clr/1990/1990_3_4057.pdf

(4)(a) των περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969 - 1986,όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 65/87— Αντικειμε­ νική αδυναμία συμμορφώσεως προς την πιο πάνω νομοθετική διά­ ταξη — Παράβαση ουσιώδους τύπου — Χρηστή διοίκηση — Εφαρ­ μοστέες αρχές. Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Προαγωγές — Αρχαιότητα — Εσφαλμέ­ νη επίκληση νομοθετικής διάταξης αναφορικά με το κριτήριο κα­ θορισμού αρχαιότητας των υποψηφίων — Δεν επηρεάζει την εγκυ­ ρότητα της προσβαλλόμενης απόφασης, αν η απόφαση μπορούσε να στηριχθεί πάνω στην ορθή νομοθετική διάταξη. 15 Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Κατανομή θέσεων κατά ειδικότητες — Πότε είναι επιτρεπτή. 20 Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Προαγωγές — Εμπιστευτικές Εκθέσεις — Απλή μετονομασία τους σε Υπηρεσιακές Εκθέσεις — Είναι άνευ 4057- Λιμναίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)επιπτώσεων. Διοικητικό όργανο — ΓενικέςΑρχές Διοικητικού Δικαίου — Διακρι­ τική εξουσία της Διοίκησης — Προαγωγές Εκπαιδευτικών Λει­ τουργών — Εκτίμηση γεγονότων— Εφαρμοστέες αρχές. 5 Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Προαγωγές — Προσωπικές συνεντεύ­ ξεις — Απόδοση υποψηφίων— Διακριτική εξουσία της Ε.Ε.Υ. Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Προαγωγές — Σχέδια Υπηρεσίας— Ερμηνεία και εφαρμογή — Αρμοδιότητα της Ε.Ε.Υ. — Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει αν ηερμηνείακαι ηεφαρμογή τους ήταν εύλογαεπι­ τρεπτή. 10 Οι εφεσείουσες είναι καθηγήτριες σε σχολές Μέσης Παιδείας. ΟιδύοπρώτεςτωνΟικοκυρικώνκαιη τρίτητων Γαλλικών. Οιδύο πρώτες δε συμπεριλήφθηκανστον κατάλογοπροακτέωνπου ετοί­ μασεηαρμόδια ΣυμβουλευτικήΕπιτροπή. Η τρίτηείχεσυμπεριλη­ φθεί αλλάδεν προάχθηκελόγω τηςγενικής της βαθμολογίας. 15 20 Λόγοι εφέσεως: 1. Ηαπόφασητης Ε.Ε.Υ.ότι το ενδιαφερόμενο μέρος Α.Σφικτού ήταν προακτέα με μίαμόνο αξιολόγησηΛήφθηκε κατάπαράβα­ ση του Αρθρου 35Β

(4)(α) των περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων,όπωςτροποποιήθηκαν μετο Νόμο65/

1. 25
2. Εφαρμογήεσφαλμένης νομοθετικής διάταξηςαναφορικά με το κριτήριο αρχαιότητας τωνυποψηφίων. 30
3. Δεν είναι επιτρεπτή η χωρίς ειδική νομοθετική εξουσιοδότηση και κανονιστική πράξη απόαρμόδιοόργανο, κατανομήτωνθέ­ σεων κατάειδικότητες.
4. Τοεύρηματης Ε.Ε.Υ.ότιήταντυπική ημετονομασίατων εκθέ- 35 σεων αξιολόγησης από "εμπιστευτικές" σε "υπηρεσιακές"είναι εσφαλμένη.
5. Οι διαπιστώσεις της Ε.Ε.Υ. ότι η εφεσείουσα δεν είχε πρόσθετο προσόν καιότι έγινε ορθήεφαρμογήτου νόμου πουαφορούσαν τιςπροσωπικέςσυνεντεύξεις τωνυποψηφίων,ήτανεσφαλμένες. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απέρριψετην έφεσηκατάπλειοψηφία. 4058 40 3 Α.Α.Λ. Λιμνάτον κ.ά.ν.Δημοκρατίας Α. Υπό Λοΐζου, Π.,συμφωνούντων και των Δημητριάδη,Δ.,Πα­ παδόπουλου,Δ.καιΧατζητσαγγάρη, Δ.: 5 10
6. Η ύπαρξημιας μόνο αξιολόγησης αντί δύο,όπως προβλέπει το Αρθρο 35Β

(4)(α) του Νόμου,δεν οφείλεται σε υπαιτιότητατου ενδιαφερόμενου μέρους. Ηδιοίκηση μπορεί ναπαραβλέψειου­ σιώδη τύπο του Νόμου και του Σχεδίου Υπηρεσίας, όταν δεν υπάρχει αντικειμενικά ηδυνατότηταεκπλήρωσης του.

1. Η επίκληση εσφαλμένης νομοθετικής διατάξεως δεν οδηγεί σε ακυρότητα ανηαπόφασηήτο μέρος αυτής, μπορούσε να στηρι­ χθεί πάνωστην ορθήνομοθετική διάταξη. Η αναφοράστοΝόμο 65/87, αντί στο Νόμο 157/87,δε διαφοροποιεί τηναρχαιότητα των υποψηφίωνόπωςορθάαποφάσισεοπρωτόδικοςΔικαστής. 15
2. Η κατανομήτων θέσεων κατάειδικότητες ήτανπροκαθορισμέ­ νη με βάση τα Μνημόνια που αποτέλεσαν μέρος των Σχεδίων Υπηρεσίας καιδεν μπορούσε νααγνοηθεί απότηνΕ.Ε.Υ. 20 25 30 35 40
3. Το εύρημα της Ε.Ε.Υ.ότι ηαιτητριαδεν είχε το πρόσθετοπρο­ σόν,ήτανεύλογα επιτρεπτόκαιτοΔικαστήριο ωςεκτούτουδεν θα επέμβει προςανατροπήτου, κατ'εφαρμογήν τηςαρχήςότι η ερμηνεία και εφαρμογήτων Σχεδίων Υπηρεσίας αποτελεί δια­ κριτική ευχέρεια της Ε.Ε.Υ.
4. Η απλήμετονομασία των εμπιστευτικών εκθέσεων σευπηρεσια­ κές δεν επηρεάζει τοκύρος τους.
5. Η εκτίμηση τηςαπόδοσηςτων υποψηφίωνστις προσωπικές συνεντεύξεις, εμπίπτει στην αρμοδιότητατης Ε.Ε.Υ.,ηοποίαδεν υποχρεούταιναακολουθήσει τις κρίσεις τουαρμόδιουλειτουρ­ γού ο οποίος εκφράζει τις δικές του εκτιμήσεις ήνα δώσει αι­ τιολογία για διαφορετικήεκτίμηση. Β. Υπό Νικήτα,Δ.,συμφωνούντων καιτων ΜαλαχτούΔ.,και Αρτεμίδη,Δ.: Σύμφωνα με τη νομοθετική διάταξη του Αρθρου 3Β

(4)(α) του Νόμου,οι τελευταίες δύο αξιολογήσεις αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση και ασκούν καθοριστική επίδραση στην εκτίμηση τηςυπηρεσιακήςικανότηταςτωνκρινόμενων. Αποτελούν ωςεκ τούτου τύπο ουσιαστικής σημασίας η παράβαση του οποίου, όπως έχει καθορισθεί απότηνομολογία, αποτελεί λόγοακυρό­ τητας. Ηέλλειψητης μιαςβαθμολογίαςπουαποτελείεπιτακη4059 Λιμνάτου κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)κή διάταξητουπιοπάνωάρθρουτουΝόμου, δεν μπορείνα θε­ ραπευθείμετηνεπίκληση τηςαρχήςτηςχρηστήςδιοίκησης. Ηέφεσηαπορρίπτεταικατάπλειοψη­ φίαχωρίςέξοδα. 5 Αναφερόμενες υποθέσεις: Papadopoullos v. Republic

(1968)3C.L.R. 662, 10 Cyprus CementCo. Ltdv. Republic

(1974)3C.L.R. 304, ΚαραγιώργηςκαιΆλλοι v. Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 1669, 15 Savva v. Republic

(1986)3(A) C.L.R. 445. Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασηςΔικαστού του Ανωτάτου Δι­ καστηρίου (Στυλιανίδη,Δ.) πουδόθηκεστις27 Οκτωβρίου, 1989 (Αριθμοί Προσφυγών 27/88 και 290/88) με την οποία απορρί­ φθηκαν οι προσφυγές των εφεσείουσώνεναντίον τηςαπόφασης της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας να προάξει ταενδια­ φερόμενα μέρη στη θέση Καθηγητή Κλίμακα Α10 στη Μέση Εκπαίδευση 20 25 Α. Σ. Αγγελίδης, για τις Εφεσείουσες. Ρ.Πετρίδον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τους Εφε­ σίβλητους. 30 Cur. adv. vult. Α.Ν.ΛΟΪΖΟΥ,Π.:Μετηναπόφασημουαυτήσυμφωνούνκαι οι Δικαστές,Δημητριάδης,ΠαπαδόπουλοςκαιΧατζητσαγγάρης. 35 Η Έφεση αυτή στρέφεται εναντίον της πρωτόδικης απόφα­ σης Δικαστή τουΔικαστηρίου τούτου μετηνοποίααπέρριψε τις προσφυγέςτωντριών εφεσείουσών,πουσυνεκδικάστηκανύστε­ ρα από διαταγή του Δικαστηρίου, μια και παρουσίαζανκοινά 40 νομικά καιπραγματικάσημεία. Οι δύο πρώτες εφεσείουσες - αιτήτρΛες στην προσφυγή αρ. 27/88,είχαν διορισμό στον κλάδο των Οικοκυρικών. Ηεφεσει4060 3 ΑΛΛ. Λιμνάτου κ.ά.ν. Δημοκρατίας Δοΐζου, Π. ουσα - αιτητριαστην προσφυγή αρ.290/84,στον κλάδο καθηγή­ τριας Γαλλικών. 5 10 15 20 25 30 35 Μια τρίτη προσφυγή με αριθμό28/88συνεκδικάστηκε με τις άλλες δύο και απορρίφθηκε όπως και αυτές αλλά δενκαταχω­ ρήθηκεέφεση σεαυτή. Η Συμβουλευτική Επιτροπή η οποία ορίστηκε σύμφωνα με τους περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμους του 1969-1986, όπως τροποποιήθηκαν από τον περί Δημόσιας Εκ­ παιδευτικής Υπηρεσίας (Τροποποιητικό)Νόμοτου 1987 (Νόμος Αρ. 65 του 1987),που στη συνέχεια θα αναφέρονται όλοι μαζί ως ο Νόμος,κατάρτισε κατάλογο αυτών που προτείνονταν για προαγωγήστη θέση καθηγητήστην Κλίμακα Α10 Μέσης Εκπαίδευσης,αφούέκαμεαποτίμησησε μονάδες της αξίας,της αρχαι­ ότητας και των προσόντων των υποψηφίων. Οι εφεσείουσες 1 και 2 Λιμνάτη και Μαυροπούλουσυγκέντρωσαν 180 μονάδεςη κάθεμιακαιγι' αυτόδεν προτάθηκανγιαπροαγωγή,ενώ η εφεσείουσα 3 Αννα Βιολάρη, συγκέντρωσε συνολικά 185 μονάδες και έτσικατατάγηκεστην έκτηθέση στον κατάλογοαυτό. Η ΕπιτροπήΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας - ηΕπιτροπή- με βά­ σητο άρθρο 35Β

(8)του Νόμου,εξέτασε τις ενστάσεις πουυπο­ βλήθηκαν για αναθεώρηση του καταλόγου αυτού και κατάρτισε τον τελικό κατάλογο. Στις 21 και 22 Δεκεμβρίου κλήθηκαν οι υποψήφιοι σε προσωπικές συνεντεύξεις στις οποίες παρίστατο και ο κ. Λυκούργος Κάπας, Επιθεωρητής Α, για το Διευθυντή Μέσης Εκπαίδευσης. ΗΕπιτροπήαφούαξιολόγησε τηναπόδοσητωνυποψηφίωνκαι αφούέλαβευπόψητουςπροσωπικούςκαιεμπιστευτικούς τουςφα­ κέλους καιτην εντύπωση πουαπεκόμισε απότις προσωπικές συ­ νεντεύξεις μεβάσητοΑρθρο 35Β

(10)(β)τουΝόμου, αύξησετιςμο­ νάδεςτων υποψηφίωνκαιτελικά ομόφωνααποφάσισετην προαγωγήτωνενδιαφερομένων μερών από 1 Ιανουαρίου 1988. Ο πρώτος λόγος εφέσεως είναι ότι: 40 "η πρωτόδικη απόφαση εσφαλμένα έκρινε ότι μπορούσε να ήταν υποψήφια,να περιληφθεί στον πίνακα που ηΣυμβου­ λευτική Επιτροπή ετοίμασε και να προαχθεί ενδιαφερόμενο πρόσωπο με μια μόνο αξιολόγηση στη θέση. Εσφαλμένα το Δικαστήριο έκρινε παραγνωρίζοντας το Νόμο ότι όεν μπο­ ρούσε κατάτη 'χρηστή διοίκηση' να θυματοποιηθεί δήθεν το 4061 Λοΐζου, Π. Λιμνάτου χ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)ενδιαφερόμενο τούτο πρόσωπο επειδήδεν είχεδεύτερηαξιο­ λόγησηκαι άραπως ορθάπροήχτηκε." Το ενδιαφερόμενο πρόσωπο στην περίπτωση αυτή ήταν η Αφροδίτη Σφικτού. Η προσέγγιση τουπρωτόδικουΔικαστήστο θέμα αυτόήτανότι: 5 "Δεν είναι επιτρεπτή, καιείναι αντίθετημετην αρχήτηςχρη­ στής διοίκησης, η θυματοποίηση καθηγητή ή υπαλλήλου, επειδήηδιοίκηση,χωρίς υπαιτιότητατου,δεν έκαμετακτική 10 επιθεώρηση και αξιολόγηση. Ως εκ τούτου η παράλειψη της επιθεώρησης και η αξιολόγηση της Σφικτού δεν μπορεί να προσβληθεί ως λόγος ακύρωσης της προαγωγήςτης." Στο Σχέδιο Υπηρεσίας στην παράγραφο 2, σχετικά με τα 15 απαιτούμενα προσόντα, αναφέρεται ότι ο υποψήφιος πρέπει "να έχει λείαν ευδόκιμον υπηρεσίαν βάσει των δύο τελευταίων εμπιστευτικών εκθέσεων". Η σχετική δε νομοθετική διάταξη είναι το άρθρο 35Β

(4)(α) του Νόμουτο οποίο προβλέπει ταπιοκάτω: 20 "(α) αξία: το σύνολο των μονάδων που προκύπτει από την πρόσθεση του τετραπλασίου του μέσου όρου των τελευταίων δύοβαθ­ μολογιών και του μέσου όρου της συνολικής βαθμολογίας των τελευταίων δέκαετών υπηρεσίας στη θέση ή,προκειμέ­ νουγιαυποψηφίους μευπηρεσίαλιγότερη απόδέκαέτηστη θέση,τουμέσου όρουτηςσυνολικής βαθμολογίαςστηθέση·" ELVOL παραδεχτό ότι το ενδιαφερόμενο αυτό μέρος είχε μια αξιολόγηση αντί δύο, όπως φαίνεται και στον κατάλογο της Συμβουλευτικής Επιτροπής στον οποίο έχει την πέμπτη θέση στη σειρά προτεραιότητας,με βαθμό 36 για ένα χρόνο. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας μας,ότι παράβαση ου­ σιώδους τύπουσυνιστά λόγο ακυρώσεως. Ωστόσοηκάθεπερί­ πτωση πρέπει να αντιμετωπίζεται με βάση τις ιδιαίτερες περι­ στάσεις της.Στηνκρινόμενη έφεσητοενδιαφερόμενο μέρος Σφικτού, είχε μια αξιολόγηση αντί δύο.Αυτήηκατάσταση πραγμά­ των,όπως πολύορθάβρήκετο πρωτόδικοΔικαστήριο δεν οφεί­ λεται σε υπαιτιότητατης και επομένως ημητήρηση του ουσιώ­ δους τύπου στην περίπτωση της ανάγεταισε λόγους "πραγματι4062 25 30 35 40 3 ΑΛΛ. Λιμνάτου χ.ά.ν. Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. κήςαδυναμίας".Έχει δεγίνει δεκτό απότο Conseil d' Etat ότι η διοίκηση μπορεί να παραβλέψει "τύπον τινά και δηκαι αυτούς τους χαρακτηριστέους ως ουσιώδεις, εφ' όσον ητήρησίς του εν τησυγκεκριμένη περίπτωση είναι εντοις πράγμασιν αδύνατος." 5 Στο Σύγγραμμα "Η ΠαράβασιςΟυσιώδους Τύπου ως Λόγος Ακυρώσεωςτων Διοικητικών Πράξεων" του ΣτέφανουΙ.Δεληκωστόπουλου αναφέρονταιταπιο κάτωστις σελ. 87-89: 10 15 20 25 30 35 40 "III. Μητήρησις τύπωνένεκα πραγματικήςαδυναμίας ήλό­ γω εξαιρετικών συνθηκών. 1. Μεγαλυτέρας οπωσδήποτε σπουδαιότητος είναι ο κα­ νών οαφορώνεις τηνύπαρξινήμηουσιώδους τυπικούελαττώματος επί παραλείψεως αδυνάτων διατυπώσεων (formalites impossibles). Αποστολή των τύπων και των διαδικασιών είναι ηκατά τονπροσήκονταειςταςαρχάςτηςχρηστής διοικήσεως τρόπον διεξαγωγή του διοικητικού έργου και ουχί ηδυσχέρανσις ήη εμπόδισις τούτου. Ενόψει της αρχήςταύτης ηγαλλική νομο­ λογία και θεωρία δέχονται ότι ηδιοίκησις δύναταινα παρά­ βλεψη τύποντινάκαιδηκαιαυτούςτους χαρακτηριστέους ως ουσιώδεις, εφ' όσον η τήρησίς του εν τη συγκεκριμένη περι­ πτώσει είναιεντοιςπράγμασιναδύνατος. Η πραγματική αδυ­ ναμία τηρήσεως του τύπου αίρει καθ' ωρισμένον τρόπον το τυπικόν τούτο ελάττωμα. Οπωσδήποτε δέον να σημειωθή ότι τοConseild' Etatκάμνειχρήσιντουκανόνοςτούτουτηςπραγ­ ματικήςαδυναμίας με ιδιαιτέραν περίσκεψιν. Ειςτηνβάσιντηςθεωρίαςπερίπραγματικής αδυναμίαςτη­ ρήσεως τύπων κείται ησκέψις της ανωτέραςβίας,τηςοποίας έχομεν εν προκειμένω μεταφοράν εις την περιοχήν της νομιμότητος των διοικητικών πράξεων. Αλλοι όμως των Γάλλων συγγραφέων εμπλέκουν εν προκειμένω και την έννοίαν των εξαιρετικών περιστάσεων (circomstancesexceptionelles). Επί της διαφοράς των δύο θεμελιώσεων θα επανέλθωμεν αμέσως κατωτέρω. Ενταύθα,ανεξαρτήτως της ειδικωτέραςνομικήςαρχήςεφ'ηςβασίζεταιηεξαίρεσις τωναδυνάτωντούτων διατυπώσεων,δέον ναδιακριθούναιδιάφοροι μορφαί,υφ'ας εμφανίζεταιηαδυναμίααυτή. Εντηεπιστήμηδιακρίνονταισχε­ τικώς δύο κατηγορίαι ή περιπτώσεις πραγματικής αδυναμίας. α) Εκείνηκαθ' ηνεκπραγματικώνλόγων δεν υπάρχειαντικει4063 Λοΐζου, Π. Λιμνάτου κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)μενικώς δυνατότης να εκπληρωθή ο εκ του νόμουπροδιαγρα­ φόμενος τύπος και β) όταν υφίσταται μεν η δυνατότης αύτη, αλλά τα προς τούτο υποχρεούμενα να ενεργήσουν ή να συ­ μπράξουν όργανα ή αυτοί οι ενδιαφερόμενοι ιδιώται αρνού­ νται να πράξουν τούτο. Όθεν εν τη δευτέρα περιπτώσει διακρίνονται δύο επί μέρους περιπτώσεις αναλόγως ανοαονούμενος ναενεργήσηείναι διοικητικόν όργανον ή διοικούμενος. 5 α. Ηεκ πραγματικώνλόγων αντικειμενική αδυναμία τηρή­ σεως των προδιαγεγραμμένων διαδικασιών και τύπων δυνα- 10 ται να έχη ποικίλην προέλευση. Ούτως εις το αναφερόμενον συνήθως παράδειγμαυπότων Γάλλων συγγραφέων εκτηςνο­ μολογίας του Conseil d' Etat ο νόμος προέβλεπεν ότι το πει­ θαρχικόν συμβούλιον επί των δημοτικών υπαλλήλων ωρισμένης κοινότητος απαρτίζεταιεκ τριών δημοτικών συμβούλων, 15 δύο δημοτικών υπαλλήλων και ενός διευθυντού της σχετικής υπηρεσίας, πλην εκείνου υπότον οποίον υπήγετο ο πειθαρχι­ κώςδιωκόμενος υπάλληλος. Εντηειρημένη περιπτώσει υπήρχεν όμως μόνος εις διευθυντής, δι*ο μηούσης πλέον δυνατής τηςτηρήσεως του σχετικού τύπου,τοπειθαρχικόν συμβούλιον 20 απηρτίσθη διατης συμμετοχής και ενός τετάρτου συμβούλου. To Conseil d' Etat επί της σχετικής αιτήσεως ακυρώσεως του ενδιαφερομένου, παραπονουμένουδιατην τοιαύτην παρά τον νόμον σύστασιν του συμβουλίου, ηκύρωσε την απόφασιν,αλλό μόνον επί τω λόγω ότι έδει να χρησιμοποιηθή πρόσωπον 25 ανήκον ουχί εις διάφορονκατηγορίαν εκείνης ην προέβλεπεν ο νόμος. Κατ' ουσίαν όμως το Conseil d' Etat εδέχθηενταύθα παραμερισμόν τουπροδιαγεγραμμένου τύπουλόγωπραγματι­ κήςαδυναμίαςτηρήσεως του. 30 Εις ετέραν περίπτωσιν η πραγματικήαδυναμία τηρήσεως του τύπου ενέκειτο εν τω ότι ησύνθεσις οργάνου τινός προ­ βλεπομένη υπό παλαιοτέρου νόμου αντετίθετο εις τον εφαρμοστέον την στιγμήν εκείνην κ.ο.κ. Γενικώς δύναταιναλεχθή ότιοι λόγοιπραγματικήςαδυναμίαςδύνανταιναοφειλωνται είτε εις τας πραγματικός συνθήκας είτε εις νομικός μεταβολάς,καθιστώσας ανεφάρμοστον τον τύπον." 35 Όπως είναι φανερό στην περίπτωση που εξετάζομεν ητήρη­ ση του ουσιώδους τύπου, σύμφωνα με τον οποίο έπρεπε το εν- 40 διαφερόμενο μέρος ναέχειδύοαξιολογήσεις, ήτανεκτωνπραγ­ μάτων αδύνατη,γιατί δεν υπήρχε, αντικειμενικά ηδυνατότητα να εκπληρωθεί ο τύπος ο οποίος προδιαγράφεται απότο Νόμο και το Σχέδιο Υπηρεσίας. Σε τέτοιες περιπτώσεις η διοίκηση 4064 3 Α.Α.Δ. 5 Αιμνάτου κ.ά. ν. Δημοκρατίας Λσΐζου, Π. μπορεί να παραβλέψει τον σχετικό ουσιώδη τύπο. Κατά συνέ­ πεια κρίνουμε on δεν συντρέχει παράβασηουσιώδους τύπου η μηεφαρμογήτου ισχύοντος κατάτον ουσιώδη χρόνο δικαίου, ο δε σχετικός λόγος ακυρώσεως δεν ευσταθεί και επομένως ο πρώτος λόγος εφέσεως αποτυγχάνει. Ο δεύτερος λόγος εφέσεως είναι ότι: 10 "2. Εσφαλμένα το Δικαστήριο έκρινε ότι μπορούσε να διασωθεί η τελική πράξη όταν η προπαρασκευαστική της Συμ­ βουλευτικής Επιτροπής που ο Νόμος προβλέπει στηρίκτηκε σε διάταξηήδηκαταργηθέντος άρθρου. Εσφαλμένα δε έκρινε ότι το άρθρο 35(B) 4(γ) πριν και μετά την τροποποίηση του δεν επέφερε καμιάδιαφοράστο κριτήριο αρχαιότητας." 15 20 25 Το άρθρο 35Β

(4)(γ)του Νόμου όπως είχε τροποποιηθεί από το Νόμο Αρ. 65 του 1989, τροποποιήθηκε πάλιν με κατάργηση και αντικατάσταση του από το άρθρο 2 του περί Δημόσιας Εκ­ παιδευτικής Υπηρεσίας (Τροποποιητικού) (Αρ. 3) Νόμου του 1987 (ΝόμοςΑρ. 157του 1987). ΟΝόμοςαυτόςάρχισε να ισχύ­ ει από τις 8 Μαΐου 1987, και έτσι αυτό ήταν το ισχύον δίκαιο κατά τον ουσιώδη γιατηλήψη της επίδικης απόφασης χρόνο. Τοάρθρο35Β

(4)(γ) όπως είχεδιαμορφωθεί απότο Νόμο Αρ. 65 του 1987, είναι το πιοκάτω: "Αοθοο 35Β

(4)(ν)του Νόιιου65/87: (γ) αρχαιότητα: 30 η μονάδα για κάθε συμπληρωμένο έτος υπηρεσίας στη θέση εφαρμοζομένων των διατάξεων του άρθρου 37 του Νόμου αυτού-" 35 Διαμορφώθηκε δε μετο άρθρο2του ΝόμουΑρ. 157 του 1987 όπως πιοκάτω: "Αοθοο 2 του Νόμου 157/87: 40 (γ) αρχαιότητα: μία μονάδαγια κάθε συμπληρωμένο έτος υπηρεσίας σε θέση από τηνοποίαουποψήφιος μπορεί ναπροαχθεί σύμφωνα με τα σχέδια υπηρεσίας, και ειδικά στην περίπτωση διορι4065 Λοΐζου, Π. Λιμνάτον κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)ομού/προαγωγής σε θέση Βοηθού Διευθυντή Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης (Μέση Γενική ήΤεχνική Εκπαίδευση) επτά δέ­ κατατης μονάδαςεπιπρόσθετα,γιακάθεσυμπληρωμένο έτος προηγούμενης εκπαιδευτικής υπηρεσίας σε δημόσια σχολεία ή/καιγια άλλη αναγνωρισμένη προϋπηρεσία." 5 Είναι γεγονός OTLη αρχαιότηταγια τις αιτήτριες όσο καιγια τα ενδιαφερόμενα μέρη υπολογίστηκε με βάση τη διάταξη του Νόμου,όπως είχετροποποιηθεί αρχικάαπότο ΝόμοΑρ. 65 του 1987. 10 Ο πρωτόδικος Δικαστής ορθάδιαπίστωσε ότι καμιά διαφορά δεν υπάρχει στις δύο νομοθεσίες στο κριτήριο της αρχαιότητας αναφορικάμετις μονάδες πουδόθηκανστις αιτήτριεςκαισταεν­ διαφερόμενα μέρη, ούτε και οι αιτήτριες ισχυρίστηκαν ότι οι 15 αριθμητικές μονάδες αρχαιότηταςτους υπολογίστηκαν εσφαλμέ­ να,και έτσικατέληξε στο συμπέρασμα ότι "ηαναφοράστο Νόμο 65 του 1987 αντίστο Νόμο 157του 1987,καμιάεπιρροήδεν άσκη­ σε στη βαθμολογία από τη Συμβουλευτική Επιτροπή." Αξίζει όμως ναπαρατηρηθείότι ηΕπιτροπήότανεξέτασε τις ενστάσεις 20 μεβάση τοεδάφιο8τουάρθρου35Β αποφάσισεότιορθάκαισύμ­ φωνα με τις διατάξεις του άρθρου 35Β

(4)του Νόμου,όπωςτρο­ ποποιήθηκε απότο ΝόμοΑρ. 157 του 1987, υπολόγισε τις μονά­ δες αρχαιότηταςτους ηΣυμβουλευτική Επιτροπή. 25 Επομένως ορθά ο πρωτόδικος Δικαστής αποφάσισε το ση­ μείο αυτό,η δεεπίκληση εσφαλμένης νομοθετικής διατάξεωςδεν οδηγεί σε ακυρότητα αν ηαπόφασηήτο μέρος αυτής μπορούσε να στηριχθεί πάνω στην ορθή νομοθετική διάταξη. (Βλέπε PapadopouUos v.Republic

(1968)3C.L.R. 662 στη σελ. 674, και 30 The Cyprus Cement Co. Ltd. v. Republic

(1974)3 C.L.R. 304 στις σελ. 307, 308.) Επιπλέον από τη σύγκριση των στοιχείων των φακέλων και του καταλόγου υποψηφίων, όπως ετοιμάστηκε, δε διαπίστωνε- 35 ται ότι η αναφοράστην εσφαλμένη νομοθετική διάταξηδιαφο­ ροποιούσε οτιδήποτε στον υπολογισμό της αρχαιότητας των υποψηφίων,όπως απαιτείταιαπότο Νόμο. Δεν υπάρχει επομέ­ νως λόγος ακυρότηταςπάνωστο σημείο αυτό.Σχετική αναφορά μπορεί να γίνει στην υπόθεση Λ. Καραγιωργηκαι Άλλοι ν.Λη- 40 μοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 1669, όπου στη σελ. 1682 είπε ότι: "Η αναφορά στα πρακτικά της 23ης Δεκεμβρίου, 1987, λανθασμένα, του Αρθρου 35Β

(1)καθόλου δεν επηρεάζει τη 4066 3 Α.Α.Δ. Λιμνάτου κ.ά. ν. Δημοκρατίας Λοΐξου, Π. νομιμότητα της διαδικασίας ή της απόφασης. Δεν είναιπα­ ράβασητύπουήνόμου και δεν αποτελεί λόγοακυρότητας." Ο τρίτος λόγος εφέσεως είναι ότι: 5 "Εσφαλμένα τοδικαστήριο έκρινεότι μπορούσε ναγίνεικατα­ μερισμός των συγκεκριμένων θέσεων κλίμακας Α10 κατά τον τρόπο με τον οποίον κατανεμήθησαν,χωρίς Νομοθετική εξου­ σιοδότηση καιχωρίς κανονιστική πράξη αρμόδιουοργάνου." 10 Σχετικές με το λόγο αυτό είναι οι σημειώσεις του Σχεδίου Υπηρεσίας πουαναφέρουν: 15 "(α)Αι προς πλήρωσιν θέσεις κατανέμονται μεταξύ Καθηγητων/Εκπαιδευτώνβάσειτης εκάστοτε υφισταμένηςαναλο­ γίας μεταξύ Καθηγητών/Εκπαιδευτών επί των Κλιμάκων Α5-Α7-Α8, εξαιρουμένων των Καθηγητώνοι οποίοι διδά­ σκουν το μάθηματων ΠρακτικώνΓνώσεων. 20 (β)Οαριθμόςτων θέσεων οοποίοςπροορίζεταιδιατουςΚαθηγητάς οι οποίοι διδάσκουν το μάθημα των Πρακτικών Γνώσεωνκαθορίζεταιεις το Μνημονιον Συμφωνίαςμετα­ ξύ αυτώνκαι Κυβερνήσεως, ημερομηνίας 4.5.1981." 25 θα πρέπει όμως να αναφερθεί εδώ ηαπόφαση του Υπουργι­ κούΣυμβουλίου αριθμός20.363,ημερομηνίας 14 Μαΐου 1981,η οποία προβλέπει ταπιοκάτω: 30 35 ν 40 "Το Συμβούλιον απεφάσισεν όπως εγκρίνη την επιτευχθείσανσυμφωνίαν διατην ρύθμισιν τουθέματοςτων Καθηγητών Πρακτικών Γνώσεων, την εκτιθεμένην εις το συνημμένον εις την ως άνω Πρόταση Μνημονιον Συμφωνίας ημερομηνίας 4ης Μαΐου, 1981." θα πρέπει να θεωρηθεί ότι ηπιο πάνωαπόφασηαποτελεί μέ­ ροςτουΣχεδίου Υπηρεσίας και μαζίκαλύπτουντουςεκπαιδευτι­ κούς και τους καθηγητέςτων πρακτικώνγνώσεων γιατί η αναλο­ γία ήτανπροκαθορισμένη με βάσητα Μνημόνια πουαποτέλεσαν μέρος των σχεδίων υπηρεσίαςκαι σαντέτοιαδεν μπορούσε να τα αγνοήσει τοαρμόδιοδιοικητικό όργανο,δηλαδή η Επιτροπή. Επιπλέον με τις προσφυγές τους οι εφεσείουσεςπροσέβαλαν μόνο την προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών που ανήκουν στα γενικά μαθήματα και δεν προσβάλλουν τον κατάλογο της 4067 Λοΐζου, Π. Λιμνάτου κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)Συμβουλευτικής Επιτροπής που αφορά τους εκπαιδευτικούς ή τους καθηγητές πρακτικών γνώσεων ή την απόφαση της Επι­ τροπής που αφοράτους εκπαιδευτικούς ήτους καθηγητές των πρακτικώνγνώσεων. Επομένως ο λόγος αυτόςαποτυγχάνει. 5 Ο τέταρτος λόγος εφέσεως αποσύρθηκε και ερχόμαστε στον πέμπτο λόγο εφέσεως ο οποίος είναι ότι: "Εσφαλμένα το Δικαστήριο έκρινε ότι η αιτητρια Βιολάρη δεν • εδικαιούτο μονάδες πρόσθετες βάση του άρθρου 3'5Β

(4)(β)για τα επιπλέον Πανεπιστημιακάπροσόντα της." 10 Τοσχετικό απόσπασματης εφεσιβαλλόμενης απόφασηςείναι το πιο'κάτω: 15 "Η αιτητρια στην Προσφυγή Αρ. 290/88είναικαθηγήτρια των Γαλλικών. Τον Μάρτιο- Απρίλιοτου 1987 υπογράφτηκε Συμβόλαιο μεταξύ εκπροσώπου του Πανεπιστημίου της Ορ­ λεάνης, Γαλλίας καιτουΠαγκύπριουΣυνδέσμου Καθηγητών Γαλλικής Γλώσσας, μετο οποίο, μεταξύ άλλων συμφωνήθηκαν καιταακόλουθα:- 20 '(ά) Κατάτη διάρκεια του Καλοκαιριού 1987, μεταξύ της29ης '" Ιουνίουκαιτης 15ηςΣεπτεμβρίου,τοΠανεπιστήμιοΟρλεά­ νης θαπροσφέρει στηΛευκωσίαγια μιαομάδα20 περίπου 25 φοιτητών,τηνπροετοιμασίατουΔιπλώματος Πανεπιστημίlf " ουστηΔιδακτικήτηςΓαλλικής σαν Ξένης Γλώσσας. Αυτήη προετοιμασίαθααντιπροσωπεύει 300 ώρεςδιδασκαλίας. (β)Οι υποψήφιοι θα προταθούν απότον Παγκύπριο Σύνδεσμο Καθηγητών Γαλλικής Γλώσσας, αλλά θα πρέπει ήδη να είναι Καθηγητές της Γαλλικής και να διαθέτουν μόρ\' φωσηπουτο Πανεπιστήμιο της Ορλεάνης νααναγνωρίζει 'σαν ισότιμητου ΕπιπέδουDEUG. 30 35

(7)(δ)Τα Διπλώματα θα απονεμηθούν από το Πανεπιστήμιο της 'Ορλεάνης σύμφωναμετααποτελέσματατων εξετάσεων και [",τηναπόφασητης Εξεταστικής Επιτροπήςκατάτοτέλοςτης 40 εκπαίδευσης. Το μέλη της Επιτροπής θα υποδειχθούν με απόφασητου ΠροέδρουτουΠανεπιστημίουτης Ορλεάνης.' Τα επιμορφωτικά μαθήματα οργανώθηκαν πράγματι στη 4068 3 ΑΛΛ. Λιμνάτου κ.ά.ν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. 1 5 ΜΙ. Λευκωσία από 29 Ιουνίου μέχρι τις 5 Σεπτεμβρίουr1987. Η αιτητριαπαρακολούθησεταμαθήματααυτά.ΤουςδόθηκεΔί­ πλωμα του Πανεπιστημίου της Ορλεάνης στη Διδακτικήτης Γαλλικής ως Ξένης Γλώσσας (Diplome d' Universite de Didactique du Francais Langue Etrangere). 15 Λόγω του ειδικού σκοπού,το Δίπλωμα αυτό μπορούσε να τοποθετηθεί σε ένα επίπεδο ισότιμο, όχι ταυτόσημο, με εκείνο τουΔιπλώματος Licence. Το Γαλλικό Υπουργείο Παιδείας δε δέχεται το Δίπλωμα Πανεπιστημίου στη Διδακτικήτης γαλλι­ κήςωςΞένηςΓλώσσας ωςισοδύναμοτουΕθνικούΔιπλώματος (Diplome National).ΤοΔίπλωμα αυτόδενείναι ΕθνικόΔίπλω­ μα,αλλά μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ανάλογου επιπέδου με εκείνο της Licence και προορίζεται για ξένους, οι οποίοι ήδη έχουν μιακαλήγνώση της Γαλλικής ωςξένης γλώσσας. 20 'Αναγνωρισμένο ίδρυμα'είναι το ίδρυμαπου είναι,αναγνω­ ρισμένο,είτεαπότο Υπουργείο Παιδείαςτης Κύπρου,.είτε από τοΥπουργείο Παιδείαςτηςχώραςστηνοποίαλειτουργεί?Τα μαθήματαέγινανστηΛευκωσία όχι σεαναγνωρισμένοίδρυμα. 10 25 30 Ηερμηνείακαιηεφαρμογήτωνσχεδίων υπηρεσίαςείναιαρ­ μοδιότητα της διοίκησης. Το Δικαστήριο τούτο επεμβαίνει σε μίασυγκεκριμένη περίπτωση,εάνη ερμηνεία ήηεφαρμογή στα γεγονότατουσχεδίουυπηρεσίαςδενήτανεύλογαεπιτρεπτήστη διοίκηση - (Papaleontiou v. Republic

(1987)3C.L.R.211,στην οποίααναφέρεταιηπροηγούμενηνομολογία τουΔικαστηρίου). Το Δικαστήριο δε θαεπέμβει στην παρούσαυπόθεση,γιατι ήταν εύλογα επιτρεπτό στην Επιτροπήνα αποφασίσει ότι ηαιτητριαδεν είχετο πρόσθετο προσόν." ^ι"'' ν 35 40 Συμφωνούμε καιυιοθετούμε την πιοπάνωέκθεση των σχετι­ κών γεγονότων και τη νομική προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστή.Δεν έχουμε τίποτεναπροσθέσουμε εκτός ότι καιο λόγος αυτός αποτυγχάνει. .„* Ο έκτος λόγος εφέσεως είναι ότι με το άρθρο 6 του περί Δη­ μόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Τροποποιητικού) Νόμου του 1979 (Νόμος Αρ. 53 του 1979),τροποποιήθηκε το άρθρο 36 του βασικού Νόμου (Νόμος Αρ. 10 του 1969),με την αντικατάσταση τωνλέξεων"εμπιστευτικές εκθέσεις" όπουαπαντώνταισ' αυτόμε τις λέξεις "υπηρεσιακές εκθέσεις". Ηόλη επιχειρηματολογία του εδράζεται πάνωστο ότι με την πιο πάνω τροποποίηση.καταργή4069 Λοΐζου, Π. Λιμνάτου κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)θηκε ο Νόμος δυνάμει του οποίου θεσπίστηκαν οι Κανονισμοί Κ.Δ.Π.223/76, πουδημοσιεύτηκαν στο ΠαράρτημαΤρίτο,Μέρος Ι,της Επίσημης ΕφημερίδαςτηςΔημοκρατίαςτης5ης Νοεμβρίου 1976, πουπροβλέπουν τον τρόπο μετον οποίο συντάσσονται οι εκθέσεις και εφόσον οι κανονισμοί αυτοί αφορούντις εμπιστευτικές εκθέσειςκαιόχι τιςυπηρεσιακέςεκθέσειςπουεισάγονταιμε τηντροποποίησητουάρθρου36,τίθεταιάραθέμαανημεταγενέ­ στερη των κανονισμών τροποποίηση του άρθρου 36 κατέστησε άκυρους τους κανονισμούς αυτούςσταπλαίσιατουΝόμου. 5 10 Προς υποστήριξη της πιο πάνω θέσης έχουμε παραπεμφθεί στην υπόθεση Savva v.Republic

(1986)3(A) C.L.R.445 έως τη σελ.

1. Η υπόθεση όμως εκείνη διαφοροποιείται διότι στην προκειμένη περίπτωση απλώς άλλαξε μόνο ηονομασία των εκ­ θέσεων καιόχι οτρόποςετοιμασίαςτουςήη αρμόδια αρχήή όρ- 15 γανο από την οποία έπρεπε να ετοιμάζονται. Επομένως και ο λόγος αυτόςαποτυγχάνει. Ο έβδομος λόγος εφέσεως είναι ότι: 20 "Εσφαλμένα το Δικαστήριο έκρινε ότι ηΕ.Ε.Υ.πέτυχενα εφαρμόσει ορθά τις διατάξεις του Νόμου περί μονάδων συ­ νεντεύξεως και/ήότι άσκησε ορθά περί το θέμα τις εντυπώ­ σεις της." 25 Ηδιενέργεια συνεντεύξεων καιη σχετική διαδικασία προβλέ­ πονται απότο άρθρο 35 εδάφια 9 και 10του Νόμου Αρ. 65 του
2. Σύμφωναμετο εδάφιο9ηΕπιτροπήκαλεί τουςυποψήφι­ ους οι οποίοι περιέχονται στους τελικούς καταλόγους σε προ­ σωπικές συνεντεύξεις κατάτις οποίες μπορεί ναπαρευρίσκεται ο Γενικός Διευθυντής τουΥπουργείου Παιδείαςήο Διευθυντής του οικείου τμήματος ή εκπρόσωπος τους και να εκφέρει τις κρίσεις τουγιατην απόδοσητων υποψηφίων σεαυτές. 30 Κατά το τέλος των προσωπικών συνεντεύξεων η Επιτροπή 35 προβαίνει στην επιλογή των καταλληλότερων υποψηφίων και λαμβάνει μεταξύάλλων υπόψητηνεντύπωση πουαπεκόμισεαπό τις προσωπικές συνεντεύξεις. Η απόδοση των υποψηφίων στις συνετεύξεις λαμβάνεται υπόψη μόνο ως συμπληρωματικό στοι­ χείο κρίσεως της αξίαςτους. Στιςπεριπτώσεις δευποψηφίωνοι 40 οποίοι περιέχονται στον κατάλογο ο οποίος καταρτίζεταισύμ­ φωνα μετοεδάφιο4 τουάρθρου αυτού,τις μονάδεςπουέχεικά­ θευποψήφιος στον κατάλογο,ηΕπιτροπήμπορεί νααυξήσει μέ­ χρι πέντε, μεαιτιολογία απόφασητηςη οποίαθαστηρίζεται στις 4070 I 3 ΑΛΛ. 5 10 Διμνάτου κ.ά.ν. Δημοκρατίας εντυπώσεις πουαπεκόμισε απότις προσωπικές συνεντεύξεις και στο περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλων και των Φακέλων των Υπηρεσιακών Εκθέσεων.Ασφαλώς ηεκτίμησητηςαπόδοσης των υποψηφίων είναι θέμα που εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Επιτροπής,δεν είναι δευπόχρεηναακολουθήσει τις κρίσεις του αρμοδίουλειτουργού οοποίος εκφράζειτιςδικές του εκτιμήσεις, και τονοποίοακούειχωρίς ναείναιυπόχρεηναακολουθήσει την κρίση τουήναδώσει αιτιολογία γιαδιαφορετικήεκτίμηση. Η Επιτροπήκαθόρισε τέσσερα κριτήρια για την αξιολόγηση της απόδοσης των υποψηφίων κατάτις συνεντεύξεις: 15 "(α) Γλωσσική επάρκεια,άνεση και ετοιμότητα στην δια­ τύπωση απόψεων, (β) Ενημερότητα πάνωσε σύγχρονες εξελίξεις στο θέματης ειδικότηταςτουςκαισε Παιδαγωγικάκαι εκπαιδευτικά θέματα, (γ)Τεκμηρίωση απόψεων και (δ)Γενι­ κήαπόδοση,εμφάνισηκαιπροσωπικότητα." 20 Είναι με αυτά τα κριτήρια που η Επιτροπή έκαμε την ομόφωνήαξιολόγηση της,δεν μπορεί παρά ναθεωρηθεί ότι ενήργη­ σε σύμφωνα μετο Νόμοκαι ολόγος αυτός επίσης αποτυγχάνει. Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους ηέφεσηαπορρίπτεται,δεγί­ νεται όμως διαταγήγια έξοδα. 25 30 ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Μετην έφεση αυτήαμφισβητείται η ορθότητα πρωτόδικηςαπόφασηςπουεκδόθηκεστις 27περασμένουΟκτω­ βρίου. Η απόφαση απέρριψε την υπ' αρ. 27/88 προσφυγή που άσκησαν οι εφεσείουσες 1και 2 ως και την προσφυγή υπ' αρ. 290/88 της εφεσείουσας 3.Οιυποθέσεις αυτές,όπωςκαιη28/88, συνεκδικάσθηκαν γιατί έχουν κοινή νομική βάσηενώ το ιστορι­ κό είναι εν πολλοίς ταυτόσημο.Διευκρινίζεται ότι το μέρος της απόφασης που απορρίπτει την τελευταία αυτή προσφυγή δεν εφεσιβάλλεται. 35 40 Οι εφεσείουσες είναι καθηγήτριεςσεσχολές ΜέσηςΠαιδείας. OL δύο πρώτες των οικοκυρικών μαθημάτων. Διεκδικούσαν προαγωγήσε κενές θέσεις καθηγητήκλίμακαςΑ10, αλλά δενπε­ ριλήφθηκαν στον τελικό κατάλογο προακτέων που ετοίμασε η αρμόδια Συμβουλευτική Επιτροπή.Οι ενστάσεις πουυπέβαλαν στην Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Ε.Ε.Υ.) δεν έγιναν αποδεκτές. Ακολούθησε η προσφυγή τους που επεδίωκε την ανατροπή αυτής της απόφασης. Συγχρόνως όμως ζήτησαν να κηρυχθεί άκυρηητελική κρίσης της Ε.Ε.Υ.να επιλέξει 5 άλλες 4071 Νικήτας, Δ. Λιμνάτου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1990)συναδέλφους τους για ένταξη στην Α10 αντί αυτές τις ίδιες. Ας σημειωθεί ότι είναι θέσεις μισθολογικής προαγωγής.Πρόκειται για ευεργετικό υπέρ καθηγητών μέτρο οι οποίοι παρεμένουν στάσιμοι απόέλλειψηκενών θέσεων. 5 Η εφεσείουσα 3, καθηγήτριατων Γαλλικών, είχε συμπεριλη­ φθεί·στο σχετικό κατάλογο. Ομως δεν προκρίθηκε τελικά επει­ δή, σύμφωνα με την αξιολόγηση που έγινε, υστερούσε σε γενική βαθμολογίατων άλλων πουπήραντην προαγωγή.Έτσι, προχώ­ ρησεναπροσβάλει τηναπόφασητηςΕ.Δ.Υ. στο σημείο αυτόσυ- 10 μπροσβάλλοντας καιτον κατάλογοπροακτέωνπου όντως απο­ τελεί μέρος της όλης σύνθετης διοικητικής ενέργειας. Οι λόγοι εφέσεως περιορίσθηκαν σε 6. Με τους λόγους αυ­ τούς προβάλλεται ότι το πρωτόδικο δικαστήριο: 15 1.Κατάπαράβασητου Αρθρου 35Β

(4)(α) του περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου -όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 65/87 - έκρινε ότι η ενδιαφερόμενη Αφροδίτη Σφικτού ήταν προακτέα αφού μια μόνο αξιολόγηση είχε κατά τα τελευ- 20 ταία δύο χρόνια. 2. Παρέβλεψε ότι η αποτίμηση σε μονάδες της αρχαιότητας των υποψηφίων έγινε με βάσηκαταργηθείσαδιάταξηκαι ότι εν πάσηπεριπτώσει ηνέαδιάταξητου Αρθρου 35Β

(4)(γ) διάφοροποίησε το κριτήρω τηςαρχαιότητας. 25

1. Κατάκακήεφαρμογήτου νόμου αποφάσισε ότι είναι επι­ τρεπτό,χωρίς ειδική νομοθετική εξουσιοδότηση και κανονιστι­ κή πράξηαπόαρμόδιο όργανο,να προβεί σε κατανομήτων θέ- 30 σεων κατά ειδικότητες.
2. Κατέληξε λανθασμένα ότι η μεταβολή που επέφερε ο τρο­ ποποιητικός Νόμος 53/79στις εκθέσεις αξιολόγησης δηλαδή, η μετονομασία τους από "εμπιστευτικές" σε "υπηρεσιακές" ήταν τυπικήμόνο ενώ στην πραγματικότηταυπήρξε ουσιαστική.
3. Έσφαλε στην απόφαση του ότι η εφεσείουσα 3 δεν είχε πρόσθετο προσόν και επομένως ορθά δεν πιστώθηκε μεανάλο­ γο ποσό μονάδων και,τέλος, 6.Έσφαλεστο συμπέρασμα τουνααπορρίψει εισήγηση ότι η Ε.Ε.Υ.εφάρμοσε κακάτις διατάξειςτουΝόμουπουαφορούσαν στις προσωπικές συνεντεύξεις. 4072 35 40 3 ΑΛΛ. 5 Λιμνάτου κ.ά. ν. Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. Ο κ.Αγγελίδης ανέπτυξε τον πρώτο λόγο με βάσηκαιπλαί­ σιο το οικείο σχέδιο υπηρεσίας και το νόμο. Είναι ορθό ότι το σχέδιο υπηρεσίας θέτει σανπροϋπόθεση για προαγωγήτη "λίαν ευδόκιμο", όπως τη χαρακτηρίζει επί λέξει το σχέδιο, υπηρεσία του υποψηφίου κατά τα δύο τελευταία χρόνια. Είναι η παρά­ γραφος2κάτωαπό τον τίτλο "απαιτούμεναπροσόντα". Στη θέ­ ση αυτή απαριθμούνταιτα στοιχεία ή ιδιότητες που έπρεπε να συγκεντρώνει απαρχήςο κάθευποψήφιος για να δικαιούταινα ανέλθει στηψηλότερηκλίμακα Α
4. 10 15 Η παραπάνω πρόνοια πηγάζει άμεσα από την επιτακτική διάταξητου Αρθρου 34Β

(4)(α) του νόμου και συνάδει απόλυτα με αυτή. Ο νόμος είναι σαφής για τον τρόπο αποτίμησης της αξίας μελών του διδακτικού προσωπικού Σχολείων Μέσης και Δημοτικής Εκπαίδευσης που επιδιώκουν κατάληψηκενών θέσε­ ων.Θαδούμε απότον ανάγνωσητουκειμένου ότι οι τελευταίες δύο αξιολογήσεις αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση και ασκούν καθοριστική επίδραση στην εκτίμηση της υπηρεσιακής ικανότητας των κρονομένων. Η διάταξηορίζει ότι: 20 25

(4)Ότανπρόκειταιγιαπλήρωση θέσηςηοποίαανήκει στοδι­ δακτικό προσωπικό των σχολείων Μέσης και Δημοτικής ΕκπαίδευσηςηΣυμβουλευτική Επιτροπήκαταρτίζειτονκατά­ λογοτωνυποψηφίωνπουσυστήνει μεσειράπροτεραιότηταςη οποίαθακαθορίζεταιμετάτηναριθμητικήαποτίμησητωνκρι­ τηρίων της αξίας,των προσόντων και της αρχαιότητας όλων των προσοντούχων υποψηφίων σε μονάδεςόπωςπαρακάτω: (α)αξία: 30 35 το σύνολοτων μονάδων πουπροκύπτει απότην πρόσθεση τουτετραπλασίουτουμέσουόρουτωντελευταίων δύοβαθ­ μολογιών και του μέσου όρου της συνολικής βαθμολογίας τωντελευταίων δέκαετώνυπηρεσίαςστηθέση,προκειμένου γιαυποψηφίους μευπηρεσίαλιγότερηαπόδέκαέτηστηθέ­ ση,του μέσουόρουτηςσυνολικής βαθμολογίαςστηθέση· (β) 40 " Στην προκείμενη περίπτωση είναι αμοιβαίααποδεκτό ότι το ενδιαφερόμενο μέρος είχε μιααξιολόγηση αντί δύο.Αυτόάλλω­ στε διαπιστώνεται και από μια πρόχειρη ματιά στον κατάλογο που ετοίμασε η Συμβουλευτική Επιτροπή. Ηκα Σφικτού είναι 5η στη σειρά προτεραιότητας με βαθμολογία 36 για ένα χρόνο 4073 Νικήτας, Δ. Λιμνάτου κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)και έπεται ηεφεσείουσα με κανονικήβαθμολογία. Επικαλούμενος τηναρχήτηςχρηστής διοίκησης οπρωτόδικος δικαστής έκρινε ότι ηπαράλειψητουαρμοδίουοργάνουνααξιο­ λογήσει την κα Σφικτού για ολόκληρη την κρίσιμη περίοδο δεν μπορούσε να προβληθεί ως λόγος ακύρωσης της προαγωγήςτης. Κι αυτό επειδήημηβαθμολόγηση δεν οφειλόταν σευπαιτιότητα της. Στοσημείο αυτόηπροσβαλλόμενη απόφαση αναφέρει: "Για το ενδιαφερόμενο μέρος Αφροδίτη Σφικτού δεν υπήρχαν εμπιστευτικές εκθέσεις γιαταδύοτελευταία χρόνια. 5 10 Δεν είναι επιτρεπτή,και είναι αντίθετη με την αρχήτηςχρη­ στής διοίκησης, η θυματοποίηση καθηγητή ή υπαλλήλου, επειδή ηδιοίκηση χωρίς απαιτιότητάτου,δεν έκαμε τακτική 15 επιθεώρηση και αξιολόγηση. Ως εκ τούτου η παράλειψη της επιθεώρησης και η αξιολόγηση της Σφικτού δεν μπορεί να προβληθεί ως λόγος ακύρωσης της προαγωγής της." Σύμφωνα με τα κριτήρια που έχουν διαμορφωθεί στη νομό- 20 λογία ηπαράβασηουσιαστικού τύπου κατά τον καταρτισμόδι­ οικητικής πράξης ή τη διαδικασίαπαραγωγήςτης αποτελεί λό­ γο ακυρότητας. Υπό την αίρεση πάντοτεότι ηπαράλειψητήρη­ σης του τύπου συνεπάγεται ενδεχόμενη επιρροή στο περιεχόμε­ νο της πράξης. Και τούτο γιανα αποφεύγεταιηανατροπήδιοι- 25 κητικών αποφάσεων για τυπικούς λόγους ήσσονος σημασίας. Στους τύπους ουσιαστικής μορφής συγκαταλέγονται πρώτιστα όσοι θεσπίζονται άμεσα απότο νόμο. Αυτή είναι η κατεύθυνση που επικρατεί στη νομολογία όπως δείχνει το παρακάτωαπό­ σπασμα της απόφασηςΑλβάνηςν. ΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κν- 30 προν

(1983)3Α.Α.Δ.2695 στη σελ. 2701: "It is settled that formalities prescribed by the law must be observed as acondition for thevalidityof anadministrative act. Unless the formality ignored is of an inessential character and, as such, inconsequential for the decision taken, breach of a formality laid down by law taints the decision with invalidity." 35 Ας σημειωθεί ότι ηαπόφασηέτυχε επιδοκιμασίας απότην Ολο­ μέλεια του δικαστηρίου στην ΑνδρέαςΓεωργίου και Αλλοι ν. 40 Ε.Ε.Υ..Η ίδια αρχή ισχύει και στην περίπτωση των σχεδίων υπηρεσίας που,όπως έχει νομολογηθεί, έχουν νομοθετικό χαρα­ κτήρα,ΑλέξανδροςΖήνωνοςν. ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας

(1990)3Α.Α.Δ. 946. 4074 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Λιμνάτου κ.ά. ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. Στηνπερίπτωσηπουμαςαπασχολεί ηπροϋπόθεσηδύο βαθμο­ λογιών δενείναιαφηρημένοςήασήμαντοςτύπος. Συνδέονταςτον μεταπραγματικάπεριστατικάείναιφανερόόχι μονάχαενδεχόμε­ νο - ότι κατάτησύνταξη τουκαταλόγου μεβάσητον οποίοέδρασε και ηΕ.Ε.Υ.σημειώθηκε παραβίασητου νόμου και των όρων του σχεδίου υπηρεσίας που αντανακλά άμεσα στη σειρά προτε­ ραιότηταςτωνυποψηφίων. Αναμφισβήτητα η θεμελιώδης αρχή της χρηστής διοίκησης επιβάλλει σειρά υποχρεώσεων στη διοίκηση κατά τηδιεκπεραί­ ωση του έργου της. Ωστόσο OLαρχές αυτές δεν έχουν καθολική εμβέλεια έτσιώστε να εφαρμόζονταισε περιπτώσεις, όπωςεδώ, πουρυθμίζονταιαπόθετικόκανόναδικαίου. Μεάλλαλόγιαδεν αποτελούν είδος νομικής υπερδομής. Αντίθετα ο ρόλος του είναι συμπληρωματικός πάντοτεόμως μέσα στο πλαίσιο πουδια­ γράφει ο νόμος. Υπάρχει ευχέρεια προσφυγής στις αρχές της χρηστής διοίκησης μόνοαφούδιαπιστωθεί ότι δενυφίσταταιει­ δικήδιάταξηπουκαλύπτειτην περίπτωσηότανδηλαδή,οεφαρ­ μοστής του δικαίου βρίσκεται μπροστά σε νομοθετικό κενό. Όμως σε καμιάπερίπτωση δεν είναι επιτρεπτή ή δικαιολογημέ­ νηοποιαδήποτεενέργεια που έρχεται σε σύγκρουση με το νόμο. Παρατηρεί στο προκείμενο ο Παπαχατζής "Σύστημα του εν Ελ­ λάδι ισχύοντος Διοικητικού Δικαίου" σελ. 383: "Και η πλέον σκόπιμος των ενεργειών είναι καταδικαστέα, εφόσον αντιβαίνει εις την αρχήντης νομιμότητος." Η έλλειψη της μιας βαθμολογίας δεν μπορούσε ναθεραπευ­ θεί με την επίκληση των αρχώντης χρηστής διοίκησης. Κάτι τέτοιο θαήτανασυβιβαστο με την αρχήτης νομιμότητας. Μετην ευκαιρία όμως αυτήθαθέλαμε ναυποδείξουμε ότι ηπαράλειψη που σημειώθηκε πρέπει να διερευνηθεί αρμόδια και περαιτέρω να ληφθούν μέτρα έτσιώστε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο επα­ νάληψης σε άλλες περιπτώσεις. 35 40 Σύμφωνα με την έννοια των διατάξεων που ίσχυαν καιμνη­ μονεύθηκαν παραπάνω (και υπό το πρίσμα των νομολογιακών αρχών) ο πρώτος λόγος επιτυγχάνει. Ηέφεση γίνεται δεκτή.Η επίδικηπράξηακυρώνεται εξ ολοκλήρου. Γιατο λόγο αυτό παρέλκει η εξέταση των υπολοίπων λόγων της έφεσης. Δε θα επι­ δικασθούν έξοδα. Η έφεση απορρίπτεται κατάπλειο­ ψηφίαχωρίςέξοδα. 4075