clr/1990/1990_3_3623.pdf

(2), Κ.Δ.Π. 188/85 — Ποία στοι­ χεία πρέπει να ληφθούν υπ'όψιν από τοΔικαστήριο στηνερμηνεία του όρου "μόνιμη εγκατάσταση"και "διαμονή", όπωςκαθιερώθηκαν στη σχετικήνομολογία— Κατάπόσο ηπαραμονή σεξένηχώρα για σκοπούς σπουδών ισοδυναμεί μεμόνιμη εγκατάσταση. 10 Λέξεις και Φράσεις— "Μόνιμη εγκατάσταση" στην Κ.Δ.Π. 188/85. 15 20 25 Αναθεωρητική Δικαιοδοσία — Δικαστικός έλεγχος — Επέμβαση Δι­ καστηρίου — Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στην υποκειμενική εκτίμηση τωνγεγονότων από τηΔιοίκηση εκτόςαν διαπιστώσει ότι η αρμόδια αρχή ενήργησε κάτω από πλάνη περί τα πράγματα ήτο Νόμο ήέχει υπερβείταόρια τηςδιακριτικής τηςεξουσίας. . Ο αιτητής, απόφοιτοςτης ιατρικής,επέστρεψε στην Κύπρο χο 1973 και μέχρι το 1975,έκαμετη μεταπτυχιακήτου εκπαίδευση στο Γενικό ΝοσοκομείοΛευκωσίας. Το Φεβρουάριο του 1975 πήγεστην Αγγλία μεπρόθεσηναεγκατασταθεί μόνιμακαιάρχισενα εργάζεται ως ιατρός. ΤονΑπρίλιο του 1975,αρραβωνιάστηκε μεαγγλίδαυπή­ κοο, τον Ιούλιο του 1975 αγόρασεσπίτι καιτο Νοέμβριοτου 1975, παντρεύτηκε. Από τις 9.3.76τουδόθηκεαπεριόριστηάδειαμόνιμης παραμονής. Ο αιτητής παρέμεινε στην Αγγλία συνεχώς μέχρι τις 3623 Μαλακοννίδης ν. Δημοκρατίας

(1990)14.8.85,ότανγύρισεκαι εγκαταστάθηκε στην Κύπρο. Η αίτηση του για απόκτηση δικαιώματος για ατελή εισαγωγή αυτοκινήτου απορρίφθηκεαπότις αρμόδιες αρχές λόγω της μη συ­ μπλήρωσης συνεχούς διαμονής 10χρόνων στην Αγγλία. Η απόφαση αυτήεπικυρώθηκε απότο πρωτόδικο δικαστήριο. Ο αιτητής ισχυρίστηκε τόσο ενώπιον του πρωτόδικουδικαστη­ ρίου, όσο και ενώπιον της Ολομέλειας ότι ηπερίοδος μεταξύΦε­ βρουαρίου 1975 και Μαρτίου 1976 δεν μπορούσε να διαχωρισθει από τον υπόλοιπο χρόνο διαμονής του εφεσείοντα στην Αγγλία. Οι καθ'ων ηαίτηση ισχυρίστηκαν ότι ο χρόνος πουπροηγήθη­ κε πριν τηχορήγηση στον αιτητήάδειαςγια μόνιμη κατοίκηση,δεν προσμετρά, μεαποτέλεσμα να μησυμπληρωθεί δεκαετίαόπως ορίζει ονόμος, κατά το χρόνοεπαναπατρισμού. 5 10 15 Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επέτρεψε την έφεση με πλειοψηφία και αποφάνθηκεότι: 20 Α. Υπό Νικήτα Δ., συμφωνούντων και των Δικαστών Σαββίδη, Στυλιανίδη, Πογιατζή,Χρυσοστομήκαι Αρτεμίδη. Ο Δικαστής Σαββίδης εξέδωσεκαιδικήτου απόφαση. Η άποψητης πρωτόδικης απόφασηςότι ο χρόνος για τον υπο- 25 λογισμό της δεκαετούς εγκατάστασης αρχίζει να μετρά απαραί­ τητα απότηχρονολογία κτήσης άδειαςγιαπαραμονή απεριόρι­ στης διάρκειας, παραβλέπει τα άλλα στοιχεία που συνιστούν μόνιμη εγκατάσταση στα πλαίσια της Κ.Δ.Π. 188/85, που εκδό­ θηκε κατ' εξουσιοδότηση του Νόμου αρ. 18/78. Ούτε και συνά30 δει μετους κοινωνικούς σκοπούς που επιδιώκει η διάταξη. Ενόψει των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης -που συγκρο­ τούν μόνιμη εγκατάσταση όπως διαγράφεται από το νόμο - ο χρόνος διαμονής είναι ενιαίος και έχει την απαιτούμενη συνέχεια. Η διάσπασητουγια τηνπερίοδο Φεβρουαρίου 1975 μέχρι Μαρτίου 1976, κρίνεται εντελώςαδικαιολόγητη. Η γνώμηαυτή ισχυροποιείται έντονα απότο σκεπτικό της απόφασηςτης Ολο­ μέλειας στην υπόθεσηΔημοκρατίαν. Λακαταμίτη. 35 40 Β. Υπό ΣαββίδηΔ.: Κάθευπόθεσηαποφασίζεταιπάνωσταδικάτηςγεγονότα μεβάση ταοποίατοΔικαστήριο θακαταλήξει στο συμπέρασμααναπότα 3624 3 ΑΛΛ. Μαλακουνί&ης ν. Δημοκρατίας ' γεγονότα αυτάμπορείναστοιχειοθετηθεί ηπροϋπόθεσητης "μόνι­ μηςεγκατάστασης"πουαπαιτείταιαπότοσχετικό διάταγμα. 5 10 15 20 25 ΤοΔικαστήριυ δενεπεμβαίνει στηνκρίσητηςΔιοίκησης αναφορικά μετηνεκτίμηση τωνγεγονότων εκτός εάναποδειχθείότι ηαρμόδια αρχήενήργησε κάτωυπόπλάνηπερίταπράγματαήτονόμοήυπε­ ρέβηταόριατηςδιακριτικήςτης εξουσίας μετηνέννοια ότιτα ευ­ ρήματατηςδενήτανεύλογα επιτρεπτάυπότις περιστάσεις. Γ. Υπό Α.Ν. Λοΐζου, Π.: Τα γεγονότα της υπόθεσης Λακαταμίτη, διαφοροποιούνταιαπό ταγεγονότατηςπαρούσαςυπόθεσης και'τοσυμπέρασμαπουεξά­ γεταιαπότηνπιοπάνωυπόθεσηείναιότιοχρόνος παραμονήςστο εξωτερικό για σκοπούς εκπαίδευσης και χωρίς δικαίωμα μόνιμης διαμονής κατόπιν αδείας των αρμοδίων αρχών της χώρας στην οποία βρίσκεται ο αιτητής ήτης ιδιάζουσας σχέσηςτου λόγω του ότι έχει την υπηκοότητατης χώρας εκείνης, δεν μπορεί ναθεωρη­ θεί αφ' εαυτού μόνιμη εγκατάσταση. Στην υπόθεση Λακαταμίτη συνυπήρχαν υποκειμενικοί και αντικειμενικοί λόγοι,απαραίτητα συστατικά της μόνιμης κατοικίαςή μόνιμης[εγκατάστασης. Η αρχήότι παραμονήσε μιαχώρα ενός ατόμου ως φοιτητήγια εκπαιδευτικούςσκοπούς,όσο μακρόχρονη καιανείναιδεναποτελεί μόνιμη εγκατάσταση,υιοθετήθηκε'σε σειρά αποφάσεων. Αναφερόμενες υποθέσεις: 30 Η έφεση επιτυγχάνει κατά πλειοψη­ φίαχωρίςέξοδα. "'•''" > ·< ' Δημοκρατία ν.Λακαταμίτη

(1989)3(B)Α.Α.Δ: 987, Constantinides v.Republic

(1988)3(C) C.L.R:2375, 35 Matsas v.Republic

(1985)3(A) C.L.R. 54,ι· -'"' Regina v. BernetLBC Exp. Shah (LE)[1983]2 W.L.R. 16, Rossides v.Republic

(1984)3(B) C.L.R. 1482,^ 40 Michael v.Republic

(1986)3(C)C.L.R. 2067, t Eliina v.Republic

(1988)3(C)C.L.R. 2651, 3625 Μαλακουνίδης ν. Δημοκρατίας

(1990)Schinis v.Republic

(1988)3(C)C.L.R. 2692, RazisandAnother v.Republic

(1979)3C.L.R. 127, 5 Mavronichis v.Republic

(1985)3(D)C.L.R. 2301, Constantinides v.Republic

(1986)3(A)C.L.R. 822, Ioannouv.Republic

(1986)3(B) C.L.R. 1263, 10 Ttofisv.Republic

(1988)3(B)C.L.R. 1625, Lakatamitis v.Republic

(1988)3(B) C.L.R. 1565, 15 Marangou v.Republic andAnother

(1989)3(A)C.L.R. 21, Nikandrou v.Republic

(1989)3(A)C.L.R. 551, Kallisv.Republic

(1989)3(A)C.L.R. 567, 20 Nicolis v.Republic

(1988)3(B)C.L.R. 1264, Matsas v.Republic

(1988)3(B) C.L.R.

1. Έφεση. 25 Έφεση εναντίον τηςαπόφασης Δικαστού τουΑνωτάτου Δικα­ στηρίου Κύπρου (Κούρρης, Δ.) που δόθηκε στις 15 Μαρτίου, 1989 (Προσφυγή Αρ. 1070/87) μετηνοποία απορρίφθηκε ηπρο­ σφυγή του εφεσειοντα εναντίον της άρνησης τουΔιευθυντή του Τμήματος Τελωνείων νατου επιτρέψει τηνατελή εισαγωγή μηχα­ νοκίνητου οχήματος, ωςεπαναπατρισθέντα. 30 Π.Αγγελίδης, γιατον Εφεσειοντα. 35 Δ. Παπαδοπούλου, Εφεσίβλητους. Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Cur.adv.vult. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Μετηναπόφασηπουθαδοθεί συμφωνούν οι δικαστές Στυλιανίδης, Πογιατζής,Χρυσοστομής καιΑρτεμίδης. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Ητελωνειακή νομοθεσία παρέχει δασμολογικά ευεργετήματα σε Κύπριους πολίτες που επανέρχονται απότην αλ3626 40 3 ΑΛΛ. ΙΜαλακουνίδης ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. λοδαπήγια μόνιμη εγκατάσταση.Ταμηχανοκίνητα οχήματαυπά­ γονται σε ιδιαίτερη δασμολογική κλάση πουκαθιστάδυνατήτην εισαγωγή τους χωρίς την καταβολήτου προβλεπόμενου δασμού. Ηαπαλλαγή αφορά ένααυτοκίνητογιακάθεοικογένεια. 5 10 15 20 Σκοπός της σχετικής πρόνοιας είναι να διευκολυνθεί η επά­ νοδος των αποδήμων. Οι προϋποθέσεις για αναγνώριση του ωφελήματος προσδιορίζονται από την Κ.Δ.Π. αρ. 188/
2. Το διάταγμα αυτό είχε εκδοθεί κατ'εξουσιοδότηση του αρθρ. 11

(2)του περί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων ΚαταναλώσεωςΝό­ μου αρ. 18/78.Σύμφωνα με τις διατάξεις του το δικαίωμααδα­ σμολόγητης εισαγωγής αυτοκινήτου παρέχεται σεεπαναπατρι­ ζόμενους μετά απόμόνιμη εγκατάστασηστο εξωτερικό "γιασυ­ νεχήπερίοδο πέραντων 10ετών" υπότην αίρεση όμως ότι ηεισαγωγή πραγματοποιείται μέσα σε εύλογο διάστημα από την άφιξητου δικαιούχου στην Κύπρο. Ηαίτησηπουυπέβαλεο εφεσείων γιαχορήγηση ατέλειας,που αφορούσετοαυτοκίνητοτουτύπουΜερσεντές καιπουείχε πράγμάτι εισαχθεί στην Κύπρο,δεν έγινε αποδεκτήαπότο Διευθυντή Τελωνείων, εφεσίβλητο 2. Ηαπορριπτικήκρίση της τελωνειακής αρχής στηρίχθηκε στον ισχυρισμό ότι ηαπουσία του εφεσειοντα από την Κύπρο "δεν συνιστούσε μόνιμη εγκατάσταση στο εξωτε­ ρικόγιασυνεχή περίοδοτουλάχιστον 10χρόνων." 25 30 35 40 Ο εφεσείων επεδίωξε ανατροπή της τελωνειακής απόφασης καταθέτοντας προσφυγή,αλλά δε δικαιώθηκε. Κρίθηκε πρωτό­ δικα ότι ήταν εύλογα επιτρεπτή διότι δεν αποδείχθηκε πως ο εφεσείων ήταν μόνιμα εγκατεστημένος στο εξωτερικό για την προβλεπόμενη περίοδο πριν από τον επαναπατρισμό, όπως απαιτεί ηπαραπάνω διάταξη. Η πραγματική βάσητης υπόθεσης,όπως διακριβώθηκεαπότο πρωτόδικοδικαστήριο,είναιαμοιβαίααποδεκτή.Η αναφοράσ'αυτήθαδιαφωτίσει αφενός τις σκέψειςπουθεμελίωσαν τηνπρωτό­ δικη απόφασηκαι τον προβαλλόμενο λόγο έφεσης, αφετέρου. Ο εφεσείων, πουσπούδασε ιατρικήστηΘεσσαλονίκη, κατάγεται από τη ΓΊαλούσα.Από την αποφοίτησητου το 1973 μέχρι και τονΙα­ νουάριοτου 1975 έκανετημεταπτυχιακήτουεκπαίδευσηστοΓενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Το Φεβρουάριοτου 1975 αναχώρησε γιατηνΑγγλία.Πρόθεσητου,όπωςρητάδιαπιστώνει τοπρωτόδι­ κο Δικαστήριο, ήταν να εγκατασταθεί εκεί μόνιμα. Υλοποιώντας την απόφασηπουπήρεάρχισενα εργάζεταιαπό 1/4/75, αφού εξα­ σφάλισε πρώτα από την αρμόδια ιατρική αρχή της Αγγλίας την 3627 Νικήτας, Δ. Μαλακουνίδης ν.Δημοκρατίας

(1990)προσωρινή εγγραφήτουως πρακτήριατρός. Στις 27/4/75ο εφεσείων μνηστεύθηκε μεΑγγλίδα υπήκοο που είχεγνωρίσει στη διάρκεια σύντομης επίσκεψης του στην Αγγλία μεταξύ Ιουλίου καιΣεπτεμβρίου του

1. Ακολούθησε ο γάμος 5 τουςτο Νοέμβριοτου
2. Στομεταξύ, τον Ιούλιο του ίδιουχρό­ νου, απέκτησε δικό του σπίτι. Κεντρικό όμως γεγονός γύρωαπό τοοποίοδιαμορφώθηκανοιεισηγήσεις τωνδιαδίκωνήτανOL όροι διαμονής του εφεσειοντα. Αρχικά OL Αγγλικές Αρχές επέτρεψαν τηνπροσωρινή διαμονή τουστη χώρα,αλλά οιχρονικοί περιορι- 10 σμοί ήρθησαν από9/3/76 οπότε πήρε άδεια μόνιμης διαμονής. Πρέπει νατονισθεί εδώότιηδιαμονή τουεφεσειοντα ωςκαι η άσκηση τουιατρικού επαγγέλματος ήταν συνεχής από την άφιξη τουστην Αγγλίατο Φεβρουάριοτου 1975μέχρι τις 14/8/1985 που γύρισε και εγκαταστάθηκε εδώ. 15 Ο δικηγόρος του αιτητήπρόβαλε στο πρωτόδικο δικαστήριο το επιχείρημα, που ανέπτυξε και ενώπιον, μας,ότιμιακαιπρό­ θεσητου εφεσειοντα ήταναπότηναρχήη μετοίκηση πάνωσεμό­ νιμη βάση, πράγμαπουβεβαιώνει απερίφρασταη προσβάλλαμενη απόφαση, ηπερίοδος μεταξύ Φεβρουαρίου 1975καιΜαρτί­ ου 1976δενμπορούσε ναδιαχωρισθει απότον υπόλοιπο χρόνο διαμονής τουεφεσειοντα στην Αγγλία. Πράγματι,τηνπρόταση αυτή ενισχύουν obiter dicta πουπαρέθεσε ο κ. Αγγελίδης από την απόφασηΑνδρέαςΤοφήν.Δημοκρατίας

(1988)3(B) C.L.R. 1625. 20 25 Κατά την άποψη όμως των καθών,που διατύπωσε εκ μέρους τους η καΔ. Παπαδοπούλου,οχρόνος αυτόςδενπροσμετρά διό­ τι ηάδεια μόνιμης κατοίκησης χορηγήθηκε στον εφεσειοντα το 30 Μάρτιοτου 1976 με αποτέλεσμα ναμηνείχεσυμπληρωθεί δεκαε­ τία, όπως ορίζει ονόμος, κατάτο χρόνο επαναπατρισμού.Είναι ακριβώς αυτό τοπαράπονοτου εφεσειοντα στοοποίο και βασί­ ζεται ηέφεση: ότιηδιάσπαση του χρόνου ήταν σφαλερή καιαυ­ θαίρετη και τοναποστέρησε του δικαιώματος ατέλειας που δια- 35 φορετικά θα απολάμβανε. Η δικηγόρος τωνκαθών συσχέτισε απόλυτα το στοιχείο "της μόνιμης εγκατάστασης" μετο καθεστώς διαμονής πουπαραχωρεί εκάστοτε ηξένηχώρασε Κύπριο μετανάστη.Θαεξετάσουμε αργό- 40 τερα μερικές από τις αποφάσεις στις οποίες παρέπεμψε και που κατά την εισήγηση υποστηρίζουν τηγνώμη αυτή. Στηνουσία η κα Παπαδοπούλουυπέβαλε ότι μόνο ηπαραχώρησηάδειαςγια μόνι­ μηκατοικίαχωρίςόρουςσυνιστά μόνιμηεγκατάστασηκατάτηνέν3628 3 ΑΛΛ. Μαλακουνίδης ν. Δημοκρατίας'' Νικήτας, Δ. vou! τουόρουαυτούπουαπαντάται στο παραπάνωδιάταγμα. 5 10 Αυτή τη συλλογιστική φαίνεται ότι υιοθέτησε η πρωτόδικη απόφασηόπως προκύπτει καθαρά απότόακόλουθο απόσπασμα στησελ. 5: "His stay from 22/2/1975 till 9/3/1976 was subject to time restrictions andthis period cannot be taken'into consideration in calculating therelevant time.Thetimeforthe purposes of this law has started running from the datethat England allowed applicant tostay there indefinitely without any restrictions as totime." Και σε μετάφραση 15 20 25 30 35 "Ηπαραμονήτουαπό22/2/1975μέχρι 9/3/1976 ήταναντικεί­ μενο χρονικών περιορισμών και ηπερίοδος αυτήδεν μπορεί να ληφθεί υπόψηκατάτον υπολογισμό τουσχετικού χρόνου. Γιατους σκοπούς τουνόμου οχρόνος άρχισε νατρέχει αφό­ του οι Αγγλικές αρχές επέτρεψαν στον αιτητή (εφεσειοντα) να παραμείνει εκεί επαόρκττο χωρίς οποιοδήποτε περιορι­ % σμό αναφορικάμε το χρόνο." ·• ' Η νομολογία αντιμετώπισε μέχρι σήμερα το ερμηνευτικό πρόβλημα της φράσης "μόνιμη εγκατάσταση"βασικά σε δύοπεριπτώσεις. Η μία αφοράφοιτητές που σπούδασαν και έμειναν να εργασθούν σταξένακαιη άλλητους εργαζόμενους κυρίως σε Αραβικές χώρες. Κλασσικό παράδειγματηςτελευταίαςκατηγο­ ρίας αποτελεί η υπόθεση Χαράλαμπου Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(1986)3 Α.Α.Δ. 1263. Ένα πρώτο συμπέρασμα, που συνάγεται από τη μελέτη και της υπόλοιπης νομολογίας, είναι πως ηπε­ ρίοδος τηςδεκαετίας δεν δημιουργεί αυτόματατο δικαίωμα. Η παραμονή πρέπει να έχει το χαρακτήρατης μονιμότητας. Υιο­ θετώντας την προγενέστερη απόφαση ΠέτροςΜάτσαςν. Δημο­ κρατίας(19SS) 3 Α.Α.Δ.54, το δικαστήριο'απεφάνθηότι ηέκφράση "μόνιμη εγκατάσταση" στο διάταγμα εξυπακούει την ύπαρξη πραγματικής και μόνιμης κατοικίας'σε ένα τόπο. Και υπ' αυτότο πρίσμαοόρος πρέπει νααντιδιασταλεί απότηνέν­ νοιατης συνήθους διαμονής (ordinary residence).Συγκεφαλαιώ­ νοντας τις σκέψεις του το δικαστήριοπαρατήρησε: 40 "The concept of permanent settlement is not tied to the length of stay, but to the element of permanence associated with physicalstay." ·• •"· 3629 Νικήτας, Δ. Μαλακουνίδης ν.Δημοκρατίας

(1990)Ο αιτητήςστην περίπτωσηαυτήείχε απασχοληθείστη Σαου­ δική Αραβία για περίοδο 14χρόνων με σύμβαση εργασίας που συνήψε με οίκο ο οποίος είχε επιχειρηματική δραστηριότητα εκεί.Ήταν παραδεκτόνότιη ΣαουδικήΑραβίααπαγορεύει από­ λυτα την εγκατάστασημη Μουσουλμάνων στην επικράτειατης. Ενώ βρισκόταν ακόμηστη Σαουδική Αραβία, ο αιτητής αποτάθηκεκαι πήρεάδειανακτίσει δικότου σπίτι στην Κύπρο.Κατ' εφαρμογήν των παραπάνω αρχών η προσφυγή του από την απορριπτική της ατέλειας απόφαση της τελωνειακής αρχήςδεν έγινε αποδεκτή. Μετο ίδιο πνεύμακαι το ίδιο αποτέλεσμα έδωσε λύσηηνο­ μολογία στις περιπτώσεις που η υπέρ δεκαετίαν παραμονήσε ξένη χώρα είχε σαν μοναδικόήκύριο σκοπότηνεπιδίωξη πανε­ πιστημιακών σπουδών όπως ήτανηπερίπτωση Μάτσα, ανωτέρω. Μιαάλλη περίπτωση είναι ηΚυριάκοςΡωσσίδης, ν. Δημο­ κρατίας(\984)3Α.Α.Δ. 1482. Η υπόθεση Φίλιππος Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1986)3 Α.Α.Δ.2067, εξετάζει το συσχετισμό πουυφίσταταιμεταξύτου όρου που χρησιμοποιεί το διάταγμα και του στοιχείου τηςκα­ τοικίας, επισημαίνοντας συνάμα την κάποια συνάφεια του με την έννοια του domicile. 5 10 15 20 "Permanent establishment" is not synonymous to residence. It 25 indicates the quality of residence rather than its length. The duration of residence is one of the factors to be taken into consideration. An element of intentiontoresideandestablish is necessary. Evidence of intention is important when the period orperiods of residence point toboth directions. Onecannotbe 30 permanently settled both in the Republic and in another country. Theintention may begathered from conduct or action consistent withsuch settlement. Though permanent settlement cannot be assimilated to domicile, it is akin to it. Itcarieswith it the notion of a real orpermanent home." 35 Έπεται ότι το εννοιολογικό πλαίσιο της έκφρασηςαυτής πε­ ρικλείει δύο στοιχεία: ένα υλικό, την πραγματική δηλαδή εγκα­ τάσταση σε ένα τόπο και την πρόθεση ενός προσώπου να έχει τον τόπο αυτόως μόνιμη κατοικίαγια απροσδιόριστο χρονικό διάστημα. Το νοητό στοιχείο μπορεί να συναχθεί από τοδικα­ στήριο αφούσυνεκτιμηθούν όλες οι σχετικές περιστάσεις. Ποίαόμωςησχέσηανάμεσαστημόνιμηεγκατάστασημετηνέν3630 40 ίΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Μαλακουνίδηςν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. νοιαπουεξηγήσαμεκαιτοκαθεστώςδιαμονήςπουεπιτρέπει στον μετανάστη ηχώραπουτον φιλοξένησε. Είναιηπρώτηφοράπου τοθέμασυζητείται ειδικάαπότηνΟλομέλεια τουΔικαστηρίου.Η απάντησηπουέδωσε στοερώτημααυτόμέχρι σήμεραηνομολογία είναι ότι ηφύση της διαμονής,όπως καθορίζεταιαπότη φιλοξε­ νούσα χώρα, αποτελεί παράγοντασυνεκτιμώμενο με άλλα περι­ στατικά, που επηρεάζει την κρίση του δικαστηρίου. Θετικά μεν υπέρσυμπεράσματοςότιη εγκατάστασηγιαπερίοδοπέραντων 10 ετών θεωρείται μόνιμη στην περίπτωσηπουδεν επιβάλλονταιπεριορισμοί και αρνητικάσε άλλες περιπτώσεις πουηδιαμονήσυ­ νοδεύεται από περιορισμούς χρονικούς ήάλλους. Στην εντελώς πρόσφατηαπόφασηΡεβέκκα Έλληναν.Δημο­ κρατίας^^) 3(C) C.L.R. 2651, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου έθεσετο θέμα ως εξής: "No doubt the determination of what constitutes 'permanent settlement' depends on the facts of each case and a relevant consideration is whether thecountry inwhichtheperson claims to have settled permanently has allowed that person to remain therein as a permanent resident or whether such country has granted only atemporary permit under conditions." Τις σκέψεις αυτέςεπανέλαβε σχεδόν αυτούσιες στηναπόφαση του,πουδόθηκετην επόμενη,ΘεόδωροςΣχοινής ν. Δημοκρατίας

(1988)3(Γ)Α.Α.Δ.2692.0 ίδιος δικανικόςσυλλογισμόςυπολαν­ θάνεικαισε μερικές άλλες σχετικές αποφάσεις. Πρέπεινα λεχθεί ότι εδώεντοπίζεταικαισυνοψίζεται η αρχήπάνωστην οποία βα­ σίστηκε η πρωτόδικηκρίση. 30 35 40 Παίρνοντας την περίπτωση ορισμένων Αραβικών χωρών που για κανέναλόγο δεν επιτρέπουν τη μόνιμη παρουσίαξένων είναι, ομολογουμένως, δύσκολο αν όχι αδύνατονα υποστηριχθεί ότι ο Κύπριος μετανάστης μπορεί νααποκτήσει μόνιμη κατοικίασεμια τέτοιαχώραγιατους σκοπούς τουδιατάγματος.Όμωςδεν μπορεί ναισχύει οίδιοςκανόναςσεχώρεςπουοφιλοξενούμενος τυγχάνει πολύπιοφιλελεύθερης μεταχείρισης. Δενσυμμεριζόμαστε τηνάπο­ ψητηςπρωτόδικηςαπόφασηςότιοχρόνος γιατονυπολογισμό της δεκαετούςεγκατάστασηςαρχίζειναμετράαπαραίτητααπό τηχρονολογια κτήσης άδειας για παραμονήαπεριόριστης διάρκειας.Η γνώμηαυτήπαραβλέπειόλαταάλλαστοιχεία πουσυνιστούν μόνι­ μη εγκατάστασησταπλαίσιατουδιατάγματος.Περαιτέρωδεσυνά­ δει μετουςκοινωνικούς σκοπούςπουεπιδιώκειη διάταξη. 3631 Μαλακουνίδηςν.Δημοκρατίας

(1990)Ας ξαναγυρίσουμε όμως σταγεγονότα. Ηπραγματική εγκατά­ σταση'του εφεσειοντα είναι αποδεδειγμένη. Συμπεραίνεται από όλεςτ\% σχετικές περιστάσεις όπως το γάμο του με Αγγλίδα, την αγορά'σπιτιού και βεβαίως την επαγγελματική σταδιοδρομίαπου είχεκαιπουστηνουσίαάρχισεμόλιςέφτασεστηνΑγγλία.Είναιεμ5 φανές ότι'για συνεχήπερίοδοπουξεπερνά τα 10χρόνια είχεσαν μοναδικόκέντροτωνβιοτικώντουσχέσεωντηχώραεκείνη.Υπάρ­ χει πράγματι συρροή όλων των θετικών προϋποθέσεων που συ­ γκροτούν μόνιμη εγκατάστασηόπως διαγράφεταιαπότο νόμο. Ο χρόνος διαμονής στην περίπτωση αυτήείναι ενιαίος και έχει την 10 απαιτούμενη συνέχεια. Υπό το πρίσμα των παραπάνω αρχών η διάσπασητου για την περίοδο Φεβρουαρίου 1975 μέχρι Μαρτίου 1976κρίνεταιολότελα αδικαιολόγητη.Ούτευπάρχειοτιδήποτεστο λεκτικό της διάταξης που να την καθιστά επιτρεπτή. Ηπερίοδος πουπαρέμεινεοεφεσείων στοεξωτερικό δενείναινομικάδιαιρετή. 15 Η γνώμη αυτή ισχυροποιείται έντονα από το σκεπτικό της απόφασης της Ολομέλειας Δημοκρατία ν.Δημήτρη Δακαταμίτη

(1989)3(B) Α.Α.Δ. 987: 20 "Ηπαραμονήενός προσώπου επομένως στο εξωτερικό δεθεω­ ρείταιμόνιμη, αναυτήγίνεταιγιαεκπαιδευτικούςλόγους.Όταν όμως ηπρόθεση μετάβασηςτου στο εξωτερικό είναι για μόνιμη εγκατάσταση,τότε έστω και ανκατά τηδιάρκειατης το άτομο αυτόσπουδάζει, τούτοδεσημαίνει πωςδιαφοροποιείταιηιδιότητατης μόνιμης εγκατάστασηςσεπροσωρινή." 25 Ηέφεσηεπιτυγχάνει. Η απόφασητωνκαθώνως καιη πρωτό­ δικηαπόφασηακυρώνονται.Δεν εκδίδεται διάταγμαγιαέξοδα. 30 ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ.: Είχατην ευκαιρίαναδιαβάσωαπόπριντην απόφασητου συναδέλφου μουΔικαστή κ. Νικήτακαι συμφωνώ απόλυτα με τις απόψεις που εκφράζει και το αποτέλεσμα στο οποίο καταλήγει. 35 Ηερμηνεία των εννοιών "μόνιμη εγκατάσταση"και"διαμονή" καιη απάντησηστοερώτημαποιαείναιταστοιχείαπουπρέπεινα ληφθούν υπόψηπριντο Δικαστήριο καταλήξει στην ερμηνεία του όρου αυτούέχειδοθεί σε σειρά αποφάσεωντου Ανωτάτου Δικα­ στηρίου (Razis and Another v.TheRepublic(\979) 3C.L.R. 127, 40 135-138- Rossides v. The Republic

(1984)3 C.L.R. 1482, I486* Matsas v.TheRepublic

(1985)3C.L.R. 54,58-62 Mavronichis v. The Republic

(1985)3 C.L.R. 2301 Constantinides v. The Republic(\9S6) 3C.L.R.822,826·loannou v.TheRepublic

(1986)3632 3 ΑΛΛ. 5 Μαλακουνίδηςν. Δημοκρατίας Σαββίδης, Δ. 3C.L.R. 1263-Michael v.The Republic

(1986)3C.L.R.2067,2075Ttofis v. The Republic

(1988)3(B) C.L.R. 1625- Lakatamitis v. The Republic

(1988)3(B) C.L.R. 1565- Ellinav.The;Republic

(1988)3(C) C.L.R. 2992-Marangou v. The Republic

(1989)3(A) C.L.R. 21· Mkandrou v. The Republic

(1989)3(A) C.L.R. 551* Schinis v. The Republic

(1988)3(C) C.L.R. 2692- Kallis.v. The Republic

(1989)3(A) C.L.R.567- ISicolis v. The Director of the Departmentof CustomsandAnother

(1988)3(B) C.L.R. 1264). •VJO 10 15 20 25 30 35 40 Σε μερικές απ' αυτές κρίθηκε πως παραμονήσε ξένη χώρα για σκοπούς σπουδών δεν ισοδυναμεί με μόνιμη εγκατάσταση για τους σκοπούς της Κ.Δ.Π. 188/82 (βλέπε μεταξύ^άλλων Matsas v. The Republic (όπως πιο πάνω); Rossides v. The Republic (όπως πιο πάνω). Σε άλλες κρίθηκε ότι η παραμονή για απασχόληση σεχώρες,σαντηΣαουδικήΑραβίαστις οποίες η μόνιμη εγκατάσταση μη Μουσουλμάνων δεν είναι επιτρεπτή, δεν ισοδυναμεί με μόνιμη εγκατάσταση [βλέπε σχετικάι/oan/ioii v. The Republic(όπωςπιο πάνω)]. -μο» Στην υπόθεση Michael v. The Republic (αναφοράγίνεται πιο πάνω)ο Δικαστής κ. Στυλιανίδηςαναλύει,στο απόσπασμα της απόφασης του στο οποίο γίνεται αναφοράστην'απόφαση του Δικαστή κ. Νικήταστην παρούσα υπόθεση,την έννοια της "μόνιμης εγκατάστασης"καιτηνέννοια "διαμονή"καΐ'το συσχετισμό τους μετην έννοια "domicile". r.o •/ :,.τ ο Στην υπόθεση ISicolis v. The Republic (πιο πάνω)σύμφωνα με ταγεγονότα της οποίαςο αιτητής είχε φύγει απότην.Κύπρο το 1973 γιατηΔανίαόπουεργοδοτήθηκε ως ναυτικός.και·παρέμείνε εγκατεστημένος στο εξωτερικό ως το 1984 που επέστρεψε στην Κύπρο μαζί με τη σύζυγο του που είχε συζευχθεί ,το 1981 στηΔανίακατέληξαστο συμπέρασμαπωςηάρνησητου/Διευθυ­ ντή Τελωνείων για αδασμολόγητο αυτοκίνητο κάτω από τις πρόνοιες τουσχετικού διατάγματος δεν ήτανεύλογαεπιτρεπτή. Στηναπόφασηαναφέρονται ταεξής: "In thepresent casefrom thefacts before meitemanates thatthe applicant since 1973 had been residing abroad and'.had no connection with Cyprus. There is no indication that in-Denmark or in any other European country permanent settlement for a foreigner irrespectiveof denomination as inthecaseofIoannou (supra) cannotbeacquired. Infact from what emanates from the factsset outinapplicants affidavit hehadpermanently-settled and resided abroad since 1973,afact which stands uncontradicted." 3633 Μαλακουνίδηςν.Δημοκρατίας

(1990)Δεν υπάρχει αμφιβολίαπωςκάθευπόθεση αποφασίζεται πά­ νω στα δικά της γεγονότα με βάση τα οποία το Δικαστήριο θα καταλήξει στο συμπέρασμα αναπόταγεγονότα αυτάμπορείνα στοιχειοθετηθεί ηπροϋπόθεση της "μόνιμης εγκατάστασης" που απαιτείται απότο σχετικό διάταγμα. 5 Είναι καθιερωμένη αρχή στο Διοικητικό Δίκαιο πως το Δι­ καστήριο εξετάζοντας την εγκυρότητα μιας απόφασηςδεν επεμ­ βαίνει στην υποκειμενική εκτίμηση και διακρίβωση των γεγονό­ των απότηΔιοίκηση, εκτός ανδιαπιστώσει ότι ηαρμόδιαΑρχή 10 ενήργησε κάτωαπόπλάνησε σχέσημε ταγεγονότα ήτο Νόμοή έχειυπερβεί ταακραίαόριατηςδιακριτικήςτηςεξουσίας μετην έννοια ότι τα ευρήματα της δεν ήταν εύλογα επιτρεπτά υπό τις περιστάσεις (Constantiitides v.TheRepublic

(1988)3(C) C.L.R. 2375και Matsas v. TheRepublic

(1988)3(B) C.L.R. 1448). 15 Με βάση τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως έχουν εκτεθεί στην απόφασητου συναδέλφου κ. Νικήτα, και έχοντας υπόψητηνομολογία μαςπουαναφέρωπιο πάνω,καθώςκαι το δικαιολογητικό της απόφασηςτου συναδέλφου κ. Νικήταηεπίδίκη απόφασητου καθ'ου ηαίτηση Διευθυντή Τελωνείων δέον να ακυρωθεί και κατά συνέπεια η έφεση επιτυγχάνει και ηεπί­ δικηαπόφασητου καθ'ουη αίτηση ως και ηπρωτόδικηαπόφα­ ση ακυρώνονται χωρίς διαταγή γιαέξοδα. 20 25 Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ,Π.: Ο εφεσείων, ο οποίος σπούδασε ιατρική στο πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, επέστρεψε στην Κύπρο το 1973 και μέχρι το 1974 έκαμνε εις το Γενικό Νοσοκομείο Λευ­ κωσίας την κατάνόμο απαιτούμενη εξάσκηση του. Στις 22Φε­ βρουαρίου 1975 μετέβηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο μεπρόθεση να 30 εγκατασταθείμόνιμακαινααρραβωνιαστείμιααγγλίδαυπήκοο τηνοποίασυνάντησε κατάτηδιάρκειαμιαςσύντομης επίσκεψης του στηχώρααυτήμεταξύ Ιουλίου - Σεπτεμβρίου 1973.Τουεπι­ τράπηκεηείσοδος στο Ηνωμένο Βασίλειο ως επισκέπτου μεπε­ ριορισμό ως προς το χρόνο της παραμονήςεκεί που ήτανμέχρι 35 τον Μάρτιοτου 1976 οπόταντουδόθηκεαπεριόριστη άδεια μό­ νιμης παραμονήςαπότις 9 Μαρτίου 1976. Εντω μεταξύστις 27 Απριλίου 1975 αρραβωνιάστηκε. Τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου αγόρασε σπίτι και τον Νοέμβριοτου 1975 παντρεύτηκε. 40 Την 1 Απριλίου 1975 οεφεσείων άρχισεναεργάζεταιστοΗνω­ μένο Βασίλειο ως ιατρός αφούεπήρε πιστοποιητικό προσωρινής εγγραφής ως πρακτήρ ιατρός.Ο αιτητής παρέμεινε στο Ηνωμένο Βασίλειο συνεχώς μέχρι τις 14 Αυγούστου 1985 οπόταν και επέ3634 3ΑΛΛ. 5 Μαλακουνίδηςν.Δημοκρατίας Λοΐζου,Π. στρέψεστην Κύπρογιαναεγκατασταθεί μόνιμα εδώ.Ο εφεσείων υπέβαλεαίτησηδιάατελήεισαγωγήαυτοκινήτουκάτωαπότιςδια­ τάξεις του σχετικού διατάγματος που εκδόθηκε δυνάμει τουάρ­ θρου 11

(2)τωνπερίΤελωνειακών ΔασμώνκαιΦόρωνΚαταναλώσεωςΝόμωντου 1978 - 1981 Κλάσις 01 εδάφιον 19πουίσχυεκα­ τάτον ουσιώδηγιατηνυπόθεση αυτή χρόνο.Τοσχετικό μέρος εί­ ναιτοπιοκάτω: 15 "Μηχανοκίνητα οχήματα των κλάσεων 87.02.11 και 87.02.19 εισαγόμενα υπό Κυπρίων οι οποίοι κατόπιν μονί­ μου εγκαταστάσεως εις το εξωτερικόν δια συνεχή περίοδον τουλάχιστον 10 ετών επανέρχονται και εγκαθίστανται μονί­ μως εν τη Δημοκρατία νοουμένου ότι η εισαγωγή γίνεται εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος από της αφίξεως των κατάτηνκρίσιν του Διευθυντού: 20 Νοείται περαιτέρωότι ο Υπουργός Οικονομικών κέκτηται εξουσίαν όπως παραχωρή ατέλειαν εις Κυπρίους επαναπατρισθέντας προτης 1.1.1982 οι οποίοιδενπληρούντουςανωτέρω όρους." 10 θα μπορούσε νασημειωθεί εδώότι η απαλλαγήκαλύπτειμό­ νο έναόχημαγια κάθεδικαιούχο οικογένεια. 25 30 35 40 Το ερώτημα το οποίο εγείρεται είναι κατά πόσο η περίοδος πριν απότις 9 Μαρτίου 1976, αντικειμενικά εξετάζονταςτοθέ­ μακαι κάτωαπότο πρίσμα των αρχώντουδικαίουπου τοδιέ­ πουν όπως φαίνεται απότη νομολογία του Δικαστηρίου αυτού και των αγγλικών δικαστηρίων που αναφέρτηκανκαι υιοθετήθηκαν στις Κυπριακές υποθέσεις θα μπορούσε να θεωρηθεί ως περίοδος μόνιμης εγκατάστασης στο εξωτερικό, ούτως ώστενα ικανοποιείταιηαπαίτησητουδιατάγματοςπουαναφέρθηκεπιο πάνωότι ητέτοια εγκατάστασηήτανγιασυνεχήπερίοδοτουλά­ χιστον δέκα ετών. Γιατί, αν ηερώτηση αυτή δεν απαντηθείκαταφατικά τότε το αίτηματου εφεσειοντα αποτυγχάνει μια και η περίοδος από τις 9 Μαρτίου 1976 μέχρι της ημερομηνίας του επαναπατρισμού τουδεν καλύπτει την απαιτούμενη δεκαετία. ΗΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεσηΔήμοκρατίαν.Δακαταμιτη

(1989)3(B) Α.Α.Δ. 987 μετά απόανάλυση των γεγονότων της υπόθεσης εκείνης καιτηναναφορά στηνπροη­ γούμενηνομολογία τουΔικαστηρίου ωςπροςτοθέματου ορισμού της"μόνιμηςεγκατάστασης"πουήτανκαιτοκρίσιμοστοιχείο στην υπόαναφοράδιάταξη01.19 παρατήρησεότι: 3635 Λοΐζου, Π. Μαλακουνίδης ν.Δημοκρατίας

(1990)"Η παραμονήενός προσώπου επομένως στοεξωτερικόδεν θεωρείται μόνιμη,αναυτήγίνεται για εκπαιδευτικούς λόγους. Όταν όμως ηπρόθεση μετάβασηςτου στοεξωτερικό είναιγια μόνιμη εγκατάσταση,τότεέστωκαιανκατάτηδιάρκειατηςτο άτομοαυτόσπουδάζει,τούτοδεσημαίνειπωςδιαφοροποιείται ηιδιότητατης μόνιμης εγκατάστασηςσεπροσωρινή." 5 Και προχωρεί τοΔικαστήριο και παραθέτειαπότηναπόφαση Κωνσταντινίδην.Δημοκρατίας

(1988)3(C)C.L.R.2375,-τοπιοκά­ τωαπόσπασμα: "Μπορούμε επίσης νααναφέρουμε εδώότιημαρτυρία του αιτητήενώπιοντουδικαστηρίουπρόσθεσε στουλικόπουτέθη­ κε ενώπιον τωνκαθ' ωνηαίτηση (της διοίκησης) έναυποκει­ μενικό μόνο στοιχείο τοοποίο παρότι είναι ουσιώδες γιανα 15 αποφασιστούν ζητήματαωςκατοικίακαι διαμονή,εντούτοις, το στοιχείο αυτό πρέπει να εξεταστεί μεβάσητοσύνολο των περιστατικών καιδεν είναιδυνατόναεκληφθεί ότιαποδείχνει αναντίρρητα τηνπρόθεση τουενδιαφερόμενου προσώπουκαι ειδικώτεραόταντέτοιες δηλώσεις γίνονται μετάτοσυμβάν,και 20 στην πραγματικότητα,πολύαργότεροαπόαυτά." Σε αναφοράσταγεγονότα όμως τηςυπόθεσης Δακαταμιτη η Ολομέλεια καταλήγει στοσυμπέρασμα ότιο αιτητής εκείνος ικα­ νοποιούσε τακριτήρια τηςμόνιμης εγκατάστασης στοεξωτερικό 25 για περίοδο υπερβαίνουσατα δέκα χρόνια γιατί όπως ορθάείχε βρειοπρωτόδικοςδικαστήςεναντίοντηςαπόφασηςτουοποίουεί­ χεγίνειη έφεσηεκείνη,οαιτητήςέφυγεαπότην Κύπρο μετημητέ­ ρατουσεηλικία 16χρονών καιεγκαταστάθηκεστην Ελλάδα. Με­ τά, πάλι συνοδευόμενος απότημητέρα τουπουείχε Βρεττανικο 30 διαβατήριο, εγκαταστάθηκεστην Αγγλία.Οιαρχές τουεπέτρεψαν επ'αόριστο παραμονή. Καιαυτόςγιατους σκοπούςτηςαγγλικής νομοθεσίας εθεωρείτο Βρεττανός πολίτης μετιςυποχρεώσειςκαι ταοφελήματαπουσυνεπαγόταναυτήηιδιότηταόπως κοινωνικές παροχέςκαιεκπαίδευσημεδίδακτραπουπληρώνουνοιάγγλοιπο- 35 λίτες. Μετά δετις σπουδές τουεργάστηκε γιαορισμένο χρονικό διάστημαοπότανκαιαποφάσισεναεπιστρέψει στην Κύπρο. Είναι φανερόλοιπόν απότηναναφοράαυτήσταγεγονότατηςυπόθεσης εκείνης ότιταγεγονότα τηςυπόεξέταση έφεσης αναμφίβολα δια­ φοροποιούνται και εάν οποιοδήποτε συμπέρασμα μπορεί ναεξα- 40 χθεί απότηνυπόθεσηΔακαταμιτηείναιακριβώςότιοχρόνος πα­ ραμονήςστο εξωτερικό γιασκοπούςεκπαίδευσηςκαιχωρίςδικαί­ ωμα μόνιμης διαμονής κατόπιν αδείαςτωναρμοδίων αρχώντης χώρας του εξωτερικού στην οποίαβρίσκεται οαιτητήςήτηςιδιά3636 10 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Μαλακουνίδηςν. Δημοκρατίας Λοΐζου,Π. ζουσας σχέσης τουλόγω τουότι έχει υπηκοότητατηςχώραςεκεί­ νης,δενμπορείναθεωρηθεί ότι αποτελείαφ' ευατούμόνιμηεγκα­ τάσταση.Θαπρέπειδενασημειωθεί επίσης ότι τογεγονός ότικα­ τάτη διάρκειατηςμόνιμηςτουπαραμονήςστοεξωτερικόσπούδαζε,δεν μπορούσε να μεταβάλειτομόνιμο χαρακτήρα της εγκατά­ στασηςτουστοεξωτερικό.Όπωςκαιτοαντίθετο,η παραμονήστο εξωτερικό γιασκοπούςσπουδώνδενμπορείναθεωρηθείως μόνι­ μηεγκατάστασηέστω καιανυπάρχειηυποκειμενική αυτή πρόθε­ ση.ΕπιπλέονημετάβασητουαιτητήστηνυπόθεσηΔακαταμιτηείχεδύοσημαντικάστοιχεία ταυτόχρονα.Από τημιαη πρόθεσητου ήτοαπότηναρχήημόνιμηεγκατάσταση τουστηχώραεκείνηκαι απότηνάλληέγινεδεκτόςγιατέτοιαμόνιμηεγκατάστασηγιατους λόγους που εξέθεσα ήδη.Συνυπήρχανδηλαδήκαι υποκειμενικοί και αντικειμενικοί λόγοι, απαραίτητα συστατικά της μόνιμηςκατοικίαςήμόνιμηςεγκατάστασης. Αναφορά αξίζειεπίσης ναγίνεικαιστην προσέγγισητουΔικα­ στηρίου σε μονομελή σύνθεση στην υπόθεση Matsas v. The Republic

(1985)3C.L.R.54 πουυιοθετήθηκανοι αρχέςπου εξετάστηκανστην αγγλικήυπόθεσηRegina v.BernetLBC Ex p. Shah LE)L1983] 2 W.L.R. 16, στην οποίαη Βουλή των Λόρδων ενόιάτριψεγιατησημασίακαιεπίδρασητωνλέξεων "συνήθηςκατοικία" και "μόνιμος κατοικία"καιστην οποίαελέχθησανταπιο κάτω: "There is, of course, oneimportant exception. If a man's presence in a particular place or country is unlawful, e.g.in breach of the immigration laws,he cannot rely on hisunlawful residence asconstituting ordinary residence (even though inatax casetheCrown may beableto doso): In reAbdulManan for theHomeDepartment, ex. parteMarqueritte

(1982)[1971] 1 W.L.R. 859, and Reg. v.Secretary of State 3W.L.R. 753, C.A.. There is,indeed,expressprovision tothiseffect in the Act of 1971, section 33

(2). But even without this guidance I would conclude thatitwas wrongin principle thataman could relyon hisownunlawful acttosecure anadvantage which could have been obtained ifhehadacted lawfully." Μεάλλα λόγια ηπαρουσίαενός ατόμουσε μιαχώραπρέπει να είναι σύμφωνα μετις Διατάξειςπερί Μετανάστευσης τηςχώραςστην οποίαδιεκδικεί αυτόςναήτανμόνιμα εγκατεστημένος καιόχι μεκαταστρατήγησητων Νόμωντηςχώραςκαιπέραντης εξουσιοδότησης της άδειας εισόδου σ' αυτόν, αν έχει δοθεί τέ­ τοιαάδεια. 3637 Λοΐζου, Π. Μαλακουνίδης ν.Δημοκρατίας

(1990)Ηαρχή ότι παραμονήσε μια χώρα ενός ατόμου ως φοιτητή για εκπαιδευτικούς σκοπούς όσο μακρόχρονη και να είναι δεν αποτελεί μόνιμηεγκατάσταση,υιοθετήθηκε σεσειράαποφάσεων μεταξύ άλλων στην υπόθεση Kyriakos G. Rossides v. The Repulic

(1984)3C.L.R. 1482 και στις αποφάσειςπουαναφέρονται, σε αυτή και αναφέρονται με επιδοκιμασία στην Α.Ε. 572 Constantinides v. The Republic, πουαναφέρθηκεπ ωπάνω. Για όλους τους πιο πάνω λόγους και σαν θέμα συνέπειας προς τη Νομολογία μας αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να συμφωνήσω με την απόφασητης πλειοψηφίας και θα απέρριπτατην έφεση χωρίς καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Η έφεση επιτυγχάνει κατά πλειο­ ψηφία χωρίς έξοδα. 3638 5 10 15