(1990)20 Δεκεμβρίου, 1990 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΝΙΚΟΛΑΣ Κ. ΚΟΥΡΤΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ/Ή ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 576/88). Φορολογία — Φορολογία Εισοδήματος — Έκτακτη εισφορά — Φορο λογικά έτη 1975-1981— Ψευδής δήλωση περιουσιακών στοιχείων τον 1982— Υπολογισμός εισοδήματος με βάση την κατάσταση κε φαλαίου παρά την απόδειξη ψευδούς στοιχείου — Αμφισβήτηση των σπουδαστικών δαπανών των παιδιών του αιτητή στο εξωτερικό και της αναλογίας επιμερισμού τον εισοδήματος των συζύγων — Η απόφαση του Εφόρου κρίθηκε εύλογα επιτρεπτή και επικυ ρώθηκε. Φορολογία — Φορολογία εισοδήματος — Εκτίμηση πρωτογενών γεγονότων — Η συμπερίληψη εγγράφου, που είναι εν μέρει ανακρι βές, δεν αποκλείεται στη διερεύνηση των γεγονότων. 5 10 Ο αιτητής είναι γεωργός, κυρίως πατατοπαραγωγόςκαι κατά γεται από το Λιοπέτρι. Δεν ήταν συνεπής στην υποβολή των φο15 ρολογικών του δηλώσεων. Οι φορολογικές τουδηλώσεις για τα έτη 1978 και 1982, οι οποίες υποβλήθηκαν μετά από επανειλημμένες υποδείξεις ήταν ψευδείς αναφορικά με τις τραπεζικές καταθέσεις του ιδίου, της συζύγου και των τέκνων του. Συγκεκριμένααπέκρυ ψε τραπεζικές καταθέσεις ύψους ΛΚ37.
- Καταδικάστηκε σε 20 πρόστιμο απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακος. Ο αιτητής υπέβαλε ένσταση στις επιβληθείσες φορολογίες, τις 4454 3 Α.Α.Δ. 5 Κούρτης ν. Δημοκρατίας οποίες ο Έφορος επέβαλε με βάσητις καταστάσεις κεφαλαίου του αιτητή. Σύμφωνα με τους υποβληθέντες λογαριασμούς τα ποσάτα οποία φέρονται ότι δαπανήθηκαν για τις σπουδές των παιδιώντου ήτανελάχιστα σε σύγκριση μεεκείναπουκαθόρισεστηνκεφαλαιουχικήδήλωσητου
- Στοπλαίσιοτων ενστάσεων οαιτητήςεπεσή μανεότι ο ιδιοκτήτης γης ηοποίαείχε διατεθεί για πατατοκαλλιέργεια ήτανησύζυγος του,ηοποία μετείχε δραστήριαστις γεωργικές τουασχολίες καιότιωςεκτούτουέπρεπεναγίνει καταμερισμόςτου εισοδήματος απότηνπατατοκαλλιέργειαμεταξύτους. 10 15 ΟΈφοροςπροέβησεβεβαίωσητηςφορολογίας τουαιτητή αφού βασίστηκε στη δήλωση του αιτητή της 30.4.82 αναφορικά με τις σπουδαστικές δαπάνεςτων παιδιώντου,ενώ το εισόδημα απότην πατατοκαλλιέργεια επιμερίστηκε μεταξύ του αιτητή και της συζύγου του 70% και30%αντίστοιχα. 20 Το ερώτημα που τίθεται στην προσφυγή του αιτητή κατά της απόφασης του Εφόρου,είναι κατάπόσο επιτρέπεται αναφοράστα γεγονότα που περιέχονται σε δήλωση ηοποία είναι κατάτεκμήριο εν μέρει ψευδής ή ανακριβής. Αποφασίστηκε ότι: 25 30 Η εισήγηση τουαιτητήότι η δήλωσητωνπεριουσιακών στοιχείων του 1982 έπρεπε να αγνοηθεί αφούήτανψευδής, δεν ευσταθεί στην απουσία κανόναδικαίουο οποίος να αποκλείει τησυμπερίληψη εγ γράφουπουείναιενμέρει ανακριβές,στηδιερεύνησητων γεγονότων. Ηαξιολόγηση των γεγονότων ανάγεταιστη διακριτικήευχέρεια του αρμόδιουδιοικητικούοργάνουηοποίαείναιακόμαπιοαπόλυτηαπό τη διακριτικήευχέρεια του δικαστηρίου να αξιολογήσει μαρτυρίαη οποία έρχεται σε αντίθεση με άλλες καταθέσεις του ιδίουμάρτυρα, καιαυτόενόψει τουεξεταστικούχαρακτήρατουέργουτουπουκαθι στάτηδιοίκησητονπρωτογενήφορέαεξακρίβωσης των γεγονότων. 35 Η προσφυγή απορρίπτεται έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 40 Platis v.Republic
(1978)3 C.L.R. 384, Παναγιώτον ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Α. 703, Georghiou v.Republic
(1984)2 C.L.R. 65, 4455 χωρίς Κούρτης ν.Δημοκρατίας
(1990)Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)2Α.Α.Δ. 172, Σκαρπάρης ν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.
- Προσφυγή. 5 Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασης των καθ' ωνη αίτησημετην οποία επιβλήθηκε στον αιτητήφορολογία για το εισόδημα τουγια τα φορολογικά έτη 1975-1981και φορολογία για έκτακτηεισφορά πάνωσετριμηνιαίαβάση,γιατηνίδιαπερίοδο. 10 Α. Σ. Αγγελίδης, γιατον Αιτητή. Γ. Ααζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ'ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Οαιτητής,γεωργός το επάγγελμα,κυρίως πατατοπαραγωγός, αμφισβητεί τηφορολογία για το εισόδημα του γιατα φορολογικάέτη1975 -1981 καιτηφορολογίαγιαέκτακτηεισφορά, πάνω σε τριμηνιαία βάση,για την ίδιαουσιασηκά περίοδο.Το ει σόδηματουαιτητήαποτέλεσε τηβάσηκαιγιατις δυο φορολογίες. 20 Όπως προκύπτει από τα αδιαμφισβήτηταγεγονότα, ο αιτητής δεν ήτανκαθόλου επιμελής, τουναντίον επέδειξε αδιαφορία 25 στην υποβολή των φορολογικών του δηλώσεων. Μετάαπό επα νειλημμένεςυποδείξεις υπέβαλεσε διάφορεςημερομηνίες φορο λογικές δηλώσεις και σε δυο περιπτώσεις, το 1978 και το 1982, κατόπιν απαίτησης των φορολογικών αρχών, κεφαλαιουχικές δηλώσεις για τα περιουσιακά του στοιχεία. Οι δηλώσεις αυτές 30 ήσαν ψευδείς σε ένα ουσιώδες σημείο, αναφορικάμε τιςτραπε ζικές καταθέσεις του ιδίου, της συζύγου και των εξαρτωμένων κατά το χρόνο εκείνο τέκνων του.Απέκρυψε το γεγονός ότι εί χαν καταθέσεις που υπερέβαιναν το ποσό των £37,000.-Ασκή θηκεποινική δίωξη εναντίον του - Υπόθεση Π727/86,Επαρχία- 35 κό Δικαστήριο Λαρνακος -η οποία είχε ως αποτέλεσμα την τι μωρία του με την επιβολή προστίμου. Η δήλωση των κεφαλαιουχικών στοιχείων του 1982 περιλάμ βανεκαιστοιχεία γιαταποσάταοποίαδαπανήθηκαναπότοναι- 40 τητήγιατις σπουδές τωνπαιδιώντου στη Γαλλίακαι Ελλάδα. Ο αιτητής έφερε ένσταση μέσω του ελεγκτού του στις φορολογίες πουαρχικάτου είχαν επιβληθεί καισε μεταγενέστερο στάδιο υπέ βαλελογαριασμούς πουπαρείχανστοιχεία γιαταεισοδήματατου 4456 15 3AAA. 5 10 15 20 25 30 35 40 Κούοτηςν.Δημοκρατίας Πιχής, Δ. για την περίοδο πουκάλυπτανοι φορολογίες. Σύμφωναμε τους λογαριασμούς πουκατατέθηκανμε στοιχεία που παρείχε ο αιτητήςταποσάταοποίαφέρονταιότι δαπανήθηκανγιατις σπουδές των παιδιώντουήσανελάχιστα σε σύγκριση μεεκείνα πουκαθόρισε στην κεφαλαιουχικήδήλωση του
- Στο πλαίσιο των εν στάσεων τουοαιτητήςεπεσήμανε ότιοιδιοκτήτηςτηςγηςηοποία είχε διατεθεί για πατατοκαλλιέργειαήτανησύζυγος του η οποία συγχρόνως μετείχε δραστήρια στις γεωργικές τους ασχολίες. Τα γεγονότα αυτά είχαν εκτεθεί στις φορολογικές αρχές προς υποστήριξητηςθέσηςότιτοεισόδηματουαιτητήαπότηνπατατοκαλ λιέργεια έπρεπεναεπιμεριστεί μεταξύτων συζύγων. Μετά από εξέταση του συνόλου των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του,οΈφορος προέβησε βεβαίωσητης φορολογίας του εισοδήματοςτουαιτητήκαιτηςέκτακτηςεισφοράς,τιςοποίεςκοι νοποίησε στον αιτητή. Ηπροσφυγή στρέφεται εναντίον τηςτελι κής απόφασηςτου Εφόρου η οποία αμφισβητείται ως προς δυο σημεία. Τον υπολογισμό της συνδρομής του αιτητήστις σπουδές των παιδιών του και δεύτερο τον καταμερισμό του εισοδήματος απότηνπατατοκαλλιέργειαμεταξύτουιδίουκαιτηςσυζύγουτου. Σε σχέση με τις δαπάνεςγια τις σπουδές των τέκνων του ο Έφορος βασίστηκε στη δήλωση του αιτητή της 30/4/82,ενώ το εισόδημα απότην πατατοκαλλιέργεια επιμερίστηκε μεταξύ του αιτητήκαιτηςσυζύγου του 70%και 30%αντίστοιχα.Οι ισχυρι σμοί του αιτητή(πουπεριέχονται στους λογαριασμούς) γιατον υπολογισμό τηςοικονομικής τουσυνεισφοράς στις σπουδέςτων τέκνων του επιβεβαιώθηκαν με ενόρκους δηλώσεις στις οποίες προέβησανταπαιδιάτου(Τεκμ.β- στ),καθώςκαιησύζυγοςτου ηοποίαστην κατάθεσητηςαναφέρειon μέρος του εισοδήματος από την πατατοκαλλιέργεια των κτημάτων της προέκυψε από τηνεργασία τηςκαιδικαιωματικάοφείλεται σ' αυτήν.Οι δηλώ σεις αυτέςδε μεταβάλλουν το ερώτημα το οποίο πρέπει να απα ντηθεί και παραμένει κατά πόσο ο Έφορος εύλογα θαμπορούσε νακαταλήξει στις αποφάσειςπουαμφισβητούνται. Η αναθε ωρητική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (αρθρ. 146) περιορίζεται στον έλεγχο τηςνομιμότητας των πράξεων της Δι οίκησης. Ο έλεγχοςδεν επεκτείνεται στην ορθότητα τωνπράξε ων περιλαμβανομένης και της αξιολόγησης των γεγονότων. Επομένως δεντίθεταιθέμαανατροπήςτων ευρημάτωντουΕφό ρου με βάσητην πιστότητα πουαποδίδειτο δικαστήριο σταγε γονόταπουνωρίτερααξιολογήθηκαναπό αυτόν. Βάσειτουάρ θρου 146 τοΑνώτατο Δικαστήριο δεν ενεργείωςδευτεροβάθμιο αλλάως ακυρωτικόδικαστήριοπρος εξασφάλιση της νομιμότη4457 Πικής,Δ. Κούρτης ν. Δημοκρατίας
(1990)τας στο διοικητικό έργο. . Οδικηγόρος του αιτητήεισηγήθηκε ότιεφόσον ηδήλωση των περιουσιακώνστοιχείων του 1982 κρίθηκεψευδής,έστωσεέναση μείο, όλες οι πληροφορίες πουπεριέχονται σ' αυτή έπρεπε να 5 αγνοηθούν. Τηθέση αυτήυποστήριξε μεαναφοράστηναπόφυση Platis v. Republic
(1978)3C.L.R. 384. Στηνυπόθεση εκείνη απο φασίστηκε ότιείναι διαδικαστικάανεπίτρεπτο να προβάλλονται συγκρουόμενες θέσεις,προσέγγιση αντίθετημετονκανόναοοποί οςαποκλείει τηνταυτόχρονηεπιδοκιμασίακαιαποδοκιμασίατου 10 ίδιουπράγματος.Έτσικρίθηκεότιδενήτανπαραδεκτόγιατοναι τητήνα ζητάτηδικαστικήαναθεώρησηπράξηςηοποίακατά την εισήγηση του είχεανακληθείκαιεκλείψει. Επομένως ηπροσφυγή απορρίφθηκε (abated) ως στερούμενη αντικειμένου. 15 Τοερώτηματοοποίο τίθεταισ'αυτήτηνπροσφυγήείναιδια φορετικό, το ακόλουθο: Κατά πόσο επιτρέπεται αναφορά στα γεγονότα πουπεριέχονται σε δήλωση ηοποία είναι κατά τεκμή ριο ενμέρει ψευδής ήανακριβής.Δεν υπάρχει κανόναςδικαίου ο οποίος νααποκλείει τησυμπερίληψη εγγράφου που είναι εν 20 μέρει ανακριβές στη διερεύνηση των γεγονότων. Η αξιολόγηση των γεγονότων ανάγεταιστη διακριτικήευχέρεια του αρμοδίου διοικητικού οργάνου. Όπως καιστην περίπτωση αξιολόγησης μαρτυρίαςαπότοδικαστήριο αυτήεπαφίεταιστην κρίση τουδι καστηρίου,ακόμακαι στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι η 25 μαρτυρία έρχεται σε αντίθεση ήσυγκρούεται μεάλλες καταθέ σεις του ιδίου μάρτυρα (Βλ. Georghiou v.Republic
(1984)2 C.L.R. 65και Μιχαηλίδηςν. Δημοκρατίας
(1989)2Α.Α.Δ. 172). Η διακριτική ευχέρεια διοικητικού οργάνου στη διερεύνησηγε γονότων μπορεί ναλεχθεί ότιείναι ακόμαπωαπόλυτη ενόψει 30 του εξεταστικού χαρακτήρα τουέργουτουπουκαθιστάτη Διοί κησητον πρωτογενήφορέαεξακρίβωσης τωνγεγονότων. Η δια πίστωση στην οποία καταλήγω είναι ότιδεν αποκλειόταν η συ μπερίληψη της κεφαλαιουχικής δήλωσης του1982στα κρίσιμα στοιχεία μεαναφορά στα οποίαθαμπορούσε να προσδιορισθεί 35 το εισόδημα τουαιτητή. Ηάλλη απόφασητηνοποίαεπικαλέστηκε οκ.Αγγελίδηςπρος υποστήριξη τηςθέσης ότιη έρευνα είχε διενεργηθεί έξωαπό τα επιτρεπτά πλαίσια είναι εκείνη του Προέδρουτου Ανωτάτου Δι- 40 καστηρίου κ.Λοΐζου στην υπόθεση Παναγιώτονν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.703.Στηναπόφασηεκείνητονίστηκε ότι έστωκαι όπουοαιτητής παραλείπειναπαράσχειτις αναγκαίες πληροφο ρίες για τοεισόδημα του δεν είναι επιτρεπτό για τον Έφορο να 4458 3AAA. 5 Κούρτης v. Δημοκρατίας Πικής,Δ. βασίσει την απόφασητουσεγεγονόταταοποίαδεν είχανπροκύ ψειαπότηνέρευνατηνοποίαέχειδιεξαγάγει.Δεβλέπωπωςβοη θάη απόφασηστην Παναγιώτοντηθέσητου αιτητήεφόσον στην προκείμενη περίπτωσηταγεγονότα σταοποίαβασίστηκε ηφορολογία ήτανενώπιον του Εφόρου,τόσο εκείνα πουαφορούσαντη χρηματοδότηση των σπουδών των παιδιών του, όσο και εκείνα που σχετίζονταν με την ιδιοκτησία της γης καιτησυνδρομή της συζύγου του στην απόκτηση του εισοδήματος από την πατατο καλλιέργεια. 10 15 20 25 30 Οκ.Λαζάρουυπέδειξε ότι στις φορολογικές δηλώσεις τουαι τητή,στοκεφάλαιοπουαφοράτοεισόδηματηςσυζύγουτου,οαιτητής είχε δηλώσει ότι η σύζυγος του δεν είχε κανένα εισόδημα, ούτεκαιη ίδιαυπέβαλεοποιαδήποτεδήλωσηγιατοεισόδηματης. Παρά τις διαπιστώσεις αυτές,ο Έφορος επιμέρισε το εισόδημα μεταξύτων συζύγων στην αναλογίατου 70% και 30%, όπωςέχει λεχθεί, απόφασηστην οποία εύλογα θα μπορούσε να καταλήξει και για την οποία ο αιτητής δεν μπορεί βάσιμανα παραπονεθεί, αν όχι για κανένα άλλο λόγο, ενόψει των δικών του δηλώσεων. Τέλος ο κ. Λαζάρου αναφέρθηκεστην απόφασηαυτούτου δικα στηρίου στην υπόθεσηΣκαρπάρη ν.Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 1004, ως προς τον προσδιορισμό του πλαισίου μέσα στο οποίο μπορεί να αναληφθείηδιερεύνηση των φορολογικών στοιχείων, καθώςκαιτις επιπτώσεις απότις παραλείψειςτου φορολογουμένου να ανταποκριθεί σης υποχρεώσεις που του επιβάλλει η φο ρολογική νομοθεσία. Καταλήγω ότι δεν έχει τεκμηριωθεί λόγος που να δικαιολο γεί την ακύρωση της επίδικης απόφασης,ηοποίακαι επικυρώνεται στο σύνολο της, βάσει των διατάξεων του άρθρου 146.4 (α). Δεν εκδίδεται διαταγήγια ταέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 4459