clr/1990/1990_3_4096.pdf

(1990)29 Νοεμβρίου, 1990 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΝΕΘΛΙΟΥ, Αιτητής, ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1003/89). Διοικητική πράξη — Αιτιολογία — Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Συμβούλιο Αμπελουργικών Προϊόντων — Προαγωγές — Θέση Επόπτη Α ' — Προσωπικές συνεντεύξεις υποψηφίων —Παντελής έλλειψη αναφοράς σχετικάμε την εντύπωση που έκαμαν στο Συμ­ βούλιο οι υποψήφιοι — Ασάφεια στη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης — Έλλειψηαιτιολογίας η οποία δεν συμπληρώνετο από τα στοιχεία τον φακέλου — Ακύρωση της επίδικης διοικητικής απόφασης — Εφαρμοστέεςαρχές αναφορικά με το τι αποτελείδέ­ ουσα αιτιολογία. 5 10 Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Συμβούλιο Αμπελουργικών Προϊό­ ντων — Προαγωγές — Προσωπικές συνεντεύξεις υποψηφίων — Πρακτικά — Τα πρακτικά πρέπει να μεταδίδουν την κρίση του αποφασίζοντος οργάνου αναφορικάμετηγενικήεντύπωσηπουδη­ μιούργησαν οι υποψήφιοι, χωρίς υποχρέωσηκαταγραφήςτωνερωτήσεωνκαι απαντήσεων κατά τηδιάρκεια τωνσυνεντεύξεων. Οι λόγοι ακυρώσεως που προβλήθηκανστην προσφυγήκατά της απόφασης τουΣυμβουλίου ΑμπελουργικώνΠροϊόντωνγιαμη προαγωγήτουαιτητή,ήτανηέλλειψη αιτιολογίαςκαιηανυπαρξία έκθεσηςσταπρακτικάτηςαπόφασηςπουνααναφέρεταιστηναπό­ δοσητωνυποψηφίων κατά τιςσυνεντεύξεις. Το Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε την προσφυγήκαι αποφάν­ θηκεότι: 4096 15 20 25 3 ΑΛΛ. Γενεθλίου ν. Συμβ.Λμπελ. Προϊόντων 1. Η αιτιολογία διοικητικής πράξης αποτελεί την έκθεση των πραγματικών και νομικών λόγων που οδήγησαν τη Διοίκηση στην απόφασητηςκαθώςκαιτων κριτηρίων μεβάσηταοποία η Διοίκηση άσκησε τηδιακριτική τηςευχέρεια. 5 2. Η αιτιολογία διοικητικήςπράξηςπρέπειναείναι σαφήςκαισυ­ γκεκριμένη ώστε να είναι εφικτός οδικαστικός έλεγχος. 10 15 3. Η αιτιολογία διοικητικής πράξης μπορεί να συμπληρώνεται απόταστοιχεία τουφακέλου. Στην παρούσαυπόθεσηηαπλήαναφοράστακαθιερωμένακρι­ τήρια χωρίς να αιτιολογείται ηκρίση του Συμβουλίου η οποία δεν συμπληρώνεται απότο φάκελο,δεν αποτελεί δέουσααιτιολογία όπωςέχει νομολογιακάκαθιερωθεί. Ως εκτούτουηπρο­ σβαλλόμενη απόφασηυπόκειται ειςακύρωση. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει χωρίςέξοδα. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: Παπαμιχαήλ ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 816, 25 Περικλέους ν. Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού

(1989)3(Γ) ΑΛΛ. 1116, Εκτωρίδης ν. ΕΛ.Υ.

(1990)3ΑΛΛ.

1. Προσφυγή. 30 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Συμβουλίου Αμπε­ λουργικών Προϊόντων με την οποία προήγαγε τα ενδιαφερόμε­ να μέρη στη θέση Επόπτη Α' αντί του αιτητή. 35 Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. Α. Π. Αναστασιάδης, για τους Καθ' ων η αίτηση. Κ. Αιμιλίανίδης, για το Ενδιαφερόμενο Μέρος
2. 40 Α. Σοφοκλέους για Α. Σκορόή, γιατο Ενδιαφερόμενο Μέρος
3. Cur, adv. vult. 4097 Γενεθλίου ν. Συμβ.Αμπελ. Προϊόντων

(1990)ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Το επίδικο θέμα της παρούσας προ­ σφυγής είναι ηεγκυρότητα της απόφασηςτων καθ'ων η αίτηση με την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη Στέλιος Ευσταθίου, Ρένος Παπαδόπουλος, Κλεόπας Ιακώβουκαι Παντελής Μανώλη, προ­ άχθηκαν αντί του αιτητή στη θέση Επόπτη Α στο Συμβούλιο 5 Αμπελουργικών Προϊόντων. Την 15.11.89 το Συμβούλιο Αμελουργικών Προϊόντων συ­ νήλθε σε συνεδρία με σκοπό τηνπλήρωση των επίδικων θέσεων. Παρόντες στη συνεδρία ήταν ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος και 10 έξι μέλητου Συμβουλίου. Στησυνεδρία παρίστατο και ο Διευ­ θυντής. Το Συμβούλιο μελέτησε τον κατάλογο των εκλεξίμων για προαγωγή στις πιο πάνω θέσεις που ικανοποίησαν τα σχέ­ δια υπηρεσίας,στους οποίους περιλαμβανότανοαιτητήςκαιτα τέσσερα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. 15 Ακολούθως το Συμβούλιο έλαβε την υπόκρίση απόφαση και το σχετικό απόσπασμααπό ταπρακτικάτης συνεδρίας έχει ως ακολούθως: 20 "Στησυνέχεια το Συμβούλιο καισύμφωνα μετον Κανονι­ σμό 15

(1)των πιο πάνω Κανονισμών,συμπλήρωσε τις συνε­ ντεύξεις με όλους τους υποψηφίους και αφούέλαβε υπόψη του όλα τα ενώπιον του ουσιώδη στοιχεία που αφορούν τουςυποψηφίους, δηλαδή τις εμπιστευτικές εκθέσεις, ταπά- 25 ντα σε συνάρτηση με τα Σχέδια Υπηρεσίας, τηναρχαιότητα, την επίδοση τους κατά την προφορική συνέντευξη η οποία μεταξύ άλλων απέβλεπε στην αξιολόγηση των υποψηφίων όσον αφοράτηνπροσωπικότητακαιτην ικανότητα διατύπω­ σης καιυποστήριξης απόψεων πάνωσε θέματασυναφή με τα 30 καθήκοντα των θέσεων, κατέληξε ομόφωνα σταακόλουθασυ­ μπεράσματα:(ι) Για τις 4 θέσεις των Εποπτών Α' οι πιο κάτω υπάλληλοι κατά αλφαβητική σειρά, κρίθηκαν οι πιο κατάλληλοι για προαγωγή στις θέσεις αυτές:1.Ευσταθίου Στέλιος

1. Ιακώβου Κλεόπας
2. Μανώλη Παντελής
3. Παπαδόπουλλος Ρένος" Σαν αποτέλεσμα καταχωρήθηκεηπαρούσαπροσφυγή. 4098 35 40 3 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Γενεθλίου ν. Συμβ. Αμπελ. Προϊόντων Χριισοστομης, Δ. Σαν βασικότερος λόγος της προσφυγής προβάλλεται ο ισχυ­ ρισμός για αοριστία ή ανύπαρκτη αιτιολογία της υπό κρίση απόφασης. Πιο συγκεκριμένα, ο δικηγόρος του αιτητήανάφερε πως στα πρακτικάτης 15.11.89 αναφέρεται πως το Συμβούλιο "συμπλήρωσε" τις συνεντεύξεις με όλους τους υποψηφίους και έθεσε το ερώτημα πότε άρχισαν οι συνεντεύξεις και πότε συ­ μπληρώθηκαν απότο Συμβούλιο καιαπόποιους διενεργήθηκαν αρχικά ή προγενέστερα. Έχωτηνάποψηότιδενδίδεταιησωστήερμηνείατωνπρακτι­ κών με την εισήγησητου δικηγόρου του αιτητή. Ίσως ναπρόκει­ ται περί κακήςδιατύπωσης,όμως διαβάζοντας ολόκληρο το κεί­ μενο γίνεται καθαρόπως η λέξη "συμπλήρωσε" αναφέρεται στη συμπλήρωση όλων των συνεντεύξεων που άρχισαν και συμπληρώθηκανκατάτησυνεδρίαεκείνηκαιδεν εννοείται πωςάρχισαν σεπροηγούμενη συνεδρία και συμπληρώθηκαν μεταγενέστερα. Ηδεύτερη καικυριότερη εισήγησηαφοράτην ανυπαρξίαέκ­ θεσης σταπρακτικάτηςαπόφασηςπουνααναφέρεταιστην απόδόση των υποψηφίων κατάτις συνεντεύξεις. Ο δικηγόρος του αιτητήδιερωτάταιτι ήταναυτόπουοδήγησε το Συμβούλιο στον αποκλεισμό τουαιτητή, σετι κρίθηκανότι υπερτερούσαν ταεν­ διαφερόμενα πρόσωπα,ποια ήταν ηόλη εικόνα που σχημάτισε το Συμβούλιο απότην απόδοσητων υποψηφίων στις συνεντεύξεις και διατυπώνει την άποψη πως τα ερωτήματα αυτά είναι αναπάντητα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ασκηθεί ο απαι­ τούμενος δικαστικόςέλεγχος. Ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, πως η επίδικη απόφασηείναι αιτιολογημένη και μεσαφήνια αναφέρειότι το Συμβούλιο έλαβε υπόψητου τακαθιερωμέ­ να κριτήρια και την επίδοση των υποψηφίων κατάτηνπροφο­ ρική συνέντευξη, η οποία, μεταξύ άλλων, απέβλεπε στην αξιο­ λόγηση των υποψηφίων όσον αφοράτην προσωπικότητα στην ικανότηταδιατύπωσηςκαιστην ικανότηταυποστήριξης απόψε­ ων πάνωσε θέματασυναφή με τακαθήκοντατων θέσεων. Οι δικηγόροι των ενδιαφερομένων μερών 1 και 3υιοθέτησαν τις θέσειςτουδικηγόρουτων καθ' ων ηαίτηση. 40 Όσον φοράτο θέματης αιτιολογίας,υπάρχουνπάρα πολλές αποφάσεις.Θαπαραθέσωμερικές απόαυτέςκαιπρώταθα ανα­ φερθώ στο ακόλουθο απόσπασμααπότον Οικονόμου "Ο Δικα­ στικός Έλεγχος της Διακριτικής Εξουσίας" 1966, σελ. 235, που 4099 Χρυσοστομής, Δ. Γενεθλίου ν.Συμβ. Αμπελ.Προϊόντων

(1990)υιοθετήθηκε στην Παπαμιχαήλν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 816: "Η αιτιολογία της ελεγχόμενης πράξηςδιακριτικής εξου­ σίας πρέπει να είναι διατυπωμένη με σαφήνεια.Είναι σαφής 5 εφόσον αναφέρονταισυγκεκριμμένα ταστοιχεία σταοποίαη Διοίκηση στήριξε την ουσιαστική κρίση της, ειδικά για την κρινόμενη περίπτωση, σε τρόπο ώστε να είναι εφικτός ο δι­ καστικός έλεγχος. Ησαφήνειααυτήδεν είναι συνάρτηση της λεπτομέρειας, αρκεί η αιτιολογία να είναι σαφής, έστω και 10 περιληπτική, εφόσον ταεπί μέρους στοιχεία υπάρχουν ανα­ λυτικά στο φάκελο.Αιτιολογία πουδιατυπώνεταικατά γενι­ κό και αόριστο τρόπο,ώστενα μην προκύπτει με ποια στοι­ χεία μορφώθηκε ηκρίση ή πρόκριση της Διοίκησης, είναιαό­ ριστη,γιατί ο Δικαστής δεν έχει στηδιάθεση τουσυγκεκριμέ- 15 να,στοιχεία επιδεικτικά δικανικής εκτίμησης και άσκησης τουδικαστικούελέγχου. Η αοριστίαόμως καλύπτεταιαπότα στοιχεία του φακέλουόταν τα στοιχεία αυτά συμπληρώνουν την αοριστία, στην περίπτωση που το σφάλμα περιορίζεται στη διατύπωσητης αιτιολογίας." 20 Στην ίδια προσφυγή αναφέρθηκανεπίσης τα ακόλουθα στη σελ. 4, ταοποίαυιοθετώ: Ηαιτιολογία μιαςδιοικητικής πράξηςαποτελεί τηνέκθεση των πραγματικών και νομικών λόγων που οδήγησαν τη Διοί­ κησηστην απόφασητης,καθώςκαιπαράθεσηκριτηρίων μεβά­ ση τα οποία άσκησε η Διοίκηση τη διακριτική της ευχέρεια (Δαγτόγλου -Διοικητικό Δίκαιο α,β' έκδοση, σελ. 219, Παναγοπούλου -Περί της Αιτιολογίας των Διοικητικών Πράξεων, 1976, σελ. 25, 106). 25 30 Οι αποφάσεις των Διοικητικών Αρχών πρέπει να περιέ­ χουν πλήρη επαρκήκαι σαφήαιτιολογία. Ηαιτιολογία αυτή μπορεί να συμπληρώνεται από τα στοιχεία του φακέλου, Η 35 πλήρηςαιτιολογία περιέχει ήδείχνει τηνομικήβάσητηςδιοι­ κητικής απόφασης. Ηαιτιολογία συνδέεται άμεσαμε τηνομι­ κήέκδοσηκαινομιμότητατηςδιοικητικήςπράξης.Περαιτέρω είναι αναγκαία για να μπορεί με ευχέρεια να γίνεται οδικα­ στικός έλεγχος. (PancyprianFederation of Labour (PEO) 40 and 1, Boardof Cinematograph FilmsCensors, 2.Minister of Interior of the Republic of Cyprus

(1965)3 C.L.R.27, Ahtonis Piicolaides v. the Municipality of Latsia through the MunicipalCouncilof Latsia

(1987)3C.L.R. 1496). 4100 3 A.AA Γενεθλίου ν. Συμβ.Αμπελ.Προϊόντων Χρυσοστομής, Δ, Επίσης στην υπόθεση Περικλέους v.Κ.Ο.Τ.

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. ,ι i 1116, αναφέρονταιταακόλουθαστις σελ. Π19και 1120: 5 10 15 20 25 30 "Κατόπιν διεξοδικής αναφοράςστα ενώπιον μουπρακτικάτης επίδικης απόφασηςβρίσκω ότι η απλή αναφοράπου γίνεται σε συνεντεύξεις χωρίς να έχουν καταγραφεί οι εντυ­ πώσεις που δημιουργήθηκαν στα μέλητης ΕπιτροπήςΣχετι­ κά με την απόδοση των υποψηφίων σε αυτές, και οΓόποίες όπως αναφέρεται λήφθηκαν υπόψηκατάτην τελική'επιλογή, Τ στερείτην επίδικηαπόφασηαπόένααπαραίτητο μέρος τήςαιτιολογίας της και καθιστά έτσι αδύνατοτο δικαστικό έλεγχο τηςαπόφασηςαυτής.Σχετικήείναιη απόφασητηςΟλομέλει­ 5 ας στην υπόθεση Χριστοδονλίδης ν. Δημοκρατίας (\9%6) 3 J0 Α.Α.Δ. 1637." \' " ^ Η υποχρέωση αυτή κάθε συλλογικού οργάνου για τήρηση πρακτικών δεν καθιστά απαραίτητητην καταγραφήμε'κ&θελε­ πτομέρεια και στην περίπτωση συνεντεύξεων το πρακτικό θα πρέπειναμεταδίδει τηνκρίση τουαποφασίζοντοςοργάνου'αναφορικάμετηγενική εντύπωση πουδημιούργησαν OLυποψήφιοι. Σχετικήείναι ηπρόσφατηαπόφασητης Ολομέλειας του'λ.νωτάτουΔικαστηρίου στην Εκτωρίδηςν.ΕΛ.Υ.

(1990)3Α.Α.Δ. 922, όπου στη σελ. 927 αναφέρονταιτα ακόλουθα: ' *!lJ "Αναφορικά με το δεύτερο ζήτημα, συμφωνούμε ,με την κρίση του πρωτόδικου δικαστή,ότι δηλαδήηΕ.Δ.Υ.δεν είχε υποχρέωση νακαταγράψειτις ερωτήσεις καιαπαντήσειςκα­ τά τη διάρκειατων συνεντεύξεων, αλλά στο σχετικόυπόάκτικό της να μεταδίδει την κρίση της αναφορικά με τή'γενική εντύπωση που άφησαν οι υποψήφιοι κατά τη διάρκεια της προφορικής αυτής εξέτασης, καιανυπήρχε διαφωνία μεταξύ των μελών της,αυτήνακαταγραφεί (Δες απόφασητης Ολο­ μέλειας στην υπόθεση Δημοκρατίας ν.Ποτονδης κ.«..

(1987)3Α.Α.Δ. 1591)." ""' 35 ·-;;"; 40 Στηνυπόκρίση υπόθεση,γίνεται φανερόαπότοσχετικό πρα­ κτικό,πως ηεπίδοση στις συνεντεύξεις επηρέασε ουσιαστικά το Συμβούλιο στηλήψη της επίδικης απόφασης.Όμωςπουθενάδεν αναφέρεταιοτιδήποτε σχετικά μετην εντύπωση πουέκαμαν στο Συμβούλιο οι υποψήφιοι. Περαιτέρω ηεπίδικη απόφαση'κρίνε­ ται ασαφής, δεδομένου ότι γίνεται απλήαναφοράστακαθιερω­ μένα κριτήρια χωρίς να αιτιολογείται ηκρίση του Συμβουλίου, ηοποίακαι δεν συμπληρώνεται απότο φάκελο. Συνεπώς ηεπί­ δικη απόφασηπάσχει για τους πιο πάνω λόγους και υπόκειται 4101 Χρυσοστομής, Δ. Γενεθλίου ν.Συμβ.Αμπελ.Προϊόντων

(1990)εις ακύρωση. Έχοντας καταλήξει στο συμπέρασμα αυτό δεν θα εξετάσω τους άλλους λόγους ακυρότηταςπουπροβάλλονται. 5 Η προσφυγή επιτυγχάνει. Η επίδικη απόφασηακυρώνεται. Δεν επιδικάζονταιέξοδα. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 4102 10