(1990)24 Νοεμβρίου, 1990 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΟΥΡΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ης ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 930/89). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Κριτήρια — Αξία, προσόντα, αρχαιότητα — Θέση Ανώτερου Εκτελεστικού Μηχανικού,Τμήμα Δημοσίων Έργων— Αξιολόγηση υποψηφίων— ΣυστάσειςΠροϊ σταμένου υπέρ του ενδιαφερόμενου μέρους το οποίο υπερείχεσε αξία και προσόντα έναντι του αιτητή — Αποτυχία του αιτητή να 5 αποδείξει έκδηληυπεροχή— Ηαπόφαση τηςΕ.Δ.Υ. κρίθηκε εύλο γα επιτρεπτή και επικυρώθηκε. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Εμπιστευτικέςεκθέσεις— Ετοιμασία —Εγκύ κλιος 491— Ετοιμασία καιπροσυπογραφή τωνεμπιστευτικών εκθέσεωναπό τον ίδιο λειτουργό — Κρίθηκαν έγκυρεςενόψει των συνθηκών της υπόθεσης — Πότε είναι επιτρεπτή η ετοιμασία και προσυπογραφή εμπιστευτικών εκθέσεωναπό τον ίδιο λειτουργό. 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές —Προσόντα — Πρόσθεταπροσόντα — Δε διαδραματίζουν αποφασιστικό ρόλο στην κρίση της Ε.Δ.Υ. αν δεν αποτελούν πλεονέκτημαβάσει τωνΣχεδίων Υπηρε σίας — Πότεο τίτλος Masterθεωρείται μεταπτυχιακό προσόν. 15 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Αρχαιότητα — Εφαρμοστέο κριτήριο — Οπερί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμος Ν.10/83 — Είναι αποφασιστικής σημασίας μόνο όταν ταάλλαδύο καθιερωμένακρι τήρια ισοψηφούν. 20 3976 3Α ^ Δ . Λαούρης ν.Δημοκρατίας 5 Δημόσιοι Υπάλληλοι —Προαγωγές — Συστάσεις Προϊσταμένου — Αποτελούν σοβαρότατοστοιχείοκρίσεωςκαι δεν μπορεί να παρα γνωριστούνχωρίς ειδική αιτιολογία —Πρέπει να είναι σύμφωνες με ταστοιχεία τωνφακέλων— Ειδική αναφορά σεόλους τους υποψηφίονςδεν είναι απαραίτητη. 10 Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας — Διακριτική εξουσία —Δημόσιοι υπάλληλοι — Προαγωγές — Αξιολόγηση υποψηφίων— Το Δικα στήριοδεν υποκαθιστά τηνκρίση της Ε.Δ.Υ., αν ηαπόφαση τηςλήφθηκεσύμφωνα με το Νόμο και είναι εύλογα επιτρεπτή. Ο αιτητήςδιεκδικεί την ακύρωση της προαγωγής του ενδιαφε ρόμενου μέρους γιατουςπιο κάτω λόγους: 15 1. Αντίκανονικότητα στη σύνταξη των εμπιστευτικών εκθέσεων απόέναλειτουργό οοποίος ενεργούσε ταυτόχρονασαναξιόλο γων και προσυπογραφών, κατά παράβασητων προνοιών της Εγκυκλίου491 του 1979 δυνάμειτηςοποίαςείναι απαραίτητηη συνδρομή δύο λειτουργών. 20 2. Παρατυπία στη ΣυμπληρωματικήΈκθεση της Τμηματικής Επι τροπής. 25 3. Ο αιτητής είναι κάτοχος μεταπτυχιακούδιπλώματος σεαντίθεσηπροςτο ενδιαφερόμενο μέρος πουείναι κάτοχοςπτυχιακού διπλώματος. 4. Οαιτητήςυπερέχει σεαρχαιότητακατά 1 χρόνο και4 1/2 μήνες. 30 5. ΗσύστασητουΔιευθυντή υπέρτουενδιαφερόμενου μέρουςδεν έχει επαρκήαιτιολογία. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή και αποφάν θηκε ότι: 35 40 1. Η προετοιμασία και προσυπογραφή εμπιστευτικών εκθέσεων απότον ίδιολειτουργό είναι επιτρεπτήδυνάμειτων Κανονιστι κώνΔιατάξεων3(ι)και4(γ),στις περιπτώσεις εκείνες όπουηιε ραρχικήδομήτης υπηρεσίας το καθιστάαναπόφευκτο. Επίσης παράλειψησυμμόρφωσης προς την Εγκύκλιο 491,δεν αποτελεί ουσιώδη παρατυπία πουεπιφέρειακυρότητα. 2. Δεν υπάρχει υποχρέωση ακύρωσης κάθεαπόφασηςτης Ε.Δ.Υ. για παράτυπηπροετοιμασία των εμπιστευτικών εκθέσεων,ανε3977 Λαούρηςν.Δημοκρατίας
(1990)ξάρτητα απότον αντίκτυποτης στην τελική απόφαση.
- Καμιά παρέκκλιση από την προδιαγραφόμενηδιοικητική λει τουργία δεν έχει επενεργήσει αποφασιστικάστηλήψη τηςκρι νόμενης απόφασης. 5
- Οτίτλος Master του αιτητή, δεν είναι μεταπτυχιακόςαλλάβα σικός,γιατί δεναποκτήθηκεμετάαπόαπόκτησηπρώτου τίτλου αλλά μετά απόπενταετείς συνεχείς σπουδές οι οποίες οδηγούν σε πρώτοήβασικότίτλο. Αλλάκαιανακόμηθεωρηθείότι απο10 τελεί μεταπτυχιακό προσόν,δενμπορεί νααποτελέσει αποφα σιστικό κριτήριοστην επιλογήτουκαταλληλότερουυποψηφίου, αφούδεν αποτελεί πλεονέκτημα βάσει των Σχεδίων Υπηρεσίας.
- Δυνάμει του Αρθρου 5του Ν. 10/83 ηαρχαιότηταμεταξύυπαλ- 15 λήλων πουκατέχουντην ίδιαθέση,κρίνεται βάσει τηςημερομη νίας διορισμού, προαγωγής ήαποσπάσεως τους στη συγκεκρι μένη θέση, ανεξάρτητααπότοντρόπο κατοχής της. Η αρχαιό τητατουαιτητήείναιμόνοκατά 10μήνες μεγαλύτερηέναντιαυ τής του ενδιαφερόμενου μέρους, σύμφωνα μετην πιο πάνωνο- 20 μοθετικήπρόνοιακαιωςεκ τούτου αμελητέας σημασίας.
- Ησύσταση του Διευθυντή είναι αιτιολογημένη και σύμφωνημε τις εμπιστευτικές εκθέσεις και ταστοιχεία των φακέλων. 25 Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Ζήνωνοςν.Δημοκρατίας (Αρ. 1)
(1990)3Α.Α.Δ. 946, 30 Στυλιανού και Αλλος ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)ΑΛΛ. 2802, Sekkides v.Republic
(1988)3(C) C.L.R. 2136, 35 Savva andAnother v.Republic
(1985)3(B)C.L.R. 694, Charalambides v.Republic
(1985)3(B)C.L.R. 992, Othonos andOthers v.Republic
(1987)3(A) C.L.R. 362, Soteriades&Others v.Republic
(1987)3(C)C.L.R. 1604, Sergides&Another v.Republic
(1988)3(B)C.L.R. 1116, 3978 40 3AAA. Λαούρηςv. Δημοκρατίας ΔημοκρατίακαιΆλλοι ν. ΣτυλιανούκαιΆλλου
(1990)3ΑΛΛ. 2427, Papatryfonos v. Republic
(1987)3(C) C.L.R. 1882, 5 Χατζηδάς ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ) ΑΛΛ. 1121, Χριστόφορου καιΆλλος ν.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 1813, Κλεάνθους ν.Δημοκρατίας
(1989)3(B)ΑΛΛ. 250, 10 Hadjiioannou v. Republic
(1983)3(B)C.L.R. 1041, Menelaou v.Republic
(1969)3C.L.R. 36, 15 Partellides v.Republic
(1969)3 C.L.R. 480, Stephanou v.Republic
(1986)3(A)C.L.R. 779, Aristodemou v. Republic
(1986)3(A)C.L.R. 434, 20 Georghiou andOthers v.Republic
(1988)3(A)C.L.R. 678, loannides andOthers v.Republic
(1989)3(A)C.L.R. 278, 25 loannou v.Republic
(1977)3C.L.R. 61, Δημοκρατία v.Παπαμιχαήλ
(1989)3(B)ΑΛΛ. 823, Μουρτζής v.Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1615, 30 Σταύρου καιΆλλος ν. Δημοκρατίας
(1989)3(B) ΑΛΛ. 1023, Lardis v. Republic
(1967)3C.LR.64, 35 Georghiou v.Republic
(1976)3 C.L.R. 74, Republic v.Koufettas
(1985)3(C) C.L.R. 1950, Κυπριανίδης v. Δημοκρατίας
(1989)3(E) ΑΛΛ. 3101, 40 ΙωαννίδηςκαιΆλλος ν.Δημοκρατίας
(1989)3(E)ΑΛΛ. 3235, Χριστοφίδης καιΆλλος ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1367, 3979 Λαοΰρης ν.Δημοκρατίας
(1990)ΦωτίουκαιΆλλοιν. Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)ΑΛΛ. 2622, Christou &Others v. PublicService Commission, 4R.S.C.C. 1, 5 GeorghiadesandAnotherv. Republic
(1970)3C.L.R. 257, Piperi&Others v. Republic
(1984)3(B) C.L.R. 1306, Republic v. Zachariades
(1986)3(A) C.L.R.
- 10 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποία προήγαγε το ενδιαφερόμενο πρόσωπο στηθέσηΑνώτερου Εκτελεστικού Μηχανικούστο Τμήμα Δήμοσίων Έργων,αντίτουαιτητή. 15 Α. Σ. Αγγελίδης, γιατον Αιτητή. Π. Χ" Δημητρίου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για την Καθ' ηςηαίτηση. 20 Cur. adv.vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Με την παρούσαπροσφυγή ο αιτητης ζητάδήλωσητου Δικαστηρίου ότι ηαπόφασητης καθ'ηςη αίτηση Επιτροπής,που δημοσιεύτηκε στις 17/11/89 στην Επίση μη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, με την οποία προήγαγε το εν διαφερόμενο μέρος ΣαββάκηΜ. Γιαννικούρη στη θέσηΑνώτε ρου Εκτελεστικού Μηχανικούστο ΤμήμαΔημοσίων Έργων από 1/11/89, αντί του αιτητή,είναι άκυρη,παράνομηκαι στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος. 25 30 Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων με επιστολή του, ημερομηνίας 8/9/87, ζήτησε από την 35 Επιτροπήνα προβεί στις αναγκαίεςενέργειες για την πλήρωση μιας κενής μόνιμης θέσης Ανώτερου Εκτελεστικού Μηχανικού στο ΤμήμαΔημοσίων Έργων. Ηθέσηείναι θέση προαγωγής. Αφού ακολουθήθηκε η νενομισμένηδιαδικασία, ο Πρόεδρος τηςαρμόδιαςΤμηματικής Επιτροπήςμεεπιστολή του,ημερομη νίας 7/5/88,διαβίβασε προς την Επιτροπή την έκθεση τηςΤμη ματικής Επιτροπής οτην οποία αναφέρεται πως η Τμηματική εξέτασε τον κατάλογο των υποψηφίων, την αξία,τα προσόντα 3980 40 3AAA. 5 10 15 Λαούρης v. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. και την αρχαιότητατους καικατέληξε νασυστήσει,κατά πλειο ψηφία,τέσσερις υποψήφιους,ανάμεσαστους οποίους περιλαμ βανόταν το ενδιαφερόμενο μέρος, όχι όμως ο αιτητής. ΗΤμη ματική, περαιτέρω, έκαμε εισήγηση προς την Επιτροπή, όπως κατάτην τελικήτης κρίση λάβει υπόψηκαι τον αιτητήκαι άλλο έναυποψήφιοοιοποίοιείχανπροταθείαπόμέλητηςΕπιτροπής αλλά είχαν μειοψηφήσει. Η Επιτροπήστη συνεδρίαση της με ημερομηνία 23/5/89 (Παράρτημα5),αφούέλαβε γνώσητης έκθεσης της Τμηματικήςπα ρατήρησεπως στην έκθεσηαυτήδενυπήρχεπόρισμααναφορικά με το προσόν της "πολύ καλής γνώσης της Αγγλικής" πουπρο βλέπεται στο Σχέδιο Υπηρεσίας, ούτε διευκρινίζετο με ποια πλειοψηφία είχε ληφθεί ηαπόφασηγια σύσταση των τεσσάρων υποψηφίων. Κατόπιντούτου,η Επιτροπήαποφάσισενα σταλεί πίσω στην Τμηματικήτο θέμα προς υποβολή συμπληρωματικής έκθεσης. Επίσης, η Επιτροπήαποφάσισε να διαϊβιβαστούν στην Τμηματική οι γραπτές παραστάσεις τριών υποψηφίων που δε συστήθηκαν, ανάμεσαστους οποίους ήτανκαι οαιτητής. 20 25 30 35 Ακολούθως, οΔιευθυντής τουΤμήματοςΔημοσίων Έργων με επιστολή του, ημερομηνίας 14/7/89 (Παράρτημα 7), διαβίβασε στον Πρόεδρο της ΕπιτροπήςΣυμπληρωματικήΈκθεσητηςΤμη ματικής στην οποία διατυπώνεται το πόρισμα αναφορικάμε το προσόν της "πολύ καλής γνώσης της Αγγλικής", το οποίοκατέ χουντόσο οαιτητήςόσοκαιτοενδιαφερόμενο μέρος. Επίσηςενη μέρωσετην Επιτροπήαναφορικάμετο θέματης πλειοψηφίας με τηνοποίαλήφθηκεηεπίδικηαπόφαση,σύμφωναμετηνοποία,το ενδιαφερόμενο μέρος συστήθηκε παμψηφεί,ενώ υπέρτου αιτητή ψήφισαν δύο από τα πέντε μέλη της Τμηματικής. Περαιτέρω, η ΤμηματικήΕπιτροπήενημέρωσετηνΕ.Δ.Υ. πωςδεσυνέτρεχεκα νένας λόγος αλλαγής της αρχικήςτης απόφασης,όπως αυτήείχε εκτεθεί στην αρχικήτης έκθεσημεημερομηνία7/5/
- Η Επιτροπή κατά τη συνεδρίαση της με ημερομηνία 11/9/89 (Παράρτημα 8),αφούεξέτασε όλα τα ενώπιον της στοιχεία κα θώς και τα πορίσματα της Τμηματικής, αποφάσισε όπως κατά την τελικήεξέταση του θέματος ληφθούν υπόψηακόμαέξιυπο ψήφιοι μεταξύτων οποίων καιοαιτητής. 40 Στησυνεδρίαση της με ημερομηνία 15/9/89(Παράρτημα 9),η Επιτροπήάκουσε την υπέρ του ενδιαφερομένου μέρους σύστα ση του Διευθυντή του Τμήματος Δημοσίων Έργων, ο οποίος ανάφερε ότι συστήνει το Σαββάκη Γιαννικούρη, διότι, κατά την 3981 Παπαδόπουλος, Δ. Δαονρης ν.Δημοκρατίας
(1990)άποψη του, υπερτερεί τωνάλλων υποψηφίων στοσύνολο των τριών κριτηρίων. Κατόπιν ηΕπιτροπήαποφάσισε νααναβάλει τηνπεραιτέρωεξέταση τουθέματος,προκειμένου ναεξεταστούν διάφορες παραστάσεις ενός απότους υποψηφίους. 5 Στη συνεδρίαση τηςμεημερομηνία 23/10/89(Παράρτημα 10), άκουσε τη σύσταση του Διευθυντή του Τμήματος Δημοσίων Έργων,οοποίος επανέλαβετην αρχικήτου σύσταση πουείχε κά μει κατάτησυνεδρίαση της Επιτροπήςημερομηνίας 15/9/89, ανα φέρονταςπωςησύσταση τουγιαπροαγωγήτου ΣαββάκηΓιαννι- 10 κούρηεξακολουθεί ναισχύει. Μετάτηναποχώρησητου Διευθυντή απότησυνεδρίαση,η Επιτροπήασχολήθηκε μετηναξιολόγησηκαι σύγκριση τωνυποψηφίων.Αφούεξέτασε ταουσιώδηστοιχείααπό το Φάκελο Πλήρωσης τηςθέσης και απότους Προσωπικούς Φα κέλους, κατέγραψε αναλυτικά σταπρακτικάτηςτηβαθμολογία 15 όλων τωνυποψηφίωναπότιςεμπιστευτικές τους εκθέσεις τωντε λευταίων πέντε χρόνων. ΗΕπιτροπήέλαβε επίσης υπόψη τα πο ρίσματα τηςΤμηματικής και τη σύσταση του Διευθυντή, τα προ σόντατων υποψηφίων καθώςκαιτηναρχαιότητατουςκαι έκρινε ότι,μεβάσητακαθιερωμένακριτήριαστοσύνολο τους(αξία, προ- 20 σόντα, αρχαιότητα),το ενδιαφερόμενο μέρος Σαββάκης Γιαννικούρης, ο οποίος είχε συστηθεί απότοΔιευθυντή, υπερείχετων άλλων υποψηφίων και αποφάσισενατονπροαγάγεισαν τον πιο κατάλληλο στημόνιμη θέση Ανώτερου Εκτελεστικού Μηχανικού στο Τμήμα Δημοσίων Έργων από 1/11/90. Σαν αποτέλεσμα της 25 προαγωγήςαυτής,οαιτητήςκαταχώρισετηνπαρούσαπροσφυγή. Ο πρώτος νομικός λόγος αφορά στον τρόπο σύνταξηςτων εμπιστευτικών εκθέσεων του αιτητή. Ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε πως οι εμπιστευτικές εκθέσεις του συντάχθηκαν 30 αντικανονικά από έναλειτουργό, ο οποίος ενεργούσε τόσοσαν αξιόλογων, όσοκαισανπροσυπογραφών, κατά παράβαση των προνοιών τηςΕγκυκλίου491 του 1979,πουπροβλέπει πωςγιανα είναι έγκυρη μια υπηρεσιακή έκθεση είναι απαραίτητη ησυνδρο μήδύολειτουργών. Προςυποστήριξη του ισχυρισμού τουαυτού 35 ο δικηγόρος τουαιτητήπαρέπεμψετοΔικαστήριο στηναπόφαση Ζήνωνοςν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.946, στην οποίαυιοθε τήθηκαν OLαρχές τηςαπόφασηςΣτυλιανούχ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Δ) Α.Α.Δ.2802,καιστην οποίακρίθηκε πωςη απόφαση της Επιτροπής να συμπεριλάβει στα στοιχεία κρίσης εμπιστευτι- 40 κές εκθέσεις του αιτητήπου δεν είχαν συμπληρωθεί μετηναξιο λόγησητου προσυπογράφοντα λειτουργού, ήταν άκυρη,γιατί OL εκθέσεις αυτέςδε συνιστούσαν εμπιστευτικές εκθέσεις στονόημα της Εγκυκλίου 491. 3982 3AAA. Λαούρηςv.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. Ο δικηγόρος τηςκαθ' ης ηαίτησηΕπιτροπήςυπέβαλεπωςη απόφαση της Επιτροπήςνα λάβει υπόψητης τις εμπιστευτικές εκθέσεις γιατον αιτητή, ήτανορθήxaL νόμιμηκαισύμφωνημε τηνομολογία,παρέπεμψε δεσε σχετικές αποφάσεις. 5 10 15 20 25 30 35 40 Όπως έχει νομολογηθεί, παράλειψη να ακολουθηθούν οι πρόνοιες της Εγκυκλίου 491 σχετικά με τη σύνταξη των εμπι στευτικών εκθέσεων, αποτελεί παρατυπία, η παρατυπία όμως αυτήδε συνεπάγεταιαπαραίτητα ακύρωσητης πράξης. Ηνομιμότητα επηρεάζεται μόνο αν.η παρατυπία είναι ουσιώδης και ασκεί συστατική επίδρασηστη λήψη της προσβαλλόμενης από φασης. Στην πρόσφατηαπόφασητηςΟλομέλειας τουΑνωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Andreas Sekkides v. Republic,
(1988)3(C) C.L.R. 2136, αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, ταακόλουθασχετικά: "In the light of the above authorities it must be concluded that the 1979 Circularlays down rules of procedure which must generally be followed when preparing confidential reports. Failuretoobservesuch rules inevitably renders any report thus compiled irregular, but at the same time we feel that to hold thatsuchirregularity shouldatalltimesbeconsidered as leading totheannulmentof any decision taken,irrespective of whether itdidmaterially affect such decision,would begoingtoofar But being a violation of procedure it has to be shown that it materially affected thedecision reached We believe that one must always look first at the circumstances of the case in hand in order to ascertain the extent of the irregularity andtheeffect such report had onthe sub-judice decision." Οι ίδιες αρχές επαναλήφθηκαν και στην απόφαση της Ολο μέλειας τουΑνωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Δημοκρατία ν.Ανδρέα Στυλιανού και Αλλων
(1990)3.Α.Α.Δ. 2427, με την οποία ανατράπηκε ηπρωτόδικηαπόφασηΣτυλιανούκ.ά. ν. Δη μοκρατίας. Στηναπόφασηαυτή ηΟλομέλεια έκρινε πωςηαπό φασητης Επιτροπής νααγνοήσει τις παράτυπεςτροποποιήσεις του Προσυπογράφοντα Λειτουργού καιναλάβει υπόψητηςμόνο τις αξιολογήσεις των Αξιολογούντων Λειτουργών, ήταννό μιμηκαιεπιτρεπτή. Υπό τις περιστάσεις τηςκρινόμενης υπόθε σης, δε θεωρώ πως η παρατυπία που είχε εμφιλοχωρήσει στις εμπιστευτικές εκθέσεις τουαιτητήήτανουσιώδης,ούτεπωςείχε ασκήσει ουσιώδη επιρροή στη λήψη της προσβαλλόμενηςαπό3983 Παπαδόπουλος,Δ. Λαούρηςν.Δημοκρατίας
(1990)φάσης,κι' αυτό,γιατί ο αιτητήςκαθ' όλη τηδιάρκειατων ετών που εβαθμολογείτο απότο Διευθυντή τουΤμήματος κ. Χριστοδουλίδη,είχεβαθμολογία "Εξαίρετος". Επιπρόσθετα,έχεινομολογηθεί ότι η προετοιμασία και προσυπογραφή εμπιστευτικών εκθέσεων από τον ίδιο λειτουργό είναι επιτρεπτή δυνάμει των 5 Κανονιστικών Διατάξεων 3(ι)και4(γ),στις περιπτώσεις εκείνες όπου ηιεραρχικήδομήτης υπηρεσίας τοκαθιστά αναπόφευκτο. Αυτόσυμβαίνει ότανοαξιόλογων λειτουργός είναιταυτόχρονα ο Προϊστάμενος ή ο Αναπληρωτής Προϊστάμενος του Τμήμα τος.(Βλ., μεταξύάλλων, Savva v.Republic
(1985)3C.L.R. 694, 10 707, Charalambides v.Republic
(1985)3C.L.R.992,1002-1005, Othonos v.Republic
(1987)3 C.L.R. 362, 367, Soteriades and Others v. Republic
(1987)3 C.L.R. 1604, 1612, Sergides and Another v.Republic
(1988)3(B) C.L.R.
- 15 Πρόσθετα, ο δικηγόρος του αιτητή, ισχυρίστηκε πως οι εμπι στευτικές εκθέσειςπουσυντάχθηκανγιατοναιτητήγιαταέτη 1979 και 1980 είναι παράνομες και παρέπεμψε σχετικά στην επιστολή τηςΕ.Δ.Υ.προςτοΓενικό Εισαγγελέα,ημερομηνίας8/9/88,ηοποία βρίσκεται στο φάκελο των Εμπιστευτικών Εκθέσεων του αιτητή, 20 πουκατατέθηκεστοΔικαστήριο. Στοσημείο αυτόέχωναπαρατη ρήσωταακόλουθα:ΤοΔικαστήριο δενυποχρεώνεταιναακυρώνει κάθε απόφασητης Ε.Δ.Υ. στην οποία οι εμπιστευτικές εκθέσεις προετοιμάστηκαν παράτυπα, ανεξάρτητα απότον αντίκτυποτης παρατυπίας αυτής επί της τελικής απόφασης.Τέτοια υποχρέωση 25 θαοδηγούσετοΔικαστήριοστηνακύρωσηκάθεαπόφασηςτουδιο ρίζοντος οργάνου, άσχετα προς το χρονικά απομακρυσμένο της παρατυπίας που είχε επισυμβεί κατάτην προετοιμασία της εμπι στευτικής έκθεσης. Στην υπό εξέταση υπόθεση, ηΕ.Δ.Υ. κατάτη διαμόρφωσητηςκρίσης τηςγιατους υποψηφίους,κατέγραψε στα 30 πρακτικάκαι έλαβε υπόψητηβαθμολογίατωνυποψηφίωνγιατα έτη1984-
- Επομένως,οιπαρατυπίεςσης εμπιστευτικές τουεκ θέσειςγιαταέτη1979 και 1980,δενεπηρέασανουσιαστικάτηνκρί ση του διορίζοντος οργάνου,αφ' ενός λόγω του χρονικάαπομα κρυσμένου της παρατυπίας και αφ'ετέρου λόγω του ότι ηγενική 35 βαθμολογία του αιτητή αυξήθηκε από "Λίαν Καλός" σε "Εξαίρε τος". (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Papatryfonos v. Republic
(1987)3 C.L.R. 1882, 1887, 1888, Χατζηδάς ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ.1121.) 40 Συνοψίζοντας, παρατηρώ ότι καμιά παρέκκλιση από την προδιαγραφόμενη διοικητική λειτουργία δεν έχει επενεργήσει αποφασιστικά στη λήψητης κρινόμενης απόφασης.Ως εκ τού του,όλοιοι ισχυρισμοί τουδικηγόρου τουαιτητή αναφορικά με 3984 3 Α.ΑΛ. Λαούρης ν. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. το θέμααυτό, απορρίπτονταιως αβάσιμοι. •j· 5 10 15 20 25 ΊΕναςάλλος ισχυρισμός πουεπικαλέστηκε οδικηγόροςτουaLτητήγιαακύρωσητης επίδικηςαπόφασης,αφοράστη διαδικασία επιλογής των υποψηφίωναπότηνΤμηματική Επιτροπή.' Ο δικη γόρος του αιτητήυπόβαλεπως ηδιαδικασίαήτανάκυρη',γιατίη αναφοράπουέγινεστηΣυμπληρωματικήΈκθεσητηςΤμηματικής Επιτροπής, ημερομηνίας 14/7/89(Παράρτημα7),ότι η'απόφαση για σύσταση του ενδιαφερόμενου μέρους λήφθηκε παμψηφεί, ήτανλανθασμένη δεδομένου ότι το μέλος τηςΤμηματικήςκ.Ιορ δανούήταναπώναπότησυνεδρίαση ημερομηνίας 14/7/89.'Οδι κηγόρος της καθ' ηςη αίτηση Επιτροπής, αντικρούοντας'τον πω πάνω ισχυρισμό, υπέβαλε πως η απάντησητης Τμηματικής που λήφθηκεκατάτησυνεδρίασητης,ημερομηνίας 14/7/89 (Πα'ράρτημα7),αναφερότανστην προηγούμενη απόφαση τηςπου~λήφθηκε στις 2/3/88 και 4/5/88και είχε διαβιβαστεί στην Επιτροπή στις 7/5/88 μετοΠαράρτημα4. Κατάτιςπιοπάνωημερομηνίες τομέ λος τηςΤμηματικήςκ. Ιορδανούσυμμετείχε, όπωςπροκύπτειαπό ( το Παράρτημα4, στις συνεδριάσεις. " ' /,•· Δεν έχωλόγοναδιαφωνήσωμετοδικηγόροτηςκαθ' ηςη αίτη σηΕπιτροπήςότιηΣυμπληρωματικήΈκθεσητηςΤμηματικήςείχε υποβληθείστην Ε.Δ.Υ.ακριβώςγιαναδιευκρινίσει προςαυτήορι σμένα θέματαπου αναφέροντανστις προηγούμενες συνεδριάσεις της.Ενπάσηπεριπτώσειόμως,οαιτητήςλήφθηκευπόψηαπότην Επιτροπή κατάτηντελική κρίσητων υποψηφίωνκαιέτοιΓη οποι αδήποτετυχόν παρατυπίατηςπροπαρασκευαστικήςπράξης θερα πεύτηκε απότην Επιτροπή.(Βλέπε, μεταξύ άλλων, Χριστόφορου fT J καιΆλλοςν. Δημοκρατίας,
(1990)3Α.Α.Δ. 1813.) ' 30 35 ~( -Ρ"' Οδικηγόρος τουαιτητήπρόβαλετον ισχυρισμό πωςοαιτητής είναι καταφανώςυπέρτερος τουενδιαφερόμενου μέρους-σεάξία, προσόντακαιαρχαιότητακαιότι ηυπέρτουενδιαφερόμενουμέ ρους σύσταση του Διευθυντή του Τμήματος ήταναόριστηΓαναιτιολόγητη και μηανταποκρινόμενησταστοιχεία των φακέλων. (>v,y 40 Όσον αφοράτο στοιχείο της αξίας, όπως προκύπτε'ί'απότις εμπιστευτικές εκθέσεις τόσο του αιτητήόσο και τουενδιαφερό μενου μέρους για τατελευταία πέντε χρόνια,οι δύο αυτοίυποψήφιοι χαρακτηρίζονταισυνεχώς ως "Εξαίρετοι". Αρα, μπορεί να ειπωθεί πως αυτοί είναι ισάξιοι. Όσον αφοράτα προσόντα, ο δικηγόρος του αιτητήϊυπέβαλε πως το ενδιαφερόμενο μέρος είναι κάτοχος διπλώματος πτυ3985 ί Παπαδόπουλος,Δ. Λαούρης ν.Δημοκρατίας
(1990)χιακού επιπέδου σεαντίθεση μετον αιτητήο οποίος είναικάτο χος μεταπτυχιακούτίτλου,οοποίος έστω καιανβάσειτωνΣχε δίων Υπηρεσίας δεν αποτελεί πρόσθετο προσόν, εντούτοις έχει βαρύτητα γιατί είναι απόλυτασχετικός μετηφύσητωνκαθηκό ντων της επίδικηςθέσης. 5 Ο δικηγόρος της καθ' ηςη αίτηση Επιτροπής υπέβαλε πως ο ισχυρισμός ότι ο αιτητής υπερέχει του ενδιαφερόμενου μέρους γιατί είναι κάτοχος του τίτλου Master of Science in Civil Engineering, Patrice Lumumba Peoples' Friendship University, 10 Moscow,ενώ το ενδιαφερόμενο μέρος διαθέτει πτυχιακόδίπλω μα in Civil Engineering of the London Polytechnic, δεν ευσταθεί γιατί οτίτλος τουαιτητήπαρόλονότι αποκαλείταιMaster, δενεί ναιμεταπτυχιακόςτίτλος,αλλάβασικός,γιατίδεναποκτήθηκεμε τάτηναπόκτησητουπρώτουτίτλου αλλάμετάαπόπενταετείςσυ- 15 νεχείς σπουδέςοι οποίεςοδηγούνσεπρώτοήβασικότίτλο. Γιατο θέμα αυτό, οδικηγόρος τηςκαθ' ηςηαίτησηπαρέπεμψετοΔικα στήριο στην πρόσφατη απόφαση ΣάββαςΚλεάνθους ν. ΕΛ.Υ.
(1989)3(B) Α.ΑΛ. 250, όπου στη σελίδα 257 ειπώθηκαν τα ακό λουθασχετικά: 20 "Η Τμηματική Επιτροπή αποφάσισε,και έτσι εισηγήθηκε στην Ε.Δ.Υ., πως το δίπλωμα που αποκτάται μετά από πε νταετήκύκλο σπουδών όπως π.χ. στη Σοβιετική Ένωση,Δυ τικήκαιΑνατολική Γερμανία,έστω και αναυτές οι χώρες το 25 θεωρούν ισοδύναμο με το M.Sc, είναι το πρώτο και βασικό δίπλωμα, όπως π.χ. του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, όπουοκύκλος σπουδών είναι επίσης πενταετής. Την εισήγη σηαυτήυιοθέτησε καιη Ε.Δ.Υ.και επομένως θεώρησε πως ο αιτητής δεν είχε δίπλωμα "Master's", ενώ τα ενδιαφερόμενα 30 πρόσωπα όπως ρητά ανέφερε στην απόφασητης, εκτός από τα άλλα προσόντα τους,είχαν και αυτότοδίπλωμα. Στην υπόθεση Μντίδης ν. Της Δημοκρατίας
(1988)3(B) Α.Α.Δ. 737, το Δικαστήριο απεφάνθηπως δεν έχει δικαιοδο- 35 σίαναερμηνεύει ταΣχέδιαΥπηρεσίας καινααποφασίζεικα τά πόσο ένας αιτητής έχειτααπαιτούμεναακαδημαϊκάπρο σόντα. Αυτό είναι έργο της Ε.Δ.Υ.,ηοποία όμως πρέπει να κάμνει την ενδεδειγμένη έρευνα." 40 Στο σημείο αυτό έχω να παρατηρήσωτα ακόλουθα σχετικά με το πιο πάνω ζήτημα: Και αν ακόμη γίνει δεκτό πως το δί πλωμα που κατέχει ο αιτητής είναι μεταπτυχιακό,η νομολογία για το θέμα τούτο είναι σαφής.Τα επιπρόσθετα προσόντα ενός 3986 3Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Λαοΰρης ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. υποψηφίου, τα οποία όμως βάσει των Σχεδίων Υπηρεσίας δεν αποτελούνπλεονέκτημα,δενπρέπειναβαρύνουνπολύστησκέ ψητης Επιτροπής,ηοποίαοφείλει να αποφασίσειγια την επι λογή του καταλληλότερου υποψηφίου πάνω στην ολότητα των περιστάσεων ενώπιοντης. Σχετικήμετοθέμααυτόείναιη από φασητηςΟλομέλειας τουΑνωτάτουΔικαστηρίου στην υπόθεση Hjiioannouv.Republic
(1983)3C.L.R. 1041,όπουστις σελίδες 1046-1047, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Possession of academic qualifications additional to those required by thescheme of service,which are notspecifiedinthe scheme of service as an advantage, should not weighgreatly in the mind of the Commission whoshould decide inselectingthe best candidate on thetotality of thecircumstances before them. Additional academic qualifications to those provided by the scheme of service do not indicate by themselves a striking superiority. (See ElliChr. KoraiandAnother v. The Cyprus BroadcastingCorporation
(1973)3 C.L.R. 546; Andreas C. Georghakis v. The Republic
(1977)3 C.L.R, 1;Evangelos HadjiGeorghiou v. The Republic
(1977)3 C.L.R. 35; CleanthisCleanthousv. The Republic
(1978)3C.L.R. 320.). As was aptly observedby Hadjianastassiou, J.,inBagdades v. The CentralBankof Cyprus(\973) 3C.L.R.417, at p.428:- 25 'Had it been otherwise, Iwouldbe inclined to the viewthat there would be no reason in inviting other candidates for that particular post once they knew in advance that amongst the candidates there was a person with higher qualifications.'" 30 35 40 Ο δικηγόροςτουαιτητήαναφέρθηκεεπίσης καιστο θέματης αρχαιότητας και υπέβαλε πως και στο σημείο τούτο ο αιτητής υπερέχει τουενδιαφερόμενου μέρουςκατά 1 χρόνοκαι4 1/2μή νες. Ο μεν αιτητής,ανέφερε,προάχθηκεστη θέση του Executive Engineer, Class I (P)
(0)την 1/12/72,ενώ το ενδιαφερόμενο μέ ρος προάχθηκε στην ίδια θέση στις 15/4/74. Ο δικηγόρος της καθ'ης η αίτηση αμφισβήτησε την αρχαιότητααυτήτου αιτητή και υπέβαλεπως με βάσητις πρόνοιες του άρθρου46 του Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου,Ν.33/67, όπωςαυτότροποποιήθηκε με το άρθρο5 του Ν. 10/83, ηαρχαιότητατου αιτητήέναντι τουενδιαφερόμενου μέρους είναι μόνο 10μήνες. Το εδάφιο
(1)του άρθρου 46 του βασικού Νόμου,Ν. 33/67, καταργήθηκεκαι αντικαταστάθηκε απότοάρθρο5 του Ν. 10/83 3987 Παπαδόπουλος, Δ. Λαούρης ν. Δημοκρατίας
(1990)με τοακόλουθοεδάφιο: "1. Η αρχαιότης μεταξύ υπαλλήλων κατεχόντων τηναυ τήν μόνιμον ή προσωρινήν θέσιν ή τάξιν της αυτής θέσεως, είτε μονίμως είτε προσωρινώς είτε από μηνός εις μήνα είτε επί αποσπάσει, είτε επί συμβάσει, κρίνεται βάσει της ημερο μηνίας της ισχύος του διορισμού, της προαγωγήςή αποσπά σεως των εις την συγκεκριμένην θέσιν ήτάξιν,αναλόγως της περιπτώσεως, ανεξαρτήτως τουτρόπουκατοχής αυτής." 5 10 Βάσει του πιο πάνω εδαφίου,ο αιτητής που προάχθηκε στη θέση Εκτελεστικού Μηχανικού, 1ης Τάξης, (Ρ)
(0)την 1/12/72, υπερέχει του ενδιαφερόμενου μέρους, που προάχθηκε στην ίδια θέσηπροσωρινά την 1/10/73, μόνο κατά 10μήνες. Θεωρώ πωςη αρχαιότητα αυτή του αιτητή έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους 15 είναι πολύ μικρή και σχεδόν ασήμαντου βάρους. Εξάλλου έχει επανειλημμένα νομολογηθεί πως ηαρχαιότηταδεν είναι το απο φασιστικό κριτήριο, αλλά το τελευταίο, το οποίο συνεκτιμάται και συσταθμίζεται μόνο όταν τα άλλα καθιερωμένα κριτήρια εί ναι περίπου ίσα. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Menelaou v.Republic 20
(1969)3C.L.R. 36,41,Partellidesv.Republic(\969) 3 C.L.R.480, Stephanou v.Republic
(1986)3C.L.R. 779, 788,Aristodemou v. Republic
(1986)3 C.L.R. 434, 443, Andreas Z. Georghiouand Others v. TheRepublic of Cyprus,through ThePublicService Commission
(1988)3(A) C.L.R. 678, ConstantinosP. loannides 25 and Others v. The Republic of Cyprus, through The Public Service Commission
(1989)3(A) C.L.R. 278). Ένα άλλο νομικό ζήτημα που θίγεται από το δικηγόρο του αιτητή στη γραπτήτου αγόρευση, αφοράτο θέμα της σύστασης 30 του Διευθυντή τουΤμήματος Δημοσίων Έργων υπέρτουενδια φερόμενου μέρους. Ο δικηγόρος του αιτητή υπέβαλε πως ησύ σταση αυτήήταναβάσιμηκαιμηανταποκρινόμενηστα στοιχεία των φακέλων,αλλάκαιαόριστη,σύντομη καιχωρίς αιτιολογία. 35 Ο Διευθυντής, προβαίνοντας στη σύσταση του, ανάφερε τα εξής (βλέπε πρακτικά συνεδρίας της Επιτροπής ημερομηνίας 15/9/89και23/10/89): "Συστήνει το Σαββάκη Γιαννικούρη,διότι κατά την άποψη του υπερτερεί των άλλων υποψηφίων στο σύ νολο των τριών κριτηρίων." Αναμφίβολα η σύσταση Προϊσταμένου Τμήματος είναι ένα σοβαρότατοστοιχείο κρίσεως από αυτάπουσυνθέτουν τηναξία του υποψηφίουκαι δεν μπορεί ναπαραγνωριστεί απότηνΕπι3988 40 3 Α.ΑΛ. 5 10 15 Λαοΰρης ν. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος, Δ. τροπή χωρίς να δώσει ειδική αιτιολογία. (Βλέπε Θεοδοσίου ν. Δημοκρατίας
(1961)3 Α.Α.Δ. (Τόμος 2), 44, Ιωάννου ν. Δημο κρατίας (19ΊΊ) 3Α.Α.Δ. 61,Δημοκρατία ν.Πέτρος Παπαμιχαήλ
(1989)3(B) Α.Α.Δ. 823 Μάριος Μουρτζής ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1615, Έλενα Σταύρου ν. ΕΛ.Υ
(1989)3(B) Α.Α.Δ. 1023.) Είναι ακόμα εμπεδωμένη αρχή στη νομολογία ότι οι συστάσεις του Διευθυντή Τμήματος θα πρέπει να συνάδουν με τις εκθέσεις και τα άλλα συναφή στοιχεία των φακέλων. Εάν αυτές έρχονται σε αντίθεση με την εικόνα που παρουσιάζουν οι εμπιστευτικές εκ θέσεις των υποψηφίων,θαπρέπει ναπαραγνωρίζονται ήνα δίδε ται σ' αυτές περιορισμένη βαρύτητα ανάλογα με την έκταση της ασυμφωνίας. (Βλέπε Ανδρέας Ααρδής ν. Δημοκρατίας
(1967)3 Α.ΑΛ. 64, ΟδυσσέαςΓεωργίου ν. ΕΛ.Υ.
(1976)3 Α.Α.Δ. 74, Δη μοκρατία ν. Κουφέττας
(1985)3 Α.Α.Δ. 1950, Σάββας Κυπριανίδης ν. ΕΛ.Υ.
(1989)3(E) Α.Α.Δ. 3101, Κωνσταντίνος Ιωαννίδης και Αλλοι ν.ΕΛ.Υ.
(1989)3(E)Α.Α.Δ..3235,Πλαστήρας Χρίστοφίδηςν. ΕΛ.Υ.
(1989)3(B) Α.Α.Δ. 1367.) 20 25 30 35 40 EivaL εμπεδωμένη αρχή στη νομολογία o n δεν υφίσταται υποχρέωση εκ μέρους του διευθυντή ν' αναφερθεί και σε υπο ψηφίους που δεν είχε πρόθεση να συστήσει. Στην απόφαση Α. Φωτίου & Αλλοι ν. ΕΛ.Υ.
(1989)3(Δ) Α.Α.Δ.2622, ειπώθηκαν σχετικά τα εξής: " όπως έχει νομολογηθεί δεν είναι απαραίτητο για τον Τμηματάρχη να κάμει ειδική αναφοράκατάτις συστάσεις του σε όλους τους υποψηφίους αλλά είναι αρκετό εάν αναφερθεί μόνο στους υποψηφίους που συστήνει (βλέπε Ταπάκηςν. Δη μοκρατίας
(1987)3 Α.Α.Δ.450 στη σελ. 456, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1980)3 Α.Α.Δ.551 στη σελ. 561)." Επίσης βλέπε για το ίδιο θέμα ΣάββαςΚνπριανίδης ν.ΕΛ.Υ.,
(1989)3(E) Α.Α.Δ.3101, ηοποίαδεν έχει ακόμη δημοσιευτεί. Η βαθμολογία του ενδιαφερόμενου μέρους γιατατελευταία εν νέα χρόνια, ήταν συνεχώς εξαίρετη. Και αν ακόμη θεωρηθεί ότι ο αιτητής και το ενδιαφερόμενο μέρος ήταν ίσοι στα προσόντα και την αξία,το ενδιαφερόμενο μέρος είχε υπέρ του τη σύσταση του Διευθυντή ηοποίαδεν αφίσταταιτου περιεχομένου των εμπιστευ τικών εκθέσεων και γενικά-της εικόνας·την οποία παρουσιάζει το ενδιαφερόμενο μέρος, όπως αυτή διαμορφώνεται μέσα από τους φακέλους της διοίκησης που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. 3989 Παπαδόπουλος,Δ. Δαοΰρηςν. Δημοκρατίας
(1990)Ο αιτητής, ο οποίος έχει το βάρος αποδείξεως, απέτυχενα αποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους. ΤοΔιοικητικό Δικαστήριο δεν ακυρώνει απόφαση διορισμού ήπροαγωγής ανηαπόφασηαυτήλήφθηκε σύμφωνα με τοΝόμο 5 και ταγεγονότα τηςσυγκεκριμένης υπόθεσης καιήταν εύλογα επιτρεπτή,ούτεκαιυποκαθιστάτηδικήτουκρίσηαναφορικάμε την επιλογή του καταλληλότερου υποψηφίου για προαγωγήή διορισμό, μετηνκρίση τουαρμόδιου οργάνου. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Alexandros Christou and Others v. Public Service 10 Commission, 4 R.S.C.C. 1,σελ. 6, Charalambos Georghiades and Another v.Republic (PublicService Commission)
(1970)3 C.L.R. 257, στη σελ. 268, Odysseas Georghiou v. Republic (PublicService Commission)
(1976)3 C.L.R. 74,σελ. 82, Piperi and Others v. Republic
(1984)3 C.L.R. 1306, Republic v. 15 Zachariades
(1986)3C.L.R.852.) Πα τους πιο πάνωλόγους,η υπόθεση απορρίπτεταιμεέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 3990 20