clr/1990/1990_3_3739.pdf

(1990)σο η πληρωμή έγινε εξ ολοκλήρου και αποκλειστικώς για την απόκτησηεισοδήματος καιτο ελατήριο ήο σκοπός του φορολο­ γουμένου δεν έχουν σημασία,έστω καιανηπληρωμή θααποφέ­ ρει μερικώς αύξησητου εισοδήματος του. 5 2. Στην κρινόμενη υπόθεση, ηπληρωμή για τις σπουδές του γιου τουδιευθύνοντος συμβούλου της αιτήτριαςείχεπολύ απομακρυ­ σμένησχέση με την απόκτηση εισοδήματος απόαυτή.Το ευεργέ­ τημα των σπουδών το είχε πράγματι ο γιος του διευθύνοντος συμβούλου και ο ίδιος ο διευθύνων σύμβουλος, ο οποίος όπως κάθε γονιός, ενδιαφέρθηκε για τις σπουδές του παιδιούτου.Το γεγονός ότι αυτό έγινε με δαπάνεςτης αιτήτριας εταιρείας,δεν τις καθιστά δαπάνες εντός της έννοιας των προνοιών του Αρθρου 11τωνπερί Φορολογίαςτου Εισοδήματος Νόμων

(19611986),αλλά αποτελούν κεφαλαιουχικές δαπάνεςκαι ως εκ τούτου δεν μπορούν να αφαιρεθούναπότο φορολογητέο εισόδημα της αιτήτριαςεταιρείας. 10 15 Ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: Wickwar v. Berry[1963] 2All E.R. 1058, 25 Valiambrosa RubberCo. Ltd v.Fanner[1910]5 T.C.

1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία δεν επετράπηέκπτωση απότο φορολογητέο εισόδημα της αιτήτριαςεταιρείας γιαταφορολογικά έτη 1982-1986,γιατα έξοδα που κατέβαλε για τις σπουδές του γιου του διευθύνοντος σύμβουλου της . Γ. Τριανταφυλλίδης, για τους Αιτητές. 30 35 Α. Ευαγγέλου, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. 40 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Η αιτήτρια εταιρεία στις δηλώσεις εισοδή­ ματος και λογαριασμούς της για τα φορολογικά έτη 1982-1986 διεκδίκησε ως αφαιρετέαέξοδα ποσά που κατέβαλε για τις σπου­ δές του γιου του διευθύνοντος συμβούλου της. Συγκεκριμένα οι 3740 3 ΑΛΛ. Κ. Τυλλή & Σία ν. Δημοκρατίας Αρτεμίδης, Δ. δαπάνες για τα αντίστοιχα χρόνια ήσαν £2,910, £4,810,£4,976, £5,948και£5,
2. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ο καθ'ου ηαίτηση -Έφορος επί του Φόρου Εισοδήματοςδεν επέτρεψε έκπτωση των ποσών αυτών απότο φορολογητέο εισόδημα της αιτήτριας γιατί, κατά τη γνώμη του, η πληρωμή τους δεν αποτελούσε δαπάνη που έγινε εξ ολοκλήρου και απο­ κλειστικά για τηκτήση του εισοδήματος της. Η αιτήτριαυπέβα­ λε ένσταση στις 19.8.87,πάνωστις σχετικές φορολογίες. Ηένστάση αυτή απορρίφθηκε και στη συνέχεια απεστάλησαν στις 29.7.89στην αιτήτριαοι ειδοποιήσεις επιβολής φορολογίας,που προσβάλλονται μετην κρινόμενη αίτηση ακυρώσεως. Ταγεγονότα της υπόθεσης είναι απλάκαικοινώς παραδεκτά. Ο Μ.Τυλλήςγεννήθηκε στις 4.10.62 και φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο μέχρι το
3. Μετά την αποφοίτηση τουκατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά από όπου απολύθηκε το Σεπτέμβρη
4. ΤονΟκτώβρητου ίδιουχρόνουπήγεστην Αγγλίαγιασπουδές,σε θέματασχετιζόμενα μετιςασφάλειες,τιςοποίεςσυμπλήρωσε επιτυχώς και πήρε τον τίτλο ACII. Ο Μ.Τυλλής σπούδασε μευπο­ τροφία πουτου παραχώρησεηαιτήτρια εταιρεία στην οποίαδι­ ευθύνων σύμβουλος είναι οπατέρας του Κ. Τυλλής. Ο δικηγόρος της αιτήτριας εισηγείται πως τα ποσά πουκαταβλήθηκαν από αυτή για τις σπουδές του Μ.Τυλλή εκπίπτο­ νται, σύμφωνα με το άρθρο 11των Περί Φορολογίας του Εισο­ δήματοςΝόμων 1961-1986κατάτον προσδιορισμό του φορολο­ γητέουεισοδήματος της,γιατίαποτελούν δαπάνεςπουέγιναν εξ ολοκλήρου και αποκλειστικά προς την κτήση του εισοδήματος της.Η συλλογιστική, μετηνοποίαο συνήγορος υποστηρίζει την εισήγησηαυτή,είναι πωςοι εξειδικευμένες σπουδέςτου Μ. Τυλ­ λή πάνωσε ασφαλιστικά θέματακαι ημε βεβαιότηταεργοδότησήτου απότην αιτήτριαεταιρεία,θααπολήξουν σε αύξηση του εισοδήματος της γιατί με το προσοντούχο προσωπικό θα βελτιωθεί η απόδοσητηςστον τομέατουκλάδουτωνασφαλειών. Ο δικηγόρος της αιτήτριας έκαμε αναφορά στην υπόθεση Wickwar v.Berry [1963]2 A11.E.R. 1058 για ναθεμελιώσεικαι νομολογιακά την εισήγησητου. Μετην υπόθεση αυτήθαασχο­ ληθώ αφούπαραθέσωκαιτηθέσητου δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση,που είναι ότι οι επίδικες φορολογίες έγιναν νόμιμαβά­ σει των άρθρων5

(1)και 6 του περί Φορολογίας του Εισοδήμα­ τος Νόμων 1961-1986καιτων άρθρων 13

(2)(β) και23

(1)τωνπε­ ρί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμων 1978-1988. 3741 Αρτεμίδης, Δ. Κ. Τυλλή & Σία ν.Δημοκρατίας

(1990)Ηεισήγηση τουδικηγόρουτωνκαθ' ωνη αίτησηότιηπροσφυ­ γήείναιαπορριπτέα βασίζεταισεδύοκυρίωςνομικούς λόγους: (α)Τα ποσά που πληρώθηκαν για την υποτροφίατου Μ.Τυλλή δεν εκπίπτονταιως δαπάνες πουυπέστη ηαιτήτριαεταιρεία εξ ολοκλήρου καιαποκλειστικώς γιατηνκτήση εισοδήματος, μέσα στην έννοια του άρθρου 11

(1)και 13(ε) τουΝόμου. (β)Τα έξοδα για την υποτροφία αποτελούν κεφαλαιουχικήδα­ πάνη, κεφάλαιο δηλαδή που αποσύρθηκε από αυτή, και όχι δαπάνησχετιζόμενη με ταεισοδήματατης. Συμφωνώ με τη θέση του δικηγόρου της Δημοκρατίας.Ένα απλόκριτήριο πουχρησιμοποιείται γιατον προσδιορισμό μιας πληρωμής, κατά πόσο δηλαδή αυτή αποτελεί κεφαλαιουχική δαπάνη ή δαπάνη σχετιζόμενη με εισόδημα, διαχωρισμός που δεν είναι πάντα εύκολος, δίδεται από το λόρδο Dunedin στην υπόθεση Vallambrosa Rubber Co. Ltd. v. Farmer [1910] 5 T.C.529, σελ. 536, στην οποίακάμνει αναφορά οδικηγόρος της Δημοκρατίας. 5 10 15 20 ".... but in a rough way I think it is not a bad criterion of what is capital expenditure as against what is income expenditure to say that capital expenditure is something that is going to be spent once and for all and income expenditure is athing that is 25 going to recur every year " Σεμετάφραση: "....Αλλά με έναπρόχειρο τρόπο,νομίζω πως δεν είναι κακό 30 κριτήριο ως προς το τι αποτελεί κεφαλαιουχική δαπάνησε αντίθεση με το τι είναι δαπάνηεισοδήματος να ειπωθεί ότι κεφαλαιουχική δαπάνη είναι κάτι που θα δαπανηθεί άπαξ και διάπαντός, ενώ δαπάνηεισοδήματος είναι κάτιπου επα­ νέρχεται κάθεχρόνο " 35 Στην υπό συζήτηση υπόθεση η δαπάνη της αιτήτριας για τις σπουδές του Μ.Τυλλή έγινε ουσιαστικά μια φορά και για τον ίδιο σκοπό, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι αυτή κατεβάλλετο ετησίως. Ο σκοπός ήταν ένας καιηδαπάνη μία. Πολύ πρόσφατηαπόφασητουΔικαστηρίου των Λόρδων της Αγγλίας επιλαμβάνεταιτης ερμηνείαςκαιεφαρμογήςπανομοιό­ τυπης διάταξης με το άρθρο 11 του δικού μας Νόμου και που 3742 40 3 Α.ΑΛ. Κ. Τυλλή & Σία ν. Δημοκρατίας Αρτεμίδης, Δ. αφορά στη φράσησ' αυτό .... "θαεκπίπτονταιάπασαι αι δαπάναι αςτωτοιούτωπρόσωπουπέστηεξ ολοκλήρου καιαποκλει­ στικώς προςκτήσιν τουεισοδήματος." 5 10 15 20 25 Ηυπόθεση αυτή είναι: Mackinlay (Inspector of Taxes) v. Arthur YoungMcClelland Moores & Co [1990] 1 All E.R.45, όπου στη σελίδα 53 ο Λόρδος Oliver, εκδίδονταςτην ομόφωνη απόφαση, είπε ταεξής: "However attractive, therefore, the employer-employee analogy may seem at first sight, it is not one from which, on analysis, I feel that I can derive any assistance. One is accordingly, brought back, first, last and all the time to the question whether an expenditure on a partner's removal expensescanbesaidtobe laid outnotjustpartly butexclusively for thepurposes of thepartnership business. Thatcannot,inmy judgment, be answered simply by ascertaining what was the motive with which the move was undertaken. It is inescapable, as it seems to me,that the expenditure, motivated no doubt by the fact of moving house, which in turn was motivated by the desire toputthepartner concerned inabetter position to further the interests of the firm, was an expenditure serving and necessarily and inherently intended to serve the personal interests of the partner in establishing his private residence for himself andhis family and it cannot be saidto beexclusively for thepurposes of thepartnership practice." (σεμετάφραση) 30 35 40 "Όσοελκυστική επομένως καιανφαίνεταιεκπρώτηςόψε­ ωςηαναλογίαεργοδότη-εργοδοτουμένου δενείναιτέτοια από την οποία, μετά απόανάλυση,να αισθάνομαι ότι μπορώνα αντλήσω βοήθεια. Ένας ως εκ τούτου, επανέρχεταιπάντοτε στο ερώτημα κατά πόσο ηδαπάνη για τα έξοδα μετακίνησης ενός συνεταίρουγίνεται όχι μόνο μερικώς αλλάεξ ολοκλήρου για τους σκοπούς των εργασιών του συνεταιρισμού. Αυτό στηνκρίσημουδενμπορείαπλώςνααπαντηθεί μετηνδιακρί­ βωσηποιο ήταντο ελατήριο γιατημετακόμιση.Είναι αναπό­ φευκτο,νομίζω,ότι ηδαπάνη,ελατήριοτης οποίαςδενυπάρχει αμφιβολίαήτανη μετακόμιση σε άλλο σπίτι, ηοποία στη συνέχεια δημιούργησε τηνεπιθυμίανατοποθετηθείοσυνεταί­ ρος σεκαλύτερηθέση γιανα προωθεί τασυμφέροντα τουσυ­ νεταιρισμού,ήτανμιαδαπάνηπουεξυπηρετούσε,καιαπαραί­ τητα και εγγενώς σκοπό είχε να εξυπηρετήσει, τα προσωπικά 3743 Αρτεμίδης,Δ. Κ.Τυλλή & Σίαν.Δημοκρατίας

(1990)συμφέροντα του συνεταίρου,δημιουργώντας την προσωπική κατοικίατουγιατον ίδιοκαιτηνοικογένεια του,καιδενμπο­ ρεί ναλεχθείότι έγινε αποκλειστικά γιατους σκοπούς τηςερ­ γασίαςτου συνεταιρισμού.". 5 Μοναδικό επομένως κριτήριο είναι κατά πόσο η πληρωμή έγινε εξ ολοκλήρου και αποκλειστικώς για την απόκτηση εισο­ δήματος και το ελατήριο ήο σκοπός του φορολογουμένου δεν έχουν σημασία, έστω και αν η πληρωμή θα αποφέρει μερικώς αύξηση του εισοδήματος του. Στην υπό κρίση υπόθεση ηπληρωμή για τις σπουδές του Μ. Τυλλή είχε πολύ απομακρυσμένη σχέση με την απόκτηση εισο­ δήματοςαπότηναιτήτριαεταιρεία.Οίδιοςοδικηγόρος της, για να αντικρούσει την εισήγηση του δικηγόρου της Δημοκρατίας πως η δαπάνη για τις σπουδές του Μ.Τυλλή αποτελούν κεφα­ λαιουχική δαπάνη και όχι δαπάνη εισοδήματος, αναφέρει τα εξής στην απαντητικήτου αγόρευση: 10 15 "Επιπλέον οι δαπάνεςαυτέςδεν αποβλέπουνστην εξασφάλι­ ση ενός ευεργετήματος διαρκείας για την αιτήτρια εταιρεία για τον απλούστατο λόγο ότι τα ευεργετήματα απόταέξοδα των σπουδών αυτών τα επωφελήθηκε κυρίως ο ίδιος ο Μ. Τυλλήςκαιόχι ηαιτήτριαεταιρεία." 20 25 Γίνεται δηλαδή,έστω και αθέλητα αλλά ορθά, δεκτό πως οι σπουδές του Μ.Τυλλήευεργέτησαν τον ίδιοκαιδεσχετιζόταν εξ ολοκλήρου καιαποκλειστικώς μετηναπόκτησηεισοδήματοςαπό τηναιτήτριαεταιρεία. Τοευεργέτημα τωνσπουδώντοείχεπράγ­ ματιοΜ.Τυλλήςκαιοπατέραςτουοοποίος ενδιαφέρθηκε,όπως και κάθε γονιός, για τις σπουδές του παιδιού του. Το γεγονός όμως ότι αυτό έγινε με δαπάνες της αιτήτριας εταιρείας, στην οποία είναι κύριος μέτοχος καιδιευθύνων σύμβουλος, δε σημαί­ νει ότιαυτέςεμπίπτουνμέσαστις πρόνοιεςτουάρθρου 11τουπε­ ρί Φορολογίαςτου Εισοδήματος Νόμων(1961-1986). Η υπόθεση Wickwar, που αναφέρεται πιο πάνω, δεν υπο­ στηρίζει καθόλου την υπόθεση της αιτήτριας.Σ' αυτήν το Εφε­ τείο τηςΑγγλίας ερμήνευσεκαιεφήρμοσε ειδικήπρόνοια,τοάρ­ θρο 140

(1)του Income Tax Act 1952, το οποίο επέτρεπε την εκ- 40 πτώση κατάτον προσδιορισμό εμπορικού κέρδους, αναφορικά με πληρωμές που γινόντουσαν από το φορολογούμενο για τε­ χνικήεκπαίδευσησχετική μετηφύσητηςεργασίαςτου.Όπωςτο άρθρο προνοεί: 3744 30 35 3 ΑΛΑ. 5 Κ.Τυλλή&Σία ν.Δημοκρατίας Αρτεμίδης,Δ. "tobeusedfor thepurposes of technicaleducation relatedto that tradeat any university oruniversity college, oratanysuch technicalcollegeorothersimilar institution as may for the time being be approved for the purposes of this section by the Minister of Education.... etc." Η προσφυγήαπορρίπτεταιμε έξοδα εις βάρος της αιτήτριας εταιρείας. 10 Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 3745