 742

(29), 1461

(57). Τοιαύται είναι aL πράξειςαιαναγόμεναιειςτην εσωτερικήν λειτουργίαν τηςΔι- 35 οικήσεως καιουδεμίαναμέσως επιφέρουσαι τροποποίησιν εις τας υποχρεώσεις καιταδικαιώματατων διοικούμενων." (Βλ. Michael Yiorkas andTheRepublic(Director,Personnel Department) 5 R.S.C.C. 56* Chrystalla Yiallourou v. Republic (Minister of Interior andAnother)

(1976)3C.L.R. 214- Costea v. Republic

(1983)3 C.L.R. 115 Kyriakidou v. Republic

(1984)3 C.L.R. 122.) 3552 40 3 ΑΛΛ. 5 Γιάλλουρος ν.Συμβ. Αποχ. Λευκωσίας Στυλιανίδης,Δ. Μετηνπροσβαλλόμενη απόφασηαφαιρέθηκεαπότοναιτητήτο δικαίωμα μετάβασης στογραφείο του-τόπο εργασίας -και το κε­ κτημένο δικαίωμαεκτέλεσης των καθηκόντων της θέσης,όπως ανα­ φέρονται γενικά στο Αρθρο 15του Νόμουκαι καθορίστηκαν μετην απόφασητου Συμβουλίου, ημερομηνίας 31 Οκτωβρίου, 1977. Ηπροσβαλλόμενη απόφασηέχει όλα ταστοιχεία της εκτελεστής διοικητικής πράξηςκαι δεν είναι εσωτερικό διοικητικό μέτρο. 10 15 20 25 Ηπροσφυγή είναι παραδεκτή,επειδή ηπροσβαλλόμενη από­ φαση έχει εκτελεστό χαρακτήρα,προσβάλλει το ηθικό συμφέρο του αιτητή καιθίγει το έννομο συμφέρον του. Ο δικηγόρος τουαιτητή υπόβαλε ότιηκρινόμενη απόφασηείναι τιμωρητικου χαρακτήρακαιότιστη διαδικασίατης λήψηςτης παραβιάστηκε τοδικαίωμα ακρόασης καιάμυνας του αιτητή. Αναφορικά με το δικαίωμα ακρόασης, το Δικαστήριο τούτο στην απόφαση Χριστόψής Ιωάννου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.299 είπε στις σελ.305και 306:"Το δικαίωμα ακρόασης είναι ένααπόταβασικάδικαιώμα­ τα των Κανόνων τηςφυσικής δικαιοσύνης. Όπως χαρακτηρι­ στικάαναφέρθηκεστηνυπόθεσηΛ. ν.University of Cambridge [1723] 1Sir.557, η ιστορία του αρχίζει απότονκήπο της Εδέμ. Ο Θεός δενεπέβαλε ποινή στον Αδάμ πριν ακούσει την υπερά­ σπιση του. Τουφώναξε 'Αδάμ, πούείσαι; Δεν έφαγες από το δένδρο που διέταξα ότιδενέπρεπε ναφας;'. Τηνίδια ερώτηση υπόβαλε και στην Εύα. 30 35 40 Τοδικαίωμαυπεράσπισης καιακρόασης επιβάλλεται σεόλες τις περιπτώσεις που ο πολίτης κρίνεται γιαυπαίτια πράξη,σε όλες τις πειθαρχικές διαδικασίες ή όπου θατου επιβληθείκύ­ ρωση - (Andreas Α. Marcoullides and The Republic (Public Service Commission), 3 R.S.C.C. 30*Nicolaos D. Haros and The Republic (Minister of The Interior) 4 R.S.C.C. 39 Maro N.Pantelidou and TheRepublic (Public Service Commission, 4 R.S.C.C. 100-Christodoulos Fisentzides v.Republic (Public Service Commission)

(1971)3 C.L.R. 80 Republic (Public Service Commission) v. Lefkos Georghiades

(1972)3 C.L.R. 594· Kypros Kyprianou v.Public Service Commission

(1973)3 C.L.R. 206-lordanis lordanous v.Republic (Public Service Commission)

(1974)3 C.L.R. 194- Orphanou v.Registrar Co­ operative Societies

(1985)3C.L.R. 1022). To δικαίωμαακρόα3553 Στυλιανίδης, Δ. Γιάλλουρος ν.Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας

(1990)σης είναι δικαίωμα κάθε κρινόμενου προσώπου. Κρινόμενο πρόσωπο είναι εκείνο πουτουαποδίδεται κάποιαυπαίτια συ­ μπεριφορά-(Kazamiasv.Republic

(1982)3C.L.R.239-Zavros v.DistrictOfficerPaphos(\9S6) 3C.L.R.44 ΝικόλαςΜελέτης ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1989)3(B)Α.Α.Δ.347). 5 Τοδικαίωματου διοικούμενου νατύχει ακρόασηςστηδια­ δικασία έκδοσης της πράξης που τον απειλεί είναιδικαίωμα δημοσίου δικαίου." 10 Στην Υπόθεση Αρ. 3232/1972- Αποφάσεις Συμβουλίου Επι­ κρατείας -1972 Ε',στις σελ.4667^668ειπώθηκε:"Επειδή οσάκις η αιτιολογία της επιβολής του δυσμενούς διά τον υπάλληλον διοικητικού μέτρου της θέσεως αυτού εις 15 διαθεσιμότητα αναφέρεταιεις υπαιτίουςενεργείας ή παραλεί­ ψειςτου,εμπίπτουσαςειςτίνατωνεντηωςάνωδιατάξειπρο­ βλεπομένων περιπτώσεων,δέον όπως της εκδόσεως τηςσχετι­ κήςδιοικητικής πράξεως·προηγείται ειδοποίησις ήκλήσιςτου υπαλλήλου προς παροχήν εξηγήσεων επί των αποδιδόμενων 20 αυτώ αιτιάσεων,συμφώνως προς γενικήν αρχήντουδιοικητι­ κούδικαίου, επιβάλλουσαν,κατ' αρχήν,την ακρόασητωνδι­ οικούμενων προ της εκδόσεως διοικητικής πράξεως εκ λόγων στηριζόμενων εις προσωπικός κατ' αυτών αιτιάσεις,βλαπτι­ κής δε διά τα ατομικάαυτών συμφέροντα,καθ'όσον ούτε εκ 25 των διατάξεων του Α.Ν. 65/1967 προκύπτει ότι ο νομοθέτης ηθέλησεν' αποκλείση την εν προκειμένω εφαρμογήν τηςγενι­ κήςταύτηςαρχής,ούτε τοδημόσιον συμφέρον παραβλάπτεται εκτης εφαρμογήςτης,αλλ' αντιθέτωςηρηθείσα αρχήσυμβάλ­ λει το μεν εις την υπό της Διοικήσεως διαπίστωσιν της ακρι- 30 βείας των σχετικών πραγματικώνπεριστατικών,το δε εις τον σχηματισμόν αντικειμενικής κρίσεως περί της σκοπιμότητος τηςθέσεωςτουυπαλλήλου εις κατάστασινδιαθεσιμότητος.Εξ άλλου,η παράλειψιςτηςπροηγουμένηςειδοποιήσεως ήκλήσε­ ως προς παροχήν εξηγήσεων καλύπτεται,εκ της ενδεχομένης 35 παροχήςυπότουενδιαφερομένουτοιούτωνεξηγήσεων προςτο αρμόδιον προς επιβολήν τουδιοικητικού μέτρου οργάνου." Από τα πρακτικά της 14ης Ιουλίου, 1990, προκύπτει OTL το Συμβούλιο σκόπευε να επιβάλει κύρωση - ποινή στον αιτητή. 40 Ύστερα όμως απότηλήψητωννομικών συμβουλών, ότι δενέχει εξουσία-νομοθετικήήκανονιστική-λήψεωςπειθαρχικώνμέτρων και επιβολής πειθαρχικής κύρωσης, το Συμβούλιο περιορίστηκε στηλήψητηςπροσβαλλόμενης απόφασηςγιατηδιευκόλυνση των 3554 3 Λ.Α.Δ. Γιάλλουρος ν. Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας Στυλιανίδης, Δ. ερευνών της Αστυνομίας καιτου Γενικού Ελεγκτή. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ηκρινόμενη απόφασηδεν είναι πειθαρχικήποινή,δεν είναι τιμωρία. Τοδικαίωμαακρόασηςδεν έχει εφαρμογήσεπεριπτώσεις όπως η παρούσα. Εν πάση περιπτώσει, όμως, στις 14 Ιουνίου, 1990, δόθηκε στον αιτητή η ευκαιρία να θέσει ενώπιον του Συμβουλίου όλη την υπόθεση του,ταπραγματικάγεγονότα, το ελατήριο τουκαι ταδικαιολογητικάτου. Η δήλωση τουαιτητήκαταλαμβάνειαρ­ κετές σελίδες τωνπρακτικών. Ο λόγος ακυρώσεως - ότι παραβιάστηκεηαρχήτης φυσικής δικαιοσύνης καιτοδικαίωμαακρόασηςτου αιτητήκαιπαροχής εξηγήσεων απόμέρους του - απορρίπτεται. Ηαρχή"nullum crimen nulla poena sine lege" ("ούτε έγκλημα, ούτε ποινή χωρίς νόμο") είναι εμπεδωμένη στην Κυπριακή έν­ νομη τάξη. Η τυποποίηση τουποινικού φαινομένου,που διατυπώνεται στην πιο πάνω φράση, αποτελεί ιστορική κατάκτηση των λαών στον αγώνατους γιαπερισσότερη ελευθερία καιεξα­ σφάλιση απέναντιστην αυθαιρεσίατων κυβερνώντων. Κατοχυ­ ρώθηκε απότο Αρθρο 12.1 του Συντάγματος,που προβλέπει:"1. Ουδείς κηρύσσεται ένοχος οιουδήποτε αδικήματοςλό­ γω πράξεως ήπαραλείψεως μησυνιστώσης αδίκημασυμφώνως τω νόμω τω ισχύονη κατάτον χρόνον της τελέσεωςαυ­ τής και εις ουδένα επιβάλλεται δι' αδίκηματι ποινήβαρύτε­ ρα της ρητώς προβλεπομένης υπό του κατάτον χρόνον της τελέσεως ισχύοντος νόμου." Οι δικηγόροι των μερών επιχειρηματολόγησαν καιπαράθε­ σανδιάφορεςτοπικές καιδιεθνείς αυθεντίες, ιδιαίτερατης Επι­ τροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Δικαστηρίου του Συμβουλίου της Ευρώπης, αναφορικάμε το ζήτημα αν οι πρά­ ξεις του αιτητή,με βάσητα Αρθρα 15 και 17 τουΣυντάγματος, σε συνάρτηση με το Αρθρο 136 του Ποινικού Κώδικα, συνι­ στούν ποινικό αδίκημα. ' . ΟΒοηθός Γενικός Εισαγγελέας είχεεκφράσει γραπτάτηγνώμη του,ότι τοΑρθρο 15τουΣυντάγματος,πουδιασφαλίζει τηνιδιω­ τικήζωήκάθεπροσώπου,καιτοΑρθρο 17,πουδιασφαλίζειτοδι­ καίωματουαπόρρητουτης επικοινωνίας,ταοποίαενεργούν erga omnes -(δηλαδήδεσμεύουν, όχι μόνο το Κράτος, αλλά και τους 3555 Στυλιανίδης,Δ. Πάλλουοοςν.Συμβ.Αποχ.Λευκωσίας

(1990)ιδιώτες -Policev. Georghiades

(1983)2 C.L.R.33) - σεσυνάρτη­ ση με τις πρόνοιες του Αρθρου 136 του Ποινικού Κώδικα,δημι­ ουργούν ποινικό αδίκημα.Στηνπαράργραφο9τηςεπιστολής του, ημερομηνίας 20 Ιουνίου, 1990, μεπολλήπροσοχή έγραψε:5 "Φυσικά τον τελικό λόγο ως προς το κατάπόσο μια συγκε­ κριμένη πράξηείναι ήόχι ποινικό αδίκηματον έχει τοδικα­ στήριο ενώπιον τουοποίουθααχθεί ενδεχομένως η υπόθεση* σίγουρα όμως όχι άλλο άτομοή οργανισμός." 10 Αντίθετη σκέψηανάπτυξανοι δικηγόροι του αιτητήκαι του Συμβουλίου. Το ζήτημα είναι πολύ ενδιαφέρο,αλλά το Δικαστήριο θεωρεί ότι η λύση του, στην παρούσα υπόθεση, δεν ασκεί επιρροή στην 15 κρίσηγιατηνομιμότητα τηςπροσβαλλόμενης διοικητικήςαπόφα­ σης. Οαιτητής έχει διωχθεί ποινικάστην Υπόθεση Αρ.20869/90, πουκαταχωρίστηκεστις 3Ιουλίου, 1990. Αντιμετωπίζει σειράκα­ τηγοριών. Το Ποινικό Δικαστήριο και,πιθανόν,το Ανώτατο Δι­ καστήριο σε διαδικασίαστην πιο πάνωποινικήυπόθεση,θααπο- 20 φασίσουν το εγειρόμενο ζήτημα. Οδικηγόροςτουαιτητήισχυρίστηκε ότιτοΣυμβούλιο,στηλή­ ψη της κρινόμενης απόφασης,επηρεάστηκε και έλαβε υπόψητου αλλότρια πράγματα,ταοποίαδεν έπρεπεναλάβει - όπως ηείδη- 25 σεογραφία και αρθρογραφίατων μέσων μαζικής επικοινωνίας. Η απόφαση,κατά κάποιο τρόπο, αντανακλούσε την καταδίκη από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Αυτό είναι πλάνη περί τα πράγματα και παράβασητηςαρχήςτηςδικαίας μεταχείρισης. 30 Είναι γεγονός ότι δημιουργήθηκε σάλος και τα ζητήματατου Συμβουλίου,η"υποκλοπή"τωντηλεφωνημάτωνκαιη πιθανή διά­ πραξηατασθαλιώνοικονομικής φύσης,απασχόλησανκαιτοντύ­ πο και το ευρύκοινό. Αναμφίβολα το Συμβούλιο,όπωςφαίνεται απόταπρακτικάτωνΣυνεδριάσεωντου,ενεργούσεμεγνώμονατη 35 μεγάλητουευθύνηαπέναντιστοκοινό.Οσάλος από ταδημοσιεύ­ ματαδημιούργησε πρόσθετηπίεση.Αυτόείναι έκδηλοσταπρακτι­ κάτης Συνεδρίαςτης 14ης Ιουνίου, 1990,καιστο περιεχόμενο της Ανακοίνωσης που εκθόδηκε. Στις 21 Ιουνίου, 1990, η σκέψητου Συμβουλίου ήτανηδιευκόλυνση των ανακρίσεων με βάσητανέα 40 στοιχεία,σταοποίαέχειγίνειαναφοράπιο πάνω. Ο ισχυρισμός για πλάνηπερί ταπράγματα και μηδίκαιημε­ ταχείριση, λόγω των δημοσιευμάτων του τύπου και των τηλεο3556 3 ΑΑΔ. Γιάλλουοος ν. Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας Στυλιανίδης, Δ. πτικών μέσων,δεν ευσταθεί. 5 Ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκεγια εξυπηρέτηση αλλότριου σκοπού καιτούτο συνιστά κατάχρησηεξουσίας καιλόγοακυρότητας. ΣτηνΥπόθεσηArmoniaEstates Ltd. καιΆλλη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1127, ειπώθηκε στις σελ: 11371138:- 10 15 20 ' 25 30 35 40 "Υπέρβαση καικατάχρησηεξουσίας αναφέρονται ρητά στην παράγραφο 1 τουΑρθρου 146 τουΣυντάγματος ως λόγοι ακυ­ ρώσεως.ΗκατάχρησηεξουσίαςείναιδημιούργηματηςΓαλλικής Νομολογίας,στην οποίαονομάζεται 'Detoumment de Pouvoir' ('Διαστροφή ή Εκτροπή της Εξουσίας')· Κατάχρηση εξουσίας υπάρχει όταν η Διοίκηση στην άσκηση δημόσιας διακριτικής εξουσίας παραβαίνειτο σκοπό του γράμματος καιπνεύματος τουνόμου. Η κρινόμενηδιοικητικήπράξηπρέπειναείναικατά ταάλλανόμιμη,αλλάναέχειεκδοθείγιακαταχρηστικόλόγοκαι σκοπό,σκοπόκατάδηλαδιαφορετικό από εκείνο πουονομοθέ­ τηςθέλησε, έξωδηλαδή απότατελεολογικά όριατου Νόμου. Στην περίπτωσηπουεπιτυγχάνεταιτο αποτέλεσμα που θέ­ λει ονόμος, αλλάκαιάλλος σκοπός μετην ίδιαπράξη,εξετά­ ζεται απότο Δικαστήριο ποίο αποτέλεσμα ήσκοπός υπερέχει σεσπουδαιότηταστησυγκεκριμένηπράξη.Αν υπερέχειοπραγ­ ματοποιούμενος άνομος σκοπός,ηπράξη ακυρώνεταιγια κα­ τάχρησηεξουσίας. Σκοπόςπουέχεισχέσημε την εξυπηρέτηση δημόσιου συμφέροντος, είναι όμως άλλος απόεκείνο που κα­ θορίζουν οι νομοθετικές διατάξειςπουεπιτρέπουντηνέκδοση της πράξης,στοιχειοθετεί κατάχρησηεξουσίας. Οαιτητήςέχει τοβάροςτηςαπόδειξηςότιηΔιοίκησηενήργησε μευπέρβασηή κατάχρηση εξουσίας. (Themos Koukoullisand 3 Others and The Republic (Public Service Commission) 3 R.S.CC 134, σελ. 136- Renos Kyriakides v. Republic (Ministry of Education and/or Director of Higher and Secondary Education)

(1976)3C.L.R. 364,σελ. 376, 379.) '"';·,' Στην υπόθεση Christodoulos Nissis (No. 2) v. Republic (Public Service Commission)

(1967)3C.L.R. 671 (Ολομέλειας), στη σελ. 675αναφέρεται:"We taketheviewthatabuseorexcessof powersis'ageneric reason enabling a Court exercising revisional jurisdiction, 3557 Στυλιανίδης, Δ. Γιάλλουρος ν. Συμβ. Αποχ. Λευκωσίας

(1990)under Article 146,toannulanadministrative actor decision, but the existenceofabuseof powers,orofexcessofpowers, of aparticular nature has tobeestablishedto the satisfaction of the trial Court; and theonus alwaysrests,ineach case, on theApplicant." Η απόδειξη μπορεί ναπροέρχεται, είτε από ταστοιχείατης ίδιαςτηςπροσβαλλόμενης πράξης,είτε απόταστοιχεία τουφακέ­ λου της Διοίκησης, είτε απόστοιχεία που παρουσιάζειστοΔικα­ στήριο οαιτητής,οοποίος πρέπει νααναφέρεισυγκεκριμένα και ρητάταστοιχείαπουσυνιστούν τηνκατάχρησηεξουσίας. 5 10 ΑναφορικάμετοντρόποαναζήτησηςαπότοΔικαστήριοτουκα­ ταχρηστικούσκοπούδιατυπώθηκανδύοβασικέςθεωρίες και αντι­ λήψεις -ηυποκειμενική,πουανατρέχειστοκίνητροτουδιοικητικού οργάνου καιη αντικειμενική, πουαρκείται στο αποτέλεσματης πράξης.Τοαντικειμενικό αποτέλεσμαδενείναιανάγκηνα επέλθει στοχρόνοτηςέκδοσηςτηςπράξηςήτηςδιοικητικήςδίκης,αρκείτο χρόνο της έκδοσης της πράξηςνα είναι προβλεπτό με βεβαιότητα. (Βλ.ΤσάτσουΉΑίτησις Ακυρώσεως ΕνώπιοντουΣυμβουλίουτης Επικρατείας',Έκδοση Τρίτη,σελ. 326-336*Στασινόπουλου'Δίκαι­ οντωνΔιοικητικών Πράξεων',σελ. 354* Οικονόμου ΌΔικαστικός Έλεγχος τηςΔιακριτικής Εξουσίας', σελ.205καιεπέκεινα* ΣπηλιωτοπούλουΈγχειρίδιονΔιοικητικούΔικαίου',σελ.424-425.) 15 20 25 Στην Κύπρο έγινε χρήση και της υποκειμενικής και τηςαντι­ κειμενικής θεώρησης." - (βλ. Tatianos Georghiou and I. The Electricity Authority of Cyprus, 2. TheRepublic of Cyprus, through the PublicServiceCommission(An IndependentBody)

(1965)3CL.R. 177.) Είναι φανερό ότι το Συμβούλιο πήρε την προσβαλλόμενη απόφαση γιατηνεξυπηρέτηση του συγκεκριμένου σκοπού - τη διευκόλυνση τωνανακρίσεων. Οσκοπός που αναφέρεταιστην απόφαση ήτανοπρωταρχικόςκαιόχιεπικουρικός. 30 35 Κατάχρησηεξουσίας δεν έχει αποδειχτεί. Ο δικηγόρος του αιτητήισχυρίστηκε ότιτοΣυμβούλιοάσκησε δέσμιαεξουσία,μεσυμμόρφωσησε επιταγή-γνωμοδότησητου Γε- 40 νικού Εισαγγελέα. Επιχειρηματολόγησε ότιηγνώμη του Γενικού Εισαγγελέαείναιμιααπλήγνωμοδότηση,ότιοιγνωμοδοτήσειςδεν είναιδεσμευτικές καιπαράθεσε αποσπάσματα απότις Αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην TasmiTrading Co. Ltd.v. The 3558 3 Α.ΑΛ. Γιάλλουρος ν. Συμβ. Αποχ. Λευκωσίας Στυλιανίδης, Δ. Republic of Cyprus

(1988)3(B) C.L.R. 782- στην Αιμίλιος Έλλη­ νας & Σία Λτδ. ν. ΥπουργείουΟικονομικών και'Αλλο

(1990)3 Α.Α.Δ.\8\·χαι σττ(ν ΦώτοςΦωτιάδηςκαιΆλλοι ν.θεατρικούΟρ­ γανισμούΚύπρουκαιΆλλων

(1990)3Α.Α.Δ. 2079. 5 Υποστήριξε ότι η γνωμοδότηση έχει συμβουλευτικό και όχι δεσμευτικό χαρακτήρακαιη τυχόνασυμφωνίατης επιχειρούμε­ νης πράξης με τη γνωμοδότηση δημιουργεί απλώς υποχρέωση γιααιτιολογία. 10 15 Ο δικηγόρος του Συμβουλίου επανάλαβε την άποψη που έγραψε στις γραπτέςτουγνωμοδοτήσεις - ότι ηγνωμάτευσητου Γενικού Εισαγγελέα δεν είναι δεσμευτική και ότι, τόσον ταόρ­ γανα του Κράτους, όσο καιοι οργανισμοί δημοσίου δικαίου,οι οποίοι εξαρτούνται και/ή συναρτούνται από την Πολιτεία, έχουν τοδικαίωμα,όχι μόνο ναδιαφωνήσουνμεαυτή,αλλάκαι να καταφύγουνσε άλλο νομικό σύμβουλο. Παράθεσεγια υπο­ στήριξη τις υποθέσεις Pieri v.Republic

(1979)3 C.L.R. 91 και Republic v.Droushiotis and Others

(1981)3 C.L.R.

1. 20 Ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας στην επιστολή του, ημερομη­ νίας 20 Ιουνίου, 1990, (βλ.πιοπάνω), έχειολότελαδιαφορετική θέση,βασισμένη στο Αρθρο 113του Συντάγματος. 25 30 Είναιβασική αρχήότι τοΔικαστήριοδενδεσμεύεται απόκοι­ νές δηλώσεις ήσύμπτωση απόψεωντων δικηγόρων επί νομικών θεμάτων.ΤοΔικαστήριοδενδιαφωνείμετις Αποφάσεις πουπα­ ρατέθηκαν αναφορικά με τις γνωμοδοτήσεις γενικά. Η περίπτω­ σητουΓενικού Εισαγγελέα,ότανενεργεί μέσαστησφαίρατωνδικαιωμάτων και καθηκόντων του,κάτω από το Σύνταγμα,είναι πολύδιαφορετική. Το Αρθρο 113του Συντάγματοςέχει:- 35 40 "
2. Ο Γενικός Εισαγγελεύς της Δημοκρατίας,βοηθούμενος υπότου Βοηθού Γενικού Εισαγγελέως τηςΔημοκρατίαςείναι ο Νομικός Σύμβουλος της Δημοκρατίας, του Προέδρου της Δημοκρατίας, του Αντιπροέδρου της Δημοκρατίας, του Υπουργικού Συμβουλίουκαιτων Υπουργών, ασκεί δε πάσαν ετέραν εξουσίαν και εκτελεί πάσανετέραν υπηρεσίανήκαθή­ κον καθοριζόμενονήανατιθέμενονεις αυτόνδιάτου Συντάγ­ ματοςήδιάνόμου.
3. Ο Γενικός Εισαγγελεύς της Δημοκρατίαςέχει εξουσίαν 3559 Στυλιανίδης,Δ. Γιάλλουοοςν. Συμβ,Αποχ. Λευκωσίας

(1990)κατά την κρίσιν αυτού προς το δημόσιον συμφέρον νακινή, διεξάγη,επιλαμβάνηταικαι συνεχίζη ήδιακόπτηοιανδήποτε διαδικασίαν ή διατάσση δίωξιν καθ' οιουδήποτε προσώπου εν τη Δημοκρατία δι' οιονδήποτε αδίκημα.Ητοιαύτη εξου­ σίαδύναταιναασκήταιυπότουγενικού εισαγγελέως τηςΔημοκρατίας είτεαυτοπροσώπως είτεδι' υπαλλήλων υπαγομέ­ νωνειςαυτόνενεργούντων υπόκαισυμφώνως προςταςοδη­ γίαςαυτού." 5 Ο θεσμός του Γενικού Εισαγγελέα στηΔημοκρατίατης Κύπρου 10 είναιολότελαδιαφορετικόςαπόπαρόμοιοθεσμόσεάλλεςχώρες.Ο Γενικός Εισαγγελέας είναι ανεξάρτητος Αξιωματούχος της Δημο­ κρατίας,υπηρετείμετους ίδιουςόρουςόπωςοιΔικαστέςτουΑνω­ τάτουΔικαστηρίουκαιδενείναιδυνατόνααπολυθεί,εκτόςμόνομε τους όρους και εγγυήσεις πουαπολύεται Δικαστής του Ανωτάτου 15 Δικαστηρίου. Ηαντιμισθίατουδεν υπόκειταιστην ψήφοτης Βου­ λής των Αντιπροσώπων καιαποτελεί αυτόματηχρέωση του Πάγι­ ουΤαμείουτηςΔημοκρατίας- (Αρθρο 112τουΣυντάγματος). Ηάσκηση της εξουσίας του Γενικού Εισαγγελέα δεν υπόκειται, 20 ούτε σε κοινοβουλευτικό, ούτε σε δικαστικό έλεγχο - (βλ. The Republic and CharalambosZacharia, Ypsonas 2 R.S.C.C. 1CharilaosXenophontos and TheRepublic(Ministerof Interior) 2 R.S.C.C.89-Policev.Athienitis

(1983)2C.L.R. 194- YiannakisP. Ellinasv.TheRepublic

(1989)1 C.L.R. 17). 25 Ο Γενικός Εισαγγελέας είναιονομικός σύμβουλος τηςΔημο­ κρατίας. Έχει αποκλειστική αρμοδιότηταγια τις ποινικές διώ­ ξεις, χωρίς κανένα συνταγματικό περιορισμό, εκτός βέβαιατης ποινικής δίωξης του Προέδρου ή του Αντιπροέδρου της Δήμοκρατίας για έσχατη προδοσία, που μπορεί να ασκηθεί μόνο ύστερα από σχετικό ψήφισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων, σύμφωνα με το Αρθρο 45.2 τουΣυντάγματος. 30 Ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ασκεί τις εξουσίες 35 πουτουχορηγεί το Αρθρο 113.2 τουΣυντάγματος,σχετικά μετις ποινικές διώξεις, "κατάτηνκρίσιν τουκαιπροςτοδημόσιον συμ­ φέρον". Κινεί, διεξάγει, επιλαμβάνεται, συνεχίζει ή διακόπτει οποιαδήποτε διαδικασίαήδίωξη εναντίον οποιουδήποτεπροσώ­ πουγιαοποιοδήποτεαδίκημα.Έχειευθύνηναεπιβλέπει τηντήρη- 40 σητου Νόμου.Ο Γενικός Εισαγγελέας, βοηθούμενος απότο Βοη­ θόΓενικό Εισαγγελέα είναι pans patriam. ΗεφαρμογήτουΠοινι­ κούΔικαίουκαιηπροστασίατωνανθρωπίνωνδικαιωμάτωνείναι μέσαστις αρμοδιότητεςτουΓενικού Εισαγγελέα τηςΔημοκρατίας. 3560 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Γιάλλονρος ν. Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας Στυλιανίδης,Δ. Θέματα πουαναφέρονταισε ποινικά αδικήματα,διερεύνηση διά­ πραξηςτουςκαιέναρξηποινικήςδιαδικασίαςείναι στηναποκλει­ στικήδικαιοδοσίατου.Οι οδηγίες τουπάνωσταθέματααυτά δεν μπορούν να θεωρηθούν ως μια απλή νομική γνωμοδότηση, την οποία οργανισμός δημοσίου δικαίου μπορεί να παραγνωρίσει με επιλογή διάφορηςγνωμοδότησης απόάλλοδικηγόρο. Οχειρισμός προσφυγήςαπό ιδιώτηδικηγόροαπό μέρους του Υπουργού Εσωτερικών - (Pieri v. Republic (ανωτέρω)) - δεν επηρεάζει σε οποιοδήποτε βαθμότη συνταγματική θέση του Γε­ νικού Εισαγγελέα, όπως αναπτύχθηκεπιοπάνω. Το Συμβούλιο,στην παρούσαπερίπτωση,ενήργησε γιατηδι­ ευκόλυνση των αστυνομικών ερευνών γιαπιθανήδιάπραξηποινικού αδικήματος.Το Συμβούλιο ορθά ακολούθησε τη γνωμά­ τευση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα. Στηλήψητης προσβαλ­ λόμενης απόφασηςάσκησε ελεύθερα τηδιακριτικήτου ευχέρεια. Ταπιοκάτωείναι αξιοσημείωτα αναφορικάμετο δεύτερο σκέλοςτουσκοπούγιατονοποίολήφθηκεηπροσβαλλόμενη απόφαση. Ο Γενικός Ελεγκτής και ο Βοηθός γενικός Ελεγκτής είναι ανεξάρτητοι Αξιωματούχοι της Δημοκρατίας. Διορίζονται από τον Αρχηγό της Πολιτείας και όχι απότην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας καιδιατηρούντο αξίωματους όπως οιΔικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η Ελεγκτική Υπηρεσία δενυπάγεταισε οποιοδήποτε Υπουργείο. Το ΚεφάλαιοIIτου Μέρους VI - Αρθρα 115, 116και 117 - του Συντάγματοςαναφέρεταιστο θεσμό του Γενικού Ελεγκτή καιτου Βοηθού Γενικού Ελεγκτή. Ο Γενικός Ελεγκτής είναιο εξωτερικός ελεγκτής του Κράτους και διεξάγει εξωτερικό έλεγχο. Η έκταση του ελέγχου και η (ρύση του είναι πολύ μεγαλύτερη εκείνων του εσωτερικού ελέγχου. Οέλεγχος του επεκτείνεται στοδιαχειρισακόκαιδιοικητικό έλεγχο, εκτός απότον τακτοποιητικό έλεγχο. Ηνομοθεσία, μετην οποία ιδρύονται οργανισμοί δημοσίου δι­ καίου,προβλέπει έλεγχοτους απότο Γενικό Ελεγκτή -(βλ. Αρθρο 31

(2)τουΝόμου). Οέλεγχος είναιαπαραίτητοστοιχείο στηνκανονικήλειτουργίατωνΚρατικώνΥπηρεσιών καιτωνοργανισμώνδη­ μοσίουδικαίου.ΟΑριστοτέληςστοβιβλίοτου'ΤαΠολιτικά"είπε:"Καιπροςαποφυγήντηςκαταχρήσεωςτωνδημοσίων, ναπαραδίδωνταιταύταπαρόντωνπάντωντωνπολιτών καινακα3561 Στυλιανίδης, Δ. Γιάλλουρος ν. Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας

(1990)τατίθενται αντίγραφα των πρωτοκόλλων της παραδόσεως εις τααρχείατων φατριώνκαιτων λόχων καιτων φυλών." Εκτός από τη νομική πλευρά του θέματος,το δημόσιο συμ­ φέροαπαιτούσε πράγματιτηδιεξαγωγήέρευνας σετόσοζωτικά θέματα,ταοποίααφορούντοκοινό,γενικά,καιγιαταοποίατο ευρύ κοινό έχει και συμφέρο καιευαισθησία. 5 Από τη μαρτυρίατου Βοηθού Γενικού Ελεγκτή,ο οποίος ηγή­ θηκετηςομάδαςπουανάλαβετηνέρευνα,είναικαθαρόότιη απο- 10 μάκρυνση απότον τόπο εργασίας του αιτητήκαι του Εκτελεστι­ κού Μηχανικού, θαδιευκόλυνε τοέργοτου.ΟΠρόεδροςτου Συμ­ βουλίου.πριντηλήψητηςπροσβαλλόμενης απόφασης,συνομίλη­ σε με το Γενικό Ελεγκτή σχετικά με την έρευνακαιτοΣυμβούλιο έδωσεγραπτέςοδηγίεςσταμέλητουπροσωπικούναδώσουνκάθε 15 βοήθειαστην ομάδατου Βοηθού Γενικού Ελεγκτήγιατηνέρευνα. Ηαιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασηςεκφράζεταιμε σαφήνεια και επάρκεια στην προσβαλλόμενη απόφασηκαι πε­ ριέχεται σε μεγάλη έκταση στο διοικητικό φάκελο και τα πρα- 20 κηκά του Συμβουλίου. Οτελευταίος λόγος ακυρότητας,είναιότιτοΣυμβούλιοδενείχε εξουσίακαι/ή αρμοδιότηταναλάβειτηνπροσβαλλόμενηαπόφαση. 25 Ηπλευράτουαιτητήυπόβαλεότιδενυπάρχεινομοθετικήεξου­ σιοδότηση στο Συμβούλιονααποκλείει τηνπροσέλευση τουαιτητή στοντόποεργασίαςτουκαιτηνεκτέλεση τωνκαθηκόντωντου. Ηπλευράτου Συμβουλίου υποστήριξε ότι ταΑρθρα 19και29 30 τουπερίΕρμηνείαςΝόμου,Κεφ. 1, σεσυνδυασμόμετοΑρθρο 15 τουΝόμου, πουπροβλέπειγια"διορισμό",απονέμουνεξουσίαστο Συμβούλιοναλάβει απόφασηόπως ηπροσβαλλόμενη. ΤοΑρθρο 19του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1,έχει:"19. Where any Law confers upon any person or public authority powertomakeappointments toanyoffice orplacethe powershallbeconstrued asincluding thepowertodetermine any such appointment and to suspend any person appointed, and to re-appoint or reinstate him, and to appoint another person temporarily in the place of any person so suspended, and to appoint another person tofill any vacancy in the office or place arisingfrom any other cause: 3562 35 40 3 ΑΛΛ. 5 10 Γιάλλουρος ν. Συμβ. Αποχ. Λευκωσίας Στυλιανίδης,Δ. Provided thatwhere thepower oftheperson orpublicauthority to make any such appointment is only exercisable upon the recommendation or subject to the approval, consent or concurrence of some other person or authority the power of determination or suspension shall, unless thecontrary intention appears, only be exercisableupon therecommendation or subject to the approval, consent orconcurrence of that other person or authority." Η ερμηνείακαιεφαρμογήτουΑρθρου 19τουΚεφ. 1 απασχόλη­ σε το Δικαστήριο στις υποθέσεις Veis and Others v. Republic

(1979)3CL.R.390καιAzinas v. Republic

(1980)3CL.R.510. Στην υπόθεσηAzinas, στη σελ. 523 ειπώθηκε:- 15 20 "I find that the Governor being the person vested with the power to appoint a Registrar of Co-operative Societies falls within the definition ofaperson under section 19of Cap. 1, in the absence of any provision tothe contrary. I,therefore, find that there was power intheCouncil of Ministers toplacethe applicant under 'διαθεσιμότητα' which has been interpretedas interdiction, which, in any event, is within the spirit and the meaning of theword 'suspension' appearing insection 19." 25 "Διαθεσιμότητα"και "αργία- δυνητικήαργία",όπως αναφέρο­ νται στην Ελλαδικήνομική τάξη,έχουν διάφορο νόημακαι περιε­ χόμενο απότονόρο "διαθεσιμότητα"πουχρησιμοποιεί οΚύπριος νομοθέτης. 30 ΤοΣυμβούλιοδεν επέβαλε,ούτε διαθεσιμότητα, ούτε αργία. Ο περί Ερμηνείας Νόμος είναι γραμμένος σταΑγγλικά και θα ερμηνευτεί στηγλώσσα που ο νομοθέτης έχει εκφράσει τη βούληση καιτηνπρόθεσητου. 35 40 "Suspend",στοκείμενοτουΑρθρου 19,σημαίνειπροσωρινήδια­ κοπή. ΣτηνΑγγλία,αρχικά,"suspend" εχρησιμοποιείτογιατηναπα­ γόρευση δικηγόρου ήεκκλησιαστικού προσώπου απότην άσκηση των καθηκόντων τηςθέσης τους για σύντομο χρόνο. "Suspension" ήτανεκκλησιαστικό επιτίμιοπεριορισμένης χρονικήςδιάρκειας, εί­ τε abofficio μόνο, είτε abofficio etabeneficio. Στην πρώτηπερί­ πτωση ήταν απαγόρευσηεκτέλεσης των καθηκόντωνγιαπεριορι­ σμένηχρονικήπερίοδο. Στηδεύτερηπερίπτωσηπεριλάμβανετηστέ­ ρησητηςαπόλαυσηςτωνκερδώντουμετοχίου. 3563 Στυλιανίδης, Δ. Γιάλλουρος ν. Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας

(1990)Η λέξη "suspend" στο Αρθρο 19 του περί Ερμηνείας Νόμου έχει τη μεταφορικήαυτήσημασία που καθιερώθηκεκαι όχι την κυριολεκτική έννοια του "αναρτώ, κρεμμώ". "To suspend" είναι γενικός όρος, πουσημαίνει προσωρινή διακοπήγιακαθορισμέ­ νη περίοδο απότην άσκησητης εκτέλεσης των καθηκόντωντης θέσης με, ήχωρίς όρους, αναφορικάμε τη στέρηση τωνωφελη­ μάτων της θέσης. Ηδιαθεσιμότητα,που προβλέπεται στον περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμοήκαι σε άλλους Νόμους ήΚανονι­ σμούς, είναι είδος τους γένους "suspension". 5 10 Η αναστολήεκτέλεσης τωνκαθηκόντωνυπαλλήλουγιασύντο­ μηπερίοδο,πουδικαιολογείται μετοδημόσιο συμφέρο,αποτελεί είδος του"suspension"καιείναιεπιτρεπτή. Η νομιμότητατης και το προβαλλόμενο δημόσιο συμφέρο, που είναι όρος γενικός και αόριστος, υπόκεινται στον αναθεωρητικό έλεγχο του Ανωτάτου Δικαστηρίου,κάτωαπό τοΑρθρο 146 του Συντάγματος. 15 Ηαπόφαση"to suspend"χρειάζεταιτους ίδιους εξωτερικούς τύπους, που προβλέπονται στη Νομοθεσία για το διορισμό, εκτός ανΝόμοςορίζει διαφορετικά. 20 Μεβάσηταπιοπάνω,τοΑρθρο 15τουΝόμου, πουπρονοείγια εξουσία διορισμού,σε συνδυασμό μετο Αρθρο 19τουπερίΕρμη­ νείας Νόμου, Κεφ. 1, που προνοεί για εξουσία "to suspend any person appointed", απονέμει εξουσία στο Συμβούλιο ναλάβει την 25 προσβαλλόμενηαπόφαση. Πρόσθετα,σύμφωναμετιςγενικές αρ­ χές του Διοικητικού Δικαίου,η προϊστάμενη αρχή, χωρίς Νόμο, μπορεί να απομακρύνει προσωρινά υπάλληλο από την άσκηση των καθηκόντων του,εφόσον απότην παραμονήτουπροκύπτει σοβαρήαπειλή κατά δημοσίου συμφέροντος που βρίσκεται κάτω 30 από την επιμέλεια του -(Απόφαση Αρ. 881/52-Αποφάσεις Συμ­ βουλίου Επικρατείας-1952-Πορίσματα Νομολογίαςτου Συμβου­ λίου της Επικρατείας, 1929-1959, σελ. 342-343). Το μέτρο αυτό πρέπει ναέχει προσωρινό χαρακτήρα και να στηρίζεται σε ειδικήαιτιολογία. 35 Ηαπόφασηπουπροσβάλλεταικαθόρισεπεριορισμένη και τα­ κτήπροθεσμία,με τη ρήτρατης επανεξέτασης του θέματος, ανά­ λογα μετηνπρόοδοτων ερευνών. Έχει ειδικήαιτιολογία. Η δι- 40 ευκόλυνση των ερευνών είναι προς το δημόσιο συμφέρο και το υπηρεσιακό συμφέρο των υπαλλήλων του Συμβουλίου, γενικά. Ηαστυνομική έρευνα,αναφορικάμε τις μαγνητοταινίεςσυ3564 3 ΑΛΛ. Γιάλλουρος ν. Συμβ.Αποχ. Λευκωσίας Στυλιανίδης, Δ. μπληρώθηκε στις 2 Ιουλίου, 1990. 5 10 15 20 Ηομάδαπουανάλαβετην έρευναγιατο Γενικό Ελεγκτή,σύμ­ φωναμετη μαρτυρίατουΒοηθούΓενικού Ελεγκτή,ετοίμασεέκθεσησης 28 Ιουλίου, 1990, αλλάόμωςδενσυμπλήρωσε το έργοτης καιζήτησε διευκολύνσεις, πουανατέθηκαν στην Αστυνομία.Πλη­ ροφόρησετοΣυμβούλιομεεπιστολή ημερομηνίας 1ης Αυγούστου, 1990, πουλήφθηκεστις 6 Αυγούστου, 1990,γιατην ετοιμασίατης έκθεσης,αλλάδεν έδωσε την έκθεσητης.Ως εκτούτουείναι αμφιλεγόμενο εάνη έρευνααπότο Γενικό Ελεγκτήσυμπληρώθηκε. ΤοΔικαστήριο περιορίζειτηνερευνάτουστηνομιμότητατης απόφασης πουλήφθηκετην21η Ιουνίου, 1990. Αν οσκοπός της απόφασης επιτεύχθηκε,ανοχρόνοςτηςδιάρκειαςέπρεπεναπεριοριστεί, ή ναεπεκταθείμενεώτερη απόφαση,είναιέξω από τη δικαστικήέρευνα στην παρούσα προσφυγή. Γιατους πιοπάνωλόγους ηπροσφυγήαποτυγχάνει. Η προ­ σβαλλόμενη απόφασηεπικυρώνεται. : Καμιά διαταγήγιαέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 3565