3 ΑΛΛ. 21 Νοεμβρίου, 1990 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ 1.ΟΛΓΑ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗ, 2. ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΣΙΜΙΛΛΙΔΗΣ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ(ΑΡ. 2),

Art. 146viewedin conjuction with Art. 150of the

Constitution.Para.

Art. 146is definitive of the attributes of a declaratory judgment given under para.

4. The obligation is not confined to observing the judicial declarationof voidancebutbindseveryone,particularly 25 theAdministration,to"....ενεργόνσυμμόρφωσαπροςταΰτην ..." - "active compliance thereto." Asside from the natural implicationsof para.

Art. 146examinedinjuxtaposition to para.

4(b), earlier described, there is authority too supporting thepropositionthatpara.5is anadjuncttopara.4definitive of 30 the attributes of a declaratory judgment. In Republic v. Nissiotou,it was held: 'In our opinion only para. 4 of Art. 146 of the Constitution provides about the remedies to be granted in recourseundersuchArticle; andpara.

Art. 146d

oes not provide for aseparate or additionalremedy but canonlybe invoked and applied in relation to an application for punishment for contempt of Court under Art. 150 of the Constitution.' Thenexus between Art. 150andjudgmentsgivenunderArt. 146 is madeclearer still inasubsequent intheabove case: 3948 35 40 3 ΑΛΛ. Μαυρομμάτη κ.ά.ν.Δημοκρατίας (Αρ. 2) Πικής, Δ. "UnderArt. 150of theConstitution theSupreme Constitutional Court has jurisdiction to punish for contempt of itself;and,of course, one form of contempt is non-compliance with its judgments". 5 10 15 20 25 30 35 40 Therefore, as amatter of principle, analysis of theprovisions of paras. 4 and 5 of Art. 146 of the Constitution and authority, para.

Art. 146i

mposesaduty of activecompliance, asearlier indicated, for breach of which a person may be committed for contempt under Art. 150of the Constitution." Στην ίδια απόφασηυποδεικνύεται ότι για την ενεργοποίηση τουκαθήκοντος γιασυμμόρφωση δενεπιβάλλεται προγενέστερη επίδοση οπισθογραφημένου αντιγράφου της απόφασης όπως συμβαίνει με αποφάσεις των Πολιτικών Δικαστηρίων. (Δ.42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας). Ηεπίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για τηδιεκδί­ κηση ήπροστασία δικαιώματος ενώ ο διάδικος αρνείται ή παραλείπει να συμμορφωθεί με προγενέστερη απόφασητου δικα­ στηρίου, στην ίδια υπόθεση, περιέχει ένα στοιχείο αντινομίας, τούτο: ενώ επιδιώκεται ηπροστασία δικαιώματος μέσω τωνμη­ χανισμών το δικαίου συγχρόνως οι LOLOL μηχανισμοί καταστρα­ τηγούνται και υπονομεύονται με την ανυπακοή στην απόφαση τουδικαστηρίου,οπότανερωτάται αναρμόζει ναεπιτραπεί στο διάδικο να ακουστεί εφόσον αρνείται να συμμορφωθεί. Το θεμέλιο του κράτους δικαίου στηρίζεται (α) στην καθιέ­ ρωση της δικαστικής εξουσίας ως της μόνης αρχής για τον καθορισμό αμφισβητούμενων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων και την επίλυση διαφορών που αναφύονται σε σχέση με αυτά (δι­ καιώματα καιυποχρεώσεις), και (β)στη συμμόρφωση και σεβα­ σμό προς τις αποφάσεις του δικαστηρίου. Ηαντινομία ηοποία διαπιστώνεται απότην αφενός επίκλη­ σητης δικαιοδοσίας του δικαστηρίου καιαφετέρου τονανταγω­ νισμό προς αυτή, με την ανυπακοήπρος τις αποφάσεις του δι­ καστηρίου, έχει επισημανθεί απότα δικαστήρια και σειρά απο­ φάσεωναναγνωρίζει διακριτικήευχέρεια στοδικαστήριο νααρνηθεί ναακούσει διάδικοοοποίος τελείσε παρακοήδικαστικής απόφασης. [Βλ. μεταξύ άλλων Theofylactos Mayrommati and 2 Others v.Cyprus Hotels Co. Ltd