(1990)21Δεκεμβρίου, 1990 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΝΝΟΥΡΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ης ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 340/90). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Αξία — Αρχαιότητα — Θέση Επιθε(ορητήστο ΤμήμαΦυλακών—Αξιολόγηση υποψηφίων— Τμη ματική Επιτροπή — Υπεροχή τον ενδιαφερόμενουμέρους σε αξία και σύσταση τον από τονΠροϊστάμενο και τηνΤμηματική Επιτροπή η οποία τον αξιολόγησεκαι ως λειτουργό μεΔιευθυντική/Εποπτική και Ηγετικήικανότητα— Υπεροχή του αιτητήμόνο στον τομέατης αρχαιότητας — Τοπλεονέκτημα που παρείχε ηαρχαιότηταστον αι τητή αντισταθμιζόταν από την υπεροχήτον ενδιαφερόμενου μέρους σεαξία —Αποτυχία τουαιτητήνααποδείξει έκδηλη υπεροχήπου να δικαιολογεί τηνακύρωση τηςεπίδικηςαπόφασης. 5 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Αρχαιότητα — Δε θεμελιώνει από μόνη τηςέκδηλη υπεροχή. ΔημόσιοιΥπάλληλοι — Προαγωγές— ΤμηματικήΕπιτροπή—Αξιολόγησηυποψηφίων—Συστάσεις—Η Ε.Δ.Υ.δεδεσμεύεταιαπό τιςσυ στάσεις της ΤμηματικήςΕπιτροπής και διατηρεί την κυριαρχίατης ως προς την άσκησητηςδιακριτικής τηςευχέρειας αναφορικάμε το διορισμό/προαγωγήοποιουδήποτε από τουςυποψηφίους. 15 20 Ταγεγονότα και OL νομικέςαρχέςπουεφάρμοσετοΑνώτατοΔι καστήριο απορρίπτοντας την προσφυγήαναφέρονταιπεριληπτικά στιςπιοπάνωεισαγωγικέςσημειώσεις. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 4460 25 3Α^Λ. Γιαννουοήςν. Δημοκρατίας _. Αναφερόμενες υποθέσεις: Christoudiasv. Republic
(1984)3(A) C.L.R. 657, 5 Loucaides v. PublicServiceCommission
(1986)3(A)C.L.R. 182. Προσφυγή. 10 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτηςΕπιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας μετηνοποίατο ενδιαφερόμενο πρόσωποπροήχθηκε στηθέσηΕπιθεωρητή στο ΤμήμαΦυλακώναντί τουαιτητή. Α. Παπαχαραλάμπους μεΝ. Σάντη, γιατον Αιτητή. 15 20 Π.Πασιάς, Ανώτερος Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, για την Καθ' ηςη αίτηση. Cur.adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Οαιτητής ήτανένας απότους 16και μεταξύτων 11υποψηφίωνπουκρίθηκαναπότηνΤμηματικήΕπιτροπήότιεί χαν ταπροσόντα γιαπροαγωγή στηθέση του Επιθεωρητήστο Τμήμα Φυλακών.Δεν ήταν όμως μεταξύ τωντεσσάρων υποψη φίωνπουηΤμηματικήΕπιτροπήσύστησεγιατηνπλήρωσητηςθέ σης. Καιτελικά δεν επελέγη. 25 30 35 40 Τιςδιεκδικήσεις τουγιαπροαγωγήοαιτητήςτιςστηρίζειπρω τίστως στην αρχαιότητατου,δεδομένουότι προηγείτοσεαρχαιό τηταόλων των υποψηφίων.Επελέγη οΓεώργιος Καμένος,το εν διαφερόμενο μέρος,οοποίος εκτός απότη σύσταση του ΔιευθυντήτωνΦυλακών, ήταν καιο αρχαιότερος από τους τέσσερις υποψηφίους πουείχανσυστηθεί απότηνΤμηματική Επιτροπή. Ηπροσφυγήστρέφεται εναντίον τηςαπόφασηςτηςΕ.Δ.Υ. και θέτει υπόαμφισβήτησητόσο τηντελικήαπόφασηόσοκαιτοπροπαρασκευαστικόμέρος της,τηναξιολόγηση τηςΤμηματικήςΕπι τροπής.Σύμφωναμετουςνομικούς λόγους πουυποστηρίζουν τη αίτηση,η απόφασηείναιτρωτήλόγωανεπαρκούςέρευναςκαιαλ λότριων στόχων που παρεισέφρησαν στην απόφασητηςΕ.Δ.Υ.. Γενικάη απόφασηπροσβάλλεται ωςανυπόστατηλόγωπαραγνώοισης τηςυπεροχήςτουαιτητήέναντιτων άλλων υποψηφίων. Στην Έκθεση της Τμηματικής Επιτροπής γίνεται εκτενής αναφορά στα υπηρεσιακάστοιχεία των υποψηφίων,καθώςκαι την απόδοσητους, όπως αυτήαποκαλύπτεται στις εμπιστευτι4461 Πικής,Δ. Παννουρήςν.Δημοκρατίας
(1990)κές εκθέσεις. Το ενδιαφερόμενο μέρος, καθώς και οι άλλοι που είχαν συ στηθεί από την Τμηματική Επιτροπή,υπερείχαν του αιτητή σε αξία. με αναφορά στις εμπιστευτικές εκθέσεις. Ηυπεροχή του ενδιαφερόμενου μέρουςήτανουσιαστικήκαισεδύοτομείςαξιο λόγησης που ορθά είχε επισημάνει η Τμηματική Επιτροπή ως ουσιώδους σημασίας για την επιτυχή εκπλήρωση των καθηκό ντωντης θέσης πουθαπληρωνόταν -Διευθυντική/Εποπτικήκαι Ηγετική Ικανότητα.Ηέρευνα της Επιτροπήςυπήρξε ενδελεχής, ενώ τασυμπεράσματατηςτεκμηριώνονται μεαναφοράσταυπη ρεσιακά στοιχεία των υποψηφίων. 5 10 ΗΕ.Δ.Υ., όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί,δε δεσμεύε ται από τις συστάσεις της Τμηματικής Επιτροπής και διατηρεί 15 την κυριαρχία της ως προς την άσκηση της διακριτικής της ευ χέρειας. [Christoudias v. Republic
(1984)3 C.L.R.657].Διατη ρεί το δικαίωμα να διορίσει οποιονδήποτε από τους υποψηφί ους, ανεξάρτητααπότις συστάσεις της ΤμηματικήςΕπιτροπής. 20 Στην προκείμενη περίπτωση ηΕ.Δ.Υ.ορθάπεριόρισε την τε λικήτης επιλογή μεταξύτων τεσσάρων υποψηφίων και το ερώ τημα το οποίο εγείρεται είναι εάν αντικειμενικά έχει προκύψει οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί την ακύρωση της από φασης. Ηέρευναηοποίαδιεξήχθη ήτανπλήρης. Επίσης σταθμί- 25 στηκαν δεόντως όλα τα υπηρεσιακά στοιχεία των υποψηφίων, τα οποία προσδιορίζουν και τις διεκδικήσεις τους γιαπροαγω γή. Ο ισχυρισμός του αιτητή ότι υπερείχε του ενδιαφερομένου μέρους, δεν έχει αντικειμενική υπόσταση. Ο αι,τητής υπερείχε μόνο στον τομέα της αρχαιότητας, παράγονταςπου,όπως έχει 30 νομολογηθεί, δεν μπορεί αφ' εαυτούναθεμελιώσει έκδηληυπε ροχή [Loucaides v.P.S.C.
(1986)3C.L.R. 182].Το πλεονέκτημα που του παρείχε η αρχαιότητα,αντισταθμιζόταν από την υπε ροχή του ενδιαφερόμενου μέρους σε αξία, όπως αυτήεμφαίνε ται από την υπηρεσιακή απόδοση (εμπιστευτικές εκθέσεις). Η 35 σύσταση τουΔιευθυντή τουΤμήματος Φυλακώνγιατην επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους, αποτελούσε άλλο ανεξάρτητοπα ράγοντα, οποίος καθιστούσε την επιλογή του από την Ε.Δ.Υ., όχι μόνο εύλογηαλλάκαιφυσιολογική. Μόνοόταν τεκμηριώνε ται καταφανής υπεροχή παρέχεταιέδαφοςγιατην ακύρωση της 40 απόφασης της Ε.Δ.Υ.,λόγωυπέρβασης των ακραίωνορίων της διακριτικής της ευχέρειας. Ο ισχυρισμός για τη διάβρωση της απόφασης λόγω αλλότριων κινήτρων της Ε.Δ.Υ., παρέμεινε ατεκμηρίωτος καικρίνεταιανυπόστατος. 4462 3 ΑΑΛ. Γιαννουρής ν. Δημοκρατίας Πικής, Δ. Καταλήγω ότι δεν έχεικαταδεχθεί κανένας λόγος που ναδι καιολογεί την ακύρωση της απόφασης,ηοποίακατ' ακολουθία επικυρώνεται στην ολότητα της βάσει των διατάξεων του Αρθρου 146
(4)(α). 5 Ηπροσφυγήαπορρίπτεται. Δεν εκδίδεται διαταγήγια ταέξοδα. 10 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 4463