clr/1990/1990_3_4275.pdf

(1990)κό κριτήριο αναφορικά με την αξία του ούτε και μπορεί να συσχε­ τισθεί με προαγωγή του σε νέαθέση. Αίτησηακυρώσως— Αόγοιακυρώσεως— Προκατάληψη— Υπάλληλοι — Η ισχυριζόμενη μεροληπτική μεταχείριση εις βάρος δημοσίων υπαλλήλων κατά την αξιολόγηση τους, πρέπει να αποδειχθεί μεσυ­ γκεκριμέναστοιχεία. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Αξιολογική σύγκριση υποψη­ φίων — Τεκμήριο κανονικότητας— Εφαρμοστέες αρχές. 5 10 Αέξεις και Φράσεις — "Έκδηλη υπεροχή" όπως καθορίστηκε από τη νομολογία. Οι συνεκδικαζόμενες προσφυγές έχουνκοινό στόχο τηνακύρωσητης προαγωγήςτου ενδιαφερόμενου μέρους στην επίδικηθέση. 15 Ποοσα>υνή1040/87: 1οςαιτητής: Είχε άριστηβαθμολογίαγια5χρόνιαέναντι 4 του ενδιαφερόμενου μέρους καιπροηγείτοσεαρχαιότητα κατά6 μήνες από αυτό. Είχε επίσης τησύσταση του Διευθυντή όπως και το εν­ διαφερόμενο μέρος. Η Ε.Δ.Υ. αποφάσισε ότι δεν κατείχε το πρό­ σθετοπροσόν λόγωτουότιοκύκλος σπουδώνπουαπέκτησεμεαλ­ ληλογραφία δεν ισοδυναμούσε με μεταπτυχιακή εκπαίδευση. 20 25 Ισχυρίστηκε ότι είχε έκδηλη υπεροχήστον τομέα της αξίαςγια τους πιο κάτω λόγους:

1. Είχεκαλύτερηβαθμολογίασταεπί μέρους στοιχεία του Μέρους Πτων εμπιστευτικών εκθέσεων. 30
2. Διέθετε μεγαλύτερη πείραλόγω τηςάσκησης ανωτέρωνκαθηκό­ ντων απότακαθήκοντα του ενδιαφερόμενου μέρους. 35
3. Ο ενδιαφερόμενος δεν προτάθηκε για προαγωγή το 1985 ανα­ φορικά με πλήρωση θέσης του ιδίου βαθμού.
4. ΗΕ.Δ.Υ.δενδιεξήγαγενέαέρευνασχετικά μετοπρόσθετοπρο­ σόν του.
5. Ησύσταση τουδιευθυντήπουκάλυπτετόσο τον ίδιοόσο καιτο ενδιαφερόμενο μέρος δεν ήταναιτιολογημένη. 4276 40 3 ΑΛΛ. Γεωργίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας
6. Προκατάληψη. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκεOTL ηδιαφοράστηβαθμο­ λογία υπέρ του αιτητή ήταν οριακήκαι ότιεκείνο που προσμετρά αναφορικάμε την αποτίμηση της αξίαςτων υποψηφίων είναι η γε­ νική εικόνα καιόχιηβαθμολόγηση στα επίμέρους στοιχεία. Επί­ σης ότι ηαρχαιότητα τουαιτητή δενανατρέπει ταδεδομέναπου προσμετρούσαν υπέρ του ενδιαφερόμενου μέρους ούτε δημιουρ­ γούσεαπόμόνητης έκδηλη υπεροχή. 10 Αιτητής 2και Αιτητής 3: Ισχυρίστηκαν ότιη Ε.Δ.Υ. δενπροέβη σεαξιολογική σύγκριση των υποψηφίων και επίσης ότιείχαν έκδηληυπεροχή. 15 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς τονίζοντας ότι ηΕ.Δ.Υ.δενέχειυποχρέωση νααναφέρεταιονομαστικά στονκά­ θε υποψήφιο. Αναφορικά μετονδεύτερο ισχυρισμό τους,αποφασί­ στηκε ότιδεν είχαν έκδηλη υπεροχή αφούοαιτητής2δεν είχετησύστάσητουΔιευθυντήκαιοαιτητής3 δενκατείχετοπρόσθετοπροσόν. Αιτητής 4: 25 30 35 Ισχυρίστηκε ότιηΕ.Δ.Υ. έσφαλε αναφορικά μετο εύρηματης γιακατοχή δύομεταπτυχιακών τίτλων απότο ενδιαφερόμενο μέ­ ροςταοποίααναφέροντανστην ίδιαπερίοδοφοίτησης. Επίσης ότι υπήρξεπροκατάληψηστην ετοιμασία των εμπιστευτικών εκθέσεων. Αποφασίστηκε ότι: Ταδύοδιαφορετικά πτυχία τέθηκανενώπιοντηςΕ.Δ.Υ.καιότιη ευχέρεια φοίτησης σεδύοσχολέςκατάτην ίδια περίοδο, εφόσον καταλήγει στην απονομή δύοχωριστών δι­ πλωμάτων, δεν αντίκειται σεκαμιά αρχή. Ο ισχυρισμός για προκατάληψηδεν τεκμηριώθηκε με συγκεκριμένα στοιχεία όπως προνοεί η σχετική νομολογία. Προσφυγή46/88 40 Οαιτητήςισχυρίσθηκε έλλειψηαντικειμενικότηταςστις εμπιστευτικέςεκθέσεις,εκδικητικήδιάθεσητωνσυντακτώντωνεμπιστευτικών εκ­ θέσεων έναντι τουκαιέλλειψη αιτιολογίας στην απόφασητηςΤμημα­ τικής Επιτροπής.Οιισχυρισμοί τουαιτητήδεντεκμηριώθηκαν. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε τιςπροσφυγές καιαποφάν4277 Γεωργίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)θηκεOTL οιαιτητές απέτυχαννααποδείξουνέκδηληυπεροχή έναντι του ενδιαφερόμενουμέρους και ότιη απόφασητης Ε.Δ.Υ.ήταν εύ­ λογα επιτρεπτή. Οιπροσφυγές αποτυγχάνουν μεέξοδα. 5 Αναφερόμενες υποθέσεις: Republic andAnother v. Kastellanos

(1988)3(C) C.L.R. 2249, Δρουσιώτης καιΑλλος v. P.l.K.

(1990)3AAA. 1984, 10 Στεφάνου v. Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 3004, Οικονόμου καιΑλλος ν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΑ. 3716, 15 Larkos v.Republic

(1982)3C.L.R. 513, Τίφας ν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΑ. 697, Δημοκρατία ν.Κνπρή

(1989)3(Δ) Α.Α.Δ. 2600, 20 Loucav.Savva andOthers

(1989)3(A)C.L.R. 672, Μιλτιάδονς και Άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ.1318, 25 Charalambides v.Republic

(1985)3(B)C.L.R. 992, Savva andAnother v. Republic

(1985)3(B)C.L.R. 694, Sekkidesv.Republic

(1988)3(C) C.L.R.

1. 30 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον τηςαπόφασης της ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας μετηνοποία προήγαγε το ενδιαφερόμενομέρος στη 35 μόνιμη θέση Κτηνιατρικού Λειτουργικού Α ' αντί των αιτητών. Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές 1,2 και 3 στην Υπόθεση Αρ. 1040/87καιτοναιτητή στην Υπόθεση Αρ.46/
2. 40 Α. Παντελίδης, γιατονΑιτητή 4 στην Υπόθεση Αρ. 1040/
3. Γ. Φράγκου, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατην Καθ' ηςηαίτηση. 4278 3Α.Α.Δ. Γεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας Κ.Λοΐζον, γιατοΕνδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv.vult. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Κοινό αίτημα των δύο αυτών προσφυγών, που συνεκδικάστηκαν, είναι ηακύρωση τηςπροαγωγής του εν­ διαφερόμενου υπαλλήλου κ.Χρ. Χ"Παπαστη μόνιμη θέση Κτη­ νιατρικούΛειτουργού Α. Η απόφαση,πουπήρεηΕπιτροπή Δη­ μόσιας Υπηρεσίας στις 8/10/87, δημοσιεύθηκε στην επίσημηεφη­ μερίδα της Δημοκρατίας την20/11/
4. Ο διορισμός ίσχυεαπό 15/10/
5. Προηγήθηκε ηεπιλογή 4υποψηφίων απότηναρμόδιαΤμημα­ τική Επιτροπή,όπως ορίζουν οικείμενες κανονιστικές διατάξεις, τους οποίους θεώρησε σαν τους πιο κατάλληλους. Περαιτέρω έκρινε πως όλοι κατείχαντοπρόσθετο προσόν που καθορίζειτο σχέδιο υπηρεσίαςτηςθέσης,πληντουκ.Χαρ. Παπαμιχαήλ. Είναι οαιτητής 3καιστο εξής θααναφέρεταιμετον αριθμόαυτό. Διευκρινίζεται ότι προτάθηκανγιαπροαγωγή οι τρεις πρώτοιαιτητές στην αίτηση 1040/87καιοενδιαφερόμενος- Οιυπό­ λοιποι 6υποψήφιοι αποκλείστηκαν, παρότιοι5,στους οποίους συγκαταλέγονται οκ. Χαρ. Ταλιώτης (αιτητής4)καιοκ. Κ. Νε­ οφύτου,αιτητής στην υπόθεση 46/88,διέθεταν το πλεονέκτημα. Ο λόγος VL*αυτόήταν,σύμφωνα μετηνέκθεση τηςΤμηματικής Επιτροπής, ότι υστερούσαν των άλλων απότησκοπιά των 3 θε­ σμοθετημένων κριτηρίων ως καιτηναπόδοσηστην εκτέλεσητων καθηκόντων τους. Είναι ηκατάλληλη στιγμή εδώνα αναφερθώ στις ενέργειες τωνδύοτελευταίων σχετικά μετιςεμπιστευτικές εκθέσεις καιτο αποτέλεσμα τους. Χρονικά τοποθετούνται μετά την4/6/86, που ζητήθηκε η πλήρωση της θέσης. Με αλλεπάλληλες επιστολές προς τηνΕ.Δ.Υ. (που επισυνάφθηκαν σαν.παραρτήματα)αμφι­ σβήτησαν τοκύρος τωνεκθέσεων μετονισχυρισμό βασικά της μεροληπτικής σεβάρος τους αξιολόγησης. Ομεναιτητής 4 πα­ ραπονέθηκε γιατις εκθέσεις τωνετών 1982, 1984, 1985 ως και του 1986,ενώ οάλλος για την περίοδο 1982-1984και
6. Οι παραστάσεις τωνδύοετών εξετάστηκαν από την Ε.Δ.Υ. απόκάθε πλευρά σεπροκαταρτικήσυνεδρία πουπραγματοποι­ ήθηκεστις 28/7/
7. Ταπαράπονατουαιτητήκ.Νεοφύτουκρίθη­ καν υπό τοπρίσμα και των απόψεων του Διευθυντή Κτηνιατρι­ κώνΥπηρεσιών όπωςκαιτωναξιολογητών, πουκατάρτισαντις σχετικές εκθέσεις καιπουστομεταξύζήτησε καιέλαβε ηΕ.Δ.Υ.. 4279 Νικήτας,Δ. Γεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1990)Απορρίπτοντας τις αιτιάσεις για κατάχρηση εξουσίας στην προπαρασκευήτων εκθέσεων, ηΕ.Δ.Υ.τις θεώρησε έγκυρες και πληροφόρησε ανάλογατοναιτητή. Η μελέτη των στοιχείων στην άλλη περίπτωση οδήγησε την Ε.Δ.Υ.στο συμπέρασμαότι οι εκθέσεις 1984 και 1985 ήταννόμι­ μεςκαιδεσμευτικές. Όμωςαποφάσισενααγνοήσειτηνέκθεσητου 1982 γιατίδενυπήρξεσυμμόρφωση μετιςκανονιστικέςδιατάξεις. Αναφορικά μετο 1986 θαλάμβανευπόψημόνοτηβαθμολογίατου αξιολογητή,παραμερίζοντας τηνυποβάθμισηπουεπέφερε οπροσυπογράφωνλειτουργός. Επίσηςπήρεαπόφασηνα συμπεριλάβει τον αιτητή4 στους υποψηφίουςγιαπροαγωγή. 5 10 Ο διευθυντής του τμήματος, που παρέστη κατά την κρίσιμη συνεδρία, σύστησε τον κ. Ανδρ. Γεωργίου (αιτητή 1)και τον εν- 15 διαφερόμενο. Εξέφρασε επίσης την άποψηότι οαιτητής 1,όπως και άλλοι 3 από τους προκριθέντες, ήταν κάτοχοι του πρόσθε­ του προσόντος. Ωστόσο η Ε.Δ.Υ. είχε αντίθετη γνώμη. Διαπί­ στωσεότι ο κύκλος σπουδών που ακολούθησε ο κ. Γεωργίου με αλληλογραφία (Homestudy Course in Foodborne Disease 20 Control) απότο U.S. Department of Health and Human Services δεν ισοδυναμούσε με μεταπτυχιακή εκπαίδευση. Γιατί ο όρος αυτός του σχεδίου υπηρεσίας,όπως τον ερμήνευσε ηΕ.Δ.Υ., ση­ μαίνει και συνεπάγεται φοίτηση σε εκπαιδευτικόίδρυμα. 25 Ό,τι προηγήθηκε αποτελεί συνοπτική εικόνα των γενικών γε­ γονότων. OLνομικοί ισχυρισμοί, πουαφορούντονκάθεαιτητή, αναπτύχθηκαν χωριστά από τους δικηγόρους, πράγμα που με υποχρεώνει ως ένα βαθμό να τους εξετάσω με την ίδια αλλη­ λουχία. Θαεπισημανθεί όμως πότευπήρξεκοινό επιχείρημαγια να αποφεύγεταιαχρείαστηεπανάληψη: 30 Αιτητής Ι Ανδ. Γεωργίου (1040/87) Κεντρική του εισήγηση είναι ότι είχε έκδηλη υπεροχή έναντι 35 του προαχθέντα στο τομέα της αξίας διότι

(1)είχε καλύτερη βαθμολογία στα επιμέρους στοιχεία του Μέρους II των εμπι­ στευτικών εκθέσεων.

(2)Διέθετε μεγαλύτερη πείρα επειδή, ως υπεύθυνοςκτηνιατρικούσταθμού,ασκούσε ανώτερακαθήκοντα ποιοτικά και ποσοτικά από τον ενδιαφερόμενο και

(3)όταν το 40 1985 επρόκειτο να πληρωθεί άλλη θέση του ίδιου βαθμού ο εν­ διαφερόμενος δεν προτάθηκεγιαπροαγωγήαπότηνΤμηματική Επιτροπή,όπως συνέβη με τον ίδιο. 4280 3 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 Γεωργίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. Τα τελευταία χρόνια οι δύο υπάλληλοι χαρακτηρίζοντανως εξαίρετοι. Η διαφορά υπέρ του αιτητήήτανοριακήεφόσον είχε άριστη βαθμολογία για 5 χρόνια έναντι 4 χρόνων του άλλου. Προσθέτω on εκείνο που προσμετρά στην αποτίμηση τηςυπηρεσιακής ικανότηταςείναι η γενική εικόνα καιόχι η βαθμολόγη­ ση στα επι μέρους στοιχεία. Republic ν, Kastellanou

(1988)3(C) C.L.R. 2249. Αναφορικά μετοδεύτερο σκέλοςτης εισήγησης αρχίζω μετην εξής διευκρίνηση. Στηνπροηγούμενη τους θέσηταδύο αυτάστε­ λέχητου κτηνιατρικού τμήματος ασκούσαν καθήκονταπου τους ανατέθηκανσταπλαίσιατου ισχύοντος γιατηθέσηεκείνησχεδίου υπηρεσίας. Περαιτέρω, πείρα που αποκτήθηκε σε εξειδικευμένα καθήκοντα της θέσης στην οποίαυπηρέτησαν,δεν αποτελεί, σύμφωνα με το παρόν σχέδιο υπηρεσίας, αναγκαίοή ιδιαίτεροπρο­ σόν. Η φύσητωνκαθηκόντωντωνυπαλλήλων καθορίζεταιαπότη διοίκηση με πρώτο και βασικό όριο το σχέδιο υπηρεσίας καιδεν εξαρτώνταιαπότηδικήτουςπρωτοβουλία. Κατάσυνέπειαυπάλ­ ληλος στον οποίο ανατέθηκε περιορισμένος κύκλος καθηκόντων δενμπορείνατεθεί σεδυσμενέστερημοίρααπόεκείνο στον οποίο παρασχέθηκε η ευκαιρία για πλήρη ή ευρύτερη δραστηριότητα στην άσκησητων ευθυνών καικαθηκόντωντης συγκεκριμένης θέ­ σης. Την άποψη αυτή υποστηρίζει η απόφαση άρονσιώτης και Αλλοι v.Ρ.Ι.Κ.

(1990)3Α.ΑΛ. 1984. 25 Εξάλλουτοίδιοεπιχείρημαπροβλήθηκεστηνυπόθεση Μαρονλα Στεφάνουν. Δημοκρατίας

(1990)3Α.ΑΛ. 30CM αλλάαπέτυχε. Παραθέτωτηνουσίατουσκεπτικούτηςαπόφασηςμου,πουκαλύ­ πτειπιστεύωπλήρωςκαιτακρινόμεναπεριστατικά. 30 35 40 "Σύμφωνα με τη διάταξητου αρθρ. 44

(2)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου Όι διεκδικήσεις των υπαλλήλων προς προαγωγήν αποφασίζονταιβάσει της αξίας,των προσόντων καιτηςαρχαιότητος'.Επομένως η φύσητωνκαθηκόντωνδεν αποτελεί καθαυτήνόμιμο κριτήριο για την πρόκριση υπαλ­ λήλου έναντι συναδέλφου του, εκτός ίσως εκεί πουπροκύ­ πτειότι στοντελευταίο ανατέθηκανπεριορισμένακαθήκοντα λόγω ανεπάρκειαςπου ασφαλώς δεν είναι ηπερίπτωση εδώ. Έτσι, μόνο σε περίπτωση που η ανάθεση των καθηκόντων πουεκτέλεσεηαιτήτριααπαιτείται απότο σχέδιο υπηρεσίας ως ειδικό προσόν η αναγκαίαπείραθαμπορούσε να προσμε­ τρήσει ευνοϊκάγιατηναιτήτρια. Διαφορετικάθα εμφιλοχω­ ρούσε ανεπίτρεπταστην απόφασηεξωγενές στοιχείο με επι­ πτώσεις επί τους κύρους της." 4281 Νικήτας, Δ. Γεωργίουκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω δεν μπορεί να συναχθεί στην παρούσαπερίπτωση ότι οαιτητήςεκτελούσε σημαντικότερα κα­ θήκοντα. Συστήνοντας καιτουςδύοοΔιευθυντής τουτμήματος δήλωσε για μεν τον αιτητήότι "συγκεντρώνει την υπηρεσία της υπαίθρου και ο δεύτερος (ο ενδιαφερόμενος) εξειδίκευση στον τομέα σχηματισμού της υπηρεσίας". 5 ΗμησύστασητηςΤμηματικήςΕπιτροπήςγιατηνκενήθέσητου 1985 μεκανένατρόπο δεν μπορεί να συσχετισθεί με τηνκαινούρ­ για θέση και να συναχθούν συμπεράσματα για την αξίατων υπο- 10 ψηφίων. Έχωεξηγήσει τους λόγους σε πολύ πρόσφατη απόφαση Οικονόμου και Αλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)3 Α.Α.Δ. 3716: "Η φράση 'έκδηλη υπεροχή' είναι νομική έκφραση με εννοιολογικό πλαίσιοπουκαθορίστηκε μεσαφήνειακαικαθαρότητααπότη νο­ μολογία. Βλέπε π.χ.Χ"Σάββαςν.Δημοκρατίας

(1982)3Α.ΑΛ. 76, 15 78.Σεκαμιάόμως περίπτωση ένατέτοιο περιστατικό,όπως συνέ­ βη εδώ,δενθεωρήθηκεωςδείκτηςήκριτήριο υπεροχής.Μάλισταη λήψη υπόψηαυτούτου στοιχείου θαήταννομικά επιλήψιμη γιατί θα εισήγαγε έναεξωγενές μέτρο κρίσης, έξω απόκάθε νομολογια­ κό προηγούμενο. Ηγνώμη αυτή βρίσκει, νομίζω, ισχυρό έρεισμα 20 στην απόφασηΛάμπης και Άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1986)3 Α.ΑΛ. 130σελ. 144." Ο επόμενος ισχυρισμός είναιon ηΕ.Δ.Υ. δενδιεξήγαγεέρευνα σχετικά με το πρόσθετο προσόν του αιτητήμε αποτέλεσμα νακα- 25 ταλήξει σε λανθασμένη απόφασηότι στερείται τέτοιου προσόντος. ΗΕΛ.Υ. είχε ενώπιοντηςτοσχετικό υλικόκαιτιςαπόψειςπουεκ­ φράστηκαν.Ηερμηνείαπουέδωσε -τηνανέφεραπιοπάνω-δενξε­ φεύγει απότοόριο πουχάραξεη νομολογία. Larkos v. Republic (\982)3€^.Κ.5η,5\9,Τίφαςν.άημοκρατίας(\990)3Α.ΑΑ.697, Δημοκρατία ν.ΘεοφανώςΚνπρή (\989) 3(Δ)Α.ΑΛ. 2600. Αυτό με φέρνει στον τελευταίο ισχυρισμό του αιτητή.Είναι η υπόθεση τουότι οδιευθυντής τουτμήματοςαυτοδεσμεύθηκε ενώ­ πιον τηςΤμηματικής Επιτροπήςπως θαπρότεινε στην ΕΛ.Υ. για προαγωγήμόνοτον ίδιο,ματελικά εισηγήθηκε καιτονενδιαφερό­ μενο δίνοντας μια αινιγματική αιτιολογία για την επιλογή του, που ηΕΛ.Υ. δεν φρόντισε νααποσαφηνίσει. Ακόμη ισχυρίστηκε ότι οδιευθυντής ήτανπροκατειλημμένος εναντίοντου. 30 35 40 Εξετάζοντας ένας τα γεγονότα διαπιστώνει πως η εισήγηση περιέχει αντινομικές σκέψεις. Ο διευθυντής, όπως επιμαρτυρεί το πρακτικό, τους χαρακτήρισε εξαίρετους υπαλλήλους σε ση­ μείο που ήταν δύσκολο να διαλέξει τον καλύτερο. Και προχώ4282 3 ΑΛΑ. 5 10 Γεωργίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. ρήσεναεξηγήσει σε ποιο τομέαξεχώριζε ο καθένας,όπως ανά­ φερα μόλις πιο πάνω. Υπό τις συνθήκες οι συστάσεις του,που βασίσθηκανκαιστακαθιερωμένακριτήρια,τέθηκανμεκαθαρό­ τητα και με αίσθημα δικαιοφροσύνης προς τους δύο υπαλλήλους. Αλλωστε ητελική επιλογή ανάμεσα σε όλους τους υπαλ­ λήλους ήταν έργο της ΕΛ.Υ. Ο ισχυρισμός για αυτοδέσμευση του διευθυντή απορρίφθηκε από την άλλη πλευρά σανανυπό­ στατος. Όντωςδεν υπάρχεικανένααντικειμενικό στοιχείο που τον αποδεικνύει.Ομοίως δεντεκμηριώθηκε ημομφήγιαπροκατάληψη στο βαθμόπου απαιτείται. Loucav. Savvaand Others

(1989)3(A) C.L.R.672. Ταστοιχεία που αναφέρθηκανδενυπο­ στηρίζουν τέτοιο συμπέρασμα. Προςαυτήτηνκατεύθυνσηπρέ­ πει να υπομνήσω και τηστάση του διευθυντή στο θέμαπρόσθε­ του προσόντος τουαιτητή. 15 Είναι ορθό ότι ο αιτητής είναι αρχαιότερος στην υπηρεσία κατά 6 μήνες, αλλά το γεγονός αυτό δεν ανατρέπει τα άλλα δε­ δομέναπουανέλυσαπιοπάνω. Ο ισχυρισμός γιαπρόδηληυπε­ ροχή του παρέμεινε ατεκμηρίωτος. 20 Αιτητής 2 Χαράλαμπος Θεοδοσίου Αιτητής 3ΧαοάλαμποςΠαπαμιχαήλ 25 Ήταν κοινή εισήγησητων πιο πάνω αιτητών πως ηΕ.Δ.Υ., κατάπαράβασηεμπεδωμένης νομολογιακής αρχής, δεν προέβη σε αξιολογική σύγκριση των υποψηφίων ως και μεταξύ αυτών των ιδίωνκαιτουενδιαφερομένου. Ηθεώρησητηςσχετικής πα­ ρατήρησης στο πρακτικό,που εκτίθεται αμέσως μετά, δεν υπο­ στηρίζει τηθέση αυτή. 30 35 40 "Η Επιτροπή εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από το Φάκελο Πλήρωσης της θέσης, καθώςκαιαπότους Προσωπικούς Φα­ κέλους και τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψηφίων,και έλαβε επίσης υπόψη τα πορίσματα της Τμηματικής Επιτροπήςκαι τις κρίσεις καισυστάσεις του Διευθυντή." Η Ε.Δ.Υ. δεν αναφέρεται ονομαστικά στον κάθε υποψήφιο. Πρέπει όμως να τονισθεί ότι "σύμφωνα με το τεκμήριο τηςκα­ νονικότητας στην απουσίαμαρτυρίαςήένδειξης για το αντίθετο, γίνεται δεκτό ότι η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη της και συ­ γκρίνει όλους τους υποψήφιους". Μιλτιάδονςκαι Άλλοι v. Αημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.ΑΛ. 1318. Συμπληρωματικάοι αίΓητές έθεσαν και ευρύτερο θέμα πρόδηλης υπεροχής τους. Όμως ο ισχυρισμός δεν βρίσκει στήριγμα στα στοιχεία. Δεν θα ταπα4283 Νικήτας, Δ. Γεωργίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)ραθέσω. Αρκεί μόνο ναλεχθείότι οαιτητής2δεν είχε σύσταση από το διευθυντή ούτε και ο 3ος που ήταν σε ακόμη μειονεκτι­ κότερη θέσηγιατί δεν είχετο πρόσθετο προσόν. Αιτητής 4 Χαοάλαιιπος Ταλιώτης Ο αιτητής επικαλείται ως λόγο ακυρότηταςτης επίδικης από­ φασηςτηνέλλειψη έρευναςκαισυνακόλουθα πλάνητης ΕΛ.Υ. σε σχέση μετηνπροσοντολογία. Η εισήγησηείναιότιδεν έλαβευπό­ ψηότι ο αιτητής συμπλήρωσε Master Qualifying Course πριν του 10 απονεμηθεί οτίτλος απόΑυστραλιανό πανεπιστήμιο.Ας σημειω­ θεί ότι τογεγονός δεν αναφέρεταιστο συγκριτικό πίνακα προσό­ ντωντωνυποψηφίων.Είναιόμως άνευσημασίας. Όπωςπαραδέ­ χεταικαιο ίδιος σε ένορκηκατάθεση,πουεκθέτει τιςαπόψειςτου στο συζητούμενο θέμα,οπιοπάνωκύκλος σπουδών είναι προπα- 15 ρασκευαστικό στάδιοκαι άραπροϋπόθεσηγια απόκτησητουτίτ­ λου Master. Πέραν τούτου το σχετικό πιστοποιητικό ήταν μέσα στο φάκελοτουαιτητήπουεξέτασεηΕπιτροπή(βλέπε ερ.59). Η άλλη όψη της εισήγησης σχετίζεται με τους μεταπτυχια- 20 κούςτίτλους του ενδιαφερομένου. Είναιδύοδιπλώματα(αρ.63 και αρ. 65) από διαφορετικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Βουλγαρίας. Στην ουσία ο αιτητής λέγει ότι η σφαλερότης του ευρήματος της Επιτροπής έγκειται στο ότι και ταδύο ανα­ φέρονται στην ίδιαπερίοδο φοίτησης,πράγμαπρακτικά αδύνα- 25 το. Παρενθετικά, μπορεί να λεχθεί ότι σε ένορκη δήλωση ο εν­ διαφερόμενος παρέχει ικανοποιητικές εξηγήσεις, που βασίζο­ νται στο εκπαιδευτικό καθεστώς της χώρας. Σημειώνω ότι οι εξηγήσεις αυτές δεν ήταν ενώπιον της Επιτροπής. Παρά ταύτα το επιχείρημα του αιτητή δεν πείθει. Η Επιτροπή είχε ενώπιον 30 τηςδύοδιαφορετικάπτυχίακαιη απόφασητηςήτανεύλογα επι­ τρεπτή. θα μπορούσα να προσθέσω ότι ευχέρεια φοίτησης σε δύοσχολέςκατάτην ίδιαπερίοδο,εφόσον καταλήγει στην απο­ νομήδύο χωριστών διπλωμάτων,δεν αντίκειται σε καμιά αρχή. Ανεξάρτητα απ' αυτό θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι και στην 35 περίπτωση ακόμη που γίνεται δεκτό ότι ο ενδιαφερόμενος δεν κατέχει δεύτερο πτυχίο ηκατάστασηδεν αλλάζει. Γιατί απότη μια ο ενδιαφερόμενος είχε όλα τα απαιτούμενα από το σχέδια υπηρεσίας προσόντα ως καιτο πλεονέκτημα καιαπότηνάλληο αιτητής δεν είχετην υπεροχή στον τομέα αυτό. 40 Έρχομαιστοθέματων εμπιστευτικών τουεκθέσεων. Σημείωσα προηγουμένως τις σχετικές ενέργειες της Ε.Δ.Υ. Ομολογουμένως έκαμε ενδελεχή έρευναόλων των παραπόνων. Οαιτητής επιμένει 4284 5 3ΑΛΑ 5 10 15 20 25 30 35 40 Γεωργίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. ότιη έκθεσητου 1984 ήτανπροϊόνπροκατάληψηςτου αξιολογητή τουκ. Οικονομίδη, ΕπαρχιακούΚτηνιατρικού Λειτουργού, διότι στο παρελθόν - και μιλάμε γιατο 1977 - απέρριψε συνοικέσιο με την αδελφή του υπαλλήλου αυτού. Υποστηρίζει περαιτέρω ότι έπρεπε να αξιολογηθεί από άλλο υπάλληλο που ήταν ο άμεσος προϊστάμενος του. Ως προς το πρώτο, η απλή διατύπωση του ισχυρισμού, αλλάκαιη φύσητουδεναρκούνγιατηναπόδειξητέ­ τοιας σοβαρής μομφής. Δείχνει μόνο διάθεσηνα χρησιμοποιηθεί οτιδήποτε για ανατροπήτης επίδικης απόφασης.Έναάλλο στοιχείοπουτονκαταρρίπτειείναιότιτατελευταίαχρόνιαοιεκθέσεις τονεμφανίζουνσανεξαίρετο. Πολύ ορθά η ΕΛ.Υ. απέρριψε και το άλλο παράπονο.Το 1984 ο αιτητής υπηρετούσε στο σταθμό Ακακίου και ο κ. Οικονομίδης είχε γνώση της εργασίας και απόδοσης του αιτητή,ως υπεύθυνοςόλων τωνλειτουργών ΕπαρχίαςΛευκωσίας. Οιτρο­ ποποιήσεις στην έκθεση 1985 έγιναν,όπωςδιαπίστωσε η Ε.Δ.Υ., αφού ο προσυπογραφών τις συζήτησε με τον αξωλογητή, δίνο­ νταςκαιτησχετική αιτιολογία.Τοπιοσημαντικό όμως είναιότι δεν είχαν επιπτώσεις στη γενική βαθμολογία του αιτητή, Sekkides v.Republic

(1988)3(C) C.L.R. 2136. Η αρχαιότητα του αιτητή κατά 8 1/2 μήνες, που προκύπτει από προηγούμενη θέση στο μακρυνό παρελθόν (1967-1968), είναι χωρίς ουσιαστική σημασία. Οικονόμου και Άλλος ν. Δημο­ κρατίας, ανωτέρω. Έτσι, με βάση και πλαίσιο τα στοιχεία που είχε στη διάθεση της η ΕΛ.Υ., η επιλογή της δεν είναι νομικά διαβλητή. Κωνσταντίνος Νεοφύτου(αιτητήςστην ποοσφ.46/88) Οι εισηγήσεις του αιτητή επικεντρώθηκαν κυρίως στις εμπι­ στευτικές του εκθέσεις. Οι εκθέσεις 1981, 1982 συντάχθηκανκαι προσυπογράφηκαν απότον ίδιο αξιωματούχο,δηλαδήτο διευθυντή του τμήματος. Επομένως δεν υπάρχει παρανομία,όπως υπέβαλε ο αιτητής. Βλέπε σχετικά την υπ' αρ. 3

(1)κανονιστική διάταξη. Λόγω της ιδιότητας του συντάκτη τους ήταν από την άποψη αυτή νόμιμες. Charalambides v. Republic

(1985)3(B) C.L.R.992, Savva and Another v.Republic

(1985)3(B) C.L.R. 694, 707. Η αξιολόγηση τουέτους 1984 δενπεριλαμβάνει τηνπε­ ρίοδο που ο αιτητής απουσίαζε από την Κύπρο για σπουδές. Όπως ήταν φυσικό αποτιμήθηκαν οι ικανότητες του μόνο για τηνπερίοδοπουεργάστηκε. Απορείκανείς γιατί αυτήη προσέγ­ γισηκαι ενέργεια ήτανκατάτην άποψητου αιτητή παράνομη. 4285 Νικήτας, Δ. Γεωργίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1990)Ο αιτητής προσβάλλει συλλήβδην την εγκυρότητα τωνεκθέσε­ ων του για έλλειψη αντικειμενικότητας και εκδικητική διάθεση των συντακτών τους απέναντι του. Όπως προεκτέθηκε, τις από­ ψεις του ανέπτυξε διεξοδικά στην αλληλογραφία του(παραρτή­ ματα4-9) μετην Ε.Δ.Υ., πουμετάαπόπλήρηέρευνα τις απέρριψε 5 σαν ανυπόστατες. Σε αυτή ασχολείται βασικά με τα επιμέρους στοιχεία των εκθέσεων προσπαθώνταςναδείξει ότι η βαθμολόγη­ σητου ήτανχαμηλότερη απ'ότι πραγματικάάξιζε.Δε θα εισέλθω στις λεπτομέρειες. Σανπαράδειγμα αναφέρωτο στοιχείο "νοημο­ σύνη" καισε σχέσημετο οποίοπροβάλλει κατάβάσητο επιχείρη- 10 μα ότι η υψηλή νοημοσύνη συνδέεται άμεσα με ταακαδημαϊκά προσόνταπουαπόκτησε. Σημειώνω ότιηβαθμολογία τουγιαόλα τα χρόνια κυμαίνεται ανάμεσα στο "καλός" και "λίαν καλός" (τα τελευταία χρόνια). Και είναι κάπως δύσκολο να ανιχνεύσει κα­ νείς, υπότο φώςτων δεδομένων, στάση προκατάληψης. 15 Τα στοιχεία που υπάρχουν,εξεταζόμενα υπό το πρίσμα των αρχών που διέπλασε η νομολογία στην οποία αναφέρθηκα,δε δικαιολογούν συμπεράσματα για προκατειλημμένες κρίσεις κα­ τάτουαιτητή. Προτούπροχωρήσω στο τελευταίο θέμα,πουέθι- 20 ξε ο αιτητής, πρέπει να παρατηρήσω ότι πολλά πιστοποιητικά που εξασφάλισε από κοινοτάρχες για την ικανότητα και το χα­ ρακτήρα του είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα. Τυχόναποδο­ χήτους θαμετέθετε την αρμοδιότητατωνδιαφόρωνοργάνων σε εξωγενείς παράγοντες,πράγμαανεπίτρεπτο. 25 Απορριπτέα είναι επίσης η εισήγηση ότι η Τμηματική Επι­ τροπή δεν αιτιολόγησε την απόφασητης. Στην αρχή αναφέρθη­ κα στην απόφαση της Επιτροπής αυτής που περιέχει σαφή και πλήρη αιτιολογία ηοποία μάλιστα συνάδει με όλα ταστοιχεία. 30 Συγκεφαλαιώνοντας,κανέναςαπότους αιτητές δενέχειαπο­ δείξει πρόδηλη υπεροχή έναντι του ενδιαφερομένου. Η απόφα­ ση λήφθηκε μέσα στα όρια της διακριτικής ευχέρειας πουπαρέ­ χεται στην Επιτροπή και συνεπώς ηπροαγωγή του ενδιαφερο- 35 μένου επικυρώνεται. Οι προσφυγές αποτυγχάνουν με έξοδα σε βάρος των αιτητών. Οι προσφυγές αποτυγχάνουν με έξοδα. 4286 40