clr/1990/1990_3_427.pdf

(1990)ση,στην εκλογήτουκατάλληλου ακίνητου,πρέπειναερευνήσει εάν υπάρχουνκαι άλλα ακίνηταεξ ίσου κατάλληλαγιαικανο­ ποίηση του σκοπού της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης και να προτιμήσει εκείνο του οποίου η απαλλοτρίωση θα προξενήσει την ολιγότερο επαχθήστέρηση στον ιδιοκτήτη,σε σύγκριση με τηστέρησηεκείνηπουθαπροξενήσει απαλλοτρίωσηεξ ίσουκα­ τάλληλου ακίνητουσε άλλο ιδιοκτήτη. Η Διοίκηση δεν προχωρεί στην απαλλοτρίωση πριν τη μελέτη σχεδίων για το έργο γιατο οποίο γίνεται ηαπαλλοτρίωση. 5 10 Οι αιτήτριες φέρουντοβάροςτης ικανοποίησηςτουΔικαστηρίου για την ύπαρξη των λόγων που προβάλλουν για ακύρωση. Η ύπαρξηπαράβασηςνόμου,υπέρβασηςκαι/ήκατάχρησηςεξουσίας, που είναι γενικός λόγος για ακύρωσηδιοικητικής πράξηςήαπό15 φάσης,πρέπεινααποδειχθείμεσυγκεκριμένα στοιχεία. Στην παρούσα υπόθεση ο σκοπός ήταν η κατασκευή δασικού δρόμου απότο Μέσα Ποταμόστο Μονιάτη. Ο δρόμος σε όλη τη διαδρομή κατασκευάστηκε πολλά χρόνια πριν την έκδοση τουΔιατάγματοςΑπαλλοτρίωσης. Οδρόμοςήτανσυνεχής. Δεν μπορούσε,ούτε ηγέρθηκε απότις αιτήτριες ότι έπρεπε ναεγκα­ ταλειφθεί το μέρος τουδρόμου πουκατασκευάστηκε πάνωστο Τεμάχιο 294, αντικείμενο της απαλλοτρίωσης, και να γίνει αλ­ λαγήτης πορείας του δρόμου. Ηεπιχειρηματολογία τουςεπικεντρώθηκε ότι αντίτηςδιαδικα­ σίας της απαλλοτρίωσης έπρεπε να ακολουθηθεί η διαδικασία της ανταλλαγής κρατικήςπεριουσίας για το ίδιο μέρος τουΤε­ μαχίου 294. Δεν ισχυρίστηκαν ότι υπήρχε άλλο διαθέσιμο τεμάχιο γης για το σκοπόγιατον οποίο εκδόθηκε το προσβαλλό­ μενο Διάταγμα Απαλλοτρίωσης. 20 25 30 2. Η διαφοράτων αιτητριών αφορά μόνο τον τρόπο απόκτησης από την πολιτεία του ιδίου μέρους γης -με ανταλλαγήπεριου35 σίας ή με πληρωμή αποζημιώσεων με αναγκαστική απαλλο­ τρίωση. Αυτό είναι στη διακριτικήευχέρεια της Διοίκησης και δεν προσκρούει στο Νόμο,συμπεριλαμβανομένων και τωναρ­ χών τουΔιοικητικού Δικαίου. 40 3. Δεν υποβλήθηκε ένσταση μέσα στη χρονική προθεσμία πουκα­ θόριζε η Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης. Στις 12 Μαΐου, 1987, ένσταση υποβλήθηκε στον Υπουργό που στάληκε μέσω του ΕπαρχουΛεμεσού. Ο Υπουργός, μεβάση το Νόμο- Αρθρο 6

(1)428 3ΑΑΛ. Κολοκασίόου χ.ά.ν. Δημοκρατίας - έχει υποχρέωση ναεξετάσει τις ενστάσεις κατά της απαλλο­ τρίωσης πουυποβάλλονται μέσαστην καθορισμένηπροθεσμία. Δεν έχει υποχρέωση να εξετάσει εκπρόθεσμες ενστάσεις. 5 10 15 20 ΟΥπουργός εδώδεν έλαβε υπόψη,ούτε εξέτασε - όπωςεδικαιούτο - την εκπρόθεσμη ένσταση πουστάληκε σ' αυτόν. Η Γνωστοποίηση καιτοΔιάταγμα Απολλοτρίωσης εκδόθηκαν σύμφωνα μετις πρόνοιες τωνΑρθρων 4 και6τουΝόμου. Η Γνωστοποίηση είναι in rem καιόχιinpersonam. Είναιδημόσια γνωστοποίηση. Οι αιτήτριες δενμπορούν να παραπονούνται γιατίδε λήφθηκε υπόψηηεκπρόθεσμη ένσταση τους. Οσκοπόςτηςαπαλλοτρίωσης,όπωςπεριγράφεταιστηΓνωστοποίησηΑπαλλοτρίωσης καιυιοθετείταιστοπροσβαλλόμενοΔιάταγμα, είναι"αναγκαίαγιατουςακόλουθουςσκοπούςδημόσιαςωφέλειας, δηλαδήτην καλύτερη συντήρηση και ανάπτυξητουΔάσουςΤροόδουςήοποιουδήποτετωνλεχθέντων σκοπών"καιηαπαλλοτρίωση τηςεπιβάλλεταιγιατουςακόλουθους λόγους,δηλαδήγιατην "καλύτερηπροστασίακαιδιαχείρισητουαναφερόμενουΔάσους". Ο σκοπός τηςαπαλλοτρίωσης είναι σαφής και τοπροσβαλλό­ μενο Διάταγμααιτιολογημένο μετηδέουσαεπάρκεια. 25 Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Venglis v. ElectricityAuthorityof Cyprus

(1965)3C.L.R, 252, ^30 ChrysochouBros. v. Cyrpus Telecommunications Authorityand Another

(1966)3C.L.R. 482, 35 GiykisandAnother v.MunicipalCorporation ofFamagusta

(1967)3 C.L.R. 677, LefkantisBros.v.Republic

(1980)3C.L.R. 34, Agrotis v.ElectricityAuthorityof Cyprus

(1981)3CL.R.503. 40 Προσφυγή. Προσφυγή με αίτημα την ακύρωση του διατάγματος Ανα­ γκαστικής Απαλλοτρίωσης μέρους της ακίνητης ιδιοκτησίας 429 Κολοκασίδου κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)των αιτητριών στο χωριό Μονιάτης. Γ. Κακογιάννης, γιατις Αιτήτριες. Σ. Μάτσας,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ'ων η αίτηση. 5 Cur.adv.vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΛΗΣ,Δ.:Οιαιτήτριεςμετηνπαρούσαπροσφυγή ζη- 10 τούντηνακύρωσητουΔιατάγματοςΑναγκαστικής Απαλλοτρίωσης ακίνητης ιδιοκτησίας στο χωριό Μονιάτης μέρους του Τεμαχίου 294, Φύλλο Σχέδιο XLVII.12, ημερομηνίας 12 Ιουνίου, 1987, που δημοσιεύτηκεστην ΕπίσημηΕφημερίδαστις26Ιουνίου, 1987,Αριθ­ μός2237, ΠαράρτημαΤρίτο,Μέρος Π, σελ. 821,ΑριθμόςΑτομικής 15 Διοικητικής Πράξης

1. Ταγεγονότα,όπωςταβρίσκει τοΔικαστήριο απόταενώπιον του στοιχεία, είναι ταακόλουθα:20 ΤοΤεμάχιο294 τουχωρομετρικού σχεδίου XLVII.12τηςκοι­ νότητας Μονίάτησυνορεύει στην ανατολική του πλευρά μεχαλίτικη κυβερνητική γηκαι μετάαρχίζει το κυβερνητικό δάσος. Το 1970-71το ΤμήμαΔασών αποφάσισετην κατασκευήδρό- 25 μου απότο Μέσα Ποταμόστο Μονιάτη. Ηιδιοκτήτριατης πιο πάνω περιγραφόμενης ακίνητης ιδιοκτησίας Ελένη Αχιλλέως απότο Μονιάτηκαιοι ιδιοκτήτες τωνάλλων τεμαχίωνπουεπη­ ρεάζονταν απότην κατασκευήτου δρόμου παραχώρησαντη γη τους γιατο σκοπό αυτόδωρεά. 30 Η ΕλένηΑχιλλέως με έγγραφη δήλωση της, ημερομηνίας 27 Ιανουαρίου, 1970 (βλ.Τεκμήριο 1 στην ένσταση),συγκατατέθηκε στην κατασκευή από το Τμήμα Δασών δρόμου πλάτους 16πο­ δών απότο πιο πάνωτεμάχιο και παραιτήθηκεαπόκάθεαπαί- 35 τησηγιααποζημιώσεις γιατηγηπουθαχρησιμοποιόταν γιατην κατασκευή και το άνοιγμα του αμαξητού δασικού δρόμου. Ο δρόμος κατασκευάστηκε το 1971-
2. Αργότερα, η Ελένη Αχιλλέως πώλησε και μεταβίβασε το Τεμάχιο 294 στις αιτήτριες. Πριντην πώληση και μεταβίβασηδεν έγινε ηαναγκαία πράξηγιααφαίρεσηαπότον τίτλο τηςτου μέ­ ρους πουπαραχώρησεγιατηνκατασκευήτουδρόμου. 430 40 3 ΑΛΛ Κολοκασίδου κ.ά.ν. Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Δ. Οι αιτήτριες με αίτηση ΜΑ 583/85ζήτησαναπότοΕπαρχια­ κό Κτηματολόγιο Λεμεσούανταλλαγήτου μέρους τουΤεμαχίου 294, πουήτανεπί τόπουήδη δρόμος,με μέρος τουΤεμαχίου 316 - ιδιοκτησία τηςΔημοκρατίας. 5 10 15 Στις 4 Μαρτίου, 1987, με βάσητο Αρθρο 4 των περί Αναγκα­ στικής Απαλλοτριώσεως Νόμωντου 1962 έως 1985, (ο"Νόμος"), εκδόθηκε Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης του επηρεαζόμενου μέ­ ρους τουΤεμαχίου294 - 850 τ.μ.- πουδημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, Αριθμός 2214, ημερομηνίας 13 Μαρτίου, 1987, ΠαράρτημαΤρίτο, Μέρος II,Αριθμός Ατομικής Διοικητικής Πράξης
3. Καμιάένσταση δενυποβλήθηκε μέσα στηνπροθεσμία τωνδεκαπέντεημερών πουκαθόριζε ηγνωστοποίηση όπως προβλέπε­ ται απότο Αρθρο 4 τουΝόμου.- 20 OL αιτήτριες εκπρόθεσμα στις 12 Μαΐου, 1987, με επιστολή του δικηγόρου τους προς τον Υπουργό Γεωργίας και Φυσικών Πόρων,μέσω του ΕπαρχουΛεμεσού,υπόβαλαν,ένσταση. 25 Στις 4 Ιουνίου, 1987, ο Έπαρχος Λεμεσού πληροφόρησε το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Γεωργίας και Φυσικών Πό­ ρων ότι στο γραφείο του δελήφθηκε καμιάένστασηαναφορικά μετη Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης μεΑριθμό 312/
4. 30 Στις 12 Ιουνίου, 1987, ο Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων,ασκώντας τις εξουσίες που χορηγούνται στο Υπουργι­ κό Συμβούλω σύμφωνα μετο Αρθρο 6του Νόμου,που η άσκησήτους ανατέθηκεαπότο Υπουργικό Συμβούλιο σε αυτόν,εξέ­ δωσε το προσβαλλόμενο Διάταγμα Απαλλοτρίωσης. OLαιτήτριεςπρόβαλαντουςακόλουθουςλόγουςγιαακύρωση:- 35 40

(1)Η συγκατάθεση και η ιδιοκτησία της.προκάτοχης ιδιοκτή.τριας Ελένης Αχιλλέωςδεν είχενομικό αποτέλεσμα ήοποιο­ δήποτε επηρεασμό στην ιδιοκτησία τους.

(2)Παράβαση των αρχών της χρηστής διοίκησης, υπέρβαση και/ήκατάχρησηεξουσίας,επειδήοσκοπός τηςαπαλλοτρίω­ σης μπορούσε να επιτευχθεί με διευθέτηση λιγότερο επαχθή για τις αιτήτριες.

(3)Παράβασηνόμου. 431 Στχιλιανίδης, Δ. Κολοκασίδον κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(4)Έλλειψη δέουσας έρευνας καιπλάνηπερί ταπράγματα*και

(5)'Ελλειψηαιτιολογίας,γιατίοσκοπός τηςαπαλλοτρίωσης δεν καθορίζεται με σαφήνεια,ούτε στη Γνωστοποίηση, ούτε στο Διάταγμα Απαλλοτρίωσης. 5 Ο περίΑκινήτου Ιδιοκτησίας(Διακατοχή,ΕγγραφήκαιΕκτίμησις) Νόμος, (Κεφ. 224, 3/60, 78/65, 10/66,75/68,51/71, 2/78, 16/80,23/82,68/84,82/84,86/85),στο Αρθρο40

(1)προνοεί:10 "40. -

(1)Ουδεμία μεταβίβασις ή εμπράγματον βάρος εφ' οιασδήποτε ακινήτου ιδιοκτησίας είναι έγκυρος ή έγκυρον εκτός εάν εγγραφή ή καταχωρηθήεν τω ΕπαρχιακώΚτημα­ τολογικά) Γραφείω." 15 Η δήλωση και η παραχώρησηαπότην ΕλένηΑχιλλέως δε συ­ μπληρώθηκεσύμφωνα μετοΝόμο, Μετημεταβίβασηκαιεγγραφή τουτίτλου στις αιτήτριες ολόκληρη ηέκτασητηςγηςτουΤεμαχίου 294, στο οποίο αναφέρεταιοτίτλος, σύμφωνα μετοΑρθρο50της ίδιαςνομοθεσίας,είναι ιδιοκτησίατουςχωρίς καμιάεπιβάρυνση. 20 OL καθ' ων η αίτηση πρόδηλα δεν αμφισβήτησαν τούτο, γι' αυτό και προχώρησαν με τη διαδικασία της καταναγκαστικής απαλλοτρίωσης σύμφωνα μετοΝόμο. 25 Η επιχειρηματολογία για υποστήριξη του κύριου λόγου ακύ­ ρωσης επικεντρώθηκε στο γεγονός ότι OLαιτήτριες υπόβαλαντο 1985 την αίτηση ΜΑ583/85για ανταλλαγή,όπως πιο πάνωανα­ φέρεται,καιαντίναγίνει ανταλλαγήοι καθ' ωνη αίτησηπροχώ­ ρησανστην πράξητηςαπαλλοτρίωσης σύμφωναμετηδιαδικασία πουπροβλέπει οΝόμος. Αυτό,ισχυρίζονται,είναιαντίθετομετο Νόμο,ο οποίος περιλαμβάνει και τις αρχές του Διοικητικού Δι­ καίου,και με τηνομολογία τουΔικαστηρίου, στην οποίαέχει γί­ νει αναφοράστη γραπτήαγόρευση τουδικηγόρου τους. ΗΔιοί­ κησηενήργησεμε υπέρβασηκαικατάχρησηεξουσίας. 30 35 Οι αιτήτριες ισχυρίστηκαν ότι η απαλλοτρίωση έγινε χωρίς έρευνα άλλων τρόπων για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκο­ πού. 40 Το ζήτημα τούτο ηγέρθηκε και αποφασίστηκε στις υποθέσεις Maria Ch. VengUs and The Electricity Authority of Cyprus

(1965)3 C.L.R. 252, Chrysochou Bros, and

1. The Cyprus Telecommunications Authority
2. The Republic of Cyprus, 432 3Α.Α.Δ. Κολοκασίδου κ.ά.ν. Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Δ. through The Councilof Ministers

(1966)3 C.L.R. 482, Niovi MichaelGlyki andAnother v. The Municipal Corporation of Famagusta

(1967)3C.L.R.677,LefkaritisBros.v.Republic

(1980)3 C.L.R.34,Agrotis v.ElectricityAuthority

(1981)3C.L.R. 503. 5 Μετηνομολογία καθιερώθηκανταπιοκάτω:- 10 15 20 25 30 Ηαπαλλοτρίωσηείναιεπιτρεπόμενηπροσβολήτουατομικούδι­ καιώματοςιδιοκτησίαςγιασκοπούςδημόσιαςωφέλειας. Είναιτο έσχατο μέτρο στοοποίο ηΔιοίκησηπρέπει νακαταφεύγειγια την επίτευξητουσκοπού. Στηνάσκησητηςδιακριτικήςτηςευχέρειαςη Διοίκησηπρέπειναεξαντλήσει κάθεπρόσφορομέσογιαναεξευρε­ θεί ακίνητο μεάλλο τρόπο- είτεακίνητοτουδημοσίου,είτε ακίνη­ τοπουθααγοράσει μεοικειοθελήπροσφοράιδιοκτήτη-άλλωσπως παραβιάζειταακραίαόριατηςδιακριτικήςτηςεξουσίαςκαιηπρά­ ξηείναι ακυρωτέα. Η Διοίκηση,στην εκλογή τουκατάλληλουακί­ νητου,πρέπειναερευνήσειεάνυπάρχουνκαιάλλαακίνηταεξίσου κατάλληλαγιαικανοποίησητουσκοπούτηςαναγκαστικήςαπαλλο­ τρίωσης και ναπροτιμήσει εκείνο του οποίου ηαπαλλοτρίωσηθα προξενήσει τηνολιγότερο επαχθήστέρησηστον ιδιοκτήτη,σε σύ­ γκριση μετη στέρησηεκείνηπου θαπροξενήσει απαλλοτρίωσηεξ ίσουκατάλληλουακίνητουσεάλλο ιδιοκτήτη. ΗΔιοίκησηδενπροχωρεί στην απαλλοτρίωση πριν τη μελέτη σχεδίων γιατοέργο γιατοοποίο γίνεται ηαπαλλοτρίωση(βλ., επίσης, Πορίσματα Νομολογίας τουΣυμβουλίου τηςΕπι­ κρατείας 1929-1959,σελ.87,Οικονόμου "ΟΔικαστικός Έλεγ­ χος τηςΔιακριτικής Εξουσίας"

(1966)σελ. 186). OL αιτήτριες φέρουν τοβάροςτης ικανοποίησης τουΔικαστη­ ρίουγιατηνύπαρξητωνλόγων πουπροβάλλουνγιαακύρωση.Η ύπαρξη παράβασηςνόμου,υπέρβασηςκαι/ήκατάχρησηςεξουσίας, που είναι γενικός λόγος για ακύρωση διοικητικής πράξης ήαπό­ φασης,πρέπεινααποδειχθείμεσυγκεκριμένα στοιχεία. 35 40 Στην παρούσα υπόθεση ο σκοπός ήταν ηκατασκευή δασικού δρόμου απότο Μέσα ΠοταμόστοΜονιάτη. Οδρόμος σεόλητη διαδρομή κατασκευάστηκεπολλάχρόνιαπριντην έκδοσητουΔια­ τάγματος Απαλλοτρίωσης. Οδρόμος ήτανσυνεχής. Δεν μπορούσε,ούτεηγέρθηκεαπότιςαιτήτριέςότιέπρεπεναεγκαταλειφθείτο μέρος τουδρόμου πουκατασκευάστηκε πάνω στοΤεμάχιο294, αντικείμενο της απαλλοτρίωσης, καιναγίνει αλλαγήτης πορείας τουδρόμου. 433 Στυλιανίδης,Δ. Κολοκασίδου κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)Ηεπιχειρηματολογία τους επικεντρώθηκε ότι αντίτηςδιαδι­ κασίαςτηςαπαλλοτρίωσης έπρεπεναακολουθηθεί ηδιαδικασία της ανταλλαγής κρατικής περιουσίας για τοίδιο μέρος του Τε­ μαχίου294. Δεν ισχυρίστηκαν ότιυπήρχεάλλο διαθέσιμοτεμά­ χιο γηςγιατο σκοπό γιατονοποίο εκδόθηκετοπροσβαλλόμενο 5 Διάταγμα Απαλλοτρίωσης. Ηδιαφορά τωναιτητριών αφορά μόνοτον τρόποαπόκτησης από την πολιτεία του ιδίου μέρους γης -μεανταλλαγήπεριου­ σίαςήμεπληρωμήαποζημιώσεων μεαναγκαστικήαπαλλοτρίωση. Αυτό είναι στηδιακριτική ευχέρεια τηςΔιοίκησης καιδεν προσκρούει στοΝόμο, συμπεριλαμβανομένων καιτωναρχών τουΔιοικητικού Δικαίου. 10 Δεν υποβλήθηκε ένσταση μέσα στηχρονική προθεσμία που 15 καθόριζε η Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης. Στις 12 Μαΐου, 1987, ένσταση υποβλήθηκεστον Υπουργόπουστάληκε μέσωτου ΕπαρχουΛεμεσού. ΟΥπουργός, μεβάσητο Νόμο- Αρθρο 6

(1)- έχει υποχρέωση ναεξετάσει τιςενστάσεις κατά της απαλλο­ τρίωσης πουυποβάλλονται μέσαστην καθοριζόμενηπροθεσμία. 20 Δεν έχει υποχρέωση να εξετάσει εκπρόθεσμες ενστάσεις. (Βλ. Agrotis v.Electricity Authority (ανωτέρω).) Οιαίτήτριες ισχυρίστηκαν ότι οΥπουργός δενπληροφορήθηκε για τηνεκπρόθεσμηένστασητουςγιαναμπορέσει ναασκήσειδια- 25 κριτικήευχέρεια -ναεξετάσειήναμηνεξετάσει τηνένσταση. Πρό­ βαλαν ότιαυτόσυνιστά έλλειψηδέουσας έρευνας καιπλάνηπερί τα πράγματα. Οι ισχυρισμοί των αιτητριών δενυποστηρίζονται από τα γεγονότα. Ηεκπρόθεσμη ένσταση τους στάληκε στον ίδιο τον Υπουργόκαιη επιστολή του Επαρχουημερομηνίας4 Ιουνίου, 30 1987, δενμπορεί νααποτελέσει στήριγμα στον ισχυρισμό τους. Στοπροσβαλλόμενο ΔιάταγμαΑπαλλοτρίωσης αναφέρεταιότικα­ μιά ένσταση δενυποβλήθηκε εναντίον της σκοπούμενης απαλλο­ τρίωσης τηςακίνητης ιδιοκτησίας.ΟΥπουργόςδεν έλαβευπόψη, ούτεεξέτασε-όπωςεδικαιούτο-τηνεκπρόθεσμηένστασηπουστά- 35 ληκεσ'αυτόν.(Βλ. LefkaritisBros.v.Republic(ανωτέρω).) Η Γνωστοποίηση καιτο ΔιάταγμαΑπαλλοτρίωσης εκδόθηκαν σύμφωναμετιςπρόνοιες τωνΑρθρων4και6τουΝόμου. ΗΓνω­ στοποίηση είναι inrem και όχι inpersonam. Είναι δημόσια γνω- 40 στοποίηση. Οι αιτήτριεςδενμπορούνναπαραπονούνταιγιατίδε λήφθηκε υπόψηηεκπρόθεσμηένσταση τους. Ο σκοπός τηςαπαλλοτρίωσης,όπωςπεριγράφεταιστη Γνωστο434 3 ΑΛΛ. 5 10 Κολοκαοίδου κ.ά.ν. Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. ποίηση Απαλλοτρίωσης και υιοθετείται στο προσβαλλόμενο Διά­ ταγμα, είναι "αναγκαία για τους ακόλουθους σκοπούς δημόσιας ωφέλειας, δηλαδήτηνκαλύτερη συντήρηση και ανάπτυξητουΔά­ σους Τροόδους ή οποιουδήποτε των λεχθέντων σκοπών και η απαλλοτρίωσητηςεπιβάλλεταιγιατους ακόλουθους λόγουςδηλα­ δήγια τηνκαλύτερηπροστασίακαι διαχείριση τουαναφερόμενου Δάσους." Ο σκοπός της απαλλοτρίωσης είναι σαφής και το προσβαλλόμενοΔιάταγμααιτιολογημένο με τηδέουσαεπάρκεια. Μεβάσηταπιοπάνωοι αιτήτριες δεν έχουν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι υπάρχειοποιοσδήποτε λόγοςπουνα δικαιολογεί την επέμβασητουΔικαστηρίου στο προσβαλλόμενο Διάταγμα. 15 Ηπροσφυγή απορρίπτεται. Καμιά διαταγήγιαέξοδα. 20 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 435