ΪΑΛΑ. 29 Οκτωβρίου, 1990 [Α. Ν. ΛΟΪΖΟΥ,Π., ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στές] ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΤΣΟΥΝΩΤΟΥ, Εφεσείουσα-Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ (ΑΡ.2), Εφεσίβλητης-Καθ' ης ηαίτηση. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. IIII). ' Αίτησηακυρώσεως— Προθεσμία — Έναρξη — 75ημέρεςαπό τηλήψη της επίδικηςαπόφασης — Η αποδοχήμε επιφύλαξη όλης ή μέρους μιαςεκτελεστήςαπόφασης, δεναναστέλλει τηνπροθεσμία των 75ημε ρών που προβλέπει τοΑρθρο 146.3 τουΣυντάγματος. 5 Διοικητική πράξη — Εκτελεστή — βεβαιωτική πράξη — Δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αναθεώρησης δυνάμει του Αρθρον 146 του Συντάγματος. 10 15 20 25 Ηαιτήτρι,απουήτανδιορισμένη επίδοκιμασίαστη μόνιμη θέση Λογιστικού Λειτουργού, 3ης Τάξης,δεσυστήθηκε γιαπροαγωγήτο 1982, στη συνδυασμένη θέση Λογιστικού Λειτουργού, 2ης Τάξης, λόγω του ότι ήτανακόμαεπί δοκιμασία,σύμφωνα με σχετική από φαση του Υπουργικού Συμβουλίου, αφού δε λογίστηκε ο χρόνος απουσίας της με υποτροφία στο εξωτερικό. Καταχώρησε προσφυ γή εναντίον της απόφασης για τη μη προαγωγή της. Τον Ιούνιο 1985, της προσφέρθηκε προαγωγή στην επίδικη θέση την οποία αποδέκτηκε με επιφύλαξητων δικαιωμάτων της αναφορικάμε την πιο πάνωπροσφυγή της.Το Νοέμβριο του 1987, απέστειλε επιστολήστην Ε.Δ.Υ. καλώντας τηννατροποποιήσει τηνέναρξητουχρό νου προαγωγής της και να υπολογίσει υπέρ της και την περίοδο των σπουδών της στο εξωτερικό. Η Ε.Δ.Υ.απέρριψε το αίτημα με επιστολή της ημερ. 14.4.88, με αποτέλεσμα την καταχώρηση προ σφυγής ηοποίααπορρίφθηκεαπότοπρωτόδικο δικαστήριο ως εκπρόθεσμη και επίσης λόγω του ότι δεν εστρέφετο κατά εκτελεστής διοικητικής πράξης. Ημόνηδιοικητική πράξηήτανη απόφαση του 3639 Κατσουνωτούν.Δημοκρατίας(Αρ. 2)
(1990)1985,τηνοποίαη αιτήτριαδενπροσέβαλεκάτωαπότοΑρθρο 146 τουΣυντάγματος,παράτοότιείχεεπιφυλάξειταδικαιώματατης όταναποδέχετοτηνπροαγωγή καιαμφισβητούσε μόνοτην ημερο μηνίαπροαγωγής,η οποίαέπρεπε ναείχεγίνει με αναδρομικήισχύ ώστε ναμηνυστερεί σε αρχαιότητα μετους συναδέλφουςτηςπου 5 είχαν προαχθείτο 1982. Η ολομέλεια τουΑνωτάτουΔικαστηρίου απέρριψετην έφεση εφαρμόζοντας τις νομικές αρχέςπου αναφέ ρονταιστις πιοπάνωεισαγωγικές σημειώσεις. 10 Ηέφεσηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενη υπόθεση: Katsounotou v. Republic
(1987)3(C) C.L.R.
- 15 Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασηςΔικαστού του Ανωτάτου Δικατηρίου Κύπρου (Πική, Δ.) πουδόθηκε στις 7 Απριλίου, 1990 (ΠροσφυγήΑρ. 534/88)με τηνοποίααπορρίφθηκεηπροσφυγή της εφεσείουσας εναντίον της απόφασηςτης ΕπιτροπήςΔημό σιας Υπηρεσίας να μην την προάξει στη συνδυασμένη θέση Λο γιστικού Λειτουργού, 2ηςΤάξης. 20 Ηεφεσείουσα παρουσιάζεται προσωπικά. 25 Λ. Κονρσονμκά, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για την Εφεσίβλητη. Cur. adv.vult. 30 Α .Ν.ΛΟΪΖΟΥ,Π.:Μετηνέφεσητηςαυτήηεφεσείουσαπρο σβάλλει την απόφαση Δικαστή του Δικαστηρίου αυτού στην οποία είχε αποφασισθεί μεταξύάλλων θεμάτωνότι ηπροσφυγή της εφεσείουσας ήταν εκπρόθεσμηγιατί καταχωρήθηκεμετάτην πάροδο των εβδομήντα πέντε ημερών από τη λήψητης πρώτης 35 επίδικης απόφασηςπουσχετίζεται μετηνυπόθεσηαυτή,όπως θα φανεί απόταγεγονότα τηςυπόθεσης. Η εφεσείουσα είχε διοριστεί επί δοκιμασία στη Δημόσια Υπηρεσία, στη μόνιμη θέση Λογιστικού Λειτουργού, 3ηςΤάξης, από τις 2 Αυγούστου,
- Προτούσυμπληρωθεί ηεπίδοκιμα σία περίοδος της των δύο ετών έτυχε υποτροφίαςστοΠανεπι στήμιο της Βηρυτού στο οποίοφοίτησε από τις 14 Φεβρουαρίου 1978 μέχρι τις 30Σεπτεμβρίου, 1981,οπότανκαιεπέστρεψε στην 3640 40 3AAA 5 10 15 20 25 30 35 Κατσουνωτού v. Δημοκρατίας (Αρ. 2) Λοΐζου, Π. Κύπρο.Το 1982 όταν εξετάστηκαν προαγωγές στη συνδυασμένη θέση Λογιστικού Λειτουργού, 2ης Τάξης,η ίδιαδεν κρίθηκε ότι δικαιούται να συστηθεί γιαπροαγωγήδιότι βρίσκετο ακόμαεπί δοκιμασία σύμφωνα με σχετική απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου πουπεριέχεται στην εγκύκλιο του Διευθυντή της Υπη ρεσίας Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού με αρ. 608 ημερο μηνίας 27 Ιανουαρίου,1982, λόγω του ότι δεν λογίστηκε οχρό νος απουσίας της με υποτροφία στο εξωτερικό. Εναντίον της απόφασης εκείνης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας η εφεσειουσα καταχώρησε την προσφυγή με αριθμό 245/82,ηοποία απορρίφθηκεστις 4Νοεμβρίου, 1987 (GeorghiaKatsounotou v. The Republic
(1987)3C.L.R. 1697). Στο μεταξύηεφεσείουσα προήχθηκε στη θέση Λογιστικού Λειτουργού,2ηςΤάξης,απότις 15Ιουνίου,
- Ηεφεσείουσα μεεπι στολή της προς την ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας αποδέχθηκε τηνπροαγωγήπουτηςπροσφέρθηκε με επιφύλαξητων δικαιωμά των της αναφορικάμε την εκκρεμούσα στο Ανώτατο Δικαστήριο προσφυγήαρ.245/82πουαναφέραμεπιο πάνω,καιγενικά τοαίτημα για αναγνώριση του χρόνου της υποτροφίας για σκοπούς ΣχεδίωνΥπηρεσίας, ώστε ναμηχάσει,όπωςτοέθεσε,τηναρχαιό τητα της έναντι των συναδέλφων της που διορίστηκαν μαζί της. Πέρανόμως απότην επιστολή αυτήμε την οποία αποδέχετοτην προαγωγή,αλλά επιφύλασσε ταδικαιώματα της ηεφεσείουσα δεν έλαβεκανέναάλλο μέτρο,μέχρι τις 17Νοεμβρίου, 1987,που απευ θύνθηκεστην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας μέσωτουδικηγόρου της μεεπιστολή στην οποίααναφέρονταιταπωκάτω: "Σκοπός της επιστολής μου είναι να αναφερθώστην από 18.7.85 αποδοχή με επιφύλαξη δικαιωμάτων που έγινε από την ι ι ο πάνω πελάτισσα μου, της προαγωγής της στη θέση Λογιστικού Λειτουργού, 2ης Τάξης, Γενικό Λογιστήριο και να παρατηρήσωταακόλουθα:
- Επειδήτώρα συμπληρώθηκε ηδιαδικασίατης προσφυγής της (245/81) και
- Επειδήηπερίοδος δοκιμασίαςτηςείχεσυμπληρωθεί κατά το 1982 και 40
- Επειδή είχε την υποτροφία στο εξωτερικό που δεν ανα γνωρίστηκε γιασκοπούς Σχεδ.Υπηρεσίας κατά τονκαθο ρισμό τουχρόνου έναρξης της προαγωγήςτης. 3641 Λοΐζου, Π. Κατσουνωτού ν. Δημοκρατίας(Αρ. 2)
(1990)Γι' αυτόκαλώτην Ε.Δ.Υ.(μεεπιφύλαξητωνδικαιωμάτων της πελάτισσας μου για έφεση) όπως τροποποιηθεί η έναρξη τουχρόνου προαγωγήςτηςυπολογιζόμενου υπέρτηςκαιτου χρόνου των σπουδών μευποτροφίαστο εξωτερικό." 5 Αργότερα στις 14Ιανουαρίου 1988 απηύθυνενέαεπιστολήγια τί δεν είχε τύχει απάντησης στην πιο πάνωεπιστολή της. ΗΕπι τροπήΔημόσιας Υπηρεσίας στις24 Μαρτίου,1988,εξέτασετοπα ράπονο της εφεσεΐουσας και με επιστολή της ημερομηνίας 14 Απριλίου 1988 κοινοποίησε τηναπόφασητης μετην οποία απέρρίπτε το αίτηματης. 10 Ο Πρωτόδικος Δικαστής, με βάσηταγεγονότα αυτάαπέρρι ψε την προσφυγήγια το λόγο ότι ηπροσφυγήτηςήτανεκπρόθε σμη. Το συνδύασε αυτό με το γεγονός ότι η επίδικη απόφαση 15 ήταν επιβεβαιωτική της προηγούμενης απόφασης του 1985 την οποία η αιτήτρια δεν προσέβαλλε κάτω από το Αρθρο 146 του Συντάγματος καίτοι είχε επιφυλάξει τα δικαιώματα της όταν αποδέχετο την προαγωγή της και αμφισβητούσε τότε μόνο την ημερομηνία προαγωγήςηοποίαέπρεπε ναείχεγίνει μεαναδρο- 20 μικήισχύ ώστε νατηθέτει σε ίσημοίραμετουςσυναδέλφους της που είχαν προαχθείτο 1982. Με όλα τα πιο πάνω έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μία επιφύλαξη σε όλη ή μέρος μιας εκτελεστής πράξης δεν ανα- 25 στέλλειτην προθεσμία των εβδομήνταπέντεημερών πουπροβλέ πει το Αρθρο 146.3 του Συντάγματος.Και επειδήηδεύτερηαπό φασητης Επιτροπήςηοποίαπροσβάλλεται μετηνπροσφυγήδεν είναι παρά επιβεβαιωτικήπράξηπου λήφθηκε πάνωστα ίοιαγε γονόταπουπροϋπήρχαντηςαπόφασηςτου 1985, πουήτανκαιη 30 μοναδική εκτελεστήπράξησε ό,τι αφοράτην παρούσαυπόθεση, το Δικαστήριο βρίσκει ότι η παρούσα έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται χωρίς οποιαδήποτεδιαταγήγιαέξοδα. Η έφεσηαπορρίπτεται χωρίς έξοδα. 3642 35