(1990)7 Νοεμβρίου, 1990 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 128/89) ΑΔΩΝΗΣ ΣΕΚΚΕΣ, (Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 274/89) 1 < V. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
- ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ,
- ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ,
- ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ* ων η αίτηση. (Σννεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 128/89, 274/89). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Κριτήρια—Αξία, προσόντα, αρ χαιότητα — Θέση Κτηματολογικού Λειτουργού 2ης τάξης στον τομέα χαρτογραφίας-φωτολιθογραφίας του Κτηματολογίου — Τμηματική Επιτροπή — Εμπιστευτικές εκθέσεις — Η Τμηματική Επιτροπή δεν έχει αρμοδιότητα να εξετάζει την ορθότητα και νομιμότητα τους — Αρμοδιότητα επί του θέματος αυτού έχει μόνο ηΕπιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (Ε.Δ. Υ.)— Τοενδιαφερόμενο πρόσωπο υπερτερούσε στις εκθέσεις, είχε τη σύσταση του Προϊσταμένου και ήταν ισότιμος στα προσόντα με τον ένα εκ των αιτητών, ενώ ο άλλος αιτητής υστερούσε — Η αρχαιότητα των αιτητών δεν μπορούσε να ανατρέψει, υπό τις συνθήκες, την υπεροχή του ενδιαφερόμενου προσώπου — Η απόφα ση της Ε.Δ.Υ. κρίθηκε ορθή και επικυρώθηκε. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις Προϊσταμένου — Έκδηλη υπεροχή — Η σύσταση των αιτητών αντί του ενδιαφερόμενου προσώπου, για άλλη όμοια θέσηαπό την ΤμηματικήΕπιτροπή, δεν απο τελεί δείκτη ήκριτήριο έκδηλης υπεροχής τους αναφορικά με την επίδι- 3716 3ΑΛΛ. Οικονόμουκ.ά.ν. Δημοκρατίας κηθέση, αλλάαποτελείεξωγενέςμέτροκρίσεωςέξωαπόκάθενομολο γιακόπροηγούμενο. 5 10 15 20 25 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Συστάσεις Προϊσταμένου — Αποτελούν ανεξάρτητο καιβαρύνονστοιχείο κρίσεωςκαιμπορείνα παραγνωρισθούνμόνομεειδικήαιτιολογία — Ηαιτιολογία τωνσυστάσε<υνμπορεί νασυμπληρωθείαπό ταστοιχείατωνφακέλων. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Σχέδια υπηρεσίας — Προσόντα — Πρόσθεταπροσόντα που δεν απαιτούνται από το σχέδιο υπηρεσίας— Έχουνμόνο περιθωριακήσημασία κατά τηναξιολο γική σύγκριση τωνυποψηφίων. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Αρχαιότητα — Είναιήσσονος σημασίαςεάνείναι απομακρυσμένη— Ηαρχαιότητα υπερτερεί μό νο στηνπερίπτωση που ταάλλα δύο καθιερωμένακριτήρια δηλαδή ηαξία και ταπροσόντα είναι ίσα. , Η επίδικηαπόφασηλήφθηκεαπότηνΕΑΥ. στις20.12.88,μετάαπό αξιολόγησητωνυποψηφίων μεβάσηταδεδομένα τωνφακέλωνπλή ρωσηςτηςθέσηςκαιτουςπροσωπικούς καιεμπιστευτικούς φακέλους και αφούλήφθηκανυπόψηταπορίσματατηςΤμηματικής Επιτροπής καιησύστασητουΔιευθυντή υπέρτουενδιαφερόμενουπροσώπου. ΤοΑνώτατοΔικαστήριο απέρριψετιςπροσφυγές,επικυρώνοντας τηνπροσβαλλόμενη απόφαση,αφούεφάρμοσετιςνομικέςαρχές που αναφέρονταιπεριληπτικά στιςπιοπάνωεισαγωγικές σημειώσεις. Οι προσφυγές απορρίπτονται μεέξοδα. _( Αναφερόμενες υποθέσεις: Hadjisavva v.Republic
(1982)3C.L.R. 76, 35 Lambis andOthers v.Republic
(1986)3(A)C.L.R.130, U A -. Spanos v.Republic
(1985)3(C)C.L.R. 1826, ,. v ' Hans v.Republic
(1989)3(A)C.L.R.147, ^'\' 40 Δημοκρατία v.Παπαμιχαήλ
(1989)3(B)Α.Α.Δ.823, Larkosv.Republic
(1982)3 C.L.R. 513, iiV 'ι. 3717 Οικονόμου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)Papadopoulos v. Republic
(1982)3C.L.R. 1070, Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1989)3(B)ΑΛΛ. 1005, Χατζηιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 1730, 5 ΞυστούρηςκαιΆλλοι ν.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 896, Κυπριανίδης ν.Δημοκρατίας
(1989)3(E)ΑΛΛ. 3101, 10 Δημοκρατία ν.Βασιλείου
(1990)3ΑΛΛ.
- Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον τηςαπόφασηςτης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας με την οποία είχε προαχθεί απότην 1.1.89το ενδια φερόμενο πρόσωπο στη θέση Κτηματολογικού Λειτουργού 2ης Τάξης, αντί των αιτητών. Γ.Αμπίζας, για τον Αιτητή στην Υπόθεση Αρ. 128/
- 15 20 Α. Παπακόκκινου, γιατον Αιτητή στην Υπόθεση Αρ.274/
- Π. Χ"Δημητρίου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τους Καθ' ων ηαίτηση. Cur. adv.vult. 25 ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Οι δύο αυτές αιτήσεις, που στρέφονται κατά κοινής διοικητικής πράξης, κρίθηκαν συνεκδικαστέες επειδή στηρίζονται ουσιαστικά στην ίδιανομικήκαιπραγματικήβάση. 30 Περιέχουν δε τους ίδιους λόγους ακύρωσης. Αίτηματωνπροσφυγώνείναιη ανατροπήαπόφασηςτηςΕπιτρο πήςΔημόσιας Υπηρεσίας (Ε.Δ.Υ.)ημχρ. 20/12/88πουδημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδατηςΔημοκρατίαςστις 3/2/89.Μετην από- 35 φάσηείχε προαχθείαπότην 1/1/89 οενδιαφερόμενος κ. Ι. Σαββίδης στημόνιμηθέσηΚτηματολογικού Λειτουργού 2ηςτάξηςστοντομέα της χαρτογραφίας-φωτολιθογραφίας του Κτηματολογίου. Αυτήεί ναι,όπωςκαθορίζειτοοικείο σχέδιουπηρεσίας,θέσηπροαγωγής. 40 ΤοΥπουργείο Εσωτερικών ζήτησε την πλήρωση της απότον Ιούνιο του
- Στη συνέχεια η Ε.Δ.Υ.έθεσε σε κίνηση τη δια δικασίαπλήρωσης της θέσης.Στοπροκριματικόστάδιοηαρμό διαΤμηματική Επιτροπή,ύστερα από μελέτη των στοιχείων κρί3718 3 ΑΛΛ. Οικονόμου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. σης, έκαμετηνεπιλογή της.Από τους ανώτερους σχεδιαστές του τμήματος, πουκατείχαν τα απαιτούμενα προσόντα, πρότεινε για προαγωγή 4 απότους υποψηφίους με αλφαβητική σειρά. Μεταξύ τους ήτανοιδύο αιτητές και ο ενδιαφερόμενος. 5 10 15 20 25 30 35 40 Παρατηρώστοσημείοαυτόότιοκ. Παναγκότου,μέλοςτηςΤμη ματικής Επιτροπής, αμφισβήτησε τηνεγκυρότητα ορισμένων υπη ρεσιακών εκθέσεων τωνυποψηφίωνκαιειδικότερατηναρμοδιότη τατωναξιολογητών τους. Περαιτέρωσχολίασετηνκατάρτιση εκθέσεωναπόδιαφορετικούς αξιολογητές. Γιατους λόγους αυτούςδεν πήρε μέρος στηδιαδικασία αξιολόγησης και επιλογής των 4προ κριθέντων.Τιςαπόψειςτουεξέθεσεσεσημείωμα,αλλάηΤμηματική Επιτροπήαπεφάνθηότι αρμόδιαναεκφέρει κρίση επίτου ζητήμα τος ήταν μόνο η ίδιαη Ε.Δ.Υ..Ακολούθως διαβίβασε στην Ε.Δ.Υ. μαζίμετηνέκθεση τηςκαιτιςπαρατηρήσειςτουκ. Παναγιώτου. Είναιηκατάλληλη στιγμή'να λεχθείότιηαρμοδιότητατηςΤμη ματικήςΕπιτροπήςδενεκτείνεται στην εξέταση τηςορθότηταςκαι νομιμότητας των εκθέσεων, ούτε στην εξέταση οποιασδήποτε άλληςπλημμέλειας τους. ΗΕ.Δ.Υ.,που συνήλθε στις 18/11/88, και ερεύνησε το θέμα διαπίστωσε
(1)ότιηκατάρτιση καιπροσυπο γραφήτων εκθέσεων έγινεαπόλειτουργούς πουνόμιμα δώρισε ο Διευθυντής του Κτηματολογίου μέσα στα όρια της εξουσίας που του παρέχουν οι ισχύουσες κανονιστικές διατάξεις, και
(2)δεν αποδείχθηκε περίπτωση καταστρατήγησης οποιασδήποτε διάτα ξης σεσχέσημετη σύνταξη και υποβολή τους. ΗΕ.Δ.Υ.τιςθεώ ρησεέγκυρες καιδεσμευτικές, συμπέρασμα πουδεναμφισβητήθη κεαπόκανένα διάδικο. Η Ε.Δ.Υ. πήρετηνεπίδικηαπόφαση στις 20/12/88. Κρίθηκε ότι ο ενδιαφερόμενος υπερείχε τωνσυνυποψήφιων τουκαιήτανοπιο κατάλληλος γιαπροαγωγή.Αςσημειωθεί ότι προηγήθηκε αξιολο γική σύγκριση των υποψηφίων με βάση ταδεδομένα πουείχαν προκύψει απότο φάκελο πλήρωσης της θέσης καιτους προσωπικούς καιεμπιστευτικούς φακέλους*καιαφούηΕ.Δ.Υ.έλαβευπό ψηκαιταπορίσματατηςΤμηματικής Επιτροπήςωςκαιτησύστα σητουΔιεθυντή υπέρτου ενδιαφερομένου κ. Ι.Σαββίδη. Η βασικότερη εισήγησητωναιτητών είναι ότι, μεμέτροσύγκρισης τατρία καθιερωμένα κριτήρια, υπερείχαν καταφανώς τουσυναδέλφου τους.Τοθέματέθηκε απότους δικηγόρους τους και σεάλλησυνάρτηση. Και είναι αυτήτηνπτυχήτης εισήγησης πουθαεξετάσω επί τουπαρόντος.Τοεπιχείρημα εξεπήγασε από τηθέσηπουπήρε ηΤμηματική Επιτροπή ενωρίς τοΜάρτιο του 3719 Νικήτας, Δ. Οικονόμου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)1988 όταν ο ενδιαφερόμενος έθεσε υποψηφιότητα για άλλη όμοια θέση, που.ήταν τότε κενή. ΗΤμηματικήδεν τον είχε συ στήσει, ενώ οι αιτητέςπροτάθηκαν για προαγωγή. Ας μουεπιτραπείηδιαφωνία.Η φράση"έκδηληυπεροχή"είναι νομικήέκφρασημεεννοιολογικό πλαίσιοπουκαθορίστηκεμε σα φήνειακαικαθαρότητααπότηνομολογία.Βλέπεπ.χ.Hadjisavva v. Republic
(1982)3C.L.R. 76,78.Σεκαμιά όμως περίπτωση ένα τέτοιο περιστατικό,όπωςσυνέβη εδώ,δεθεωρήθηκεως δείκτηςή κριτήριο υπεροχής. Μάλισταη λήψηυπόψηαυτούτου στοιχείου θα ήταννομικά επιλήψιμη γιατί θα εισήγαγε ένα εξωγενές μέτρο κρίσης, έξω απόκάθενομολογιακό προηγούμενο. Ηγνώμηαυτή βρίσκει, νομίζω, ισχυρό έρεισμα στην απόφαση Lambis and Others v.Republic
(1986)3(A) C.L.R. 130,σελ. 144,που παρέθε σεοκ.Χ"Δημητρίου, πουεκπροσωπεί τουςκαθώνη αίτηση. "Another matter which was wrongly taken into consideration by therespondent inassessingthemerits of thecandidates was, as stated in the minutes,that the interested party in 1982 was considered a better candidate for promotion to the post of Administrative Officer A. The opinion by the P.S.C about a candidate on a previous occasion, some years earlier, for the filling of another post, is an extraneous matter and should not have been allowed to influence the mind of the P.S.C. in forming its final opinion of thecandidates." 5 10 15 20 25 Αναφορικά μετηνευρύτερηεισήγηση περίυπεροχήςτωναιτη τών,ταστοιχείαπουπροκύπτουν απότουςφακέλουςείναιπράγ ματι αρκετά διαφωτιστικά. Ενπρώτοις ηυπηρεσιακήεικόναπου εμφανίζουν οι εμπιστευτικές εκθέσεις και που ηΕ.Δ.Υ.ερεύνησε 30 στοσύνολο τους.Αναφέρωενπαρόδωότι τροποποιήσειςπουέγι νανσεορισμένες εκθέσεις απόπροσυπογράφοντεςλειτουργούς,οι οποίες αφορούσανκαι τους τρεις υπαλλήλους, αγνοήθηκαν από την Ε.Δ.Υ.διότι διαπιστώθηκεπαραβίασητων σχετικών κανονι στικών διατάξεων. Λήφθηκαν όμως υπόψη οι βαθμολογίες των 35 αξιολογητών. Γιανακλείσω τηνπαρένθεσηαυτήσημειώνω ότιτο ζήτημα δεν αποτέλεσε αντικείμενο διένεξης στην παρούσα διαδι κασία.Ας δούμελοιπόντοαποτέλεσματων5τελευταίωνχρόνων. Η σύγκριση τεκμηριώνει αναμφισβήτητη υπεροχή του διορισθέ ντα.Χαρακτηρίστηκε γιαόλητην περίοδο "εξαίρετος".Οαιτητής 40 στην 128/89κ. Α. Οικονόμου είχε την ίδιαεπίδοση ("εξαίρετος") στις 3τελευταίεςεκθέσεις.Στηνάλληπροσφυγήοκ.Α.Σεκκέςκρί θηκε "εξαίρετος"μόνογιατις δύοτελευταίεςπεριόδους. 3720 3 ΑΛΛ. 5 Οικονόμου κ.ά. ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Λ. Ηυπηρεσιακή ικανότητα, όπως διαγράφεταιστις εκθέσεις, ενι σχύεται σε υπέρτατοβαθμόπρος όφελος του ενδιαφερομένου,δο θέντοςότιείχετη σύσταση τουδιευθυντήτου.Όπωςέχεικαθιερω θεί απόπολυάριθμες αποφάσεις ηγνώμη του προϊσταμένου τμήματοςείναιανεξάρτητοκαιβαρύνονστοιχείο στην εξακρίβωσητης ικανότητας υπαλλήλου, που μόνο με ειδική αιτιολογία μπορεί να παραγνωρίσει το διορίζον όργανο: Spanos v. Republic
(1985)3 C.L.R. 1826, Haris v.Republic
(1989)3(A) C.L.R. 147, Δημοκρα τία v.Παπαμιχαήλ
(1989)3(B)Α.Α.Δ.823 κλπ. 10 15 20 25 30 35 40 Παρόλοπουόλοιοι υποψήφιοι είχανταπροσόντα που ορίζει το σχέδιο υπηρεσίας,κανέναςδενήτανκάτοχος πανεπιστημιακού διπλώματος ήάλλου ισότιμου προσόντος σε ορισμένα εξειδικευ μένα θέματα, που η παράγραφος 4 των προσόντων καθιστούσε πλεονέκτημα. Επομένως οποιαδήποτε προσόντα, πρόσθετα προς τα απαιτούμενα, μόνο περιθωριακή σημασία μπορούσε να είχαν κατά την αξιολογική σύγκριση: Larkos v. Republic
(1982)3 C.L.R. 513, Papadopoulos v.Republic
(1982)3 C.L.R. 1070. Από αυτήτηνάποψηο ενδιαφερόμενος διέθετε περισσότερα προσόντα απότον κ. Σεκκέ, ενώ ηθέσητου άλλου αιτητή στον τομέα αυτό ήτανπερίπου η αυτή. Είναι ορθό ότι ο κ. Οικονόμου είναι αρχαιότερος του ενδια φερομένου στην υπηρεσία κατά 11 περίπου μήνες. Ηαρχαιότης του προκύπτει από προηγούμενη θέση, αυτή του Σχεδιαστή 2ης τάξης, πουκατείχε ομεν αιτητής από 15/8/68 καιο ενδιαφερόμε νος από 1/8/69.Θαπρέπει όμως να τονιστεί on αρχαιότης που δημιουργήθηκε στο μακρυνό παρελθόν, όπως εδώ,είναι ήσσονος σημασίας: Υποθέσεις Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1989)3(B) Α.Α.Δ. 1005 και Χ'Ίωσήφν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.
- Η αρχαιότης του άλλου αιτητή έναντι του ενδιαφερομένου εί ναι 13περίπου μήνες. Προέρχεται απότην αμέσως προηγούμενη τουςθέσητουΑνώτερουΣχεδιαστή. Οι σχετικές ημερομηνίες είναι 15/12/80και 1/2/82 αντίστοιχα.Θαήθελαόμως ναυπομνησω ότιη αρχαιότητα σαν ένα από τα κριτήρια προαγωγής υποβαθμίζεται έντονα στην περίπτωση πουοι άλλοι παράγοντεςκαι ιδιαίτεραη υπηρεσιακή ικανότητα - όταν μάλιστα ενισχύεται από σύσταση τουπροϊσταμένου - δενευνοούν τον αρχαιότερο υπάλληλο. Είναι εδραιωμένηαρχή ότι η αρχοαότηςαπόμόνητηςδεδίνει το προβά δισμαγιασκοπούς προαγωγής:ΞνστονρηςκαιΑλλοιν.Δημοκρα τίας(\990) 3Α.ΑΑ.
- Συγκεφαλαιώνοντας, ο ενδιαφερόμενος ήταν ο μόνος υποψή3721 Νικήτας,Δ. Οικονόμου κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)φιοςπουσυστήθηκε απότοδιευθυντήκαισυνάμαείχετιςκαλύτε ρες εκθέσεις. Από πλευράς προσόντων ήταν στην ίδια μοίραμε τον κ.Οικονόμου, ενώοάλλος αιτητής υστερούσε σεπροσόντα. Υπό τιςπεριστάσεις πουεξέθεσα οπαράγωντηςαρχαιότηταςδεν μπορείναανατρέψειταάλλαδεδομέναυπέρτουενδιαφερομένου. 5 Το εκτεταμένο πρακτικό της προσβαλλόμενης πράξης φανε ρώνει ότιη Ε.Δ.Υ. προέβη σε εξέταση κάθε σχετικού στοιχείου, που συνεκτίμησε δεόντως προτού καταλήξει. Επομένως είναι αλυσιτελής και απορριπτέοςο ισχυρισμός ότιδεν προηγήθηκε η 10 πρέπουσα έρευνα.Το ίδιο ισχύει καιγιατοσυνακόλουθο επιχεί ρημαότιη Ε.Δ.Υ.ενήργησεκατάπλάνηπερίτηνεκτίμησητωνου σιαστικών στοιχείων πουοδήγησανστην απόφασητης. Απομένειηεξέτασηδύοάλλων λόγων πουπρόβαλανοιαιτητές 15 επιζητώνταςτηνακύρωσητηςυπόκρίσηπροαγωγής.
(1)ότιη σύ σταση του Διευθυντή είναι αναιτιολόγητηγιατί στερείται λεπτομε ρειακής τεκμηρίωσης και
(2)ακόμηκαι η ίδιαη επίδικη απόφαση πάσχει απότοελάττωμα αυτό. ΣτηναπόφασηΚνπριανίδης ν.Δη μοκρατίας(\989) 3(E)Α.Α.Δ.3101,είχατην ευκαιρίανααναφέρω 20 ταεξής: "Είναιεμπεδωμένηαρχήστηνομολογία ότιοισυστάσεις τουδιευ θυντή τμήματος καιόταν ακόμη στερούνται αιτιολόγησης είναι έγκυρεςεφόσονσυνάδουνμετιςεκθέσειςκαιταάλλασυναφήστοι- 25 χεύχτωνφακέλων:Ρούσοςν.Δημοκρατίας
(1986)3Α.ΑΛ. 723." Στην παρούσαπερίπτωση ηγενικευτική διατύπωσηπου αφο ρά στην εισήγησητου Διευθυντή είναι πλήρως εναρμονισμένη με τα στοιχεία του φακέλουκαικατάσυνέπεια τοκύρος της σύστα- 30 σης είναι αδιάσειστο. Βλέπε επίσης Δημοκρατίαν. Βασιλείου
(1990)3 Α.Α.Δ. 226. Καταλήγω περαιτέρω ότι ήταν νόμιμηκαι επαρκής ηαιτιολογία τηςΕ.Δ.Υ. (παράρτημα7,σελ. 13και14) εφόσον παραθέτειόλαταστοιχείαπουέλαβευπόψητηςπρινδια μορφώσει την τελικήτης απόφαση. 35 Η επίδικη απόφαση λήφθηκε μέσα στα όρια της διακριτικής ευχέρειας που έχει ηΕ.Δ.Υ.και ήταν ενπάσηπεριπτώσει λογι κά επιτρεπτή.Οιπροσφυγές απορρίπτονταιμεέξοδα σεβάρος των αιτητών. Ηπαραπάνω απόφαση επικυρώνεται σύμφωνα με το αρθρ. 146.4(α)τουΣυντάγματος. Οιπροσφυγές απορρίπτονται με έξοδα. 3722 40