(1990)15 Νοεμβρίου, 1990 [ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΠΙΚΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εφεσείο ντες-Α ιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣΚΑΙ/ Η 1.ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ,
- ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ,
- ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ,
- ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, Εφεσψλήτων-Καθ' ων η αίτηση. (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 448). Εκπαιδευτικοί Αειτουργοί — Μισθοδοσία — Αναπροσαρμογή μισθο λογίου — Προσφυγή κατά της απόφασης των αρμοδίων οργάνων αναφορικά με τη μειωμένη μισθοδοσία των αιτητών έναντι νεοπροαχθέντων συναδέλφων τονς και αξίωση για άρση της αδικίας σε βάρος τους — Ο Περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Αύξησις των Μισθών, Αναδιάρθρωσις και Ένταξις Ορισμένων Θέσεων εις Ενιαίον Μισθολόγιον) Νόμος του 1981(Ν. 12/8!) —Διακριτι κή εξουσία τον Υπουργού Οικονομικών — Εφαρμοστέες αρχές. Αίτηση ακυρώσεως — Αντικείμενο — Παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας — Πότε μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής. Διοικητική πράξη — Εκτελεστή — Πράξη πληροφοριακού χαρακτήρα — Δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη ηοποία μπορεί να αποτε λέσει αντικείμενο αναθεώρησης δυνάμει του Αρθρου 146 τον Συντάγματος. 5 10 15 Οι αιτητές κατείχαν τη θέση Βοηθού Διευθυντή στη Μέση Εκ παίδευση. Η αίτηση τους δε στρέφεται εναντίον της εγκυκλίου η οποία λόγω των ρυθμίσεων που περιείχε δημιούργησε τη σχετική 20 ανισοσκέλεια μισθολογίου, αλλά κατά των πράξεωνή παραλείψε ων που βασίστηκανσ' αυτή. Οι 80 εκπαιδευτικοί που αμοφονται 3780 3ΑΛΛ. Χριστοδουλίδης κ.ά.ν.Δημοκρατίας επίυψηλότερης κλίμακαςείχανπροαχθείστηθέσηΒοηθούΔιευθυ ντή από 1.1.1980 μέχρι 1.9.
- 5 10 15 Οι αιτητέςαξίωσαν:α)τηνακύρωσητης βαθμολογικής υποβάθμισής τους έναντι άλλων λειτουργών τηςαυτής κλίμακας;β) την άρσητης δυσμενούς μεταχείρισης πουδημιουργήθηκε απότην πα ράλειψη ή άρνηση τωνκαθ' ων η αίτηση και συγκεκριμένα του Υπουργού Οικονομικών για μισθολογική αναβάθμισητωναιτητών καιγ)τηνμηεπικύρωσητηςπράξηςήπαράλειψηςτωνκαθ'ωνηαίτησηη οποίαοδήγησε στηβαθμολογικήυποβάθμισητωναιτητώνσε σύγκριση με ταενδιαφερόμεναμέρη. Οι εφεσίβλητοι αμφισβήτησαντην εκτελεστότητα τωνπροσβαλλό μενων πράξεωνή παραλείψεωνκαιισχυρίστηκαν ότι αυτέςέχουνβεβαιωτικό ή πληροφοριακό χαρακτήρα, εισήγηση που απορρίφθηκε απότοπρωτόδικοδικαστήριοενόψειτηςεξουσίαςτουΥπουργού Οι κονομικών βάσειτουΑρθρου 6
(2)τουΝ. 12/81,γιαάρση τωνανωμα λιών κατά την αναπροσαρμογή του μισθολογίου των καθηγητώνστα πλαίσιατων μισθολογικών μεταβολών,πουείχεεισαγάγειονόμος. 20 25 30 Τοπρωτόδικοδικαστήριο απέρριψετην προσφυγήαφούέκρινε ότι το έρεισμα τουαιτήματος "η εγκύκλιος" καιη απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίουήταναντισυνταγματικήωςαντίθετηπρος τιςδιατάξειςτουΑρθρου 28.1 τουΣυντάγματος,μεαποτέλεσμανα μηδημιουργηθεί βάσηγιατιςδιεκδικήσεις των αιτητών για μισθο λογική αναβάθμιση. Οι εφεσείοντες εφεσίβαλαν την πρωτόδικηαπόφασηκαιαμφι σβήτησανκυρίως τηδιαπίστωσηότιδενπροέκυψεπαράλειψηοφειλόμενης ενέργειας εκ μέρους του Υπουργού Οικονομικών βάσει τουΑρθρου 6
(2)του Ν. 12/
- Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου απέρριψε τηνέφεση και αποφάνθηκε ότι: ·· 35
- Όπως προκύπτει από τονπροσδιορισμό τωνεπιδίκων θεμά των, ηπαράλειψηγια εκπλήρωση οφειλόμενης ενέργειας βάσει του Αρθρου 6
(2)του νόμου, δεν περιλαμβάνεταισ' αυτά. 40 2. Σύμφωνα μετιςαρχέςτουΔιοικητικούΔικαίου,μόνοπαράλειψη οφειλόμενης ενέργειας που επιβάλλει ονόμος μπορεί νααποτε λέσει αντικείμενο προσφυγής. 'Οπου η ενέργεια επαφίεταιστη διακριτική ευχέρεια τηςΔιοίκησης, όπως στην παρούσα περί πτωση, πουη εξουσία του αρμόδιου Υπουργού δυνάμει του 3781 Χριστοδουλίδηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)Αρθρου 6
(2), για άρση των ανωμαλιών που διαπιστώνονται, εί ναι διακριτική, δεν εγείρεται θέμα εκπλήρωσης καθήκοντος το οποίο επιβάλλει ο νόμος. 3. ΗεπιστολήτουΥπουργούΟικονομικών μετηνοποίαεπεξηγείτο ότι η ανισότητα θα εκλείψει όταν οι αιτητές φθάσουν στην ανώτερη μισθολογικήβαθμίδατης θέσης ήότανπροαχθούν στη θέσηΔιευθυντή οπόταν και οι ίδιοι θατύχουν των ευεργετημά των της εγκυκλίου, δεν αναφέρεται σε οποιαδήποτε εκτελεστή διοικητική πράξη,ηοποία θαμπορούσε νααποτελέσει αντικείμενοαναθεώρησης. Κατάσυνέπεια η περί τουαντιθέτουδιαπί στωσητου πρωτόδικου δικαστηρίου δεν είναι ορθή. 5 10 Η έφεση απορρίπτεται. Η αντέφεση επιτυγχάνει. Καμίαδιαταγήγιαέξοδα. 15 Per Curiam: Η μισθοδοτική εξύψωση των ενδιαφερομένων μερών σε σύγκρισημετους εφεσείοντες,δεν επηρεάζει δυσμενώς την αρχαι ότητατους. Ηαρχαιότηταμεταξύεκπαιδευτικώνλειτουργών οιοποί οι κατέχουν την ίδιαθέσηκρίνεται ανάλογα με την ημερομηνία διο20 ρισμού ήπροαγωγήςτους καιόχι ανάλογαμετημισθοδοσία τους. Διάκριση μεταξύ της μισθοδοσίας υπαλλήλων πουκατέχουν την ίδια θέση με αναφορά αποκλειστικά στη διάρκεια της υπηρεσίας τους,θαμπορούσε ναδικαιολογηθεί μόνο υπέρεκείνων με μακρύτερηυπηρεσία. Η προοπτικήεξαφάνισηςτηςανισότητας μετηνπάρο δοτουχρόνουδεναναιρείτοναντισυνταγματικότηςχαρακτήρα,ού τεκαιείναι δυνατήηθεμελίωσηισότητας εντη παρανομία. 25 30 Αναφερόμενες υποθέσεις: VorkasandOthersv.Republic
(1984)3(A) C.L.R. 757, CharalambosPhilippides &Son Ltdv. Republic
(1984)3(B) C.LR. 1471, 35 BooksellersAssociationv.Republic
(1985)3(B) C.LR. 1171, Republic v. Georghiades
(1972)3 C.L.R. 594, Cyprus Tannery Ltd v.Republic
(1980)3 C.L.R. 405, Costea v.Republic
(1983)3(A) C.L.R. 115, Παγκύπρια Οργάνωση Ελληνίδων Νηπιαγωγών (Π.Ο.Ε.Ν.) και 3782 40 3 ΑΛ.Δ. Χριστοδουλίδηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Άλλεςν. Δημοκρατίας(Αρ.1)
(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 1393, Φάκας ν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 2189, 5 ΠροδρόμουκαιΆλλοιν.Δημοκρατίας(Αρ.1)
(1990)3Α.Α.Δ.2697, Tsinontasv. CyprusLandDevelopmentCorporation
(1987)3(C) C.LR. 1766, 10 Christodoulou andOthers v. Republic
(1983)3(B) C.LR. 1361, Voyiazianos v. Republic
(1967)3C.L.R. 239, Koratsitou v. Republic
(1985)3(B) C.L.R. 594, 15 HellenicBankLtdv. Republic
(1986)3(A) C.L.R. 267, Hadjiioannou v. Republic
(1986)3(B) C.L.R. 1036. 20 25 30 Έφεσηκαι Αντέφεση. Έφεση και αντέφεση εναντίον της απόφασης του Δικαστού του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Λοΐζου, Δ.), που δόθηκε στις 16 Φεβρουαρίου, 1985 (Αριθμός Προσφυγής 207/83)μετην οποία απορρίφθηκε ηπροσφυγή των εφεσειόντων για άρση της αδικίαςσεβάροςτουςπουπροέκυψεαπότηνανισοσκέλειαμετα ξύ της δικής τους μισθοδοσίας μεεκείνης συναδέλφων τουςπου είχανπροαχθείστηθέση του ΒοηθούΔιευθυντήμετάαπό αυτούς. Α. Σ.Αγγελίδης, για τους Εφεσείοντες. Ρ.Πετρίδον,Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τους Εφε σίβλητους. Cur. adv. vult. 35 ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Την απόφαση του δικαστηρίου θαδώσει ο Δικαστής Γ. Μ.Πικής. 40 ΠΙΚΗΣ, Δ.: Οι εφεσείοντες (αιτητές) κατείχαν τη θέση του Βοηθού Διευθυντή στη Μέση Εκπαίδευση όταν άσκησαν την προσφυγή εναντίον (α) της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρε σίας και του Υπουργείου Παιδείας, και (β) του Υπουργικού Συμβουλίου και του Υπουργού των Οικονομικών. Μετην αίτη σητους έθεσαν υπόαμφισβήτηση αποφάσεις ήπαραλείψεις των 3783 Πικής,Δ. Χριστοδουλίδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)πιο πάνωοργάνων σε σχέσημετημισθοδοσία τους καιαξίωσαν την άρσητης αδικίαςσε βάροςτους πουπροέκυψε απότηνανισοσκέλεια μεταξύ της δικής τους μισθοδοσίας με εκείνης συνα δέλφων τους που είχαν προαχθεί στη θέσητου Βοηθού Διευθυ ντή μετά από αυτούς, στην περίοδο που ακολούθησε την 1/1/1980.Ημειωμένημισθοδοσία τους σε σύγκρισημενεοπροαχθέντες συναδέλφους τους προέκυψε από την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου να εισάξει καιστην εκπαιδευτική υπη ρεσία τις ρυθμίσεις που είχαν υιοθετηθεί στη δημόσιαυπηρεσία ωςπροςτον καθορισμότηςμισθοδοσίας προαγώμενωνυπαλλήλων. Ηαπόφασηλήφθηκε μετά απόσυμφωνία μεταξύ της εκτε λεστικήςεξουσίας αφενόςκαιτωνοργανώσεων τωνεκπαιδευτι κών αφετέρου και τέθηκε σε εφαρμογή με ρυθμίσεις που περιέ χονται σε ό,τι χαρακτηρίστηκε από τους καθ' ων η αίτηση ως "κανονισμός" και από το πρωτόδικο δικαστήριο ως "εγκύκλιος", χαρακτηρισμός που πιστότερα περιγράφει τη φύση της πράξης. 5 10 15 Ηπροσφυγήδε στρέφεται εναντίον της εγκυκλίου αλλά πρά ξεων ή παραλείψεων που βασίστηκαν σ' αυτή και υπόκεινται, 20 όταν συνιστούν εκτελεστές πράξεις, σε αναθεωρητικό έλεγχο [Βλ. μεταξύάλλων Vorkas and Others v.Republic
(1984)3(A) C.L.R. 757, Philippides & Son Ltd v. Republic
(1984)3(B) C.L.R. 1471 και Booksellers Association v.Republic
(1985)3 (B) C.L.R. 1171]. Ηεισαγωγή στα επίδικαθέματαεπιβάλλει και 25 αναφορά στις διατάξεις του Περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Αύξησιςτων Μισθών, Αναδιάρθρωσις καιΈνταξις Ορισμένων Θέσεων εις EvLaiov Μισθολόγιον) Νόμου του 1981 (Ν. 12/81). Εκτός απότην πρόβλεψη για μισθολογικές αυξήσεις ο Νόμος επέφερε καιδιαρθρωτικέςαλλαγές στο μισθολόγιο των 30 εκπαιδευτικών. Οι νέες μισθολογικές κλίμακες καθορίστηκαν στον ΠίνακαΑ, ενώ στο ΠαράρτημαΒ περιέχονται οι κανόνες για την αναπροσαρμογή του μισθολογίου των εκπαιδευτικών. Μετις διατάξεις του Εδαφίου2 του άρθρου6 του νόμου χορη γήθηκε εξουσία στον Υπουργό των Οικονομικών να αίρει ανω- 35 μαλίες που δυνατόνα διαπιστώνονται κατά τηναναπροσαρμο γήτου μισθολογίου περιλαμβανομένων καιανωμαλιών σε περι πτώσεις προαγωγής εκπαιδευτικών λειτουργών μεταξύ της 1/1/1979 και της ημερομηνίας δημοσιεύσεως του νόμου,δηλαδή της 30/3/
- 40 Είναι η θέση των εφεσειόντων, όπως διατυπώθηκε ενώπιον τουπρωτόδικουδικαστηρίουκαιενώπιον μας,ότι το 1983 αντι λήφθηκαν ότι εκπαιδευτικοί οι οποίοι είχαν προαχθεί στη θέση 3784 3ΑΛΛ. 5 10 Χριστοδουλίδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας Πικής,Λ. Βοηθού Διευθυντή από 1/1/1980 αμοίβονται επί ψηλότερης κλί μακαςαπό OTLοι ίδιοι. Η άνισημεταχείριση ήταντοαποτέλεσμα της εφαρμογής της προαναφερθείσαςεγκυκλίου. Με ξεχωριστά διαβήματα τους στην Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας και το Υπουργείο Οικονομικών οι εφεσείοντες αξίωσαν τηνάρση της αδικίαςμε την ανύψωση του μισθολογίου τους.Το διάβημα τους προς την εκπαιδευτικήυπηρεσία κρίθηκε απότοπρωτόδι κο δικαστήριο ωςανεδαφικόκαι έξω απότοπλαίσιο αρμοδιό τηταςτης ΕπιτροπήςΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας. Συνεπώςη παράλειψήτουςνααπαντήσουνσ' αυτόδεν μπορούσε να θεμέλια^ σει δικαίωμα για προσφυγή βάσει του άρθρου
- Ηκατάληξη αυτήδεν έχει αμφισβητηθεί και δεν έχει προσδιοριστεί ως θέμα προς εξέταση με τους λόγους έφεσης [Βλ. Republic ν. Georghiades
(1972)3C.L.R. 594]. 15 20 25 30 35 40 Στο αίτημα των εφεσειόντων δόθηκε απάντηση από τον Υπουργό Οικονομικών στις 19/5/87.Στην επιστολή του Υπουρ γείου εξηγείται ότι ηαυξημένη μισθοδοσία των συναδέλφων τους οφείλεται αποκλειστικά στην εφαρμογή από 1/1/80 τηςπροαναφερθείσας εγκυκλίου και OTLηανισότητα θα εκλείψει όταν φθά σουν στην ανώτερη μισθολογική βαθμίδατης θέσης ήόταν προα χθούν στη θέση Διευθυντή οπότανκαιοιίδιοι θατύχουν τωνευ εργετημάτων που καθιέρωσε ηεγκύκλιος. Με την ίδια επιστολή γνωστοποιήθηκε στους εφεσείοντες ότι το αίτηματους θαετίθετο ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου για "μελέτηκαιλήψη απο φάσεως"όπωςκαιπαρόμοιοαίτημαεκπαιδευτικώνστηδημοτική εκπαίδευση. Ηπαραπομπήτου θέματος στο Υπουργικό Συμβού λιο ανταποκρινότανστο αίτηματων εφεσειόντων γιαεξέτασητου θέματοςείτεαπότον Υπουργό Οικονομικών ή απότο Υπουργικό Συμβούλιο (βλ.παράγραφο (νΐ) της επιστολής τουδικηγόρουτων εφεσειόντων, ημερομηνίας22/3/83). Οι θεραπείες που επιδιώκονται διατυπώνονται με ασάφεια. Μόνο μετάτο συσχετισμό τους με ταγεγονότα και ιδιαίτερατα στοιχεία τωνενδιαφερομένων μερών μπορεί μεβεβαιότητα να καθοριστεί το αντικείμενο τηςπροσφυγής. Μετηνπρώτη θεραπείακάτωαπότοναριθμό 1 εγείρεταιαξίω ση για την ακύρωση της"μισθοδοτικής και ήβαθμολογικής υποβάθμισηςτων αιτητών έναντι άλλων λειτουργών τηςαυτήςκλίμα κας".Οιλειτουργοί αυτοίεξειδικεύτηκαν και μεοδηγίες του δικα στηρίου επιδόθηκεηαίτησησ'αυτούςωςενδιαφερόμεναμέρηστην υπόθεση. Πρόκειται για 80λειτουργούς τηςΜέσης Εκπαίδευσης που είχαν προαχθεί σε Βοηθούς Διευθυντές από 1/1/1980 μέχρι 3785 Πικής,Δ. Χριστοδουλίδηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)1/9/1982.Μόνον 6 απόαυτούς είχανπροαχθεί στηθέσητου Βοη θούΔιευθυντή πριν τηθέσπιση του Ν. 12/81.Τοκοινόχαρακτηρι στικό μεταξύτων 80ενδιαφερομένων μερώνπουσυγχρόνως προσ διορίζεικαιτηνκοινήβάσητηςπροσφυγήςέναντιτουσυνόλουτων ενδιαφερομένων μερών είναιη προαγωγήτους μετάτηνυιοθέτηση 5 και εφαρμογή της εγκυκλίου αναφορικά με τη μισθολογική ανα βάθμιση μελώντης εκπαιδευτικήςυπηρεσίας μετάτην 1/1/1980. Η θεραπεία ηοποίαεπιδιώκεταικάτωαπότον αριθμό 1 δεν μπορεί εύλογα να συσχετιστεί με την άσκηση των εξουσιών πουπαρέχο νται απότο άρθρο6
(2)του Ν. 12/81 στον Υπουργό Οικονομικών 10 για τηνάρσηανωμαλιώνδεδομένου ότι η εξουσία αυτή,ανεξάρτη τααπότο εύρος της,περιορίζεται σεανωμαλίεςπουθαδιαπιστώ νοντανσεσχέσημετηνπροαγωγήμελώντηςεκπαιδευτικήςυπηρε σίαςαπό 1/1/1979καιτηςδημοσιεύσεως του Ν. 12/81 (30/3/81). 15 Η δεύτερη θεραπεία στρέφεται κατά της παράλειψης ή άρνη σης των καθ'ων ηαίτηση (καιόπως έχουν περιοριστεί ταεπίδι κα θέματα με τους λόγους της έφεσης) δηλαδήτης άρνησης του Υπουργού των Οικονομικών ναάρειτηδυσμενή μεταχείριση των αιτητών (εφεσειόντων) έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Παρόλοπουτοαίτημααυτόστρέφεται κυρίως εναντίονπαράλειψης διαφαίνεται από το αιτητικό ότι όπως και στην περίπτωση της πρώτης θεραπείαςτο επιδιωκόμενο είναι ημισθολογική αναβάθ μισητων εφεσειόντων. 20 25 Ητρίτη θεραπεία είναι συμπληρωματική- επιδιώκεται δήλω σητου δικαστηρίου με την οποία να μην επικυρώνεται ηπράξη ήπαράλειψητων καθ' ων ηαίτηση (εφεσίβλητων) ηοποία οδή γησεστη μισθολογική υποβάθμισητων εφεσειόντων σεσύγκριση με τα ενδιαφερόμενα μέρη. 30 Ούτε η δεύτερη, ούτε η τρίτη θεραπεία δε στρέφονται ενα ντίον πράξεων ή παραλείψεων του Υπουργού Οικονομικών σε σχέσημετις εξουσίεςπουτουπαρέχονταιαπότοάρθρο6
(2)του Ν. 12/81. Στην ουσία ηπροσφυγή στρέφεται εναντίον του συνό- 35 λου των πράξεων που οδήγησαν στην τοποθέτηση των ενδιαφε ρομένων μερών, μετά την προαγωγή τους σε Βοηθούς Διευθυ ντές σε ψηλότερη μισθολογική κλίμακα από εκείνη την οποία κατείχαν οι εφεσείοντες. 40 Οι εφεσίβλητοι αμφισβήτησαν ενώπιον του πρωτόδικου δι καστηρίουκαι ενώπιον μαςμεαντέφεση ότι OL πράξεις ή παρα λείψειςτων οποίων ζητείταιη αναθεώρηση δεν έχουν εκτελεστό χαρακτήρα και γενικότερα ότι η προσφυγή δεν έχει θέμα που 3786 3 Α.ΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Χριστοδουλίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας Πικής, Δ. μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο αναθεώρησης. Η κοινο ποίηση της 19/5/1983 χαρακτηρίστηκε ως πράξη βεβαιωτική ή πληροφοριακούχαρακτήρα,εισήγηση η οποίααπορρίφθηκεαπό το πρωτόδικο δικαστήριο ως ανεδαφικήενόψει της εξουσίας η οποία παρεχόταν στον Υπουργό των Οικονομικών βάσει του άρθρου6
(2)τουΝ. 12/81 γιατηνάρσηανωμαλιώνκατάτηνανα προσαρμογή του μισθολογίου των καθηγητών στα πλαίσια των μισθολογικών μεταβολών που είχε εισαγάγει ο νόμος. Το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ότι ηεπιστολή της 19/5/1983 εμπεριέχει εκτελεστήαπόφασηκαθοριστικήγιατοαίτηματωνεφε σειόντων για μισθολογική αναβάθμισηκαι επομένως πράξη υπο κείμενη στον αναθεωρητικό δικαστικό έλεγχο που καθιερώνει το άρθρο 146.1 του Συντάγματος. Εντούτοις το αίτηματων εφεσειόντωνγιαακύρωσητηςπαράλειψηςγιααναλογικήπροςταενδια φερόμενα μέρηαύξησητουμισθολογίου τουςαπορρίφθηκεεπειδή το έρεισμα του αιτήματος "η εγκύκλιος" και η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ήταναντισυνταγματική. Συγκεκριμένα, η απόφαση που οδήγησε στην ανισοσκέλεια κρίθηκε ότι προσέκρούε στις διατάξειςτουάρθρου28.1 καιεπομένως ήταν παράνο μη. Συνεπώςδενπαρείχεέρεισμα γιατην αυθαίρετη διαφοροποί ηση του μισθολογίου των ενδιαφερομένων μερών και ούτε βάση για τιςδιεκδικήσεις των αιτητώνγιαμισθολογική αναβάθμιση. Η ισότητα εδράζεται στο νόμο και εξασφαλίζεται μέσα και όχι έξω απόταπλαίσιατουκράτουςδικαίου. Οι εφεσείοντες αμφισβήτησαν την απόφασητου πρωτόδικου δικαστηρίου κυρίως το μέρος που αφοράτη διαπίστωση ότι δεν προέκυψε παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας εκ μέρους του Υπουργού Οικονομικών βάσει του άρθρου 6
(2)του Ν. 12/81 και την έκδοση διαταγήςγια άρση της αδράνειας.Από τον προσδιο ρισμό των επίδικων θεμάτων στο εισαγωγικό μέρος της απόφα σης προκύπτει ότι παράλειψη για την εκπλήρωση οφειλόμενης ενέργειας βάσειτουάρθρου6
(2)δεναποτελεί μέρος τωνεπιδίκων θεμάτων. Καιανκαταλήγαμεσεαντίθετοαποτέλεσμα ηπροσφυ γήθαέπρεπε νακριθεί ότι στρέφεται,γιατους λόγους που έχουν επεξηγηθεί, μόνον εναντίον 6απότα80 ενδιαφερόμενα μέρη. Η δεύτερηδιαπίστωσηείναιότι τοάρθρο6
(2)του Ν. 12/81 δεν επιβάλλει θετική υποχρέωση για ενέργεια εκ μέρους τουαρμοδί ου εκτελεστικού οργάνου,του Υπουργού. Αντίθετα, ότι παρέχε ται με τις διατάξεις του άρθρου 6
(2)είναι διακριτική ευχέρεια στον Υπουργό Οικονομικών ναάρειανωμαλίεςτις οποίες διαπι στώνει. Σύμφωναμετις αρχέςτουδιοικητικούδικαίουμόνο πα3787 Πικής,Δ. Χριστοδουλίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)ράλειψη ενέργειας που επιβάλλει ονόμος μπορεί νααποτελέσει τοαντικείμενο προσφυγής(Βλ. μεταξύάλλων,Πορίσματα Νομο λογίας του Συμβουλίου της Ευρώπης - 1929 - 1959,σελ. 243, CyprusTanneryLtd v. Republic
(1980)3C.L.R.405, Costeav. Republic
(1983)3C.L.R. 115,Παγκύπρια Οργάνωση Ελληνίδων 5 Νηπιαγωγών (FI.O.E.1S.) καιΆλλοι ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1393,Ιωάννης Φάκκας ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 2189 και Προδρόμου και Άλλοιν.Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 2697).Όπουη ενέργεια επαφίεταιστηδιακριτικήευχέρειατηςΔι οικήσεως ηάσκησητης αποτελεί προϋπόθεσηγιατηγένεσηέκτε- 10 λεστήςπράξης. Συνεπώςδενεγείρεται θέμαεκπλήρωσης καθήκο ντος το οποίο επιβάλλει ονόμος. Τοπρωτόδικοδικαστήριοέκρινεότιηεπιστολήτης19/5/83εμπε ριέχει απόφασητουαρμόδιου οργάνου,δηλαδή τουΥπουργού Οικονομικών,σεσχέσημετιςεξουσίες τουβάσειτουάρθρου6
(2). 15 Γιατους λόγους τους οποίους έχουμε εξηγήσει η διαπίστωση αυτήδεν είναιορθή. Τοκείμενο τηςεπιστολής δεναποκαλύπτει, ούτε αναφέρεται σε οποιαδήποτε απόφαση* περιορίζεται στην 20 εξιστόριση τωνγεγονότων πουοδήγησανστηνανισοσκέλεια στο μισθολόγιο των λειτουργών τηςμέσης εκπαίδευσηςκαιέχειπλη ροφοριακό χαρακτήρα ως προς ταγενόμενα. Όχι μόνον δενπε ριέχει οποιαδήποτεαπόφασηαλλά ρητά αναφέρεταιότιτο αί τημα των εφεσειόντων θα τεθεί προς εξέταση ενώπιον του 25 Υπουργικού Συμβουλίου. Διαπιστώνουμε ότιηεπιστολή αυτή δεν αναφέρεται σε οποιαδήποτε εκτελεστή πράξη η οποίαθα μπορούσε νααποτελέσει τοαντικείμενο αναθεώρησης-συνεπώς επιτυγχάνει η αντέφεση. Διαπιστώνεται ότι η επιστολή της 19/5/83είχεκαθαρά πληροφοριακόχαρακτήρα. 30 Ηκρίση μαςγιατηνυπόστασητηςπροσφυγήςκαθιστά αυστη ρώς μηαναγκαίατηνεξέταση οποιουδήποτε άλλου θέματος και ιδιαίτερα τηςεγκυκλίου που τέθηκε σε εφαρμογή από 1/1/1980. Δεν τοκρίνουμε ορθό όμως να αφήσουμετοθέμαχωρίς να προ- 35 βούμε στις παρατηρήσειςμαςενόψει αφενόςτουγεγονότος ότιτο θέμα συζητήθηκε διεξοδικά τόσο ενώπιον του πρωτόδικου δικα στηρίουόσοκαιενώπιον μας,καιαφετέρουτων εκτεταμένωνεπι πτώσεωντηςαπόφασηςπουενσωματώνεται στηνεγκύκλιογιατη μισθολογικήκατάταξητωνεκπαιδευτικώνλειτουργών. Καταρχήν 40 δε συμφωνούμε μετην εισήγηση του δικηγόρουτων εφεσειόντων όπ η μισθοδοτική εξύψωση τωνενδιαφερομένων μερών σε σύ γκριση μετους εφεσείοντες επηρεάζει δυσμενώς την αρχαιότητα τους. Σύμφωναμετις ρητέςδιατάξειςτουάρθρου37
(1)τουΠερί 3788 3Λ.ΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Χριστοδουλίδης κ.ά.ν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. Δημοσίας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμουτου 1969 (Ν. 10/69) η αρχαιότηταμεταξύεκπαιδευτικώνλειτουργών οιοποίοικατέχουν την ίδιαθέσηκρίνεταιβάσητηςημερομηνίας τουδιορισμού ή της προαγωγήςτους στη θέση εκείνη και όχι ανάλογα μετημισθοδοσία τους. Δεύτερο, η εγκύκλιος που τέθηκε σε εφαρμογή από 1/1/1980οδηγεί αναπόφευκταστη δημιουργία ανισότητας, όπως ορθάέκρινε τοπρωτόδικοδικαστήριο,στημισθοδοσίατωνεκπαι δευτικώνηοποίαστερείται λογικό έρεισμα μεαποτέλεσμα τηνει σαγωγήαυθαίρετηςδιάκρισης στο μισθολόγιο τους τόσο έκδηλης πουδεχρήζειάλλης εξήγησης. Οποιαδήποτεδιάκρισημεταξύτης μισθοδοσίας υπαλλήλων πουκατέχουντην ίδιαθέση μεαναφορά αποκλειστικά στη διάρκεια της υπηρεσίας τους θα μπορούσε να δικαιολογηθεί μόνον υπέρ εκείνων με μακρύτερη υπηρεσία [Tsinontas v. Cyprus Land Development Corporation
(1987)3(C)C.L.R. 1766]. Ηπροοπτικήεξαφάνισηςτηςανισότηταςμετην πάροδοτου χρόνου δεν αναιρεί τον αντισυνταγματικότης χαρα κτήρα. Η αρχήτης ισότητας σταθμίζεται σεσχέσημεταδεδομένα το συγκεκριμένο χρόνο κατά τον οποίο ελέγχεται που στην προ κειμένηπερίπτωση είναι εκείναπουσυνθέτουν τηναυθαίρετη διαφοροποιηση του μισθολογίου των Βοηθών Διευθυντών από 1/1/1980 (Christodoulou and Others v. Republic
(1983)3(B) C.L.R. 1361). Τέλος δεν μπορείναθεμελιωθεί ισότητα εντηπαρα νομία. [Βλ. Voyiazianos v. Republic
(1967)3 C.L.R. 239, Koratsitouv.Republic
(1985)3(B)C.L.R.594,HellenicBank Ltd v. Republic
(1986)3(A) C.L.R. 267, Hadjioannou v. Republic
(1986)3(B) C.L.R. 1036] Γιατους λόγους πουέχουν εκτεθεί πιοπάνωηαντέφεση επι τυγχάνει. Ηέφεση απορρίπτεται.Δεν εκδίδεται διαταγήγια τα έξοδα. Η έφεσηαπορρίπτεται. Ηαντέφε ση επιτυγχάνει. Καμία διαταγή για έξοδα. 3789