clr/1990/1990_3_3925.pdf

(1990)Τα σχετικά γεγονότα που προύπήρξαν της παρούσαςπροσφυ­ γής είναι ταακόλουθα: Ο παρώναιτητής προήχθηστην επίδικηθέσηστις 1.12.1984. Η προαγωγήτουακυρώθηκεμεαπόφασηπουδόθηκεστις 16.6.88στις συνεκδικαζόμενες προσφυγές από το ενδιαφερόμενο μέρος στην παρούσαπροσφυγήΑ. Ιωαννίδηκαικάποιοάλλο υποψήφιο.Λόγοι ακυρώσεως ήταν η παράλειψη επαρκούς αιτιολογίας και επίσης η έλλειψη Κανονισμών που να διέπουν τις προαγωγές των υπαλλή­ λων της Επιτροπής. 5 10 Στη συνέχεια, η Ε.Δ.Υ. επαναπροκήρυξε τη θέση και στις 26.10.1988,διόρισε το ενδιαφερόμενο μέρος, το οποίο επελέγη από νέο κατάλογο που καταρτίστηκε. 15 Ο αιτητής επιδιώκει την ακύρωση της επίδικης προαγωγής, ισχυριζόμενος, μεταξύ άλλων, ότι ηαπόφασηλήφθηκεχωρίς τη δέ­ ουσα έρευνα και μετά από εσφαλμένη νομική διαδικασία, είναι προϊόν αλλότριου σκοπούκαιπλάνηςπερίταπράγματακαιτο Νό­ μο, είναι αναιτιολόγητη και παραβιάζει το Αρθρο 146.5 του Συντάγματος. 20 Τοενδιαφερόμενο μέρος ήγειρε προδικαστικήένσταση και ισχυ­ ρίστηκε ότι: 25 Ηδομήτης τάξεως της επίδικηςθέσης διαφέρειαπότηδομήτης θέσης πουκατείχε ο αιτητής. Η ανέλιξη των υπαλλήλων τουΛογι­ στηρίου διαφέρει από αυτή των Αποθηκαρίων. Τυχόν προαγωγή τουαιτητήστην επίδικηθέσηθασήμαινε προαγωγήτου σεθέσηψη­ λότερηκατά δύοβαθμίδεςαπόεκείνηπουκατέχει. Επίσης ότι οaL- 30 τητής δεν μπορεί να διεκδικήσει την επίδικη θέση λόγω έλλειψης ρητής πρόνοιας στη συλλογικήσύμβαση προς το σκοπόαυτό. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την προδικαστική ένσταση του ενδιαφερόμενου μέρους και αποφάνθηκεότι: 35 Η Ε.Δ.Υ. δεσμεύεται να εφαρμόσει το σχέδιο υπηρεσίας στην περίπτωση ύπαρξης ασυμβίβαστων προνοιών μεταξύ της Συλλογι­ κής Σύμβασης καιαυτού. 40 Ηθέσηπουκατείχε ο αιτητής ήτανκατώτερη κατάμίαβαθμίδα από την επίδικη θέση. Ως εκ τούτου είχε το απαιτούμενο έννομο συμφέρον να προσβάλει την επίδικη απόφαση. 3926 3 ΑΛΛ. Κυπριανού ν. ΕπιτροπήςΣιτηρών Κύπρου (Αρ. 2) Το Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε τηνπροσφυγή και αποφάν­ θηκε ότι: 5 10 Τοκαθήκοντης Επιτροπής για επανεξέταση τουθέματος μεβάση τοπραγματικό και νομικό καθεστώς που ίσχυεκατάτοχρόνολήψε­ ως τηςπρώτης απόφασης της, πηγάζει απότην παράγραφον5 του Αρθρου 146τουΣυντάγματος,ηοποίαπρονοεί ότιοιαποφάσειςπου το Ανώτατο Δικαστήριο εκδίδει δυνάμει τουΑρθρου 146.4του Συ­ ντάγματος,δεσμεύουν όλαταΔικαστήρια,όργαναήαρχές στηΔημοκρατίαταοποίαυποχρεούνται νασυμμορφώνονται ενεργά προς αυ­ τές. ΗΕ.Δ.Υ., κατάτην πλήρωση τηςεπίδικης θέσης που κενώθηκε σαν αποτέλεσμα τηςακυρωτικής απόφασης του Δικαστηρίου, ενήρ­ γησεκατάτρόποπουσυνιστά παράβασητουπιοπάνωκαθήκοντος. 15 Ηπροσφυγή επιτυγχάνει χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Uludag v.Republic3R.S.C.C. 131, 20 Mavrommatis and Others v. Land Consolidation Authority and Another

(1984)3(B) C.LR. 1006, 25 loannidesandAnother v. Cyprus GrainCommission

(1988)3(B) C.LR. 1506, Pankyprios Syntechnia DimosionYpallilonand Others v. Republic

(1978)3C.L.R. 27, 30 Hadjigeorghiou v.CyprusTourism Organization

(1986)3(B)C.LR. 1110, Ηλιάδηςκαι Άλλος v.Δημοκρατίας

(1989)3(B)Α.Α.Δ. 479, 35 Kontemeniotisv.Cyprus Broadcasting Corporation

(1982)3 C.LR. 1027, Κυπριανούv. ΕπιτροπήςΣιτηρώνΚύπρου (Αρ.1)

(1990)3ΑΛΛ. 908, 40 Mytidesv.Republic

(1988)3(B) C.LR. 737, Kyprianides v.Republic

(1968)3C.LR.653, Republic v.Safirides

(1985)3(A) C.LR. 163. 3927 Κυπριανούν.ΕπιτροπήςΣιτηρών Κύπρου(Αρ. 2)

(1990)Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Σιτηρών Κύπρουμετηνοποίαπροήγαγετοενδιαφερόμενο μέρος στηθέ­ ση Ανώτερου Αποθηκάριου,αντί του αιτητή. 5 Α. Σ. Αγγελίδης, γιατον Αιτητή. Κ. Βελάρης, για τους Καθ'ων η αίτηση. 10 Ε.Ευσταθίου, για το Ενδιαφερόμενο Μέρος. Cur. adv. vult. ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ.: Στις 26 Οκτωβρίου 1988 η Επιτροπή Σιτη- 15 ρών Κύπρου (που στη συνέχεια θααναφέρεται ως η Επιτροπή) αποφάσισε να προάξεί στην κενήθέση Ανώτερου Αποθηκάριου το Ενδιαφερόμενο Μέρος Ανδρέα Ιωαννίδη αντί του Αιτητή. ΕναντίοντηςαπόφασηςαυτήςοΑιτητήςκαταχώρησετηνπαρού­ σαπροσφυγήμε την οποίαζητάτις πιοκάτωτρεις θεραπείες: 20 "1.Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποίανακηρύσσεται άκυ­ ρηκαι χωρίς νομικό αποτέλεσμα ηαπόφασητων καθ' ων η αίτησηναπληρώσουν τηθέσηανώτερου αποθηκάριουμετην επιλογή του Ανδρέα Ιωαννίδηαντί του αιτητή. 2. Δήλωσητου Δικαστηρίου ότι ηπαράλειψητων καθ'ων η αί­ τησηναεπιλέξουν τον αιτητήγιατηνπιοπάνωθέσηείναιάκυ­ ρη και λήφθηκε κατά πλήρη παραβίαση του άρθρου 146

(5)και/ήδεν εφαρμόστηκε η Νομολογία περί επανεξέτασης μετά από ακυρωτική απόφαση, με βάσητο νομικό καιπραγματικό καθεστώς της εποχής εκείνης πουτο πρώτοεκδόθηκε. 25 30

1. Οκαθ' ουηαίτηση αντισυνταγματικάπαρέλειψε ναεπανεξε­ τάσει το όλο θέμα υπό το νομικό και πραγματικόκαθεστώς 35 που ίσχυε κατά την προηγηθείσα διαδικασία επιλογής που ακύρωσε το Ανώτατο Δικαστήριο." ΟευπαίδευτοςδικηγόροςτουΑιτητήδενασχολήθηκεκαθόλου στην επιχειρηματολογία του με τις θεραπείες με αριθμό 2 και
2. 40 Θεωρώ,ως εκτούτου,ότι τις έχειεγκαταλήψει. Ορθάέπραξεγια­ τί ήταννομικά ανέφικτες. Η θεραπείαμεαριθμό3δεσυνιστά θε­ ραπείατηνοποίατοΔικαστήριο μπορεί ναδώσει κατάτηνάσκη­ σητης αναθεωρητικήςτου δικαιοδοσίαςκάτωαπότο άρθρο 146 3928 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Κυπριανούν. ΕπιτροπήςΣιτηρών Κύπρου(Αρ. 2) Πογιατζής,Δ. του Συντάγματος. Στην ουσία αποτελεί ένα από τους νομικούς λόγους ακύρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης πάνω στους οποίους ο Αιτητής βασίζει την προσφυγή του. Η θεραπεία με αριθμό2,όπωςπολύορθάυποδεικνύει στηγραπτή του αγόρευση οευπαίδευτοςδικηγόροςτουΕνδιαφερόμενου Μέρους,είναιανέ­ φικτηγιατί αναφέρεταισε παράλειψητης Επιτροπήςναεπιλέξει τονΑιτητήγιαπροαγωγή,πράξη στην οποίαηΕπιτροπήδενείχε νομική υποχρέωση ναπροβεί. Παράλειψη ενέργειας στην οποία το διοικητικό όργανοδεν οφείλει ναπροβεί δεσυνιστά παράλειψηεντη εννοίατουάρθρου 146.1 τουΣυντάγματοςκαιβρίσκεται έξω απότον έλεγχο καιτη δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστη­ ρίου. Ηνομολογία πάνωστο θέμααυτόέχει πάρειξεκάθαρη θέ­ ση προ πολλού. Αναφέρω ενδεικτικά τις υποθέσεις Mustafa HamzaUludag ν.Δημοκρατίας, 3Α.Α.Σ.Δ. 131 καιΜανρομμάτηςκαι Άλλοι ν.Λημοκρατιας

(1984)3Α.Α.Δ.

1. Η επίδικη θέση Ανώτερου Αποθηκάριου είναι θέση προαγω­ γής. Η εγκεκριμένη μισθοδοτική τηςκλίμακαείναι συνδυασμένες κλίμακες Α8-Α
2. Σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης, όπωςέχειεγκριθεί απότοΥπουργικό Συμβούλιο μεαπόφασητου μεαριθμό23.987ημερομηνίας 21 Δεκεμβρίου 1983,απαιτούνται προσόνταπουπεριλαμβάνουνΑπολυτήριο αναγνωρισμένηςΣχο­ λής Μέσης Εκπαίδευσης καιδεκαετής τουλάχιστο υπηρεσία στην ΕπιτροπήΣιτηρών από την οποίαδιετήςτουλάχιστο στηνκλίμακαΑ
3. Ενέργειες γιατηνπλήρωση της άρχισανστις 6Νοεμβρίου 1984, όταν ηΕπιτροπήπροήγαγε τον παρόνταΑιτητήαπό 1 Δε­ κεμβρίου
4. Εναντίον της προαγωγής εκείνης είχαν τότεκα­ ταχωρηθείδύοπροσφυγές. Η πρώτημεαριθμό656/84απότοΕν­ διαφερόμενο Μέρος στην παρούσα προσφυγή Ανδρέα Ιωαννίδη και ηδεύτερη με αςιθμό 143/85 από τον Κώστα Κουφοπαύλου. Οι δύο αυτέςπροσφυγές είχαν συνεκδικασθεί και με την απόφα­ σηπουεκδόθηκε στις 16Ιουνίου, 1988, η προαγωγήτου παρόντα Αιτητήακυρώθηκε.Λόγοςακύρωσηςήτανουσιαστικάη παράλει­ ψητης Επιτροπήςνααιτιολογήσει επαρκώςτην επιλογή για προαγωγή του παρόνταΑιτητή ενόψει ευρήματος του Δικαστηρίου ότι οι δύο αιτητές στις προσφυγές 656/84 και 143/85υπερείχαν αυτού σε αξία στον τομέα των Εμπιστευτικών Εκθέσεων. Επι­ πρόσθετα το Δικαστήριο αναφέρθηκεστην έλλειψηκατάτον ου­ σιώδηχρόνοοποιονδήποτε Κανονισμών πουναδιέπουντιςπροαγωγές τωνυπαλλήλων της Επιτροπής,σημειώνοντας ταυτόχρο­ να το γεγονός της μεταγενέστερης θέσπισης σχετικών Κανονι­ σμών με ημερομηνία 7/11/1986 (Παράρτημα Τρίτο, Μέρος Ι, Κ.Δ.Π.259/86). 3929 Πογιατζής, Δ. Κυπριανούν. ΕπιτροπήςΣιτηρών Κύπρου(Αρ. 2)

(1990)Στις 11Οκτωβρίου 1988,ηΕπιτροπήεπιλήφθηκε, μεταξύάλ­ λων θεμάτων,και του θέματος της πλήρωσης της θέσης Ανώτε­ ρου Αποθηκάριου που είχε κενωθεί στις 16 Ιουνίου 1988 όταν ακυρώθηκε η προαγωγή του παρόντα Αιτητή από το Ανώτατο Δικαστήριο. Ό,τι επακολούθησε αντικατοπτρίζεταιστο πιο κάτω απόσπασματου σχετικού πρακτικούτης Επιτροπής: "3.1.Η Επιτροπή μελέτησε τους προσωπικούς και εμπιστευτι­ κούς φακέλους των υποψηφίων όπως ήσαν την ημέραν των προαγωγών στις θέσεις και τους δύο καταλόγους υποψηφίων που φέρουν αρ.φακ.23/76/4 του Οκτωβρίου 1984 και τα σχέδια υπηρεσίας των θέσεων Λογιστικού Λειτουργού Ικαι Ανώτερου Αποθηκαρίου. 5 10 3.

1. ΗΕπιτροπήάκουσε απόψειςτουΔιευθυντή γιατους υπο- 15 ψηφίους πουαναφέρθηκαν στους καταλόγους με αρ.φακ. 23/76/4 του Οκτωβρίου 1984 με βάση τα δεδομένα που ήσαν εις γνώσητου την ημέρατων προαγωγών.ΟΔιευθυ­ ντής εισηγήθηκε όπως μηπροαχθεί οιοσδήποτε των υπο­ ψηφίων με βάσητους καταλόγους αυτούς διότι δε θεωρεί 20 τους υποψηφίους κατάλληλους με τατότε δεδομένα. 3.
2. Η Επιτροπή σημείωσε ότι όταν έγιναν οι προαγωγές δεν υπήρχανκανονισμοί προσωπικού μεβάσητουςοποίους η Επιτροπήνα μπορεί νακάμει έγκυρες προαγωγές. Οι κα- 25 νονισμοί αυτοί εγκρίθηκαν και δημοσιεύτηκαν στην Επί­ σημη Εφημερίδα της 7ης Νοεμβρίου
3. Η Επιτροπή έλαβε υπόψηαποφάσειςτου Ανώτατου Δικαστηρίου σύμ­ φωνα μετις οποίες αποφάσειςδημοσίων οργάνωνπουλή­ φθηκαν για προαγωγές θεωρήθηκαν ως πάσχουσες λόγω 30 έλλειψηςκανονισμών προσωπικού. 3.
4. Η Επιτροπή αφού έλαβε υπόψη τα πω πάνω αποφάσισε όπως μηπροαχθεί οποιοσδήποτε με τατότε δεδομένα και αναδρομικά αλλάζητηθούνξανάαιτήσεις απόενδιαφερόμένους υπαλλήλους και εξεταστούν το συντομότερο. (Φακ.4.2.2.)" 35 Στησυνέχεια η Επιτροπή προέβηκε στην εκ νέου προκήρυξη της επίδικης κενής θέσης και δέχτηκε αιτήσεις προαγωγής από 40 διάφορους υποψήφιους περιλαμβανομένων του Αιτητήκαι του Ενδιαφερόμενου Μέρους. Στη συνεδρία της με ημερομηνία 26 Οκτωβρίου 1988 η Επι3930 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 Κυπριανούν. ΕπιτροπήςΣιτηρών Κύπρου (Αρ, 2) Πογιατζής,Α. τροπήαποφάσισετην επίδικηπροαγωγή. Η επιλογή τουΕνδια­ φερόμενου Μέρους έγινε μεταξύ υποψηφίων νέου καταλόγου που είχε καταρτισθεί. Οι διαβουλεύσεις που έγιναν αντικατο­ πτρίζονταιστο πιοκάτωαπόσπασμααπότοπρακτικότης Επιτροπής: "2.
5. Η ΕπιτροπήάκουσεαπόψειςτουΔιευθυντήσχετι­ κά με τους υποψηφίους που αναφέρθηκανστον κατάλογο των υποψηφίωνγιατηθέση τουΑνώτερουΑποθηκαρίου ο οποίοςθατοποθετηθείστο ΕπαρχιακόΓραφείοΛεμεσού. Ο Διευθυντής ανέφερε ότι μεβάσητην αξία,ταπροσόντακαι την αρχαιότηταθεωρεί τον Α. Ιωαννίδη,Αποθηκάριο Ι,ως τονκαλύτερουποψήφιοκαιτονσυστήνειγιαπροαγωγήστη θέσηΑνωτέρουΑποθηκαρίου.ΟΔιευθυντής ανέφερεπεραιτέρωότι οΑ. ΙωαννίδηςέχειτηνεξέτασητηςΑνωτέρας Λο­ γιστικής του Εμπορικού Επιμελητηρίου του Λονδίνου και δε χρειάζεται να εξαιρεθεί με βάσητις σημειώσεις τουσχε­ δίου υπηρεσίας,έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια σημα­ ντική πείρα στην εργασία του Αποθηκαρίου και έχει πολύ καλήαπόδοσηστην εργασίατου." Ακολούθως η Επιτροπή έλαβε υπόψη το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης, τους προσωπικούς και εμπιστευτικούς φακέλους του κάθε υποψήφιου,τις απόψεις και συστάσεις του Διευθυντή για κάθε υποψήφιο και αποφάσισε με βάση την αξία, ταπροσόντα καιτηναρχαιότητατηνπροαγωγήτουΕνδιαφερόμενου Μέρους Ανδρέα Ιωαννίδηστηθέση ΑνώτερουΑποθηκαρίου οοποίοςθα τοποθετηθεί στηΛεμεσό. Ο Αιτητής επιδιώκει την ακύρωση της επίδικης προαγωγής επικαλούμενος τους πιοκάτωνομικούς λόγους: "Ι. Δεν πραγματοποιήθηκε η αρχή της επιλογής του καλυτέ­ ρουαπότους διαθέσιμους υποψηφίους. 35
6. Ηαπόφασηλήφθηκε χωρίς τη δέουσα έρευνα καιαντίθετα στηΝομολογία(Mytidesv.Republic

(1988)3(Β)C.L.R.737). 40 3. Η απόφαση λήφθηκε κατά διαδικασία που προηγήθηκε που πάσχει νομικά γιατί στηρίκτηκε σε γεγονότα πουδεν έπρεπε να ληφθούν υπόψηκαι/ήσε ενέργειεςέξω απόνό­ μιμη αρμοδιότητακαι/ήτο Νόμο και/ήείναι το αποτέλε­ σμα συγκαλυμμένης δίωξης και/ή τιμωρητικής ενέργειας και/ήδυσμενούς μεταχείρισης τουαιτητή. 3931 Πογιατζής, Δ. Κυπριανούν. ΕπιτροπήςΣιτηρών Κύπρου(Αρ. 2)

(1)ηδομή της τάξεως των Αποθηκαρίων διαφέρει απότηδομήτης τάξεωςτουΛογιστηρίου-

(2)ηανέλι­ ξη των υπαλλήλων του Λογιστηρίου είναι διαφορετικήαπότη ανέλιξη των Αποθηκαρίων

(3)ο Αιτητής μπορούσε να είναι υποψήφιος για προαγωγή στη θέση Λογιστικού Λειτουργού Ι και όχι στηθέσηΑνώτερου Αποθηκάριου-

(4)τυχόνπροαγωγή του Αιτητή απότη θέση Λογιστικού Λειτουργού IIστη επίδικη θέση Ανώτερου Αποθηκάριου θασήμαινε προαγωγήτου σε θέ­ ση ψηλότερη κατά δύο βαθμίδες από τη θέση που κατέχει-και

(5)ηέλλειψηρητήςπρόνοιαςμέσα στησυλλογική σύμβασηπου να παρέχει δικαίωμα είτε στους Λογιστικούς Λειτουργούς να είναι υποψήφιοι για πλήρωση θέσης Αποθηκάριου, είτε στους Αποθηκάριους γιαπλήρωση θέσης Λογιστικού Λειτουργού, συ­ νηγορεί υπέρτηςανυπαρξίαςτέτοιουδικαιώματος. Γιαναυποστηρίξει τις θέσεις του και ιδιαίτερατον πιο πάνω ισχυρισμό τουμε αριθμό4,οευπαίδευτοςδικηγόροςτου Ενδιαφερόμενου Μέρους,αναφέρθηκεστηνυπόθεσηΙωαννίδηςκαιΆλλοι ν.Επι­ τροπής ΣιτηρώνΚύπρου

(1988)3(B) C.L.R. 1506 στην οποία τονίστηκε ότι καμιάπροαγωγήυπαλλήλου δεν μπορεί να γίνει ανσυνεπάγεται ταυτόχρονη ανέλιξη του σε θέση ψηλότερηκα­ τά δύοβαθμίδεςαπόεκείνη πουκατέχει. Διαφωνώ με τη θέση του Ενδιαφερόμενου Μέρους ότι τοπε­ ριεχόμενο της συλλογικής σύμβασης πουεπικαλείταιδικαιολογεί τηνεξαγωγήτωνσυμπερασμάτωνπουεισηγείται.Προσθέτωόμως και το εξής: Σεπερίπτωσηπουθαήταναναπόφευκτοςο εντοπι­ σμόςπρονοιώντηςΣυλλογικής Σύμβασηςπουείναιασυμβίβαστες μετιςπρόνοιεςτουΣχεδίουΥπηρεσίας τηςεπίδικηςθέσης,η Επι­ τροπήδεσμεύεται ναεφαρμόσει τις πρόνοιεςτουΣχεδίου Υπηρεσίας και όχι εκείνες της Σύμβασης. Το Σχέδιο Υπηρεσίας που, όπωςέχωήδη αναφέρει,έχει εγκριθεί από τοΥπουργικό Συμβού­ λιο υπέχει θέση νομοθετήματος και οι διατάξειςτου έχουνκανο­ νιστικό χαρακτήρα. Αναφέρω ενδεικτικά τις υποθέσεις ΠΑ.ΣΥΛ.Υ. ν.Δημοκρατίας(\9Ί8) 3Α.Α.Δ.27, ΚρίνοςΧατζηγε3933 Πογιατζής, Α. Κυπριανού ν.Επιτροπής Σιτηρών Κύπρου(Αρ. 2)

(1990)ωργίον ν. Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού

(1986)3 Α.Α.Δ. 1110 και Ηλιάδης και Άλλοι ν.Δημοκρατίας,

(1989)3(B) Α.Α.Δ. 479. Αντίθετα, στις υποθέσεις Κοντεμενιώτης ν. ΡΙΚ

(1982)3 Α.Α.Δ. 1027 και Μαυρομμάτης και Άλλοι ν.Δημοκρατίας, (ανω­ τέρω), τονίστηκε ότι οι συλλογικές συμβάσεις δε δημιουργούν δικαιώματα ούτε και υποχρεώσεις στη σφαίρατου δημόσιουδικαί­ ου ούτε υπέχουν θέση νομοθετήματος. Στην υπόθεση Ιωαννίδης ν. Επιτροπής Σιτηρών Κύπρου (ανωτέρω) της οποίας τα γεγονότα διαφέρουν από εκείνα της παρούσας προσφυγής, το Σχέδιο Υπηρεσίας της επίδικης θέσης του Λογιστικού Λειτουργού Ι που είναι στην κλίμακα Α8-Α9 απαιτούσε, μεταξύ άλλων, τριετή τουλάχιστο υπηρεσία στην κλίμακα Α7, ενώ το Ενδιαφερόμενο πρόσωπο που προάχθηκε κατείχε κατά τον ουσιώδη χρόνο τη θέση Λογιστικού Λειτουργού III, που είναι στην κλίμακα Α4 και όχι Α7. Το Δικαστήριο ακύρωσε την προαγωγήεκείνη εφόσον ο προαχθείςκατείχε θέση κατά δύο βαθμίδες κατώτερηαπό εκείνη στην οποίαπροάχθηκε και παρατήρησετα εξής στη σελίδα 4 της απόφασηςτου: 5 10 15 20 "It is also a general principle of administrative law that no officer will be promoted by more than one grade at a time, in the absence of an express legislative provision to that effect (see Arkatitis and Others (No.2) v. The Republic

(1967)3 C.LR. 429, at pp.434-435, where other authorities are mentioned. 25 Considering all the facts before me there is no doubt in my mind that the interested party was promoted by more than one grade." 30 Όπως φαίνεται στον προσωπικό του φάκελο,ο Αιτητής στην παρούσα προσφυγή πρωτοδιορίστηκε στο Επαρχιακό Γραφείο Σιτηρών Λευκωσίας στις 11 Ιανουαρίου 1971, κατείχε δε τη θέ­ ση Λογιστικού Λειτουργού II (κλίμακα Α7) από 1η Δεκεμβρίου

1. Επομένως, κατάτον ουσιώδη χρόνο ο Αιτητής είχε διετή 35 τουλάχιστο υπηρεσία σε θέση με κλίμακα Α7 όπως απαιτεί το Σχέδιο Υπηρεσίας, δηλαδή σε θέση κατώτερη κατά μιαβαθμίδα από την επίδικη κενή θέση που είναι στη συνδυασμένη κλίμακα Α8-Α9.Το Σχέδιο Υπηρεσίας δεν προσδιορίζει ειδική θέση στην κλίμακα Α
2. 40 Από όσα έχω αναφέρει πιο πάνω προκύπτει ότι ορθά η Επι­ τροπή θεώρησε τον Αιτητή ως προσοντούχο υποψήφιο. Κατά συνέπεια ο Αιτητής είχε καθ'όλους τους ουσιώδεις χρόνους το 3934 3 ΑΛ.Δ. Κυπριανού ν. ΕπιτροπήςΣιτηρών Κύπρου (Αρ. 2) Πογιατζής, Δ. απαιτούμενο έννομο συμφέρον να προσβάλει την επίδικη από­ φασηκαι,ως εκτούτου,ηπροδικαστική ένσταση απορρίπτεται. 15 Αναφορικά με την ουσία της προσφυγής, οκύριος νομικός λόγοςπουπροβάλλει οδικηγόρος τουΑιτητή είναιότι μετάτηνακύ­ ρωσηαπότο Ανώτατο Δικαστήριο στις 16 Ιουνίου 1988 της από­ φασης της Επιτροπής με ημερομηνία 6 Νοεμβρίου 1984 με την οποία ονυν Αιτητής είχεπροαχθεί στην επίδικηκενήθέση,αντί η Επιτροπήναπροχωρήσει στηνεπανεξέτασητουθέματοςμεβάσητο νομικόκαιπραγματικόκαθεστώςπουίσχυεκατάτοχρόνοπου λή­ φθηκεη ακυρωθείσα απόφασηενεργώντας κατάπαράβασητης αρ­ χήςτουδεδικασμένου καιτουάρθρου 146.5 τουΣυντάγματος,προ­ έβησε νέαπροκήρυξη της κενής θέσης καιακολούθως προχώρησε στηνπλήρωσητηςμεβάσητοπραγματικόκαινομικόκαθεστώςπου ίσχυεμεταγενέστερα, δηλαδή κατάτην26ηΟκτωβρίου
3. 20 Αντίθετα, ο δικηγόρος της Επιτροπής ισχυρίζεται ότι ηΕπι­ τροπή ενήργησε μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας και της συ­ νταγματικής τάξης,η δε απάντησητου στο πιο πάνωκύριο επιχείρημα του Αιτητήέχειταακόλουθαδύο σκέλη: 5 10 25 30 35 40 (α)Εφόσο,λέγειη Επιτροπή,το Ενδιαφερόμενο Μέρος πουπροήχθηκε ήτανυποψήφιος και για την πρώτη πλήρωση της θέσης που αργότερα ακυρώθηκε από το Δικαστήριο, η τυπική και επουσιώδης παράβασητης διαδικασίας που προέκυψε με την επαναπροκύρηξητηςκενής θέσης, δεσυνιστά παράβασηικανή ναοδηγήσει στην ακύρωσητης επίδικηςπροαγωγής. (β) Εν πάσηόμως περιπτώσει, λέγει επίσης η Επιτροπή,και ανεξάρτητααπότηδεδομένη αλλά τυπικήπαράβασητης διαδικα­ σίας,η επανεξέτασητουθέματοςαπότηνΕπιτροπήμεβάσητο νομικό καθεστώς που ίσχυε αμέσως πριν τηλήψητηςακυρω­ θείσαςδιοικητικής απόφασηςήταννομικά ανεπίτρεπτηγιατίη έλλειψη Κανονισμών που να διέπουν θέματα προαγωγής υπαλλήλων της Επιτροπής θακαθιστούσε ακυρώσιμη οποια­ δήποτεαπόφαση τηςΕπιτροπήςπουθαελαμβάνετο μεβάση το νομικό καθεστώς που ίσχυεπριν τις 6Νοεμβρίου
4. ΤοδεύτεροπιοπάνωσκέλοςτουεπιχειρήματοςτηςΕπιτροπής δεν ευσταθεί και απορρίπτεται συνοπτικά. Η έλλειψη Κανονι­ σμών πουναδιέπουν θέματασχετικά μετοδιορισμό ήπροαγωγή υπαλλήλων δημοσίων οργανισμών όπωςείναιηΕπιτροπή,δεσυ­ νιστά αφ' εαυτήςλόγοακύρωσης τουδιορισμού ή τηςπροαγωγής υπαλλήλου καικαμιάαπολύτως αυθεντίαδενέχειαναφερθείπου 3935 Πογιατζής, Δ. Κυπριανούν. ΕπιτροπήςΣιτηρών Κύπρου(Αρ. 2)

(1990)ναυποστηρίζει τηθέση αυτήτηςΕπιτροπής. Εξάλλου,εφόσον οι μεταγενέστεροι Κανονισμοί δεν έχουν αναδρομική ισχύ, δεν πε­ ριλαμβάνονταιστο ισχύον κατά τον ουσιώδη χρόνο δίκαιο.Σχε­ τική επί του προκειμένου είναι ηυπόθεση Κυπριανού ν. Επιτρο­ πής ΣιτηρώνΚύπρου(Αρ. 1)

(1990)3Α.Α.Δ.

1. 5 Αναφορικά με το πιο πάνωπρώτο σκέλος του επιχειρήματος της Επιτροπήςθαήθελαναπαρατηρήσωότιτηςέκδοσηςτηςπρο­ σβαλλόμενης απόφασηςείχεπροηγηθεί ησυνεδρίατηςΕπιτροπής με ημερομηνία 11 Οκτωβρίου 1988 απόσπασμααπότο πρακτικό 10 της οποίαςέχωήδηπαραθέσει. Προσεχτική εξέτασηκαισύγκριση του πρακτικούαυτούμε το απόσπασμααπότο πρακτικότηςσυ­ νεδρίας με ημερομηνία 26 Οκτωβρίου 1988, το οποίο έχω επίσης παραθέσειπιοπάνω,αποκαλύπτειότιταδεδομέναπουλήφθηκαν υπόψη κατάτην αξιολόγηση των υποψηφίων στις 26 Οκτωβρίου 15 1988, τόσο απότο Διευθυντή όσο καιαπότην Επιτροπή,δενπε­ ριορίστηκαν σε όσα υπήρχανπριν την 6η Νοεμβρίου 1984, αλλά περιλάμβανανκαιμεταγενέστερα δεδομένα. ΕνώοΔιευθυντής εί­ χε δηλώσει στην Επιτροπή στις 11 Οκτωβρίου 1988 ότι δε θεω­ ρούσεκανέναυποψήφιοκατάλληλογιαπροαγωγήμεταδεδομένα 20 που ίσχυαν αμέσως πριν τις 6 Νοεμβρίου 1984, 15 μέρεςαργότε­ ρα,σας 26 Οκτωβρίου 1988, συστήνοντας το ΕνδιαφερόμενοΜέ­ ρος για προαγωγή, είχε δηλώσει στην Επιτροπή ότι αυτό "έχει αποκτήσει τατελευταίαχρόνιασημαντικήπείραστην εργασίατου Αποθηκαρίουκαιέχειπολύκαλήαπόδοσηστην εργασίατου". Αν 25 για τη σύσταση του αυτήο Διευθυντής δεν είχε λάβει υπόψη του τηναπόδοσητουΕνδιαφερόμενου Μέρουςστην εργασίατουστην περίοδο μεταξύ6Νοεμβρίου 1984 και26 Οκτωβρίου 1988,διερω­ τώμαι τι έλαβε υπόψη του για να αλλάξει τη γνώμη του για την πτωχήικανότητακαιαπόδοσητουΕνδιαφερόμενουΜέρουςόπως 30 την είχε εκθέσει στην Επιτροπήστις 11 Οκτωβρίου 1988 μεβάση ταδεδομένα τηςπεριόδουπριντην 6ηΝοεμβρίου
2. Ενόψει των πιο πάνω διατυπώσεων το θέμα που εγείρεται αφορά τον καθορισμό - (α)του καθήκοντος που επέβαλε στην 35 Επιτροπή η ακυρωτική απόφασητου Δικαστηρίου, και (β)των συνεπειών πάνωστη νομιμότητα της προσβαλλόμενης διοικητι­ κής απόφασης από τυχόν παράβασητου καθήκοντος της από τηνΕπιτροπή. 40 Το καθήκον της Επιτροπής σε περιπτώσεις όπως η παρούσα πηγάζει από την παράγραφο5 του άρθρου 146 τουΣυντάγμα­ τος, η οποία προνοεί ότι οι αποφάσεις που το Ανώτατο Δικα­ στήριο εκδίδει κάτω από το άρθρο 146.4 του Συντάγματοςδε3936 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 Κυπριανούν. ΕπιτροπήςΣιτηρών Κύπρου (Αρ. 2) Πογιατζής, Δ. σμεύουν όλαταΔικαστήρια, όργανα ήαρχές στηΔημοκρατία, τα οποία υποχρεούνται νασυμμορφωθούν ενεργά προς αυτές. Στχ\\ ΓεώργιοςΜυτίδηςν.Δημοκρατίας(\988) 3(B)C.L.R. 737, η Ολομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου ανασκόπησε και υιοθέτησε προηγούμενη νομολογία επίτουπροκειμένου, περιλαμ­ βανομένων τωνυποθέσεων Παντελάκης Κνπριανίδηςν. Δημο­ κρατίας

(1968)3 Α.Α.Δ. 653 καιΔημοκρατίαςν. Σαφειρίδης

(1985)3 Α.Α.Δ. 163,καικατέληξε σταακόλουθα συμπεράσματα:

1. Ηακυρωτική απόφασηέχει σαν αποτέλεσμα τηνκατάργηση και εξαφάνιση της προσβληθείσας διοικητικής πράξης εξ υπαρχής (extung)και έναντι πάντων (erga omnes).
2. Η εξαφάνιση αυτή επιβάλλει στη διοίκηση το καθήκον να αποκαταστήσει ταπράγματαστην κατάσταση που ίσχυεαμέ­ σως πριν την έκδοση της ακυρωθείσας απόφασηςτης,καινα επανεξετάσει τοόλοθέμα εξυπαρχής μεβάσητονομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε τότε. 20
3. Τυχόν παράλειψη τηςδιοίκησης νασυμμορφωθεί μετο πιο πάνω καθήκον κατάτηδιαδικασία έκδοσης της νέας απόφα­ σης τηςσυνιστά λόγο ικανό ναοδηγήσει στην ακύρωσητης νέαςαπόφασης. 25 ΗΚυπριακή νομολογία επίτου προκειμένου είναι ηίδιαμε τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας της Ελλάδας. Στο σύγγραμμα Δαγτόγλου, ΓενικόΔιοικητικό Δίκαιο, Έκδοση 1982, Τόμος Γ2,σελ. 147, αναφέρονταιτα εξής: 30 "Κατάπάγιανομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείαςη ακύρωσηδιοικητικής πράξεωςανατρέχεικατάκανόναστοχρο­ νικό σημείοεκδόσεως της ακυρωθείσης πράξεως καιεπαναφέ­ ρει ταπράγματαυπότονομικό και πραγματικόκαθεστώς του χρόνου της εκδόσεως τηςακυρωθείσης διοικητικής πράξεως. 35 40 Ηδιοίκηση επομένως υποχρεούται να προβεί σενέα κρίση βάσει τουπραγματικούκαινομικού καθεστώτος πουίσχυε κα­ τάτοχρόνο αυτόν.Συγκεκριμένως,η μετάτηνακυρωτική από­ φασητου Συμβουλίου τηςΕπικρατείας εκδιδομένη νέα πράξη περίπροαγωγήςανάγεταιστοχρόνο εκδόσεως τηςπαλαιάςκαι διέπεταιαπότις διατάξειςπουίσχυαντονκαιρόεκείνο. Γιατο λόγοαυτόνμάλιστατοΣυμβούλιο τηςΕπικρατείας, σεόλεςτις περιπτώσεις που ησυμμόρφωση της διοικήσεως προς αποφά­ σεις του έγκειται στην αποκατάσταση της νομιμότητας στην 3937 Πογιατζής,Δ. Κυπριανού ν.ΕπιτροπήςΣιτηρώνΚύπρου (Αρ.2)

(1990)υπαλληλική σταδιοδρομίαγενικώς, απαιτεί,όπως είδαμεανα­ δρομική ισχύ τηςνέαςδιοικητικήςπράξεως." Κατά την πλήρωση της επίδικης θέσης που κενώθηκε σαν αποτέλεσμα της ακυρωτικήςαπόφασης τουΔικαστηρίου,ηΕπι5 τροπή ενήργησε κατάτρόπο που συνιστά παράβασητου καθή­ κοντος που είχε να επανεξετάσει το θέμα με βάσητοπραγματι­ κό και νομικό καθεστώς που ίσχυε κατά το χρόνο λήψεως της πρώτης απόφασηςτης. Η προσβαλλόμενη απόφασηπάσχει ως εκ του λόγου αυτού και θαπρέπει να ακυρωθεί. Υπό τας περί- 10 στάσεις δεναπαιτείται περαιτέρωεξέτασητηςπροσφυγής μεβά­ σητους υπόλοιπους νομικούς λόγους πουπροβάλλει ο Αιτητής. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει και ηπροσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής ακυρώνεταιχωρίς,όμως, οποιαδήποτεδιαταγήαναφορικά με ταέξοδα. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 3938 15