clr/1990/1990_3_4103.pdf

(1)τον Σν­ ντάγματος. 20 Οι umrcr;συνιδιοκτήτες κτήματος στονΑγιο ΑθανάσηΛεμεσού, αφούε'ϊασφκλισανάδειαγιαδιαχωρισμότουκτήματοςτουςσε 18οι­ κόπεδα.υπέ|Ίαλαναίτησηγιαεγκατάστασηυδρευτικούσυστήματοςσ* αυτά.Τοποσότουτέλοι·;που τουςεπεβλήθηκεήτανΛΚ10.800.-το οποίοοι αιτητέςπλήρωσαν υπόδιαμαρτυρίακαιμε επιφύλαξη των 4103 Ποταμίτηκ.ά.ν.Σνμβ. Υόαΐοπρ. Λεμεσού

(1990)δικαιωμάτωντουςνακαταχωρήσουνπροσφυγή. Σανλόγουςακυρώ­ σεωςεπικαλέσθηκαν παραβίασητηςαρχήςτης ίσης μεταχείρισης που κατοχυρώνεται με το Αρθρο28 του Συντάγματος, αντίθεση τουΚα­ νονισμού 133/88 προςτις διατάξειςτουΑρθρου 24

(4)του Συντάγμα­ τος καιπαραβίασητουΑρθρου 30τουΝόμουμετηνπροσβαλλόμενη απόφαση. 5 Οι καθ' ων ηαίτηση ήγειραν προδικαστική ένσταση ότι ηπρο­ σφυγή είναι εκπρόθεσμη. Η ένσταση αυτήαπορρίφθηκεαπότο Δι­ καστήριο το οποίο αποφάνθηκε ότι: 10

1. Το βάρος αποδείξεως της γνώσης της πράξης το φέρει οδιάδι­ κος που ισχυρίζεται ότιηπροσφυγή είναι εκπρόθεσμη.
2. Για τον υπολογισμό της προθεσμίας δεν υπολογίζεται η μέρα γνώσης της πράξης, υπολογίζεται όμως η μέρα καταχώρησης της προσφυγής.
3. Ηταχυδρόμηση στον ειδικό πληρεξούσιο των αιτητών,πουδεν ήτανεξουσιοδοτημένος ναδεχθεί τηνκοινοποίηση, δεθεωρείται κοινοποίηση στους αιτητές. 15 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή για τους πιο κάτω λόγους: 25
4. Ο Καν.6(β) βάσει του οποίου εκδόθηκε ηπροσβαλλόμενη από­ φασηεκδόθηκε σύμφωνα με ταΑρθρα 40 και 30 του Νόμου.
5. Δεν παραβιάσθηκε ηαρχήτης ισότητας γιατί η διαφοροποίηση των τελών δεν είναι αυθαίρετη. 30
6. Ηκλιμακωτή επιβολή τελών όπου ο συντελεστής αυξάνεταιανά­ λογαμετηναύξησητουαριθμούτωνχωριζόμενων οικοπέδωνκαι που οι διαχωρίζοντες τον ίδιο αριθμόοικοπέδων πληρώνουν τα ίδιαδικαιώματα,δεν παραβιάζειτην αρχήτης ισότητας. 35
7. Ταδικαιώματαπου επιβλήθηκαν σύμφωνα με το Νόμο είναιτέλη καιόχι φόροςγιατίδενεμπίπτουνσταχαρακτηριστικάτουφόρου, ΩςεκτούτουτοΑρθρο24τουΣυντάγματοςδενέχειεφαρμογή. 40
8. Τατέληδεν είναι τόσο υψηλά ώστεναθεωρούνται καταστροφι­ κάήαπαγορευτικής φύσεως. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 4104 3 Α.Α.Δ. Ποταμίτηκ.ά.ν.Συμβ.Υδατοπρ. Λεμεσού Αναφερόμενες υποθέσεις: Hadjigavriel v.Republic

(1986)3(A) C.L.R. 52, 5 Kritiotisv.Municipality of Paphos andAnother

(1986)3(A) C.L.R. 322, Mikrommatis v.Republic2R.S.C.C. 125, 10 Papanicopoulos andOthers v.Morphou Co-operative Credit Society

(1986)IC.L.R. 288, Constantinides v. Electricity Authority of Cyprus

(1982)3 C.L.R. 798, 15 Pantzari v. WaterBoardofNicosia

(1987)3(B)C.L.R. 1020. Προσφυγή. 20 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λεμεσού μετηνοποία επιβλήθηκε στους αιτητέςτέ­ λος £10.800ωςδικαίωμαγια παροχήνερού σεοικόπεδα. Γ. Ποταμίτης, για τους Αιτητές. 25 Α. Τίμόθη για Χρ. Δημητριάδη, για τους Καθ' ωνηαίτηση. Cur.adv. vult. 30 35 ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Με την παρούσαπροσφυγήοι αιτητές ζητούν δήλωση τουΔικαστηρίου ότιηπράξηκαι/ήαπόφασητων καθ' ων η αίτηση με την οποία επεβλήθη στους αιτητές η πλη­ ρωμή τέλους Λ.Κ. 10,800.-ως"δικαίωμαγιαπαροχήνερού σεοι­ κόπεδα", είναι άκυρη και εστερημένη οποιουδήποτε αποτελέσματος. Οι αιτητές είναι συνιδιοκτήτες κτήματος με αρ. εγγραφής 8655, Φ/ΣχΧΐν/43, Τεμ. 264/1, στον Αγιο Αθανάση Λεμεσού, έκτασης 14στρεμμάτων και 2 προσταθίων. 40 Οι αιτητές έχοντας εξασφαλίσει άδεια της αρμόδιας Αρχής για διαχωρισμό τουκτήματος τους σε 18 οικόπεδα, υπόβαλαν στους καθ' ων η αίτηση στις 12.6.89 αίτηση για εγκατάσταση υδρευτικού συστήματος σ' αυτά. 4105 Χρυσοστομής, Δ. Ποταμίτηκ.ά. ν.Συμβ.Υδατοπρ.Λεμεσού

(1990)Στις6.7.89οι καθ'ων ηαίτησηαποδέχθηκαντην αίτησητων αιτητών και καθόρισαν ποσό ΛΚ 10,800.- ως δικαίωμα γιαπα­ ροχή νερού στα 18 οικόπεδα, επιπλέον του ποσού των Λ.Κ.9,000.-σανκατάθεσηγιατηναναγκαίαπροςτούτοεργασία. 5 Κατά την ίδια μέρα, δηλαδήστις 6.7.89,οι καθ'ων ηαίτηση ταχυδρόμησαν στον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο των αιτητών σχετική έγκριση. Οι αιτητές πλήρωσαν το ποσό των Λ.Κ.9,000.- στις 14.8-89 και στις 25.9.89απέστειλανστους καθ' ωνηαίτησητοποσό των Λ.Κ.10,800.-σαν δικαίωμαγια παροχήνερού, υπό διαμαρτυρία καιμε επιφύλαξητωνδικαιωμάτωντους νακαταχωρίσουνπρο­ σφυγή και την ίδια μέρακαταχώρισαντην παρούσαπροσφυγή. 10 15 Κατ' αρχήνθαπρέπει ναλεχθεί πως οι καθ' ων ηαίτηση εγεί­ ρουν προδικαστικήένσταση και ισχυρίζονται πως ηπροσφυγήεί­ ναιεκπρόθεσμη,επειδήυπολογίζουνπωςηκοινοποίησηπροςτους αιτητές ημερομ. 6.7.89,πουταχυδρομήθηκετην ίδιαμέρα,θα πρέ­ πειναείχε παραληφθείσετρεις μέρες από τηνταχυδρόμησητης. 20 Η θέση αυτήτων καθ' ων η αίτηση βασίστηκε στην υπόθεση Hadjigavriel v. Republic

(1986)3(A) C.L.R. 52, όπου στη σελ. 57 αναφέρθηκαν ταακόλουθα: 25 "Although nothing was saidbefore me by either sideandin spite of the fact that nothing appears in the material placed before me,theletter of 7.3.85must havebeen communicated to the counsel for applicant either on the same day or the maximum within a week, in which case the recourse having been filed on 30.5.85 is definitely out of time." 30 Οι αιτητές αντέκρουσαν τον ισχυρισμό αυτό και ισχυρίστη­ κανπως ηπροσφυγήκαταχωρίστηκε εμπρόθεσμα. 35 Τοβάροςτηςαπόδειξηςτηςγνώσηςτηςπράξηςτοφέρει εκείνος πουεπικαλείταιότιηπροσφυγήείναι εκπρόθεσμηκαισεπερίπτω­ σηαμφιβολίαςτοΔικαστήριοκλείνει προςόφελοςτουαιτητή. Γιατον υπολογισμό τηςπροθεσμίαςδεν υπολογίζεται ημέρα της γνώσης της πράξης,υπολογίζεται όμως ημέρα της καταχώ­ ρισης της προσφυγής. (Βλ. μεταξύ άλλων, Kritiotis ν. Municipality of Paphos and Another

(1986)3(A) C.L.R. 322, σελ. 326-328). 4106 40 3 Α.ΑΛ. 5 10 Ποταμίτηκ.ά. ν.Συμβ. Υδατοπρ. Λεμεσού Χρυσοστομής, Λ. Στην προκείμενη περίπτωση οι καθ'ων η αίτηση υπολόγισαν πως σετρεις μέρεςηκοινοποίηση θαέπρεπεναείχε παραληφθεί. Όμως τούτοδεσυνάδει μετην υπόθεση Hadjigavriel(ανωτέρω). Ακόμα θαπρέπειναειπωθεί πωςη ταχυδρόμησηστον ειδικόπληρεξούσιο των αιτητών,πουδεν είχεεξουσιοδότηση ναδεχθεί την κοινοποίηση,δεν μπορεί ναθεωρηθεί κοινοποίηση στους αιτητές. Συνεπώς,υπότις περιστάσεις τηςπαρούσαςυπόθεσης, OL αιτητές θα πρέπει να έλαβαν γνώση μετά την παρέλευση του συνήθους χρόνου πουαπαιτείταιαπότην ταχυδρόμηση μέχρι την παραλαβή,δεδομένουότι παρεμβλήθηκεοπληρεξούσιος αντιπρόσωπος. "Υπό τις περιστάσεις, ευρίσκω ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν απέδειξαν πως η προσφυγή είναι εκπρόθεσμη και συνεπώς η προδικαστικήτους ένστασηαπορρίπτεται. 15 20 25 30 Όσον αφοράτην ουσίατηςυπόθεσης,είναιηεισήγησητουδι­ κηγόρου των αιτητώνπωςηπράξη και/ήαπόφασηως καιοΚα­ νονισμός πάνωστον οποίοβασίζεταιείναιαντίθεταπροςτιςδια­ τάξεις του άρθρου28 του Συντάγματος γιατί παραβιάζουντην αρχήτηςίσης μεταχείρισης, εκείνων πουχωρίζουνλίγαοικόπεδα και εκείνων πουχωρίζουν μεγαλύτερο αριθμόοικοπέδων. Είναιακόμαηεισήγησητουδικηγόρουτωναιτητώνπωςτοεπι­ βαλλόμενο τέλοςκαι/ήο Κανονισμός μεβάση τονοποίοεπιβλήθηκεείναιαντίθετοιπροςτιςδιατάξειςτουάρθρου24

(4)τουΣυντάγ­ ματοςγιατίείναικαταστρεπτικήςκαι/ήαπαγορευτικήςφύσεως. Ο Κανονισμός 133/88 υπότον τίτλο οι περί Υδατοπρομηθείας Λεμεσού (Τροποποιητικοί) Κανονισμοί Λεμεσού του 1988 αναφέρειτακάτωθι: "3. Ηπαράγραφος(ι) του Κανονισμού 6Β των βασικώνκα­ νονισμών διαγράφεται και αντικαθίσταταιαπότην ακόλου­ θηνέα παράγραφο: 35 (ι) (α)μέχρι δύοοικόπεδα,δικαίωμαΛ.Κ.100για κάθεοι­ κόπεδο. 40 (β)από τρία μέχρι τέσσερα οικόπεδα, δικαίωμα Λ.Κ.300γιακάθεοικόπεδο. (γ)από πέντε μέχρι δέκα οικόπεδα,δικαίωμαΛ.Κ.500 για κάθεοικόπεδο. 4107 Χρυσοστομής,, Δ. Ποταμίτη κ.ά. ν. Συμβ. Υδατοπρ. Λεμεσού

(1990)(δ)πέραν των δέκα οικοπέδων, δικαίωμα Λ.Κ.600για κάθεοικόπεδο. Νοείται ότι σε περίπτωση αναπτύξεωςγης,χωρίς να προηγη­ θεί διαχωρισμός της σε οικόπεδα,ο αριθμός των οικοπέδων γιασκοπούς υπολογισμού των ως άνωδικαιωμάτωνθαυπο­ λογίζεται αφούδιαιρεθεί η ολικήέκταση της αξιοποιούμενης γης διά 8,000τ.π." Ο περί Υδατοπρομηθείας (Δημοτικαί και άλλαι Περιοχαί) Νόμος Κεφ. 350 προνοεί ότι τα Συμβούλια Υδατοπρομήθειας έχουν εξουσία νακάμνουνκανονισμούς πουναέχουν την έγκρι­ ση του Υπουργικού Συμβουλίου που ρυθμίζουν τα τέλη,επιβα­ ρύνσεις καιδικαιώματα πουθαεπιβάλλονται και/ή θαεισπράτ­ τονται για την προμήθειανερού. 5 10 15 Είναι εισήγησητου δικηγόρου των αιτητών πως ο πιο πάνω Κανονισμός και/ήηπροσβαλλόμενη επιβολήτέλουςείναι ασυμ­ βίβαστημετις διατάξειςτουπιοπάνωΝόμουκαιειδικάτουάρ­ θρου

1. 20 Περαιτέρωοδικηγόροςτωναιτητώνεισηγείται πωςοΚανονι­ σμός 6(B) όπως τροποποιήθηκε απότον Κανονισμό 3της Κ.Δ.Π. 133/88 είναιπαράλογος,αυθαίρετοςή παράνομοςκαι/ήοΚανονι­ σμός αυτός και/ήηπροσβαλλόμενη επιβολή τέλους είναι ασυμβί- 25 βαστημετις διατάξειςτουΝόμουΚεφ.350καιειδικάτουάρθρου 30-και ισχυρίζεται πως ταδικαιώματα προμήθειαςνερού που εί­ ναιτέλοςανταποδοτικό,πρέπειναείναιανάλογαμετοκόστος της παρεχόμενης υπηρεσίας καιδεν είναι επιτρεπτόναυπάρχειμεγα­ λύτερος συντελεστής για μεγαλύτερο αριθμό οικοπέδων, δεδομέ- 30 νου ότι τα έξοδα της παρεχόμενης εργασίας πληρώθηκαν εξ ολο­ κλήρου απότους αιτητές στους καθ' ωνη αίτηση. Ηδικηγόρος των καθ' ων ηαίτηση αντέκρουσε τους ισχυρι­ σμούς του δικηγόρου των αιτητών και υποστήριξε την άποψη πως τα τέλη που επιβλήθηκαν δεν παραβιάζουν την αρχή της ισότητας, ηδε διαφοροποίηση των τελών επιβάλλεται γιατί δεν πρόκειταιπερί ομοειδών περιπτώσεων γιατίτοβάροςπουεπέρ­ χεται πάνωστο δίκτυουδατοπρομήθειαςαπότοδιαχωρισμό μι­ κρού αριθμού οικοπέδων δεν είναι το ίδιο,ούτε κατ' αναλογία με εκείνο που είναι στους διαχωρισμούς μεγάλου αριθμούοικο­ πέδων διότι το δίκτυο και όλες οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις (και είναι για τους σκοπούς αυτούς που χρησιμοποιούνται τα τέλη)μπορούν να "αντέξουν" θαέλεγεκάποιοςμια επιπρόσθετη 4108 35 40 3\ΛΛ. Ποταμίτη κ.ά.ν.Συμβ. Υοατοπρ.Λεμεσού Χρυσοστομής, Δ. μικρή επιβάρυνση αλλά όχι μεγάλη ανάπτυξηγης. 5 10 15 20 Επίσης ανάφερεπωςοι καθ' ων ηαίτηση ασκώνταςτηναπό­ λυτη εξουσία που τους προσδίδει ο Νόμος στα άρθρα30 και 40 όπου, αςσημειωθεί, δεγίνεται πρόνοιαγιατον τρόπο υπολογι­ σμούτωντελών πουαφήνεταιστην εξουσία τουΣυμβουλίουκά­ θεπεριοχής,λαμβάνει υπόψηστον καθορισμότων τελών τακε­ φαλαιουχικά έργαπουχρειάζονταιγιατην εξυπηρέτηση των νέ­ ωνοικοπέδωνόπωςυδατοδεξαμενέςαντλιοστάσια,διασωληνώσεις,νέες πηγέςνερούκ.λ.π.,εκτός απόταάμεσαέργαπουαπαι­ τούνται για την υδροδότηση των οικοπέδων αυτών. Επίσης εισηγήθηκε πως οι περί ων ο λόγος Κανονισμοί εκ­ δόθηκαναπότουςκαθ' ωνηαίτησημεβάσητοάρθρο40του Νόμου Κεφ. 350, όπως τροποποιήθηκεαπότους Νόμους25/72και 31/
2. Ο Κανονισμός 6(β)βάσειτουοποίουεκδόθηκεηπροσβαλλό­ μενηπράξη,αναφέρει πως εκδόθηκε απότους καθ'ων ηαίτηση σύμφωνα με ταάρθρα40και 30του Νόμου Κεφ.
3. Όσον αφοράτην αρχήτης ισότητας στην υπόθεση Μικρομμάτηςν.Δημοκρατίας, 2 Α.Α.Σ.Δ. 125,στη σελ. 131, αναφέρθη­ καν ταακόλουθα: 25 30 "... 'Equal before thelaw' inparagraph 1 of Article28 does not convey the motion of exact arithmetical equality but it safeguards only against arbitrary differentiations and does not exclude reasonable distinctions which have to be made inview of the intrinsic nature of things." Επίσης στην υπόθεση Papanicopoulas and Others v. MorphouCo. OperativeCreditSociety

(1986)1 C.L.R. 288, στη σελ. 301 αναφέρθηκαν ταακόλουθα: 35 40 "EQUALITY - ARTICLE 28. Equality before the law and the administration of justice is safeguarded by Article 28 of the Constitution. As often explainedthe notion of equality imported by the Constitution affects things or situations intrinsically similar. It does not aim to limit legislative discretion to make reasonable differentiations or distinctions warranted by inherent dissimilaritiesbetween objects and situations." Στην υπόκρίση υπόθεση έχω τηγνώμη πως ηαρχήτης ισότη4109 Χρυσοστομής, Δ. Ποταμίτηχ.ά. ν.Συμβ.Υδατοπο.Λεμεσού

(1990)τας δενπαραβιάζεταιγιατίηδιαφοροποίησητωντελών δενείναι αυθαίρετη. Απεναντίας,ηδιαφοροποίησηείναιλογική καισυνά­ δει με τις πρόνοιες του Νόμου,δεδομένων των μεγαλύτερων κε­ φαλαιουχικών έργων που αντιμετωπίζουν οι καθ' ων η αίτηση στην περίπτωση διαχωρισμού μεγάλου αριθμούοικοπέδων. 5 Επομένως, η κλιμακωτή επιβολή τελών όπως ο συντελεστής αυξάνεται ανάλογα με την αύξηση του αριθμού των χωριζόμε­ νων οικοπέδων και πουοι διαχωρίζοντες τον ίδιο αριθμόοικο­ πέδων πληρώνουν τα ίδια δικαιώματα, δεν προσβάλλει την αρχήτης ισότητας. 10 Περαιτέρω, ευρίσκω πως τα δικαιώματα επιβλήθηκαν σύμ­ φωνα μετο νόμο και ιδιαίτερασύμφωνα μετοάρθρο30. Τα δι­ καιώματα αυτά είναι τέληκαι όχι φόρος, γιατί δεν εμπίπτουν 15 στα χαρακτηριστικά του φόρου. (Βλ. μεταξύ άλλων, Constantinides v. Electricity Authority of Cyprus

(1982)3 C.L.R. 798, 806). Ωςεκτούτουτοάρθρο24 τουΣυντάγματοςδενέχειεφαρμογή. 20 Ακόμα μπορεί να ειπωθεί πως τα τέλη δεν είναι τόσο ψηλά ώστε να θεωρούνται καταστροφικά ή απαγορευτικής φύσεως, λαμβανομένης υπόψη της σημερινής αξίας της γης. (Βλ. Pantzari v. Water Board of Nicosia

(1987)3(B) C.L.R. 1020, 25 1026 & 1027). Οι αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν την ισχυρισθείσα αντι­ συνταγματικότητα καθώς και την υπόθεση τους και συνεπώς η προσφυγή απορρίπτεταιάνευεξόδων. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 4110 30