3 ΑΛΛ. 5 Νοεμβρίου, 1990 [ΠΙΚΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ Ι. Γ. ΜΑΚΡΗΣ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΤΔ., Αιτητές, ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΠΡΟΣΟΔΩΝ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 471/89). 5 10 15 20 25 Φορολογία — Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Καθορισμός αγοραίας αξίας του κτήματος την 27.6.78 σε Λ.Κ.52.000 σύμφωνα με την εκτίμηση του κυβερνητικού εκτιμητή — Απόφαση του Διευ θυντή να υιοθετήσει την πιο πάνω εκτίμηση — Κρίθηκε εύλογα επιτρεπτή και επικυρώθηκε — Ο περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμος του 1980 (Ν.52/80). Η μόνηδιαφωνία μεταξύτων μερών ήτανηδιαφορά στην αξίατου κτήματος της αιτήτριας στις 27.6.78, το οποίο επωλήθη το 1984 στην τιμή των Λ.Κ.125.
- Ο επιβληθείς φόρος κεφαλαιουχικών κερδών ήτανΛΚ9.600μεβάσητην εκτιμηθείσα αξίατουκτήματοςαπότονκυ βερνητικό εκτιμητή στις 27.6.78 σε ΛΚ52.
- Ηαιτήτριαζήτησε ανα θεώρηση της απόφασης του Διευθυντή, υποβάλλοντας εκτίμηση από ιδιώτη εκτιμητή,της αξίαςτου ακινήτουστις 27.6.78,σύμφωνα με την οποία η αξία αυτή ήταν ΛΚ74.
- Ο Διευθυντής, αφού εξέτασε τις δύο εκτιμήσεις, υιοθέτησε την εκτίμηση τουκυβερνητικού εκτιμητή. Η απόφασητου Διευθυντή προσβάλλεται ως πλημμελής ή ανεδα φικήλόγω αόριστης αιτιολογίας,γεγονός που την καθιστά αυθαίρετη. Επίσης η εκτίμηση του κυβερνητικού εκτιμητή είναι ανυπόστα τη για τον λόγο ότι, μεταξύ άλλων, βασίστηκε σε γεγονότα που δια μορφώθηκαν σε πολύ μεταγενέστερη ημερομηνία από το χρόνο αξιολόγησης τους. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή καιαποφάνθηκε ότι: 3711 Ι.Γ. ΜακρήςΚτηματική Λτδ ν.Δ/νιήΕσοπ.Προσόδων
(1990)Τόσο ο κυβερνητικός όσο και ο ιδιώτης εκτιμητής,ακολούθησαν την μέθοδο των συγκριτικών πωλήσεων. Ο κυβερνητικός εκτιμητής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ηετήσια αύξησηήταντου ύψους των 30% με βάση την πώληση μεγάλου αριθμού κτημάτων μεταξύ των ετών 1977-1979, ενώ ο ιδιώτης εκτιμητήςκατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ετήσια αύξηση ήταν του ύψους των 100% χρησιμοποιώντας μόνοδύο συγκριτικές πωλήσεις μέσα σε μικρόχρονικό διάστημα, η πρώτητην 19.9.77καιηδεύτερητην 13.10.77.Ως εκτούτουδεν έχει θεμελιωθεί λόγος που να δικαιολογεί επέμβαση στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Διευθυντή η οποία ασκήθηκε μέσα στο ορθόπλαίσιο των εξουσιών του. 5 10 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 15 Αναφερόμενες υποθέσεις: Georghiades v.Republic
(1982)3 C.L.R. 659, ΑΜΑΝΙ Εντερπράισες (Χάουσες) Ατδ ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2) 20
(1990)3 ΑΛΛ. 1041, Βαρναβίδηςκαι Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ.
- Προσφυγή. 25 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Διευθυντή Εσωτερι κών Προσόδων μετην οποίαεπέβαλε στους αιτητέςτο ποσό των £9.600,- ως φόρο κεφαλαιουχικών κερδών. Α. Μαρκίδης, για τους Αιτητές. 30 Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων ηαίτηση. Cur.adv. vult. 35 ΠΙΚΗΣ, Δ.: Οι αιτητές ήταν OL ιδιοκτήτες τεμαχίου γης στην ενορία Αγίου Νικολάου στη Λεμεσότο οποίο πώλησαν το
- Η διάθεση του κτήματος απέφερε £125,
- Μετά τον προσδιο ρισμό της αντίστοιχης αξίας του κτήματος κατά την κρίσιμη ημερομηνία 27/6/1978 ο Διευθυντής Εσωτερικών Προσόδων (ο Διευθυντής) έκρινε ότι προέκυψε σημαντικό κέρδος και προέβη στη φορολογία του βάσει των διατάξεων του Περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου του 1980 (Ν.52/80), επιβάλλο ντας φόρο £9,
- Η αξία του κτήματος την 27/6/78 ανευρέθηκε 3712 40 3 ΑΛΛ. Ι.Γ. ΜακρήςΚτηματικήΛτδ ν.Α/ντήΕσωτ. Προσόδων Πικής, Δ. ότι ήταν £52,
- Αντίθετα οι αιτητές υποστήριξαν ότι ηαξία τουκτήματος την ημέρα εκείνηήταν£100,
- 5 10 Μεεπιστολή τουδικηγόρου τουςστις 30/4/86οι αιτητέςγνωστοποίησαν τηθέση τουςγιατηναξίατουκτήματοςκαιζήτησαν απότις φορολογικές αρχέςνααναθεωρήσουντηναπόφασητους για την επιβληθείσα φορολογία. Ηδιαφωνίαως προς την αξία του κτήματος στις 27/6/78είναι ημόνη διαφοράμεταξύ των με ρών. Κατάτα άλλα OLφορολογικές αρχές δέκτηκαν τηδήλωση των αιτητώνως προςτις δαπάνεςπουείχανκαταβληθείγιατην ανάπτυξη ήβελτίωσητου κτήματος μεταξύ της 27/6/78και του χρόνου της διάθεσης του, Επίσης δέκτηκαν ότι ητιμή πώλησης £125,000.ήταναντιπροσωπευτική της αγοραίαςαξίαςτου στην ελεύθερη αγορά. 15 20 25 Ο Διευθυντής κάλεσετους αιτητές να τεκμηριώσουν τηθέση τους ως προς την αξία του κτήματος την 27/6/78 στα πλαίσια εξέτασης της ένστασης τους (βλ. επιστολή 12/11/86) είτε με ανα φορά σε συγκριτικές πωλήσεις ήμελέτηαπόανεξάρτητοεκτιμητήή μετηνπροσαγωγήοποιονδήποτε άλλων στοιχείων ταοποία έτειναν ναυποστηρίξουν τους ισχυρισμούς τους. Ανταποκρινό μενοι σ' αυτή την παράκληση οι αιτητές υπέβαλαν στις 8/12/86 εκτίμηση τηςγης προερχόμενη απότον κ.Χρ. Κ. Πατρίκιο,εκτι μητή γης. Ο κ. Πατρίκιος καθόρισε την αξία του κτήματος την 27/6/78, για τους λόγους που περιέχονται στην έκθεση του, σε £74,
- Εξυπακούεται απότην υιοθέτηση και κατάθεσητης έκ θεσης τουκ. Πατρικίουon οι αιτητές εγκαταλείψαν την αρχική τους θέση ότι η αξία του κτήματος ήταν κατά την ημερομηνία εκείνη £100,
- 30 35 40 Μετά τηδιερεύνηση του θέματος και κυρίως των εκτιμήσεων πουυποβλήθηκαναπότον κ. Ματέα,Προϊστάμενο του Γραφείου ΦόρουΚληρονομιάς καιτον κ. Πατρίκιοκατέληξε στο συμπέρα σμαόπ ηεκτίμηση τουπρώτουήτανβάσιμη,διαπίστωσηπουτον οδήγησε στηβεβαίωσητηςφορολογίας γιαποσό£9,600.Τηναπό φαση αυτήγνωστοποίησε στους αιτητέςμεεπιστολή ημερομηνίας 20/4/
- Η προσφυγήστρέφεταιεναντίοναυτήςτηςαπόφασηςτου Διευθυντή. Η απόφασηπροσβάλλεται ωςπλημμελής ή ανεδαφικήλόγωαο ριστίας στην αιτιολογία της,γεγονός πουτην καθιστά αυθαίρετη. Η εκτίμηση του κ. Ματέαεπικρίνεται ως ανυπόστατηκαι για το λόγοότι βασίζεταισεγεγονότα πουδιαμορφώθηκανσεπολύπρο γενέστερηημερομηνία απότο χρόνο αξιολόγησης τους,εισήγηση 3713 Πικής,Λ. Ι.Γ. ΜακρήςΚτηματιχήΛτδ ν.Δ/ντή Εσωτ.Προσόδων
(1990)πουπαραγνωρίζειτηφύσητου έργου της εκτίμησης γηςγιασκο πούς σύγκρισης που αναπόφευκτααναφέρεται σε γεγονότα του παρελθόντος. Εξάλλου η εκτίμηση του κ. Πατρικίου υποστηρίζε ταιωςορθήκαιωςπαρέχουσαασφαλέςμέτρογιατονπροσδιορι σμότηςαξίαςτουκτήματοςστις27/6/
- Η εκτίμησητουκ.Ματέα υποδιαιρείται σεδύοσκέλη:- 5 (α) Στοπροσδιορισμό τηςαξίαςκτημάτωνπουεπιδέχονται, λόγωτωνχαρακτηριστικώντουςκαιτουχρόνουδιάθεσηςτους, άμεση σύγκριση με το πωληθέν κτήμα, και 10 (β) Την ποσοστιαία αύξηση της γης μεταξύ των ετών 1977 1979 ώστε να προσδιοριστεί ο κώδικαςβάσει του οποίου OLτι μές των συγκριτικών πωλήσεων θα μπορούσαν εύλογα ναπρο σαρμοστούν στην ημερομηνία διάθεσης τουκτήματος. 15 Ο προσδιορισμός της ετήσιας αύξησης έγινε, όπως και φαί νεται απότησχετική μελέτηπουπεριέχεταιστο φάκελο,μεανα φορά στην πώληση μεγάλου αριθμούκτημάτων πουτείνουν να τεκμηριώσουν το συμπέρασμα του κ. Ματέαότι ηετήσια αύξη- 20 ση κατά τοχρόνο εκείνο ήταντηςτάξηςτου 30%. Καιο κ. Πα τρίκιος υιοθετεί την ίδια μέθοδο για τον καθορισμό του ποσο στού της ετήσιας αύξησης με μόνη διαφορά ότι το δείγμα το οποίο χρησιμοποίησε για τους σκοπούς σύγκρισης ήταν πολύ περιορισμένο. Αναφέρεται μόνο σε δύο πωλήσεις που έλαβαν 25 χώραν μέσασε μικρόχρονικόδιάστημα,ηπρώτητην 19/9/77και ηδεύτερη την 13/10/77.Σύγκριση των τιμών των δύοκτημάτων σε συνδυασμό με την πείρακαι γνώση του κ. Πατρικίουγιατα δεδομένα της αγοράς τον οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι ηετή σια αύξηση ήταντου ύψους των 100%. Τοπεριορισμένο δείγμα 30 το οποίο χρησιμοποίησε ο κ.Πατρίκιος, αριθμητικάκαιχρονο λογικά, δεν παρείχε αντικειμενική βάση για τη θεμελίωση των συμπερασμάτων του. Αντίθετα η εκτίμηση του κ. Ματέα είχε αντικειμενικήυπόστασηενόψειτουαριθμούσυγκριτικώνπωλή σεωνκαι του χρονικού διαστήματοςμέσαστο οποίο πραγματο- 35 ποιήθηκαν,γεγονός πουεύλογα μπορούσε ναοδηγήσει το Διευ θυντή, στα πλαίσια της διακριτικήςτου ευχέρειας* στονκαθο ρισμό της αξίαςτουκτήματοςτην27/6/78σε£52,
- * Ωςπροςτιςαρχέςπουδιέπουντηνδιακριτικήευχέρειατων φορο λογικών αρχώνστην επιβολήφόρου[βλ. Georghiades v. Republic
(1982)3C.L.R.659, ΑΜΑΝΙΕντερπράϊσες (Χάονσες) Λτδ. ν. Δη μοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 1041 και Βαρναβίδης ν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 3376]. 3714 3 Α.ΑΛ. Ϊ.Γ. Μακρής ΚτηματικήΛτδ ν.Α/ντήΕσωτ.Προσόδων Πικής, Δ. Καταλήγω ότι δεν έχει θεμελιωθεί λόγος πουνα δικαιολογεί επέμβασημετην άσκησητηςδιακριτικήςευχέρειας των αρχώνη οποία κρίνω ότι ασκήθηκε σύννομα και μέσα στο πλαίσιο των εξουσιών τους. 5 Η προσφυγή απορρίπτεται,η επίδικη απόφασηβεβαιώνεται στο σύνολο της βάσει του άρθρου 146.4(a) του Συντάγματος. Δεν εκδίδεται διαταγήγια ταέξοδα. 10 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 3715